մոլորիլ

moloril (romanization)
մոլորիլ (infinitive)
մոլորեր (evidential participle)
մոլորելու (converb converb-i future)
մոլորեցնել (causative)
մոլորցնել (molorecʻnel, molorcʻnel*) (causative)
մոլորելիք (converb converb-ii future)
մոլոր- (stem)
մոլորիր (connegative converb)
մոլորած (participle resultative)
մոլորեր (connegative converb)
մոլորող (participle subjective)
կը մոլորիմ (first-person indicative present singular)
կը մոլորիս (indicative present second-person singular)
կը մոլորի (indicative present singular third-person)
կը մոլորինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մոլորիք (indicative plural present second-person)
կը մոլորին (indicative plural present)
կը մոլորէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մոլորէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մոլորէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մոլորէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մոլորէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մոլորէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մոլորիմ (first-person future indicative singular)
պիտի մոլորիս (future indicative second-person singular)
պիտի մոլորի (future indicative singular third-person)
պիտի մոլորինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մոլորիք (future indicative plural second-person)
պիտի մոլորին (future indicative plural)
պիտի մոլորէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մոլորէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մոլորէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մոլորէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մոլորէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մոլորէին (future indicative past plural)
մոլորած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մոլորած ես (indicative perfect present second-person singular)
մոլորած է (indicative perfect present singular third-person)
մոլորած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մոլորած էք (indicative perfect plural present second-person)
մոլորած են (indicative perfect plural present)
մոլորած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մոլորած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մոլորած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մոլորած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մոլորած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մոլորած էին (indicative pluperfect plural)
մոլորեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մոլորեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մոլորեր է (indicative perfect present singular third-person)
մոլորեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մոլորեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մոլորեր են (indicative perfect plural present)
մոլորեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մոլորեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մոլորեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մոլորեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մոլորեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մոլորեր էին (indicative pluperfect plural)
մոլորեցայ (aorist first-person indicative singular)
մոլորեցար (aorist indicative second-person singular)
մոլորեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մոլորեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մոլորեցաք (aorist indicative plural second-person)
մոլորեցան (aorist indicative plural)
մոլորիմ (first-person present singular subjunctive)
մոլորիս (present second-person singular subjunctive)
մոլորի (present singular subjunctive third-person)
մոլորինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մոլորիք (plural present second-person subjunctive)
մոլորին (plural present subjunctive)
մոլորէի (first-person past singular subjunctive)
մոլորէիր (past second-person singular subjunctive)
մոլորէր (past singular subjunctive third-person)
մոլորէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մոլորէիք (past plural second-person subjunctive)
մոլորէին (past plural subjunctive)
մոլորի՛ր (imperative second-person singular)
մոլորէ՛ (molorír, molorḗ**) (imperative second-person singular)
մոլորեցէ՛ք (imperative rare)
չմոլորիլ (infinitive negative)
չմոլորած (negative participle resultative)
չմոլորող (negative participle subjective)
չեմ մոլորիր (first-person indicative negative present singular)
չես մոլորիր (indicative negative present second-person singular)
չի մոլորիր (indicative negative present singular third-person)
չենք մոլորիր (first-person indicative negative plural present)
չէք մոլորիր (indicative negative plural present second-person)
չեն մոլորիր (indicative negative plural present)
չէի մոլորեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մոլորեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մոլորեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մոլորեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մոլորեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մոլորեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմոլորիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմոլորիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմոլորի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմոլորինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմոլորիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմոլորին (future indicative negative plural)
պիտի չմոլորէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմոլորէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմոլորէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմոլորէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմոլորէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմոլորէին (future indicative negative past plural)
չեմ մոլորած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մոլորած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մոլորած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մոլորած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մոլորած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մոլորած (indicative negative perfect plural present)
չէի մոլորած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մոլորած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մոլորած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մոլորած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մոլորած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մոլորած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մոլորեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մոլորեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մոլորեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մոլորեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մոլորեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մոլորեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մոլորեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մոլորեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մոլորեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մոլորեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մոլորեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մոլորեր (indicative negative pluperfect plural)
չմոլորեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմոլորեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմոլորեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմոլորեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմոլորեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմոլորեցան (aorist indicative negative plural)
չմոլորիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմոլորիս (negative present second-person singular subjunctive)
չմոլորի (negative present singular subjunctive third-person)
չմոլորինք (first-person negative plural present subjunctive)
չմոլորիք (negative plural present second-person subjunctive)
չմոլորին (negative plural present subjunctive)
չմոլորէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմոլորէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմոլորէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմոլորէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմոլորէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմոլորէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մոլորիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ մոլորիք (imperative negative rare)
մոլորիլ (nominative singular singular-only)
մոլորելու (dative singular singular-only)
մոլորելէ (ablative singular singular-only)
մոլորելով (instrumental singular singular-only)
մոլորիլը (definite nominative singular singular-only)
մոլորիլն (definite nominative singular singular-only)
մոլորելուն (dative definite singular singular-only)
մոլորելէն (ablative definite singular singular-only)
մոլորելովը (definite instrumental singular singular-only)
մոլորիլովն (definite instrumental singular singular-only)
մոլորիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մոլորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մոլորելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մոլորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մոլորիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մոլորեցնել, մոլորցնել*

մոլորող

կը մոլորէինք

մոլորի՛ր, մոլորէ՛**

hyw-decl-noun-unc

մոլորիլը/մոլորիլն

մոլորելները/մոլորելներն

մոլորելովը/մոլորիլովն

մոլորելներու

մոլորելներուն

մոլորելներէն

մոլորելներովը/մոլորելներովն

մոլորելներով

մոլորելներուս

մոլորելներէս

մոլորելներովս

մոլորելներէդ

մոլորելներէդ

մոլորելներովդ

մոլորվել մոլորվել#Armenian

Western Armenian form of մոլորվել (molorvel)


