հռչակել

head

հռչակել • (hṙčʻakel)

hy-verb

հռչակել • (hṙčʻakel)

hṙčʻakel (romanization)
հռչակել (infinitive)
հռչակում (converb imperfective)
հռչակվել (passive)
հռչակելիս (converb simultaneous)
հռչակել (converb perfective)
հռչակ- (stem)
հռչակելու (converb converb-i future)
հռչակած (participle resultative)
հռչակելիք (converb converb-ii future)
հռչակող (participle subjective)
հռչակի (connegative converb)
հռչակում եմ (first-person indicative present singular)
հռչակում ես (indicative present second-person singular)
հռչակում է (indicative present singular third-person)
հռչակում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հռչակում եք (indicative plural present second-person)
հռչակում են (indicative plural present third-person)
հռչակում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հռչակում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հռչակում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հռչակում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հռչակում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հռչակում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հռչակելու եմ (first-person future indicative singular)
հռչակելու ես (future indicative second-person singular)
հռչակելու է (future indicative singular third-person)
հռչակելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հռչակելու եք (future indicative plural second-person)
հռչակելու են (future indicative plural third-person)
հռչակելու էի (first-person future indicative past singular)
հռչակելու էիր (future indicative past second-person singular)
հռչակելու էր (future indicative past singular third-person)
հռչակելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հռչակելու էիք (future indicative past plural second-person)
հռչակելու էին (future indicative past plural third-person)
հռչակել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հռչակել ես (indicative perfect present second-person singular)
հռչակել է (indicative perfect present singular third-person)
հռչակել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հռչակել եք (indicative perfect plural present second-person)
հռչակել են (indicative perfect plural present third-person)
հռչակել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հռչակել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հռչակել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հռչակել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հռչակել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հռչակել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հռչակեցի (aorist first-person indicative singular)
հռչակի (hṙčʻakecʻi, hṙčʻaki*) (aorist first-person indicative singular)
հռչակեցիր (aorist indicative second-person singular)
հռչակիր (hṙčʻakecʻir, hṙčʻakir*) (aorist indicative second-person singular)
հռչակեց (aorist indicative singular third-person)
հռչակեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հռչակինք (hṙčʻakecʻinkʻ, hṙčʻakinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հռչակեցիք (aorist indicative plural second-person)
հռչակիք (hṙčʻakecʻikʻ, hṙčʻakikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հռչակեցին (aorist indicative plural third-person)
հռչակին (hṙčʻakecʻin, hṙčʻakin*) (aorist indicative plural third-person)
հռչակեմ (first-person present singular subjunctive)
հռչակես (present second-person singular subjunctive)
հռչակի (present singular subjunctive third-person)
հռչակենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հռչակեք (plural present second-person subjunctive)
հռչակեն (plural present subjunctive third-person)
հռչակեի (first-person past singular subjunctive)
հռչակեիր (past second-person singular subjunctive)
հռչակեր (past singular subjunctive third-person)
հռչակեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հռչակեիք (past plural second-person subjunctive)
հռչակեին (past plural subjunctive third-person)
կհռչակեմ (conditional first-person future singular)
կհռչակես (conditional future second-person singular)
կհռչակի (conditional future singular third-person)
կհռչակենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհռչակեք (conditional future plural second-person)
կհռչակեն (conditional future plural third-person)
կհռչակեի (conditional first-person past singular)
կհռչակեիր (conditional past second-person singular)
կհռչակեր (conditional past singular third-person)
կհռչակեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհռչակեիք (conditional past plural second-person)
կհռչակեին (conditional past plural third-person)
հռչակի՛ր (imperative rare singular)
հռչակի՛ (hṙčʻakír, hṙčʻakí*) (imperative rare singular)
հռչակե՛ք (imperative plural rare)
հռչակեցե՛ք (hṙčʻakékʻ, hṙčʻakecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհռչակել (infinitive negative)
չհռչակած (negative participle resultative)
չհռչակող (negative participle subjective)
չեմ հռչակում (first-person indicative negative present singular)
չես հռչակում (indicative negative present second-person singular)
չի հռչակում (indicative negative present singular third-person)
չենք հռչակում (first-person indicative negative plural present)
չեք հռչակում (indicative negative plural present second-person)
չեն հռչակում (indicative negative plural present third-person)
չէի հռչակում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հռչակում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հռչակում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հռչակում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հռչակում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հռչակում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հռչակելու (first-person future indicative negative singular)
չես հռչակելու (future indicative negative second-person singular)
չի հռչակելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հռչակելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հռչակելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հռչակելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հռչակելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հռչակելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հռչակելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հռչակելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հռչակելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հռչակելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հռչակել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հռչակել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հռչակել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հռչակել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հռչակել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հռչակել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հռչակել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հռչակել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հռչակել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հռչակել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հռչակել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հռչակել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհռչակեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհռչակի (čʻhṙčʻakecʻi, čʻhṙčʻaki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհռչակեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհռչակիր (čʻhṙčʻakecʻir, čʻhṙčʻakir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհռչակեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհռչակեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհռչակեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհռչակիք (čʻhṙčʻakecʻikʻ, čʻhṙčʻakikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհռչակեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհռչակին (čʻhṙčʻakecʻin, čʻhṙčʻakin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհռչակեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհռչակես (negative present second-person singular subjunctive)
չհռչակի (negative present singular subjunctive third-person)
չհռչակենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհռչակեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհռչակեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհռչակեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհռչակեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհռչակեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհռչակեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհռչակեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհռչակեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հռչակի (conditional first-person future negative singular)
չես հռչակի (conditional future negative second-person singular)
չի հռչակի (conditional future negative singular third-person)
չենք հռչակի (conditional first-person future negative plural)
չեք հռչակի (conditional future negative plural second-person)
չեն հռչակի (conditional future negative plural third-person)
չէի հռչակի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հռչակի (conditional negative past second-person singular)
չէր հռչակի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հռչակի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հռչակի (conditional negative past plural second-person)
չէին հռչակի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հռչակիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հռչակի (mí hṙčʻakir, mí hṙčʻaki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հռչակեք (imperative negative plural rare)
հռչակել (nominative singular singular-only)
հռչակելու (dative singular singular-only)
հռչակելուց (ablative singular singular-only)
հռչակելով (instrumental singular singular-only)
հռչակելում (locative singular singular-only)
հռչակելը (definite nominative singular singular-only)
հռչակելն (definite nominative singular singular-only)
հռչակելուն (dative definite singular singular-only)
հռչակելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հռչակելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հռչակելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հռչակելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հռչակելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հռչակելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հռչակելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հռչակելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հռչակելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հռչակելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հռչակող

հռչակի՛ր, հռչակի՛*

հռչակե՛ք, հռչակեցե՛ք**

մի՛ հռչակիր, մի՛ հռչակի*

մի՛ հռչակեք, մի՛ հռչակեցեք**

hy-decl-noun-unc

հռչակելը/հռչակելն

հռչակելները/հռչակելներն

հռչակելներին

հռչակելներից

հռչակելներով

հռչակելներում

հռչակելներիս

հռչակելներիցս

հռչակելներովս

հռչակելներումս

հռչակելներիդ

հռչակելներիցդ

հռչակելներովդ

հռչակելներումդ

[hərt͡ʃʰɑɡél]

From Old Armenian հռչակեմ (hṙčʻakem), from հռչակ (hṙčʻak).


