ջոկել

head

ջոկել • (ǰokel)

hy-verb

ջոկել • (ǰokel)

ǰokel (romanization)
ջոկել (infinitive)
ջոկում (converb imperfective)
ջոկվել (passive)
ջոկելիս (converb simultaneous)
ջոկել (converb perfective)
ջոկ- (stem)
ջոկելու (converb converb-i future)
ջոկած (participle resultative)
ջոկելիք (converb converb-ii future)
ջոկող (participle subjective)
ջոկի (connegative converb)
ջոկում եմ (first-person indicative present singular)
ջոկում ես (indicative present second-person singular)
ջոկում է (indicative present singular third-person)
ջոկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ջոկում եք (indicative plural present second-person)
ջոկում են (indicative plural present third-person)
ջոկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ջոկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ջոկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ջոկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ջոկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ջոկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ջոկելու եմ (first-person future indicative singular)
ջոկելու ես (future indicative second-person singular)
ջոկելու է (future indicative singular third-person)
ջոկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ջոկելու եք (future indicative plural second-person)
ջոկելու են (future indicative plural third-person)
ջոկելու էի (first-person future indicative past singular)
ջոկելու էիր (future indicative past second-person singular)
ջոկելու էր (future indicative past singular third-person)
ջոկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ջոկելու էիք (future indicative past plural second-person)
ջոկելու էին (future indicative past plural third-person)
ջոկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ջոկել ես (indicative perfect present second-person singular)
ջոկել է (indicative perfect present singular third-person)
ջոկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ջոկել եք (indicative perfect plural present second-person)
ջոկել են (indicative perfect plural present third-person)
ջոկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ջոկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ջոկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ջոկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ջոկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ջոկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ջոկեցի (aorist first-person indicative singular)
ջոկի (ǰokecʻi, ǰoki*) (aorist first-person indicative singular)
ջոկեցիր (aorist indicative second-person singular)
ջոկիր (ǰokecʻir, ǰokir*) (aorist indicative second-person singular)
ջոկեց (aorist indicative singular third-person)
ջոկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ջոկինք (ǰokecʻinkʻ, ǰokinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ջոկեցիք (aorist indicative plural second-person)
ջոկիք (ǰokecʻikʻ, ǰokikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ջոկեցին (aorist indicative plural third-person)
ջոկին (ǰokecʻin, ǰokin*) (aorist indicative plural third-person)
ջոկեմ (first-person present singular subjunctive)
ջոկես (present second-person singular subjunctive)
ջոկի (present singular subjunctive third-person)
ջոկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ջոկեք (plural present second-person subjunctive)
ջոկեն (plural present subjunctive third-person)
ջոկեի (first-person past singular subjunctive)
ջոկեիր (past second-person singular subjunctive)
ջոկեր (past singular subjunctive third-person)
ջոկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ջոկեիք (past plural second-person subjunctive)
ջոկեին (past plural subjunctive third-person)
կջոկեմ (conditional first-person future singular)
կջոկես (conditional future second-person singular)
կջոկի (conditional future singular third-person)
կջոկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կջոկեք (conditional future plural second-person)
կջոկեն (conditional future plural third-person)
կջոկեի (conditional first-person past singular)
կջոկեիր (conditional past second-person singular)
կջոկեր (conditional past singular third-person)
կջոկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կջոկեիք (conditional past plural second-person)
կջոկեին (conditional past plural third-person)
ջոկի՛ր (imperative rare singular)
ջոկի՛ (ǰokír, ǰokí*) (imperative rare singular)
ջոկե՛ք (imperative plural rare)
ջոկեցե՛ք (ǰokékʻ, ǰokecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չջոկել (infinitive negative)
չջոկած (negative participle resultative)
չջոկող (negative participle subjective)
չեմ ջոկում (first-person indicative negative present singular)
չես ջոկում (indicative negative present second-person singular)
չի ջոկում (indicative negative present singular third-person)
չենք ջոկում (first-person indicative negative plural present)
չեք ջոկում (indicative negative plural present second-person)
չեն ջոկում (indicative negative plural present third-person)
չէի ջոկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ջոկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ջոկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ջոկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ջոկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ջոկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ջոկելու (first-person future indicative negative singular)
չես ջոկելու (future indicative negative second-person singular)
չի ջոկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ջոկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ջոկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ջոկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ջոկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ջոկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ջոկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ջոկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ջոկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ջոկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ջոկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ջոկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ջոկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ջոկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ջոկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ջոկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ջոկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ջոկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ջոկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ջոկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ջոկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ջոկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չջոկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չջոկի (čʻǰokecʻi, čʻǰoki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չջոկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չջոկիր (čʻǰokecʻir, čʻǰokir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չջոկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չջոկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չջոկինք (čʻǰokecʻinkʻ, čʻǰokinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չջոկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չջոկիք (čʻǰokecʻikʻ, čʻǰokikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չջոկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չջոկին (čʻǰokecʻin, čʻǰokin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չջոկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չջոկես (negative present second-person singular subjunctive)
չջոկի (negative present singular subjunctive third-person)
չջոկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չջոկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չջոկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չջոկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չջոկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չջոկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չջոկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չջոկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չջոկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ջոկի (conditional first-person future negative singular)
չես ջոկի (conditional future negative second-person singular)
չի ջոկի (conditional future negative singular third-person)
չենք ջոկի (conditional first-person future negative plural)
չեք ջոկի (conditional future negative plural second-person)
չեն ջոկի (conditional future negative plural third-person)
չէի ջոկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ջոկի (conditional negative past second-person singular)
չէր ջոկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ջոկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ջոկի (conditional negative past plural second-person)
չէին ջոկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ջոկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ջոկի (mí ǰokir, mí ǰoki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ջոկեք (imperative negative plural rare)
մի՛ ջոկեցեք (mí ǰokekʻ, mí ǰokecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
ջոկել (nominative singular singular-only)
ջոկելու (dative singular singular-only)
ջոկելուց (ablative singular singular-only)
ջոկելով (instrumental singular singular-only)
ջոկելում (locative singular singular-only)
ջոկելը (definite nominative singular singular-only)
ջոկելն (definite nominative singular singular-only)
ջոկելուն (dative definite singular singular-only)
ջոկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ջոկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ջոկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ջոկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ջոկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ջոկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ջոկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ջոկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ջոկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ջոկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ջոկող

