ցավել

head

ցավել • (cʻavel) (traditional orthography spelling ցաւել)

cʻavel (romanization)
orthography spelling ցաւել (traditional)
ցավել (infinitive)
ցավում (converb imperfective)
ցավելիս (converb simultaneous)
ցավեցնել (causative)
ցավացնել (causative)
ցավել (converb perfective)
ցավ- (stem)
ցավելու (converb converb-i future)
ցաված (participle resultative)
ցավելիք (converb converb-ii future)
ցավող (participle subjective)
ցավի (connegative converb)
ցավում եմ (first-person indicative present singular)
ցավում ես (indicative present second-person singular)
ցավում է (indicative present singular third-person)
ցավում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ցավում եք (indicative plural present second-person)
ցավում են (indicative plural present third-person)
ցավում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ցավում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ցավում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ցավում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ցավում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ցավում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ցավելու եմ (first-person future indicative singular)
ցավելու ես (future indicative second-person singular)
ցավելու է (future indicative singular third-person)
ցավելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ցավելու եք (future indicative plural second-person)
ցավելու են (future indicative plural third-person)
ցավելու էի (first-person future indicative past singular)
ցավելու էիր (future indicative past second-person singular)
ցավելու էր (future indicative past singular third-person)
ցավելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ցավելու էիք (future indicative past plural second-person)
ցավելու էին (future indicative past plural third-person)
ցավել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ցավել ես (indicative perfect present second-person singular)
ցավել է (indicative perfect present singular third-person)
ցավել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ցավել եք (indicative perfect plural present second-person)
ցավել են (indicative perfect plural present third-person)
ցավել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ցավել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ցավել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ցավել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ցավել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ցավել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ցավեցի (aorist first-person indicative singular)
ցավի (cʻavecʻi, cʻavi*) (aorist first-person indicative singular)
ցավեցիր (aorist indicative second-person singular)
ցավիր (cʻavecʻir, cʻavir*) (aorist indicative second-person singular)
ցավեց (aorist indicative singular third-person)
ցավեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ցավինք (cʻavecʻinkʻ, cʻavinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ցավեցիք (aorist indicative plural second-person)
ցավիք (cʻavecʻikʻ, cʻavikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ցավեցին (aorist indicative plural third-person)
ցավին (cʻavecʻin, cʻavin*) (aorist indicative plural third-person)
ցավեմ (first-person present singular subjunctive)
ցավես (present second-person singular subjunctive)
ցավի (present singular subjunctive third-person)
ցավենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ցավեք (plural present second-person subjunctive)
ցավեն (plural present subjunctive third-person)
ցավեի (first-person past singular subjunctive)
ցավեիր (past second-person singular subjunctive)
ցավեր (past singular subjunctive third-person)
ցավեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ցավեիք (past plural second-person subjunctive)
ցավեին (past plural subjunctive third-person)
կցավեմ (conditional first-person future singular)
կցավես (conditional future second-person singular)
կցավի (conditional future singular third-person)
կցավենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կցավեք (conditional future plural second-person)
կցավեն (conditional future plural third-person)
կցավեի (conditional first-person past singular)
կցավեիր (conditional past second-person singular)
կցավեր (conditional past singular third-person)
կցավեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կցավեիք (conditional past plural second-person)
կցավեին (conditional past plural third-person)
ցավի՛ր (imperative rare singular)
ցավի՛ (cʻavír, cʻaví*) (imperative rare singular)
ցավե՛ք (imperative plural rare)
ցավեցե՛ք (cʻavékʻ, cʻavecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չցավել (infinitive negative)
չցաված (negative participle resultative)
չցավող (negative participle subjective)
չեմ ցավում (first-person indicative negative present singular)
չես ցավում (indicative negative present second-person singular)
չի ցավում (indicative negative present singular third-person)
չենք ցավում (first-person indicative negative plural present)
չեք ցավում (indicative negative plural present second-person)
չեն ցավում (indicative negative plural present third-person)
չէի ցավում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ցավում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ցավում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ցավում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ցավում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ցավում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ցավելու (first-person future indicative negative singular)
չես ցավելու (future indicative negative second-person singular)
չի ցավելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ցավելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ցավելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ցավելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ցավելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ցավելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ցավելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ցավելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ցավելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ցավելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ցավել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ցավել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ցավել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ցավել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ցավել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ցավել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ցավել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ցավել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ցավել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ցավել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ցավել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ցավել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չցավեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չցավի (čʻcʻavecʻi, čʻcʻavi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չցավեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չցավիր (čʻcʻavecʻir, čʻcʻavir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չցավեց (aorist indicative negative singular third-person)
չցավեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չցավինք (čʻcʻavecʻinkʻ, čʻcʻavinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չցավեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չցավիք (čʻcʻavecʻikʻ, čʻcʻavikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չցավեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չցավին (čʻcʻavecʻin, čʻcʻavin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չցավեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չցավես (negative present second-person singular subjunctive)
չցավի (negative present singular subjunctive third-person)
չցավենք (first-person negative plural present subjunctive)
չցավեք (negative plural present second-person subjunctive)
չցավեն (negative plural present subjunctive third-person)
չցավեի (first-person negative past singular subjunctive)
չցավեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չցավեր (negative past singular subjunctive third-person)
չցավեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չցավեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չցավեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ցավի (conditional first-person future negative singular)
չես ցավի (conditional future negative second-person singular)
չի ցավի (conditional future negative singular third-person)
չենք ցավի (conditional first-person future negative plural)
չեք ցավի (conditional future negative plural second-person)
չեն ցավի (conditional future negative plural third-person)
չէի ցավի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ցավի (conditional negative past second-person singular)
չէր ցավի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ցավի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ցավի (conditional negative past plural second-person)
չէին ցավի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ցավիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ցավի (mí cʻavir, mí cʻavi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ցավեք (imperative negative plural rare)
ցավել (nominative singular singular-only)
ցավելու (dative singular singular-only)
ցավելուց (ablative singular singular-only)
ցավելով (instrumental singular singular-only)
ցավելում (locative singular singular-only)
ցավելը (definite nominative singular singular-only)
ցավելն (definite nominative singular singular-only)
ցավելուն (dative definite singular singular-only)
ցավելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ցավելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ցավելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ցավելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ցավելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ցավելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ցավելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ցավելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ցավելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ցավելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ցավեցնել, ցավացնել*, ցավցնել*