հարդարել

hardarel (romanization)
հարդարել (infinitive)
հարդարում (converb imperfective)
հարդարվել (passive)
հարդարելիս (converb simultaneous)
հարդարել (converb perfective)
հարդար- (stem)
հարդարելու (converb converb-i future)
հարդարած (participle resultative)
հարդարելիք (converb converb-ii future)
հարդարող (participle subjective)
հարդարի (connegative converb)
հարդարում եմ (first-person indicative present singular)
հարդարում ես (indicative present second-person singular)
հարդարում է (indicative present singular third-person)
հարդարում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հարդարում եք (indicative plural present second-person)
հարդարում են (indicative plural present third-person)
հարդարում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հարդարում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հարդարում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հարդարում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հարդարում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հարդարում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հարդարելու եմ (first-person future indicative singular)
հարդարելու ես (future indicative second-person singular)
հարդարելու է (future indicative singular third-person)
հարդարելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հարդարելու եք (future indicative plural second-person)
հարդարելու են (future indicative plural third-person)
հարդարելու էի (first-person future indicative past singular)
հարդարելու էիր (future indicative past second-person singular)
հարդարելու էր (future indicative past singular third-person)
հարդարելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հարդարելու էիք (future indicative past plural second-person)
հարդարելու էին (future indicative past plural third-person)
հարդարել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարդարել ես (indicative perfect present second-person singular)
հարդարել է (indicative perfect present singular third-person)
հարդարել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարդարել եք (indicative perfect plural present second-person)
հարդարել են (indicative perfect plural present third-person)
հարդարել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարդարել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարդարել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարդարել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարդարել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարդարել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հարդարեցի (aorist first-person indicative singular)
հարդարի (hardarecʻi, hardari*) (aorist first-person indicative singular)
հարդարեցիր (aorist indicative second-person singular)
հարդարիր (hardarecʻir, hardarir*) (aorist indicative second-person singular)
հարդարեց (aorist indicative singular third-person)
հարդարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարդարինք (hardarecʻinkʻ, hardarinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարդարեցիք (aorist indicative plural second-person)
հարդարիք (hardarecʻikʻ, hardarikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հարդարեցին (aorist indicative plural third-person)
հարդարին (hardarecʻin, hardarin*) (aorist indicative plural third-person)
հարդարեմ (first-person present singular subjunctive)
հարդարես (present second-person singular subjunctive)
հարդարի (present singular subjunctive third-person)
հարդարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարդարեք (plural present second-person subjunctive)
հարդարեն (plural present subjunctive third-person)
հարդարեի (first-person past singular subjunctive)
հարդարեիր (past second-person singular subjunctive)
հարդարեր (past singular subjunctive third-person)
հարդարեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարդարեիք (past plural second-person subjunctive)
հարդարեին (past plural subjunctive third-person)
կհարդարեմ (conditional first-person future singular)
կհարդարես (conditional future second-person singular)
կհարդարի (conditional future singular third-person)
կհարդարենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհարդարեք (conditional future plural second-person)
կհարդարեն (conditional future plural third-person)
կհարդարեի (conditional first-person past singular)
կհարդարեիր (conditional past second-person singular)
կհարդարեր (conditional past singular third-person)
կհարդարեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհարդարեիք (conditional past plural second-person)
կհարդարեին (conditional past plural third-person)
հարդարի՛ր (imperative rare singular)
հարդարի՛ (hardarír, hardarí*) (imperative rare singular)
հարդարե՛ք (imperative plural rare)
հարդարեցե՛ք (hardarékʻ, hardarecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհարդարել (infinitive negative)
չհարդարած (negative participle resultative)
չհարդարող (negative participle subjective)
չեմ հարդարում (first-person indicative negative present singular)
չես հարդարում (indicative negative present second-person singular)
չի հարդարում (indicative negative present singular third-person)
չենք հարդարում (first-person indicative negative plural present)
չեք հարդարում (indicative negative plural present second-person)
չեն հարդարում (indicative negative plural present third-person)
չէի հարդարում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարդարում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարդարում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարդարում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարդարում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարդարում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հարդարելու (first-person future indicative negative singular)
չես հարդարելու (future indicative negative second-person singular)
չի հարդարելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հարդարելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հարդարելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հարդարելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հարդարելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հարդարելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հարդարելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հարդարելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հարդարելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հարդարելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հարդարել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարդարել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հարդարել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարդարել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հարդարել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարդարել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հարդարել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարդարել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարդարել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարդարել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարդարել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարդարել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհարդարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարդարի (čʻhardarecʻi, čʻhardari*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհարդարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարդարիր (čʻhardarecʻir, čʻhardarir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհարդարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարդարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարդարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարդարեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհարդարին (čʻhardarecʻin, čʻhardarin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհարդարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարդարես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարդարի (negative present singular subjunctive third-person)
չհարդարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարդարեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարդարեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհարդարեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարդարեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարդարեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհարդարեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարդարեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարդարեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հարդարի (conditional first-person future negative singular)
չես հարդարի (conditional future negative second-person singular)
չի հարդարի (conditional future negative singular third-person)
չենք հարդարի (conditional first-person future negative plural)
չեք հարդարի (conditional future negative plural second-person)
չեն հարդարի (conditional future negative plural third-person)
չէի հարդարի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հարդարի (conditional negative past second-person singular)
չէր հարդարի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հարդարի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հարդարի (conditional negative past plural second-person)
չէին հարդարի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հարդարիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հարդարի (mí hardarir, mí hardari*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հարդարեք (imperative negative plural rare)
հարդարել (nominative singular singular-only)
հարդարելու (dative singular singular-only)
հարդարելուց (ablative singular singular-only)
հարդարելով (instrumental singular singular-only)
հարդարելում (locative singular singular-only)
հարդարելը (definite nominative singular singular-only)
հարդարելն (definite nominative singular singular-only)
հարդարելուն (dative definite singular singular-only)
հարդարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարդարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարդարելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարդարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարդարելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հարդարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարդարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարդարելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարդարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հարդարելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հարդարող

հարդարի՛ր, հարդարի՛*

հարդարե՛ք, հարդարեցե՛ք**

մի՛ հարդարիր, մի՛ հարդարի*

մի՛ հարդարեք, մի՛ հարդարեցեք**

hy-decl-noun-unc

հարդարելը/հարդարելն

հարդարելները/հարդարելներն

հարդարելների

հարդարելներին

հարդարելներից

հարդարելներով

հարդարելներում

հարդարելներս

հարդարելներիս

հարդարելուցս

հարդարելներիցս

հարդարելներովս

հարդարելումս

հարդարելներումս

հարդարելներդ

հարդարելներիդ

հարդարելուցդ

հարդարելներիցդ

հարդարելներովդ

հարդարելումդ

հարդարելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian յարդարեմ (yardarem).

