ստրկացնել

head

ստրկացնել • (strkacʻnel)

hy-verb

ստրկացնել • (strkacʻnel)

strkacʻnel (romanization)
ստրկացնել (infinitive)
ստրկացնում (converb imperfective)
ստրկացվել (passive)
ստրկացնելիս (converb simultaneous)
ստրկացրել (converb perfective)
ստրկացր- (stem)
ստրկացնելու (converb converb-i future)
ստրկացրած (participle resultative)
ստրկացնելիք (converb converb-ii future)
ստրկացնող (participle subjective)
ստրկացնի (connegative converb)
ստրկացնում եմ (first-person indicative present singular)
ստրկացնում ես (indicative present second-person singular)
ստրկացնում է (indicative present singular third-person)
ստրկացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ստրկացնում եք (indicative plural present second-person)
ստրկացնում են (indicative plural present third-person)
ստրկացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ստրկացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ստրկացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ստրկացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ստրկացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ստրկացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ստրկացնելու եմ (first-person future indicative singular)
ստրկացնելու ես (future indicative second-person singular)
ստրկացնելու է (future indicative singular third-person)
ստրկացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ստրկացնելու եք (future indicative plural second-person)
ստրկացնելու են (future indicative plural third-person)
ստրկացնելու էի (first-person future indicative past singular)
ստրկացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
ստրկացնելու էր (future indicative past singular third-person)
ստրկացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ստրկացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
ստրկացնելու էին (future indicative past plural third-person)
ստրկացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ստրկացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
ստրկացրել է (indicative perfect present singular third-person)
ստրկացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ստրկացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
ստրկացրել են (indicative perfect plural present third-person)
ստրկացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ստրկացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ստրկացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ստրկացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ստրկացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ստրկացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ստրկացրի (aorist first-person indicative singular)
ստրկացրեցի (strkacʻri, strkacʻrecʻi*) (aorist first-person indicative singular)
ստրկացրիր (aorist indicative second-person singular)
ստրկացրեց (aorist indicative singular third-person)
ստրկացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ստրկացրիք (aorist indicative plural second-person)
ստրկացրին (aorist indicative plural third-person)
ստրկացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ստրկացնես (present second-person singular subjunctive)
ստրկացնի (present singular subjunctive third-person)
ստրկացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ստրկացնեք (plural present second-person subjunctive)
ստրկացնեն (plural present subjunctive third-person)
ստրկացնեի (first-person past singular subjunctive)
ստրկացնեիր (past second-person singular subjunctive)
ստրկացներ (past singular subjunctive third-person)
ստրկացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ստրկացնեիք (past plural second-person subjunctive)
ստրկացնեին (past plural subjunctive third-person)
կստրկացնեմ (conditional first-person future singular)
կստրկացնես (conditional future second-person singular)
կստրկացնի (conditional future singular third-person)
կստրկացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կստրկացնեք (conditional future plural second-person)
կստրկացնեն (conditional future plural third-person)
կստրկացնեի (conditional first-person past singular)
կստրկացնեիր (conditional past second-person singular)
կստրկացներ (conditional past singular third-person)
կստրկացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կստրկացնեիք (conditional past plural second-person)
կստրկացնեին (conditional past plural third-person)
ստրկացրո՛ւ (imperative rare singular)
ստրկացրա՛ (strkacʻrú, strkacʻrá*) (imperative rare singular)
ստրկացրե՛ք (imperative plural rare)
չստրկացնել (infinitive negative)
չստրկացրած (negative participle resultative)
չստրկացնող (negative participle subjective)
չեմ ստրկացնում (first-person indicative negative present singular)
չես ստրկացնում (indicative negative present second-person singular)
չի ստրկացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք ստրկացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք ստրկացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն ստրկացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի ստրկացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ստրկացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ստրկացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ստրկացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ստրկացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ստրկացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ստրկացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես ստրկացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի ստրկացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ստրկացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ստրկացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ստրկացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ստրկացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ստրկացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ստրկացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ստրկացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ստրկացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ստրկացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ստրկացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ստրկացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ստրկացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ստրկացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ստրկացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ստրկացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ստրկացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ստրկացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ստրկացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ստրկացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ստրկացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ստրկացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չստրկացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չստրկացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չստրկացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չստրկացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չստրկացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չստրկացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չստրկացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չստրկացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չստրկացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չստրկացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չստրկացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չստրկացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չստրկացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չստրկացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չստրկացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չստրկացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չստրկացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չստրկացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ստրկացնի (conditional first-person future negative singular)
չես ստրկացնի (conditional future negative second-person singular)
չի ստրկացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք ստրկացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք ստրկացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն ստրկացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի ստրկացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ստրկացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր ստրկացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ստրկացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ստրկացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին ստրկացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ստրկացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ ստրկացրեք (imperative negative plural rare)
ստրկացնել (nominative singular singular-only)
ստրկացնելու (dative singular singular-only)
ստրկացնելուց (ablative singular singular-only)
ստրկացնելով (instrumental singular singular-only)
ստրկացնելում (locative singular singular-only)
ստրկացնելը (definite nominative singular singular-only)
ստրկացնելն (definite nominative singular singular-only)
ստրկացնելուն (dative definite singular singular-only)
ստրկացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ստրկացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ստրկացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ստրկացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ստրկացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ստրկացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնել (infinitive)
ստրկացուցեր (evidential participle)
ստրկացուիլ (passive)
ստրկացնելու (converb converb-i future)
ստրկացնելիք (converb converb-ii future)
ստրկացուց- (stem)
ստրկացներ (connegative converb)
ստրկացուցած (participle resultative)
ստրկացնող (participle subjective)
կը ստրկացնեմ (first-person indicative present singular)
կը ստրկացնես (indicative present second-person singular)
կը ստրկացնէ (indicative present singular third-person)
կը ստրկացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը ստրկացնէք (indicative plural present second-person)
կը ստրկացնեն (indicative plural present)
կը ստրկացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը ստրկացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը ստրկացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը ստրկացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը ստրկացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը ստրկացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ստրկացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի ստրկացնես (future indicative second-person singular)
պիտի ստրկացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի ստրկացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ստրկացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի ստրկացնեն (future indicative plural)
պիտի ստրկացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ստրկացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ստրկացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ստրկացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ստրկացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ստրկացնէին (future indicative past plural)
ստրկացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ստրկացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
ստրկացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
ստրկացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ստրկացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
ստրկացուցած են (indicative perfect plural present)
ստրկացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ստրկացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ստրկացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ստրկացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ստրկացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ստրկացուցած էին (indicative pluperfect plural)
ստրկացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ստրկացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ստրկացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
ստրկացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ստրկացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ստրկացուցեր են (indicative perfect plural present)
ստրկացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ստրկացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ստրկացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ստրկացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ստրկացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ստրկացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
ստրկացուցի (aorist first-person indicative singular)
ստրկացուցիր (aorist indicative second-person singular)
ստրկացուց (aorist indicative singular third-person)
ստրկացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ստրկացուցիք (aorist indicative plural second-person)
ստրկացուցին (aorist indicative plural)
ստրկացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ստրկացնես (present second-person singular subjunctive)
ստրկացնէ (present singular subjunctive third-person)
ստրկացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ստրկացնէք (plural present second-person subjunctive)
ստրկացնեն (plural present subjunctive)
ստրկացնէի (first-person past singular subjunctive)
ստրկացնէիր (past second-person singular subjunctive)
ստրկացնէր (past singular subjunctive third-person)
ստրկացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ստրկացնէիք (past plural second-person subjunctive)
ստրկացնէին (past plural subjunctive)
ստրկացո՛ւր (imperative second-person singular)
ստրկացուցէ՛ք (imperative rare)
չստրկացնել (infinitive negative)
չստրկացուցած (negative participle resultative)
չստրկացնող (negative participle subjective)
չեմ ստրկացներ (first-person indicative negative present singular)
չես ստրկացներ (indicative negative present second-person singular)
չի ստրկացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք ստրկացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք ստրկացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն ստրկացներ (indicative negative plural present)
չէի ստրկացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ստրկացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ստրկացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ստրկացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ստրկացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ստրկացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չստրկացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չստրկացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չստրկացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չստրկացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չստրկացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չստրկացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չստրկացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չստրկացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չստրկացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չստրկացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չստրկացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չստրկացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ ստրկացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ստրկացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ստրկացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ստրկացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ստրկացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ստրկացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի ստրկացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ստրկացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ստրկացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ստրկացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ստրկացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ստրկացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ստրկացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ստրկացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ստրկացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ստրկացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ստրկացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ստրկացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ստրկացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ստրկացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ստրկացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ստրկացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ստրկացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ստրկացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չստրկացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չստրկացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չստրկացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չստրկացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չստրկացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չստրկացուցին (aorist indicative negative plural)
չստրկացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չստրկացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չստրկացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չստրկացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չստրկացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չստրկացնեն (negative plural present subjunctive)
չստրկացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չստրկացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չստրկացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չստրկացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չստրկացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չստրկացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ստրկացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ ստրկացնէք (imperative negative rare)
ստրկացնել (nominative singular singular-only)
ստրկացնելու (dative singular singular-only)
ստրկացնելէ (ablative singular singular-only)
ստրկացնելով (instrumental singular singular-only)
ստրկացնելը (definite nominative singular singular-only)
ստրկացնելն (definite nominative singular singular-only)
ստրկացնելուն (dative definite singular singular-only)
ստրկացնելէն (ablative definite singular singular-only)
ստրկացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
ստրկացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
ստրկացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ստրկացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ստրկացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ստրկացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ստրկացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ստրկացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ստրկացնող

