մեկնարկել

meknarkel (romanization)
մեկնարկել (infinitive)
մեկնարկում (converb imperfective)
մեկնարկվել (passive)
մեկնարկելիս (converb simultaneous)
մեկնարկել (converb perfective)
մեկնարկ- (stem)
մեկնարկելու (converb converb-i future)
մեկնարկած (participle resultative)
մեկնարկելիք (converb converb-ii future)
մեկնարկող (participle subjective)
մեկնարկի (connegative converb)
մեկնարկում եմ (first-person indicative present singular)
մեկնարկում ես (indicative present second-person singular)
մեկնարկում է (indicative present singular third-person)
մեկնարկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մեկնարկում եք (indicative plural present second-person)
մեկնարկում են (indicative plural present third-person)
մեկնարկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մեկնարկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մեկնարկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մեկնարկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մեկնարկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մեկնարկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մեկնարկելու եմ (first-person future indicative singular)
մեկնարկելու ես (future indicative second-person singular)
մեկնարկելու է (future indicative singular third-person)
մեկնարկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մեկնարկելու եք (future indicative plural second-person)
մեկնարկելու են (future indicative plural third-person)
մեկնարկելու էի (first-person future indicative past singular)
մեկնարկելու էիր (future indicative past second-person singular)
մեկնարկելու էր (future indicative past singular third-person)
մեկնարկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մեկնարկելու էիք (future indicative past plural second-person)
մեկնարկելու էին (future indicative past plural third-person)
մեկնարկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մեկնարկել ես (indicative perfect present second-person singular)
մեկնարկել է (indicative perfect present singular third-person)
մեկնարկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մեկնարկել եք (indicative perfect plural present second-person)
մեկնարկել են (indicative perfect plural present third-person)
մեկնարկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մեկնարկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մեկնարկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մեկնարկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մեկնարկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մեկնարկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մեկնարկեցի (aorist first-person indicative singular)
մեկնարկի (meknarkecʻi, meknarki*) (aorist first-person indicative singular)
մեկնարկեցիր (aorist indicative second-person singular)
մեկնարկիր (meknarkecʻir, meknarkir*) (aorist indicative second-person singular)
մեկնարկեց (aorist indicative singular third-person)
մեկնարկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մեկնարկեցիք (aorist indicative plural second-person)
մեկնարկիք (meknarkecʻikʻ, meknarkikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
մեկնարկեցին (aorist indicative plural third-person)
մեկնարկին (meknarkecʻin, meknarkin*) (aorist indicative plural third-person)
մեկնարկեմ (first-person present singular subjunctive)
մեկնարկես (present second-person singular subjunctive)
մեկնարկի (present singular subjunctive third-person)
մեկնարկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մեկնարկեք (plural present second-person subjunctive)
մեկնարկեն (plural present subjunctive third-person)
մեկնարկեի (first-person past singular subjunctive)
մեկնարկեիր (past second-person singular subjunctive)
մեկնարկեր (past singular subjunctive third-person)
մեկնարկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մեկնարկեիք (past plural second-person subjunctive)
մեկնարկեին (past plural subjunctive third-person)
կմեկնարկեմ (conditional first-person future singular)
կմեկնարկես (conditional future second-person singular)
կմեկնարկի (conditional future singular third-person)
կմեկնարկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմեկնարկեք (conditional future plural second-person)
կմեկնարկեն (conditional future plural third-person)
կմեկնարկեի (conditional first-person past singular)
կմեկնարկեիր (conditional past second-person singular)
կմեկնարկեր (conditional past singular third-person)
կմեկնարկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմեկնարկեիք (conditional past plural second-person)
կմեկնարկեին (conditional past plural third-person)
մեկնարկի՛ր (imperative rare singular)
մեկնարկի՛ (meknarkír, meknarkí*) (imperative rare singular)
մեկնարկե՛ք (imperative plural rare)
չմեկնարկել (infinitive negative)
չմեկնարկած (negative participle resultative)
չմեկնարկող (negative participle subjective)
չեմ մեկնարկում (first-person indicative negative present singular)
չես մեկնարկում (indicative negative present second-person singular)
չի մեկնարկում (indicative negative present singular third-person)
չենք մեկնարկում (first-person indicative negative plural present)
չեք մեկնարկում (indicative negative plural present second-person)
չեն մեկնարկում (indicative negative plural present third-person)
չէի մեկնարկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մեկնարկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մեկնարկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մեկնարկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մեկնարկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մեկնարկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մեկնարկելու (first-person future indicative negative singular)
չես մեկնարկելու (future indicative negative second-person singular)
չի մեկնարկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք մեկնարկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք մեկնարկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն մեկնարկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի մեկնարկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մեկնարկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մեկնարկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մեկնարկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մեկնարկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մեկնարկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մեկնարկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մեկնարկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մեկնարկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մեկնարկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մեկնարկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մեկնարկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մեկնարկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մեկնարկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մեկնարկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մեկնարկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մեկնարկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մեկնարկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմեկնարկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմեկնարկի (čʻmeknarkecʻi, čʻmeknarki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չմեկնարկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմեկնարկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չմեկնարկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմեկնարկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմեկնարկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չմեկնարկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմեկնարկես (negative present second-person singular subjunctive)
չմեկնարկի (negative present singular subjunctive third-person)
չմեկնարկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմեկնարկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չմեկնարկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չմեկնարկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չմեկնարկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմեկնարկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չմեկնարկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմեկնարկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմեկնարկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մեկնարկի (conditional first-person future negative singular)
չես մեկնարկի (conditional future negative second-person singular)
չի մեկնարկի (conditional future negative singular third-person)
չենք մեկնարկի (conditional first-person future negative plural)
չեք մեկնարկի (conditional future negative plural second-person)
չեն մեկնարկի (conditional future negative plural third-person)
չէի մեկնարկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր մեկնարկի (conditional negative past second-person singular)
չէր մեկնարկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք մեկնարկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք մեկնարկի (conditional negative past plural second-person)
չէին մեկնարկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մեկնարկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մեկնարկեք (imperative negative plural rare)
մեկնարկել (nominative singular singular-only)
մեկնարկելու (dative singular singular-only)
մեկնարկելուց (ablative singular singular-only)
մեկնարկելով (instrumental singular singular-only)
մեկնարկելում (locative singular singular-only)
մեկնարկելը (definite nominative singular singular-only)
մեկնարկելն (definite nominative singular singular-only)
մեկնարկելուն (dative definite singular singular-only)
մեկնարկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մեկնարկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մեկնարկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մեկնարկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մեկնարկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մեկնարկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մեկնարկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մեկնարկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մեկնարկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մեկնարկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մեկնարկող