learned borrowing

(transitive) to put in order, to fix up; to style; to trim


մարել

marel (romanization)
մարել (infinitive)
մարում (converb imperfective)
մարվել (passive)
մարելիս (converb simultaneous)
մարել (converb perfective)
մար- (stem)
մարելու (converb converb-i future)
մարած (participle resultative)
մարելիք (converb converb-ii future)
մարող (participle subjective)
մարի (connegative converb)
մարում եմ (first-person indicative present singular)
մարում ես (indicative present second-person singular)
մարում է (indicative present singular third-person)
մարում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մարում եք (indicative plural present second-person)
մարում են (indicative plural present third-person)
մարում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մարում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մարում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մարում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մարում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մարում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մարելու եմ (first-person future indicative singular)
մարելու ես (future indicative second-person singular)
մարելու է (future indicative singular third-person)
մարելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մարելու եք (future indicative plural second-person)
մարելու են (future indicative plural third-person)
մարելու էի (first-person future indicative past singular)
մարելու էիր (future indicative past second-person singular)
մարելու էր (future indicative past singular third-person)
մարելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մարելու էիք (future indicative past plural second-person)
մարելու էին (future indicative past plural third-person)
մարել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մարել ես (indicative perfect present second-person singular)
մարել է (indicative perfect present singular third-person)
մարել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մարել եք (indicative perfect plural present second-person)
մարել են (indicative perfect plural present third-person)
մարել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մարել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մարել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մարել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մարել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մարել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մարեցի (aorist first-person indicative singular)
մարի (marecʻi, mari*) (aorist first-person indicative singular)
մարեցիր (aorist indicative second-person singular)
մարիր (marecʻir, marir*) (aorist indicative second-person singular)
մարեց (aorist indicative singular third-person)
մարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մարինք (marecʻinkʻ, marinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մարեցիք (aorist indicative plural second-person)
մարիք (marecʻikʻ, marikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
մարեցին (aorist indicative plural third-person)
մարին (marecʻin, marin*) (aorist indicative plural third-person)
մարեմ (first-person present singular subjunctive)
մարես (present second-person singular subjunctive)
մարի (present singular subjunctive third-person)
մարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մարեք (plural present second-person subjunctive)
մարեն (plural present subjunctive third-person)
մարեի (first-person past singular subjunctive)
մարեիր (past second-person singular subjunctive)
մարեր (past singular subjunctive third-person)
մարեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մարեիք (past plural second-person subjunctive)
մարեին (past plural subjunctive third-person)
կմարեմ (conditional first-person future singular)
կմարես (conditional future second-person singular)
կմարի (conditional future singular third-person)
կմարենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմարեք (conditional future plural second-person)
կմարեն (conditional future plural third-person)
կմարեի (conditional first-person past singular)
կմարեիր (conditional past second-person singular)
կմարեր (conditional past singular third-person)
կմարեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմարեիք (conditional past plural second-person)
կմարեին (conditional past plural third-person)
մարի՛ր (imperative rare singular)
մարի՛ (marír, marí*) (imperative rare singular)
մարե՛ք (imperative plural rare)
մարեցե՛ք (marékʻ, marecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չմարել (infinitive negative)
չմարած (negative participle resultative)
չմարող (negative participle subjective)
չեմ մարում (first-person indicative negative present singular)
չես մարում (indicative negative present second-person singular)
չի մարում (indicative negative present singular third-person)
չենք մարում (first-person indicative negative plural present)
չեք մարում (indicative negative plural present second-person)
չեն մարում (indicative negative plural present third-person)
չէի մարում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մարում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մարում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մարում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մարում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մարում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մարելու (first-person future indicative negative singular)
չես մարելու (future indicative negative second-person singular)
չի մարելու (future indicative negative singular third-person)
չենք մարելու (first-person future indicative negative plural)
չեք մարելու (future indicative negative plural second-person)
չեն մարելու (future indicative negative plural third-person)
չէի մարելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մարելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մարելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մարելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մարելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մարելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մարել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մարել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մարել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մարել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մարել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մարել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մարել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մարել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մարել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մարել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մարել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մարել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմարի (čʻmarecʻi, čʻmari*) (aorist first-person indicative negative singular)
չմարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմարիր (čʻmarecʻir, čʻmarir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չմարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չմարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմարինք (čʻmarecʻinkʻ, čʻmarinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չմարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմարիք (čʻmarecʻikʻ, čʻmarikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չմարեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չմարին (čʻmarecʻin, čʻmarin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չմարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմարես (negative present second-person singular subjunctive)
չմարի (negative present singular subjunctive third-person)
չմարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմարեք (negative plural present second-person subjunctive)
չմարեն (negative plural present subjunctive third-person)
չմարեի (first-person negative past singular subjunctive)
չմարեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմարեր (negative past singular subjunctive third-person)
չմարեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմարեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմարեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մարի (conditional first-person future negative singular)
չես մարի (conditional future negative second-person singular)
չի մարի (conditional future negative singular third-person)
չենք մարի (conditional first-person future negative plural)
չեք մարի (conditional future negative plural second-person)
չեն մարի (conditional future negative plural third-person)
չէի մարի (conditional first-person negative past singular)
չէիր մարի (conditional negative past second-person singular)
չէր մարի (conditional negative past singular third-person)
չէինք մարի (conditional first-person negative past plural)
չէիք մարի (conditional negative past plural second-person)
չէին մարի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մարիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մարի (mí marir, mí mari*) (imperative negative rare singular)
մի՛ մարեք (imperative negative plural rare)
մի՛ մարեցեք (mí marekʻ, mí marecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
մարել (nominative singular singular-only)
մարելու (dative singular singular-only)
մարելուց (ablative singular singular-only)
մարելով (instrumental singular singular-only)
մարելում (locative singular singular-only)
մարելը (definite nominative singular singular-only)
մարելն (definite nominative singular singular-only)
մարելուն (dative definite singular singular-only)
մարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մարելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մարելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մարելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մարելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մարող

մարի՛ր, մարի՛*

մարե՛ք, մարեցե՛ք**

մի՛ մարիր, մի՛ մարի*

մի՛ մարեք, մի՛ մարեցեք**

hy-decl-noun-unc

մարելը/մարելն

մարելները/մարելներն

մարելներումս

մարելներումդ

Originally a dialectal word, from Middle Armenian մարիլ (maril), from Old Armenian *մայրիմ (*mayrim), from մայր (mayr, “darkness”). Compare Armenian մայր մտնել (mayr mtnel, “to set (of the sun)”), Old Armenian ի մայր դարձուցանել (i mayr darjucʻanel, “to put out, to extinguish, blow out”)

m+

ի մայր դարձուցանել

(transitive) to put out, to extinguish (fire); to turn off (light)

(intransitive) to go out (of light, fire); to die away; to fade


օժտվել

head

օժտվել • (ōžtvel)

