ազաբանալ

azabanal (romanization)
ազաբանալ (infinitive)
ազաբանում (converb imperfective)
ազաբանալիս (converb simultaneous)
ազաբացնել (causative)
ազաբացել (converb perfective)
ազաբաց- (stem)
ազաբանալու (converb converb-i future)
ազաբացած (participle resultative)
ազաբանալիք (converb converb-ii future)
ազաբացող (participle subjective)
ազաբանա (connegative converb)
ազաբանում եմ (first-person indicative present singular)
ազաբանում ես (indicative present second-person singular)
ազաբանում է (indicative present singular third-person)
ազաբանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ազաբանում եք (indicative plural present second-person)
ազաբանում են (indicative plural present third-person)
ազաբանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ազաբանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ազաբանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ազաբանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ազաբանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ազաբանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ազաբանալու եմ (first-person future indicative singular)
ազաբանալու ես (future indicative second-person singular)
ազաբանալու է (future indicative singular third-person)
ազաբանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ազաբանալու եք (future indicative plural second-person)
ազաբանալու են (future indicative plural third-person)
ազաբանալու էի (first-person future indicative past singular)
ազաբանալու էիր (future indicative past second-person singular)
ազաբանալու էր (future indicative past singular third-person)
ազաբանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ազաբանալու էիք (future indicative past plural second-person)
ազաբանալու էին (future indicative past plural third-person)
ազաբացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ազաբացել ես (indicative perfect present second-person singular)
ազաբացել է (indicative perfect present singular third-person)
ազաբացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ազաբացել եք (indicative perfect plural present second-person)
ազաբացել են (indicative perfect plural present third-person)
ազաբացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ազաբացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ազաբացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ազաբացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ազաբացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ազաբացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ազաբացա (aorist first-person indicative singular)
ազաբացար (aorist indicative second-person singular)
ազաբացավ (aorist indicative singular third-person)
ազաբացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ազաբացաք (aorist indicative plural second-person)
ազաբացան (aorist indicative plural third-person)
ազաբանամ (first-person present singular subjunctive)
ազաբանաս (present second-person singular subjunctive)
ազաբանա (present singular subjunctive third-person)
ազաբանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ազաբանաք (plural present second-person subjunctive)
ազաբանան (plural present subjunctive third-person)
ազաբանայի (first-person past singular subjunctive)
ազաբանայիր (past second-person singular subjunctive)
ազաբանար (past singular subjunctive third-person)
ազաբանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ազաբանայիք (past plural second-person subjunctive)
ազաբանային (past plural subjunctive third-person)
կազաբանամ (conditional first-person future singular)
կազաբանաս (conditional future second-person singular)
կազաբանա (conditional future singular third-person)
կազաբանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կազաբանաք (conditional future plural second-person)
կազաբանան (conditional future plural third-person)
կազաբանայի (conditional first-person past singular)
կազաբանայիր (conditional past second-person singular)
կազաբանար (conditional past singular third-person)
կազաբանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կազաբանայիք (conditional past plural second-person)
կազաբանային (conditional past plural third-person)
ազաբացի՛ր (imperative rare singular)
ազաբացի՛ (azabacʻír, azabacʻí*) (imperative rare singular)
ազաբացե՛ք (imperative plural rare)
չազաբանալ (infinitive negative)
չազաբացած (negative participle resultative)
չազաբացող (negative participle subjective)
չեմ ազաբանում (first-person indicative negative present singular)
չես ազաբանում (indicative negative present second-person singular)
չի ազաբանում (indicative negative present singular third-person)
չենք ազաբանում (first-person indicative negative plural present)
չեք ազաբանում (indicative negative plural present second-person)
չեն ազաբանում (indicative negative plural present third-person)
չէի ազաբանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ազաբանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ազաբանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ազաբանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ազաբանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ազաբանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ազաբանալու (first-person future indicative negative singular)
չես ազաբանալու (future indicative negative second-person singular)
չի ազաբանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք ազաբանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք ազաբանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն ազաբանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի ազաբանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ազաբանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ազաբանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ազաբանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ազաբանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ազաբանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ազաբացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ազաբացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ազաբացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ազաբացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ազաբացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ազաբացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ազաբացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ազաբացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ազաբացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ազաբացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ազաբացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ազաբացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չազաբացա (aorist first-person indicative negative singular)
չազաբացար (aorist indicative negative second-person singular)
չազաբացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չազաբացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չազաբացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չազաբացան (aorist indicative negative plural third-person)
չազաբանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չազաբանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չազաբանա (negative present singular subjunctive third-person)
չազաբանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չազաբանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չազաբանան (negative plural present subjunctive third-person)
չազաբանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չազաբանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չազաբանար (negative past singular subjunctive third-person)
չազաբանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չազաբանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չազաբանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ազաբանա (conditional first-person future negative singular)
չես ազաբանա (conditional future negative second-person singular)
չի ազաբանա (conditional future negative singular third-person)
չենք ազաբանա (conditional first-person future negative plural)
չեք ազաբանա (conditional future negative plural second-person)
չեն ազաբանա (conditional future negative plural third-person)
չէի ազաբանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր ազաբանա (conditional negative past second-person singular)
չէր ազաբանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք ազաբանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք ազաբանա (conditional negative past plural second-person)
չէին ազաբանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ազաբացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ազաբացեք (imperative negative plural rare)
ազաբանալ (nominative singular singular-only)
ազաբանալու (dative singular singular-only)
ազաբանալուց (ablative singular singular-only)
ազաբանալով (instrumental singular singular-only)
ազաբանալում (locative singular singular-only)
ազաբանալը (definite nominative singular singular-only)
ազաբանալն (definite nominative singular singular-only)
ազաբանալուն (dative definite singular singular-only)
ազաբանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ազաբանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ազաբանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ազաբանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ազաբանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ազաբանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ազաբանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ազաբանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ազաբանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ազաբանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ազաբացող

ազաբացի՛ր, ազաբացի՛*

մի՛ ազաբացիր, մի՛ ազաբացի*

մի՛ ազաբացեք

hy-decl-noun-unc

ազաբանալը/ազաբանալն

ազաբանալները/ազաբանալներն

ազաբանալների

ազաբանալներին

ազաբանալներից

ազաբանալներով

ազաբանալներում

ազաբանալներս

ազաբանալներիս

ազաբանալուցս

ազաբանալներիցս

ազաբանալներովս

ազաբանալումս

ազաբանալներումս

ազաբանալներդ

ազաբանալներիդ

ազաբանալուցդ

ազաբանալներիցդ

ազաբանալներովդ

ազաբանալումդ

ազաբանալներումդ

[ɑzɑpʰɑnɑ́l]