ստրկացրեցինք

ստրկացրո՛ւ, ստրկացրա՛*

մի՛ ստրկացրու, մի՛ ստրկացրա*

մի՛ ստրկացրեք

hy-decl-noun-unc

ստրկացնելը/ստրկացնելն

ստրկացնելներ

ստրկացնելները/ստրկացնելներն

ստրկացնելուն

ստրկացնելների

ստրկացնելներին

ստրկացնելուց

ստրկացնելներից

ստրկացնելներով

ստրկացնելում

ստրկացնելներում

ստրկացնելներս

ստրկացնելուս

ստրկացնելներիս

ստրկացնելուցս

ստրկացնելներիցս

ստրկացնելովս

ստրկացնելներովս

ստրկացնելումս

ստրկացնելներումս

ստրկացնելներդ

ստրկացնելուդ

ստրկացնելներիդ

ստրկացնելուցդ

ստրկացնելներիցդ

ստրկացնելովդ

ստրկացնելներովդ

ստրկացնելումդ

ստրկացնելներումդ

hyw-conj

չի ստրկացներ

ստրկացնող

ստրկացուցինք

կը ստրկացնեմ

կը ստրկացնես

կը ստրկացնենք

կը ստրկացնէք

կը ստրկացնեն

կը ստրկացնէի

կը ստրկացնէիր

կը ստրկացնէր

կը ստրկացնէինք

կը ստրկացնէիք

կը ստրկացնէին

ստրկացուցէ՛ք

մի՛ ստրկացներ

մի՛ ստրկացնէք

hyw-decl-noun-unc

ստրկացնելը/ստրկացնելն

ստրկացնելներ

ստրկացնելները/ստրկացնելներն

ստրկացնելուն

ստրկացնելովը/ստրկացնելովն

ստրկացնելներու

ստրկացնելներուն

ստրկացնելներէն

ստրկացնելներովը/ստրկացնելներովն

ստրկացնելներէ

ստրկացնելներով

ստրկացնելներս

ստրկացնելուս

ստրկացնելներուս

ստրկացնելներէս

ստրկացնելովս

ստրկացնելներովս

ստրկացնելներդ

ստրկացնելուդ

ստրկացնելներէդ

ստրկացնելներէդ

ստրկացնելովդ

ստրկացնելներովդ

[əstəɾɡɑt͡sʰənél]

From Old Armenian ստրկացուցանեմ (strkacʻucʻanem).