ōžtvel (romanization)
օժտվել (infinitive)
օժտվում (converb imperfective)
օժտվելիս (converb simultaneous)
օժտվել (converb perfective)
օժտվ- (stem)
օժտվելու (converb converb-i future)
օժտված (participle resultative)
օժտվելիք (converb converb-ii future)
օժտվող (participle subjective)
օժտվի (connegative converb)
օժտվում եմ (first-person indicative present singular)
օժտվում ես (indicative present second-person singular)
օժտվում է (indicative present singular third-person)
օժտվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
օժտվում եք (indicative plural present second-person)
օժտվում են (indicative plural present third-person)
օժտվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
օժտվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
օժտվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
օժտվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
օժտվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
օժտվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
օժտվելու եմ (first-person future indicative singular)
օժտվելու ես (future indicative second-person singular)
օժտվելու է (future indicative singular third-person)
օժտվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
օժտվելու եք (future indicative plural second-person)
օժտվելու են (future indicative plural third-person)
օժտվելու էի (first-person future indicative past singular)
օժտվելու էիր (future indicative past second-person singular)
օժտվելու էր (future indicative past singular third-person)
օժտվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
օժտվելու էիք (future indicative past plural second-person)
օժտվելու էին (future indicative past plural third-person)
օժտվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
օժտվել ես (indicative perfect present second-person singular)
օժտվել է (indicative perfect present singular third-person)
օժտվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
օժտվել եք (indicative perfect plural present second-person)
օժտվել են (indicative perfect plural present third-person)
օժտվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
օժտվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
օժտվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
օժտվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
օժտվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
օժտվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
օժտվեցի (aorist first-person indicative singular)
օժտվի (ōžtvecʻi, ōžtvi*) (aorist first-person indicative singular)
օժտվեցիր (aorist indicative second-person singular)
օժտվիր (ōžtvecʻir, ōžtvir*) (aorist indicative second-person singular)
օժտվեց (aorist indicative singular third-person)
օժտվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
օժտվինք (ōžtvecʻinkʻ, ōžtvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
օժտվեցիք (aorist indicative plural second-person)
օժտվիք (ōžtvecʻikʻ, ōžtvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
օժտվեցին (aorist indicative plural third-person)
օժտվին (ōžtvecʻin, ōžtvin*) (aorist indicative plural third-person)
օժտվեմ (first-person present singular subjunctive)
օժտվես (present second-person singular subjunctive)
օժտվի (present singular subjunctive third-person)
օժտվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
օժտվեք (plural present second-person subjunctive)
օժտվեն (plural present subjunctive third-person)
օժտվեի (first-person past singular subjunctive)
օժտվեիր (past second-person singular subjunctive)
օժտվեր (past singular subjunctive third-person)
օժտվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
օժտվեիք (past plural second-person subjunctive)
օժտվեին (past plural subjunctive third-person)
կօժտվեմ (conditional first-person future singular)
կօժտվես (conditional future second-person singular)
կօժտվի (conditional future singular third-person)
կօժտվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կօժտվեք (conditional future plural second-person)
կօժտվեն (conditional future plural third-person)
կօժտվեի (conditional first-person past singular)
կօժտվեիր (conditional past second-person singular)
կօժտվեր (conditional past singular third-person)
կօժտվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կօժտվեիք (conditional past plural second-person)
կօժտվեին (conditional past plural third-person)
օժտվի՛ր (imperative rare singular)
օժտվի՛ (ōžtvír, ōžtví*) (imperative rare singular)
օժտվե՛ք (imperative plural rare)
օժտվեցե՛ք (ōžtvékʻ, ōžtvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չօժտվել (infinitive negative)
չօժտված (negative participle resultative)
չօժտվող (negative participle subjective)
չեմ օժտվում (first-person indicative negative present singular)
չես օժտվում (indicative negative present second-person singular)
չի օժտվում (indicative negative present singular third-person)
չենք օժտվում (first-person indicative negative plural present)
չեք օժտվում (indicative negative plural present second-person)
չեն օժտվում (indicative negative plural present third-person)
չէի օժտվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր օժտվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր օժտվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք օժտվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք օժտվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին օժտվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ օժտվելու (first-person future indicative negative singular)
չես օժտվելու (future indicative negative second-person singular)
չի օժտվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք օժտվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք օժտվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն օժտվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի օժտվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր օժտվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր օժտվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք օժտվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք օժտվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին օժտվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ օժտվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես օժտվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի օժտվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք օժտվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք օժտվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն օժտվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի օժտվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր օժտվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր օժտվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք օժտվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք օժտվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին օժտվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չօժտվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չօժտվի (čʻōžtvecʻi, čʻōžtvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չօժտվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չօժտվիր (čʻōžtvecʻir, čʻōžtvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չօժտվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չօժտվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չօժտվինք (čʻōžtvecʻinkʻ, čʻōžtvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չօժտվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չօժտվիք (čʻōžtvecʻikʻ, čʻōžtvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չօժտվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չօժտվին (čʻōžtvecʻin, čʻōžtvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չօժտվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չօժտվես (negative present second-person singular subjunctive)
չօժտվի (negative present singular subjunctive third-person)
չօժտվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չօժտվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չօժտվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չօժտվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չօժտվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չօժտվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չօժտվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չօժտվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չօժտվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ օժտվի (conditional first-person future negative singular)
չես օժտվի (conditional future negative second-person singular)
չի օժտվի (conditional future negative singular third-person)
չենք օժտվի (conditional first-person future negative plural)
չեք օժտվի (conditional future negative plural second-person)
չեն օժտվի (conditional future negative plural third-person)
չէի օժտվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր օժտվի (conditional negative past second-person singular)
չէր օժտվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք օժտվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք օժտվի (conditional negative past plural second-person)
չէին օժտվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ օժտվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ օժտվի (mí ōžtvir, mí ōžtvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ օժտվեք (imperative negative plural rare)
օժտվել (nominative singular singular-only)
օժտվելու (dative singular singular-only)
օժտվելուց (ablative singular singular-only)
օժտվելով (instrumental singular singular-only)
օժտվելում (locative singular singular-only)
օժտվելը (definite nominative singular singular-only)
օժտվելն (definite nominative singular singular-only)
օժտվելուն (dative definite singular singular-only)
օժտվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
օժտվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
օժտվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
օժտվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
օժտվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
օժտվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
օժտվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
օժտվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
օժտվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
օժտվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

օժտվող

օժտվի՛ր, օժտվի՛*

օժտվե՛ք, օժտվեցե՛ք**

մի՛ օժտվիր, մի՛ օժտվի*

մի՛ օժտվեք, մի՛ օժտվեցեք**

hy-decl-noun-unc

օժտվելը/օժտվելն

օժտվելները/օժտվելներն

օժտվելներում

օժտվելներիցս

օժտվելներովս

օժտվելներումս

օժտվելներիցդ

օժտվելներովդ

օժտվելներումդ

օժտել օժտել#Armenian


քարկոծել

head

քարկոծել • (kʻarkocel)

hy-verb

քարկոծել • (kʻarkocel)