վախցնել

head

վախցնել • (vaxcʻnel)

hy-verb

վախցնել • (vaxcʻnel)

vaxcʻnel (romanization)
վախցնել (infinitive)
վախցուցեր (evidential participle)
վախցուիլ (passive)
վախցնելու (converb converb-i future)
վախցնելիք (converb converb-ii future)
վախցուց- (stem)
վախցներ (connegative converb)
վախցուցած (participle resultative)
վախցնող (participle subjective)
կը վախցնեմ (first-person indicative present singular)
կը վախցնես (indicative present second-person singular)
կը վախցնէ (indicative present singular third-person)
կը վախցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը վախցնէք (indicative plural present second-person)
կը վախցնեն (indicative plural present)
կը վախցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը վախցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը վախցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը վախցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը վախցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը վախցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի վախցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի վախցնես (future indicative second-person singular)
պիտի վախցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի վախցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի վախցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի վախցնեն (future indicative plural)
պիտի վախցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի վախցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի վախցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի վախցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի վախցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի վախցնէին (future indicative past plural)
վախցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
վախցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
վախցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
վախցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վախցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
վախցուցած են (indicative perfect plural present)
վախցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
վախցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վախցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
վախցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վախցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վախցուցած էին (indicative pluperfect plural)
վախցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
վախցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
վախցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
վախցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վախցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
վախցուցեր են (indicative perfect plural present)
վախցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
վախցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վախցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
վախցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վախցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վախցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
վախցուցի (aorist first-person indicative singular)
վախցուցիր (aorist indicative second-person singular)
վախցուց (aorist indicative singular third-person)
վախցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վախցուցիք (aorist indicative plural second-person)
վախցուցին (aorist indicative plural)
վախցնեմ (first-person present singular subjunctive)
վախցնես (present second-person singular subjunctive)
վախցնէ (present singular subjunctive third-person)
վախցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վախցնէք (plural present second-person subjunctive)
վախցնեն (plural present subjunctive)
վախցնէի (first-person past singular subjunctive)
վախցնէիր (past second-person singular subjunctive)
վախցնէր (past singular subjunctive third-person)
վախցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վախցնէիք (past plural second-person subjunctive)
վախցնէին (past plural subjunctive)
վախցո՛ւր (imperative second-person singular)
վախցուցէ՛ք (imperative rare)
չվախցնել (infinitive negative)
չվախցուցած (negative participle resultative)
չվախցնող (negative participle subjective)
չեմ վախցներ (first-person indicative negative present singular)
չես վախցներ (indicative negative present second-person singular)
չի վախցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք վախցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք վախցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն վախցներ (indicative negative plural present)
չէի վախցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վախցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վախցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վախցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վախցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վախցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չվախցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չվախցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չվախցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չվախցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չվախցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չվախցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չվախցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չվախցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չվախցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չվախցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չվախցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չվախցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ վախցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վախցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վախցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վախցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վախցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վախցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի վախցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վախցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վախցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վախցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վախցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վախցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ վախցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վախցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վախցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վախցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վախցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վախցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի վախցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վախցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վախցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վախցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վախցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վախցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չվախցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվախցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվախցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չվախցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվախցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվախցուցին (aorist indicative negative plural)
չվախցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվախցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չվախցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չվախցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվախցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չվախցնեն (negative plural present subjunctive)
չվախցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չվախցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվախցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չվախցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվախցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվախցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ վախցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ վախցնէք (imperative negative rare)
վախցնել (nominative singular singular-only)
վախցնելու (dative singular singular-only)
վախցնելէ (ablative singular singular-only)
վախցնելով (instrumental singular singular-only)
վախցնելը (definite nominative singular singular-only)
վախցնելն (definite nominative singular singular-only)
վախցնելուն (dative definite singular singular-only)
վախցնելէն (ablative definite singular singular-only)
վախցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
վախցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
վախցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վախցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վախցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վախցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վախցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

վախցնող

կը վախցնէինք

hyw-decl-noun-unc

վախցնելը/վախցնելն

վախցնելները/վախցնելներն

վախցնելովը/վախցնելովն

վախցնելներու

վախցնելներուն

վախցնելներէն

վախցնելներովը/վախցնելներովն

վախցնելներով

վախցնելներուս

վախցնելներէս

վախցնելներովս

վախցնելներէդ

վախցնելներէդ

վախցնելներովդ

վախեցնել վախեցնել#Armenian

Western Armenian form of վախեցնել (vaxecʻnel)


մեծցնել

head

մեծցնել • (meccʻnel)

hy-verb

մեծցնել • (meccʻnel)