uder

ստրկացուցանեմ

ստրկանալ ստրկանալ#Armenian

ստրկանալ ստրկանալ#Armenian

causative of ստրկանալ (strkanal)
to enslave


արտորալ

artoral (romanization)
արտորալ (infinitive)
արտորում (converb imperfective)
արտորալիս (converb simultaneous)
արտորացել (converb perfective)
արտորաց- (stem)
արտորալու (converb converb-i future)
արտորացած (participle resultative)
արտորալիք (converb converb-ii future)
արտորացող (participle subjective)
արտորա (connegative converb)
արտորում եմ (first-person indicative present singular)
արտորում ես (indicative present second-person singular)
արտորում է (indicative present singular third-person)
արտորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արտորում եք (indicative plural present second-person)
արտորում են (indicative plural present third-person)
արտորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արտորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արտորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արտորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արտորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արտորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արտորալու եմ (first-person future indicative singular)
արտորալու ես (future indicative second-person singular)
արտորալու է (future indicative singular third-person)
արտորալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արտորալու եք (future indicative plural second-person)
արտորալու են (future indicative plural third-person)
արտորալու էի (first-person future indicative past singular)
արտորալու էիր (future indicative past second-person singular)
արտորալու էր (future indicative past singular third-person)
արտորալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արտորալու էիք (future indicative past plural second-person)
արտորալու էին (future indicative past plural third-person)
արտորացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արտորացել ես (indicative perfect present second-person singular)
արտորացել է (indicative perfect present singular third-person)
արտորացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արտորացել եք (indicative perfect plural present second-person)
արտորացել են (indicative perfect plural present third-person)
արտորացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արտորացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արտորացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արտորացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արտորացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արտորացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արտորացի (aorist first-person indicative singular)
արտորացիր (aorist indicative second-person singular)
արտորաց (aorist indicative singular third-person)
արտորացինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արտորացիք (aorist indicative plural second-person)
արտորացին (aorist indicative plural third-person)
արտորամ (first-person present singular subjunctive)
արտորաս (present second-person singular subjunctive)
արտորա (present singular subjunctive third-person)
արտորանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արտորաք (plural present second-person subjunctive)
արտորան (plural present subjunctive third-person)
արտորայի (first-person past singular subjunctive)
արտորայիր (past second-person singular subjunctive)
արտորար (past singular subjunctive third-person)
արտորայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արտորայիք (past plural second-person subjunctive)
արտորային (past plural subjunctive third-person)
կարտորամ (conditional first-person future singular)
կարտորաս (conditional future second-person singular)
կարտորա (conditional future singular third-person)
կարտորանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարտորաք (conditional future plural second-person)
կարտորան (conditional future plural third-person)
կարտորայի (conditional first-person past singular)
կարտորայիր (conditional past second-person singular)
կարտորար (conditional past singular third-person)
կարտորայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարտորայիք (conditional past plural second-person)
կարտորային (conditional past plural third-person)
արտորա՛ (imperative rare singular)
արտորացե՛ք (imperative plural rare)
չարտորալ (infinitive negative)
չարտորացած (negative participle resultative)
չարտորացող (negative participle subjective)
չեմ արտորում (first-person indicative negative present singular)
չես արտորում (indicative negative present second-person singular)
չի արտորում (indicative negative present singular third-person)
չենք արտորում (first-person indicative negative plural present)
չեք արտորում (indicative negative plural present second-person)
չեն արտորում (indicative negative plural present third-person)
չէի արտորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արտորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արտորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արտորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արտորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արտորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արտորալու (first-person future indicative negative singular)
չես արտորալու (future indicative negative second-person singular)
չի արտորալու (future indicative negative singular third-person)
չենք արտորալու (first-person future indicative negative plural)
չեք արտորալու (future indicative negative plural second-person)
չեն արտորալու (future indicative negative plural third-person)
չէի արտորալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արտորալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արտորալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արտորալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արտորալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արտորալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արտորացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արտորացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արտորացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արտորացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արտորացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արտորացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արտորացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արտորացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արտորացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արտորացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արտորացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արտորացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարտորացի (aorist first-person indicative negative singular)
չարտորացիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարտորաց (aorist indicative negative singular third-person)
չարտորացինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարտորացիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարտորացին (aorist indicative negative plural third-person)
չարտորամ (first-person negative present singular subjunctive)
չարտորաս (negative present second-person singular subjunctive)
չարտորա (negative present singular subjunctive third-person)
չարտորանք (first-person negative plural present subjunctive)
չարտորաք (negative plural present second-person subjunctive)
չարտորան (negative plural present subjunctive third-person)
չարտորայի (first-person negative past singular subjunctive)
չարտորայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարտորար (negative past singular subjunctive third-person)
չարտորայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարտորայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարտորային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արտորա (conditional first-person future negative singular)
չես արտորա (conditional future negative second-person singular)
չի արտորա (conditional future negative singular third-person)
չենք արտորա (conditional first-person future negative plural)
չեք արտորա (conditional future negative plural second-person)
չեն արտորա (conditional future negative plural third-person)
չէի արտորա (conditional first-person negative past singular)
չէիր արտորա (conditional negative past second-person singular)
չէր արտորա (conditional negative past singular third-person)
չէինք արտորա (conditional first-person negative past plural)
չէիք արտորա (conditional negative past plural second-person)
չէին արտորա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արտորա (imperative negative rare singular)
մի՛ արտորացեք (imperative negative plural rare)
արտորալ (nominative singular singular-only)
արտորալու (dative singular singular-only)
արտորալուց (ablative singular singular-only)
արտորալով (instrumental singular singular-only)
արտորալում (locative singular singular-only)
արտորալը (definite nominative singular singular-only)
արտորալն (definite nominative singular singular-only)
արտորալուն (dative definite singular singular-only)
արտորալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արտորալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արտորալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արտորալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արտորալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արտորալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արտորալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արտորալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արտորալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արտորալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արտորացող

մի՛ արտորացեք

hy-decl-noun-unc

արտորալը/արտորալն

արտորալները/արտորալներն

արտորալներին

արտորալներից

արտորալներով

արտորալներում

արտորալներիս

արտորալներիցս

արտորալներովս

արտորալներումս

արտորալներիդ

արտորալներիցդ

արտորալներովդ

արտորալներումդ

արդօրալ — Kharberd

dialectal forms recorded in dialectological notation

ավտորել

dialectal forms recorded in literary-like orthography


շտապել

head

շտապել • (štapel)

hy-verb

շտապել • (štapel)

štapel (romanization)
շտապել (infinitive)
շտապում (converb imperfective)
շտապելիս (converb simultaneous)
շտապեցնել (causative)
շտապացնել (causative)
շտապել (converb perfective)
շտապ- (stem)
շտապելու (converb converb-i future)
շտապած (participle resultative)
շտապելիք (converb converb-ii future)
շտապող (participle subjective)
շտապի (connegative converb)
շտապում եմ (first-person indicative present singular)
շտապում ես (indicative present second-person singular)
շտապում է (indicative present singular third-person)
շտապում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շտապում եք (indicative plural present second-person)
շտապում են (indicative plural present third-person)
շտապում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շտապում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շտապում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շտապում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շտապում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շտապում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շտապելու եմ (first-person future indicative singular)
շտապելու ես (future indicative second-person singular)
շտապելու է (future indicative singular third-person)
շտապելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շտապելու եք (future indicative plural second-person)
շտապելու են (future indicative plural third-person)
շտապելու էի (first-person future indicative past singular)
շտապելու էիր (future indicative past second-person singular)
շտապելու էր (future indicative past singular third-person)
շտապելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շտապելու էիք (future indicative past plural second-person)
շտապելու էին (future indicative past plural third-person)
շտապել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շտապել ես (indicative perfect present second-person singular)
շտապել է (indicative perfect present singular third-person)
շտապել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շտապել եք (indicative perfect plural present second-person)
շտապել են (indicative perfect plural present third-person)
շտապել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շտապել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շտապել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շտապել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շտապել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շտապել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շտապեցի (aorist first-person indicative singular)
շտապի (štapecʻi, štapi*) (aorist first-person indicative singular)
շտապեցիր (aorist indicative second-person singular)
շտապիր (štapecʻir, štapir*) (aorist indicative second-person singular)
շտապեց (aorist indicative singular third-person)
շտապեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շտապինք (štapecʻinkʻ, štapinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շտապեցիք (aorist indicative plural second-person)
շտապիք (štapecʻikʻ, štapikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
շտապեցին (aorist indicative plural third-person)
շտապին (štapecʻin, štapin*) (aorist indicative plural third-person)
շտապեմ (first-person present singular subjunctive)
շտապես (present second-person singular subjunctive)
շտապի (present singular subjunctive third-person)
շտապենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շտապեք (plural present second-person subjunctive)
շտապեն (plural present subjunctive third-person)
շտապեի (first-person past singular subjunctive)
շտապեիր (past second-person singular subjunctive)
շտապեր (past singular subjunctive third-person)
շտապեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շտապեիք (past plural second-person subjunctive)
շտապեին (past plural subjunctive third-person)
կշտապեմ (conditional first-person future singular)
կշտապես (conditional future second-person singular)
կշտապի (conditional future singular third-person)
կշտապենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշտապեք (conditional future plural second-person)
կշտապեն (conditional future plural third-person)
կշտապեի (conditional first-person past singular)
կշտապեիր (conditional past second-person singular)
կշտապեր (conditional past singular third-person)
կշտապեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշտապեիք (conditional past plural second-person)
կշտապեին (conditional past plural third-person)
շտապի՛ր (imperative rare singular)
շտապի՛ (štapír, štapí*) (imperative rare singular)
շտապե՛ք (imperative plural rare)
շտապեցե՛ք (štapékʻ, štapecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չշտապել (infinitive negative)
չշտապած (negative participle resultative)
չշտապող (negative participle subjective)
չեմ շտապում (first-person indicative negative present singular)
չես շտապում (indicative negative present second-person singular)
չի շտապում (indicative negative present singular third-person)
չենք շտապում (first-person indicative negative plural present)
չեք շտապում (indicative negative plural present second-person)
չեն շտապում (indicative negative plural present third-person)
չէի շտապում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շտապում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շտապում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շտապում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շտապում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շտապում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շտապելու (first-person future indicative negative singular)
չես շտապելու (future indicative negative second-person singular)
չի շտապելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շտապելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շտապելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շտապելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շտապելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շտապելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շտապելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շտապելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շտապելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շտապելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շտապել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շտապել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շտապել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շտապել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շտապել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շտապել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շտապել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շտապել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շտապել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շտապել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շտապել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շտապել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշտապեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշտապի (čʻštapecʻi, čʻštapi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չշտապեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշտապիր (čʻštapecʻir, čʻštapir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չշտապեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշտապեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշտապինք (čʻštapecʻinkʻ, čʻštapinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չշտապեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշտապիք (čʻštapecʻikʻ, čʻštapikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չշտապեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չշտապին (čʻštapecʻin, čʻštapin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չշտապեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշտապես (negative present second-person singular subjunctive)
չշտապի (negative present singular subjunctive third-person)
չշտապենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշտապեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշտապեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշտապեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշտապեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշտապեր (negative past singular subjunctive third-person)
չշտապեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշտապեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշտապեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շտապի (conditional first-person future negative singular)
չես շտապի (conditional future negative second-person singular)
չի շտապի (conditional future negative singular third-person)
չենք շտապի (conditional first-person future negative plural)
չեք շտապի (conditional future negative plural second-person)
չեն շտապի (conditional future negative plural third-person)
չէի շտապի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շտապի (conditional negative past second-person singular)
չէր շտապի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շտապի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շտապի (conditional negative past plural second-person)
չէին շտապի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շտապիր (imperative negative rare singular)
մի՛ շտապի (mí štapir, mí štapi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ շտապեք (imperative negative plural rare)
շտապել (nominative singular singular-only)
շտապելու (dative singular singular-only)
շտապելուց (ablative singular singular-only)
շտապելով (instrumental singular singular-only)
շտապելում (locative singular singular-only)
շտապելը (definite nominative singular singular-only)
շտապելն (definite nominative singular singular-only)
շտապելուն (dative definite singular singular-only)
շտապելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շտապելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շտապելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շտապելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շտապելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շտապելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շտապելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շտապելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շտապելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շտապելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շտապեցնել, շտապացնել*, շտապցնել*