մեկնարկեցինք

մեկնարկի՛ր, մեկնարկի՛*

մեկնարկե՛ք, մեկնարկեցե՛ք**

մի՛ մեկնարկիր, մի՛ մեկնարկի*

մի՛ մեկնարկեք, մի՛ մեկնարկեցեք**

hy-decl-noun-unc

մեկնարկելը/մեկնարկելն

մեկնարկելներ

մեկնարկելները/մեկնարկելներն

մեկնարկելուն

մեկնարկելների

մեկնարկելներին

մեկնարկելուց

մեկնարկելներից

մեկնարկելներով

մեկնարկելում

մեկնարկելներում

մեկնարկելներս

մեկնարկելուս

մեկնարկելներիս

մեկնարկելուցս

մեկնարկելներիցս

մեկնարկելովս

մեկնարկելներովս

մեկնարկելումս

մեկնարկելներումս

մեկնարկելներդ

մեկնարկելուդ

մեկնարկելներիդ

մեկնարկելուցդ

մեկնարկելներիցդ

մեկնարկելովդ

մեկնարկելներովդ

մեկնարկելումդ

մեկնարկելներումդ


պարծենալ

parcenal (romanization)
պարծենալ (infinitive)
պարծենում (converb imperfective)
պարծենալիս (converb simultaneous)
պարծեցել (converb perfective)
պարծեց- (stem)
պարծենալու (converb converb-i future)
պարծեցած (participle resultative)
պարծենալիք (converb converb-ii future)
պարծեցող (participle subjective)
պարծենա (connegative converb)
պարծենում եմ (first-person indicative present singular)
պարծենում ես (indicative present second-person singular)
պարծենում է (indicative present singular third-person)
պարծենում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
պարծենում եք (indicative plural present second-person)
պարծենում են (indicative plural present third-person)
պարծենում էի (first-person imperfective indicative past singular)
պարծենում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
պարծենում էր (imperfective indicative past singular third-person)
պարծենում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
պարծենում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
պարծենում էին (imperfective indicative past plural third-person)
պարծենալու եմ (first-person future indicative singular)
պարծենալու ես (future indicative second-person singular)
պարծենալու է (future indicative singular third-person)
պարծենալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պարծենալու եք (future indicative plural second-person)
պարծենալու են (future indicative plural third-person)
պարծենալու էի (first-person future indicative past singular)
պարծենալու էիր (future indicative past second-person singular)
պարծենալու էր (future indicative past singular third-person)
պարծենալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պարծենալու էիք (future indicative past plural second-person)
պարծենալու էին (future indicative past plural third-person)
պարծեցել եմ (first-person indicative perfect present singular)
պարծեցել ես (indicative perfect present second-person singular)
պարծեցել է (indicative perfect present singular third-person)
պարծեցել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պարծեցել եք (indicative perfect plural present second-person)
պարծեցել են (indicative perfect plural present third-person)
պարծեցել էի (first-person indicative pluperfect singular)
պարծեցել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պարծեցել էր (indicative pluperfect singular third-person)
պարծեցել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պարծեցել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պարծեցել էին (indicative pluperfect plural third-person)
պարծեցա (aorist first-person indicative singular)
պարծեցար (aorist indicative second-person singular)
պարծեցավ (aorist indicative singular third-person)
պարծեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պարծեցաք (aorist indicative plural second-person)
պարծեցան (aorist indicative plural third-person)
պարծենամ (first-person present singular subjunctive)
պարծենաս (present second-person singular subjunctive)
պարծենա (present singular subjunctive third-person)
պարծենանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պարծենաք (plural present second-person subjunctive)
պարծենան (plural present subjunctive third-person)
պարծենայի (first-person past singular subjunctive)
պարծենայիր (past second-person singular subjunctive)
պարծենար (past singular subjunctive third-person)
պարծենայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պարծենայիք (past plural second-person subjunctive)
պարծենային (past plural subjunctive third-person)
կպարծենամ (conditional first-person future singular)
կպարծենաս (conditional future second-person singular)
կպարծենա (conditional future singular third-person)
կպարծենանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կպարծենաք (conditional future plural second-person)
կպարծենան (conditional future plural third-person)
կպարծենայի (conditional first-person past singular)
կպարծենայիր (conditional past second-person singular)
կպարծենար (conditional past singular third-person)
կպարծենայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կպարծենայիք (conditional past plural second-person)
կպարծենային (conditional past plural third-person)
պարծեցի՛ր (imperative rare singular)
պարծեցի՛ (parcecʻír, parcecʻí*) (imperative rare singular)
պարծեցե՛ք (imperative plural rare)
չպարծենալ (infinitive negative)
չպարծեցած (negative participle resultative)
չպարծեցող (negative participle subjective)
չեմ պարծենում (first-person indicative negative present singular)
չես պարծենում (indicative negative present second-person singular)
չի պարծենում (indicative negative present singular third-person)
չենք պարծենում (first-person indicative negative plural present)
չեք պարծենում (indicative negative plural present second-person)
չեն պարծենում (indicative negative plural present third-person)
չէի պարծենում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պարծենում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պարծենում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պարծենում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պարծենում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պարծենում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ պարծենալու (first-person future indicative negative singular)
չես պարծենալու (future indicative negative second-person singular)
չի պարծենալու (future indicative negative singular third-person)
չենք պարծենալու (first-person future indicative negative plural)
չեք պարծենալու (future indicative negative plural second-person)
չեն պարծենալու (future indicative negative plural third-person)
չէի պարծենալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր պարծենալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր պարծենալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք պարծենալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք պարծենալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին պարծենալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ պարծեցել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պարծեցել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի պարծեցել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պարծեցել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք պարծեցել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պարծեցել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի պարծեցել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պարծեցել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պարծեցել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պարծեցել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պարծեցել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պարծեցել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չպարծեցա (aorist first-person indicative negative singular)
չպարծեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չպարծեցավ (aorist indicative negative singular third-person)
չպարծեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չպարծեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չպարծեցան (aorist indicative negative plural third-person)
չպարծենամ (first-person negative present singular subjunctive)
չպարծենաս (negative present second-person singular subjunctive)
չպարծենա (negative present singular subjunctive third-person)
չպարծենանք (first-person negative plural present subjunctive)
չպարծենաք (negative plural present second-person subjunctive)
չպարծենան (negative plural present subjunctive third-person)
չպարծենայի (first-person negative past singular subjunctive)
չպարծենայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպարծենար (negative past singular subjunctive third-person)
չպարծենայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպարծենայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպարծենային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ պարծենա (conditional first-person future negative singular)
չես պարծենա (conditional future negative second-person singular)
չի պարծենա (conditional future negative singular third-person)
չենք պարծենա (conditional first-person future negative plural)
չեք պարծենա (conditional future negative plural second-person)
չեն պարծենա (conditional future negative plural third-person)
չէի պարծենա (conditional first-person negative past singular)
չէիր պարծենա (conditional negative past second-person singular)
չէր պարծենա (conditional negative past singular third-person)
չէինք պարծենա (conditional first-person negative past plural)
չէիք պարծենա (conditional negative past plural second-person)
չէին պարծենա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ պարծեցիր (imperative negative rare singular)
մի՛ պարծեցեք (imperative negative plural rare)
պարծենալ (nominative singular singular-only)
պարծենալու (dative singular singular-only)
պարծենալուց (ablative singular singular-only)
պարծենալով (instrumental singular singular-only)
պարծենալում (locative singular singular-only)
պարծենալը (definite nominative singular singular-only)
պարծենալն (definite nominative singular singular-only)
պարծենալուն (dative definite singular singular-only)
պարծենալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պարծենալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պարծենալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պարծենալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պարծենալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
պարծենալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պարծենալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պարծենալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պարծենալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
պարծենալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

պարծեցող

պարծեցի՛ր, պարծեցի՛*

մի՛ պարծեցիր, մի՛ պարծեցի*

մի՛ պարծեցեք

hy-decl-noun-unc

պարծենալը/պարծենալն

պարծենալները/պարծենալներն

պարծենալների

պարծենալներին

պարծենալներից

պարծենալներով

պարծենալներում

պարծենալներս

պարծենալներիս

պարծենալուցս

պարծենալներիցս

պարծենալներովս

պարծենալումս

պարծենալներումս

պարծենալներդ

պարծենալներիդ

պարծենալուցդ

պարծենալներիցդ

պարծենալներովդ

պարծենալումդ

պարծենալներումդ

From Old Armenian պարծանամ (parcanam), պարծիմ (parcim).

