հարսնացնել

head

հարսնացնել • (harsnacʻnel)

hy-verb

հարսնացնել • (harsnacʻnel)

harsnacʻnel (romanization)
հարսնացնել (infinitive)
հարսնացնում (converb imperfective)
հարսնացվել (passive)
հարսնացնելիս (converb simultaneous)
հարսնացրել (converb perfective)
հարսնացր- (stem)
հարսնացնելու (converb converb-i future)
հարսնացրած (participle resultative)
հարսնացնելիք (converb converb-ii future)
հարսնացնող (participle subjective)
հարսնացնի (connegative converb)
հարսնացնում եմ (first-person indicative present singular)
հարսնացնում ես (indicative present second-person singular)
հարսնացնում է (indicative present singular third-person)
հարսնացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հարսնացնում եք (indicative plural present second-person)
հարսնացնում են (indicative plural present third-person)
հարսնացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հարսնացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հարսնացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հարսնացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հարսնացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հարսնացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հարսնացնելու եմ (first-person future indicative singular)
հարսնացնելու ես (future indicative second-person singular)
հարսնացնելու է (future indicative singular third-person)
հարսնացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հարսնացնելու եք (future indicative plural second-person)
հարսնացնելու են (future indicative plural third-person)
հարսնացնելու էի (first-person future indicative past singular)
հարսնացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
հարսնացնելու էր (future indicative past singular third-person)
հարսնացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հարսնացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
հարսնացնելու էին (future indicative past plural third-person)
հարսնացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարսնացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
հարսնացրել է (indicative perfect present singular third-person)
հարսնացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարսնացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
հարսնացրել են (indicative perfect plural present third-person)
հարսնացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարսնացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարսնացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարսնացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարսնացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարսնացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հարսնացրի (aorist first-person indicative singular)
հարսնացրիր (aorist indicative second-person singular)
հարսնացրեց (aorist indicative singular third-person)
հարսնացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարսնացրիք (aorist indicative plural second-person)
հարսնացրին (aorist indicative plural third-person)
հարսնացնեմ (first-person present singular subjunctive)
հարսնացնես (present second-person singular subjunctive)
հարսնացնի (present singular subjunctive third-person)
հարսնացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարսնացնեք (plural present second-person subjunctive)
հարսնացնեն (plural present subjunctive third-person)
հարսնացնեի (first-person past singular subjunctive)
հարսնացնեիր (past second-person singular subjunctive)
հարսնացներ (past singular subjunctive third-person)
հարսնացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարսնացնեիք (past plural second-person subjunctive)
հարսնացնեին (past plural subjunctive third-person)
կհարսնացնեմ (conditional first-person future singular)
կհարսնացնես (conditional future second-person singular)
կհարսնացնի (conditional future singular third-person)
կհարսնացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհարսնացնեք (conditional future plural second-person)
կհարսնացնեն (conditional future plural third-person)
կհարսնացնեի (conditional first-person past singular)
կհարսնացնեիր (conditional past second-person singular)
կհարսնացներ (conditional past singular third-person)
կհարսնացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհարսնացնեիք (conditional past plural second-person)
կհարսնացնեին (conditional past plural third-person)
հարսնացրո՛ւ (imperative rare singular)
հարսնացրա՛ (harsnacʻrú, harsnacʻrá*) (imperative rare singular)
հարսնացրե՛ք (imperative plural rare)
չհարսնացնել (infinitive negative)
չհարսնացրած (negative participle resultative)
չհարսնացնող (negative participle subjective)
չեմ հարսնացնում (first-person indicative negative present singular)
չես հարսնացնում (indicative negative present second-person singular)
չի հարսնացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք հարսնացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք հարսնացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն հարսնացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի հարսնացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարսնացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարսնացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարսնացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարսնացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարսնացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հարսնացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես հարսնացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի հարսնացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հարսնացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հարսնացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հարսնացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հարսնացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հարսնացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հարսնացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հարսնացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հարսնացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հարսնացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հարսնացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարսնացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հարսնացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարսնացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հարսնացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարսնացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հարսնացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարսնացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարսնացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարսնացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարսնացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարսնացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհարսնացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարսնացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարսնացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարսնացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարսնացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարսնացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չհարսնացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարսնացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարսնացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չհարսնացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարսնացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարսնացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհարսնացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարսնացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարսնացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չհարսնացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարսնացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարսնացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հարսնացնի (conditional first-person future negative singular)
չես հարսնացնի (conditional future negative second-person singular)
չի հարսնացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք հարսնացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք հարսնացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն հարսնացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի հարսնացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հարսնացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր հարսնացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հարսնացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հարսնացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին հարսնացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հարսնացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ հարսնացրեք (imperative negative plural rare)
հարսնացնել (nominative singular singular-only)
հարսնացնելու (dative singular singular-only)
հարսնացնելուց (ablative singular singular-only)
հարսնացնելով (instrumental singular singular-only)
հարսնացնելում (locative singular singular-only)
հարսնացնելը (definite nominative singular singular-only)
հարսնացնելն (definite nominative singular singular-only)
հարսնացնելուն (dative definite singular singular-only)
հարսնացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարսնացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարսնացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարսնացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարսնացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հարսնացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնել (infinitive)
հարսնացուցեր (evidential participle)
հարսնացուիլ (passive)
հարսնացնելու (converb converb-i future)
հարսնացնելիք (converb converb-ii future)
հարսնացուց- (stem)
հարսնացներ (connegative converb)
հարսնացուցած (participle resultative)
հարսնացնող (participle subjective)
կը հարսնացնեմ (first-person indicative present singular)
կը հարսնացնես (indicative present second-person singular)
կը հարսնացնէ (indicative present singular third-person)
կը հարսնացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը հարսնացնէք (indicative plural present second-person)
կը հարսնացնեն (indicative plural present)
կը հարսնացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը հարսնացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը հարսնացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը հարսնացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը հարսնացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը հարսնացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի հարսնացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի հարսնացնես (future indicative second-person singular)
պիտի հարսնացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի հարսնացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի հարսնացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի հարսնացնեն (future indicative plural)
պիտի հարսնացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի հարսնացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի հարսնացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի հարսնացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի հարսնացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի հարսնացնէին (future indicative past plural)
հարսնացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարսնացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
հարսնացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
հարսնացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարսնացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
հարսնացուցած են (indicative perfect plural present)
հարսնացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարսնացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարսնացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարսնացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարսնացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարսնացուցած էին (indicative pluperfect plural)
հարսնացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարսնացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
հարսնացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
հարսնացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարսնացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
հարսնացուցեր են (indicative perfect plural present)
հարսնացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարսնացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարսնացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարսնացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարսնացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարսնացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
հարսնացուցի (aorist first-person indicative singular)
հարսնացուցիր (aorist indicative second-person singular)
հարսնացուց (aorist indicative singular third-person)
հարսնացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարսնացուցիք (aorist indicative plural second-person)
հարսնացուցին (aorist indicative plural)
հարսնացնեմ (first-person present singular subjunctive)
հարսնացնես (present second-person singular subjunctive)
հարսնացնէ (present singular subjunctive third-person)
հարսնացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարսնացնէք (plural present second-person subjunctive)
հարսնացնեն (plural present subjunctive)
հարսնացնէի (first-person past singular subjunctive)
հարսնացնէիր (past second-person singular subjunctive)
հարսնացնէր (past singular subjunctive third-person)
հարսնացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարսնացնէիք (past plural second-person subjunctive)
հարսնացնէին (past plural subjunctive)
հարսնացո՛ւր (imperative second-person singular)
հարսնացուցէ՛ք (imperative rare)
չհարսնացնել (infinitive negative)
չհարսնացուցած (negative participle resultative)
չհարսնացնող (negative participle subjective)
չեմ հարսնացներ (first-person indicative negative present singular)
չես հարսնացներ (indicative negative present second-person singular)
չի հարսնացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք հարսնացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք հարսնացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն հարսնացներ (indicative negative plural present)
չէի հարսնացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարսնացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարսնացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարսնացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարսնացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարսնացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չհարսնացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չհարսնացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չհարսնացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չհարսնացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չհարսնացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չհարսնացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չհարսնացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չհարսնացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չհարսնացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չհարսնացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չհարսնացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չհարսնացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ հարսնացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարսնացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հարսնացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարսնացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հարսնացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարսնացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի հարսնացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարսնացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարսնացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարսնացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարսնացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարսնացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ հարսնացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարսնացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հարսնացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարսնացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հարսնացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարսնացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի հարսնացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարսնացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարսնացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարսնացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարսնացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարսնացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չհարսնացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարսնացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարսնացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարսնացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարսնացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարսնացուցին (aorist indicative negative plural)
չհարսնացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարսնացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարսնացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չհարսնացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարսնացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարսնացնեն (negative plural present subjunctive)
չհարսնացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարսնացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարսնացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չհարսնացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարսնացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարսնացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ հարսնացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ հարսնացնէք (imperative negative rare)
հարսնացնել (nominative singular singular-only)
հարսնացնելու (dative singular singular-only)
հարսնացնելէ (ablative singular singular-only)
հարսնացնելով (instrumental singular singular-only)
հարսնացնելը (definite nominative singular singular-only)
հարսնացնելն (definite nominative singular singular-only)
հարսնացնելուն (dative definite singular singular-only)
հարսնացնելէն (ablative definite singular singular-only)
հարսնացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
հարսնացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
հարսնացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարսնացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարսնացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարսնացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարսնացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարսնացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հարսնացնելիս