ջոկի՛ր, ջոկի՛*

ջոկե՛ք, ջոկեցե՛ք**

մի՛ ջոկիր, մի՛ ջոկի*

մի՛ ջոկեք, մի՛ ջոկեցեք**

hy-decl-noun-unc

ջոկելը/ջոկելն

ջոկելները/ջոկելներն

ջոկելներումս

ջոկելներումդ

ես գիտեմ լավ ձմերուկ ջոկել

չեմ ջոկում՝ ինչ ես ասում


գանգրել

gangrel (romanization)
գանգրել (infinitive)
գանգրում (converb imperfective)
գանգրվել (passive)
գանգրելիս (converb simultaneous)
գանգրել (converb perfective)
գանգր- (stem)
գանգրելու (converb converb-i future)
գանգրած (participle resultative)
գանգրելիք (converb converb-ii future)
գանգրող (participle subjective)
գանգրի (connegative converb)
գանգրում եմ (first-person indicative present singular)
գանգրում ես (indicative present second-person singular)
գանգրում է (indicative present singular third-person)
գանգրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
գանգրում եք (indicative plural present second-person)
գանգրում են (indicative plural present third-person)
գանգրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
գանգրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
գանգրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
գանգրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
գանգրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
գանգրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
գանգրելու եմ (first-person future indicative singular)
գանգրելու ես (future indicative second-person singular)
գանգրելու է (future indicative singular third-person)
գանգրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
գանգրելու եք (future indicative plural second-person)
գանգրելու են (future indicative plural third-person)
գանգրելու էի (first-person future indicative past singular)
գանգրելու էիր (future indicative past second-person singular)
գանգրելու էր (future indicative past singular third-person)
գանգրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
գանգրելու էիք (future indicative past plural second-person)
գանգրելու էին (future indicative past plural third-person)
գանգրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
գանգրել ես (indicative perfect present second-person singular)
գանգրել է (indicative perfect present singular third-person)
գանգրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
գանգրել եք (indicative perfect plural present second-person)
գանգրել են (indicative perfect plural present third-person)
գանգրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
գանգրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
գանգրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
գանգրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
գանգրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
գանգրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
գանգրեցի (aorist first-person indicative singular)
գանգրի (gangrecʻi, gangri*) (aorist first-person indicative singular)
գանգրեցիր (aorist indicative second-person singular)
գանգրիր (gangrecʻir, gangrir*) (aorist indicative second-person singular)
գանգրեց (aorist indicative singular third-person)
գանգրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գանգրինք (gangrecʻinkʻ, gangrinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գանգրեցիք (aorist indicative plural second-person)
գանգրիք (gangrecʻikʻ, gangrikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
գանգրեցին (aorist indicative plural third-person)
գանգրին (gangrecʻin, gangrin*) (aorist indicative plural third-person)
գանգրեմ (first-person present singular subjunctive)
գանգրես (present second-person singular subjunctive)
գանգրի (present singular subjunctive third-person)
գանգրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
գանգրեք (plural present second-person subjunctive)
գանգրեն (plural present subjunctive third-person)
գանգրեի (first-person past singular subjunctive)
գանգրեիր (past second-person singular subjunctive)
գանգրեր (past singular subjunctive third-person)
գանգրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
գանգրեիք (past plural second-person subjunctive)
գանգրեին (past plural subjunctive third-person)
կգանգրեմ (conditional first-person future singular)
կգանգրես (conditional future second-person singular)
կգանգրի (conditional future singular third-person)
կգանգրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կգանգրեք (conditional future plural second-person)
կգանգրեն (conditional future plural third-person)
կգանգրեի (conditional first-person past singular)
կգանգրեիր (conditional past second-person singular)
կգանգրեր (conditional past singular third-person)
կգանգրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կգանգրեիք (conditional past plural second-person)
կգանգրեին (conditional past plural third-person)
գանգրի՛ր (imperative rare singular)
գանգրի՛ (gangrír, gangrí*) (imperative rare singular)
գանգրե՛ք (imperative plural rare)
գանգրեցե՛ք (gangrékʻ, gangrecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չգանգրել (infinitive negative)
չգանգրած (negative participle resultative)
չգանգրող (negative participle subjective)
չեմ գանգրում (first-person indicative negative present singular)
չես գանգրում (indicative negative present second-person singular)
չի գանգրում (indicative negative present singular third-person)
չենք գանգրում (first-person indicative negative plural present)
չեք գանգրում (indicative negative plural present second-person)
չեն գանգրում (indicative negative plural present third-person)
չէի գանգրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր գանգրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր գանգրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք գանգրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք գանգրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին գանգրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ գանգրելու (first-person future indicative negative singular)
չես գանգրելու (future indicative negative second-person singular)
չի գանգրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք գանգրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք գանգրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն գանգրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի գանգրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր գանգրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր գանգրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք գանգրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք գանգրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին գանգրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ գանգրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես գանգրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի գանգրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք գանգրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք գանգրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն գանգրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի գանգրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր գանգրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր գանգրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք գանգրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք գանգրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին գանգրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չգանգրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չգանգրի (čʻgangrecʻi, čʻgangri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չգանգրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չգանգրիր (čʻgangrecʻir, čʻgangrir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չգանգրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չգանգրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չգանգրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չգանգրիք (čʻgangrecʻikʻ, čʻgangrikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չգանգրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չգանգրին (čʻgangrecʻin, čʻgangrin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չգանգրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չգանգրես (negative present second-person singular subjunctive)
չգանգրի (negative present singular subjunctive third-person)
չգանգրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չգանգրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չգանգրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չգանգրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չգանգրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չգանգրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չգանգրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չգանգրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չգանգրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ գանգրի (conditional first-person future negative singular)
չես գանգրի (conditional future negative second-person singular)
չի գանգրի (conditional future negative singular third-person)
չենք գանգրի (conditional first-person future negative plural)
չեք գանգրի (conditional future negative plural second-person)
չեն գանգրի (conditional future negative plural third-person)
չէի գանգրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր գանգրի (conditional negative past second-person singular)
չէր գանգրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք գանգրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք գանգրի (conditional negative past plural second-person)
չէին գանգրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ գանգրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ գանգրի (mí gangrir, mí gangri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ գանգրեք (imperative negative plural rare)
գանգրել (nominative singular singular-only)
գանգրելու (dative singular singular-only)
գանգրելուց (ablative singular singular-only)
գանգրելով (instrumental singular singular-only)
գանգրելում (locative singular singular-only)
գանգրելը (definite nominative singular singular-only)
գանգրելն (definite nominative singular singular-only)
գանգրելուն (dative definite singular singular-only)
գանգրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
գանգրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
գանգրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
գանգրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
գանգրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
գանգրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
գանգրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
գանգրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
գանգրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
գանգրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

գանգրող

գանգրի՛ր, գանգրի՛*

գանգրե՛ք, գանգրեցե՛ք**

մի՛ գանգրիր, մի՛ գանգրի*

մի՛ գանգրեք, մի՛ գանգրեցեք**

hy-decl-noun-unc

գանգրելը/գանգրելն

գանգրելները/գանգրելներն

գանգրելներին

գանգրելներից

գանգրելներով

գանգրելներում

գանգրելներիս

գանգրելներիցս

գանգրելներովս

գանգրելներումս

գանգրելներիդ

գանգրելներիցդ

գանգրելներովդ

գանգրելներումդ


զգացվել

head

զգացվել • (zgacʻvel)

hy-verb

զգացվել • (zgacʻvel)