պարծենալ․ վանթարսի
parcenal; vantʻarsi
պարծենալ (parcenal) = vantarsi

ca. 1680–1684, Baṙ girg taliani [An Armenian–Italian Dictionary published in Venice] page 51


հոգնած

hognac (romanization)
հոգնած (nominative singular)
հոգնածներ (nominative plural)
հոգնածի (dative singular)
հոգնածների (dative plural)
հոգնածից (ablative singular)
հոգնածներից (ablative plural)
հոգնածով (instrumental singular)
հոգնածներով (instrumental plural)
հոգնածում (locative singular)
հոգնածներում (locative plural)
հոգնածը (definite nominative singular)
հոգնածն (definite nominative singular)
հոգնածները (definite nominative plural)
հոգնածներն (definite nominative plural)
հոգնածին (dative definite singular)
հոգնածներին (dative definite plural)
հոգնածս (first-person nominative possessive singular)
հոգնածներս (first-person nominative plural possessive)
հոգնածիս (dative first-person possessive singular)
հոգնածներիս (dative first-person plural possessive)
հոգնածիցս (ablative first-person possessive singular)
հոգնածներիցս (ablative first-person plural possessive)
հոգնածովս (first-person instrumental possessive singular)
հոգնածներովս (first-person instrumental plural possessive)
հոգնածումս (first-person locative possessive singular)
հոգնածներումս (first-person locative plural possessive)
հոգնածդ (nominative possessive second-person singular)
հոգնածներդ (nominative plural possessive second-person)
հոգնածիդ (dative possessive second-person singular)
հոգնածներիդ (dative plural possessive second-person)
հոգնածիցդ (ablative possessive second-person singular)
հոգնածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
հոգնածովդ (instrumental possessive second-person singular)
հոգնածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
հոգնածումդ (locative possessive second-person singular)
հոգնածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

հոգնածը/հոգնածն

հոգնածները/հոգնածներն

հոգնածներում

հոգնածներիցս

հոգնածներովս

հոգնածներումս

հոգնածներիցդ

հոգնածներովդ

հոգնածներումդ

հոգնել հոգնել#Armenian

resultative participle of հոգնել (hognel)


բարկացած

head

բարկացած • (barkacʻac)

barkacʻac (romanization)
բարկացած (nominative singular)
բարկացածներ (nominative plural)
բարկացածի (dative singular)
բարկացածների (dative plural)
բարկացածից (ablative singular)
բարկացածներից (ablative plural)
բարկացածով (instrumental singular)
բարկացածներով (instrumental plural)
բարկացածում (locative singular)
բարկացածներում (locative plural)
բարկացածը (definite nominative singular)
բարկացածն (definite nominative singular)
բարկացածները (definite nominative plural)
բարկացածներն (definite nominative plural)
բարկացածին (dative definite singular)
բարկացածներին (dative definite plural)
բարկացածս (first-person nominative possessive singular)
բարկացածներս (first-person nominative plural possessive)
բարկացածիս (dative first-person possessive singular)
բարկացածներիս (dative first-person plural possessive)
բարկացածիցս (ablative first-person possessive singular)
բարկացածներիցս (ablative first-person plural possessive)
բարկացածովս (first-person instrumental possessive singular)
բարկացածներովս (first-person instrumental plural possessive)
բարկացածումս (first-person locative possessive singular)
բարկացածներումս (first-person locative plural possessive)
բարկացածդ (nominative possessive second-person singular)
բարկացածներդ (nominative plural possessive second-person)
բարկացածիդ (dative possessive second-person singular)
բարկացածներիդ (dative plural possessive second-person)
բարկացածիցդ (ablative possessive second-person singular)
բարկացածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
բարկացածովդ (instrumental possessive second-person singular)
բարկացածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
բարկացածումդ (locative possessive second-person singular)
բարկացածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

բարկացածը/բարկացածն

բարկացածները/բարկացածներն

բարկացածների

բարկացածներին

բարկացածներից

բարկացածներով

բարկացածներում

բարկացածներս

բարկացածներիս

բարկացածներիցս

բարկացածներովս

բարկացածումս

բարկացածներումս

բարկացածներդ

բարկացածներիդ

բարկացածներիցդ

բարկացածներովդ

բարկացածումդ

բարկացածներումդ

/bɑɾkɑˈt͡sʰɑt͡s/

[bɑɾkɑt͡sʰɑ́t͡s]

/pɑɾɡɑˈt͡sɑd͡z/

[pʰɑɾɡɑt͡sʰɑ́d͡z]

բարկանալ բարկանալ#Armenian

resultative participle of բարկանալ (barkanal)


զարմացած

head

զարմացած • (zarmacʻac)

zarmacʻac (romanization)
զարմացած (nominative singular)
զարմացածներ (nominative plural)
զարմացածի (dative singular)
զարմացածների (dative plural)
զարմացածից (ablative singular)
զարմացածներից (ablative plural)
զարմացածով (instrumental singular)
զարմացածներով (instrumental plural)
զարմացածում (locative singular)
զարմացածներում (locative plural)
զարմացածը (definite nominative singular)
զարմացածն (definite nominative singular)
զարմացածները (definite nominative plural)
զարմացածներն (definite nominative plural)
զարմացածին (dative definite singular)
զարմացածներին (dative definite plural)
զարմացածս (first-person nominative possessive singular)
զարմացածներս (first-person nominative plural possessive)
զարմացածիս (dative first-person possessive singular)
զարմացածներիս (dative first-person plural possessive)
զարմացածիցս (ablative first-person possessive singular)
զարմացածներիցս (ablative first-person plural possessive)
զարմացածովս (first-person instrumental possessive singular)
զարմացածներովս (first-person instrumental plural possessive)
զարմացածումս (first-person locative possessive singular)
զարմացածներումս (first-person locative plural possessive)
զարմացածդ (nominative possessive second-person singular)
զարմացածներդ (nominative plural possessive second-person)
զարմացածիդ (dative possessive second-person singular)
զարմացածներիդ (dative plural possessive second-person)
զարմացածիցդ (ablative possessive second-person singular)
զարմացածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
զարմացածովդ (instrumental possessive second-person singular)
զարմացածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
զարմացածումդ (locative possessive second-person singular)
զարմացածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

զարմացածը/զարմացածն

զարմացածները/զարմացածներն

զարմացածների

զարմացածներին

զարմացածներից

զարմացածներով

զարմացածներում

զարմացածներս

զարմացածներիս

զարմացածներիցս

զարմացածներովս

զարմացածումս

զարմացածներումս

զարմացածներդ

զարմացածներիդ

զարմացածներիցդ

զարմացածներովդ

զարմացածումդ

զարմացածներումդ

/zɑɾmɑˈt͡sʰɑt͡s/

[zɑɾmɑt͡sʰɑ́t͡s]

[zɑɾmɑt͡sʰɑ́d͡z]

զարմանալ զարմանալ#Armenian

resultative participle of զարմանալ (zarmanal)