հարսնացնելու

հարսնացնելիք

հարսնացնող

հարսնացրեցիր

հարսնացրեցինք

հարսնացրեցիք

հարսնացրեցին

հարսնացնեինք

հարսնացրո՛ւ, հարսնացրա՛*

մի՛ հարսնացրու, մի՛ հարսնացրա*

մի՛ հարսնացրեք

hy-decl-noun-unc

հարսնացնելը/հարսնացնելն

հարսնացնելներ

հարսնացնելները/հարսնացնելներն

հարսնացնելու

հարսնացնելուն

հարսնացնելների

հարսնացնելներին

հարսնացնելուց

հարսնացնելներից

հարսնացնելով

հարսնացնելներով

հարսնացնելում

հարսնացնելներում

հարսնացնելներս

հարսնացնելուս

հարսնացնելներիս

հարսնացնելուցս

հարսնացնելներիցս

հարսնացնելովս

հարսնացնելներովս

հարսնացնելումս

հարսնացնելներումս

հարսնացնելներդ

հարսնացնելուդ

հարսնացնելներիդ

հարսնացնելուցդ

հարսնացնելներիցդ

հարսնացնելովդ

հարսնացնելներովդ

հարսնացնելումդ

հարսնացնելներումդ

hyw-conj

հարսնացնելիք

հարսնացնելու

չի հարսնացներ

հարսնացուցած

հարսնացուցեր

հարսնացնող

հարսնացուցիր

հարսնացուցինք

հարսնացուցիք

հարսնացուցին

կը հարսնացնեմ

կը հարսնացնես

կը հարսնացնէ

կը հարսնացնենք

կը հարսնացնէք

կը հարսնացնեն

կը հարսնացնէի

կը հարսնացնէիր

կը հարսնացնէր

հարսնացնէինք

կը հարսնացնէինք

կը հարսնացնէիք

կը հարսնացնէին

հարսնացուցէ՛ք

մի՛ հարսնացներ

մի՛ հարսնացնէք

hyw-decl-noun-unc

հարսնացնելը/հարսնացնելն

հարսնացնելներ

հարսնացնելները/հարսնացնելներն

հարսնացնելու

հարսնացնելուն

հարսնացնելէն

հարսնացնելովը/հարսնացնելովն

հարսնացնելներու

հարսնացնելներուն

հարսնացնելներէն

հարսնացնելներովը/հարսնացնելներովն

հարսնացնելներէ

հարսնացնելով

հարսնացնելներով

հարսնացնելներս

հարսնացնելուս

հարսնացնելներուս

հարսնացնելէս

հարսնացնելներէս

հարսնացնելովս

հարսնացնելներովս

հարսնացնելներդ

հարսնացնելուդ

հարսնացնելներէդ

հարսնացնելէդ

հարսնացնելներէդ

հարսնացնելովդ

հարսնացնելներովդ

From Old Armenian հարսնացուցանեմ (harsnacʻucʻanem).

der

հարսնացուցանեմ

հարսնանալ հարսնանալ#Armenian

causative of հարսնանալ (harsnanal): to make into a bride, to marry off


անզգայացնել

head

անզգայացնել • (anzgayacʻnel)

hy-verb

անզգայացնել • (anzgayacʻnel)