ցավող

ցավի՛ր, ցավի՛*

ցավե՛ք, ցավեցե՛ք**

մի՛ ցավիր, մի՛ ցավի*

մի՛ ցավեք, մի՛ ցավեցեք**

hy-decl-noun-unc

ցավելը/ցավելն

ցավելները/ցավելներն

ցավելներումս

ցավելներումդ

From Old Armenian ցաւիմ (cʻawim); see ցաւ (cʻaw) for more. The sense “support a sports team” is a semantic loan from Russian боле́ть (bolétʹ).

semantic loan

գլուխս ցավում է

to be a fan of, to support (usually a sports team)


վիճել

head

վիճել • (vičel)

hy-verb

վիճել • (vičel)

vičel (romanization)
վիճել (infinitive)
վիճում (converb imperfective)
վիճելիս (converb simultaneous)
վիճել (converb perfective)
վիճ- (stem)
վիճելու (converb converb-i future)
վիճած (participle resultative)
վիճելիք (converb converb-ii future)
վիճող (participle subjective)
վիճի (connegative converb)
վիճում եմ (first-person indicative present singular)
վիճում ես (indicative present second-person singular)
վիճում է (indicative present singular third-person)
վիճում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վիճում եք (indicative plural present second-person)
վիճում են (indicative plural present third-person)
վիճում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վիճում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վիճում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վիճում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վիճում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վիճում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վիճելու եմ (first-person future indicative singular)
վիճելու ես (future indicative second-person singular)
վիճելու է (future indicative singular third-person)
վիճելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վիճելու եք (future indicative plural second-person)
վիճելու են (future indicative plural third-person)
վիճելու էի (first-person future indicative past singular)
վիճելու էիր (future indicative past second-person singular)
վիճելու էր (future indicative past singular third-person)
վիճելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վիճելու էիք (future indicative past plural second-person)
վիճելու էին (future indicative past plural third-person)
վիճել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վիճել ես (indicative perfect present second-person singular)
վիճել է (indicative perfect present singular third-person)
վիճել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վիճել եք (indicative perfect plural present second-person)
վիճել են (indicative perfect plural present third-person)
վիճել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վիճել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վիճել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վիճել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վիճել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վիճել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վիճեցի (aorist first-person indicative singular)
վիճի (vičecʻi, viči*) (aorist first-person indicative singular)
վիճեցիր (aorist indicative second-person singular)
վիճիր (vičecʻir, vičir*) (aorist indicative second-person singular)
վիճեց (aorist indicative singular third-person)
վիճեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վիճինք (vičecʻinkʻ, vičinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վիճեցիք (aorist indicative plural second-person)
վիճիք (vičecʻikʻ, vičikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վիճեցին (aorist indicative plural third-person)
վիճին (vičecʻin, vičin*) (aorist indicative plural third-person)
վիճեմ (first-person present singular subjunctive)
վիճես (present second-person singular subjunctive)
վիճի (present singular subjunctive third-person)
վիճենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վիճեք (plural present second-person subjunctive)
վիճեն (plural present subjunctive third-person)
վիճեի (first-person past singular subjunctive)
վիճեիր (past second-person singular subjunctive)
վիճեր (past singular subjunctive third-person)
վիճեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վիճեիք (past plural second-person subjunctive)
վիճեին (past plural subjunctive third-person)
կվիճեմ (conditional first-person future singular)
կվիճես (conditional future second-person singular)
կվիճի (conditional future singular third-person)
կվիճենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվիճեք (conditional future plural second-person)
կվիճեն (conditional future plural third-person)
կվիճեի (conditional first-person past singular)
կվիճեիր (conditional past second-person singular)
կվիճեր (conditional past singular third-person)
կվիճեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվիճեիք (conditional past plural second-person)
կվիճեին (conditional past plural third-person)
վիճի՛ր (imperative rare singular)
վիճի՛ (vičír, vičí*) (imperative rare singular)
վիճե՛ք (imperative plural rare)
վիճեցե՛ք (vičékʻ, vičecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվիճել (infinitive negative)
չվիճած (negative participle resultative)
չվիճող (negative participle subjective)
չեմ վիճում (first-person indicative negative present singular)
չես վիճում (indicative negative present second-person singular)
չի վիճում (indicative negative present singular third-person)
չենք վիճում (first-person indicative negative plural present)
չեք վիճում (indicative negative plural present second-person)
չեն վիճում (indicative negative plural present third-person)