Hy-ազաբանալ.ogg


ազատագրել

azatagrel (romanization)
ազատագրել (infinitive)
ազատագրում (converb imperfective)
ազատագրվել (passive)
ազատագրելիս (converb simultaneous)
ազատագրել (converb perfective)
ազատագր- (stem)
ազատագրելու (converb converb-i future)
ազատագրած (participle resultative)
ազատագրելիք (converb converb-ii future)
ազատագրող (participle subjective)
ազատագրի (connegative converb)
ազատագրում եմ (first-person indicative present singular)
ազատագրում ես (indicative present second-person singular)
ազատագրում է (indicative present singular third-person)
ազատագրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ազատագրում եք (indicative plural present second-person)
ազատագրում են (indicative plural present third-person)
ազատագրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ազատագրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ազատագրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ազատագրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ազատագրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ազատագրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ազատագրելու եմ (first-person future indicative singular)
ազատագրելու ես (future indicative second-person singular)
ազատագրելու է (future indicative singular third-person)
ազատագրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ազատագրելու եք (future indicative plural second-person)
ազատագրելու են (future indicative plural third-person)
ազատագրելու էի (first-person future indicative past singular)
ազատագրելու էիր (future indicative past second-person singular)
ազատագրելու էր (future indicative past singular third-person)
ազատագրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ազատագրելու էիք (future indicative past plural second-person)
ազատագրելու էին (future indicative past plural third-person)
ազատագրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ազատագրել ես (indicative perfect present second-person singular)
ազատագրել է (indicative perfect present singular third-person)
ազատագրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ազատագրել եք (indicative perfect plural present second-person)
ազատագրել են (indicative perfect plural present third-person)
ազատագրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ազատագրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ազատագրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ազատագրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ազատագրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ազատագրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ազատագրեցի (aorist first-person indicative singular)
ազատագրի (azatagrecʻi, azatagri*) (aorist first-person indicative singular)
ազատագրեցիր (aorist indicative second-person singular)
ազատագրիր (azatagrecʻir, azatagrir*) (aorist indicative second-person singular)
ազատագրեց (aorist indicative singular third-person)
ազատագրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ազատագրեցիք (aorist indicative plural second-person)
ազատագրիք (azatagrecʻikʻ, azatagrikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ազատագրեցին (aorist indicative plural third-person)
ազատագրին (azatagrecʻin, azatagrin*) (aorist indicative plural third-person)
ազատագրեմ (first-person present singular subjunctive)
ազատագրես (present second-person singular subjunctive)
ազատագրի (present singular subjunctive third-person)
ազատագրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ազատագրեք (plural present second-person subjunctive)
ազատագրեն (plural present subjunctive third-person)
ազատագրեի (first-person past singular subjunctive)
ազատագրեիր (past second-person singular subjunctive)
ազատագրեր (past singular subjunctive third-person)
ազատագրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ազատագրեիք (past plural second-person subjunctive)
ազատագրեին (past plural subjunctive third-person)
կազատագրեմ (conditional first-person future singular)
կազատագրես (conditional future second-person singular)
կազատագրի (conditional future singular third-person)
կազատագրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կազատագրեք (conditional future plural second-person)
կազատագրեն (conditional future plural third-person)
կազատագրեի (conditional first-person past singular)
կազատագրեիր (conditional past second-person singular)
կազատագրեր (conditional past singular third-person)
կազատագրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կազատագրեիք (conditional past plural second-person)
կազատագրեին (conditional past plural third-person)
ազատագրի՛ր (imperative rare singular)
ազատագրի՛ (azatagrír, azatagrí*) (imperative rare singular)
ազատագրե՛ք (imperative plural rare)
չազատագրել (infinitive negative)
չազատագրած (negative participle resultative)
չազատագրող (negative participle subjective)
չեմ ազատագրում (first-person indicative negative present singular)
չես ազատագրում (indicative negative present second-person singular)
չի ազատագրում (indicative negative present singular third-person)
չենք ազատագրում (first-person indicative negative plural present)
չեք ազատագրում (indicative negative plural present second-person)
չեն ազատագրում (indicative negative plural present third-person)
չէի ազատագրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ազատագրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ազատագրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ազատագրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ազատագրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ազատագրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ազատագրելու (first-person future indicative negative singular)
չես ազատագրելու (future indicative negative second-person singular)
չի ազատագրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ազատագրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ազատագրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ազատագրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ազատագրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ազատագրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ազատագրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ազատագրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ազատագրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ազատագրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ազատագրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ազատագրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ազատագրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ազատագրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ազատագրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ազատագրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ազատագրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ազատագրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ազատագրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ազատագրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ազատագրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ազատագրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չազատագրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չազատագրի (čʻazatagrecʻi, čʻazatagri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չազատագրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չազատագրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չազատագրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չազատագրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չազատագրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չազատագրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չազատագրես (negative present second-person singular subjunctive)
չազատագրի (negative present singular subjunctive third-person)
չազատագրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չազատագրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չազատագրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չազատագրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չազատագրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չազատագրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չազատագրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չազատագրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չազատագրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ազատագրի (conditional first-person future negative singular)
չես ազատագրի (conditional future negative second-person singular)
չի ազատագրի (conditional future negative singular third-person)
չենք ազատագրի (conditional first-person future negative plural)
չեք ազատագրի (conditional future negative plural second-person)
չեն ազատագրի (conditional future negative plural third-person)
չէի ազատագրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ազատագրի (conditional negative past second-person singular)
չէր ազատագրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ազատագրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ազատագրի (conditional negative past plural second-person)
չէին ազատագրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ազատագրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ազատագրեք (imperative negative plural rare)
ազատագրել (nominative singular singular-only)
ազատագրելու (dative singular singular-only)
ազատագրելուց (ablative singular singular-only)
ազատագրելով (instrumental singular singular-only)
ազատագրելում (locative singular singular-only)
ազատագրելը (definite nominative singular singular-only)
ազատագրելն (definite nominative singular singular-only)
ազատագրելուն (dative definite singular singular-only)
ազատագրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ազատագրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ազատագրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ազատագրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ազատագրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ազատագրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ազատագրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ազատագրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ազատագրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ազատագրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ազատագրող

ազատագրեցինք

ազատագրի՛ր, ազատագրի՛*

ազատագրե՛ք, ազատագրեցե՛ք**

մի՛ ազատագրիր, մի՛ ազատագրի*

մի՛ ազատագրեք, մի՛ ազատագրեցեք**

hy-decl-noun-unc

ազատագրելը/ազատագրելն

ազատագրելներ

ազատագրելները/ազատագրելներն

ազատագրելուն

ազատագրելների

ազատագրելներին

ազատագրելուց

ազատագրելներից

ազատագրելներով

ազատագրելում

ազատագրելներում

ազատագրելներս

ազատագրելուս

ազատագրելներիս

ազատագրելուցս

ազատագրելներիցս

ազատագրելովս

ազատագրելներովս

ազատագրելումս

ազատագրելներումս

ազատագրելներդ

ազատագրելուդ

ազատագրելներիդ

ազատագրելուցդ

ազատագրելներիցդ

ազատագրելովդ

ազատագրելներովդ

ազատագրելումդ

ազատագրելներումդ

/ɑzɑtɑɡˈɾel/

[ɑzɑdɑkʰɾél]