anzgayacʻnel (romanization)
անզգայացնել (infinitive)
անզգայացնում (converb imperfective)
անզգայացվել (passive)
անզգայացնելիս (converb simultaneous)
անզգայացրել (converb perfective)
անզգայացր- (stem)
անզգայացնելու (converb converb-i future)
անզգայացրած (participle resultative)
անզգայացնելիք (converb converb-ii future)
անզգայացնող (participle subjective)
անզգայացնի (connegative converb)
անզգայացնում եմ (first-person indicative present singular)
անզգայացնում ես (indicative present second-person singular)
անզգայացնում է (indicative present singular third-person)
անզգայացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
անզգայացնում եք (indicative plural present second-person)
անզգայացնում են (indicative plural present third-person)
անզգայացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
անզգայացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
անզգայացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
անզգայացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
անզգայացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
անզգայացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
անզգայացնելու եմ (first-person future indicative singular)
անզգայացնելու ես (future indicative second-person singular)
անզգայացնելու է (future indicative singular third-person)
անզգայացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
անզգայացնելու եք (future indicative plural second-person)
անզգայացնելու են (future indicative plural third-person)
անզգայացնելու էի (first-person future indicative past singular)
անզգայացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
անզգայացնելու էր (future indicative past singular third-person)
անզգայացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
անզգայացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
անզգայացնելու էին (future indicative past plural third-person)
անզգայացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
անզգայացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
անզգայացրել է (indicative perfect present singular third-person)
անզգայացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անզգայացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
անզգայացրել են (indicative perfect plural present third-person)
անզգայացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
անզգայացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անզգայացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
անզգայացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անզգայացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անզգայացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
անզգայացրի (aorist first-person indicative singular)
անզգայացրիր (aorist indicative second-person singular)
անզգայացրեց (aorist indicative singular third-person)
անզգայացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անզգայացրիք (aorist indicative plural second-person)
անզգայացրին (aorist indicative plural third-person)
անզգայացնեմ (first-person present singular subjunctive)
անզգայացնես (present second-person singular subjunctive)
անզգայացնի (present singular subjunctive third-person)
անզգայացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անզգայացնեք (plural present second-person subjunctive)
անզգայացնեն (plural present subjunctive third-person)
անզգայացնեի (first-person past singular subjunctive)
անզգայացնեիր (past second-person singular subjunctive)
անզգայացներ (past singular subjunctive third-person)
անզգայացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անզգայացնեիք (past plural second-person subjunctive)
անզգայացնեին (past plural subjunctive third-person)
կանզգայացնեմ (conditional first-person future singular)
կանզգայացնես (conditional future second-person singular)
կանզգայացնի (conditional future singular third-person)
կանզգայացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կանզգայացնեք (conditional future plural second-person)
կանզգայացնեն (conditional future plural third-person)
կանզգայացնեի (conditional first-person past singular)
կանզգայացնեիր (conditional past second-person singular)
կանզգայացներ (conditional past singular third-person)
կանզգայացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կանզգայացնեիք (conditional past plural second-person)
կանզգայացնեին (conditional past plural third-person)
անզգայացրո՛ւ (imperative rare singular)
անզգայացրա՛ (anzgayacʻrú, anzgayacʻrá*) (imperative rare singular)
անզգայացրե՛ք (imperative plural rare)
չանզգայացնել (infinitive negative)
չանզգայացրած (negative participle resultative)
չանզգայացնող (negative participle subjective)
չեմ անզգայացնում (first-person indicative negative present singular)
չես անզգայացնում (indicative negative present second-person singular)
չի անզգայացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք անզգայացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք անզգայացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն անզգայացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի անզգայացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անզգայացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անզգայացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անզգայացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անզգայացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անզգայացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ անզգայացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես անզգայացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի անզգայացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք անզգայացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք անզգայացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն անզգայացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի անզգայացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր անզգայացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր անզգայացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք անզգայացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք անզգայացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին անզգայացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ անզգայացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անզգայացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի անզգայացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անզգայացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք անզգայացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անզգայացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի անզգայացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անզգայացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անզգայացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անզգայացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անզգայացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անզգայացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չանզգայացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չանզգայացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանզգայացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չանզգայացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանզգայացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանզգայացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չանզգայացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանզգայացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չանզգայացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չանզգայացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանզգայացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չանզգայացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չանզգայացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չանզգայացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանզգայացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չանզգայացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանզգայացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանզգայացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ անզգայացնի (conditional first-person future negative singular)
չես անզգայացնի (conditional future negative second-person singular)
չի անզգայացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք անզգայացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք անզգայացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն անզգայացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի անզգայացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր անզգայացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր անզգայացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք անզգայացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք անզգայացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին անզգայացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ անզգայացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ անզգայացրեք (imperative negative plural rare)
անզգայացնել (nominative singular singular-only)
անզգայացնելու (dative singular singular-only)
անզգայացնելուց (ablative singular singular-only)
անզգայացնելով (instrumental singular singular-only)
անզգայացնելում (locative singular singular-only)
անզգայացնելը (definite nominative singular singular-only)
անզգայացնելն (definite nominative singular singular-only)
անզգայացնելուն (dative definite singular singular-only)
անզգայացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անզգայացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անզգայացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անզգայացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անզգայացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
անզգայացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնել (infinitive)
անզգայացուցեր (evidential participle)
անզգայացուիլ (passive)
անզգայացնելու (converb converb-i future)
անզգայացնելիք (converb converb-ii future)
անզգայացուց- (stem)
անզգայացներ (connegative converb)
անզգայացուցած (participle resultative)
անզգայացնող (participle subjective)
կ՚անզգայացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚անզգայացնես (indicative present second-person singular)
կ՚անզգայացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚անզգայացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚անզգայացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚անզգայացնեն (indicative plural present)
կ՚անզգայացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚անզգայացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚անզգայացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚անզգայացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚անզգայացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚անզգայացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի անզգայացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի անզգայացնես (future indicative second-person singular)
պիտի անզգայացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի անզգայացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի անզգայացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի անզգայացնեն (future indicative plural)
պիտի անզգայացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի անզգայացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի անզգայացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի անզգայացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի անզգայացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի անզգայացնէին (future indicative past plural)
անզգայացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
անզգայացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
անզգայացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
անզգայացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անզգայացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
անզգայացուցած են (indicative perfect plural present)
անզգայացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
անզգայացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անզգայացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
անզգայացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անզգայացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անզգայացուցած էին (indicative pluperfect plural)
անզգայացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
անզգայացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
անզգայացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
անզգայացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անզգայացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
անզգայացուցեր են (indicative perfect plural present)
անզգայացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
անզգայացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անզգայացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
անզգայացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անզգայացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անզգայացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
անզգայացուցի (aorist first-person indicative singular)
անզգայացուցիր (aorist indicative second-person singular)
անզգայացուց (aorist indicative singular third-person)
անզգայացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անզգայացուցիք (aorist indicative plural second-person)
անզգայացուցին (aorist indicative plural)
անզգայացնեմ (first-person present singular subjunctive)
անզգայացնես (present second-person singular subjunctive)
անզգայացնէ (present singular subjunctive third-person)
անզգայացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անզգայացնէք (plural present second-person subjunctive)
անզգայացնեն (plural present subjunctive)
անզգայացնէի (first-person past singular subjunctive)
անզգայացնէիր (past second-person singular subjunctive)
անզգայացնէր (past singular subjunctive third-person)
անզգայացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անզգայացնէիք (past plural second-person subjunctive)
անզգայացնէին (past plural subjunctive)
անզգայացո՛ւր (imperative second-person singular)
անզգայացուցէ՛ք (imperative rare)
չանզգայացնել (infinitive negative)
չանզգայացուցած (negative participle resultative)
չանզգայացնող (negative participle subjective)
չեմ անզգայացներ (first-person indicative negative present singular)
չես անզգայացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚անզգայացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք անզգայացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք անզգայացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն անզգայացներ (indicative negative plural present)
չէի անզգայացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անզգայացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անզգայացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անզգայացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անզգայացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անզգայացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չանզգայացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չանզգայացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չանզգայացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չանզգայացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չանզգայացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չանզգայացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չանզգայացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չանզգայացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չանզգայացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չանզգայացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չանզգայացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չանզգայացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ անզգայացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անզգայացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ անզգայացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անզգայացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք անզգայացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անզգայացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի անզգայացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անզգայացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անզգայացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անզգայացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անզգայացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անզգայացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ անզգայացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անզգայացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ անզգայացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անզգայացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք անզգայացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անզգայացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի անզգայացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անզգայացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անզգայացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անզգայացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անզգայացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անզգայացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չանզգայացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չանզգայացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանզգայացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չանզգայացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանզգայացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանզգայացուցին (aorist indicative negative plural)
չանզգայացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանզգայացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չանզգայացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չանզգայացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանզգայացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չանզգայացնեն (negative plural present subjunctive)
չանզգայացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չանզգայացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանզգայացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չանզգայացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանզգայացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանզգայացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ անզգայացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ անզգայացնէք (imperative negative rare)
անզգայացնել (nominative singular singular-only)
անզգայացնելու (dative singular singular-only)
անզգայացնելէ (ablative singular singular-only)
անզգայացնելով (instrumental singular singular-only)
անզգայացնելը (definite nominative singular singular-only)
անզգայացնելն (definite nominative singular singular-only)
անզգայացնելուն (dative definite singular singular-only)
անզգայացնելէն (ablative definite singular singular-only)
անզգայացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
անզգայացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
անզգայացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անզգայացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անզգայացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անզգայացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անզգայացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անզգայացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