չէի վիճում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վիճում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վիճում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վիճում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վիճում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վիճում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վիճելու (first-person future indicative negative singular)
չես վիճելու (future indicative negative second-person singular)
չի վիճելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վիճելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վիճելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վիճելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վիճելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վիճելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վիճելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վիճելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վիճելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վիճելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վիճել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վիճել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վիճել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վիճել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վիճել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վիճել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վիճել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վիճել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վիճել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վիճել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վիճել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վիճել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվիճեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվիճի (čʻvičecʻi, čʻviči*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվիճեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվիճիր (čʻvičecʻir, čʻvičir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվիճեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվիճեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվիճինք (čʻvičecʻinkʻ, čʻvičinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չվիճեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվիճիք (čʻvičecʻikʻ, čʻvičikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չվիճեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվիճին (čʻvičecʻin, čʻvičin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվիճեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվիճես (negative present second-person singular subjunctive)
չվիճի (negative present singular subjunctive third-person)
չվիճենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվիճեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվիճեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվիճեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվիճեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվիճեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվիճեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվիճեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվիճեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վիճի (conditional first-person future negative singular)
չես վիճի (conditional future negative second-person singular)
չի վիճի (conditional future negative singular third-person)
չենք վիճի (conditional first-person future negative plural)
չեք վիճի (conditional future negative plural second-person)
չեն վիճի (conditional future negative plural third-person)
չէի վիճի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վիճի (conditional negative past second-person singular)
չէր վիճի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վիճի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վիճի (conditional negative past plural second-person)
չէին վիճի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վիճիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վիճի (mí vičir, mí viči*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վիճեք (imperative negative plural rare)
մի՛ վիճեցեք (mí vičekʻ, mí vičecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
վիճել (nominative singular singular-only)
վիճելու (dative singular singular-only)
վիճելուց (ablative singular singular-only)
վիճելով (instrumental singular singular-only)
վիճելում (locative singular singular-only)
վիճելը (definite nominative singular singular-only)
վիճելն (definite nominative singular singular-only)
վիճելուն (dative definite singular singular-only)
վիճելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վիճելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վիճելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վիճելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վիճելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վիճելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վիճելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վիճելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վիճելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վիճելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վիճող

վիճի՛ր, վիճի՛*

վիճե՛ք, վիճեցե՛ք**

մի՛ վիճիր, մի՛ վիճի*

մի՛ վիճեք, մի՛ վիճեցեք**

hy-decl-noun-unc

վիճելը/վիճելն

վիճելները/վիճելներն

վիճելներումս

վիճելներումդ

From Old Armenian վիճեմ (vičem), from վէճ (vēč).


գոյություն ունենալ

head

գոյություն ունենալ

գոյություն ունենալ • (goyutʻyun unenal)

hy-verb

գոյություն ունենալ

գոյություն ունենալ • (goyutʻyun unenal)


խոսում

head

խոսում • (xosum)