բարկանալ

barkanal (romanization)
բարկանալ (infinitive)
բարկանում (converb imperfective)
բարկանալիս (converb simultaneous)
բարկացել (converb perfective)
բարկաց- (stem)
բարկանալու (converb converb-i future)
բարկացած (participle resultative)
բարկանալիք (converb converb-ii future)
բարկացող (participle subjective)
բարկանա (connegative converb)
բարկանում եմ (first-person indicative present singular)
բարկանում ես (indicative present second-person singular)
բարկանում է (indicative present singular third-person)
բարկանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
բարկանում եք (indicative plural present second-person)
բարկանում են (indicative plural present third-person)
բարկանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
բարկանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
բարկանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
բարկանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
բարկանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
բարկանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
բարկանալու եմ (first-person future indicative singular)
բարկանալու ես (future indicative second-person singular)
բարկանալու է (future indicative singular third-person)
բարկանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
բարկանալու եք (future indicative plural second-person)
բարկանալու են (future indicative plural third-person)
բարկանալու էի (first-person future indicative past singular)
բարկանալու էիր (future indicative past second-person singular)
բարկանալու էր (future indicative past singular third-person)
բարկանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
բարկանալու էիք (future indicative past plural second-person)
բարկանալու էին (future indicative past plural third-person)
բարկացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
բարկացել ես (indicative perfect present second-person singular)
բարկացել է (indicative perfect present singular third-person)
բարկացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բարկացել եք (indicative perfect plural present second-person)
բարկացել են (indicative perfect plural present third-person)
բարկացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
բարկացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բարկացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
բարկացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բարկացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բարկացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
բարկացա (aorist first-person indicative singular)
բարկացար (aorist indicative second-person singular)
բարկացավ (aorist indicative singular third-person)
բարկացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բարկացաք (aorist indicative plural second-person)
բարկացան (aorist indicative plural third-person)
բարկանամ (first-person present singular subjunctive)
բարկանաս (present second-person singular subjunctive)
բարկանա (present singular subjunctive third-person)
բարկանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
բարկանաք (plural present second-person subjunctive)
բարկանան (plural present subjunctive third-person)
բարկանայի (first-person past singular subjunctive)
բարկանայիր (past second-person singular subjunctive)
բարկանար (past singular subjunctive third-person)
բարկանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
բարկանայիք (past plural second-person subjunctive)
բարկանային (past plural subjunctive third-person)
կբարկանամ (conditional first-person future singular)
կբարկանաս (conditional future second-person singular)
կբարկանա (conditional future singular third-person)
կբարկանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կբարկանաք (conditional future plural second-person)
կբարկանան (conditional future plural third-person)
կբարկանայի (conditional first-person past singular)
կբարկանայիր (conditional past second-person singular)
կբարկանար (conditional past singular third-person)
կբարկանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կբարկանայիք (conditional past plural second-person)
կբարկանային (conditional past plural third-person)
բարկացի՛ր (imperative rare singular)
բարկացի՛ (barkacʻír, barkacʻí*) (imperative rare singular)
բարկացե՛ք (imperative plural rare)
չբարկանալ (infinitive negative)
չբարկացած (negative participle resultative)
չբարկացող (negative participle subjective)
չեմ բարկանում (first-person indicative negative present singular)
չես բարկանում (indicative negative present second-person singular)
չի բարկանում (indicative negative present singular third-person)
չենք բարկանում (first-person indicative negative plural present)
չեք բարկանում (indicative negative plural present second-person)
չեն բարկանում (indicative negative plural present third-person)
չէի բարկանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր բարկանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր բարկանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք բարկանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք բարկանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին բարկանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ բարկանալու (first-person future indicative negative singular)
չես բարկանալու (future indicative negative second-person singular)
չի բարկանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք բարկանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք բարկանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն բարկանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի բարկանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր բարկանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր բարկանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք բարկանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք բարկանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին բարկանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ բարկացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բարկացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի բարկացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բարկացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք բարկացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բարկացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի բարկացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բարկացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բարկացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բարկացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բարկացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բարկացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չբարկացա (aorist first-person indicative negative singular)
չբարկացար (aorist indicative negative second-person singular)
չբարկացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չբարկացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չբարկացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չբարկացան (aorist indicative negative plural third-person)
չբարկանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չբարկանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չբարկանա (negative present singular subjunctive third-person)
չբարկանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չբարկանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չբարկանան (negative plural present subjunctive third-person)
չբարկանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չբարկանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չբարկանար (negative past singular subjunctive third-person)
չբարկանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չբարկանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չբարկանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ բարկանա (conditional first-person future negative singular)
չես բարկանա (conditional future negative second-person singular)
չի բարկանա (conditional future negative singular third-person)
չենք բարկանա (conditional first-person future negative plural)
չեք բարկանա (conditional future negative plural second-person)
չեն բարկանա (conditional future negative plural third-person)
չէի բարկանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր բարկանա (conditional negative past second-person singular)
չէր բարկանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք բարկանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք բարկանա (conditional negative past plural second-person)
չէին բարկանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ բարկացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ բարկացեք (imperative negative plural rare)
բարկանալ (nominative singular singular-only)
բարկանալու (dative singular singular-only)
բարկանալուց (ablative singular singular-only)
բարկանալով (instrumental singular singular-only)
բարկանալում (locative singular singular-only)
բարկանալը (definite nominative singular singular-only)
բարկանալն (definite nominative singular singular-only)
բարկանալուն (dative definite singular singular-only)
բարկանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
բարկանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
բարկանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
բարկանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
բարկանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
բարկանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
բարկանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
բարկանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
բարկանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
բարկանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

բարկացող

բարկացի՛ր, բարկացի՛*

մի՛ բարկացիր, մի՛ բարկացի*

մի՛ բարկացեք

hy-decl-noun-unc

բարկանալը/բարկանալն

բարկանալները/բարկանալներն

բարկանալների

բարկանալներին

բարկանալներից

բարկանալներով

բարկանալներում

բարկանալներս

բարկանալներիս

բարկանալուցս

բարկանալներիցս

բարկանալներովս

բարկանալումս

բարկանալներումս

բարկանալներդ

բարկանալներիդ

բարկանալուցդ

բարկանալներիցդ

բարկանալներովդ

բարկանալումդ

բարկանալներումդ

[pʰɑɾɡɑnɑ́l]

Hy-բարկանալ.ogg


օժտել

head

օժտել • (ōžtel)

hy-verb

օժտել • (ōžtel)