անզգայացնում

անզգայացնելիս

անզգայացնելու

անզգայացնելիք

անզգայացնող

անզգայացրեցի

անզգայացրեցիր

անզգայացրեցինք

անզգայացրինք

անզգայացրեցիք

անզգայացրեցին

անզգայացնենք

անզգայացնեիր

անզգայացնեինք

անզգայացնեիք

անզգայացնեին

անզգայացրո՛ւ, անզգայացրա՛*

անզգայացրե՛ք

մի՛ անզգայացրու, մի՛ անզգայացրա*

մի՛ անզգայացրեք

hy-decl-noun-unc

անզգայացնելը/անզգայացնելն

անզգայացնելներ

անզգայացնելները/անզգայացնելներն

անզգայացնելու

անզգայացնելուն

անզգայացնելների

անզգայացնելներին

անզգայացնելուց

անզգայացնելներից

անզգայացնելով

անզգայացնելներով

անզգայացնելում

անզգայացնելներում

անզգայացնելս

անզգայացնելներս

անզգայացնելուս

անզգայացնելներիս

անզգայացնելուցս

անզգայացնելներիցս

անզգայացնելովս

անզգայացնելներովս

անզգայացնելումս

անզգայացնելներումս

անզգայացնելդ

անզգայացնելներդ

անզգայացնելուդ

անզգայացնելներիդ

անզգայացնելուցդ

անզգայացնելներիցդ

անզգայացնելովդ

անզգայացնելներովդ

անզգայացնելումդ

անզգայացնելներումդ

hyw-conj

անզգայացուիլ

անզգայացնելիք

անզգայացնելու

չ՚անզգայացներ

անզգայացուցած

անզգայացուցեր

անզգայացնող

անզգայացուցի

անզգայացուցիր

անզգայացուցինք

անզգայացուցիք

անզգայացուցին

կ՚անզգայացնեմ

կ՚անզգայացնես

կ՚անզգայացնէ

անզգայացնենք

կ՚անզգայացնենք

կ՚անզգայացնէք

կ՚անզգայացնեն

կ՚անզգայացնէի

անզգայացնէիր

կ՚անզգայացնէիր

կ՚անզգայացնէր

անզգայացնէինք

կ՚անզգայացնէինք

անզգայացնէիք

կ՚անզգայացնէիք

անզգայացնէին

կ՚անզգայացնէին

անզգայացո՛ւր

անզգայացուցէ՛ք

մի՛ անզգայացներ

մի՛ անզգայացնէք

hyw-decl-noun-unc

անզգայացնելը/անզգայացնելն

անզգայացնելներ

անզգայացնելները/անզգայացնելներն

անզգայացնելու

անզգայացնելուն

անզգայացնելէն

անզգայացնելովը/անզգայացնելովն

անզգայացնելներու

անզգայացնելներուն

անզգայացնելներէն

անզգայացնելներովը/անզգայացնելներովն

անզգայացնելէ

անզգայացնելներէ

անզգայացնելով

անզգայացնելներով

անզգայացնելս

անզգայացնելներս

անզգայացնելուս

անզգայացնելներուս

անզգայացնելէս

անզգայացնելներէս

անզգայացնելովս

անզգայացնելներովս

անզգայացնելդ

անզգայացնելներդ

անզգայացնելուդ

անզգայացնելներէդ

անզգայացնելէդ

անզգայացնելներէդ

անզգայացնելովդ

անզգայացնելներովդ

Hy-անզգայացնել.ogg

From Old Armenian անզգայացուցանեմ (anzgayacʻucʻanem).

der

անզգայացուցանեմ

անզգայանալ անզգայանալ#Armenian

causative of անզգայանալ (anzgayanal)
to numb (to make numb)