խոսել խոսել#Armenian


ստիպել

stipel (romanization)
ստիպել (infinitive)
ստիպում (converb imperfective)
ստիպվել (passive)
ստիպելիս (converb simultaneous)
ստիպել (converb perfective)
ստիպ- (stem)
ստիպելու (converb converb-i future)
ստիպած (participle resultative)
ստիպելիք (converb converb-ii future)
ստիպող (participle subjective)
ստիպի (connegative converb)
ստիպում եմ (first-person indicative present singular)
ստիպում ես (indicative present second-person singular)
ստիպում է (indicative present singular third-person)
ստիպում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ստիպում եք (indicative plural present second-person)
ստիպում են (indicative plural present third-person)
ստիպում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ստիպում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ստիպում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ստիպում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ստիպում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ստիպում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ստիպելու եմ (first-person future indicative singular)
ստիպելու ես (future indicative second-person singular)
ստիպելու է (future indicative singular third-person)
ստիպելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ստիպելու եք (future indicative plural second-person)
ստիպելու են (future indicative plural third-person)
ստիպելու էի (first-person future indicative past singular)
ստիպելու էիր (future indicative past second-person singular)
ստիպելու էր (future indicative past singular third-person)
ստիպելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ստիպելու էիք (future indicative past plural second-person)
ստիպելու էին (future indicative past plural third-person)
ստիպել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ստիպել ես (indicative perfect present second-person singular)
ստիպել է (indicative perfect present singular third-person)
ստիպել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ստիպել եք (indicative perfect plural present second-person)
ստիպել են (indicative perfect plural present third-person)
ստիպել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ստիպել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ստիպել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ստիպել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ստիպել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ստիպել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ստիպեցի (aorist first-person indicative singular)
ստիպի (stipecʻi, stipi*) (aorist first-person indicative singular)
ստիպեցիր (aorist indicative second-person singular)
ստիպիր (stipecʻir, stipir*) (aorist indicative second-person singular)
ստիպեց (aorist indicative singular third-person)
ստիպեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ստիպինք (stipecʻinkʻ, stipinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ստիպեցիք (aorist indicative plural second-person)
ստիպիք (stipecʻikʻ, stipikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ստիպեցին (aorist indicative plural third-person)
ստիպին (stipecʻin, stipin*) (aorist indicative plural third-person)
ստիպեմ (first-person present singular subjunctive)
ստիպես (present second-person singular subjunctive)
ստիպի (present singular subjunctive third-person)
ստիպենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ստիպեք (plural present second-person subjunctive)
ստիպեն (plural present subjunctive third-person)
ստիպեի (first-person past singular subjunctive)
ստիպեիր (past second-person singular subjunctive)
ստիպեր (past singular subjunctive third-person)
ստիպեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ստիպեիք (past plural second-person subjunctive)
ստիպեին (past plural subjunctive third-person)
կստիպեմ (conditional first-person future singular)
կստիպես (conditional future second-person singular)
կստիպի (conditional future singular third-person)
կստիպենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կստիպեք (conditional future plural second-person)
կստիպեն (conditional future plural third-person)
կստիպեի (conditional first-person past singular)
կստիպեիր (conditional past second-person singular)
կստիպեր (conditional past singular third-person)
կստիպեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կստիպեիք (conditional past plural second-person)
կստիպեին (conditional past plural third-person)
ստիպի՛ր (imperative rare singular)
ստիպի՛ (stipír, stipí*) (imperative rare singular)
ստիպե՛ք (imperative plural rare)
ստիպեցե՛ք (stipékʻ, stipecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չստիպել (infinitive negative)
չստիպած (negative participle resultative)
չստիպող (negative participle subjective)
չեմ ստիպում (first-person indicative negative present singular)
չես ստիպում (indicative negative present second-person singular)
չի ստիպում (indicative negative present singular third-person)
չենք ստիպում (first-person indicative negative plural present)
չեք ստիպում (indicative negative plural present second-person)
չեն ստիպում (indicative negative plural present third-person)
չէի ստիպում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ստիպում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ստիպում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ստիպում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ստիպում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ստիպում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ստիպելու (first-person future indicative negative singular)
չես ստիպելու (future indicative negative second-person singular)
չի ստիպելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ստիպելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ստիպելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ստիպելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ստիպելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ստիպելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ստիպելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ստիպելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ստիպելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ստիպելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ստիպել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ստիպել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ստիպել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ստիպել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ստիպել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ստիպել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ստիպել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ստիպել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ստիպել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ստիպել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ստիպել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ստիպել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չստիպեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չստիպի (čʻstipecʻi, čʻstipi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չստիպեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չստիպիր (čʻstipecʻir, čʻstipir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չստիպեց (aorist indicative negative singular third-person)
չստիպեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չստիպինք (čʻstipecʻinkʻ, čʻstipinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չստիպեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չստիպիք (čʻstipecʻikʻ, čʻstipikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չստիպեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չստիպին (čʻstipecʻin, čʻstipin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չստիպեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չստիպես (negative present second-person singular subjunctive)
չստիպի (negative present singular subjunctive third-person)
չստիպենք (first-person negative plural present subjunctive)
չստիպեք (negative plural present second-person subjunctive)
չստիպեն (negative plural present subjunctive third-person)
չստիպեի (first-person negative past singular subjunctive)
չստիպեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չստիպեր (negative past singular subjunctive third-person)
չստիպեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չստիպեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չստիպեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ստիպի (conditional first-person future negative singular)
չես ստիպի (conditional future negative second-person singular)
չի ստիպի (conditional future negative singular third-person)
չենք ստիպի (conditional first-person future negative plural)
չեք ստիպի (conditional future negative plural second-person)
չեն ստիպի (conditional future negative plural third-person)
չէի ստիպի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ստիպի (conditional negative past second-person singular)
չէր ստիպի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ստիպի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ստիպի (conditional negative past plural second-person)
չէին ստիպի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ստիպիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ստիպի (mí stipir, mí stipi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ստիպեք (imperative negative plural rare)
ստիպել (nominative singular singular-only)
ստիպելու (dative singular singular-only)
ստիպելուց (ablative singular singular-only)
ստիպելով (instrumental singular singular-only)
ստիպելում (locative singular singular-only)
ստիպելը (definite nominative singular singular-only)
ստիպելն (definite nominative singular singular-only)
ստիպելուն (dative definite singular singular-only)
ստիպելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ստիպելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ստիպելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ստիպելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ստիպելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ստիպելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ստիպելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ստիպելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ստիպելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ստիպելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ստիպող