kʻarkocel (romanization)
քարկոծել (infinitive)
քարկոծում (converb imperfective)
քարկոծվել (passive)
քարկոծելիս (converb simultaneous)
քարկոծել (converb perfective)
քարկոծ- (stem)
քարկոծելու (converb converb-i future)
քարկոծած (participle resultative)
քարկոծելիք (converb converb-ii future)
քարկոծող (participle subjective)
քարկոծի (connegative converb)
քարկոծում եմ (first-person indicative present singular)
քարկոծում ես (indicative present second-person singular)
քարկոծում է (indicative present singular third-person)
քարկոծում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
քարկոծում եք (indicative plural present second-person)
քարկոծում են (indicative plural present third-person)
քարկոծում էի (first-person imperfective indicative past singular)
քարկոծում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
քարկոծում էր (imperfective indicative past singular third-person)
քարկոծում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
քարկոծում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
քարկոծում էին (imperfective indicative past plural third-person)
քարկոծելու եմ (first-person future indicative singular)
քարկոծելու ես (future indicative second-person singular)
քարկոծելու է (future indicative singular third-person)
քարկոծելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
քարկոծելու եք (future indicative plural second-person)
քարկոծելու են (future indicative plural third-person)
քարկոծելու էի (first-person future indicative past singular)
քարկոծելու էիր (future indicative past second-person singular)
քարկոծելու էր (future indicative past singular third-person)
քարկոծելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
քարկոծելու էիք (future indicative past plural second-person)
քարկոծելու էին (future indicative past plural third-person)
քարկոծել եմ (first-person indicative perfect present singular)
քարկոծել ես (indicative perfect present second-person singular)
քարկոծել է (indicative perfect present singular third-person)
քարկոծել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
քարկոծել եք (indicative perfect plural present second-person)
քարկոծել են (indicative perfect plural present third-person)
քարկոծել էի (first-person indicative pluperfect singular)
քարկոծել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
քարկոծել էր (indicative pluperfect singular third-person)
քարկոծել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
քարկոծել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
քարկոծել էին (indicative pluperfect plural third-person)
քարկոծեցի (aorist first-person indicative singular)
քարկոծի (kʻarkocecʻi, kʻarkoci*) (aorist first-person indicative singular)
քարկոծեցիր (aorist indicative second-person singular)
քարկոծիր (kʻarkocecʻir, kʻarkocir*) (aorist indicative second-person singular)
քարկոծեց (aorist indicative singular third-person)
քարկոծեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
քարկոծեցիք (aorist indicative plural second-person)
քարկոծիք (kʻarkocecʻikʻ, kʻarkocikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
քարկոծեցին (aorist indicative plural third-person)
քարկոծին (kʻarkocecʻin, kʻarkocin*) (aorist indicative plural third-person)
քարկոծեմ (first-person present singular subjunctive)
քարկոծես (present second-person singular subjunctive)
քարկոծի (present singular subjunctive third-person)
քարկոծենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
քարկոծեք (plural present second-person subjunctive)
քարկոծեն (plural present subjunctive third-person)
քարկոծեի (first-person past singular subjunctive)
քարկոծեիր (past second-person singular subjunctive)
քարկոծեր (past singular subjunctive third-person)
քարկոծեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
քարկոծեիք (past plural second-person subjunctive)
քարկոծեին (past plural subjunctive third-person)
կքարկոծեմ (conditional first-person future singular)
կքարկոծես (conditional future second-person singular)
կքարկոծի (conditional future singular third-person)
կքարկոծենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կքարկոծեք (conditional future plural second-person)
կքարկոծեն (conditional future plural third-person)
կքարկոծեի (conditional first-person past singular)
կքարկոծեիր (conditional past second-person singular)
կքարկոծեր (conditional past singular third-person)
կքարկոծեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կքարկոծեիք (conditional past plural second-person)
կքարկոծեին (conditional past plural third-person)
քարկոծի՛ր (imperative rare singular)
քարկոծի՛ (kʻarkocír, kʻarkocí*) (imperative rare singular)
քարկոծե՛ք (imperative plural rare)
չքարկոծել (infinitive negative)
չքարկոծած (negative participle resultative)
չքարկոծող (negative participle subjective)
չեմ քարկոծում (first-person indicative negative present singular)
չես քարկոծում (indicative negative present second-person singular)
չի քարկոծում (indicative negative present singular third-person)
չենք քարկոծում (first-person indicative negative plural present)
չեք քարկոծում (indicative negative plural present second-person)
չեն քարկոծում (indicative negative plural present third-person)
չէի քարկոծում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր քարկոծում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր քարկոծում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք քարկոծում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք քարկոծում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին քարկոծում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ քարկոծելու (first-person future indicative negative singular)
չես քարկոծելու (future indicative negative second-person singular)
չի քարկոծելու (future indicative negative singular third-person)
չենք քարկոծելու (first-person future indicative negative plural)
չեք քարկոծելու (future indicative negative plural second-person)
չեն քարկոծելու (future indicative negative plural third-person)
չէի քարկոծելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր քարկոծելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր քարկոծելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք քարկոծելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք քարկոծելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին քարկոծելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ քարկոծել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես քարկոծել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի քարկոծել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք քարկոծել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք քարկոծել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն քարկոծել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի քարկոծել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր քարկոծել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր քարկոծել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք քարկոծել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք քարկոծել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին քարկոծել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չքարկոծեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չքարկոծի (čʻkʻarkocecʻi, čʻkʻarkoci*) (aorist first-person indicative negative singular)
չքարկոծեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չքարկոծեց (aorist indicative negative singular third-person)
չքարկոծեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չքարկոծեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չքարկոծեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չքարկոծեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չքարկոծես (negative present second-person singular subjunctive)
չքարկոծի (negative present singular subjunctive third-person)
չքարկոծենք (first-person negative plural present subjunctive)
չքարկոծեք (negative plural present second-person subjunctive)
չքարկոծեն (negative plural present subjunctive third-person)
չքարկոծեի (first-person negative past singular subjunctive)
չքարկոծեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չքարկոծեր (negative past singular subjunctive third-person)
չքարկոծեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չքարկոծեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չքարկոծեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ քարկոծի (conditional first-person future negative singular)
չես քարկոծի (conditional future negative second-person singular)
չի քարկոծի (conditional future negative singular third-person)
չենք քարկոծի (conditional first-person future negative plural)
չեք քարկոծի (conditional future negative plural second-person)
չեն քարկոծի (conditional future negative plural third-person)
չէի քարկոծի (conditional first-person negative past singular)
չէիր քարկոծի (conditional negative past second-person singular)
չէր քարկոծի (conditional negative past singular third-person)
չէինք քարկոծի (conditional first-person negative past plural)
չէիք քարկոծի (conditional negative past plural second-person)
չէին քարկոծի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ քարկոծիր (imperative negative rare singular)
մի՛ քարկոծեք (imperative negative plural rare)
քարկոծել (nominative singular singular-only)
քարկոծելու (dative singular singular-only)
քարկոծելուց (ablative singular singular-only)
քարկոծելով (instrumental singular singular-only)
քարկոծելում (locative singular singular-only)
քարկոծելը (definite nominative singular singular-only)
քարկոծելն (definite nominative singular singular-only)
քարկոծելուն (dative definite singular singular-only)
քարկոծելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
քարկոծելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
քարկոծելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
քարկոծելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
քարկոծելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
քարկոծելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
քարկոծելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
քարկոծելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
քարկոծելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
քարկոծելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

քարկոծող

քարկոծի՛ր, քարկոծի՛*

քարկոծե՛ք, քարկոծեցե՛ք**

մի՛ քարկոծիր, մի՛ քարկոծի*

մի՛ քարկոծեք, մի՛ քարկոծեցեք**

hy-decl-noun-unc

քարկոծելը/քարկոծելն

քարկոծելները/քարկոծելներն

քարկոծելների

քարկոծելներին

քարկոծելներից

քարկոծելներով

քարկոծելներում

քարկոծելներս

քարկոծելներիս

քարկոծելուցս

քարկոծելներիցս

քարկոծելներովս

քարկոծելումս

քարկոծելներումս

քարկոծելներդ

քարկոծելներիդ

քարկոծելուցդ

քարկոծելներիցդ

քարկոծելներովդ

քարկոծելումդ

քարկոծելներումդ

(transitive) to stone, to lapidate, to kill by stoning

(transitive, figuratively) to defame, to vilify, to sling mud


աճռել

head

աճռել • (ačṙel)

hy-verb

աճռել • (ačṙel)