շտապող

շտապի՛ր, շտապի՛*

շտապե՛ք, շտապեցե՛ք**

մի՛ շտապիր, մի՛ շտապի*

մի՛ շտապեք, մի՛ շտապեցեք**

hy-decl-noun-unc

շտապելը/շտապելն

շտապելները/շտապելներն

շտապելներում

շտապելներիցս

շտապելներովս

շտապելներումս

շտապելներիցդ

շտապելներովդ

շտապելներումդ


շունչը փչել

head

շունչը փչել • (šunčʻə pʻčʻel)

hy-verb

շունչը փչել • (šunčʻə pʻčʻel)

/ˈʃunt͡ʃʰə pʰəˈt͡ʃʰel/

[ʃúnt͡ʃʰə pʰət͡ʃʰél]

/ˈʃunt͡ʃə pəˈt͡ʃel/

[ʃúnt͡ʃʰə pʰət͡ʃʰél]

(idiomatic) to breathe one's last, to pass away, to die


ավանդել

avandel (romanization)
ավանդել (infinitive)
ավանդում (converb imperfective)
ավանդվել (passive)
ավանդելիս (converb simultaneous)
ավանդել (converb perfective)
ավանդ- (stem)
ավանդելու (converb converb-i future)
ավանդած (participle resultative)
ավանդելիք (converb converb-ii future)
ավանդող (participle subjective)
ավանդի (connegative converb)
ավանդում եմ (first-person indicative present singular)
ավանդում ես (indicative present second-person singular)
ավանդում է (indicative present singular third-person)
ավանդում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ավանդում եք (indicative plural present second-person)
ավանդում են (indicative plural present third-person)
ավանդում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ավանդում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ավանդում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ավանդում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ավանդում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ավանդում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ավանդելու եմ (first-person future indicative singular)
ավանդելու ես (future indicative second-person singular)
ավանդելու է (future indicative singular third-person)
ավանդելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ավանդելու եք (future indicative plural second-person)
ավանդելու են (future indicative plural third-person)
ավանդելու էի (first-person future indicative past singular)
ավանդելու էիր (future indicative past second-person singular)
ավանդելու էր (future indicative past singular third-person)
ավանդելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ավանդելու էիք (future indicative past plural second-person)
ավանդելու էին (future indicative past plural third-person)
ավանդել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ավանդել ես (indicative perfect present second-person singular)
ավանդել է (indicative perfect present singular third-person)
ավանդել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ավանդել եք (indicative perfect plural present second-person)
ավանդել են (indicative perfect plural present third-person)
ավանդել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ավանդել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ավանդել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ավանդել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ավանդել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ավանդել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ավանդեցի (aorist first-person indicative singular)
ավանդի (avandecʻi, avandi*) (aorist first-person indicative singular)
ավանդեցիր (aorist indicative second-person singular)
ավանդիր (avandecʻir, avandir*) (aorist indicative second-person singular)
ավանդեց (aorist indicative singular third-person)
ավանդեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավանդինք (avandecʻinkʻ, avandinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ավանդեցիք (aorist indicative plural second-person)
ավանդիք (avandecʻikʻ, avandikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ավանդեցին (aorist indicative plural third-person)
ավանդին (avandecʻin, avandin*) (aorist indicative plural third-person)
ավանդեմ (first-person present singular subjunctive)
ավանդես (present second-person singular subjunctive)
ավանդի (present singular subjunctive third-person)
ավանդենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ավանդեք (plural present second-person subjunctive)
ավանդեն (plural present subjunctive third-person)
ավանդեի (first-person past singular subjunctive)
ավանդեիր (past second-person singular subjunctive)
ավանդեր (past singular subjunctive third-person)
ավանդեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ավանդեիք (past plural second-person subjunctive)
ավանդեին (past plural subjunctive third-person)
կավանդեմ (conditional first-person future singular)
կավանդես (conditional future second-person singular)
կավանդի (conditional future singular third-person)
կավանդենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կավանդեք (conditional future plural second-person)
կավանդեն (conditional future plural third-person)
կավանդեի (conditional first-person past singular)
կավանդեիր (conditional past second-person singular)
կավանդեր (conditional past singular third-person)
կավանդեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կավանդեիք (conditional past plural second-person)
կավանդեին (conditional past plural third-person)
ավանդի՛ր (imperative rare singular)
ավանդի՛ (avandír, avandí*) (imperative rare singular)
ավանդե՛ք (imperative plural rare)
ավանդեցե՛ք (avandékʻ, avandecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չավանդել (infinitive negative)
չավանդած (negative participle resultative)
չավանդող (negative participle subjective)
չեմ ավանդում (first-person indicative negative present singular)
չես ավանդում (indicative negative present second-person singular)
չի ավանդում (indicative negative present singular third-person)
չենք ավանդում (first-person indicative negative plural present)
չեք ավանդում (indicative negative plural present second-person)
չեն ավանդում (indicative negative plural present third-person)
չէի ավանդում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ավանդում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ավանդում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ավանդում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ավանդում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ավանդում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ավանդելու (first-person future indicative negative singular)
չես ավանդելու (future indicative negative second-person singular)
չի ավանդելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ավանդելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ավանդելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ավանդելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ավանդելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ավանդելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ավանդելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ավանդելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ավանդելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ավանդելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ավանդել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ավանդել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ավանդել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ավանդել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ավանդել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ավանդել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ավանդել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ավանդել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ավանդել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ավանդել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ավանդել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ավանդել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չավանդեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չավանդի (čʻavandecʻi, čʻavandi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չավանդեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չավանդիր (čʻavandecʻir, čʻavandir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չավանդեց (aorist indicative negative singular third-person)
չավանդեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չավանդեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չավանդիք (čʻavandecʻikʻ, čʻavandikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չավանդեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չավանդին (čʻavandecʻin, čʻavandin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չավանդեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չավանդես (negative present second-person singular subjunctive)
չավանդի (negative present singular subjunctive third-person)
չավանդենք (first-person negative plural present subjunctive)
չավանդեք (negative plural present second-person subjunctive)
չավանդեն (negative plural present subjunctive third-person)
չավանդեի (first-person negative past singular subjunctive)
չավանդեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չավանդեր (negative past singular subjunctive third-person)
չավանդեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չավանդեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չավանդեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ավանդի (conditional first-person future negative singular)
չես ավանդի (conditional future negative second-person singular)
չի ավանդի (conditional future negative singular third-person)
չենք ավանդի (conditional first-person future negative plural)
չեք ավանդի (conditional future negative plural second-person)
չեն ավանդի (conditional future negative plural third-person)
չէի ավանդի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ավանդի (conditional negative past second-person singular)
չէր ավանդի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ավանդի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ավանդի (conditional negative past plural second-person)
չէին ավանդի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ավանդիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ավանդի (mí avandir, mí avandi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ավանդեք (imperative negative plural rare)
ավանդել (nominative singular singular-only)
ավանդելու (dative singular singular-only)
ավանդելուց (ablative singular singular-only)
ավանդելով (instrumental singular singular-only)
ավանդելում (locative singular singular-only)
ավանդելը (definite nominative singular singular-only)
ավանդելն (definite nominative singular singular-only)
ավանդելուն (dative definite singular singular-only)
ավանդելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ավանդելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ավանդելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ավանդելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ավանդելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ավանդելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ավանդելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ավանդելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ավանդելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ավանդելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ավանդող