ստիպի՛ր, ստիպի՛*

ստիպե՛ք, ստիպեցե՛ք**

մի՛ ստիպիր, մի՛ ստիպի*

մի՛ ստիպեք, մի՛ ստիպեցեք**

hy-decl-noun-unc

ստիպելը/ստիպելն

ստիպելները/ստիպելներն

ստիպելներում

ստիպելներիցս

ստիպելներովս

ստիպելներումս

ստիպելներիցդ

ստիպելներովդ

ստիպելներումդ

(transitive) to compel, to force, to make


բեր

բերել բերել#Armenian

second-person singular imperative of բերել (berel)


սիրվել

sirvel (romanization)
սիրվել (infinitive)
սիրվում (converb imperfective)
սիրվելիս (converb simultaneous)
սիրվել (converb perfective)
սիրվ- (stem)
սիրվելու (converb converb-i future)
սիրված (participle resultative)
սիրվելիք (converb converb-ii future)
սիրվող (participle subjective)
սիրվի (connegative converb)
սիրվում եմ (first-person indicative present singular)
սիրվում ես (indicative present second-person singular)
սիրվում է (indicative present singular third-person)
սիրվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սիրվում եք (indicative plural present second-person)
սիրվում են (indicative plural present third-person)
սիրվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սիրվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սիրվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սիրվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սիրվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սիրվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սիրվելու եմ (first-person future indicative singular)
սիրվելու ես (future indicative second-person singular)
սիրվելու է (future indicative singular third-person)
սիրվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սիրվելու եք (future indicative plural second-person)
սիրվելու են (future indicative plural third-person)
սիրվելու էի (first-person future indicative past singular)
սիրվելու էիր (future indicative past second-person singular)
սիրվելու էր (future indicative past singular third-person)
սիրվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սիրվելու էիք (future indicative past plural second-person)
սիրվելու էին (future indicative past plural third-person)
սիրվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սիրվել ես (indicative perfect present second-person singular)
սիրվել է (indicative perfect present singular third-person)
սիրվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սիրվել եք (indicative perfect plural present second-person)
սիրվել են (indicative perfect plural present third-person)
սիրվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սիրվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սիրվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սիրվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սիրվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սիրվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սիրվեցի (aorist first-person indicative singular)
սիրվի (sirvecʻi, sirvi*) (aorist first-person indicative singular)
սիրվեցիր (aorist indicative second-person singular)
սիրվիր (sirvecʻir, sirvir*) (aorist indicative second-person singular)
սիրվեց (aorist indicative singular third-person)
սիրվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սիրվինք (sirvecʻinkʻ, sirvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սիրվեցիք (aorist indicative plural second-person)
սիրվիք (sirvecʻikʻ, sirvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սիրվեցին (aorist indicative plural third-person)
սիրվին (sirvecʻin, sirvin*) (aorist indicative plural third-person)
սիրվեմ (first-person present singular subjunctive)
սիրվես (present second-person singular subjunctive)
սիրվի (present singular subjunctive third-person)
սիրվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սիրվեք (plural present second-person subjunctive)
սիրվեն (plural present subjunctive third-person)
սիրվեի (first-person past singular subjunctive)
սիրվեիր (past second-person singular subjunctive)
սիրվեր (past singular subjunctive third-person)
սիրվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սիրվեիք (past plural second-person subjunctive)
սիրվեին (past plural subjunctive third-person)
կսիրվեմ (conditional first-person future singular)
կսիրվես (conditional future second-person singular)
կսիրվի (conditional future singular third-person)
կսիրվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսիրվեք (conditional future plural second-person)
կսիրվեն (conditional future plural third-person)
կսիրվեի (conditional first-person past singular)
կսիրվեիր (conditional past second-person singular)
կսիրվեր (conditional past singular third-person)
կսիրվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսիրվեիք (conditional past plural second-person)
կսիրվեին (conditional past plural third-person)
սիրվի՛ր (imperative rare singular)
սիրվի՛ (sirvír, sirví*) (imperative rare singular)
սիրվե՛ք (imperative plural rare)
սիրվեցե՛ք (sirvékʻ, sirvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չսիրվել (infinitive negative)
չսիրված (negative participle resultative)
չսիրվող (negative participle subjective)
չեմ սիրվում (first-person indicative negative present singular)
չես սիրվում (indicative negative present second-person singular)
չի սիրվում (indicative negative present singular third-person)
չենք սիրվում (first-person indicative negative plural present)
չեք սիրվում (indicative negative plural present second-person)
չեն սիրվում (indicative negative plural present third-person)
չէի սիրվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սիրվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սիրվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սիրվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սիրվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սիրվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սիրվելու (first-person future indicative negative singular)
չես սիրվելու (future indicative negative second-person singular)
չի սիրվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սիրվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սիրվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սիրվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սիրվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սիրվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սիրվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սիրվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սիրվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սիրվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սիրվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սիրվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սիրվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սիրվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սիրվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սիրվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սիրվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սիրվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սիրվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սիրվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սիրվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սիրվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսիրվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսիրվի (čʻsirvecʻi, čʻsirvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսիրվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսիրվիր (čʻsirvecʻir, čʻsirvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսիրվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսիրվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսիրվինք (čʻsirvecʻinkʻ, čʻsirvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չսիրվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսիրվիք (čʻsirvecʻikʻ, čʻsirvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չսիրվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսիրվին (čʻsirvecʻin, čʻsirvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսիրվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսիրվես (negative present second-person singular subjunctive)
չսիրվի (negative present singular subjunctive third-person)
չսիրվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսիրվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսիրվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսիրվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսիրվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսիրվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսիրվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսիրվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսիրվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սիրվի (conditional first-person future negative singular)
չես սիրվի (conditional future negative second-person singular)
չի սիրվի (conditional future negative singular third-person)
չենք սիրվի (conditional first-person future negative plural)
չեք սիրվի (conditional future negative plural second-person)
չեն սիրվի (conditional future negative plural third-person)
չէի սիրվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սիրվի (conditional negative past second-person singular)
չէր սիրվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սիրվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սիրվի (conditional negative past plural second-person)
չէին սիրվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սիրվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սիրվի (mí sirvir, mí sirvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սիրվեք (imperative negative plural rare)
սիրվել (nominative singular singular-only)
սիրվելու (dative singular singular-only)
սիրվելուց (ablative singular singular-only)
սիրվելով (instrumental singular singular-only)
սիրվելում (locative singular singular-only)
սիրվելը (definite nominative singular singular-only)
սիրվելն (definite nominative singular singular-only)
սիրվելուն (dative definite singular singular-only)
սիրվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սիրվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սիրվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սիրվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սիրվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սիրվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սիրվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սիրվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սիրվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սիրվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սիրվող