անզգայանալ անզգայանալ#Armenian

causative of անզգայանալ (anzgayanal)
to anesthetize


ակնածել

aknacel (romanization)
ակնածել (infinitive)
ակնածում (converb imperfective)
ակնածվել (passive)
ակնածելիս (converb simultaneous)
ակնածել (converb perfective)
ակնած- (stem)
ակնածելու (converb converb-i future)
ակնածած (participle resultative)
ակնածելիք (converb converb-ii future)
ակնածող (participle subjective)
ակնածի (connegative converb)
ակնածում եմ (first-person indicative present singular)
ակնածում ես (indicative present second-person singular)
ակնածում է (indicative present singular third-person)
ակնածում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ակնածում եք (indicative plural present second-person)
ակնածում են (indicative plural present third-person)
ակնածում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ակնածում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ակնածում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ակնածում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ակնածում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ակնածում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ակնածելու եմ (first-person future indicative singular)
ակնածելու ես (future indicative second-person singular)
ակնածելու է (future indicative singular third-person)
ակնածելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ակնածելու եք (future indicative plural second-person)
ակնածելու են (future indicative plural third-person)
ակնածելու էի (first-person future indicative past singular)
ակնածելու էիր (future indicative past second-person singular)
ակնածելու էր (future indicative past singular third-person)
ակնածելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ակնածելու էիք (future indicative past plural second-person)
ակնածելու էին (future indicative past plural third-person)
ակնածել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ակնածել ես (indicative perfect present second-person singular)
ակնածել է (indicative perfect present singular third-person)
ակնածել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ակնածել եք (indicative perfect plural present second-person)
ակնածել են (indicative perfect plural present third-person)
ակնածել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ակնածել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ակնածել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ակնածել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ակնածել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ակնածել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ակնածեցի (aorist first-person indicative singular)
ակնածի (aknacecʻi, aknaci*) (aorist first-person indicative singular)
ակնածեցիր (aorist indicative second-person singular)
ակնածիր (aknacecʻir, aknacir*) (aorist indicative second-person singular)
ակնածեց (aorist indicative singular third-person)
ակնածեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ակնածինք (aknacecʻinkʻ, aknacinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ակնածեցիք (aorist indicative plural second-person)
ակնածիք (aknacecʻikʻ, aknacikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ակնածեցին (aorist indicative plural third-person)
ակնածին (aknacecʻin, aknacin*) (aorist indicative plural third-person)
ակնածեմ (first-person present singular subjunctive)
ակնածես (present second-person singular subjunctive)
ակնածի (present singular subjunctive third-person)
ակնածենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ակնածեք (plural present second-person subjunctive)
ակնածեն (plural present subjunctive third-person)
ակնածեի (first-person past singular subjunctive)
ակնածեիր (past second-person singular subjunctive)
ակնածեր (past singular subjunctive third-person)
ակնածեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ակնածեիք (past plural second-person subjunctive)
ակնածեին (past plural subjunctive third-person)
կակնածեմ (conditional first-person future singular)
կակնածես (conditional future second-person singular)
կակնածի (conditional future singular third-person)
կակնածենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կակնածեք (conditional future plural second-person)
կակնածեն (conditional future plural third-person)
կակնածեի (conditional first-person past singular)
կակնածեիր (conditional past second-person singular)
կակնածեր (conditional past singular third-person)
կակնածեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կակնածեիք (conditional past plural second-person)
կակնածեին (conditional past plural third-person)
ակնածի՛ր (imperative rare singular)
ակնածի՛ (aknacír, aknací*) (imperative rare singular)
ակնածե՛ք (imperative plural rare)
ակնածեցե՛ք (aknacékʻ, aknacecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չակնածել (infinitive negative)
չակնածած (negative participle resultative)
չակնածող (negative participle subjective)
չեմ ակնածում (first-person indicative negative present singular)
չես ակնածում (indicative negative present second-person singular)
չի ակնածում (indicative negative present singular third-person)
չենք ակնածում (first-person indicative negative plural present)
չեք ակնածում (indicative negative plural present second-person)
չեն ակնածում (indicative negative plural present third-person)
չէի ակնածում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ակնածում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ակնածում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ակնածում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ակնածում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ակնածում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ակնածելու (first-person future indicative negative singular)
չես ակնածելու (future indicative negative second-person singular)
չի ակնածելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ակնածելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ակնածելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ակնածելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ակնածելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ակնածելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ակնածելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ակնածելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ակնածելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ակնածելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ակնածել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ակնածել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ակնածել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ակնածել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ակնածել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ակնածել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ակնածել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ակնածել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ակնածել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ակնածել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ակնածել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ակնածել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չակնածեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չակնածի (čʻaknacecʻi, čʻaknaci*) (aorist first-person indicative negative singular)
չակնածեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չակնածիր (čʻaknacecʻir, čʻaknacir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չակնածեց (aorist indicative negative singular third-person)
չակնածեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չակնածեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չակնածիք (čʻaknacecʻikʻ, čʻaknacikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չակնածեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չակնածին (čʻaknacecʻin, čʻaknacin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չակնածեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չակնածես (negative present second-person singular subjunctive)
չակնածի (negative present singular subjunctive third-person)
չակնածենք (first-person negative plural present subjunctive)
չակնածեք (negative plural present second-person subjunctive)
չակնածեն (negative plural present subjunctive third-person)
չակնածեի (first-person negative past singular subjunctive)
չակնածեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չակնածեր (negative past singular subjunctive third-person)
չակնածեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չակնածեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չակնածեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ակնածի (conditional first-person future negative singular)
չես ակնածի (conditional future negative second-person singular)
չի ակնածի (conditional future negative singular third-person)
չենք ակնածի (conditional first-person future negative plural)
չեք ակնածի (conditional future negative plural second-person)
չեն ակնածի (conditional future negative plural third-person)
չէի ակնածի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ակնածի (conditional negative past second-person singular)
չէր ակնածի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ակնածի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ակնածի (conditional negative past plural second-person)
չէին ակնածի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ակնածիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ակնածի (mí aknacir, mí aknaci*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ակնածեք (imperative negative plural rare)
ակնածել (nominative singular singular-only)
ակնածելու (dative singular singular-only)
ակնածելուց (ablative singular singular-only)
ակնածելով (instrumental singular singular-only)
ակնածելում (locative singular singular-only)
ակնածելը (definite nominative singular singular-only)
ակնածելն (definite nominative singular singular-only)
ակնածելուն (dative definite singular singular-only)
ակնածելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ակնածելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ակնածելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ակնածելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ակնածելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ակնածելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ակնածելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ակնածելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ակնածելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ակնածելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ակնածող

ակնածի՛ր, ակնածի՛*

ակնածե՛ք, ակնածեցե՛ք**

մի՛ ակնածիր, մի՛ ակնածի*

մի՛ ակնածեք, մի՛ ակնածեցեք**

hy-decl-noun-unc

ակնածելը/ակնածելն

ակնածելները/ակնածելներն

ակնածելներին

ակնածելներից

ակնածելներով

ակնածելներում

ակնածելներիս

ակնածելներիցս

ակնածելներովս

ակնածելներումս

ակնածելներիդ

ակնածելներիցդ

ակնածելներովդ

ակնածելներումդ

Hy-ակնածել.ogg

From Old Armenian ակն ածել (akn acel, “to venerate, respect; to take care of”).