Hy-ազատագրել.ogg


բնակել

bnakel (romanization)
բնակել (infinitive)
բնակում (converb imperfective)
բնակվել (passive)
բնակելիս (converb simultaneous)
բնակեցնել (causative)
բնակացնել (causative)
բնակել (converb perfective)
բնակ- (stem)
բնակելու (converb converb-i future)
բնակած (participle resultative)
բնակելիք (converb converb-ii future)
բնակող (participle subjective)
բնակի (connegative converb)
բնակում եմ (first-person indicative present singular)
բնակում ես (indicative present second-person singular)
բնակում է (indicative present singular third-person)
բնակում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
բնակում եք (indicative plural present second-person)
բնակում են (indicative plural present third-person)
բնակում էի (first-person imperfective indicative past singular)
բնակում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
բնակում էր (imperfective indicative past singular third-person)
բնակում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
բնակում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
բնակում էին (imperfective indicative past plural third-person)
բնակելու եմ (first-person future indicative singular)
բնակելու ես (future indicative second-person singular)
բնակելու է (future indicative singular third-person)
բնակելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
բնակելու եք (future indicative plural second-person)
բնակելու են (future indicative plural third-person)
բնակելու էի (first-person future indicative past singular)
բնակելու էիր (future indicative past second-person singular)
բնակելու էր (future indicative past singular third-person)
բնակելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
բնակելու էիք (future indicative past plural second-person)
բնակելու էին (future indicative past plural third-person)
բնակել եմ (first-person indicative perfect present singular)
բնակել ես (indicative perfect present second-person singular)
բնակել է (indicative perfect present singular third-person)
բնակել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բնակել եք (indicative perfect plural present second-person)
բնակել են (indicative perfect plural present third-person)
բնակել էի (first-person indicative pluperfect singular)
բնակել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բնակել էր (indicative pluperfect singular third-person)
բնակել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բնակել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բնակել էին (indicative pluperfect plural third-person)
բնակեցի (aorist first-person indicative singular)
բնակի (bnakecʻi, bnaki*) (aorist first-person indicative singular)
բնակեցիր (aorist indicative second-person singular)
բնակիր (bnakecʻir, bnakir*) (aorist indicative second-person singular)
բնակեց (aorist indicative singular third-person)
բնակեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բնակինք (bnakecʻinkʻ, bnakinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բնակեցիք (aorist indicative plural second-person)
բնակիք (bnakecʻikʻ, bnakikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
բնակեցին (aorist indicative plural third-person)
բնակին (bnakecʻin, bnakin*) (aorist indicative plural third-person)
բնակեմ (first-person present singular subjunctive)
բնակես (present second-person singular subjunctive)
բնակի (present singular subjunctive third-person)
բնակենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
բնակեք (plural present second-person subjunctive)
բնակեն (plural present subjunctive third-person)
բնակեի (first-person past singular subjunctive)
բնակեիր (past second-person singular subjunctive)
բնակեր (past singular subjunctive third-person)
բնակեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
բնակեիք (past plural second-person subjunctive)
բնակեին (past plural subjunctive third-person)
կբնակեմ (conditional first-person future singular)
կբնակես (conditional future second-person singular)
կբնակի (conditional future singular third-person)
կբնակենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կբնակեք (conditional future plural second-person)
կբնակեն (conditional future plural third-person)
կբնակեի (conditional first-person past singular)
կբնակեիր (conditional past second-person singular)
կբնակեր (conditional past singular third-person)
կբնակեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կբնակեիք (conditional past plural second-person)
կբնակեին (conditional past plural third-person)
բնակի՛ր (imperative rare singular)
բնակի՛ (bnakír, bnakí*) (imperative rare singular)
բնակե՛ք (imperative plural rare)
բնակեցե՛ք (bnakékʻ, bnakecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չբնակել (infinitive negative)
չբնակած (negative participle resultative)
չբնակող (negative participle subjective)
չեմ բնակում (first-person indicative negative present singular)
չես բնակում (indicative negative present second-person singular)
չի բնակում (indicative negative present singular third-person)
չենք բնակում (first-person indicative negative plural present)
չեք բնակում (indicative negative plural present second-person)
չեն բնակում (indicative negative plural present third-person)
չէի բնակում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր բնակում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր բնակում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք բնակում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք բնակում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին բնակում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ բնակելու (first-person future indicative negative singular)
չես բնակելու (future indicative negative second-person singular)
չի բնակելու (future indicative negative singular third-person)
չենք բնակելու (first-person future indicative negative plural)
չեք բնակելու (future indicative negative plural second-person)
չեն բնակելու (future indicative negative plural third-person)
չէի բնակելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր բնակելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր բնակելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք բնակելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք բնակելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին բնակելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ բնակել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բնակել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի բնակել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բնակել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք բնակել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բնակել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի բնակել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բնակել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բնակել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բնակել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բնակել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բնակել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չբնակեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չբնակի (čʻbnakecʻi, čʻbnaki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չբնակեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չբնակիր (čʻbnakecʻir, čʻbnakir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չբնակեց (aorist indicative negative singular third-person)
չբնակեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չբնակինք (čʻbnakecʻinkʻ, čʻbnakinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չբնակեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չբնակիք (čʻbnakecʻikʻ, čʻbnakikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չբնակեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չբնակին (čʻbnakecʻin, čʻbnakin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չբնակեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չբնակես (negative present second-person singular subjunctive)
չբնակի (negative present singular subjunctive third-person)
չբնակենք (first-person negative plural present subjunctive)
չբնակեք (negative plural present second-person subjunctive)
չբնակեն (negative plural present subjunctive third-person)
չբնակեի (first-person negative past singular subjunctive)
չբնակեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չբնակեր (negative past singular subjunctive third-person)
չբնակեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չբնակեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չբնակեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ բնակի (conditional first-person future negative singular)
չես բնակի (conditional future negative second-person singular)
չի բնակի (conditional future negative singular third-person)
չենք բնակի (conditional first-person future negative plural)
չեք բնակի (conditional future negative plural second-person)
չեն բնակի (conditional future negative plural third-person)
չէի բնակի (conditional first-person negative past singular)
չէիր բնակի (conditional negative past second-person singular)
չէր բնակի (conditional negative past singular third-person)
չէինք բնակի (conditional first-person negative past plural)
չէիք բնակի (conditional negative past plural second-person)
չէին բնակի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ բնակիր (imperative negative rare singular)
մի՛ բնակի (mí bnakir, mí bnaki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ բնակեք (imperative negative plural rare)
բնակել (nominative singular singular-only)
բնակելու (dative singular singular-only)
բնակելուց (ablative singular singular-only)
բնակելով (instrumental singular singular-only)
բնակելում (locative singular singular-only)
բնակելը (definite nominative singular singular-only)
բնակելն (definite nominative singular singular-only)
բնակելուն (dative definite singular singular-only)
բնակելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
բնակելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
բնակելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
բնակելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
բնակելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
բնակելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
բնակելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
բնակելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
բնակելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
բնակելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

բնակեցնել, բնակացնել*, բնակցնել*

բնակող

բնակի՛ր, բնակի՛*

բնակե՛ք, բնակեցե՛ք**

մի՛ բնակիր, մի՛ բնակի*

մի՛ բնակեք, մի՛ բնակեցեք**

hy-decl-noun-unc

բնակելը/բնակելն

բնակելները/բնակելներն

բնակելներում

բնակելներիցս

բնակելներովս

բնակելներումս

բնակելներիցդ

բնակելներովդ

բնակելներումդ

Inherited from Old Armenian բնակեմ (bnakem), from բնակ (bnak).


ազաբացնել

head

ազաբացնել • (azabacʻnel)

hy-verb

ազաբացնել • (azabacʻnel)