zgacʻvel (romanization)
զգացվել (infinitive)
զգացվում (converb imperfective)
զգացվելիս (converb simultaneous)
զգացվել (converb perfective)
զգացվ- (stem)
զգացվելու (converb converb-i future)
զգացված (participle resultative)
զգացվելիք (converb converb-ii future)
զգացվող (participle subjective)
զգացվի (connegative converb)
զգացվում եմ (first-person indicative present singular)
զգացվում ես (indicative present second-person singular)
զգացվում է (indicative present singular third-person)
զգացվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զգացվում եք (indicative plural present second-person)
զգացվում են (indicative plural present third-person)
զգացվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զգացվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զգացվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զգացվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զգացվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զգացվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զգացվելու եմ (first-person future indicative singular)
զգացվելու ես (future indicative second-person singular)
զգացվելու է (future indicative singular third-person)
զգացվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զգացվելու եք (future indicative plural second-person)
զգացվելու են (future indicative plural third-person)
զգացվելու էի (first-person future indicative past singular)
զգացվելու էիր (future indicative past second-person singular)
զգացվելու էր (future indicative past singular third-person)
զգացվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զգացվելու էիք (future indicative past plural second-person)
զգացվելու էին (future indicative past plural third-person)
զգացվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զգացվել ես (indicative perfect present second-person singular)
զգացվել է (indicative perfect present singular third-person)
զգացվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զգացվել եք (indicative perfect plural present second-person)
զգացվել են (indicative perfect plural present third-person)
զգացվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զգացվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զգացվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զգացվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զգացվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զգացվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զգացվեցի (aorist first-person indicative singular)
զգացվի (zgacʻvecʻi, zgacʻvi*) (aorist first-person indicative singular)
զգացվեցիր (aorist indicative second-person singular)
զգացվիր (zgacʻvecʻir, zgacʻvir*) (aorist indicative second-person singular)
զգացվեց (aorist indicative singular third-person)
զգացվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զգացվինք (zgacʻvecʻinkʻ, zgacʻvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զգացվեցիք (aorist indicative plural second-person)
զգացվիք (zgacʻvecʻikʻ, zgacʻvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
զգացվեցին (aorist indicative plural third-person)
զգացվին (zgacʻvecʻin, zgacʻvin*) (aorist indicative plural third-person)
զգացվեմ (first-person present singular subjunctive)
զգացվես (present second-person singular subjunctive)
զգացվի (present singular subjunctive third-person)
զգացվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զգացվեք (plural present second-person subjunctive)
զգացվեն (plural present subjunctive third-person)
զգացվեի (first-person past singular subjunctive)
զգացվեիր (past second-person singular subjunctive)
զգացվեր (past singular subjunctive third-person)
զգացվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զգացվեիք (past plural second-person subjunctive)
զգացվեին (past plural subjunctive third-person)
կզգացվեմ (conditional first-person future singular)
կզգացվես (conditional future second-person singular)
կզգացվի (conditional future singular third-person)
կզգացվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզգացվեք (conditional future plural second-person)
կզգացվեն (conditional future plural third-person)
կզգացվեի (conditional first-person past singular)
կզգացվեիր (conditional past second-person singular)
կզգացվեր (conditional past singular third-person)
կզգացվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզգացվեիք (conditional past plural second-person)
կզգացվեին (conditional past plural third-person)
զգացվի՛ր (imperative rare singular)
զգացվի՛ (zgacʻvír, zgacʻví*) (imperative rare singular)
զգացվե՛ք (imperative plural rare)
զգացվեցե՛ք (zgacʻvékʻ, zgacʻvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չզգացվել (infinitive negative)
չզգացված (negative participle resultative)
չզգացվող (negative participle subjective)
չեմ զգացվում (first-person indicative negative present singular)
չես զգացվում (indicative negative present second-person singular)
չի զգացվում (indicative negative present singular third-person)
չենք զգացվում (first-person indicative negative plural present)
չեք զգացվում (indicative negative plural present second-person)
չեն զգացվում (indicative negative plural present third-person)
չէի զգացվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զգացվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զգացվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զգացվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զգացվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զգացվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զգացվելու (first-person future indicative negative singular)
չես զգացվելու (future indicative negative second-person singular)
չի զգացվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զգացվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զգացվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զգացվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զգացվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զգացվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զգացվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զգացվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զգացվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զգացվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զգացվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զգացվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զգացվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զգացվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զգացվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զգացվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զգացվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զգացվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զգացվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զգացվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զգացվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զգացվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզգացվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզգացվի (čʻzgacʻvecʻi, čʻzgacʻvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չզգացվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզգացվիր (čʻzgacʻvecʻir, čʻzgacʻvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չզգացվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզգացվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզգացվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզգացվիք (čʻzgacʻvecʻikʻ, čʻzgacʻvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չզգացվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չզգացվին (čʻzgacʻvecʻin, čʻzgacʻvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չզգացվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզգացվես (negative present second-person singular subjunctive)
չզգացվի (negative present singular subjunctive third-person)
չզգացվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզգացվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզգացվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզգացվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզգացվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզգացվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չզգացվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզգացվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզգացվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զգացվի (conditional first-person future negative singular)
չես զգացվի (conditional future negative second-person singular)
չի զգացվի (conditional future negative singular third-person)
չենք զգացվի (conditional first-person future negative plural)
չեք զգացվի (conditional future negative plural second-person)
չեն զգացվի (conditional future negative plural third-person)
չէի զգացվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զգացվի (conditional negative past second-person singular)
չէր զգացվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զգացվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զգացվի (conditional negative past plural second-person)
չէին զգացվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զգացվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զգացվի (mí zgacʻvir, mí zgacʻvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ զգացվեք (imperative negative plural rare)
զգացվել (nominative singular singular-only)
զգացվելու (dative singular singular-only)
զգացվելուց (ablative singular singular-only)
զգացվելով (instrumental singular singular-only)
զգացվելում (locative singular singular-only)
զգացվելը (definite nominative singular singular-only)
զգացվելն (definite nominative singular singular-only)
զգացվելուն (dative definite singular singular-only)
զգացվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զգացվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զգացվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զգացվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զգացվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զգացվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զգացվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զգացվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զգացվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զգացվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զգացվող