ավանդի՛ր, ավանդի՛*

ավանդե՛ք, ավանդեցե՛ք**

մի՛ ավանդիր, մի՛ ավանդի*

մի՛ ավանդեք, մի՛ ավանդեցեք**

hy-decl-noun-unc

ավանդելը/ավանդելն

ավանդելները/ավանդելներն

ավանդելներին

ավանդելներից

ավանդելներով

ավանդելներում

ավանդելներիս

ավանդելներիցս

ավանդելներովս

ավանդելներումս

ավանդելներիդ

ավանդելներիցդ

ավանդելներովդ

ավանդելներումդ

Hy-ավանդել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian աւանդեմ (awandem).

learned borrowing

to pass on (as of a story or legend told from generation to generation)

հոգին՝ շունչը ավանդել


հոշոտել

head

հոշոտել • (hošotel) (traditional orthography spelling յօշոտել)

hošotel (romanization)
orthography spelling յօշոտել (traditional)
հոշոտել (infinitive)
հոշոտում (converb imperfective)
հոշոտվել (passive)
հոշոտելիս (converb simultaneous)
հոշոտել (converb perfective)
հոշոտ- (stem)
հոշոտելու (converb converb-i future)
հոշոտած (participle resultative)
հոշոտելիք (converb converb-ii future)
հոշոտող (participle subjective)
հոշոտի (connegative converb)
հոշոտում եմ (first-person indicative present singular)
հոշոտում ես (indicative present second-person singular)
հոշոտում է (indicative present singular third-person)
հոշոտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հոշոտում եք (indicative plural present second-person)
հոշոտում են (indicative plural present third-person)
հոշոտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հոշոտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հոշոտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հոշոտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հոշոտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հոշոտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հոշոտելու եմ (first-person future indicative singular)
հոշոտելու ես (future indicative second-person singular)
հոշոտելու է (future indicative singular third-person)
հոշոտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հոշոտելու եք (future indicative plural second-person)
հոշոտելու են (future indicative plural third-person)
հոշոտելու էի (first-person future indicative past singular)
հոշոտելու էիր (future indicative past second-person singular)
հոշոտելու էր (future indicative past singular third-person)
հոշոտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հոշոտելու էիք (future indicative past plural second-person)
հոշոտելու էին (future indicative past plural third-person)
հոշոտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հոշոտել ես (indicative perfect present second-person singular)
հոշոտել է (indicative perfect present singular third-person)
հոշոտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հոշոտել եք (indicative perfect plural present second-person)
հոշոտել են (indicative perfect plural present third-person)
հոշոտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հոշոտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հոշոտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հոշոտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հոշոտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հոշոտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հոշոտեցի (aorist first-person indicative singular)
հոշոտի (hošotecʻi, hošoti*) (aorist first-person indicative singular)
հոշոտեցիր (aorist indicative second-person singular)
հոշոտիր (hošotecʻir, hošotir*) (aorist indicative second-person singular)
հոշոտեց (aorist indicative singular third-person)
հոշոտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հոշոտինք (hošotecʻinkʻ, hošotinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հոշոտեցիք (aorist indicative plural second-person)
հոշոտիք (hošotecʻikʻ, hošotikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հոշոտեցին (aorist indicative plural third-person)
հոշոտին (hošotecʻin, hošotin*) (aorist indicative plural third-person)
հոշոտեմ (first-person present singular subjunctive)
հոշոտես (present second-person singular subjunctive)
հոշոտի (present singular subjunctive third-person)
հոշոտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հոշոտեք (plural present second-person subjunctive)
հոշոտեն (plural present subjunctive third-person)
հոշոտեի (first-person past singular subjunctive)
հոշոտեիր (past second-person singular subjunctive)
հոշոտեր (past singular subjunctive third-person)
հոշոտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հոշոտեիք (past plural second-person subjunctive)
հոշոտեին (past plural subjunctive third-person)
կհոշոտեմ (conditional first-person future singular)
կհոշոտես (conditional future second-person singular)
կհոշոտի (conditional future singular third-person)
կհոշոտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհոշոտեք (conditional future plural second-person)
կհոշոտեն (conditional future plural third-person)
կհոշոտեի (conditional first-person past singular)
կհոշոտեիր (conditional past second-person singular)
կհոշոտեր (conditional past singular third-person)
կհոշոտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհոշոտեիք (conditional past plural second-person)
կհոշոտեին (conditional past plural third-person)
հոշոտի՛ր (imperative rare singular)
հոշոտի՛ (hošotír, hošotí*) (imperative rare singular)
հոշոտե՛ք (imperative plural rare)
հոշոտեցե՛ք (hošotékʻ, hošotecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհոշոտել (infinitive negative)
չհոշոտած (negative participle resultative)
չհոշոտող (negative participle subjective)
չեմ հոշոտում (first-person indicative negative present singular)
չես հոշոտում (indicative negative present second-person singular)
չի հոշոտում (indicative negative present singular third-person)
չենք հոշոտում (first-person indicative negative plural present)
չեք հոշոտում (indicative negative plural present second-person)
չեն հոշոտում (indicative negative plural present third-person)
չէի հոշոտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հոշոտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հոշոտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հոշոտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հոշոտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հոշոտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հոշոտելու (first-person future indicative negative singular)
չես հոշոտելու (future indicative negative second-person singular)
չի հոշոտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հոշոտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հոշոտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հոշոտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հոշոտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հոշոտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հոշոտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հոշոտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հոշոտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հոշոտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հոշոտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հոշոտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հոշոտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հոշոտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հոշոտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հոշոտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հոշոտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հոշոտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հոշոտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հոշոտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հոշոտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հոշոտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհոշոտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհոշոտի (čʻhošotecʻi, čʻhošoti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհոշոտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհոշոտիր (čʻhošotecʻir, čʻhošotir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհոշոտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհոշոտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհոշոտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհոշոտիք (čʻhošotecʻikʻ, čʻhošotikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհոշոտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհոշոտին (čʻhošotecʻin, čʻhošotin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհոշոտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհոշոտես (negative present second-person singular subjunctive)
չհոշոտի (negative present singular subjunctive third-person)
չհոշոտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհոշոտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհոշոտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհոշոտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհոշոտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհոշոտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհոշոտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհոշոտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհոշոտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հոշոտի (conditional first-person future negative singular)
չես հոշոտի (conditional future negative second-person singular)
չի հոշոտի (conditional future negative singular third-person)
չենք հոշոտի (conditional first-person future negative plural)
չեք հոշոտի (conditional future negative plural second-person)
չեն հոշոտի (conditional future negative plural third-person)
չէի հոշոտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հոշոտի (conditional negative past second-person singular)
չէր հոշոտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հոշոտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հոշոտի (conditional negative past plural second-person)
չէին հոշոտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հոշոտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հոշոտի (mí hošotir, mí hošoti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հոշոտեք (imperative negative plural rare)
հոշոտել (nominative singular singular-only)
հոշոտելու (dative singular singular-only)
հոշոտելուց (ablative singular singular-only)
հոշոտելով (instrumental singular singular-only)
հոշոտելում (locative singular singular-only)
հոշոտելը (definite nominative singular singular-only)
հոշոտելն (definite nominative singular singular-only)
հոշոտելուն (dative definite singular singular-only)
հոշոտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հոշոտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հոշոտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հոշոտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հոշոտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հոշոտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հոշոտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հոշոտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հոշոտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հոշոտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հոշոտող