azabacʻnel (romanization)
ազաբացնել (infinitive)
ազաբացնում (converb imperfective)
ազաբացվել (passive)
ազաբացնելիս (converb simultaneous)
ազաբացրել (converb perfective)
ազաբացր- (stem)
ազաբացնելու (converb converb-i future)
ազաբացրած (participle resultative)
ազաբացնելիք (converb converb-ii future)
ազաբացնող (participle subjective)
ազաբացնի (connegative converb)
ազաբացնում եմ (first-person indicative present singular)
ազաբացնում ես (indicative present second-person singular)
ազաբացնում է (indicative present singular third-person)
ազաբացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ազաբացնում եք (indicative plural present second-person)
ազաբացնում են (indicative plural present third-person)
ազաբացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ազաբացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ազաբացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ազաբացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ազաբացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ազաբացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ազաբացնելու եմ (first-person future indicative singular)
ազաբացնելու ես (future indicative second-person singular)
ազաբացնելու է (future indicative singular third-person)
ազաբացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ազաբացնելու եք (future indicative plural second-person)
ազաբացնելու են (future indicative plural third-person)
ազաբացնելու էի (first-person future indicative past singular)
ազաբացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
ազաբացնելու էր (future indicative past singular third-person)
ազաբացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ազաբացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
ազաբացնելու էին (future indicative past plural third-person)
ազաբացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ազաբացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
ազաբացրել է (indicative perfect present singular third-person)
ազաբացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ազաբացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
ազաբացրել են (indicative perfect plural present third-person)
ազաբացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ազաբացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ազաբացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ազաբացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ազաբացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ազաբացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ազաբացրի (aorist first-person indicative singular)
ազաբացրեցի (azabacʻri, azabacʻrecʻi*) (aorist first-person indicative singular)
ազաբացրիր (aorist indicative second-person singular)
ազաբացրեց (aorist indicative singular third-person)
ազաբացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ազաբացրիք (aorist indicative plural second-person)
ազաբացրին (aorist indicative plural third-person)
ազաբացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ազաբացնես (present second-person singular subjunctive)
ազաբացնի (present singular subjunctive third-person)
ազաբացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ազաբացնեք (plural present second-person subjunctive)
ազաբացնեն (plural present subjunctive third-person)
ազաբացնեի (first-person past singular subjunctive)
ազաբացնեիր (past second-person singular subjunctive)
ազաբացներ (past singular subjunctive third-person)
ազաբացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ազաբացնեիք (past plural second-person subjunctive)
ազաբացնեին (past plural subjunctive third-person)
կազաբացնեմ (conditional first-person future singular)
կազաբացնես (conditional future second-person singular)
կազաբացնի (conditional future singular third-person)
կազաբացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կազաբացնեք (conditional future plural second-person)
կազաբացնեն (conditional future plural third-person)
կազաբացնեի (conditional first-person past singular)
կազաբացնեիր (conditional past second-person singular)
կազաբացներ (conditional past singular third-person)
կազաբացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կազաբացնեիք (conditional past plural second-person)
կազաբացնեին (conditional past plural third-person)
ազաբացրո՛ւ (imperative rare singular)
ազաբացրա՛ (azabacʻrú, azabacʻrá*) (imperative rare singular)
ազաբացրե՛ք (imperative plural rare)
չազաբացնել (infinitive negative)
չազաբացրած (negative participle resultative)
չազաբացնող (negative participle subjective)
չեմ ազաբացնում (first-person indicative negative present singular)
չես ազաբացնում (indicative negative present second-person singular)
չի ազաբացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք ազաբացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք ազաբացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն ազաբացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի ազաբացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ազաբացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ազաբացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ազաբացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ազաբացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ազաբացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ազաբացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես ազաբացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի ազաբացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ազաբացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ազաբացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ազաբացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ազաբացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ազաբացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ազաբացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ազաբացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ազաբացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ազաբացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ազաբացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ազաբացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ազաբացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ազաբացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ազաբացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ազաբացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ազաբացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ազաբացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ազաբացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ազաբացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ազաբացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ազաբացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չազաբացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չազաբացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չազաբացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չազաբացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չազաբացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չազաբացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չազաբացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չազաբացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չազաբացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չազաբացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չազաբացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չազաբացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չազաբացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չազաբացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չազաբացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չազաբացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չազաբացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չազաբացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ազաբացնի (conditional first-person future negative singular)
չես ազաբացնի (conditional future negative second-person singular)
չի ազաբացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք ազաբացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք ազաբացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն ազաբացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի ազաբացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ազաբացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր ազաբացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ազաբացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ազաբացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին ազաբացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ազաբացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ ազաբացրեք (imperative negative plural rare)
ազաբացնել (nominative singular singular-only)
ազաբացնելու (dative singular singular-only)
ազաբացնելուց (ablative singular singular-only)
ազաբացնելով (instrumental singular singular-only)
ազաբացնելում (locative singular singular-only)
ազաբացնելը (definite nominative singular singular-only)
ազաբացնելն (definite nominative singular singular-only)
ազաբացնելուն (dative definite singular singular-only)
ազաբացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ազաբացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ազաբացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ազաբացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ազաբացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ազաբացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնել (infinitive)
ազաբացուցեր (evidential participle)
ազաբացուիլ (passive)
ազաբացնելու (converb converb-i future)
ազաբացնելիք (converb converb-ii future)
ազաբացուց- (stem)
ազաբացներ (connegative converb)
ազաբացուցած (participle resultative)
ազաբացնող (participle subjective)
կ՚ազաբացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚ազաբացնես (indicative present second-person singular)
կ՚ազաբացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚ազաբացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚ազաբացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚ազաբացնեն (indicative plural present)
կ՚ազաբացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚ազաբացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚ազաբացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚ազաբացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚ազաբացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚ազաբացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ազաբացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի ազաբացնես (future indicative second-person singular)
պիտի ազաբացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի ազաբացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ազաբացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի ազաբացնեն (future indicative plural)
պիտի ազաբացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ազաբացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ազաբացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ազաբացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ազաբացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ազաբացնէին (future indicative past plural)
ազաբացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ազաբացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
ազաբացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
ազաբացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ազաբացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
ազաբացուցած են (indicative perfect plural present)
ազաբացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ազաբացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ազաբացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ազաբացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ազաբացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ազաբացուցած էին (indicative pluperfect plural)
ազաբացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ազաբացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ազաբացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
ազաբացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ազաբացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ազաբացուցեր են (indicative perfect plural present)
ազաբացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ազաբացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ազաբացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ազաբացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ազաբացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ազաբացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
ազաբացուցի (aorist first-person indicative singular)
ազաբացուցիր (aorist indicative second-person singular)
ազաբացուց (aorist indicative singular third-person)
ազաբացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ազաբացուցիք (aorist indicative plural second-person)
ազաբացուցին (aorist indicative plural)
ազաբացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ազաբացնես (present second-person singular subjunctive)
ազաբացնէ (present singular subjunctive third-person)
ազաբացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ազաբացնէք (plural present second-person subjunctive)
ազաբացնեն (plural present subjunctive)
ազաբացնէի (first-person past singular subjunctive)
ազաբացնէիր (past second-person singular subjunctive)
ազաբացնէր (past singular subjunctive third-person)
ազաբացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ազաբացնէիք (past plural second-person subjunctive)
ազաբացնէին (past plural subjunctive)
ազաբացո՛ւր (imperative second-person singular)
ազաբացուցէ՛ք (imperative rare)
չազաբացնել (infinitive negative)
չազաբացուցած (negative participle resultative)
չազաբացնող (negative participle subjective)
չեմ ազաբացներ (first-person indicative negative present singular)
չես ազաբացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚ազաբացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք ազաբացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք ազաբացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն ազաբացներ (indicative negative plural present)
չէի ազաբացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ազաբացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ազաբացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ազաբացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ազաբացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ազաբացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չազաբացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չազաբացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չազաբացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չազաբացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չազաբացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չազաբացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չազաբացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չազաբացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չազաբացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չազաբացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չազաբացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չազաբացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ ազաբացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ազաբացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ազաբացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ազաբացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ազաբացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ազաբացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի ազաբացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ազաբացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ազաբացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ազաբացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ազաբացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ազաբացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ազաբացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ազաբացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ազաբացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ազաբացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ազաբացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ազաբացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ազաբացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ազաբացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ազաբացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ազաբացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ազաբացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ազաբացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չազաբացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չազաբացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չազաբացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չազաբացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չազաբացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չազաբացուցին (aorist indicative negative plural)
չազաբացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չազաբացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չազաբացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չազաբացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չազաբացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չազաբացնեն (negative plural present subjunctive)
չազաբացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չազաբացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չազաբացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չազաբացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չազաբացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չազաբացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ազաբացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ ազաբացնէք (imperative negative rare)
ազաբացնել (nominative singular singular-only)
ազաբացնելու (dative singular singular-only)
ազաբացնելէ (ablative singular singular-only)
ազաբացնելով (instrumental singular singular-only)
ազաբացնելը (definite nominative singular singular-only)
ազաբացնելն (definite nominative singular singular-only)
ազաբացնելուն (dative definite singular singular-only)
ազաբացնելէն (ablative definite singular singular-only)
ազաբացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
ազաբացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
ազաբացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ազաբացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ազաբացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ազաբացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ազաբացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ազաբացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ազաբացնող