ačṙel (romanization)
աճռել (infinitive)
աճռում (converb imperfective)
աճռվել (passive)
աճռելիս (converb simultaneous)
աճռել (converb perfective)
աճռ- (stem)
աճռելու (converb converb-i future)
աճռած (participle resultative)
աճռելիք (converb converb-ii future)
աճռող (participle subjective)
աճռի (connegative converb)
աճռում եմ (first-person indicative present singular)
աճռում ես (indicative present second-person singular)
աճռում է (indicative present singular third-person)
աճռում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
աճռում եք (indicative plural present second-person)
աճռում են (indicative plural present third-person)
աճռում էի (first-person imperfective indicative past singular)
աճռում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
աճռում էր (imperfective indicative past singular third-person)
աճռում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
աճռում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
աճռում էին (imperfective indicative past plural third-person)
աճռելու եմ (first-person future indicative singular)
աճռելու ես (future indicative second-person singular)
աճռելու է (future indicative singular third-person)
աճռելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
աճռելու եք (future indicative plural second-person)
աճռելու են (future indicative plural third-person)
աճռելու էի (first-person future indicative past singular)
աճռելու էիր (future indicative past second-person singular)
աճռելու էր (future indicative past singular third-person)
աճռելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
աճռելու էիք (future indicative past plural second-person)
աճռելու էին (future indicative past plural third-person)
աճռել եմ (first-person indicative perfect present singular)
աճռել ես (indicative perfect present second-person singular)
աճռել է (indicative perfect present singular third-person)
աճռել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աճռել եք (indicative perfect plural present second-person)
աճռել են (indicative perfect plural present third-person)
աճռել էի (first-person indicative pluperfect singular)
աճռել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աճռել էր (indicative pluperfect singular third-person)
աճռել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աճռել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աճռել էին (indicative pluperfect plural third-person)
աճռեցի (aorist first-person indicative singular)
աճռի (ačṙecʻi, ačṙi*) (aorist first-person indicative singular)
աճռեցիր (aorist indicative second-person singular)
աճռիր (ačṙecʻir, ačṙir*) (aorist indicative second-person singular)
աճռեց (aorist indicative singular third-person)
աճռեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աճռինք (ačṙecʻinkʻ, ačṙinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աճռեցիք (aorist indicative plural second-person)
աճռիք (ačṙecʻikʻ, ačṙikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
աճռեցին (aorist indicative plural third-person)
աճռին (ačṙecʻin, ačṙin*) (aorist indicative plural third-person)
աճռեմ (first-person present singular subjunctive)
աճռես (present second-person singular subjunctive)
աճռի (present singular subjunctive third-person)
աճռենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
աճռեք (plural present second-person subjunctive)
աճռեն (plural present subjunctive third-person)
աճռեի (first-person past singular subjunctive)
աճռեիր (past second-person singular subjunctive)
աճռեր (past singular subjunctive third-person)
աճռեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
աճռեիք (past plural second-person subjunctive)
աճռեին (past plural subjunctive third-person)
կաճռեմ (conditional first-person future singular)
կաճռես (conditional future second-person singular)
կաճռի (conditional future singular third-person)
կաճռենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կաճռեք (conditional future plural second-person)
կաճռեն (conditional future plural third-person)
կաճռեի (conditional first-person past singular)
կաճռեիր (conditional past second-person singular)
կաճռեր (conditional past singular third-person)
կաճռեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կաճռեիք (conditional past plural second-person)
կաճռեին (conditional past plural third-person)
աճռի՛ր (imperative rare singular)
աճռի՛ (ačṙír, ačṙí*) (imperative rare singular)
աճռե՛ք (imperative plural rare)
աճռեցե՛ք (ačṙékʻ, ačṙecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չաճռել (infinitive negative)
չաճռած (negative participle resultative)
չաճռող (negative participle subjective)
չեմ աճռում (first-person indicative negative present singular)
չես աճռում (indicative negative present second-person singular)
չի աճռում (indicative negative present singular third-person)
չենք աճռում (first-person indicative negative plural present)
չեք աճռում (indicative negative plural present second-person)
չեն աճռում (indicative negative plural present third-person)
չէի աճռում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր աճռում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր աճռում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք աճռում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք աճռում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին աճռում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ աճռելու (first-person future indicative negative singular)
չես աճռելու (future indicative negative second-person singular)
չի աճռելու (future indicative negative singular third-person)
չենք աճռելու (first-person future indicative negative plural)
չեք աճռելու (future indicative negative plural second-person)
չեն աճռելու (future indicative negative plural third-person)
չէի աճռելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր աճռելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր աճռելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք աճռելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք աճռելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին աճռելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ աճռել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աճռել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի աճռել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աճռել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք աճռել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աճռել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի աճռել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աճռել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աճռել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աճռել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աճռել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աճռել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չաճռեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չաճռի (čʻačṙecʻi, čʻačṙi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չաճռեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չաճռիր (čʻačṙecʻir, čʻačṙir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չաճռեց (aorist indicative negative singular third-person)
չաճռեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չաճռինք (čʻačṙecʻinkʻ, čʻačṙinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չաճռեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չաճռիք (čʻačṙecʻikʻ, čʻačṙikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չաճռեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չաճռին (čʻačṙecʻin, čʻačṙin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չաճռեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չաճռես (negative present second-person singular subjunctive)
չաճռի (negative present singular subjunctive third-person)
չաճռենք (first-person negative plural present subjunctive)
չաճռեք (negative plural present second-person subjunctive)
չաճռեն (negative plural present subjunctive third-person)
չաճռեի (first-person negative past singular subjunctive)
չաճռեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չաճռեր (negative past singular subjunctive third-person)
չաճռեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չաճռեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չաճռեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ աճռի (conditional first-person future negative singular)
չես աճռի (conditional future negative second-person singular)
չի աճռի (conditional future negative singular third-person)
չենք աճռի (conditional first-person future negative plural)
չեք աճռի (conditional future negative plural second-person)
չեն աճռի (conditional future negative plural third-person)
չէի աճռի (conditional first-person negative past singular)
չէիր աճռի (conditional negative past second-person singular)
չէր աճռի (conditional negative past singular third-person)
չէինք աճռի (conditional first-person negative past plural)
չէիք աճռի (conditional negative past plural second-person)
չէին աճռի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ աճռիր (imperative negative rare singular)
մի՛ աճռի (mí ačṙir, mí ačṙi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ աճռեք (imperative negative plural rare)
մի՛ աճռեցեք (mí ačṙekʻ, mí ačṙecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
աճռել (nominative singular singular-only)
աճռելու (dative singular singular-only)
աճռելուց (ablative singular singular-only)
աճռելով (instrumental singular singular-only)
աճռելում (locative singular singular-only)
աճռելը (definite nominative singular singular-only)
աճռելն (definite nominative singular singular-only)
աճռելուն (dative definite singular singular-only)
աճռելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
աճռելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
աճռելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
աճռելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
աճռելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
աճռելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
աճռելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
աճռելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
աճռելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
աճռելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