հոշոտի՛ր, հոշոտի՛*

հոշոտե՛ք, հոշոտեցե՛ք**

մի՛ հոշոտիր, մի՛ հոշոտի*

մի՛ հոշոտեք, մի՛ հոշոտեցեք**

hy-decl-noun-unc

հոշոտելը/հոշոտելն

հոշոտելները/հոշոտելներն

հոշոտելներին

հոշոտելներից

հոշոտելներով

հոշոտելներում

հոշոտելներիս

հոշոտելներիցս

հոշոտելներովս

հոշոտելներումս

հոշոտելներիդ

հոշոտելներիցդ

հոշոտելներովդ

հոշոտելներումդ


արդարացնել

head

արդարացնել • (ardaracʻnel)

hy-verb

արդարացնել • (ardaracʻnel)

ardaracʻnel (romanization)
արդարացնել (infinitive)
արդարացնում (converb imperfective)
արդարացվել (passive)
արդարացնելիս (converb simultaneous)
արդարացրել (converb perfective)
արդարացր- (stem)
արդարացնելու (converb converb-i future)
արդարացրած (participle resultative)
արդարացնելիք (converb converb-ii future)
արդարացնող (participle subjective)
արդարացնի (connegative converb)
արդարացնում եմ (first-person indicative present singular)
արդարացնում ես (indicative present second-person singular)
արդարացնում է (indicative present singular third-person)
արդարացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արդարացնում եք (indicative plural present second-person)
արդարացնում են (indicative plural present third-person)
արդարացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արդարացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արդարացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արդարացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արդարացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արդարացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արդարացնելու եմ (first-person future indicative singular)
արդարացնելու ես (future indicative second-person singular)
արդարացնելու է (future indicative singular third-person)
արդարացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արդարացնելու եք (future indicative plural second-person)
արդարացնելու են (future indicative plural third-person)
արդարացնելու էի (first-person future indicative past singular)
արդարացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
արդարացնելու էր (future indicative past singular third-person)
արդարացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արդարացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
արդարացնելու էին (future indicative past plural third-person)
արդարացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արդարացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
արդարացրել է (indicative perfect present singular third-person)
արդարացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արդարացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
արդարացրել են (indicative perfect plural present third-person)
արդարացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արդարացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արդարացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արդարացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արդարացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արդարացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արդարացրի (aorist first-person indicative singular)
արդարացրիր (aorist indicative second-person singular)
արդարացրեց (aorist indicative singular third-person)
արդարացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արդարացրիք (aorist indicative plural second-person)
արդարացրին (aorist indicative plural third-person)
արդարացնեմ (first-person present singular subjunctive)
արդարացնես (present second-person singular subjunctive)
արդարացնի (present singular subjunctive third-person)
արդարացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արդարացնեք (plural present second-person subjunctive)
արդարացնեն (plural present subjunctive third-person)
արդարացնեի (first-person past singular subjunctive)
արդարացնեիր (past second-person singular subjunctive)
արդարացներ (past singular subjunctive third-person)
արդարացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արդարացնեիք (past plural second-person subjunctive)
արդարացնեին (past plural subjunctive third-person)
կարդարացնեմ (conditional first-person future singular)
կարդարացնես (conditional future second-person singular)
կարդարացնի (conditional future singular third-person)
կարդարացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարդարացնեք (conditional future plural second-person)
կարդարացնեն (conditional future plural third-person)
կարդարացնեի (conditional first-person past singular)
կարդարացնեիր (conditional past second-person singular)
կարդարացներ (conditional past singular third-person)
կարդարացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարդարացնեիք (conditional past plural second-person)
կարդարացնեին (conditional past plural third-person)
արդարացրո՛ւ (imperative rare singular)
արդարացրա՛ (ardaracʻrú, ardaracʻrá*) (imperative rare singular)
արդարացրե՛ք (imperative plural rare)
չարդարացնել (infinitive negative)
չարդարացրած (negative participle resultative)
չարդարացնող (negative participle subjective)
չեմ արդարացնում (first-person indicative negative present singular)
չես արդարացնում (indicative negative present second-person singular)
չի արդարացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք արդարացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք արդարացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն արդարացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի արդարացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արդարացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արդարացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արդարացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արդարացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արդարացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արդարացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես արդարացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի արդարացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք արդարացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք արդարացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն արդարացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի արդարացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արդարացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արդարացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արդարացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արդարացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արդարացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արդարացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արդարացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արդարացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արդարացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արդարացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արդարացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արդարացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արդարացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արդարացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արդարացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արդարացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արդարացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարդարացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չարդարացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարդարացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չարդարացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարդարացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարդարացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չարդարացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարդարացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարդարացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չարդարացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարդարացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չարդարացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չարդարացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չարդարացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարդարացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չարդարացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարդարացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարդարացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արդարացնի (conditional first-person future negative singular)
չես արդարացնի (conditional future negative second-person singular)
չի արդարացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք արդարացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք արդարացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն արդարացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի արդարացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր արդարացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր արդարացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք արդարացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք արդարացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին արդարացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արդարացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ արդարացրեք (imperative negative plural rare)
արդարացնել (nominative singular singular-only)
արդարացնելու (dative singular singular-only)
արդարացնելուց (ablative singular singular-only)
արդարացնելով (instrumental singular singular-only)
արդարացնելում (locative singular singular-only)
արդարացնելը (definite nominative singular singular-only)
արդարացնելն (definite nominative singular singular-only)
արդարացնելուն (dative definite singular singular-only)
արդարացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արդարացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արդարացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արդարացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արդարացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արդարացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնել (infinitive)
արդարացուցեր (evidential participle)
արդարացուիլ (passive)
արդարացնելու (converb converb-i future)
արդարացնելիք (converb converb-ii future)
արդարացուց- (stem)
արդարացներ (connegative converb)
արդարացուցած (participle resultative)
արդարացնող (participle subjective)
կ՚արդարացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚արդարացնես (indicative present second-person singular)
կ՚արդարացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚արդարացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚արդարացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚արդարացնեն (indicative plural present)
կ՚արդարացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚արդարացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚արդարացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚արդարացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚արդարացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚արդարացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի արդարացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի արդարացնես (future indicative second-person singular)
պիտի արդարացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի արդարացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի արդարացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի արդարացնեն (future indicative plural)
պիտի արդարացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի արդարացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի արդարացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի արդարացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի արդարացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի արդարացնէին (future indicative past plural)
արդարացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
արդարացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
արդարացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
արդարացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արդարացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
արդարացուցած են (indicative perfect plural present)
արդարացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
արդարացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արդարացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
արդարացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արդարացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արդարացուցած էին (indicative pluperfect plural)
արդարացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
արդարացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
արդարացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
արդարացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արդարացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
արդարացուցեր են (indicative perfect plural present)
արդարացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
արդարացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արդարացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
արդարացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արդարացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արդարացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
արդարացուցի (aorist first-person indicative singular)
արդարացուցիր (aorist indicative second-person singular)
արդարացուց (aorist indicative singular third-person)
արդարացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արդարացուցիք (aorist indicative plural second-person)
արդարացուցին (aorist indicative plural)
արդարացնեմ (first-person present singular subjunctive)
արդարացնես (present second-person singular subjunctive)
արդարացնէ (present singular subjunctive third-person)
արդարացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արդարացնէք (plural present second-person subjunctive)
արդարացնեն (plural present subjunctive)
արդարացնէի (first-person past singular subjunctive)
արդարացնէիր (past second-person singular subjunctive)
արդարացնէր (past singular subjunctive third-person)
արդարացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արդարացնէիք (past plural second-person subjunctive)
արդարացնէին (past plural subjunctive)
արդարացո՛ւր (imperative second-person singular)
արդարացուցէ՛ք (imperative rare)
չարդարացնել (infinitive negative)
չարդարացուցած (negative participle resultative)
չարդարացնող (negative participle subjective)
չեմ արդարացներ (first-person indicative negative present singular)
չես արդարացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚արդարացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք արդարացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք արդարացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն արդարացներ (indicative negative plural present)
չէի արդարացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արդարացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արդարացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արդարացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արդարացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արդարացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չարդարացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չարդարացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չարդարացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չարդարացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չարդարացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չարդարացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չարդարացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չարդարացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չարդարացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չարդարացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չարդարացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չարդարացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ արդարացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արդարացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արդարացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արդարացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արդարացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արդարացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի արդարացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արդարացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արդարացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արդարացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արդարացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արդարացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ արդարացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արդարացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արդարացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արդարացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արդարացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արդարացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի արդարացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արդարացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արդարացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արդարացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արդարացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արդարացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չարդարացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարդարացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարդարացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չարդարացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարդարացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարդարացուցին (aorist indicative negative plural)
չարդարացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարդարացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարդարացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չարդարացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարդարացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չարդարացնեն (negative plural present subjunctive)
չարդարացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չարդարացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարդարացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չարդարացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարդարացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարդարացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ արդարացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ արդարացնէք (imperative negative rare)
արդարացնել (nominative singular singular-only)
արդարացնելու (dative singular singular-only)
արդարացնելէ (ablative singular singular-only)
արդարացնելով (instrumental singular singular-only)
արդարացնելը (definite nominative singular singular-only)
արդարացնելն (definite nominative singular singular-only)
արդարացնելուն (dative definite singular singular-only)
արդարացնելէն (ablative definite singular singular-only)
արդարացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
արդարացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
արդարացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արդարացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արդարացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արդարացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արդարացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արդարացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արդարացնելիս