meccʻnel (romanization)
մեծցնել (infinitive)
մեծցուցեր (evidential participle)
մեծցուիլ (passive)
մեծցնելու (converb converb-i future)
մեծցնելիք (converb converb-ii future)
մեծցուց- (stem)
մեծցներ (connegative converb)
մեծցուցած (participle resultative)
մեծցնող (participle subjective)
կը մեծցնեմ (first-person indicative present singular)
կը մեծցնես (indicative present second-person singular)
կը մեծցնէ (indicative present singular third-person)
կը մեծցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մեծցնէք (indicative plural present second-person)
կը մեծցնեն (indicative plural present)
կը մեծցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մեծցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մեծցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մեծցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մեծցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մեծցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մեծցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի մեծցնես (future indicative second-person singular)
պիտի մեծցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի մեծցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մեծցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի մեծցնեն (future indicative plural)
պիտի մեծցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մեծցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մեծցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մեծցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մեծցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մեծցնէին (future indicative past plural)
մեծցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մեծցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
մեծցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
մեծցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մեծցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
մեծցուցած են (indicative perfect plural present)
մեծցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մեծցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մեծցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մեծցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մեծցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մեծցուցած էին (indicative pluperfect plural)
մեծցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մեծցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մեծցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
մեծցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մեծցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մեծցուցեր են (indicative perfect plural present)
մեծցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մեծցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մեծցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մեծցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մեծցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մեծցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
մեծցուցի (aorist first-person indicative singular)
մեծցուցիր (aorist indicative second-person singular)
մեծցուց (aorist indicative singular third-person)
մեծցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մեծցուցիք (aorist indicative plural second-person)
մեծցուցին (aorist indicative plural)
մեծցնեմ (first-person present singular subjunctive)
մեծցնես (present second-person singular subjunctive)
մեծցնէ (present singular subjunctive third-person)
մեծցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մեծցնէք (plural present second-person subjunctive)
մեծցնեն (plural present subjunctive)
մեծցնէի (first-person past singular subjunctive)
մեծցնէիր (past second-person singular subjunctive)
մեծցնէր (past singular subjunctive third-person)
մեծցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մեծցնէիք (past plural second-person subjunctive)
մեծցնէին (past plural subjunctive)
մեծցո՛ւր (imperative second-person singular)
մեծցուցէ՛ք (imperative rare)
չմեծցնել (infinitive negative)
չմեծցուցած (negative participle resultative)
չմեծցնող (negative participle subjective)
չեմ մեծցներ (first-person indicative negative present singular)
չես մեծցներ (indicative negative present second-person singular)
չի մեծցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք մեծցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք մեծցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն մեծցներ (indicative negative plural present)
չէի մեծցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մեծցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մեծցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մեծցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մեծցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մեծցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմեծցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմեծցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմեծցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմեծցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմեծցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմեծցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չմեծցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմեծցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմեծցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմեծցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմեծցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմեծցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ մեծցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մեծցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մեծցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մեծցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մեծցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մեծցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի մեծցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մեծցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մեծցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մեծցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մեծցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մեծցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մեծցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մեծցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մեծցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մեծցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մեծցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մեծցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մեծցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մեծցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մեծցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մեծցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մեծցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մեծցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չմեծցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմեծցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմեծցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չմեծցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմեծցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմեծցուցին (aorist indicative negative plural)
չմեծցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմեծցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չմեծցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չմեծցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմեծցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չմեծցնեն (negative plural present subjunctive)
չմեծցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմեծցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմեծցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմեծցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմեծցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմեծցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մեծցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ մեծցնէք (imperative negative rare)
մեծցնել (nominative singular singular-only)
մեծցնելու (dative singular singular-only)
մեծցնելէ (ablative singular singular-only)
մեծցնելով (instrumental singular singular-only)
մեծցնելը (definite nominative singular singular-only)
մեծցնելն (definite nominative singular singular-only)
մեծցնելուն (dative definite singular singular-only)
մեծցնելէն (ablative definite singular singular-only)
մեծցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
մեծցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
մեծցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մեծցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մեծցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մեծցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մեծցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մեծցնող

կը մեծցնէինք

hyw-decl-noun-unc

մեծցնելը/մեծցնելն

մեծցնելները/մեծցնելներն

մեծցնելովը/մեծցնելովն

մեծցնելներու

մեծցնելներուն

մեծցնելներէն

մեծցնելներովը/մեծցնելներովն

մեծցնելներով

մեծցնելներուս

մեծցնելներէս

մեծցնելներովս

մեծցնելներէդ

մեծցնելներէդ

մեծցնելներովդ

մեծացնել մեծացնել#Armenian

Western Armenian form of մեծացնել (mecacʻnel)


մարտնչիլ

head

մարտնչիլ • (martnčʻil)

hy-verb

մարտնչիլ • (martnčʻil)

martnčʻil (romanization)
մարտնչիլ (infinitive)
մարտնչեր (evidential participle)
մարտնչելու (converb converb-i future)
մարտնչելիք (converb converb-ii future)
մարտնչ- (stem)
մարտնչիր (connegative converb)
մարտնչած (participle resultative)
մարտնչեր (connegative converb)
մարտնչող (participle subjective)
կը մարտնչիմ (first-person indicative present singular)
կը մարտնչիս (indicative present second-person singular)
կը մարտնչի (indicative present singular third-person)
կը մարտնչինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մարտնչիք (indicative plural present second-person)
կը մարտնչին (indicative plural present)
կը մարտնչէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մարտնչէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մարտնչէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մարտնչէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մարտնչէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մարտնչէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մարտնչիմ (first-person future indicative singular)
պիտի մարտնչիս (future indicative second-person singular)
պիտի մարտնչի (future indicative singular third-person)
պիտի մարտնչինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մարտնչիք (future indicative plural second-person)
պիտի մարտնչին (future indicative plural)
պիտի մարտնչէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մարտնչէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մարտնչէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մարտնչէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մարտնչէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մարտնչէին (future indicative past plural)
մարտնչած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մարտնչած ես (indicative perfect present second-person singular)
մարտնչած է (indicative perfect present singular third-person)
մարտնչած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մարտնչած էք (indicative perfect plural present second-person)
մարտնչած են (indicative perfect plural present)
մարտնչած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մարտնչած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մարտնչած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մարտնչած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մարտնչած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մարտնչած էին (indicative pluperfect plural)
մարտնչեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մարտնչեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մարտնչեր է (indicative perfect present singular third-person)
մարտնչեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մարտնչեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մարտնչեր են (indicative perfect plural present)
մարտնչեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մարտնչեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մարտնչեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մարտնչեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մարտնչեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մարտնչեր էին (indicative pluperfect plural)
մարտնչեցայ (aorist first-person indicative singular)
մարտնչեցար (aorist indicative second-person singular)
մարտնչեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մարտնչեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մարտնչեցաք (aorist indicative plural second-person)
մարտնչեցան (aorist indicative plural)
մարտնչիմ (first-person present singular subjunctive)
մարտնչիս (present second-person singular subjunctive)
մարտնչի (present singular subjunctive third-person)
մարտնչինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մարտնչիք (plural present second-person subjunctive)
մարտնչին (plural present subjunctive)
մարտնչէի (first-person past singular subjunctive)
մարտնչէիր (past second-person singular subjunctive)
մարտնչէր (past singular subjunctive third-person)
մարտնչէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մարտնչէիք (past plural second-person subjunctive)
մարտնչէին (past plural subjunctive)
մարտնչի՛ր (imperative second-person singular)
մարտնչէ՛ (martnčʻír, martnčʻḗ**) (imperative second-person singular)
մարտնչեցէ՛ք (imperative rare)
չմարտնչիլ (infinitive negative)
չմարտնչած (negative participle resultative)
չմարտնչող (negative participle subjective)
չեմ մարտնչիր (first-person indicative negative present singular)
չես մարտնչիր (indicative negative present second-person singular)
չի մարտնչիր (indicative negative present singular third-person)
չենք մարտնչիր (first-person indicative negative plural present)
չէք մարտնչիր (indicative negative plural present second-person)
չեն մարտնչիր (indicative negative plural present)
չէի մարտնչեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մարտնչեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մարտնչեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մարտնչեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մարտնչեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մարտնչեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմարտնչիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմարտնչիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմարտնչի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմարտնչինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմարտնչիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմարտնչին (future indicative negative plural)
պիտի չմարտնչէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմարտնչէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմարտնչէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմարտնչէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմարտնչէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմարտնչէին (future indicative negative past plural)
չեմ մարտնչած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մարտնչած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մարտնչած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մարտնչած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մարտնչած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մարտնչած (indicative negative perfect plural present)
չէի մարտնչած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մարտնչած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մարտնչած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մարտնչած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մարտնչած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մարտնչած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մարտնչեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մարտնչեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մարտնչեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մարտնչեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մարտնչեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մարտնչեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մարտնչեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մարտնչեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մարտնչեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մարտնչեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մարտնչեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մարտնչեր (indicative negative pluperfect plural)
չմարտնչեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմարտնչեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմարտնչեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմարտնչեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմարտնչեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմարտնչեցան (aorist indicative negative plural)
չմարտնչիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմարտնչիս (negative present second-person singular subjunctive)
չմարտնչի (negative present singular subjunctive third-person)
չմարտնչինք (first-person negative plural present subjunctive)
չմարտնչիք (negative plural present second-person subjunctive)
չմարտնչին (negative plural present subjunctive)
չմարտնչէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմարտնչէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմարտնչէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմարտնչէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմարտնչէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմարտնչէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մարտնչիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ մարտնչիք (imperative negative rare)
մարտնչիլ (nominative singular singular-only)
մարտնչելու (dative singular singular-only)
մարտնչելէ (ablative singular singular-only)
մարտնչելով (instrumental singular singular-only)
մարտնչիլը (definite nominative singular singular-only)
մարտնչիլն (definite nominative singular singular-only)
մարտնչելուն (dative definite singular singular-only)
մարտնչելէն (ablative definite singular singular-only)
մարտնչելովը (definite instrumental singular singular-only)
մարտնչիլովն (definite instrumental singular singular-only)
մարտնչիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մարտնչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մարտնչելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մարտնչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մարտնչիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մարտնչող