ōžtel (romanization)
օժտել (infinitive)
օժտում (converb imperfective)
օժտվել (passive)
օժտելիս (converb simultaneous)
օժտել (converb perfective)
օժտ- (stem)
օժտելու (converb converb-i future)
օժտած (participle resultative)
օժտելիք (converb converb-ii future)
օժտող (participle subjective)
օժտի (connegative converb)
օժտում եմ (first-person indicative present singular)
օժտում ես (indicative present second-person singular)
օժտում է (indicative present singular third-person)
օժտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
օժտում եք (indicative plural present second-person)
օժտում են (indicative plural present third-person)
օժտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
օժտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
օժտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
օժտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
օժտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
օժտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
օժտելու եմ (first-person future indicative singular)
օժտելու ես (future indicative second-person singular)
օժտելու է (future indicative singular third-person)
օժտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
օժտելու եք (future indicative plural second-person)
օժտելու են (future indicative plural third-person)
օժտելու էի (first-person future indicative past singular)
օժտելու էիր (future indicative past second-person singular)
օժտելու էր (future indicative past singular third-person)
օժտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
օժտելու էիք (future indicative past plural second-person)
օժտելու էին (future indicative past plural third-person)
օժտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
օժտել ես (indicative perfect present second-person singular)
օժտել է (indicative perfect present singular third-person)
օժտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
օժտել եք (indicative perfect plural present second-person)
օժտել են (indicative perfect plural present third-person)
օժտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
օժտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
օժտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
օժտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
օժտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
օժտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
օժտեցի (aorist first-person indicative singular)
օժտի (ōžtecʻi, ōžti*) (aorist first-person indicative singular)
օժտեցիր (aorist indicative second-person singular)
օժտիր (ōžtecʻir, ōžtir*) (aorist indicative second-person singular)
օժտեց (aorist indicative singular third-person)
օժտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
օժտինք (ōžtecʻinkʻ, ōžtinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
օժտեցիք (aorist indicative plural second-person)
օժտիք (ōžtecʻikʻ, ōžtikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
օժտեցին (aorist indicative plural third-person)
օժտին (ōžtecʻin, ōžtin*) (aorist indicative plural third-person)
օժտեմ (first-person present singular subjunctive)
օժտես (present second-person singular subjunctive)
օժտի (present singular subjunctive third-person)
օժտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
օժտեք (plural present second-person subjunctive)
օժտեն (plural present subjunctive third-person)
օժտեի (first-person past singular subjunctive)
օժտեիր (past second-person singular subjunctive)
օժտեր (past singular subjunctive third-person)
օժտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
օժտեիք (past plural second-person subjunctive)
օժտեին (past plural subjunctive third-person)
կօժտեմ (conditional first-person future singular)
կօժտես (conditional future second-person singular)
կօժտի (conditional future singular third-person)
կօժտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կօժտեք (conditional future plural second-person)
կօժտեն (conditional future plural third-person)
կօժտեի (conditional first-person past singular)
կօժտեիր (conditional past second-person singular)
կօժտեր (conditional past singular third-person)
կօժտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կօժտեիք (conditional past plural second-person)
կօժտեին (conditional past plural third-person)
օժտի՛ր (imperative rare singular)
օժտի՛ (ōžtír, ōžtí*) (imperative rare singular)
օժտե՛ք (imperative plural rare)
օժտեցե՛ք (ōžtékʻ, ōžtecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չօժտել (infinitive negative)
չօժտած (negative participle resultative)
չօժտող (negative participle subjective)
չեմ օժտում (first-person indicative negative present singular)
չես օժտում (indicative negative present second-person singular)
չի օժտում (indicative negative present singular third-person)
չենք օժտում (first-person indicative negative plural present)
չեք օժտում (indicative negative plural present second-person)
չեն օժտում (indicative negative plural present third-person)
չէի օժտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր օժտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր օժտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք օժտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք օժտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին օժտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ օժտելու (first-person future indicative negative singular)
չես օժտելու (future indicative negative second-person singular)
չի օժտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք օժտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք օժտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն օժտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի օժտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր օժտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր օժտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք օժտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք օժտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին օժտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ օժտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես օժտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի օժտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք օժտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք օժտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն օժտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի օժտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր օժտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր օժտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք օժտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք օժտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին օժտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չօժտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չօժտի (čʻōžtecʻi, čʻōžti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չօժտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չօժտիր (čʻōžtecʻir, čʻōžtir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չօժտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չօժտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չօժտինք (čʻōžtecʻinkʻ, čʻōžtinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չօժտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չօժտիք (čʻōžtecʻikʻ, čʻōžtikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չօժտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չօժտին (čʻōžtecʻin, čʻōžtin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չօժտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չօժտես (negative present second-person singular subjunctive)
չօժտի (negative present singular subjunctive third-person)
չօժտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չօժտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չօժտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չօժտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չօժտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չօժտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չօժտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չօժտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չօժտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ օժտի (conditional first-person future negative singular)
չես օժտի (conditional future negative second-person singular)
չի օժտի (conditional future negative singular third-person)
չենք օժտի (conditional first-person future negative plural)
չեք օժտի (conditional future negative plural second-person)
չեն օժտի (conditional future negative plural third-person)
չէի օժտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր օժտի (conditional negative past second-person singular)
չէր օժտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք օժտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք օժտի (conditional negative past plural second-person)
չէին օժտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ օժտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ օժտի (mí ōžtir, mí ōžti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ օժտեք (imperative negative plural rare)
մի՛ օժտեցեք (mí ōžtekʻ, mí ōžtecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
օժտել (nominative singular singular-only)
օժտելու (dative singular singular-only)
օժտելուց (ablative singular singular-only)
օժտելով (instrumental singular singular-only)
օժտելում (locative singular singular-only)
օժտելը (definite nominative singular singular-only)
օժտելն (definite nominative singular singular-only)
օժտելուն (dative definite singular singular-only)
օժտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
օժտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
օժտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
օժտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
օժտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
օժտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
օժտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
օժտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
օժտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
օժտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

օժտող

օժտի՛ր, օժտի՛*

օժտե՛ք, օժտեցե՛ք**

մի՛ օժտիր, մի՛ օժտի*

մի՛ օժտեք, մի՛ օժտեցեք**

hy-decl-noun-unc

օժտելը/օժտելն

օժտելները/օժտելներն

օժտելներումս

օժտելներումդ


պարուրել

head

պարուրել • (parurel)

hy-verb

պարուրել • (parurel)

parurel (romanization)
պարուրել (infinitive)
պարուրում (converb imperfective)
պարուրվել (passive)
պարուրելիս (converb simultaneous)
պարուրել (converb perfective)
պարուր- (stem)
պարուրելու (converb converb-i future)
պարուրած (participle resultative)
պարուրելիք (converb converb-ii future)
պարուրող (participle subjective)
պարուրի (connegative converb)
պարուրում եմ (first-person indicative present singular)
պարուրում ես (indicative present second-person singular)
պարուրում է (indicative present singular third-person)
պարուրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
պարուրում եք (indicative plural present second-person)
պարուրում են (indicative plural present third-person)
պարուրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
պարուրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
պարուրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
պարուրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
պարուրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
պարուրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
պարուրելու եմ (first-person future indicative singular)
պարուրելու ես (future indicative second-person singular)
պարուրելու է (future indicative singular third-person)
պարուրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պարուրելու եք (future indicative plural second-person)
պարուրելու են (future indicative plural third-person)
պարուրելու էի (first-person future indicative past singular)
պարուրելու էիր (future indicative past second-person singular)
պարուրելու էր (future indicative past singular third-person)
պարուրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պարուրելու էիք (future indicative past plural second-person)
պարուրելու էին (future indicative past plural third-person)
պարուրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
պարուրել ես (indicative perfect present second-person singular)
պարուրել է (indicative perfect present singular third-person)
պարուրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պարուրել եք (indicative perfect plural present second-person)
պարուրել են (indicative perfect plural present third-person)
պարուրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
պարուրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պարուրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
պարուրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պարուրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պարուրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
պարուրեցի (aorist first-person indicative singular)
պարուրի (parurecʻi, paruri*) (aorist first-person indicative singular)
պարուրեցիր (aorist indicative second-person singular)
պարուրիր (parurecʻir, parurir*) (aorist indicative second-person singular)
պարուրեց (aorist indicative singular third-person)
պարուրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պարուրինք (parurecʻinkʻ, parurinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պարուրեցիք (aorist indicative plural second-person)
պարուրիք (parurecʻikʻ, parurikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
պարուրեցին (aorist indicative plural third-person)
պարուրին (parurecʻin, parurin*) (aorist indicative plural third-person)
պարուրեմ (first-person present singular subjunctive)
պարուրես (present second-person singular subjunctive)
պարուրի (present singular subjunctive third-person)
պարուրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պարուրեք (plural present second-person subjunctive)
պարուրեն (plural present subjunctive third-person)
պարուրեի (first-person past singular subjunctive)
պարուրեիր (past second-person singular subjunctive)
պարուրեր (past singular subjunctive third-person)
պարուրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պարուրեիք (past plural second-person subjunctive)
պարուրեին (past plural subjunctive third-person)
կպարուրեմ (conditional first-person future singular)
կպարուրես (conditional future second-person singular)
կպարուրի (conditional future singular third-person)
կպարուրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կպարուրեք (conditional future plural second-person)
կպարուրեն (conditional future plural third-person)
կպարուրեի (conditional first-person past singular)
կպարուրեիր (conditional past second-person singular)
կպարուրեր (conditional past singular third-person)
կպարուրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կպարուրեիք (conditional past plural second-person)
կպարուրեին (conditional past plural third-person)
պարուրի՛ր (imperative rare singular)
պարուրի՛ (parurír, parurí*) (imperative rare singular)
պարուրե՛ք (imperative plural rare)
պարուրեցե՛ք (parurékʻ, parurecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չպարուրել (infinitive negative)
չպարուրած (negative participle resultative)
չպարուրող (negative participle subjective)
չեմ պարուրում (first-person indicative negative present singular)
չես պարուրում (indicative negative present second-person singular)
չի պարուրում (indicative negative present singular third-person)
չենք պարուրում (first-person indicative negative plural present)
չեք պարուրում (indicative negative plural present second-person)
չեն պարուրում (indicative negative plural present third-person)
չէի պարուրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պարուրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պարուրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պարուրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պարուրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պարուրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ պարուրելու (first-person future indicative negative singular)
չես պարուրելու (future indicative negative second-person singular)
չի պարուրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք պարուրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք պարուրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն պարուրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի պարուրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր պարուրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր պարուրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք պարուրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք պարուրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին պարուրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ պարուրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պարուրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի պարուրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պարուրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք պարուրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պարուրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի պարուրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պարուրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պարուրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պարուրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պարուրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պարուրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չպարուրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չպարուրի (čʻparurecʻi, čʻparuri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չպարուրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չպարուրիր (čʻparurecʻir, čʻparurir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չպարուրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չպարուրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չպարուրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չպարուրիք (čʻparurecʻikʻ, čʻparurikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չպարուրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չպարուրին (čʻparurecʻin, čʻparurin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չպարուրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չպարուրես (negative present second-person singular subjunctive)
չպարուրի (negative present singular subjunctive third-person)
չպարուրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չպարուրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չպարուրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չպարուրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չպարուրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպարուրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չպարուրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպարուրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպարուրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ պարուրի (conditional first-person future negative singular)
չես պարուրի (conditional future negative second-person singular)
չի պարուրի (conditional future negative singular third-person)
չենք պարուրի (conditional first-person future negative plural)
չեք պարուրի (conditional future negative plural second-person)
չեն պարուրի (conditional future negative plural third-person)
չէի պարուրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր պարուրի (conditional negative past second-person singular)
չէր պարուրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք պարուրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք պարուրի (conditional negative past plural second-person)
չէին պարուրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ պարուրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ պարուրի (mí parurir, mí paruri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ պարուրեք (imperative negative plural rare)
պարուրել (nominative singular singular-only)
պարուրելու (dative singular singular-only)
պարուրելուց (ablative singular singular-only)
պարուրելով (instrumental singular singular-only)
պարուրելում (locative singular singular-only)
պարուրելը (definite nominative singular singular-only)
պարուրելն (definite nominative singular singular-only)
պարուրելուն (dative definite singular singular-only)
պարուրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պարուրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պարուրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պարուրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պարուրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
պարուրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պարուրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պարուրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պարուրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
պարուրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