ազաբացրեցինք

ազաբացրո՛ւ, ազաբացրա՛*

մի՛ ազաբացրու, մի՛ ազաբացրա*

մի՛ ազաբացրեք

hy-decl-noun-unc

ազաբացնելը/ազաբացնելն

ազաբացնելներ

ազաբացնելները/ազաբացնելներն

ազաբացնելուն

ազաբացնելների

ազաբացնելներին

ազաբացնելուց

ազաբացնելներից

ազաբացնելներով

ազաբացնելում

ազաբացնելներում

ազաբացնելներս

ազաբացնելուս

ազաբացնելներիս

ազաբացնելուցս

ազաբացնելներիցս

ազաբացնելովս

ազաբացնելներովս

ազաբացնելումս

ազաբացնելներումս

ազաբացնելներդ

ազաբացնելուդ

ազաբացնելներիդ

ազաբացնելուցդ

ազաբացնելներիցդ

ազաբացնելովդ

ազաբացնելներովդ

ազաբացնելումդ

ազաբացնելներումդ

hyw-conj

ազաբացնող

ազաբացուցինք

կ՚ազաբացնենք

կ՚ազաբացնէիր

կ՚ազաբացնէինք

կ՚ազաբացնէիք

կ՚ազաբացնէին

ազաբացուցէ՛ք

մի՛ ազաբացներ

մի՛ ազաբացնէք

hyw-decl-noun-unc

ազաբացնելը/ազաբացնելն

ազաբացնելներ

ազաբացնելները/ազաբացնելներն

ազաբացնելուն

ազաբացնելովը/ազաբացնելովն

ազաբացնելներու

ազաբացնելներուն

ազաբացնելներէն

ազաբացնելներովը/ազաբացնելներովն

ազաբացնելներէ

ազաբացնելներով

ազաբացնելներս

ազաբացնելուս

ազաբացնելներուս

ազաբացնելներէս

ազաբացնելովս

ազաբացնելներովս

ազաբացնելներդ

ազաբացնելուդ

ազաբացնելներէդ

ազաբացնելներէդ

ազաբացնելովդ

ազաբացնելներովդ

[ɑzɑpʰɑt͡sʰənél]

Hy-ազաբացնել.ogg

ազաբանալ ազաբանալ#Armenian


կռկել

head

կռկել • (kṙkel)

hy-verb

կռկել • (kṙkel)

kṙkel (romanization)
կռկել (infinitive)
կռկում (converb imperfective)
կռկվել (passive)
կռկելիս (converb simultaneous)
կռկել (converb perfective)
կռկ- (stem)
կռկելու (converb converb-i future)
կռկած (participle resultative)
կռկելիք (converb converb-ii future)
կռկող (participle subjective)
կռկի (connegative converb)
կռկում եմ (first-person indicative present singular)
կռկում ես (indicative present second-person singular)
կռկում է (indicative present singular third-person)
կռկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կռկում եք (indicative plural present second-person)
կռկում են (indicative plural present third-person)
կռկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կռկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կռկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կռկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կռկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կռկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կռկելու եմ (first-person future indicative singular)
կռկելու ես (future indicative second-person singular)
կռկելու է (future indicative singular third-person)
կռկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կռկելու եք (future indicative plural second-person)
կռկելու են (future indicative plural third-person)
կռկելու էի (first-person future indicative past singular)
կռկելու էիր (future indicative past second-person singular)
կռկելու էր (future indicative past singular third-person)
կռկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կռկելու էիք (future indicative past plural second-person)
կռկելու էին (future indicative past plural third-person)
կռկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կռկել ես (indicative perfect present second-person singular)
կռկել է (indicative perfect present singular third-person)
կռկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կռկել եք (indicative perfect plural present second-person)
կռկել են (indicative perfect plural present third-person)
կռկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կռկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կռկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կռկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կռկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կռկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կռկեցի (aorist first-person indicative singular)
կռկի (kṙkecʻi, kṙki*) (aorist first-person indicative singular)
կռկեցիր (aorist indicative second-person singular)
կռկիր (kṙkecʻir, kṙkir*) (aorist indicative second-person singular)
կռկեց (aorist indicative singular third-person)
կռկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կռկինք (kṙkecʻinkʻ, kṙkinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կռկեցիք (aorist indicative plural second-person)
կռկիք (kṙkecʻikʻ, kṙkikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կռկեցին (aorist indicative plural third-person)
կռկին (kṙkecʻin, kṙkin*) (aorist indicative plural third-person)
կռկեմ (first-person present singular subjunctive)
կռկես (present second-person singular subjunctive)
կռկի (present singular subjunctive third-person)
կռկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կռկեք (plural present second-person subjunctive)
կռկեն (plural present subjunctive third-person)
կռկեի (first-person past singular subjunctive)
կռկեիր (past second-person singular subjunctive)
կռկեր (past singular subjunctive third-person)
կռկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կռկեիք (past plural second-person subjunctive)
կռկեին (past plural subjunctive third-person)
կկռկեմ (conditional first-person future singular)
կկռկես (conditional future second-person singular)
կկռկի (conditional future singular third-person)
կկռկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկռկեք (conditional future plural second-person)
կկռկեն (conditional future plural third-person)
կկռկեի (conditional first-person past singular)
կկռկեիր (conditional past second-person singular)
կկռկեր (conditional past singular third-person)
կկռկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկռկեիք (conditional past plural second-person)
կկռկեին (conditional past plural third-person)
կռկի՛ր (imperative rare singular)
կռկի՛ (kṙkír, kṙkí*) (imperative rare singular)
կռկե՛ք (imperative plural rare)
կռկեցե՛ք (kṙkékʻ, kṙkecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկռկել (infinitive negative)
չկռկած (negative participle resultative)
չկռկող (negative participle subjective)
չեմ կռկում (first-person indicative negative present singular)
չես կռկում (indicative negative present second-person singular)
չի կռկում (indicative negative present singular third-person)
չենք կռկում (first-person indicative negative plural present)
չեք կռկում (indicative negative plural present second-person)
չեն կռկում (indicative negative plural present third-person)
չէի կռկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կռկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կռկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կռկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կռկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կռկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կռկելու (first-person future indicative negative singular)
չես կռկելու (future indicative negative second-person singular)
չի կռկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կռկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կռկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կռկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կռկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կռկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կռկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կռկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կռկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կռկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կռկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կռկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կռկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կռկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կռկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կռկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կռկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կռկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կռկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կռկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կռկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կռկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկռկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկռկի (čʻkṙkecʻi, čʻkṙki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկռկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկռկիր (čʻkṙkecʻir, čʻkṙkir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկռկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկռկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկռկինք (čʻkṙkecʻinkʻ, čʻkṙkinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չկռկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկռկիք (čʻkṙkecʻikʻ, čʻkṙkikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չկռկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկռկին (čʻkṙkecʻin, čʻkṙkin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկռկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկռկես (negative present second-person singular subjunctive)
չկռկի (negative present singular subjunctive third-person)
չկռկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկռկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկռկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկռկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկռկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկռկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկռկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկռկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկռկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կռկի (conditional first-person future negative singular)
չես կռկի (conditional future negative second-person singular)
չի կռկի (conditional future negative singular third-person)
չենք կռկի (conditional first-person future negative plural)
չեք կռկի (conditional future negative plural second-person)
չեն կռկի (conditional future negative plural third-person)
չէի կռկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կռկի (conditional negative past second-person singular)
չէր կռկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կռկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կռկի (conditional negative past plural second-person)
չէին կռկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կռկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կռկի (mí kṙkir, mí kṙki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կռկեք (imperative negative plural rare)
մի՛ կռկեցեք (mí kṙkekʻ, mí kṙkecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
կռկել (nominative singular singular-only)
կռկելու (dative singular singular-only)
կռկելուց (ablative singular singular-only)
կռկելով (instrumental singular singular-only)
կռկելում (locative singular singular-only)
կռկելը (definite nominative singular singular-only)
կռկելն (definite nominative singular singular-only)
կռկելուն (dative definite singular singular-only)
կռկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կռկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կռկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կռկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կռկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կռկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կռկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կռկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կռկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կռկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կռկող