կը մարտնչինք

կը մարտնչէիր

կը մարտնչէինք

կը մարտնչէիք

կը մարտնչէին

մարտնչի՛ր, մարտնչէ՛**

մի՛ մարտնչիր

մի՛ մարտնչիք

hyw-decl-noun-unc

մարտնչիլը/մարտնչիլն

մարտնչելները/մարտնչելներն

մարտնչելովը/մարտնչիլովն

մարտնչելներու

մարտնչելներուն

մարտնչելներէն

մարտնչելներովը/մարտնչելներովն

մարտնչելներէ

մարտնչելներով

մարտնչելներս

մարտնչելներուս

մարտնչելներէս

մարտնչելներովս

մարտնչելներդ

մարտնչելներէդ

մարտնչելներէդ

մարտնչելներովդ

[mɑɾdənt͡ʃʰíl]

մարտնչել մարտնչել#Armenian

Western Armenian form of մարտնչել (martnčʻel)


դադրիլ

dadril (romanization)
դադրիլ (infinitive)
դադրեր (evidential participle)
դադրելու (converb converb-i future)
դադրեցնել (causative)
դադրցնել (dadrecʻnel, dadrcʻnel*) (causative)
դադրելիք (converb converb-ii future)
դադր- (stem)
դադրիր (connegative converb)
դադրած (participle resultative)
դադրեր (connegative converb)
դադրող (participle subjective)
կը դադրիմ (first-person indicative present singular)
կը դադրիս (indicative present second-person singular)
կը դադրի (indicative present singular third-person)
կը դադրինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը դադրիք (indicative plural present second-person)
կը դադրին (indicative plural present)
կը դադրէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը դադրէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը դադրէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը դադրէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը դադրէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը դադրէին (imperfective indicative past plural)
պիտի դադրիմ (first-person future indicative singular)
պիտի դադրիս (future indicative second-person singular)
պիտի դադրի (future indicative singular third-person)
պիտի դադրինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի դադրիք (future indicative plural second-person)
պիտի դադրին (future indicative plural)
պիտի դադրէի (first-person future indicative past singular)
պիտի դադրէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի դադրէր (future indicative past singular third-person)
պիտի դադրէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի դադրէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի դադրէին (future indicative past plural)
դադրած եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրած ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրած է (indicative perfect present singular third-person)
դադրած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրած էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրած են (indicative perfect plural present)
դադրած էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրած էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրած էին (indicative pluperfect plural)
դադրեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեր ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեր է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեր էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեր են (indicative perfect plural present)
դադրեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեր էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցայ (aorist first-person indicative singular)
դադրեցար (aorist indicative second-person singular)
դադրեցաւ (aorist indicative singular third-person)
դադրեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դադրեցաք (aorist indicative plural second-person)
դադրեցան (aorist indicative plural)
դադրիմ (first-person present singular subjunctive)
դադրիս (present second-person singular subjunctive)
դադրի (present singular subjunctive third-person)
դադրինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դադրիք (plural present second-person subjunctive)
դադրին (plural present subjunctive)
դադրէի (first-person past singular subjunctive)
դադրէիր (past second-person singular subjunctive)
դադրէր (past singular subjunctive third-person)
դադրէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դադրէիք (past plural second-person subjunctive)
դադրէին (past plural subjunctive)
դադրի՛ր (imperative second-person singular)
դադրէ՛ (dadrír, dadrḗ**) (imperative second-person singular)
դադրեցէ՛ք (imperative rare)
չդադրիլ (infinitive negative)
չդադրած (negative participle resultative)
չդադրող (negative participle subjective)
չեմ դադրիր (first-person indicative negative present singular)
չես դադրիր (indicative negative present second-person singular)
չի դադրիր (indicative negative present singular third-person)
չենք դադրիր (first-person indicative negative plural present)
չէք դադրիր (indicative negative plural present second-person)
չեն դադրիր (indicative negative plural present)
չէի դադրեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դադրեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դադրեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դադրեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դադրեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դադրեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չդադրիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չդադրիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չդադրի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չդադրինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չդադրիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չդադրին (future indicative negative plural)
պիտի չդադրէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չդադրէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չդադրէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չդադրէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չդադրէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չդադրէին (future indicative negative past plural)
չեմ դադրած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրած (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ դադրեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեր (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեր (indicative negative pluperfect plural)
չդադրեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չդադրեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չդադրեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չդադրեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չդադրեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չդադրեցան (aorist indicative negative plural)
չդադրիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդադրիս (negative present second-person singular subjunctive)
չդադրի (negative present singular subjunctive third-person)
չդադրինք (first-person negative plural present subjunctive)
չդադրիք (negative plural present second-person subjunctive)
չդադրին (negative plural present subjunctive)
չդադրէի (first-person negative past singular subjunctive)
չդադրէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդադրէր (negative past singular subjunctive third-person)
չդադրէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդադրէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդադրէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ դադրիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ դադրիք (imperative negative rare)
դադրիլ (nominative singular singular-only)
դադրելու (dative singular singular-only)
դադրելէ (ablative singular singular-only)
դադրելով (instrumental singular singular-only)
դադրիլը (definite nominative singular singular-only)
դադրիլն (definite nominative singular singular-only)
դադրելուն (dative definite singular singular-only)
դադրելէն (ablative definite singular singular-only)
դադրելովը (definite instrumental singular singular-only)
դադրիլովն (definite instrumental singular singular-only)
դադրիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դադրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դադրելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դադրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դադրիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դադրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դադրելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դադրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