պարուրող

պարուրի՛ր, պարուրի՛*

պարուրե՛ք, պարուրեցե՛ք**

մի՛ պարուրիր, մի՛ պարուրի*

մի՛ պարուրեք, մի՛ պարուրեցեք**

hy-decl-noun-unc

պարուրելը/պարուրելն

պարուրելները/պարուրելներն

պարուրելների

պարուրելներին

պարուրելներից

պարուրելներով

պարուրելներում

պարուրելներս

պարուրելներիս

պարուրելուցս

պարուրելներիցս

պարուրելներովս

պարուրելումս

պարուրելներումս

պարուրելներդ

պարուրելներիդ

պարուրելուցդ

պարուրելներիցդ

պարուրելներովդ

պարուրելումդ

պարուրելներումդ

Hy-պարուրել.ogg


վկայել

vkayel (romanization)
վկայել (infinitive)
վկայում (converb imperfective)
վկայվել (passive)
վկայելիս (converb simultaneous)
վկայել (converb perfective)
վկայ- (stem)
վկայելու (converb converb-i future)
վկայած (participle resultative)
վկայելիք (converb converb-ii future)
վկայող (participle subjective)
վկայի (connegative converb)
վկայում եմ (first-person indicative present singular)
վկայում ես (indicative present second-person singular)
վկայում է (indicative present singular third-person)
վկայում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վկայում եք (indicative plural present second-person)
վկայում են (indicative plural present third-person)
վկայում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վկայում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վկայում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վկայում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վկայում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վկայում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վկայելու եմ (first-person future indicative singular)
վկայելու ես (future indicative second-person singular)
վկայելու է (future indicative singular third-person)
վկայելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վկայելու եք (future indicative plural second-person)
վկայելու են (future indicative plural third-person)
վկայելու էի (first-person future indicative past singular)
վկայելու էիր (future indicative past second-person singular)
վկայելու էր (future indicative past singular third-person)
վկայելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վկայելու էիք (future indicative past plural second-person)
վկայելու էին (future indicative past plural third-person)
վկայել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վկայել ես (indicative perfect present second-person singular)
վկայել է (indicative perfect present singular third-person)
վկայել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վկայել եք (indicative perfect plural present second-person)
վկայել են (indicative perfect plural present third-person)
վկայել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վկայել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վկայել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վկայել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վկայել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վկայել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վկայեցի (aorist first-person indicative singular)
վկայի (vkayecʻi, vkayi*) (aorist first-person indicative singular)
վկայեցիր (aorist indicative second-person singular)
վկայիր (vkayecʻir, vkayir*) (aorist indicative second-person singular)
վկայեց (aorist indicative singular third-person)
վկայեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վկայինք (vkayecʻinkʻ, vkayinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վկայեցիք (aorist indicative plural second-person)
վկայիք (vkayecʻikʻ, vkayikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վկայեցին (aorist indicative plural third-person)
վկային (vkayecʻin, vkayin*) (aorist indicative plural third-person)
վկայեմ (first-person present singular subjunctive)
վկայես (present second-person singular subjunctive)
վկայի (present singular subjunctive third-person)
վկայենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վկայեք (plural present second-person subjunctive)
վկայեն (plural present subjunctive third-person)
վկայեի (first-person past singular subjunctive)
վկայեիր (past second-person singular subjunctive)
վկայեր (past singular subjunctive third-person)
վկայեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վկայեիք (past plural second-person subjunctive)
վկայեին (past plural subjunctive third-person)
կվկայեմ (conditional first-person future singular)
կվկայես (conditional future second-person singular)
կվկայի (conditional future singular third-person)
կվկայենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվկայեք (conditional future plural second-person)
կվկայեն (conditional future plural third-person)
կվկայեի (conditional first-person past singular)
կվկայեիր (conditional past second-person singular)
կվկայեր (conditional past singular third-person)
կվկայեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվկայեիք (conditional past plural second-person)
կվկայեին (conditional past plural third-person)
վկայի՛ր (imperative rare singular)
վկայի՛ (vkayír, vkayí*) (imperative rare singular)
վկայե՛ք (imperative plural rare)
վկայեցե՛ք (vkayékʻ, vkayecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվկայել (infinitive negative)
չվկայած (negative participle resultative)
չվկայող (negative participle subjective)
չեմ վկայում (first-person indicative negative present singular)
չես վկայում (indicative negative present second-person singular)
չի վկայում (indicative negative present singular third-person)
չենք վկայում (first-person indicative negative plural present)
չեք վկայում (indicative negative plural present second-person)
չեն վկայում (indicative negative plural present third-person)
չէի վկայում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վկայում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վկայում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վկայում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վկայում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վկայում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վկայելու (first-person future indicative negative singular)
չես վկայելու (future indicative negative second-person singular)
չի վկայելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վկայելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վկայելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վկայելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վկայելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վկայելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վկայելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վկայելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վկայելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վկայելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վկայել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վկայել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վկայել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վկայել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վկայել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վկայել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վկայել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վկայել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վկայել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վկայել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վկայել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վկայել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվկայեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվկայի (čʻvkayecʻi, čʻvkayi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվկայեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվկայիր (čʻvkayecʻir, čʻvkayir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվկայեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվկայեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվկայինք (čʻvkayecʻinkʻ, čʻvkayinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չվկայեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվկայիք (čʻvkayecʻikʻ, čʻvkayikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չվկայեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվկային (čʻvkayecʻin, čʻvkayin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվկայեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվկայես (negative present second-person singular subjunctive)
չվկայի (negative present singular subjunctive third-person)
չվկայենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվկայեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվկայեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվկայեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվկայեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվկայեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվկայեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվկայեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվկայեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վկայի (conditional first-person future negative singular)
չես վկայի (conditional future negative second-person singular)
չի վկայի (conditional future negative singular third-person)
չենք վկայի (conditional first-person future negative plural)
չեք վկայի (conditional future negative plural second-person)
չեն վկայի (conditional future negative plural third-person)
չէի վկայի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վկայի (conditional negative past second-person singular)
չէր վկայի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վկայի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վկայի (conditional negative past plural second-person)
չէին վկայի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վկայիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վկայի (mí vkayir, mí vkayi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վկայեք (imperative negative plural rare)
վկայել (nominative singular singular-only)
վկայելու (dative singular singular-only)
վկայելուց (ablative singular singular-only)
վկայելով (instrumental singular singular-only)
վկայելում (locative singular singular-only)
վկայելը (definite nominative singular singular-only)
վկայելն (definite nominative singular singular-only)
վկայելուն (dative definite singular singular-only)
վկայելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վկայելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վկայելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վկայելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վկայելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վկայելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վկայելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վկայելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վկայելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վկայելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վկայող