զգացվի՛ր, զգացվի՛*

զգացվե՛ք, զգացվեցե՛ք**

մի՛ զգացվիր, մի՛ զգացվի*

մի՛ զգացվեք, մի՛ զգացվեցեք**

hy-decl-noun-unc

զգացվելը/զգացվելն

զգացվելները/զգացվելներն

զգացվելներին

զգացվելներից

զգացվելներով

զգացվելներում

զգացվելներիս

զգացվելներիցս

զգացվելներովս

զգացվելներումս

զգացվելներիդ

զգացվելներիցդ

զգացվելներովդ

զգացվելներումդ

զգացնել զգացնել#Armenian

mediopassive of զգացնել (zgacʻnel): to be felt

զգացված եմ

(intransitive) to be (deeply) moved / touched


գոգավորվել

gogavorvel (romanization)
գոգավորվել (infinitive)
գոգավորվում (converb imperfective)
գոգավորվելիս (converb simultaneous)
գոգավորվել (converb perfective)
գոգավորվ- (stem)
գոգավորվելու (converb converb-i future)
գոգավորված (participle resultative)
գոգավորվելիք (converb converb-ii future)
գոգավորվող (participle subjective)
գոգավորվի (connegative converb)
գոգավորվում եմ (first-person indicative present singular)
գոգավորվում ես (indicative present second-person singular)
գոգավորվում է (indicative present singular third-person)
գոգավորվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
գոգավորվում եք (indicative plural present second-person)
գոգավորվում են (indicative plural present third-person)
գոգավորվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
գոգավորվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
գոգավորվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
գոգավորվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
գոգավորվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
գոգավորվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
գոգավորվելու եմ (first-person future indicative singular)
գոգավորվելու ես (future indicative second-person singular)
գոգավորվելու է (future indicative singular third-person)
գոգավորվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
գոգավորվելու եք (future indicative plural second-person)
գոգավորվելու են (future indicative plural third-person)
գոգավորվելու էի (first-person future indicative past singular)
գոգավորվելու էիր (future indicative past second-person singular)
գոգավորվելու էր (future indicative past singular third-person)
գոգավորվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
գոգավորվելու էիք (future indicative past plural second-person)
գոգավորվելու էին (future indicative past plural third-person)
գոգավորվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
գոգավորվել ես (indicative perfect present second-person singular)
գոգավորվել է (indicative perfect present singular third-person)
գոգավորվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
գոգավորվել եք (indicative perfect plural present second-person)
գոգավորվել են (indicative perfect plural present third-person)
գոգավորվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
գոգավորվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
գոգավորվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
գոգավորվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
գոգավորվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
գոգավորվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
գոգավորվեցի (aorist first-person indicative singular)
գոգավորվի (gogavorvecʻi, gogavorvi*) (aorist first-person indicative singular)
գոգավորվեցիր (aorist indicative second-person singular)
գոգավորվիր (gogavorvecʻir, gogavorvir*) (aorist indicative second-person singular)
գոգավորվեց (aorist indicative singular third-person)
գոգավորվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գոգավորվեցիք (aorist indicative plural second-person)
գոգավորվեցին (aorist indicative plural third-person)
գոգավորվին (gogavorvecʻin, gogavorvin*) (aorist indicative plural third-person)
գոգավորվեմ (first-person present singular subjunctive)
գոգավորվես (present second-person singular subjunctive)
գոգավորվի (present singular subjunctive third-person)
գոգավորվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
գոգավորվեք (plural present second-person subjunctive)
գոգավորվեն (plural present subjunctive third-person)
գոգավորվեի (first-person past singular subjunctive)
գոգավորվեիր (past second-person singular subjunctive)
գոգավորվեր (past singular subjunctive third-person)
գոգավորվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
գոգավորվեիք (past plural second-person subjunctive)
գոգավորվեին (past plural subjunctive third-person)
կգոգավորվեմ (conditional first-person future singular)
կգոգավորվես (conditional future second-person singular)
կգոգավորվի (conditional future singular third-person)
կգոգավորվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կգոգավորվեք (conditional future plural second-person)
կգոգավորվեն (conditional future plural third-person)
կգոգավորվեի (conditional first-person past singular)
կգոգավորվեիր (conditional past second-person singular)
կգոգավորվեր (conditional past singular third-person)
կգոգավորվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կգոգավորվեիք (conditional past plural second-person)
կգոգավորվեին (conditional past plural third-person)
գոգավորվի՛ր (imperative rare singular)
գոգավորվի՛ (gogavorvír, gogavorví*) (imperative rare singular)
գոգավորվե՛ք (imperative plural rare)
չգոգավորվել (infinitive negative)
չգոգավորված (negative participle resultative)
չգոգավորվող (negative participle subjective)
չեմ գոգավորվում (first-person indicative negative present singular)
չես գոգավորվում (indicative negative present second-person singular)
չի գոգավորվում (indicative negative present singular third-person)
չենք գոգավորվում (first-person indicative negative plural present)
չեք գոգավորվում (indicative negative plural present second-person)
չեն գոգավորվում (indicative negative plural present third-person)
չէի գոգավորվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր գոգավորվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր գոգավորվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք գոգավորվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք գոգավորվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին գոգավորվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ գոգավորվելու (first-person future indicative negative singular)
չես գոգավորվելու (future indicative negative second-person singular)
չի գոգավորվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք գոգավորվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք գոգավորվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն գոգավորվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի գոգավորվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր գոգավորվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր գոգավորվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք գոգավորվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք գոգավորվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին գոգավորվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ գոգավորվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես գոգավորվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի գոգավորվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք գոգավորվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք գոգավորվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն գոգավորվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի գոգավորվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր գոգավորվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր գոգավորվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք գոգավորվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք գոգավորվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին գոգավորվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չգոգավորվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չգոգավորվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չգոգավորվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չգոգավորվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չգոգավորվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չգոգավորվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չգոգավորվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չգոգավորվես (negative present second-person singular subjunctive)
չգոգավորվի (negative present singular subjunctive third-person)
չգոգավորվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չգոգավորվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չգոգավորվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չգոգավորվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չգոգավորվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չգոգավորվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չգոգավորվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չգոգավորվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չգոգավորվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ գոգավորվի (conditional first-person future negative singular)
չես գոգավորվի (conditional future negative second-person singular)
չի գոգավորվի (conditional future negative singular third-person)
չենք գոգավորվի (conditional first-person future negative plural)
չեք գոգավորվի (conditional future negative plural second-person)
չեն գոգավորվի (conditional future negative plural third-person)
չէի գոգավորվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր գոգավորվի (conditional negative past second-person singular)
չէր գոգավորվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք գոգավորվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք գոգավորվի (conditional negative past plural second-person)
չէին գոգավորվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ գոգավորվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ գոգավորվեք (imperative negative plural rare)
գոգավորվել (nominative singular singular-only)
գոգավորվելու (dative singular singular-only)
գոգավորվելուց (ablative singular singular-only)
գոգավորվելով (instrumental singular singular-only)
գոգավորվելում (locative singular singular-only)
գոգավորվելը (definite nominative singular singular-only)
գոգավորվելն (definite nominative singular singular-only)
գոգավորվելուն (dative definite singular singular-only)
գոգավորվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
գոգավորվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
գոգավորվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
գոգավորվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
գոգավորվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
գոգավորվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
գոգավորվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
գոգավորվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
գոգավորվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
գոգավորվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

գոգավորվելիս

գոգավորվելու

գոգավորվելիք

գոգավորվող

գոգավորվեցիր

գոգավորվեցինք

գոգավորվեցիք

գոգավորվեցին

գոգավորվեինք

գոգավորվի՛ր, գոգավորվի՛*

գոգավորվե՛ք, գոգավորվեցե՛ք**

մի՛ գոգավորվիր, մի՛ գոգավորվի*

մի՛ գոգավորվեք, մի՛ գոգավորվեցեք**

hy-decl-noun-unc

գոգավորվելը/գոգավորվելն

գոգավորվելներ

գոգավորվելները/գոգավորվելներն

գոգավորվելու

գոգավորվելուն

գոգավորվելների

գոգավորվելներին

գոգավորվելուց

գոգավորվելներից

գոգավորվելով

գոգավորվելներով

գոգավորվելում

գոգավորվելներում

գոգավորվելներս

գոգավորվելուս

գոգավորվելներիս

գոգավորվելուցս

գոգավորվելներիցս

գոգավորվելովս

գոգավորվելներովս

գոգավորվելումս

գոգավորվելներումս

գոգավորվելներդ

գոգավորվելուդ

գոգավորվելներիդ

գոգավորվելուցդ

գոգավորվելներիցդ

գոգավորվելովդ

գոգավորվելներովդ

գոգավորվելումդ

գոգավորվելներումդ

գոգավորել գոգավորել#Armenian


կազդուրվել

head

կազդուրվել • (kazdurvel)

hy-verb

կազդուրվել • (kazdurvel)