արդարացնելու

արդարացնելիք

արդարացնող

արդարացրեցիր

արդարացրեցինք

արդարացրեցիք

արդարացրեցին

արդարացնեինք

արդարացրո՛ւ, արդարացրա՛*

մի՛ արդարացրու, մի՛ արդարացրա*

մի՛ արդարացրեք

hy-decl-noun-unc

արդարացնելը/արդարացնելն

արդարացնելներ

արդարացնելները/արդարացնելներն

արդարացնելու

արդարացնելուն

արդարացնելների

արդարացնելներին

արդարացնելուց

արդարացնելներից

արդարացնելով

արդարացնելներով

արդարացնելում

արդարացնելներում

արդարացնելներս

արդարացնելուս

արդարացնելներիս

արդարացնելուցս

արդարացնելներիցս

արդարացնելովս

արդարացնելներովս

արդարացնելումս

արդարացնելներումս

արդարացնելներդ

արդարացնելուդ

արդարացնելներիդ

արդարացնելուցդ

արդարացնելներիցդ

արդարացնելովդ

արդարացնելներովդ

արդարացնելումդ

արդարացնելներումդ

hyw-conj

արդարացնելիք

արդարացնելու

չ՚արդարացներ

արդարացուցած

արդարացուցեր

արդարացնող

արդարացուցիր

արդարացուցինք

արդարացուցիք

արդարացուցին

կ՚արդարացնեմ

կ՚արդարացնես

կ՚արդարացնենք

կ՚արդարացնէք

կ՚արդարացնեն

կ՚արդարացնէի

կ՚արդարացնէիր

կ՚արդարացնէր

արդարացնէինք

կ՚արդարացնէինք

կ՚արդարացնէիք

կ՚արդարացնէին

արդարացուցէ՛ք

մի՛ արդարացներ

մի՛ արդարացնէք

hyw-decl-noun-unc

արդարացնելը/արդարացնելն

արդարացնելներ

արդարացնելները/արդարացնելներն

արդարացնելու

արդարացնելուն

արդարացնելէն

արդարացնելովը/արդարացնելովն

արդարացնելներու

արդարացնելներուն

արդարացնելներէն

արդարացնելներովը/արդարացնելներովն

արդարացնելներէ

արդարացնելով

արդարացնելներով

արդարացնելներս

արդարացնելուս

արդարացնելներուս

արդարացնելէս

արդարացնելներէս

արդարացնելովս

արդարացնելներովս

արդարացնելներդ

արդարացնելուդ

արդարացնելներէդ

արդարացնելէդ

արդարացնելներէդ

արդարացնելովդ

արդարացնելներովդ

/ɑɾtʰɑɾɑt͡sʰˈnel/

[ɑɾtʰɑɾɑt͡sʰnél]

/ɑɾtɑɾɑt͡səˈnel/

[ɑɾtʰɑɾɑt͡sʰənél]

Hy-արդարացնել.ogg

From Old Armenian արդարացուցանեմ (ardaracʻucʻanem).