վկայի՛ր, վկայի՛*

վկայե՛ք, վկայեցե՛ք**

մի՛ վկայիր, մի՛ վկայի*

մի՛ վկայեք, մի՛ վկայեցեք**

hy-decl-noun-unc

վկայելը/վկայելն

վկայելները/վկայելներն

վկայելներում

վկայելներիցս

վկայելներովս

վկայելներումս

վկայելներիցդ

վկայելներովդ

վկայելներումդ


հերիքել

head

հերիքել • (herikʻel)

hy-verb

հերիքել • (herikʻel)

herikʻel (romanization)
հերիքել (infinitive)
հերիքում (converb imperfective)
հերիքելիս (converb simultaneous)
հերիքեցնել (causative)
հերիքացնել (causative)
հերիքել (converb perfective)
հերիք- (stem)
հերիքելու (converb converb-i future)
հերիքած (participle resultative)
հերիքելիք (converb converb-ii future)
հերիքող (participle subjective)
հերիքի (connegative converb)
հերիքում եմ (first-person indicative present singular)
հերիքում ես (indicative present second-person singular)
հերիքում է (indicative present singular third-person)
հերիքում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հերիքում եք (indicative plural present second-person)
հերիքում են (indicative plural present third-person)
հերիքում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հերիքում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հերիքում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հերիքում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հերիքում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հերիքում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հերիքելու եմ (first-person future indicative singular)
հերիքելու ես (future indicative second-person singular)
հերիքելու է (future indicative singular third-person)
հերիքելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հերիքելու եք (future indicative plural second-person)
հերիքելու են (future indicative plural third-person)
հերիքելու էի (first-person future indicative past singular)
հերիքելու էիր (future indicative past second-person singular)
հերիքելու էր (future indicative past singular third-person)
հերիքելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հերիքելու էիք (future indicative past plural second-person)
հերիքելու էին (future indicative past plural third-person)
հերիքել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հերիքել ես (indicative perfect present second-person singular)
հերիքել է (indicative perfect present singular third-person)
հերիքել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հերիքել եք (indicative perfect plural present second-person)
հերիքել են (indicative perfect plural present third-person)
հերիքել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հերիքել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հերիքել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հերիքել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հերիքել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հերիքել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հերիքեցի (aorist first-person indicative singular)
հերիքի (herikʻecʻi, herikʻi*) (aorist first-person indicative singular)
հերիքեցիր (aorist indicative second-person singular)
հերիքիր (herikʻecʻir, herikʻir*) (aorist indicative second-person singular)
հերիքեց (aorist indicative singular third-person)
հերիքեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հերիքինք (herikʻecʻinkʻ, herikʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հերիքեցիք (aorist indicative plural second-person)
հերիքիք (herikʻecʻikʻ, herikʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հերիքեցին (aorist indicative plural third-person)
հերիքին (herikʻecʻin, herikʻin*) (aorist indicative plural third-person)
հերիքեմ (first-person present singular subjunctive)
հերիքես (present second-person singular subjunctive)
հերիքի (present singular subjunctive third-person)
հերիքենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հերիքեք (plural present second-person subjunctive)
հերիքեն (plural present subjunctive third-person)
հերիքեի (first-person past singular subjunctive)
հերիքեիր (past second-person singular subjunctive)
հերիքեր (past singular subjunctive third-person)
հերիքեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հերիքեիք (past plural second-person subjunctive)
հերիքեին (past plural subjunctive third-person)
կհերիքեմ (conditional first-person future singular)
կհերիքես (conditional future second-person singular)
կհերիքի (conditional future singular third-person)
կհերիքենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհերիքեք (conditional future plural second-person)
կհերիքեն (conditional future plural third-person)
կհերիքեի (conditional first-person past singular)
կհերիքեիր (conditional past second-person singular)
կհերիքեր (conditional past singular third-person)
կհերիքեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհերիքեիք (conditional past plural second-person)
կհերիքեին (conditional past plural third-person)
հերիքի՛ր (imperative rare singular)
հերիքի՛ (herikʻír, herikʻí*) (imperative rare singular)
հերիքե՛ք (imperative plural rare)
հերիքեցե՛ք (herikʻékʻ, herikʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհերիքել (infinitive negative)
չհերիքած (negative participle resultative)
չհերիքող (negative participle subjective)
չեմ հերիքում (first-person indicative negative present singular)
չես հերիքում (indicative negative present second-person singular)
չի հերիքում (indicative negative present singular third-person)
չենք հերիքում (first-person indicative negative plural present)
չեք հերիքում (indicative negative plural present second-person)
չեն հերիքում (indicative negative plural present third-person)
չէի հերիքում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հերիքում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հերիքում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հերիքում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հերիքում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հերիքում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հերիքելու (first-person future indicative negative singular)
չես հերիքելու (future indicative negative second-person singular)
չի հերիքելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հերիքելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հերիքելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հերիքելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հերիքելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հերիքելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հերիքելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հերիքելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հերիքելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հերիքելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հերիքել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հերիքել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հերիքել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հերիքել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հերիքել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հերիքել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հերիքել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հերիքել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հերիքել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հերիքել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հերիքել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հերիքել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհերիքեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհերիքի (čʻherikʻecʻi, čʻherikʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհերիքեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհերիքիր (čʻherikʻecʻir, čʻherikʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհերիքեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհերիքեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհերիքեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհերիքիք (čʻherikʻecʻikʻ, čʻherikʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհերիքեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհերիքին (čʻherikʻecʻin, čʻherikʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհերիքեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհերիքես (negative present second-person singular subjunctive)
չհերիքի (negative present singular subjunctive third-person)
չհերիքենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհերիքեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհերիքեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհերիքեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհերիքեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհերիքեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհերիքեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհերիքեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհերիքեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հերիքի (conditional first-person future negative singular)
չես հերիքի (conditional future negative second-person singular)
չի հերիքի (conditional future negative singular third-person)
չենք հերիքի (conditional first-person future negative plural)
չեք հերիքի (conditional future negative plural second-person)
չեն հերիքի (conditional future negative plural third-person)
չէի հերիքի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հերիքի (conditional negative past second-person singular)
չէր հերիքի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հերիքի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հերիքի (conditional negative past plural second-person)
չէին հերիքի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հերիքիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հերիքի (mí herikʻir, mí herikʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հերիքեք (imperative negative plural rare)
հերիքել (nominative singular singular-only)
հերիքելու (dative singular singular-only)
հերիքելուց (ablative singular singular-only)
հերիքելով (instrumental singular singular-only)
հերիքելում (locative singular singular-only)
հերիքելը (definite nominative singular singular-only)
հերիքելն (definite nominative singular singular-only)
հերիքելուն (dative definite singular singular-only)
հերիքելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հերիքելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հերիքելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հերիքելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հերիքելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հերիքելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հերիքելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հերիքելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հերիքելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հերիքելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հերիքեցնել, հերիքացնել*, հերիքցնել*