kazdurvel (romanization)
կազդուրվել (infinitive)
կազդուրվում (converb imperfective)
կազդուրվելիս (converb simultaneous)
կազդուրվել (converb perfective)
կազդուրվ- (stem)
կազդուրվելու (converb converb-i future)
կազդուրված (participle resultative)
կազդուրվելիք (converb converb-ii future)
կազդուրվող (participle subjective)
կազդուրվի (connegative converb)
կազդուրվում եմ (first-person indicative present singular)
կազդուրվում ես (indicative present second-person singular)
կազդուրվում է (indicative present singular third-person)
կազդուրվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կազդուրվում եք (indicative plural present second-person)
կազդուրվում են (indicative plural present third-person)
կազդուրվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կազդուրվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կազդուրվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կազդուրվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կազդուրվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կազդուրվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կազդուրվելու եմ (first-person future indicative singular)
կազդուրվելու ես (future indicative second-person singular)
կազդուրվելու է (future indicative singular third-person)
կազդուրվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կազդուրվելու եք (future indicative plural second-person)
կազդուրվելու են (future indicative plural third-person)
կազդուրվելու էի (first-person future indicative past singular)
կազդուրվելու էիր (future indicative past second-person singular)
կազդուրվելու էր (future indicative past singular third-person)
կազդուրվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կազդուրվելու էիք (future indicative past plural second-person)
կազդուրվելու էին (future indicative past plural third-person)
կազդուրվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կազդուրվել ես (indicative perfect present second-person singular)
կազդուրվել է (indicative perfect present singular third-person)
կազդուրվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կազդուրվել եք (indicative perfect plural present second-person)
կազդուրվել են (indicative perfect plural present third-person)
կազդուրվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կազդուրվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կազդուրվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կազդուրվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կազդուրվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կազդուրվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կազդուրվեցի (aorist first-person indicative singular)
կազդուրվի (kazdurvecʻi, kazdurvi*) (aorist first-person indicative singular)
կազդուրվեցիր (aorist indicative second-person singular)
կազդուրվիր (kazdurvecʻir, kazdurvir*) (aorist indicative second-person singular)
կազդուրվեց (aorist indicative singular third-person)
կազդուրվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կազդուրվեցիք (aorist indicative plural second-person)
կազդուրվիք (kazdurvecʻikʻ, kazdurvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կազդուրվեցին (aorist indicative plural third-person)
կազդուրվին (kazdurvecʻin, kazdurvin*) (aorist indicative plural third-person)
կազդուրվեմ (first-person present singular subjunctive)
կազդուրվես (present second-person singular subjunctive)
կազդուրվի (present singular subjunctive third-person)
կազդուրվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կազդուրվեք (plural present second-person subjunctive)
կազդուրվեն (plural present subjunctive third-person)
կազդուրվեի (first-person past singular subjunctive)
կազդուրվեիր (past second-person singular subjunctive)
կազդուրվեր (past singular subjunctive third-person)
կազդուրվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կազդուրվեիք (past plural second-person subjunctive)
կազդուրվեին (past plural subjunctive third-person)
կկազդուրվեմ (conditional first-person future singular)
կկազդուրվես (conditional future second-person singular)
կկազդուրվի (conditional future singular third-person)
կկազդուրվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկազդուրվեք (conditional future plural second-person)
կկազդուրվեն (conditional future plural third-person)
կկազդուրվեի (conditional first-person past singular)
կկազդուրվեիր (conditional past second-person singular)
կկազդուրվեր (conditional past singular third-person)
կկազդուրվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկազդուրվեիք (conditional past plural second-person)
կկազդուրվեին (conditional past plural third-person)
կազդուրվի՛ր (imperative rare singular)
կազդուրվի՛ (kazdurvír, kazdurví*) (imperative rare singular)
կազդուրվե՛ք (imperative plural rare)
չկազդուրվել (infinitive negative)
չկազդուրված (negative participle resultative)
չկազդուրվող (negative participle subjective)
չեմ կազդուրվում (first-person indicative negative present singular)
չես կազդուրվում (indicative negative present second-person singular)
չի կազդուրվում (indicative negative present singular third-person)
չենք կազդուրվում (first-person indicative negative plural present)
չեք կազդուրվում (indicative negative plural present second-person)
չեն կազդուրվում (indicative negative plural present third-person)
չէի կազդուրվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կազդուրվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կազդուրվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կազդուրվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կազդուրվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կազդուրվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կազդուրվելու (first-person future indicative negative singular)
չես կազդուրվելու (future indicative negative second-person singular)
չի կազդուրվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կազդուրվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կազդուրվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կազդուրվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կազդուրվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կազդուրվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կազդուրվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կազդուրվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կազդուրվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կազդուրվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կազդուրվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կազդուրվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կազդուրվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կազդուրվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կազդուրվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կազդուրվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կազդուրվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կազդուրվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կազդուրվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կազդուրվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կազդուրվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կազդուրվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկազդուրվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկազդուրվի (čʻkazdurvecʻi, čʻkazdurvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկազդուրվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկազդուրվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկազդուրվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկազդուրվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկազդուրվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկազդուրվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկազդուրվես (negative present second-person singular subjunctive)
չկազդուրվի (negative present singular subjunctive third-person)
չկազդուրվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկազդուրվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկազդուրվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկազդուրվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկազդուրվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկազդուրվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկազդուրվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկազդուրվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկազդուրվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կազդուրվի (conditional first-person future negative singular)
չես կազդուրվի (conditional future negative second-person singular)
չի կազդուրվի (conditional future negative singular third-person)
չենք կազդուրվի (conditional first-person future negative plural)
չեք կազդուրվի (conditional future negative plural second-person)
չեն կազդուրվի (conditional future negative plural third-person)
չէի կազդուրվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կազդուրվի (conditional negative past second-person singular)
չէր կազդուրվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կազդուրվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կազդուրվի (conditional negative past plural second-person)
չէին կազդուրվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կազդուրվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կազդուրվեք (imperative negative plural rare)
կազդուրվել (nominative singular singular-only)
կազդուրվելու (dative singular singular-only)
կազդուրվելուց (ablative singular singular-only)
կազդուրվելով (instrumental singular singular-only)
կազդուրվելում (locative singular singular-only)
կազդուրվելը (definite nominative singular singular-only)
կազդուրվելն (definite nominative singular singular-only)
կազդուրվելուն (dative definite singular singular-only)
կազդուրվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կազդուրվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կազդուրվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կազդուրվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կազդուրվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կազդուրվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կազդուրվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կազդուրվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կազդուրվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կազդուրվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կազդուրվելիս

կազդուրվելու

կազդուրվելիք

կազդուրվող

կազդուրվեցիր

կազդուրվեցինք

կազդուրվեցիք

կազդուրվեցին

կազդուրվեինք

կազդուրվի՛ր, կազդուրվի՛*

կազդուրվե՛ք, կազդուրվեցե՛ք**

մի՛ կազդուրվիր, մի՛ կազդուրվի*

մի՛ կազդուրվեք, մի՛ կազդուրվեցեք**

hy-decl-noun-unc

կազդուրվելը/կազդուրվելն

կազդուրվելներ

կազդուրվելները/կազդուրվելներն

կազդուրվելու

կազդուրվելուն

կազդուրվելների

կազդուրվելներին

կազդուրվելուց

կազդուրվելներից

կազդուրվելով

կազդուրվելներով

կազդուրվելում

կազդուրվելներում

կազդուրվելներս

կազդուրվելուս

կազդուրվելներիս

կազդուրվելուցս

կազդուրվելներիցս

կազդուրվելովս

կազդուրվելներովս

կազդուրվելումս

կազդուրվելներումս

կազդուրվելներդ

կազդուրվելուդ

կազդուրվելներիդ

կազդուրվելուցդ

կազդուրվելներիցդ

կազդուրվելովդ

կազդուրվելներովդ

կազդուրվելումդ

կազդուրվելներումդ

Hy-կազդուրվել.ogg

կազդուրել կազդուրել#Armenian

mediopassive of կազդուրել (kazdurel): to recover, get stronger, recuperate


ցանել

head

ցանել • (cʻanel)

hy-verb

ցանել • (cʻanel)