դադրեցնել, դադրցնել*

դադրող

դադրի՛ր, դադրէ՛**

hyw-decl-noun-unc

դադրիլը/դադրիլն

դադրելները/դադրելներն

դադրելովը/դադրիլովն

դադրելներուն

դադրելներովը/դադրելներովն

դադրելներուս

դադրելներովս

դադրելներովդ

դադարել դադարել#Armenian

Western Armenian form of դադարել (dadarel)


կռուիլ

head

կռուիլ • (kṙuil)

hy-verb

կռուիլ • (kṙuil)

kṙuil (romanization)
կռուիլ (infinitive)
կռուեր (evidential participle)
կռուելու (converb converb-i future)
կռուելիք (converb converb-ii future)
կռու- (stem)
կռուիր (connegative converb)
կռուած (participle resultative)
կռուեր (connegative converb)
կռուող (participle subjective)
կը կռուիմ (first-person indicative present singular)
կը կռուիս (indicative present second-person singular)
կը կռուի (indicative present singular third-person)
կը կռուինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը կռուիք (indicative plural present second-person)
կը կռուին (indicative plural present)
կը կռուէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը կռուէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը կռուէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը կռուէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը կռուէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը կռուէին (imperfective indicative past plural)
պիտի կռուիմ (first-person future indicative singular)
պիտի կռուիս (future indicative second-person singular)
պիտի կռուի (future indicative singular third-person)
պիտի կռուինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի կռուիք (future indicative plural second-person)
պիտի կռուին (future indicative plural)
պիտի կռուէի (first-person future indicative past singular)
պիտի կռուէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի կռուէր (future indicative past singular third-person)
պիտի կռուէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի կռուէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի կռուէին (future indicative past plural)
կռուած եմ (first-person indicative perfect present singular)
կռուած ես (indicative perfect present second-person singular)
կռուած է (indicative perfect present singular third-person)
կռուած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կռուած էք (indicative perfect plural present second-person)
կռուած են (indicative perfect plural present)
կռուած էի (first-person indicative pluperfect singular)
կռուած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կռուած էր (indicative pluperfect singular third-person)
կռուած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կռուած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կռուած էին (indicative pluperfect plural)
կռուեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
կռուեր ես (indicative perfect present second-person singular)
կռուեր է (indicative perfect present singular third-person)
կռուեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կռուեր էք (indicative perfect plural present second-person)
կռուեր են (indicative perfect plural present)
կռուեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
կռուեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կռուեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
կռուեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կռուեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կռուեր էին (indicative pluperfect plural)
կռուեցայ (aorist first-person indicative singular)
կռուեցար (aorist indicative second-person singular)
կռուեցաւ (aorist indicative singular third-person)
կռուեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կռուեցաք (aorist indicative plural second-person)
կռուեցան (aorist indicative plural)
կռուիմ (first-person present singular subjunctive)
կռուիս (present second-person singular subjunctive)
կռուի (present singular subjunctive third-person)
կռուինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կռուիք (plural present second-person subjunctive)
կռուին (plural present subjunctive)
կռուէի (first-person past singular subjunctive)
կռուէիր (past second-person singular subjunctive)
կռուէր (past singular subjunctive third-person)
կռուէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կռուէիք (past plural second-person subjunctive)
կռուէին (past plural subjunctive)
կռուի՛ր (imperative second-person singular)
կռուէ՛ (kṙuír, kṙuḗ**) (imperative second-person singular)
կռուեցէ՛ք (imperative rare)
չկռուիլ (infinitive negative)
չկռուած (negative participle resultative)
չկռուող (negative participle subjective)
չեմ կռուիր (first-person indicative negative present singular)
չես կռուիր (indicative negative present second-person singular)
չի կռուիր (indicative negative present singular third-person)
չենք կռուիր (first-person indicative negative plural present)
չէք կռուիր (indicative negative plural present second-person)
չեն կռուիր (indicative negative plural present)
չէի կռուեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կռուեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կռուեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կռուեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կռուեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կռուեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չկռուիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չկռուիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չկռուի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չկռուինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չկռուիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չկռուին (future indicative negative plural)
պիտի չկռուէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չկռուէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չկռուէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չկռուէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չկռուէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չկռուէին (future indicative negative past plural)
չեմ կռուած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կռուած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ կռուած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կռուած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք կռուած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կռուած (indicative negative perfect plural present)
չէի կռուած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կռուած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կռուած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կռուած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կռուած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կռուած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ կռուեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կռուեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ կռուեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կռուեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք կռուեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կռուեր (indicative negative perfect plural present)
չէի կռուեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կռուեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կռուեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կռուեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կռուեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կռուեր (indicative negative pluperfect plural)
չկռուեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չկռուեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չկռուեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չկռուեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չկռուեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չկռուեցան (aorist indicative negative plural)
չկռուիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկռուիս (negative present second-person singular subjunctive)
չկռուի (negative present singular subjunctive third-person)
չկռուինք (first-person negative plural present subjunctive)
չկռուիք (negative plural present second-person subjunctive)
չկռուին (negative plural present subjunctive)
չկռուէի (first-person negative past singular subjunctive)
չկռուէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկռուէր (negative past singular subjunctive third-person)
չկռուէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկռուէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկռուէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ կռուիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ կռուիք (imperative negative rare)
կռուիլ (nominative singular singular-only)
կռուելու (dative singular singular-only)
կռուելէ (ablative singular singular-only)
կռուելով (instrumental singular singular-only)
կռուիլը (definite nominative singular singular-only)
կռուիլն (definite nominative singular singular-only)
կռուելուն (dative definite singular singular-only)
կռուելէն (ablative definite singular singular-only)
կռուելովը (definite instrumental singular singular-only)
կռուիլովն (definite instrumental singular singular-only)
կռուիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կռուելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կռուելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կռուելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կռուիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կռուելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կռուելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կռուելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