der

(rare) to feel scared, frightened, terrified


ահաբեկել

ahabekel (romanization)
ահաբեկել (infinitive)
ահաբեկում (converb imperfective)
ահաբեկվել (passive)
ահաբեկելիս (converb simultaneous)
ահաբեկել (converb perfective)
ահաբեկ- (stem)
ահաբեկելու (converb converb-i future)
ահաբեկած (participle resultative)
ահաբեկելիք (converb converb-ii future)
ահաբեկող (participle subjective)
ահաբեկի (connegative converb)
ահաբեկում եմ (first-person indicative present singular)
ահաբեկում ես (indicative present second-person singular)
ահաբեկում է (indicative present singular third-person)
ահաբեկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ահաբեկում եք (indicative plural present second-person)
ահաբեկում են (indicative plural present third-person)
ահաբեկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ահաբեկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ահաբեկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ահաբեկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ահաբեկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ահաբեկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ահաբեկելու եմ (first-person future indicative singular)
ահաբեկելու ես (future indicative second-person singular)
ահաբեկելու է (future indicative singular third-person)
ահաբեկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ահաբեկելու եք (future indicative plural second-person)
ահաբեկելու են (future indicative plural third-person)
ահաբեկելու էի (first-person future indicative past singular)
ահաբեկելու էիր (future indicative past second-person singular)
ահաբեկելու էր (future indicative past singular third-person)
ահաբեկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ահաբեկելու էիք (future indicative past plural second-person)
ահաբեկելու էին (future indicative past plural third-person)
ահաբեկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ահաբեկել ես (indicative perfect present second-person singular)
ահաբեկել է (indicative perfect present singular third-person)
ահաբեկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ահաբեկել եք (indicative perfect plural present second-person)
ահաբեկել են (indicative perfect plural present third-person)
ահաբեկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ահաբեկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ահաբեկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ահաբեկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ահաբեկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ահաբեկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ահաբեկեցի (aorist first-person indicative singular)
ահաբեկի (ahabekecʻi, ahabeki*) (aorist first-person indicative singular)
ահաբեկեցիր (aorist indicative second-person singular)
ահաբեկիր (ahabekecʻir, ahabekir*) (aorist indicative second-person singular)
ահաբեկեց (aorist indicative singular third-person)
ահաբեկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ահաբեկինք (ahabekecʻinkʻ, ahabekinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ահաբեկեցիք (aorist indicative plural second-person)
ահաբեկիք (ahabekecʻikʻ, ahabekikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ահաբեկեցին (aorist indicative plural third-person)
ահաբեկին (ahabekecʻin, ahabekin*) (aorist indicative plural third-person)
ահաբեկեմ (first-person present singular subjunctive)
ահաբեկես (present second-person singular subjunctive)
ահաբեկի (present singular subjunctive third-person)
ահաբեկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ահաբեկեք (plural present second-person subjunctive)
ահաբեկեն (plural present subjunctive third-person)
ահաբեկեի (first-person past singular subjunctive)
ահաբեկեիր (past second-person singular subjunctive)
ահաբեկեր (past singular subjunctive third-person)
ահաբեկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ահաբեկեիք (past plural second-person subjunctive)
ահաբեկեին (past plural subjunctive third-person)
կահաբեկեմ (conditional first-person future singular)
կահաբեկես (conditional future second-person singular)
կահաբեկի (conditional future singular third-person)
կահաբեկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կահաբեկեք (conditional future plural second-person)
կահաբեկեն (conditional future plural third-person)
կահաբեկեի (conditional first-person past singular)
կահաբեկեիր (conditional past second-person singular)
կահաբեկեր (conditional past singular third-person)
կահաբեկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կահաբեկեիք (conditional past plural second-person)
կահաբեկեին (conditional past plural third-person)
ահաբեկի՛ր (imperative rare singular)
ահաբեկի՛ (ahabekír, ahabekí*) (imperative rare singular)
ահաբեկե՛ք (imperative plural rare)
ահաբեկեցե՛ք (ahabekékʻ, ahabekecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չահաբեկել (infinitive negative)
չահաբեկած (negative participle resultative)
չահաբեկող (negative participle subjective)
չեմ ահաբեկում (first-person indicative negative present singular)
չես ահաբեկում (indicative negative present second-person singular)
չի ահաբեկում (indicative negative present singular third-person)
չենք ահաբեկում (first-person indicative negative plural present)
չեք ահաբեկում (indicative negative plural present second-person)
չեն ահաբեկում (indicative negative plural present third-person)
չէի ահաբեկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ահաբեկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ահաբեկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ահաբեկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ահաբեկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ահաբեկելու (first-person future indicative negative singular)
չես ահաբեկելու (future indicative negative second-person singular)
չի ահաբեկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ահաբեկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ահաբեկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ահաբեկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ահաբեկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ահաբեկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ահաբեկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ահաբեկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ահաբեկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ահաբեկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ահաբեկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ահաբեկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ահաբեկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ահաբեկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ահաբեկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ահաբեկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ահաբեկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ահաբեկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ահաբեկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ահաբեկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ահաբեկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չահաբեկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չահաբեկի (čʻahabekecʻi, čʻahabeki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չահաբեկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չահաբեկիր (čʻahabekecʻir, čʻahabekir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չահաբեկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չահաբեկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չահաբեկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չահաբեկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չահաբեկին (čʻahabekecʻin, čʻahabekin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չահաբեկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չահաբեկես (negative present second-person singular subjunctive)
չահաբեկի (negative present singular subjunctive third-person)
չահաբեկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չահաբեկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չահաբեկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չահաբեկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չահաբեկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չահաբեկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չահաբեկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չահաբեկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չահաբեկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ահաբեկի (conditional first-person future negative singular)
չես ահաբեկի (conditional future negative second-person singular)
չի ահաբեկի (conditional future negative singular third-person)
չենք ահաբեկի (conditional first-person future negative plural)
չեք ահաբեկի (conditional future negative plural second-person)
չեն ահաբեկի (conditional future negative plural third-person)
չէի ահաբեկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ահաբեկի (conditional negative past second-person singular)
չէր ահաբեկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ահաբեկի (conditional negative past plural second-person)
չէին ահաբեկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ահաբեկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ահաբեկի (mí ahabekir, mí ahabeki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ահաբեկեք (imperative negative plural rare)
ահաբեկել (nominative singular singular-only)
ահաբեկելու (dative singular singular-only)
ահաբեկելուց (ablative singular singular-only)
ահաբեկելով (instrumental singular singular-only)
ահաբեկելում (locative singular singular-only)
ահաբեկելը (definite nominative singular singular-only)
ահաբեկելն (definite nominative singular singular-only)
ահաբեկելուն (dative definite singular singular-only)
ահաբեկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ահաբեկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ահաբեկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ահաբեկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ահաբեկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ահաբեկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ահաբեկող

ահաբեկի՛ր, ահաբեկի՛*

ահաբեկե՛ք, ահաբեկեցե՛ք**

մի՛ ահաբեկիր, մի՛ ահաբեկի*

մի՛ ահաբեկեք, մի՛ ահաբեկեցեք**

hy-decl-noun-unc

ահաբեկելը/ահաբեկելն

ահաբեկելները/ահաբեկելներն

ահաբեկելների

ահաբեկելներին

ահաբեկելներից

ահաբեկելներով

ահաբեկելներում

ահաբեկելներս

ահաբեկելներիս

ահաբեկելուցս

ահաբեկելներիցս

ահաբեկելներովս

ահաբեկելումս

ահաբեկելներումս

ահաբեկելներդ

ահաբեկելներիդ

ահաբեկելուցդ

ահաբեկելներիցդ

ահաբեկելներովդ

ահաբեկելումդ

ահաբեկելներումդ

Hy-ահաբեկել.ogg


վախնալ

վախենալ վախենալ#Armenian

(Western Armenian) Alternative form of վախենալ (vaxenal)