cʻanel (romanization)
ցանել (infinitive)
ցանում (converb imperfective)
ցանվել (passive)
ցանելիս (converb simultaneous)
ցանել (converb perfective)
ցան- (stem)
ցանելու (converb converb-i future)
ցանած (participle resultative)
ցանելիք (converb converb-ii future)
ցանող (participle subjective)
ցանի (connegative converb)
ցանում եմ (first-person indicative present singular)
ցանում ես (indicative present second-person singular)
ցանում է (indicative present singular third-person)
ցանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ցանում եք (indicative plural present second-person)
ցանում են (indicative plural present third-person)
ցանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ցանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ցանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ցանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ցանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ցանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ցանելու եմ (first-person future indicative singular)
ցանելու ես (future indicative second-person singular)
ցանելու է (future indicative singular third-person)
ցանելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ցանելու եք (future indicative plural second-person)
ցանելու են (future indicative plural third-person)
ցանելու էի (first-person future indicative past singular)
ցանելու էիր (future indicative past second-person singular)
ցանելու էր (future indicative past singular third-person)
ցանելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ցանելու էիք (future indicative past plural second-person)
ցանելու էին (future indicative past plural third-person)
ցանել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ցանել ես (indicative perfect present second-person singular)
ցանել է (indicative perfect present singular third-person)
ցանել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ցանել եք (indicative perfect plural present second-person)
ցանել են (indicative perfect plural present third-person)
ցանել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ցանել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ցանել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ցանել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ցանել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ցանել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ցանեցի (aorist first-person indicative singular)
ցանի (cʻanecʻi, cʻani*) (aorist first-person indicative singular)
ցանեցիր (aorist indicative second-person singular)
ցանիր (cʻanecʻir, cʻanir*) (aorist indicative second-person singular)
ցանեց (aorist indicative singular third-person)
ցանեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ցանինք (cʻanecʻinkʻ, cʻaninkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ցանեցիք (aorist indicative plural second-person)
ցանիք (cʻanecʻikʻ, cʻanikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ցանեցին (aorist indicative plural third-person)
ցանին (cʻanecʻin, cʻanin*) (aorist indicative plural third-person)
ցանեմ (first-person present singular subjunctive)
ցանես (present second-person singular subjunctive)
ցանի (present singular subjunctive third-person)
ցանենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ցանեք (plural present second-person subjunctive)
ցանեն (plural present subjunctive third-person)
ցանեի (first-person past singular subjunctive)
ցանեիր (past second-person singular subjunctive)
ցաներ (past singular subjunctive third-person)
ցանեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ցանեիք (past plural second-person subjunctive)
ցանեին (past plural subjunctive third-person)
կցանեմ (conditional first-person future singular)
կցանես (conditional future second-person singular)
կցանի (conditional future singular third-person)
կցանենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կցանեք (conditional future plural second-person)
կցանեն (conditional future plural third-person)
կցանեի (conditional first-person past singular)
կցանեիր (conditional past second-person singular)
կցաներ (conditional past singular third-person)
կցանեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կցանեիք (conditional past plural second-person)
կցանեին (conditional past plural third-person)
ցանի՛ր (imperative rare singular)
ցանի՛ (cʻanír, cʻaní*) (imperative rare singular)
ցանե՛ք (imperative plural rare)
ցանեցե՛ք (cʻanékʻ, cʻanecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չցանել (infinitive negative)
չցանած (negative participle resultative)
չցանող (negative participle subjective)
չեմ ցանում (first-person indicative negative present singular)
չես ցանում (indicative negative present second-person singular)
չի ցանում (indicative negative present singular third-person)
չենք ցանում (first-person indicative negative plural present)
չեք ցանում (indicative negative plural present second-person)
չեն ցանում (indicative negative plural present third-person)
չէի ցանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ցանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ցանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ցանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ցանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ցանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ցանելու (first-person future indicative negative singular)
չես ցանելու (future indicative negative second-person singular)
չի ցանելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ցանելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ցանելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ցանելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ցանելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ցանելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ցանելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ցանելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ցանելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ցանելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ցանել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ցանել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ցանել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ցանել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ցանել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ցանել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ցանել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ցանել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ցանել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ցանել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ցանել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ցանել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չցանեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չցանի (čʻcʻanecʻi, čʻcʻani*) (aorist first-person indicative negative singular)
չցանեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չցանիր (čʻcʻanecʻir, čʻcʻanir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չցանեց (aorist indicative negative singular third-person)
չցանեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չցանինք (čʻcʻanecʻinkʻ, čʻcʻaninkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չցանեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չցանիք (čʻcʻanecʻikʻ, čʻcʻanikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չցանեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չցանին (čʻcʻanecʻin, čʻcʻanin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չցանեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չցանես (negative present second-person singular subjunctive)
չցանի (negative present singular subjunctive third-person)
չցանենք (first-person negative plural present subjunctive)
չցանեք (negative plural present second-person subjunctive)
չցանեն (negative plural present subjunctive third-person)
չցանեի (first-person negative past singular subjunctive)
չցանեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չցաներ (negative past singular subjunctive third-person)
չցանեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չցանեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չցանեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ցանի (conditional first-person future negative singular)
չես ցանի (conditional future negative second-person singular)
չի ցանի (conditional future negative singular third-person)
չենք ցանի (conditional first-person future negative plural)
չեք ցանի (conditional future negative plural second-person)
չեն ցանի (conditional future negative plural third-person)
չէի ցանի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ցանի (conditional negative past second-person singular)
չէր ցանի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ցանի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ցանի (conditional negative past plural second-person)
չէին ցանի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ցանիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ցանի (mí cʻanir, mí cʻani*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ցանեք (imperative negative plural rare)
ցանել (nominative singular singular-only)
ցանելու (dative singular singular-only)
ցանելուց (ablative singular singular-only)
ցանելով (instrumental singular singular-only)
ցանելում (locative singular singular-only)
ցանելը (definite nominative singular singular-only)
ցանելն (definite nominative singular singular-only)
ցանելուն (dative definite singular singular-only)
ցանելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ցանելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ցանելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ցանելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ցանելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ցանելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ցանելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ցանելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ցանելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ցանելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ցանող

ցանի՛ր, ցանի՛*

ցանե՛ք, ցանեցե՛ք**

մի՛ ցանիր, մի՛ ցանի*

մի՛ ցանեք, մի՛ ցանեցեք**

hy-decl-noun-unc

ցանելը/ցանելն

ցանելները/ցանելներն

ցանելներումս

ցանելներումդ

սերմեր ցանել

ինչ որ ցանես, էն կհնձես

դուխի ցանել

to strew, spread, scatter, diffuse; to sprinkle


ավարտված

avartvac (romanization)
ավարտված (nominative singular)
ավարտվածներ (nominative plural)
ավարտվածի (dative singular)
ավարտվածների (dative plural)
ավարտվածից (ablative singular)
ավարտվածներից (ablative plural)
ավարտվածով (instrumental singular)
ավարտվածներով (instrumental plural)
ավարտվածում (locative singular)
ավարտվածներում (locative plural)
ավարտվածը (definite nominative singular)
ավարտվածն (definite nominative singular)
ավարտվածները (definite nominative plural)
ավարտվածներն (definite nominative plural)
ավարտվածին (dative definite singular)
ավարտվածներին (dative definite plural)
ավարտվածս (first-person nominative possessive singular)
ավարտվածներս (first-person nominative plural possessive)
ավարտվածիս (dative first-person possessive singular)
ավարտվածներիս (dative first-person plural possessive)
ավարտվածիցս (ablative first-person possessive singular)
ավարտվածներիցս (ablative first-person plural possessive)
ավարտվածովս (first-person instrumental possessive singular)
ավարտվածներովս (first-person instrumental plural possessive)
ավարտվածումս (first-person locative possessive singular)
ավարտվածներումս (first-person locative plural possessive)
ավարտվածդ (nominative possessive second-person singular)
ավարտվածներդ (nominative plural possessive second-person)
ավարտվածիդ (dative possessive second-person singular)
ավարտվածներիդ (dative plural possessive second-person)
ավարտվածիցդ (ablative possessive second-person singular)
ավարտվածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
ավարտվածովդ (instrumental possessive second-person singular)
ավարտվածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
ավարտվածումդ (locative possessive second-person singular)
ավարտվածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