կռուող

կռուի՛ր, կռուէ՛**

hyw-decl-noun-unc

կռուիլը/կռուիլն

կռուելները/կռուելներն

կռուելովը/կռուիլովն

կռուելներուն

կռուելներովը/կռուելներովն

կռուելներուս

կռուելներովս

կռուելներովդ

կռվել կռվել#Armenian


դադրեցնել

head

դադրեցնել • (dadrecʻnel)

hy-verb

դադրեցնել • (dadrecʻnel)

dadrecʻnel (romanization)
դադրեցնել (infinitive)
դադրեցուցեր (evidential participle)
դադրեցուիլ (passive)
դադրեցնելու (converb converb-i future)
դադրեցնելիք (converb converb-ii future)
դադրեցուց- (stem)
դադրեցներ (connegative converb)
դադրեցուցած (participle resultative)
դադրեցնող (participle subjective)
կը դադրեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը դադրեցնես (indicative present second-person singular)
կը դադրեցնէ (indicative present singular third-person)
կը դադրեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը դադրեցնէք (indicative plural present second-person)
կը դադրեցնեն (indicative plural present)
կը դադրեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը դադրեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը դադրեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը դադրեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը դադրեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը դադրեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի դադրեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի դադրեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի դադրեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի դադրեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի դադրեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի դադրեցնեն (future indicative plural)
պիտի դադրեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի դադրեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի դադրեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի դադրեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի դադրեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի դադրեցնէին (future indicative past plural)
դադրեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեցուցած են (indicative perfect plural present)
դադրեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեցուցեր են (indicative perfect plural present)
դադրեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցուցի (aorist first-person indicative singular)
դադրեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
դադրեցուց (aorist indicative singular third-person)
դադրեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դադրեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
դադրեցուցին (aorist indicative plural)
դադրեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
դադրեցնես (present second-person singular subjunctive)
դադրեցնէ (present singular subjunctive third-person)
դադրեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դադրեցնէք (plural present second-person subjunctive)
դադրեցնեն (plural present subjunctive)
դադրեցնէի (first-person past singular subjunctive)
դադրեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
դադրեցնէր (past singular subjunctive third-person)
դադրեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դադրեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
դադրեցնէին (past plural subjunctive)
դադրեցո՛ւր (imperative second-person singular)
դադրեցուցէ՛ք (imperative rare)
չդադրեցնել (infinitive negative)
չդադրեցուցած (negative participle resultative)
չդադրեցնող (negative participle subjective)
չեմ դադրեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես դադրեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի դադրեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք դադրեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք դադրեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն դադրեցներ (indicative negative plural present)
չէի դադրեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դադրեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դադրեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դադրեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դադրեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դադրեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չդադրեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չդադրեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չդադրեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չդադրեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չդադրեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չդադրեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չդադրեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չդադրեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չդադրեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չդադրեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չդադրեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չդադրեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ դադրեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ դադրեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չդադրեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չդադրեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդադրեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չդադրեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդադրեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդադրեցուցին (aorist indicative negative plural)
չդադրեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդադրեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չդադրեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չդադրեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդադրեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չդադրեցնեն (negative plural present subjunctive)
չդադրեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չդադրեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդադրեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չդադրեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդադրեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդադրեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ դադրեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ դադրեցնէք (imperative negative rare)
դադրեցնել (nominative singular singular-only)
դադրեցնելու (dative singular singular-only)
դադրեցնելէ (ablative singular singular-only)
դադրեցնելով (instrumental singular singular-only)
դադրեցնելը (definite nominative singular singular-only)
դադրեցնելն (definite nominative singular singular-only)
դադրեցնելուն (dative definite singular singular-only)
դադրեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
դադրեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
դադրեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
դադրեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դադրեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դադրեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դադրեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դադրեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

չի դադրեցներ

դադրեցնող

դադրեցուցինք

կը դադրեցնեմ

կը դադրեցնես

կը դադրեցնենք

կը դադրեցնէք

կը դադրեցնեն

կը դադրեցնէի

կը դադրեցնէիր

կը դադրեցնէր

կը դադրեցնէինք

կը դադրեցնէիք

կը դադրեցնէին

դադրեցուցէ՛ք

մի՛ դադրեցներ

մի՛ դադրեցնէք

hyw-decl-noun-unc

դադրեցնելը/դադրեցնելն

դադրեցնելներ

դադրեցնելները/դադրեցնելներն

դադրեցնելուն

դադրեցնելովը/դադրեցնելովն

դադրեցնելներու

դադրեցնելներուն

դադրեցնելներէն

դադրեցնելներովը/դադրեցնելներովն

դադրեցնելներէ

դադրեցնելներով

դադրեցնելներս

դադրեցնելուս

դադրեցնելներուս

դադրեցնելներէս

դադրեցնելովս

դադրեցնելներովս

դադրեցնելներդ

դադրեցնելուդ

դադրեցնելներէդ

դադրեցնելներէդ

դադրեցնելովդ

դադրեցնելներովդ

դադարեցնել դադարեցնել#Armenian

Western Armenian form of դադարեցնել (dadarecʻnel)