կռկի՛ր, կռկի՛*

կռկե՛ք, կռկեցե՛ք**

մի՛ կռկիր, մի՛ կռկի*

մի՛ կռկեք, մի՛ կռկեցեք**

hy-decl-noun-unc

կռկելը/կռկելն

կռկելները/կռկելներն

կռկելներումս

կռկելներումդ


ակնկալել

aknkalel (romanization)
ակնկալել (infinitive)
ակնկալում (converb imperfective)
ակնկալվել (passive)
ակնկալելիս (converb simultaneous)
ակնկալել (converb perfective)
ակնկալ- (stem)
ակնկալելու (converb converb-i future)
ակնկալած (participle resultative)
ակնկալելիք (converb converb-ii future)
ակնկալող (participle subjective)
ակնկալի (connegative converb)
ակնկալում եմ (first-person indicative present singular)
ակնկալում ես (indicative present second-person singular)
ակնկալում է (indicative present singular third-person)
ակնկալում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ակնկալում եք (indicative plural present second-person)
ակնկալում են (indicative plural present third-person)
ակնկալում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ակնկալում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ակնկալում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ակնկալում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ակնկալում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ակնկալում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ակնկալելու եմ (first-person future indicative singular)
ակնկալելու ես (future indicative second-person singular)
ակնկալելու է (future indicative singular third-person)
ակնկալելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ակնկալելու եք (future indicative plural second-person)
ակնկալելու են (future indicative plural third-person)
ակնկալելու էի (first-person future indicative past singular)
ակնկալելու էիր (future indicative past second-person singular)
ակնկալելու էր (future indicative past singular third-person)
ակնկալելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ակնկալելու էիք (future indicative past plural second-person)
ակնկալելու էին (future indicative past plural third-person)
ակնկալել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ակնկալել ես (indicative perfect present second-person singular)
ակնկալել է (indicative perfect present singular third-person)
ակնկալել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ակնկալել եք (indicative perfect plural present second-person)
ակնկալել են (indicative perfect plural present third-person)
ակնկալել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ակնկալել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ակնկալել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ակնկալել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ակնկալել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ակնկալել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ակնկալեցի (aorist first-person indicative singular)
ակնկալի (aknkalecʻi, aknkali*) (aorist first-person indicative singular)
ակնկալեցիր (aorist indicative second-person singular)
ակնկալիր (aknkalecʻir, aknkalir*) (aorist indicative second-person singular)
ակնկալեց (aorist indicative singular third-person)
ակնկալեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ակնկալինք (aknkalecʻinkʻ, aknkalinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ակնկալեցիք (aorist indicative plural second-person)
ակնկալիք (aknkalecʻikʻ, aknkalikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ակնկալեցին (aorist indicative plural third-person)
ակնկալին (aknkalecʻin, aknkalin*) (aorist indicative plural third-person)
ակնկալեմ (first-person present singular subjunctive)
ակնկալես (present second-person singular subjunctive)
ակնկալի (present singular subjunctive third-person)
ակնկալենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ակնկալեք (plural present second-person subjunctive)
ակնկալեն (plural present subjunctive third-person)
ակնկալեի (first-person past singular subjunctive)
ակնկալեիր (past second-person singular subjunctive)
ակնկալեր (past singular subjunctive third-person)
ակնկալեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ակնկալեիք (past plural second-person subjunctive)
ակնկալեին (past plural subjunctive third-person)
կակնկալեմ (conditional first-person future singular)
կակնկալես (conditional future second-person singular)
կակնկալի (conditional future singular third-person)
կակնկալենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կակնկալեք (conditional future plural second-person)
կակնկալեն (conditional future plural third-person)
կակնկալեի (conditional first-person past singular)
կակնկալեիր (conditional past second-person singular)
կակնկալեր (conditional past singular third-person)
կակնկալեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կակնկալեիք (conditional past plural second-person)
կակնկալեին (conditional past plural third-person)
ակնկալի՛ր (imperative rare singular)
ակնկալի՛ (aknkalír, aknkalí*) (imperative rare singular)
ակնկալե՛ք (imperative plural rare)
ակնկալեցե՛ք (aknkalékʻ, aknkalecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չակնկալել (infinitive negative)
չակնկալած (negative participle resultative)
չակնկալող (negative participle subjective)
չեմ ակնկալում (first-person indicative negative present singular)
չես ակնկալում (indicative negative present second-person singular)
չի ակնկալում (indicative negative present singular third-person)
չենք ակնկալում (first-person indicative negative plural present)
չեք ակնկալում (indicative negative plural present second-person)
չեն ակնկալում (indicative negative plural present third-person)
չէի ակնկալում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ակնկալում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ակնկալում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ակնկալում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ակնկալում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ակնկալում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ակնկալելու (first-person future indicative negative singular)
չես ակնկալելու (future indicative negative second-person singular)
չի ակնկալելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ակնկալելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ակնկալելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ակնկալելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ակնկալելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ակնկալելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ակնկալելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ակնկալելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ակնկալելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ակնկալելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ակնկալել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ակնկալել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ակնկալել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ակնկալել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ակնկալել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ակնկալել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ակնկալել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ակնկալել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ակնկալել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ակնկալել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ակնկալել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ակնկալել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չակնկալեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չակնկալի (čʻaknkalecʻi, čʻaknkali*) (aorist first-person indicative negative singular)
չակնկալեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չակնկալիր (čʻaknkalecʻir, čʻaknkalir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չակնկալեց (aorist indicative negative singular third-person)
չակնկալեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չակնկալեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չակնկալեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չակնկալին (čʻaknkalecʻin, čʻaknkalin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չակնկալեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չակնկալես (negative present second-person singular subjunctive)
չակնկալի (negative present singular subjunctive third-person)
չակնկալենք (first-person negative plural present subjunctive)
չակնկալեք (negative plural present second-person subjunctive)
չակնկալեն (negative plural present subjunctive third-person)
չակնկալեի (first-person negative past singular subjunctive)
չակնկալեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չակնկալեր (negative past singular subjunctive third-person)
չակնկալեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չակնկալեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չակնկալեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ակնկալի (conditional first-person future negative singular)
չես ակնկալի (conditional future negative second-person singular)
չի ակնկալի (conditional future negative singular third-person)
չենք ակնկալի (conditional first-person future negative plural)
չեք ակնկալի (conditional future negative plural second-person)
չեն ակնկալի (conditional future negative plural third-person)
չէի ակնկալի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ակնկալի (conditional negative past second-person singular)
չէր ակնկալի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ակնկալի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ակնկալի (conditional negative past plural second-person)
չէին ակնկալի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ակնկալիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ակնկալի (mí aknkalir, mí aknkali*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ակնկալեք (imperative negative plural rare)
ակնկալել (nominative singular singular-only)
ակնկալելու (dative singular singular-only)
ակնկալելուց (ablative singular singular-only)
ակնկալելով (instrumental singular singular-only)
ակնկալելում (locative singular singular-only)
ակնկալելը (definite nominative singular singular-only)
ակնկալելն (definite nominative singular singular-only)
ակնկալելուն (dative definite singular singular-only)
ակնկալելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ակնկալելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ակնկալելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ակնկալելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ակնկալելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ակնկալելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ակնկալելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ակնկալելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ակնկալելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ակնկալելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ակնկալող