ավարտվածը/ավարտվածն

ավարտվածները/ավարտվածներն

ավարտվածների

ավարտվածներին

ավարտվածներից

ավարտվածներով

ավարտվածներում

ավարտվածներս

ավարտվածներիս

ավարտվածներիցս

ավարտվածներովս

ավարտվածումս

ավարտվածներումս

ավարտվածներդ

ավարտվածներիդ

ավարտվածներիցդ

ավարտվածներովդ

ավարտվածումդ

ավարտվածներումդ

Hy-ավարտված.ogg

ավարտվել ավարտվել#Armenian

resultative participle of ավարտվել (avartvel)


ավարտվել

head

ավարտվել • (avartvel) (traditional orthography spelling աւարտուել or աւարտւել)

avartvel (romanization)
orthography spelling աւարտուել (traditional)
աւարտւել (traditional)
ավարտվել (infinitive)
ավարտվում (converb imperfective)
ավարտվելիս (converb simultaneous)
ավարտվել (converb perfective)
ավարտվ- (stem)
ավարտվելու (converb converb-i future)
ավարտված (participle resultative)
ավարտվելիք (converb converb-ii future)
ավարտվող (participle subjective)
ավարտվի (connegative converb)
ավարտվում եմ (first-person indicative present singular)
ավարտվում ես (indicative present second-person singular)
ավարտվում է (indicative present singular third-person)
ավարտվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ավարտվում եք (indicative plural present second-person)
ավարտվում են (indicative plural present third-person)
ավարտվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ավարտվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ավարտվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ավարտվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ավարտվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ավարտվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ավարտվելու եմ (first-person future indicative singular)
ավարտվելու ես (future indicative second-person singular)
ավարտվելու է (future indicative singular third-person)
ավարտվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ավարտվելու եք (future indicative plural second-person)
ավարտվելու են (future indicative plural third-person)
ավարտվելու էի (first-person future indicative past singular)
ավարտվելու էիր (future indicative past second-person singular)
ավարտվելու էր (future indicative past singular third-person)
ավարտվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ավարտվելու էիք (future indicative past plural second-person)
ավարտվելու էին (future indicative past plural third-person)
ավարտվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ավարտվել ես (indicative perfect present second-person singular)
ավարտվել է (indicative perfect present singular third-person)
ավարտվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ավարտվել եք (indicative perfect plural present second-person)
ավարտվել են (indicative perfect plural present third-person)
ավարտվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ավարտվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ավարտվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ավարտվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ավարտվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ավարտվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ավարտվեցի (aorist first-person indicative singular)
ավարտվի (avartvecʻi, avartvi*) (aorist first-person indicative singular)
ավարտվեցիր (aorist indicative second-person singular)
ավարտվիր (avartvecʻir, avartvir*) (aorist indicative second-person singular)
ավարտվեց (aorist indicative singular third-person)
ավարտվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավարտվինք (avartvecʻinkʻ, avartvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավարտվեցիք (aorist indicative plural second-person)
ավարտվիք (avartvecʻikʻ, avartvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ավարտվեցին (aorist indicative plural third-person)
ավարտվին (avartvecʻin, avartvin*) (aorist indicative plural third-person)
ավարտվեմ (first-person present singular subjunctive)
ավարտվես (present second-person singular subjunctive)
ավարտվի (present singular subjunctive third-person)
ավարտվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ավարտվեք (plural present second-person subjunctive)
ավարտվեն (plural present subjunctive third-person)
ավարտվեի (first-person past singular subjunctive)
ավարտվեիր (past second-person singular subjunctive)
ավարտվեր (past singular subjunctive third-person)
ավարտվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ավարտվեիք (past plural second-person subjunctive)
ավարտվեին (past plural subjunctive third-person)
կավարտվեմ (conditional first-person future singular)
կավարտվես (conditional future second-person singular)
կավարտվի (conditional future singular third-person)
կավարտվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կավարտվեք (conditional future plural second-person)
կավարտվեն (conditional future plural third-person)
կավարտվեի (conditional first-person past singular)
կավարտվեիր (conditional past second-person singular)
կավարտվեր (conditional past singular third-person)
կավարտվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կավարտվեիք (conditional past plural second-person)
կավարտվեին (conditional past plural third-person)
ավարտվի՛ր (imperative rare singular)
ավարտվի՛ (avartvír, avartví*) (imperative rare singular)
ավարտվե՛ք (imperative plural rare)
ավարտվեցե՛ք (avartvékʻ, avartvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չավարտվել (infinitive negative)
չավարտված (negative participle resultative)
չավարտվող (negative participle subjective)
չեմ ավարտվում (first-person indicative negative present singular)
չես ավարտվում (indicative negative present second-person singular)
չի ավարտվում (indicative negative present singular third-person)
չենք ավարտվում (first-person indicative negative plural present)
չեք ավարտվում (indicative negative plural present second-person)
չեն ավարտվում (indicative negative plural present third-person)
չէի ավարտվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ավարտվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ավարտվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ավարտվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ավարտվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ավարտվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ավարտվելու (first-person future indicative negative singular)
չես ավարտվելու (future indicative negative second-person singular)
չի ավարտվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ավարտվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ավարտվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ավարտվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ավարտվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ավարտվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ավարտվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ավարտվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ավարտվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ավարտվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ավարտվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ավարտվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ավարտվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ավարտվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ավարտվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ավարտվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ավարտվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ավարտվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ավարտվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ավարտվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ավարտվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ավարտվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չավարտվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չավարտվի (čʻavartvecʻi, čʻavartvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չավարտվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չավարտվիր (čʻavartvecʻir, čʻavartvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չավարտվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չավարտվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չավարտվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չավարտվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չավարտվին (čʻavartvecʻin, čʻavartvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չավարտվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չավարտվես (negative present second-person singular subjunctive)
չավարտվի (negative present singular subjunctive third-person)
չավարտվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չավարտվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չավարտվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չավարտվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չավարտվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չավարտվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չավարտվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չավարտվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չավարտվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ավարտվի (conditional first-person future negative singular)
չես ավարտվի (conditional future negative second-person singular)
չի ավարտվի (conditional future negative singular third-person)
չենք ավարտվի (conditional first-person future negative plural)
չեք ավարտվի (conditional future negative plural second-person)
չեն ավարտվի (conditional future negative plural third-person)
չէի ավարտվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ավարտվի (conditional negative past second-person singular)
չէր ավարտվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ավարտվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ավարտվի (conditional negative past plural second-person)
չէին ավարտվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ավարտվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ավարտվի (mí avartvir, mí avartvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ավարտվեք (imperative negative plural rare)
ավարտվել (nominative singular singular-only)
ավարտվելու (dative singular singular-only)
ավարտվելուց (ablative singular singular-only)
ավարտվելով (instrumental singular singular-only)
ավարտվելում (locative singular singular-only)
ավարտվելը (definite nominative singular singular-only)
ավարտվելն (definite nominative singular singular-only)
ավարտվելուն (dative definite singular singular-only)
ավարտվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ավարտվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ավարտվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ավարտվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ավարտվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ավարտվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ավարտվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ավարտվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ավարտվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ավարտվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ավարտվող