սիրվի՛ր, սիրվի՛*

սիրվե՛ք, սիրվեցե՛ք**

մի՛ սիրվիր, մի՛ սիրվի*

մի՛ սիրվեք, մի՛ սիրվեցեք**

hy-decl-noun-unc

սիրվելը/սիրվելն

սիրվելները/սիրվելներն

սիրվելներում

սիրվելներիցս

սիրվելներովս

սիրվելներումս

սիրվելներիցդ

սիրվելներովդ

սիրվելներումդ

սիրել սիրել#Armenian


թլփատել

head

թլփատել • (tʻlpʻatel)

hy-verb

թլփատել • (tʻlpʻatel)

tʻlpʻatel (romanization)
թլփատել (nominative singular uncountable)
թլփատելը (definite nominative singular uncountable)
թլփատելն (definite nominative singular uncountable)
թլփատելու (dative singular uncountable)
թլփատելուն (dative definite singular uncountable)
թլփատելուց (ablative singular uncountable)
թլփատելով (instrumental singular uncountable)
թլփատելում (locative singular uncountable)
չթլփատել (negative nominative singular uncountable)
չթլփատելը (definite negative nominative singular uncountable)
չթլփատելն (čʻ{{{1}}}ə/čʻtʻlpʻateln) (definite negative nominative singular uncountable)
չթլփատելու (dative negative singular uncountable)
չթլփատելուն (dative definite negative singular uncountable)
չթլփատելուց (ablative negative singular uncountable)
չթլփատելով (instrumental negative singular uncountable)
չթլփատելում (locative negative singular uncountable)
թլփատել (infinitive)
թլփատում (converb imperfective)
թլփատվել (passive)
թլփատելիս (converb simultaneous)
թլփատել (converb perfective)
թլփատ- (stem)
թլփատելու (converb converb-i future)
թլփատած (participle resultative)
թլփատելիք (converb converb-ii future)
թլփատող (participle subjective)
թլփատի (connegative converb)
թլփատում եմ (first-person indicative present singular)
թլփատում ես (indicative present second-person singular)
թլփատում է (indicative present singular third-person)
թլփատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
թլփատում եք (indicative plural present second-person)
թլփատում են (indicative plural present third-person)
թլփատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
թլփատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
թլփատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
թլփատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
թլփատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
թլփատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
թլփատելու եմ (first-person future indicative singular)
թլփատելու ես (future indicative second-person singular)
թլփատելու է (future indicative singular third-person)
թլփատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
թլփատելու եք (future indicative plural second-person)
թլփատելու են (future indicative plural third-person)
թլփատելու էի (first-person future indicative past singular)
թլփատելու էիր (future indicative past second-person singular)
թլփատելու էր (future indicative past singular third-person)
թլփատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
թլփատելու էիք (future indicative past plural second-person)
թլփատելու էին (future indicative past plural third-person)
թլփատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
թլփատել ես (indicative perfect present second-person singular)
թլփատել է (indicative perfect present singular third-person)
թլփատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
թլփատել եք (indicative perfect plural present second-person)
թլփատել են (indicative perfect plural present third-person)
թլփատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
թլփատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
թլփատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
թլփատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
թլփատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
թլփատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
թլփատեցի (aorist first-person indicative singular)
թլփատի (tʻlpʻatecʻi, tʻlpʻati*) (aorist first-person indicative singular)
թլփատեցիր (aorist indicative second-person singular)
թլփատիր (tʻlpʻatecʻir, tʻlpʻatir*) (aorist indicative second-person singular)
թլփատեց (aorist indicative singular third-person)
թլփատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թլփատինք (tʻlpʻatecʻinkʻ, tʻlpʻatinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թլփատեցիք (aorist indicative plural second-person)
թլփատիք (tʻlpʻatecʻikʻ, tʻlpʻatikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
թլփատեցին (aorist indicative plural third-person)
թլփատին (tʻlpʻatecʻin, tʻlpʻatin*) (aorist indicative plural third-person)
թլփատեմ (first-person present singular subjunctive)
թլփատես (present second-person singular subjunctive)
թլփատի (present singular subjunctive third-person)
թլփատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
թլփատեք (plural present second-person subjunctive)
թլփատեն (plural present subjunctive third-person)
թլփատեի (first-person past singular subjunctive)
թլփատեիր (past second-person singular subjunctive)
թլփատեր (past singular subjunctive third-person)
թլփատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
թլփատեիք (past plural second-person subjunctive)
թլփատեին (past plural subjunctive third-person)
կթլփատեմ (conditional first-person future singular)
կթլփատես (conditional future second-person singular)
կթլփատի (conditional future singular third-person)
կթլփատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կթլփատեք (conditional future plural second-person)
կթլփատեն (conditional future plural third-person)
կթլփատեի (conditional first-person past singular)
կթլփատեիր (conditional past second-person singular)
կթլփատեր (conditional past singular third-person)
կթլփատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կթլփատեիք (conditional past plural second-person)
կթլփատեին (conditional past plural third-person)
թլփատի՛ր (imperative rare singular)