der

արդարացուցանեմ

արդարանալ արդարանալ#Armenian


տրոհել

trohel (romanization)
տրոհել (infinitive)
տրոհում (converb imperfective)
տրոհվել (passive)
տրոհելիս (converb simultaneous)
տրոհել (converb perfective)
տրոհ- (stem)
տրոհելու (converb converb-i future)
տրոհած (participle resultative)
տրոհելիք (converb converb-ii future)
տրոհող (participle subjective)
տրոհի (connegative converb)
տրոհում եմ (first-person indicative present singular)
տրոհում ես (indicative present second-person singular)
տրոհում է (indicative present singular third-person)
տրոհում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
տրոհում եք (indicative plural present second-person)
տրոհում են (indicative plural present third-person)
տրոհում էի (first-person imperfective indicative past singular)
տրոհում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
տրոհում էր (imperfective indicative past singular third-person)
տրոհում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
տրոհում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
տրոհում էին (imperfective indicative past plural third-person)
տրոհելու եմ (first-person future indicative singular)
տրոհելու ես (future indicative second-person singular)
տրոհելու է (future indicative singular third-person)
տրոհելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
տրոհելու եք (future indicative plural second-person)
տրոհելու են (future indicative plural third-person)
տրոհելու էի (first-person future indicative past singular)
տրոհելու էիր (future indicative past second-person singular)
տրոհելու էր (future indicative past singular third-person)
տրոհելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
տրոհելու էիք (future indicative past plural second-person)
տրոհելու էին (future indicative past plural third-person)
տրոհել եմ (first-person indicative perfect present singular)
տրոհել ես (indicative perfect present second-person singular)
տրոհել է (indicative perfect present singular third-person)
տրոհել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
տրոհել եք (indicative perfect plural present second-person)
տրոհել են (indicative perfect plural present third-person)
տրոհել էի (first-person indicative pluperfect singular)
տրոհել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
տրոհել էր (indicative pluperfect singular third-person)
տրոհել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
տրոհել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
տրոհել էին (indicative pluperfect plural third-person)
տրոհեցի (aorist first-person indicative singular)
տրոհի (trohecʻi, trohi*) (aorist first-person indicative singular)
տրոհեցիր (aorist indicative second-person singular)
տրոհիր (trohecʻir, trohir*) (aorist indicative second-person singular)
տրոհեց (aorist indicative singular third-person)
տրոհեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տրոհինք (trohecʻinkʻ, trohinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տրոհեցիք (aorist indicative plural second-person)
տրոհիք (trohecʻikʻ, trohikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
տրոհեցին (aorist indicative plural third-person)
տրոհին (trohecʻin, trohin*) (aorist indicative plural third-person)
տրոհեմ (first-person present singular subjunctive)
տրոհես (present second-person singular subjunctive)
տրոհի (present singular subjunctive third-person)
տրոհենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
տրոհեք (plural present second-person subjunctive)
տրոհեն (plural present subjunctive third-person)
տրոհեի (first-person past singular subjunctive)
տրոհեիր (past second-person singular subjunctive)
տրոհեր (past singular subjunctive third-person)
տրոհեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
տրոհեիք (past plural second-person subjunctive)
տրոհեին (past plural subjunctive third-person)
կտրոհեմ (conditional first-person future singular)
կտրոհես (conditional future second-person singular)
կտրոհի (conditional future singular third-person)
կտրոհենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կտրոհեք (conditional future plural second-person)
կտրոհեն (conditional future plural third-person)
կտրոհեի (conditional first-person past singular)
կտրոհեիր (conditional past second-person singular)
կտրոհեր (conditional past singular third-person)
կտրոհեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կտրոհեիք (conditional past plural second-person)
կտրոհեին (conditional past plural third-person)
տրոհի՛ր (imperative rare singular)
տրոհի՛ (trohír, trohí*) (imperative rare singular)
տրոհե՛ք (imperative plural rare)
տրոհեցե՛ք (trohékʻ, trohecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չտրոհել (infinitive negative)
չտրոհած (negative participle resultative)
չտրոհող (negative participle subjective)
չեմ տրոհում (first-person indicative negative present singular)
չես տրոհում (indicative negative present second-person singular)
չի տրոհում (indicative negative present singular third-person)
չենք տրոհում (first-person indicative negative plural present)
չեք տրոհում (indicative negative plural present second-person)
չեն տրոհում (indicative negative plural present third-person)
չէի տրոհում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր տրոհում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր տրոհում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք տրոհում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք տրոհում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին տրոհում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ տրոհելու (first-person future indicative negative singular)
չես տրոհելու (future indicative negative second-person singular)
չի տրոհելու (future indicative negative singular third-person)
չենք տրոհելու (first-person future indicative negative plural)
չեք տրոհելու (future indicative negative plural second-person)
չեն տրոհելու (future indicative negative plural third-person)
չէի տրոհելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր տրոհելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր տրոհելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք տրոհելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք տրոհելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին տրոհելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ տրոհել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես տրոհել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի տրոհել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք տրոհել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք տրոհել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն տրոհել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի տրոհել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր տրոհել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր տրոհել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք տրոհել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք տրոհել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին տրոհել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չտրոհեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չտրոհի (čʻtrohecʻi, čʻtrohi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չտրոհեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չտրոհիր (čʻtrohecʻir, čʻtrohir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չտրոհեց (aorist indicative negative singular third-person)
չտրոհեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չտրոհինք (čʻtrohecʻinkʻ, čʻtrohinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չտրոհեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չտրոհիք (čʻtrohecʻikʻ, čʻtrohikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չտրոհեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չտրոհին (čʻtrohecʻin, čʻtrohin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չտրոհեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չտրոհես (negative present second-person singular subjunctive)
չտրոհի (negative present singular subjunctive third-person)
չտրոհենք (first-person negative plural present subjunctive)
չտրոհեք (negative plural present second-person subjunctive)
չտրոհեն (negative plural present subjunctive third-person)
չտրոհեի (first-person negative past singular subjunctive)
չտրոհեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չտրոհեր (negative past singular subjunctive third-person)
չտրոհեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չտրոհեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չտրոհեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ տրոհի (conditional first-person future negative singular)
չես տրոհի (conditional future negative second-person singular)
չի տրոհի (conditional future negative singular third-person)
չենք տրոհի (conditional first-person future negative plural)
չեք տրոհի (conditional future negative plural second-person)
չեն տրոհի (conditional future negative plural third-person)
չէի տրոհի (conditional first-person negative past singular)
չէիր տրոհի (conditional negative past second-person singular)
չէր տրոհի (conditional negative past singular third-person)
չէինք տրոհի (conditional first-person negative past plural)
չէիք տրոհի (conditional negative past plural second-person)
չէին տրոհի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ տրոհիր (imperative negative rare singular)
մի՛ տրոհի (mí trohir, mí trohi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ տրոհեք (imperative negative plural rare)
տրոհել (nominative singular singular-only)
տրոհելու (dative singular singular-only)
տրոհելուց (ablative singular singular-only)
տրոհելով (instrumental singular singular-only)
տրոհելում (locative singular singular-only)
տրոհելը (definite nominative singular singular-only)
տրոհելն (definite nominative singular singular-only)
տրոհելուն (dative definite singular singular-only)
տրոհելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
տրոհելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
տրոհելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
տրոհելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
տրոհելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
տրոհելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
տրոհելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
տրոհելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
տրոհելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
տրոհելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

տրոհող

տրոհի՛ր, տրոհի՛*

տրոհե՛ք, տրոհեցե՛ք**

մի՛ տրոհիր, մի՛ տրոհի*

մի՛ տրոհեք, մի՛ տրոհեցեք**

hy-decl-noun-unc

տրոհելը/տրոհելն

տրոհելները/տրոհելներն

տրոհելներում

տրոհելներիցս

տրոհելներովս

տրոհելներումս

տրոհելներիցդ

տրոհելներովդ

տրոհելներումդ