աճռող

աճռի՛ր, աճռի՛*

աճռե՛ք, աճռեցե՛ք**

մի՛ աճռիր, մի՛ աճռի*

մի՛ աճռեք, մի՛ աճռեցեք**

hy-decl-noun-unc

աճռելը/աճռելն

աճռելները/աճռելներն

աճռելներումս

աճռելներումդ


անդամահատվել

andamahatvel (romanization)
անդամահատվել (infinitive)
անդամահատվում (converb imperfective)
անդամահատվելիս (converb simultaneous)
անդամահատվել (converb perfective)
անդամահատվ- (stem)
անդամահատվելու (converb converb-i future)
անդամահատված (participle resultative)
անդամահատվելիք (converb converb-ii future)
անդամահատվող (participle subjective)
անդամահատվի (connegative converb)
անդամահատվում եմ (first-person indicative present singular)
անդամահատվում ես (indicative present second-person singular)
անդամահատվում է (indicative present singular third-person)
անդամահատվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
անդամահատվում եք (indicative plural present second-person)
անդամահատվում են (indicative plural present third-person)
անդամահատվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
անդամահատվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
անդամահատվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
անդամահատվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
անդամահատվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
անդամահատվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
անդամահատվելու եմ (first-person future indicative singular)
անդամահատվելու ես (future indicative second-person singular)
անդամահատվելու է (future indicative singular third-person)
անդամահատվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
անդամահատվելու եք (future indicative plural second-person)
անդամահատվելու են (future indicative plural third-person)
անդամահատվելու էի (first-person future indicative past singular)
անդամահատվելու էիր (future indicative past second-person singular)
անդամահատվելու էր (future indicative past singular third-person)
անդամահատվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
անդամահատվելու էիք (future indicative past plural second-person)
անդամահատվելու էին (future indicative past plural third-person)
անդամահատվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
անդամահատվել ես (indicative perfect present second-person singular)
անդամահատվել է (indicative perfect present singular third-person)
անդամահատվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անդամահատվել եք (indicative perfect plural present second-person)
անդամահատվել են (indicative perfect plural present third-person)
անդամահատվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
անդամահատվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անդամահատվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
անդամահատվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անդամահատվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անդամահատվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
անդամահատվեցի (aorist first-person indicative singular)
անդամահատվեցիր (aorist indicative second-person singular)
անդամահատվեց (aorist indicative singular third-person)
անդամահատվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անդամահատվեցիք (aorist indicative plural second-person)
անդամահատվեցին (aorist indicative plural third-person)
անդամահատվեմ (first-person present singular subjunctive)
անդամահատվես (present second-person singular subjunctive)
անդամահատվի (present singular subjunctive third-person)
անդամահատվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անդամահատվեք (plural present second-person subjunctive)
անդամահատվեն (plural present subjunctive third-person)
անդամահատվեի (first-person past singular subjunctive)
անդամահատվեիր (past second-person singular subjunctive)
անդամահատվեր (past singular subjunctive third-person)
անդամահատվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անդամահատվեիք (past plural second-person subjunctive)
անդամահատվեին (past plural subjunctive third-person)
կանդամահատվեմ (conditional first-person future singular)
կանդամահատվես (conditional future second-person singular)
կանդամահատվի (conditional future singular third-person)
կանդամահատվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կանդամահատվեք (conditional future plural second-person)
կանդամահատվեն (conditional future plural third-person)
կանդամահատվեի (conditional first-person past singular)
կանդամահատվեիր (conditional past second-person singular)
կանդամահատվեր (conditional past singular third-person)
կանդամահատվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կանդամահատվեիք (conditional past plural second-person)
կանդամահատվեին (conditional past plural third-person)
անդամահատվի՛ր (imperative rare singular)
անդամահատվե՛ք (imperative plural rare)
չանդամահատվել (infinitive negative)
չանդամահատված (negative participle resultative)
չանդամահատվող (negative participle subjective)
չեմ անդամահատվում (first-person indicative negative present singular)
չես անդամահատվում (indicative negative present second-person singular)
չի անդամահատվում (indicative negative present singular third-person)
չենք անդամահատվում (first-person indicative negative plural present)
չեք անդամահատվում (indicative negative plural present second-person)
չեն անդամահատվում (indicative negative plural present third-person)
չէի անդամահատվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անդամահատվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անդամահատվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անդամահատվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անդամահատվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անդամահատվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ անդամահատվելու (first-person future indicative negative singular)
չես անդամահատվելու (future indicative negative second-person singular)
չի անդամահատվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք անդամահատվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք անդամահատվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն անդամահատվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի անդամահատվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր անդամահատվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր անդամահատվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք անդամահատվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք անդամահատվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին անդամահատվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ անդամահատվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անդամահատվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի անդամահատվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անդամահատվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք անդամահատվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անդամահատվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի անդամահատվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անդամահատվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անդամահատվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անդամահատվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անդամահատվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անդամահատվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չանդամահատվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չանդամահատվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանդամահատվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չանդամահատվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանդամահատվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանդամահատվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չանդամահատվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանդամահատվես (negative present second-person singular subjunctive)
չանդամահատվի (negative present singular subjunctive third-person)
չանդամահատվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանդամահատվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չանդամահատվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չանդամահատվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չանդամահատվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանդամահատվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չանդամահատվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանդամահատվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանդամահատվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ անդամահատվի (conditional first-person future negative singular)
չես անդամահատվի (conditional future negative second-person singular)
չի անդամահատվի (conditional future negative singular third-person)
չենք անդամահատվի (conditional first-person future negative plural)
չեք անդամահատվի (conditional future negative plural second-person)
չեն անդամահատվի (conditional future negative plural third-person)
չէի անդամահատվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր անդամահատվի (conditional negative past second-person singular)
չէր անդամահատվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք անդամահատվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք անդամահատվի (conditional negative past plural second-person)
չէին անդամահատվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ անդամահատվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ անդամահատվեք (imperative negative plural rare)
անդամահատվել (nominative singular singular-only)
անդամահատվելու (dative singular singular-only)
անդամահատվելուց (ablative singular singular-only)
անդամահատվելով (instrumental singular singular-only)
անդամահատվելում (locative singular singular-only)
անդամահատվելը (definite nominative singular singular-only)
անդամահատվելն (definite nominative singular singular-only)
անդամահատվելուն (dative definite singular singular-only)
անդամահատվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անդամահատվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անդամահատվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անդամահատվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անդամահատվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
անդամահատվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
անդամահատվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

անդամահատվել

անդամահատվում

անդամահատվելիս

անդամահատվել

անդամահատվելու

անդամահատվելիք

անդամահատված

անդամահատվող

անդամահատվեցի

անդամահատվեցիր

անդամահատվիր

անդամահատվեց

անդամահատվեցինք

անդամահատվինք

անդամահատվեցիք

անդամահատվիք

անդամահատվեցին

անդամահատվին

անդամահատվեմ

անդամահատվես

անդամահատվենք

անդամահատվեք

անդամահատվեն

անդամահատվեի

անդամահատվեիր

անդամահատվեր

անդամահատվեինք

անդամահատվեիք

անդամահատվեին

անդամահատվի՛ր, անդամահատվի՛*

անդամահատվե՛ք, անդամահատվեցե՛ք**

մի՛ անդամահատվիր, մի՛ անդամահատվի*

մի՛ անդամահատվեք, մի՛ անդամահատվեցեք**

hy-decl-noun-unc

անդամահատվել

անդամահատվելը/անդամահատվելն

անդամահատվելներ

անդամահատվելները/անդամահատվելներն

անդամահատվելու

անդամահատվելուն

անդամահատվելների

անդամահատվելներին

անդամահատվելուց

անդամահատվելներից

անդամահատվելով

անդամահատվելներով

անդամահատվելում

անդամահատվելներում

անդամահատվելս

անդամահատվելներս

անդամահատվելուս

անդամահատվելներիս

անդամահատվելուցս

անդամահատվելներիցս

անդամահատվելովս

անդամահատվելներովս

անդամահատվելումս

անդամահատվելներումս

անդամահատվելդ

անդամահատվելներդ

անդամահատվելուդ

անդամահատվելներիդ

անդամահատվելուցդ

անդամահատվելներիցդ

անդամահատվելովդ

անդամահատվելներովդ

անդամահատվելումդ

անդամահատվելներումդ

անդամահատել անդամահատել#Armenian

mediopassive of անդամահատել (andamahatel)