հիասթափեցնել

head

հիասթափեցնել • (hiastʻapʻecʻnel)

hy-verb

հիասթափեցնել • (hiastʻapʻecʻnel)

hiastʻapʻecʻnel (romanization)
հիասթափեցնել (infinitive)
հիասթափեցնում (converb imperfective)
հիասթափեցվել (passive)
հիասթափեցնելիս (converb simultaneous)
հիասթափեցրել (converb perfective)
հիասթափեցր- (stem)
հիասթափեցնելու (converb converb-i future)
հիասթափեցրած (participle resultative)
հիասթափեցնելիք (converb converb-ii future)
հիասթափեցնող (participle subjective)
հիասթափեցնի (connegative converb)
հիասթափեցնում եմ (first-person indicative present singular)
հիասթափեցնում ես (indicative present second-person singular)
հիասթափեցնում է (indicative present singular third-person)
հիասթափեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հիասթափեցնում եք (indicative plural present second-person)
հիասթափեցնում են (indicative plural present third-person)
հիասթափեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հիասթափեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հիասթափեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հիասթափեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հիասթափեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հիասթափեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հիասթափեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
հիասթափեցնելու ես (future indicative second-person singular)
հիասթափեցնելու է (future indicative singular third-person)
հիասթափեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հիասթափեցնելու եք (future indicative plural second-person)
հիասթափեցնելու են (future indicative plural third-person)
հիասթափեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
հիասթափեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
հիասթափեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
հիասթափեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հիասթափեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
հիասթափեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
հիասթափեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հիասթափեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
հիասթափեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
հիասթափեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հիասթափեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
հիասթափեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
հիասթափեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հիասթափեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հիասթափեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հիասթափեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հիասթափեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հիասթափեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հիասթափեցրի (aorist first-person indicative singular)
հիասթափեցրիր (aorist indicative second-person singular)
հիասթափեցրեց (aorist indicative singular third-person)
հիասթափեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հիասթափեցրիք (aorist indicative plural second-person)
հիասթափեցրին (aorist indicative plural third-person)
հիասթափեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
հիասթափեցնես (present second-person singular subjunctive)
հիասթափեցնի (present singular subjunctive third-person)
հիասթափեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հիասթափեցնեք (plural present second-person subjunctive)
հիասթափեցնեն (plural present subjunctive third-person)
հիասթափեցնեի (first-person past singular subjunctive)
հիասթափեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
հիասթափեցներ (past singular subjunctive third-person)
հիասթափեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հիասթափեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
հիասթափեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կհիասթափեցնեմ (conditional first-person future singular)
կհիասթափեցնես (conditional future second-person singular)
կհիասթափեցնի (conditional future singular third-person)
կհիասթափեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհիասթափեցնեք (conditional future plural second-person)
կհիասթափեցնեն (conditional future plural third-person)
կհիասթափեցնեի (conditional first-person past singular)
կհիասթափեցնեիր (conditional past second-person singular)
կհիասթափեցներ (conditional past singular third-person)
կհիասթափեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհիասթափեցնեիք (conditional past plural second-person)
կհիասթափեցնեին (conditional past plural third-person)
հիասթափեցրո՛ւ (imperative rare singular)
հիասթափեցրե՛ք (imperative plural rare)
չհիասթափեցնել (infinitive negative)
չհիասթափեցրած (negative participle resultative)
չհիասթափեցնող (negative participle subjective)
չեմ հիասթափեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես հիասթափեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի հիասթափեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք հիասթափեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք հիասթափեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն հիասթափեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի հիասթափեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հիասթափեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հիասթափեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հիասթափեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հիասթափեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հիասթափեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հիասթափեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես հիասթափեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի հիասթափեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հիասթափեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հիասթափեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հիասթափեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հիասթափեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հիասթափեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հիասթափեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հիասթափեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հիասթափեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հիասթափեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հիասթափեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հիասթափեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հիասթափեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հիասթափեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հիասթափեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հիասթափեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հիասթափեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հիասթափեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հիասթափեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հիասթափեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հիասթափեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հիասթափեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհիասթափեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չհիասթափեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհիասթափեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհիասթափեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհիասթափեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհիասթափեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չհիասթափեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհիասթափեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհիասթափեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չհիասթափեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհիասթափեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհիասթափեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհիասթափեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհիասթափեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհիասթափեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չհիասթափեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհիասթափեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհիասթափեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հիասթափեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես հիասթափեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի հիասթափեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք հիասթափեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք հիասթափեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն հիասթափեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի հիասթափեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հիասթափեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր հիասթափեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հիասթափեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հիասթափեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին հիասթափեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հիասթափեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ հիասթափեցրեք (imperative negative plural rare)
հիասթափեցնել (nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելու (dative singular singular-only)
հիասթափեցնելուց (ablative singular singular-only)
հիասթափեցնելով (instrumental singular singular-only)
հիասթափեցնելում (locative singular singular-only)
հիասթափեցնելը (definite nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելն (definite nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելուն (dative definite singular singular-only)
հիասթափեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնել (infinitive)
հիասթափեցուցեր (evidential participle)
հիասթափեցուիլ (passive)
հիասթափեցնելու (converb converb-i future)
հիասթափեցնելիք (converb converb-ii future)
հիասթափեցուց- (stem)
հիասթափեցներ (connegative converb)
հիասթափեցուցած (participle resultative)
հիասթափեցնող (participle subjective)
կը հիասթափեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը հիասթափեցնես (indicative present second-person singular)
կը հիասթափեցնէ (indicative present singular third-person)
կը հիասթափեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը հիասթափեցնէք (indicative plural present second-person)
կը հիասթափեցնեն (indicative plural present)
կը հիասթափեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը հիասթափեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը հիասթափեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը հիասթափեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը հիասթափեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը հիասթափեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի հիասթափեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի հիասթափեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի հիասթափեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի հիասթափեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի հիասթափեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի հիասթափեցնեն (future indicative plural)
պիտի հիասթափեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի հիասթափեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի հիասթափեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի հիասթափեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի հիասթափեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի հիասթափեցնէին (future indicative past plural)
հիասթափեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
հիասթափեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
հիասթափեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
հիասթափեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հիասթափեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
հիասթափեցուցած են (indicative perfect plural present)
հիասթափեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
հիասթափեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հիասթափեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
հիասթափեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հիասթափեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հիասթափեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
հիասթափեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
հիասթափեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
հիասթափեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
հիասթափեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հիասթափեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
հիասթափեցուցեր են (indicative perfect plural present)
հիասթափեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
հիասթափեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հիասթափեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
հիասթափեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հիասթափեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հիասթափեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
հիասթափեցուցի (aorist first-person indicative singular)
հիասթափեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
հիասթափեցուց (aorist indicative singular third-person)
հիասթափեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հիասթափեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
հիասթափեցուցին (aorist indicative plural)
հիասթափեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
հիասթափեցնես (present second-person singular subjunctive)
հիասթափեցնէ (present singular subjunctive third-person)
հիասթափեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հիասթափեցնէք (plural present second-person subjunctive)
հիասթափեցնեն (plural present subjunctive)
հիասթափեցնէի (first-person past singular subjunctive)
հիասթափեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
հիասթափեցնէր (past singular subjunctive third-person)
հիասթափեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հիասթափեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
հիասթափեցնէին (past plural subjunctive)
հիասթափեցո՛ւր (imperative second-person singular)
հիասթափեցուցէ՛ք (imperative rare)
չհիասթափեցնել (infinitive negative)
չհիասթափեցուցած (negative participle resultative)
չհիասթափեցնող (negative participle subjective)
չեմ հիասթափեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես հիասթափեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի հիասթափեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք հիասթափեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք հիասթափեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն հիասթափեցներ (indicative negative plural present)
չէի հիասթափեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հիասթափեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հիասթափեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հիասթափեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հիասթափեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հիասթափեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չհիասթափեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չհիասթափեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չհիասթափեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չհիասթափեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չհիասթափեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չհիասթափեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չհիասթափեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չհիասթափեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չհիասթափեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չհիասթափեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չհիասթափեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չհիասթափեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ հիասթափեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հիասթափեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հիասթափեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հիասթափեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հիասթափեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հիասթափեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի հիասթափեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հիասթափեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հիասթափեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հիասթափեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հիասթափեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հիասթափեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ հիասթափեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հիասթափեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հիասթափեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հիասթափեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հիասթափեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հիասթափեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի հիասթափեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հիասթափեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հիասթափեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հիասթափեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հիասթափեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հիասթափեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չհիասթափեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհիասթափեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհիասթափեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չհիասթափեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհիասթափեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհիասթափեցուցին (aorist indicative negative plural)
չհիասթափեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհիասթափեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհիասթափեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չհիասթափեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհիասթափեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չհիասթափեցնեն (negative plural present subjunctive)
չհիասթափեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չհիասթափեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհիասթափեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չհիասթափեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհիասթափեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհիասթափեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ հիասթափեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ հիասթափեցնէք (imperative negative rare)
հիասթափեցնել (nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելու (dative singular singular-only)
հիասթափեցնելէ (ablative singular singular-only)
հիասթափեցնելով (instrumental singular singular-only)
հիասթափեցնելը (definite nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելն (definite nominative singular singular-only)
հիասթափեցնելուն (dative definite singular singular-only)
հիասթափեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
հիասթափեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
հիասթափեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
հիասթափեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հիասթափեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հիասթափեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հիասթափեցնել