արթնցնել

head

արթնցնել • (artʻncʻnel)

hy-verb

արթնցնել • (artʻncʻnel)

artʻncʻnel (romanization)
արթնցնել (infinitive)
արթնցուցեր (evidential participle)
արթնցուիլ (passive)
արթնցնելու (converb converb-i future)
արթնցնելիք (converb converb-ii future)
արթնցուց- (stem)
արթնցներ (connegative converb)
արթնցուցած (participle resultative)
արթնցնող (participle subjective)
կ՚արթնցնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚արթնցնես (indicative present second-person singular)
կ՚արթնցնէ (indicative present singular third-person)
կ՚արթնցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚արթնցնէք (indicative plural present second-person)
կ՚արթնցնեն (indicative plural present)
կ՚արթնցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚արթնցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚արթնցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚արթնցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚արթնցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚արթնցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի արթնցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի արթնցնես (future indicative second-person singular)
պիտի արթնցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի արթնցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի արթնցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի արթնցնեն (future indicative plural)
պիտի արթնցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի արթնցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի արթնցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի արթնցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի արթնցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի արթնցնէին (future indicative past plural)
արթնցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
արթնցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
արթնցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
արթնցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արթնցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
արթնցուցած են (indicative perfect plural present)
արթնցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
արթնցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արթնցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
արթնցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արթնցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արթնցուցած էին (indicative pluperfect plural)
արթնցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
արթնցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
արթնցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
արթնցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արթնցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
արթնցուցեր են (indicative perfect plural present)
արթնցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
արթնցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արթնցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
արթնցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արթնցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արթնցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
արթնցուցի (aorist first-person indicative singular)
արթնցուցիր (aorist indicative second-person singular)
արթնցուց (aorist indicative singular third-person)
արթնցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արթնցուցիք (aorist indicative plural second-person)
արթնցուցին (aorist indicative plural)
արթնցնեմ (first-person present singular subjunctive)
արթնցնես (present second-person singular subjunctive)
արթնցնէ (present singular subjunctive third-person)
արթնցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արթնցնէք (plural present second-person subjunctive)
արթնցնեն (plural present subjunctive)
արթնցնէի (first-person past singular subjunctive)
արթնցնէիր (past second-person singular subjunctive)
արթնցնէր (past singular subjunctive third-person)
արթնցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արթնցնէիք (past plural second-person subjunctive)
արթնցնէին (past plural subjunctive)
արթնցո՛ւր (imperative second-person singular)
արթնցուցէ՛ք (imperative rare)
չարթնցնել (infinitive negative)
չարթնցուցած (negative participle resultative)
չարթնցնող (negative participle subjective)
չեմ արթնցներ (first-person indicative negative present singular)
չես արթնցներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚արթնցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք արթնցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք արթնցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն արթնցներ (indicative negative plural present)
չէի արթնցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արթնցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արթնցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արթնցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արթնցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արթնցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չարթնցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չարթնցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չարթնցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չարթնցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չարթնցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չարթնցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չարթնցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չարթնցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չարթնցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չարթնցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չարթնցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չարթնցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ արթնցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արթնցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արթնցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արթնցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արթնցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արթնցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի արթնցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արթնցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արթնցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արթնցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արթնցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արթնցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ արթնցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արթնցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արթնցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արթնցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արթնցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արթնցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի արթնցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արթնցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արթնցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արթնցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արթնցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արթնցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չարթնցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարթնցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարթնցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չարթնցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարթնցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարթնցուցին (aorist indicative negative plural)
չարթնցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարթնցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարթնցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չարթնցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարթնցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չարթնցնեն (negative plural present subjunctive)
չարթնցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չարթնցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարթնցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չարթնցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարթնցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարթնցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ արթնցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ արթնցնէք (imperative negative rare)
արթնցնել (nominative singular singular-only)
արթնցնելու (dative singular singular-only)
արթնցնելէ (ablative singular singular-only)
արթնցնելով (instrumental singular singular-only)
արթնցնելը (definite nominative singular singular-only)
արթնցնելն (definite nominative singular singular-only)
արթնցնելուն (dative definite singular singular-only)
արթնցնելէն (ablative definite singular singular-only)
արթնցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
արթնցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
արթնցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արթնցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արթնցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արթնցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արթնցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

արթնցնող

կ՚արթնցնէինք

մի՛ արթնցներ

մի՛ արթնցնէք

hyw-decl-noun-unc

արթնցնելը/արթնցնելն

արթնցնելները/արթնցնելներն

արթնցնելովը/արթնցնելովն

արթնցնելներու

արթնցնելներուն

արթնցնելներէն

արթնցնելներովը/արթնցնելներովն

արթնցնելներէ

արթնցնելներով

արթնցնելներս

արթնցնելներուս

արթնցնելներէս

արթնցնելներովս

արթնցնելներդ

արթնցնելներէդ

արթնցնելներէդ

արթնցնելներովդ

[ɑɾtʰənt͡sʰənél]

արթնացնել արթնացնել#Armenian

արթննալ արթննալ#Armenian

Western Armenian form of արթնացնել (artʻnacʻnel), causative of արթննալ (artʻnnal)