ավարտվի՛ր, ավարտվի՛*

ավարտվե՛ք, ավարտվեցե՛ք**

մի՛ ավարտվիր, մի՛ ավարտվի*

մի՛ ավարտվեք, մի՛ ավարտվեցեք**

hy-decl-noun-unc

ավարտվելը/ավարտվելն

ավարտվելները/ավարտվելներն

ավարտվելների

ավարտվելներին

ավարտվելներից

ավարտվելներով

ավարտվելներում

ավարտվելներս

ավարտվելներիս

ավարտվելուցս

ավարտվելներիցս

ավարտվելներովս

ավարտվելումս

ավարտվելներումս

ավարտվելներդ

ավարտվելներիդ

ավարտվելուցդ

ավարտվելներիցդ

ավարտվելներովդ

ավարտվելումդ

ավարտվելներումդ

Hy-ավարտվել.ogg

ավարտել ավարտել#Armenian


ավարտել

avartel (romanization)
ավարտել (infinitive)
ավարտում (converb imperfective)
ավարտվել (passive)
ավարտելիս (converb simultaneous)
ավարտել (converb perfective)
ավարտ- (stem)
ավարտելու (converb converb-i future)
ավարտած (participle resultative)
ավարտելիք (converb converb-ii future)
ավարտող (participle subjective)
ավարտի (connegative converb)
ավարտում եմ (first-person indicative present singular)
ավարտում ես (indicative present second-person singular)
ավարտում է (indicative present singular third-person)
ավարտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ավարտում եք (indicative plural present second-person)
ավարտում են (indicative plural present third-person)
ավարտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ավարտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ավարտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ավարտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ավարտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ավարտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ավարտելու եմ (first-person future indicative singular)
ավարտելու ես (future indicative second-person singular)
ավարտելու է (future indicative singular third-person)
ավարտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ավարտելու եք (future indicative plural second-person)
ավարտելու են (future indicative plural third-person)
ավարտելու էի (first-person future indicative past singular)
ավարտելու էիր (future indicative past second-person singular)
ավարտելու էր (future indicative past singular third-person)
ավարտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ավարտելու էիք (future indicative past plural second-person)
ավարտելու էին (future indicative past plural third-person)
ավարտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ավարտել ես (indicative perfect present second-person singular)
ավարտել է (indicative perfect present singular third-person)
ավարտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ավարտել եք (indicative perfect plural present second-person)
ավարտել են (indicative perfect plural present third-person)
ավարտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ավարտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ավարտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ավարտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ավարտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ավարտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ավարտեցի (aorist first-person indicative singular)
ավարտի (avartecʻi, avarti*) (aorist first-person indicative singular)
ավարտեցիր (aorist indicative second-person singular)
ավարտիր (avartecʻir, avartir*) (aorist indicative second-person singular)
ավարտեց (aorist indicative singular third-person)
ավարտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավարտինք (avartecʻinkʻ, avartinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավարտեցիք (aorist indicative plural second-person)
ավարտիք (avartecʻikʻ, avartikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ավարտեցին (aorist indicative plural third-person)
ավարտին (avartecʻin, avartin*) (aorist indicative plural third-person)
ավարտեմ (first-person present singular subjunctive)
ավարտես (present second-person singular subjunctive)
ավարտի (present singular subjunctive third-person)
ավարտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ավարտեք (plural present second-person subjunctive)
ավարտեն (plural present subjunctive third-person)
ավարտեի (first-person past singular subjunctive)
ավարտեիր (past second-person singular subjunctive)
ավարտեր (past singular subjunctive third-person)
ավարտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ավարտեիք (past plural second-person subjunctive)
ավարտեին (past plural subjunctive third-person)
կավարտեմ (conditional first-person future singular)
կավարտես (conditional future second-person singular)
կավարտի (conditional future singular third-person)
կավարտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կավարտեք (conditional future plural second-person)
կավարտեն (conditional future plural third-person)
կավարտեի (conditional first-person past singular)
կավարտեիր (conditional past second-person singular)
կավարտեր (conditional past singular third-person)
կավարտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կավարտեիք (conditional past plural second-person)
կավարտեին (conditional past plural third-person)
ավարտի՛ր (imperative rare singular)
ավարտի՛ (avartír, avartí*) (imperative rare singular)
ավարտե՛ք (imperative plural rare)
ավարտեցե՛ք (avartékʻ, avartecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չավարտել (infinitive negative)
չավարտած (negative participle resultative)
չավարտող (negative participle subjective)
չեմ ավարտում (first-person indicative negative present singular)
չես ավարտում (indicative negative present second-person singular)
չի ավարտում (indicative negative present singular third-person)
չենք ավարտում (first-person indicative negative plural present)
չեք ավարտում (indicative negative plural present second-person)
չեն ավարտում (indicative negative plural present third-person)
չէի ավարտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ավարտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ավարտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ավարտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ավարտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ավարտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ավարտելու (first-person future indicative negative singular)
չես ավարտելու (future indicative negative second-person singular)
չի ավարտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ավարտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ավարտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ավարտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ավարտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ավարտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ավարտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ավարտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ավարտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ավարտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ավարտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ավարտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ավարտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ավարտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ավարտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ավարտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ավարտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ավարտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ավարտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ավարտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ավարտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ավարտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չավարտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չավարտի (čʻavartecʻi, čʻavarti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չավարտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չավարտիր (čʻavartecʻir, čʻavartir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չավարտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չավարտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չավարտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չավարտիք (čʻavartecʻikʻ, čʻavartikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չավարտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չավարտին (čʻavartecʻin, čʻavartin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չավարտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չավարտես (negative present second-person singular subjunctive)
չավարտի (negative present singular subjunctive third-person)
չավարտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չավարտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չավարտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չավարտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չավարտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չավարտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չավարտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չավարտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չավարտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ավարտի (conditional first-person future negative singular)
չես ավարտի (conditional future negative second-person singular)
չի ավարտի (conditional future negative singular third-person)
չենք ավարտի (conditional first-person future negative plural)
չեք ավարտի (conditional future negative plural second-person)
չեն ավարտի (conditional future negative plural third-person)
չէի ավարտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ավարտի (conditional negative past second-person singular)
չէր ավարտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ավարտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ավարտի (conditional negative past plural second-person)
չէին ավարտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ավարտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ավարտի (mí avartir, mí avarti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ավարտեք (imperative negative plural rare)
ավարտել (nominative singular singular-only)
ավարտելու (dative singular singular-only)
ավարտելուց (ablative singular singular-only)
ավարտելով (instrumental singular singular-only)
ավարտելում (locative singular singular-only)
ավարտելը (definite nominative singular singular-only)
ավարտելն (definite nominative singular singular-only)
ավարտելուն (dative definite singular singular-only)
ավարտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ավարտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ավարտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ավարտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ավարտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ավարտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ավարտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ավարտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ավարտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ավարտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ավարտող

ավարտի՛ր, ավարտի՛*

ավարտե՛ք, ավարտեցե՛ք**

մի՛ ավարտիր, մի՛ ավարտի*

մի՛ ավարտեք, մի՛ ավարտեցեք**

hy-decl-noun-unc

ավարտելը/ավարտելն

ավարտելները/ավարտելներն

ավարտելներին

ավարտելներից

ավարտելներով

ավարտելներում

ավարտելներիս

ավարտելներիցս

ավարտելներովս

ավարտելներումս

ավարտելներիդ

ավարտելներիցդ

ավարտելներովդ

ավարտելներումդ

Hy-ավարտել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian աւարտեմ (awartem).