թլփատի՛ (tʻlpʻatír, tʻlpʻatí*) (imperative rare singular)
թլփատե՛ք (imperative plural rare)
չթլփատել (infinitive negative)
չթլփատած (negative participle resultative)
չթլփատող (negative participle subjective)
չեմ թլփատում (first-person indicative negative present singular)
չես թլփատում (indicative negative present second-person singular)
չի թլփատում (indicative negative present singular third-person)
չենք թլփատում (first-person indicative negative plural present)
չեք թլփատում (indicative negative plural present second-person)
չեն թլփատում (indicative negative plural present third-person)
չէի թլփատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր թլփատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր թլփատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք թլփատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք թլփատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին թլփատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ թլփատելու (first-person future indicative negative singular)
չես թլփատելու (future indicative negative second-person singular)
չի թլփատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք թլփատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք թլփատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն թլփատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի թլփատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր թլփատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր թլփատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք թլփատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք թլփատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին թլփատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ թլփատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես թլփատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի թլփատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք թլփատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք թլփատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն թլփատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի թլփատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր թլփատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր թլփատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք թլփատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք թլփատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին թլփատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չթլփատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չթլփատի (čʻtʻlpʻatecʻi, čʻtʻlpʻati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չթլփատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չթլփատիր (čʻtʻlpʻatecʻir, čʻtʻlpʻatir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չթլփատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չթլփատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չթլփատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չթլփատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չթլփատին (čʻtʻlpʻatecʻin, čʻtʻlpʻatin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չթլփատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չթլփատես (negative present second-person singular subjunctive)
չթլփատի (negative present singular subjunctive third-person)
չթլփատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չթլփատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չթլփատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չթլփատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չթլփատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չթլփատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չթլփատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չթլփատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չթլփատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ թլփատի (conditional first-person future negative singular)
չես թլփատի (conditional future negative second-person singular)
չի թլփատի (conditional future negative singular third-person)
չենք թլփատի (conditional first-person future negative plural)
չեք թլփատի (conditional future negative plural second-person)
չեն թլփատի (conditional future negative plural third-person)
չէի թլփատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր թլփատի (conditional negative past second-person singular)
չէր թլփատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք թլփատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք թլփատի (conditional negative past plural second-person)
չէին թլփատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ թլփատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ թլփատի (mí tʻlpʻatir, mí tʻlpʻati*) (imperative negative rare singular)
մի՛ թլփատեք (imperative negative plural rare)
թլփատել (nominative singular singular-only)
թլփատելու (dative singular singular-only)
թլփատելուց (ablative singular singular-only)
թլփատելով (instrumental singular singular-only)
թլփատելում (locative singular singular-only)
թլփատելը (definite nominative singular singular-only)
թլփատելն (definite nominative singular singular-only)
թլփատելուն (dative definite singular singular-only)
թլփատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
թլփատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
թլփատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
թլփատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
թլփատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
թլփատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
թլփատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
թլփատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
թլփատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
թլփատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