հանգչիլ

head

հանգչիլ • (hangčʻil)

hy-verb

հանգչիլ • (hangčʻil)

hangčʻil (romanization)
հանգչիլ (infinitive)
հանգչեր (evidential participle)
հանգչելու (converb converb-i future)
հանգչելիք (converb converb-ii future)
հանգչ- (stem)
հանգչիր (connegative converb)
հանգչած (participle resultative)
հանգչեր (connegative converb)
հանգչող (participle subjective)
կը հանգչիմ (first-person indicative present singular)
կը հանգչիս (indicative present second-person singular)
կը հանգչի (indicative present singular third-person)
կը հանգչինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը հանգչիք (indicative plural present second-person)
կը հանգչին (indicative plural present)
կը հանգչէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը հանգչէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը հանգչէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը հանգչէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը հանգչէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը հանգչէին (imperfective indicative past plural)
պիտի հանգչիմ (first-person future indicative singular)
պիտի հանգչիս (future indicative second-person singular)
պիտի հանգչի (future indicative singular third-person)
պիտի հանգչինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի հանգչիք (future indicative plural second-person)
պիտի հանգչին (future indicative plural)
պիտի հանգչէի (first-person future indicative past singular)
պիտի հանգչէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի հանգչէր (future indicative past singular third-person)
պիտի հանգչէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի հանգչէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի հանգչէին (future indicative past plural)
հանգչած եմ (first-person indicative perfect present singular)
հանգչած ես (indicative perfect present second-person singular)
հանգչած է (indicative perfect present singular third-person)
հանգչած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հանգչած էք (indicative perfect plural present second-person)
հանգչած են (indicative perfect plural present)
հանգչած էի (first-person indicative pluperfect singular)
հանգչած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հանգչած էր (indicative pluperfect singular third-person)
հանգչած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հանգչած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հանգչած էին (indicative pluperfect plural)
հանգչեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
հանգչեր ես (indicative perfect present second-person singular)
հանգչեր է (indicative perfect present singular third-person)
հանգչեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հանգչեր էք (indicative perfect plural present second-person)
հանգչեր են (indicative perfect plural present)
հանգչեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
հանգչեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հանգչեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
հանգչեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հանգչեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հանգչեր էին (indicative pluperfect plural)
հանգչեցայ (aorist first-person indicative singular)
հանգչեցար (aorist indicative second-person singular)
հանգչեցաւ (aorist indicative singular third-person)
հանգչեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հանգչեցաք (aorist indicative plural second-person)
հանգչեցան (aorist indicative plural)
հանգչիմ (first-person present singular subjunctive)
հանգչիս (present second-person singular subjunctive)
հանգչի (present singular subjunctive third-person)
հանգչինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հանգչիք (plural present second-person subjunctive)
հանգչին (plural present subjunctive)
հանգչէի (first-person past singular subjunctive)
հանգչէիր (past second-person singular subjunctive)
հանգչէր (past singular subjunctive third-person)
հանգչէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հանգչէիք (past plural second-person subjunctive)
հանգչէին (past plural subjunctive)
հանգչի՛ր (imperative second-person singular)
հանգչէ՛ (hangčʻír, hangčʻḗ**) (imperative second-person singular)
հանգչեցէ՛ք (imperative rare)
չհանգչիլ (infinitive negative)
չհանգչած (negative participle resultative)
չհանգչող (negative participle subjective)
չեմ հանգչիր (first-person indicative negative present singular)
չես հանգչիր (indicative negative present second-person singular)
չի հանգչիր (indicative negative present singular third-person)
չենք հանգչիր (first-person indicative negative plural present)
չէք հանգչիր (indicative negative plural present second-person)
չեն հանգչիր (indicative negative plural present)
չէի հանգչեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հանգչեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հանգչեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հանգչեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հանգչեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հանգչեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չհանգչիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չհանգչիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չհանգչի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չհանգչինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չհանգչիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չհանգչին (future indicative negative plural)
պիտի չհանգչէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չհանգչէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չհանգչէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չհանգչէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չհանգչէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չհանգչէին (future indicative negative past plural)
չեմ հանգչած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հանգչած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հանգչած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հանգչած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հանգչած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հանգչած (indicative negative perfect plural present)
չէի հանգչած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հանգչած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հանգչած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հանգչած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հանգչած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հանգչած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ հանգչեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հանգչեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հանգչեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հանգչեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հանգչեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հանգչեր (indicative negative perfect plural present)
չէի հանգչեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հանգչեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հանգչեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հանգչեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հանգչեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հանգչեր (indicative negative pluperfect plural)
չհանգչեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չհանգչեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չհանգչեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չհանգչեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չհանգչեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չհանգչեցան (aorist indicative negative plural)
չհանգչիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհանգչիս (negative present second-person singular subjunctive)
չհանգչի (negative present singular subjunctive third-person)
չհանգչինք (first-person negative plural present subjunctive)
չհանգչիք (negative plural present second-person subjunctive)
չհանգչին (negative plural present subjunctive)
չհանգչէի (first-person negative past singular subjunctive)
չհանգչէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհանգչէր (negative past singular subjunctive third-person)
չհանգչէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհանգչէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհանգչէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ հանգչիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ հանգչիք (imperative negative rare)
հանգչիլ (nominative singular singular-only)
հանգչելու (dative singular singular-only)
հանգչելէ (ablative singular singular-only)
հանգչելով (instrumental singular singular-only)
հանգչիլը (definite nominative singular singular-only)
հանգչիլն (definite nominative singular singular-only)
հանգչելուն (dative definite singular singular-only)
հանգչելէն (ablative definite singular singular-only)
հանգչելովը (definite instrumental singular singular-only)
հանգչիլովն (definite instrumental singular singular-only)
հանգչիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հանգչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հանգչելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հանգչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հանգչիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

հանգչող

կը հանգչէինք

հանգչի՛ր, հանգչէ՛**

hyw-decl-noun-unc

հանգչիլը/հանգչիլն

հանգչելները/հանգչելներն

հանգչելովը/հանգչիլովն

հանգչելներու

հանգչելներուն

հանգչելներէն

հանգչելներովը/հանգչելներովն

հանգչելներով

հանգչելներուս

հանգչելներէս

հանգչելներովս

հանգչելներէդ

հանգչելներէդ

հանգչելներովդ

[hɑŋkʰt͡ʃʰíl]

հանգչել հանգչել#Armenian

Western Armenian form of հանգչել (hangčʻel)