ակնկալի՛ր, ակնկալի՛*

ակնկալե՛ք, ակնկալեցե՛ք**

մի՛ ակնկալիր, մի՛ ակնկալի*

մի՛ ակնկալեք, մի՛ ակնկալեցեք**

hy-decl-noun-unc

ակնկալելը/ակնկալելն

ակնկալելները/ակնկալելներն

ակնկալելների

ակնկալելներին

ակնկալելներից

ակնկալելներով

ակնկալելներում

ակնկալելներս

ակնկալելներիս

ակնկալելուցս

ակնկալելներիցս

ակնկալելներովս

ակնկալելումս

ակնկալելներումս

ակնկալելներդ

ակնկալելներիդ

ակնկալելուցդ

ակնկալելներիցդ

ակնկալելներովդ

ակնկալելումդ

ակնկալելներումդ

Hy-ակնկալել.ogg

/ɑɡənɡɑˈlel/


կախվել

kaxvel (romanization)
կախվել (infinitive)
կախվում (converb imperfective)
կախվելիս (converb simultaneous)
կախվել (converb perfective)
կախվ- (stem)
կախվելու (converb converb-i future)
կախված (participle resultative)
կախվելիք (converb converb-ii future)
կախվող (participle subjective)
կախվի (connegative converb)
կախվում եմ (first-person indicative present singular)
կախվում ես (indicative present second-person singular)
կախվում է (indicative present singular third-person)
կախվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կախվում եք (indicative plural present second-person)
կախվում են (indicative plural present third-person)
կախվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կախվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կախվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կախվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կախվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կախվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կախվելու եմ (first-person future indicative singular)
կախվելու ես (future indicative second-person singular)
կախվելու է (future indicative singular third-person)
կախվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կախվելու եք (future indicative plural second-person)
կախվելու են (future indicative plural third-person)
կախվելու էի (first-person future indicative past singular)
կախվելու էիր (future indicative past second-person singular)
կախվելու էր (future indicative past singular third-person)
կախվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կախվելու էիք (future indicative past plural second-person)
կախվելու էին (future indicative past plural third-person)
կախվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կախվել ես (indicative perfect present second-person singular)
կախվել է (indicative perfect present singular third-person)
կախվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կախվել եք (indicative perfect plural present second-person)
կախվել են (indicative perfect plural present third-person)
կախվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կախվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կախվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կախվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կախվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կախվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կախվեցի (aorist first-person indicative singular)
կախվի (kaxvecʻi, kaxvi*) (aorist first-person indicative singular)
կախվեցիր (aorist indicative second-person singular)
կախվիր (kaxvecʻir, kaxvir*) (aorist indicative second-person singular)
կախվեց (aorist indicative singular third-person)
կախվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կախվինք (kaxvecʻinkʻ, kaxvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կախվեցիք (aorist indicative plural second-person)
կախվիք (kaxvecʻikʻ, kaxvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կախվեցին (aorist indicative plural third-person)
կախվին (kaxvecʻin, kaxvin*) (aorist indicative plural third-person)
կախվեմ (first-person present singular subjunctive)
կախվես (present second-person singular subjunctive)
կախվի (present singular subjunctive third-person)
կախվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կախվեք (plural present second-person subjunctive)
կախվեն (plural present subjunctive third-person)
կախվեի (first-person past singular subjunctive)
կախվեիր (past second-person singular subjunctive)
կախվեր (past singular subjunctive third-person)
կախվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կախվեիք (past plural second-person subjunctive)
կախվեին (past plural subjunctive third-person)
կկախվեմ (conditional first-person future singular)
կկախվես (conditional future second-person singular)
կկախվի (conditional future singular third-person)
կկախվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկախվեք (conditional future plural second-person)
կկախվեն (conditional future plural third-person)
կկախվեի (conditional first-person past singular)
կկախվեիր (conditional past second-person singular)
կկախվեր (conditional past singular third-person)
կկախվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկախվեիք (conditional past plural second-person)
կկախվեին (conditional past plural third-person)
կախվի՛ր (imperative rare singular)
կախվի՛ (kaxvír, kaxví*) (imperative rare singular)
կախվե՛ք (imperative plural rare)
կախվեցե՛ք (kaxvékʻ, kaxvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկախվել (infinitive negative)
չկախված (negative participle resultative)
չկախվող (negative participle subjective)
չեմ կախվում (first-person indicative negative present singular)
չես կախվում (indicative negative present second-person singular)
չի կախվում (indicative negative present singular third-person)
չենք կախվում (first-person indicative negative plural present)
չեք կախվում (indicative negative plural present second-person)
չեն կախվում (indicative negative plural present third-person)
չէի կախվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կախվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կախվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կախվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կախվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կախվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կախվելու (first-person future indicative negative singular)
չես կախվելու (future indicative negative second-person singular)
չի կախվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կախվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կախվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կախվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կախվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կախվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կախվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կախվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կախվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կախվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կախվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կախվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կախվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կախվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կախվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կախվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կախվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կախվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կախվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կախվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կախվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կախվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկախվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկախվի (čʻkaxvecʻi, čʻkaxvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկախվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկախվիր (čʻkaxvecʻir, čʻkaxvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկախվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկախվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկախվինք (čʻkaxvecʻinkʻ, čʻkaxvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չկախվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկախվիք (čʻkaxvecʻikʻ, čʻkaxvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չկախվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկախվին (čʻkaxvecʻin, čʻkaxvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկախվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկախվես (negative present second-person singular subjunctive)
չկախվի (negative present singular subjunctive third-person)
չկախվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկախվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկախվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկախվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկախվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկախվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկախվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկախվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկախվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կախվի (conditional first-person future negative singular)
չես կախվի (conditional future negative second-person singular)
չի կախվի (conditional future negative singular third-person)
չենք կախվի (conditional first-person future negative plural)
չեք կախվի (conditional future negative plural second-person)
չեն կախվի (conditional future negative plural third-person)
չէի կախվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կախվի (conditional negative past second-person singular)
չէր կախվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կախվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կախվի (conditional negative past plural second-person)
չէին կախվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կախվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կախվի (mí kaxvir, mí kaxvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կախվեք (imperative negative plural rare)
կախվել (nominative singular singular-only)
կախվելու (dative singular singular-only)
կախվելուց (ablative singular singular-only)
կախվելով (instrumental singular singular-only)
կախվելում (locative singular singular-only)
կախվելը (definite nominative singular singular-only)
կախվելն (definite nominative singular singular-only)
կախվելուն (dative definite singular singular-only)
կախվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կախվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կախվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կախվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կախվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կախվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կախվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կախվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կախվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կախվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կախվող