հերիքող

հերիքի՛ր, հերիքի՛*

հերիքե՛ք, հերիքեցե՛ք**

մի՛ հերիքիր, մի՛ հերիքի*

մի՛ հերիքեք, մի՛ հերիքեցեք**

hy-decl-noun-unc

հերիքելը/հերիքելն

հերիքելները/հերիքելներն

հերիքելներին

հերիքելներից

հերիքելներով

հերիքելներում

հերիքելներիս

հերիքելներիցս

հերիքելներովս

հերիքելներումս

հերիքելներիդ

հերիքելներիցդ

հերիքելներովդ

հերիքելներումդ


ածիլել

acilel (romanization)
ածիլել (infinitive)
ածիլում (converb imperfective)
ածիլվել (passive)
ածիլելիս (converb simultaneous)
ածիլել (converb perfective)
ածիլ- (stem)
ածիլելու (converb converb-i future)
ածիլած (participle resultative)
ածիլելիք (converb converb-ii future)
ածիլող (participle subjective)
ածիլի (connegative converb)
ածիլում եմ (first-person indicative present singular)
ածիլում ես (indicative present second-person singular)
ածիլում է (indicative present singular third-person)
ածիլում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ածիլում եք (indicative plural present second-person)
ածիլում են (indicative plural present third-person)
ածիլում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ածիլում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ածիլում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ածիլում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ածիլում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ածիլում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ածիլելու եմ (first-person future indicative singular)
ածիլելու ես (future indicative second-person singular)
ածիլելու է (future indicative singular third-person)
ածիլելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ածիլելու եք (future indicative plural second-person)
ածիլելու են (future indicative plural third-person)
ածիլելու էի (first-person future indicative past singular)
ածիլելու էիր (future indicative past second-person singular)
ածիլելու էր (future indicative past singular third-person)
ածիլելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ածիլելու էիք (future indicative past plural second-person)
ածիլելու էին (future indicative past plural third-person)
ածիլել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ածիլել ես (indicative perfect present second-person singular)
ածիլել է (indicative perfect present singular third-person)
ածիլել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ածիլել եք (indicative perfect plural present second-person)
ածիլել են (indicative perfect plural present third-person)
ածիլել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ածիլել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ածիլել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ածիլել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ածիլել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ածիլել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ածիլեցի (aorist first-person indicative singular)
ածիլի (acilecʻi, acili*) (aorist first-person indicative singular)
ածիլեցիր (aorist indicative second-person singular)
ածիլիր (acilecʻir, acilir*) (aorist indicative second-person singular)
ածիլեց (aorist indicative singular third-person)
ածիլեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ածիլինք (acilecʻinkʻ, acilinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ածիլեցիք (aorist indicative plural second-person)
ածիլիք (acilecʻikʻ, acilikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ածիլեցին (aorist indicative plural third-person)
ածիլին (acilecʻin, acilin*) (aorist indicative plural third-person)
ածիլեմ (first-person present singular subjunctive)
ածիլես (present second-person singular subjunctive)
ածիլի (present singular subjunctive third-person)
ածիլենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ածիլեք (plural present second-person subjunctive)
ածիլեն (plural present subjunctive third-person)
ածիլեի (first-person past singular subjunctive)
ածիլեիր (past second-person singular subjunctive)
ածիլեր (past singular subjunctive third-person)
ածիլեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ածիլեիք (past plural second-person subjunctive)
ածիլեին (past plural subjunctive third-person)
կածիլեմ (conditional first-person future singular)
կածիլես (conditional future second-person singular)
կածիլի (conditional future singular third-person)
կածիլենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կածիլեք (conditional future plural second-person)
կածիլեն (conditional future plural third-person)
կածիլեի (conditional first-person past singular)
կածիլեիր (conditional past second-person singular)
կածիլեր (conditional past singular third-person)
կածիլեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կածիլեիք (conditional past plural second-person)
կածիլեին (conditional past plural third-person)
ածիլի՛ր (imperative rare singular)
ածիլի՛ (acilír, acilí*) (imperative rare singular)
ածիլե՛ք (imperative plural rare)
ածիլեցե՛ք (acilékʻ, acilecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չածիլել (infinitive negative)
չածիլած (negative participle resultative)
չածիլող (negative participle subjective)
չեմ ածիլում (first-person indicative negative present singular)
չես ածիլում (indicative negative present second-person singular)
չի ածիլում (indicative negative present singular third-person)
չենք ածիլում (first-person indicative negative plural present)
չեք ածիլում (indicative negative plural present second-person)
չեն ածիլում (indicative negative plural present third-person)
չէի ածիլում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ածիլում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ածիլում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ածիլում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ածիլում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ածիլում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ածիլելու (first-person future indicative negative singular)
չես ածիլելու (future indicative negative second-person singular)
չի ածիլելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ածիլելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ածիլելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ածիլելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ածիլելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ածիլելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ածիլելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ածիլելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ածիլելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ածիլելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ածիլել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ածիլել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ածիլել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ածիլել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ածիլել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ածիլել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ածիլել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ածիլել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ածիլել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ածիլել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ածիլել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ածիլել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չածիլեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չածիլի (čʻacilecʻi, čʻacili*) (aorist first-person indicative negative singular)
չածիլեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չածիլիր (čʻacilecʻir, čʻacilir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չածիլեց (aorist indicative negative singular third-person)
չածիլեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չածիլինք (čʻacilecʻinkʻ, čʻacilinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չածիլեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չածիլիք (čʻacilecʻikʻ, čʻacilikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չածիլեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չածիլին (čʻacilecʻin, čʻacilin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չածիլեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չածիլես (negative present second-person singular subjunctive)
չածիլի (negative present singular subjunctive third-person)
չածիլենք (first-person negative plural present subjunctive)
չածիլեք (negative plural present second-person subjunctive)
չածիլեն (negative plural present subjunctive third-person)
չածիլեի (first-person negative past singular subjunctive)
չածիլեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չածիլեր (negative past singular subjunctive third-person)
չածիլեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չածիլեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չածիլեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ածիլի (conditional first-person future negative singular)
չես ածիլի (conditional future negative second-person singular)
չի ածիլի (conditional future negative singular third-person)
չենք ածիլի (conditional first-person future negative plural)
չեք ածիլի (conditional future negative plural second-person)
չեն ածիլի (conditional future negative plural third-person)
չէի ածիլի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ածիլի (conditional negative past second-person singular)
չէր ածիլի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ածիլի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ածիլի (conditional negative past plural second-person)
չէին ածիլի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ածիլիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ածիլի (mí acilir, mí acili*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ածիլեք (imperative negative plural rare)
ածիլել (nominative singular singular-only)
ածիլելու (dative singular singular-only)
ածիլելուց (ablative singular singular-only)
ածիլելով (instrumental singular singular-only)
ածիլելում (locative singular singular-only)
ածիլելը (definite nominative singular singular-only)
ածիլելն (definite nominative singular singular-only)
ածիլելուն (dative definite singular singular-only)
ածիլելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ածիլելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ածիլելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ածիլելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ածիլելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ածիլելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ածիլելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ածիլելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ածիլելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ածիլելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ածիլող

ածիլի՛ր, ածիլի՛*

ածիլե՛ք, ածիլեցե՛ք**

մի՛ ածիլիր, մի՛ ածիլի*

մի՛ ածիլեք, մի՛ ածիլեցեք**

hy-decl-noun-unc

ածիլելը/ածիլելն

ածիլելները/ածիլելներն

ածիլելներում

ածիլելներիցս

ածիլելներովս

ածիլելներումս

ածիլելներիցդ

ածիլելներովդ

ածիլելներումդ

ածիլել․ ռատարէ
acilel; ṙatarē
ածիլել (acilel) = radàr

ca. 1680–1684, Baṙ girg taliani [An Armenian–Italian Dictionary published in Venice] page 5