հիասթափեցվել

հիասթափեցնում

հիասթափեցնելիս

հիասթափեցրել

հիասթափեցնելու

հիասթափեցնելիք

հիասթափեցրած

հիասթափեցնող

հիասթափեցրեցի

հիասթափեցրեցիր

հիասթափեցրիր

հիասթափեցրեց

հիասթափեցրեցինք

հիասթափեցրինք

հիասթափեցրեցիք

հիասթափեցրիք

հիասթափեցրեցին

հիասթափեցրին

հիասթափեցնեմ

հիասթափեցնես

հիասթափեցնենք

հիասթափեցնեք

հիասթափեցնեն

հիասթափեցնեի

հիասթափեցնեիր

հիասթափեցներ

հիասթափեցնեինք

հիասթափեցնեիք

հիասթափեցնեին

հիասթափեցրո՛ւ, հիասթափեցրա՛*

հիասթափեցրե՛ք

մի՛ հիասթափեցրու, մի՛ հիասթափեցրա*

մի՛ հիասթափեցրեք

hy-decl-noun-unc

հիասթափեցնել

հիասթափեցնելը/հիասթափեցնելն

հիասթափեցնելներ

հիասթափեցնելները/հիասթափեցնելներն

հիասթափեցնելու

հիասթափեցնելուն

հիասթափեցնելների

հիասթափեցնելներին

հիասթափեցնելուց

հիասթափեցնելներից

հիասթափեցնելով

հիասթափեցնելներով

հիասթափեցնելում

հիասթափեցնելներում

հիասթափեցնելս

հիասթափեցնելներս

հիասթափեցնելուս

հիասթափեցնելներիս

հիասթափեցնելուցս

հիասթափեցնելներիցս

հիասթափեցնելովս

հիասթափեցնելներովս

հիասթափեցնելումս

հիասթափեցնելներումս

հիասթափեցնելդ

հիասթափեցնելներդ

հիասթափեցնելուդ

հիասթափեցնելներիդ

հիասթափեցնելուցդ

հիասթափեցնելներիցդ

հիասթափեցնելովդ

հիասթափեցնելներովդ

հիասթափեցնելումդ

հիասթափեցնելներումդ

hyw-conj

հիասթափեցնել

հիասթափեցուիլ

հիասթափեցուց

հիասթափեցնելիք

հիասթափեցնելու

հիասթափեցներ

չի հիասթափեցներ

հիասթափեցներ

հիասթափեցուցած

հիասթափեցուցեր

հիասթափեցնող

հիասթափեցուցի

հիասթափեցուցիր

հիասթափեցուց

հիասթափեցուցինք

հիասթափեցուցիք

հիասթափեցուցին

հիասթափեցնեմ

կը հիասթափեցնեմ

հիասթափեցնես

կը հիասթափեցնես

կը հիասթափեցնէ

հիասթափեցնենք

կը հիասթափեցնենք

հիասթափեցնէք

կը հիասթափեցնէք

հիասթափեցնեն

կը հիասթափեցնեն

հիասթափեցնէի

կը հիասթափեցնէի

հիասթափեցնէիր

կը հիասթափեցնէիր

հիասթափեցնէր

կը հիասթափեցնէր

հիասթափեցնէինք

կը հիասթափեցնէինք

հիասթափեցնէիք

կը հիասթափեցնէիք

հիասթափեցնէին

կը հիասթափեցնէին

հիասթափեցո՛ւր

հիասթափեցուցէ՛ք

մի՛ հիասթափեցներ

մի՛ հիասթափեցնէք

hyw-decl-noun-unc

հիասթափեցնել

հիասթափեցնելը/հիասթափեցնելն

հիասթափեցնելներ

հիասթափեցնելները/հիասթափեցնելներն

հիասթափեցնելու

հիասթափեցնելուն

հիասթափեցնելէն

հիասթափեցնելովը/հիասթափեցնելովն

հիասթափեցնելներու

հիասթափեցնելներուն

հիասթափեցնելներէն

հիասթափեցնելներովը/հիասթափեցնելներովն

հիասթափեցնելէ

հիասթափեցնելներէ

հիասթափեցնելով

հիասթափեցնելներով

հիասթափեցնելս

հիասթափեցնելներս

հիասթափեցնելուս

հիասթափեցնելներուս

հիասթափեցնելէս

հիասթափեցնելներէս

հիասթափեցնելովս

հիասթափեցնելներովս

հիասթափեցնելդ

հիասթափեցնելներդ

հիասթափեցնելուդ

հիասթափեցնելներէդ

հիասթափեցնելէդ

հիասթափեցնելներէդ

հիասթափեցնելովդ

հիասթափեցնելներովդ

հիասթափել հիասթափել#Armenian

causative of հիասթափել (hiastʻapʻel): to disappoint, to let down