կախվի՛ր, կախվի՛*

կախվե՛ք, կախվեցե՛ք**

մի՛ կախվիր, մի՛ կախվի*

մի՛ կախվեք, մի՛ կախվեցեք**

hy-decl-noun-unc

կախվելը/կախվելն

կախվելները/կախվելներն

կախվելներում

կախվելներիցս

կախվելներովս

կախվելներումս

կախվելներիցդ

կախվելներովդ

կախվելներումդ

The computing sense is a semantic loan from Russian зави́снуть (zavísnutʹ).

semantic loan

կախել կախել#Armenian

(intransitive, computing) to hang, to stop responding


գրկել

grkel (romanization)
գրկել (infinitive)
գրկում (converb imperfective)
գրկվել (passive)
գրկելիս (converb simultaneous)
գրկել (converb perfective)
գրկ- (stem)
գրկելու (converb converb-i future)
գրկած (participle resultative)
գրկելիք (converb converb-ii future)
գրկող (participle subjective)
գրկի (connegative converb)
գրկում եմ (first-person indicative present singular)
գրկում ես (indicative present second-person singular)
գրկում է (indicative present singular third-person)
գրկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
գրկում եք (indicative plural present second-person)
գրկում են (indicative plural present third-person)
գրկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
գրկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
գրկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
գրկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
գրկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
գրկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
գրկելու եմ (first-person future indicative singular)
գրկելու ես (future indicative second-person singular)
գրկելու է (future indicative singular third-person)
գրկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
գրկելու եք (future indicative plural second-person)
գրկելու են (future indicative plural third-person)
գրկելու էի (first-person future indicative past singular)
գրկելու էիր (future indicative past second-person singular)
գրկելու էր (future indicative past singular third-person)
գրկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
գրկելու էիք (future indicative past plural second-person)
գրկելու էին (future indicative past plural third-person)
գրկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
գրկել ես (indicative perfect present second-person singular)
գրկել է (indicative perfect present singular third-person)
գրկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
գրկել եք (indicative perfect plural present second-person)
գրկել են (indicative perfect plural present third-person)
գրկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
գրկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
գրկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
գրկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
գրկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
գրկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
գրկեցի (aorist first-person indicative singular)
գրկի (grkecʻi, grki*) (aorist first-person indicative singular)
գրկեցիր (aorist indicative second-person singular)
գրկիր (grkecʻir, grkir*) (aorist indicative second-person singular)
գրկեց (aorist indicative singular third-person)
գրկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գրկինք (grkecʻinkʻ, grkinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գրկեցիք (aorist indicative plural second-person)
գրկիք (grkecʻikʻ, grkikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
գրկեցին (aorist indicative plural third-person)
գրկին (grkecʻin, grkin*) (aorist indicative plural third-person)
գրկեմ (first-person present singular subjunctive)
գրկես (present second-person singular subjunctive)
գրկի (present singular subjunctive third-person)
գրկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
գրկեք (plural present second-person subjunctive)
գրկեն (plural present subjunctive third-person)
գրկեի (first-person past singular subjunctive)
գրկեիր (past second-person singular subjunctive)
գրկեր (past singular subjunctive third-person)
գրկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
գրկեիք (past plural second-person subjunctive)
գրկեին (past plural subjunctive third-person)
կգրկեմ (conditional first-person future singular)
կգրկես (conditional future second-person singular)
կգրկի (conditional future singular third-person)
կգրկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կգրկեք (conditional future plural second-person)
կգրկեն (conditional future plural third-person)
կգրկեի (conditional first-person past singular)
կգրկեիր (conditional past second-person singular)
կգրկեր (conditional past singular third-person)
կգրկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կգրկեիք (conditional past plural second-person)
կգրկեին (conditional past plural third-person)
գրկի՛ր (imperative rare singular)
գրկի՛ (grkír, grkí*) (imperative rare singular)
գրկե՛ք (imperative plural rare)
գրկեցե՛ք (grkékʻ, grkecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չգրկել (infinitive negative)
չգրկած (negative participle resultative)
չգրկող (negative participle subjective)
չեմ գրկում (first-person indicative negative present singular)
չես գրկում (indicative negative present second-person singular)
չի գրկում (indicative negative present singular third-person)
չենք գրկում (first-person indicative negative plural present)
չեք գրկում (indicative negative plural present second-person)
չեն գրկում (indicative negative plural present third-person)
չէի գրկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր գրկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր գրկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք գրկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք գրկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին գրկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ գրկելու (first-person future indicative negative singular)
չես գրկելու (future indicative negative second-person singular)
չի գրկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք գրկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք գրկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն գրկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի գրկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր գրկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր գրկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք գրկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք գրկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին գրկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ գրկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես գրկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի գրկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք գրկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք գրկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն գրկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի գրկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր գրկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր գրկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք գրկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք գրկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին գրկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չգրկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չգրկի (čʻgrkecʻi, čʻgrki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չգրկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չգրկիր (čʻgrkecʻir, čʻgrkir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չգրկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չգրկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չգրկինք (čʻgrkecʻinkʻ, čʻgrkinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չգրկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չգրկիք (čʻgrkecʻikʻ, čʻgrkikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չգրկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չգրկին (čʻgrkecʻin, čʻgrkin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չգրկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չգրկես (negative present second-person singular subjunctive)
չգրկի (negative present singular subjunctive third-person)
չգրկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չգրկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չգրկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չգրկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չգրկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չգրկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չգրկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չգրկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չգրկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ գրկի (conditional first-person future negative singular)
չես գրկի (conditional future negative second-person singular)
չի գրկի (conditional future negative singular third-person)
չենք գրկի (conditional first-person future negative plural)
չեք գրկի (conditional future negative plural second-person)
չեն գրկի (conditional future negative plural third-person)
չէի գրկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր գրկի (conditional negative past second-person singular)
չէր գրկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք գրկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք գրկի (conditional negative past plural second-person)
չէին գրկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ գրկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ գրկի (mí grkir, mí grki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ գրկեք (imperative negative plural rare)
մի՛ գրկեցեք (mí grkekʻ, mí grkecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
գրկել (nominative singular singular-only)
գրկելու (dative singular singular-only)
գրկելուց (ablative singular singular-only)
գրկելով (instrumental singular singular-only)
գրկելում (locative singular singular-only)
գրկելը (definite nominative singular singular-only)
գրկելն (definite nominative singular singular-only)
գրկելուն (dative definite singular singular-only)
գրկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
գրկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
գրկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
գրկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
գրկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
գրկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
գրկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
գրկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
գրկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
գրկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

գրկող

գրկի՛ր, գրկի՛*

գրկե՛ք, գրկեցե՛ք**

մի՛ գրկիր, մի՛ գրկի*

մի՛ գրկեք, մի՛ գրկեցեք**

hy-decl-noun-unc

գրկելը/գրկելն

գրկելները/գրկելներն

գրկելներումս

գրկելներումդ