անդամահատել

andamahatel (romanization)
անդամահատել (infinitive)
անդամահատում (converb imperfective)
անդամահատվել (passive)
անդամահատելիս (converb simultaneous)
անդամահատել (converb perfective)
անդամահատ- (stem)
անդամահատելու (converb converb-i future)
անդամահատած (participle resultative)
անդամահատելիք (converb converb-ii future)
անդամահատող (participle subjective)
անդամահատի (connegative converb)
անդամահատում եմ (first-person indicative present singular)
անդամահատում ես (indicative present second-person singular)
անդամահատում է (indicative present singular third-person)
անդամահատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
անդամահատում եք (indicative plural present second-person)
անդամահատում են (indicative plural present third-person)
անդամահատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
անդամահատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
անդամահատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
անդամահատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
անդամահատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
անդամահատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
անդամահատելու եմ (first-person future indicative singular)
անդամահատելու ես (future indicative second-person singular)
անդամահատելու է (future indicative singular third-person)
անդամահատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
անդամահատելու եք (future indicative plural second-person)
անդամահատելու են (future indicative plural third-person)
անդամահատելու էի (first-person future indicative past singular)
անդամահատելու էիր (future indicative past second-person singular)
անդամահատելու էր (future indicative past singular third-person)
անդամահատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
անդամահատելու էիք (future indicative past plural second-person)
անդամահատելու էին (future indicative past plural third-person)
անդամահատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
անդամահատել ես (indicative perfect present second-person singular)
անդամահատել է (indicative perfect present singular third-person)
անդամահատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անդամահատել եք (indicative perfect plural present second-person)
անդամահատել են (indicative perfect plural present third-person)
անդամահատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
անդամահատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անդամահատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
անդամահատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անդամահատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անդամահատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
անդամահատեցի (aorist first-person indicative singular)
անդամահատի (andamahatecʻi, andamahati*) (aorist first-person indicative singular)
անդամահատեցիր (aorist indicative second-person singular)
անդամահատեց (aorist indicative singular third-person)
անդամահատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անդամահատեցիք (aorist indicative plural second-person)
անդամահատեցին (aorist indicative plural third-person)
անդամահատեմ (first-person present singular subjunctive)
անդամահատես (present second-person singular subjunctive)
անդամահատի (present singular subjunctive third-person)
անդամահատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անդամահատեք (plural present second-person subjunctive)
անդամահատեն (plural present subjunctive third-person)
անդամահատեի (first-person past singular subjunctive)
անդամահատեիր (past second-person singular subjunctive)
անդամահատեր (past singular subjunctive third-person)
անդամահատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անդամահատեիք (past plural second-person subjunctive)
անդամահատեին (past plural subjunctive third-person)
կանդամահատեմ (conditional first-person future singular)
կանդամահատես (conditional future second-person singular)
կանդամահատի (conditional future singular third-person)
կանդամահատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կանդամահատեք (conditional future plural second-person)
կանդամահատեն (conditional future plural third-person)
կանդամահատեի (conditional first-person past singular)
կանդամահատեիր (conditional past second-person singular)
կանդամահատեր (conditional past singular third-person)
կանդամահատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կանդամահատեիք (conditional past plural second-person)
կանդամահատեին (conditional past plural third-person)
անդամահատի՛ր (imperative rare singular)
անդամահատի՛ (andamahatír, andamahatí*) (imperative rare singular)
անդամահատե՛ք (imperative plural rare)
չանդամահատել (infinitive negative)
չանդամահատած (negative participle resultative)
չանդամահատող (negative participle subjective)
չեմ անդամահատում (first-person indicative negative present singular)
չես անդամահատում (indicative negative present second-person singular)
չի անդամահատում (indicative negative present singular third-person)
չենք անդամահատում (first-person indicative negative plural present)
չեք անդամահատում (indicative negative plural present second-person)
չեն անդամահատում (indicative negative plural present third-person)
չէի անդամահատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անդամահատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անդամահատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անդամահատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անդամահատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անդամահատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ անդամահատելու (first-person future indicative negative singular)
չես անդամահատելու (future indicative negative second-person singular)
չի անդամահատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք անդամահատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք անդամահատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն անդամահատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի անդամահատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր անդամահատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր անդամահատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք անդամահատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք անդամահատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին անդամահատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ անդամահատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անդամահատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի անդամահատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անդամահատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք անդամահատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անդամահատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի անդամահատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անդամահատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անդամահատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անդամահատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անդամահատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անդամահատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չանդամահատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չանդամահատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանդամահատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չանդամահատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանդամահատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանդամահատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չանդամահատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանդամահատես (negative present second-person singular subjunctive)
չանդամահատի (negative present singular subjunctive third-person)
չանդամահատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանդամահատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չանդամահատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չանդամահատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չանդամահատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանդամահատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չանդամահատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանդամահատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանդամահատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ անդամահատի (conditional first-person future negative singular)
չես անդամահատի (conditional future negative second-person singular)
չի անդամահատի (conditional future negative singular third-person)
չենք անդամահատի (conditional first-person future negative plural)
չեք անդամահատի (conditional future negative plural second-person)
չեն անդամահատի (conditional future negative plural third-person)
չէի անդամահատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր անդամահատի (conditional negative past second-person singular)
չէր անդամահատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք անդամահատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք անդամահատի (conditional negative past plural second-person)
չէին անդամահատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ անդամահատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ անդամահատեք (imperative negative plural rare)
անդամահատել (nominative singular singular-only)
անդամահատելու (dative singular singular-only)
անդամահատելուց (ablative singular singular-only)
անդամահատելով (instrumental singular singular-only)
անդամահատելում (locative singular singular-only)
անդամահատելը (definite nominative singular singular-only)
անդամահատելն (definite nominative singular singular-only)
անդամահատելուն (dative definite singular singular-only)
անդամահատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անդամահատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անդամահատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անդամահատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անդամահատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
անդամահատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անդամահատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
անդամահատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

անդամահատվել

անդամահատում

անդամահատելիս

անդամահատելու

անդամահատելիք

անդամահատող

անդամահատեցի

անդամահատեցիր

անդամահատեցինք

անդամահատինք

անդամահատեցիք

անդամահատեցին

անդամահատենք

անդամահատեիր

անդամահատեինք

անդամահատեիք

անդամահատեին

անդամահատի՛ր, անդամահատի՛*

անդամահատե՛ք, անդամահատեցե՛ք**

մի՛ անդամահատիր, մի՛ անդամահատի*

մի՛ անդամահատեք, մի՛ անդամահատեցեք**

hy-decl-noun-unc

անդամահատելը/անդամահատելն

անդամահատելներ

անդամահատելները/անդամահատելներն

անդամահատելու

անդամահատելուն

անդամահատելների

անդամահատելներին

անդամահատելուց

անդամահատելներից

անդամահատելով

անդամահատելներով

անդամահատելում

անդամահատելներում

անդամահատելս

անդամահատելներս

անդամահատելուս

անդամահատելներիս

անդամահատելուցս

անդամահատելներիցս

անդամահատելովս

անդամահատելներովս

անդամահատելումս

անդամահատելներումս

անդամահատելդ

անդամահատելներդ

անդամահատելուդ

անդամահատելներիդ

անդամահատելուցդ

անդամահատելներիցդ

անդամահատելովդ

անդամահատելներովդ

անդամահատելումդ

անդամահատելներումդ