թլփատող

թլփատի՛ր, թլփատի՛*

թլփատե՛ք, թլփատեցե՛ք**

մի՛ թլփատիր, մի՛ թլփատի*

մի՛ թլփատեք, մի՛ թլփատեցեք**

hy-decl-noun-unc

թլփատելը/թլփատելն

թլփատելները/թլփատելներն

թլփատելներին

թլփատելներից

թլփատելներով

թլփատելներում

թլփատելներիս

թլփատելներիցս

թլփատելներովս

թլփատելներումս

թլփատելներիդ

թլփատելներիցդ

թլփատելներովդ

թլփատելներումդ

From Old Armenian թլփատել (tʻlpʻatel), infinitive of թլփատեմ (tʻlpʻatem); see it for more.


ապրես

ապրել ապրել#Armenian

second-person singular future subjunctive/optative of ապրել (aprel)


պաչել

head

պաչել • (pačʻel)

hy-verb

պաչել • (pačʻel)

pačʻel (romanization)
պաչել (infinitive)
պաչում (converb imperfective)
պաչվել (passive)
պաչելիս (converb simultaneous)
պաչել (converb perfective)
պաչ- (stem)
պաչելու (converb converb-i future)
պաչած (participle resultative)
պաչելիք (converb converb-ii future)
պաչող (participle subjective)
պաչի (connegative converb)
պաչում եմ (first-person indicative present singular)
պաչում ես (indicative present second-person singular)
պաչում է (indicative present singular third-person)
պաչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
պաչում եք (indicative plural present second-person)
պաչում են (indicative plural present third-person)
պաչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
պաչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
պաչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
պաչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
պաչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
պաչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
պաչելու եմ (first-person future indicative singular)
պաչելու ես (future indicative second-person singular)
պաչելու է (future indicative singular third-person)
պաչելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պաչելու եք (future indicative plural second-person)
պաչելու են (future indicative plural third-person)
պաչելու էի (first-person future indicative past singular)
պաչելու էիր (future indicative past second-person singular)
պաչելու էր (future indicative past singular third-person)
պաչելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պաչելու էիք (future indicative past plural second-person)
պաչելու էին (future indicative past plural third-person)
պաչել եմ (first-person indicative perfect present singular)
պաչել ես (indicative perfect present second-person singular)
պաչել է (indicative perfect present singular third-person)
պաչել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պաչել եք (indicative perfect plural present second-person)
պաչել են (indicative perfect plural present third-person)
պաչել էի (first-person indicative pluperfect singular)
պաչել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պաչել էր (indicative pluperfect singular third-person)
պաչել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պաչել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պաչել էին (indicative pluperfect plural third-person)
պաչեցի (aorist first-person indicative singular)
պաչի (pačʻecʻi, pačʻi*) (aorist first-person indicative singular)
պաչեցիր (aorist indicative second-person singular)
պաչիր (pačʻecʻir, pačʻir*) (aorist indicative second-person singular)
պաչեց (aorist indicative singular third-person)
պաչեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պաչինք (pačʻecʻinkʻ, pačʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պաչեցիք (aorist indicative plural second-person)
պաչիք (pačʻecʻikʻ, pačʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
պաչեցին (aorist indicative plural third-person)
պաչին (pačʻecʻin, pačʻin*) (aorist indicative plural third-person)
պաչեմ (first-person present singular subjunctive)
պաչես (present second-person singular subjunctive)
պաչի (present singular subjunctive third-person)
պաչենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պաչեք (plural present second-person subjunctive)
պաչեն (plural present subjunctive third-person)
պաչեի (first-person past singular subjunctive)
պաչեիր (past second-person singular subjunctive)
պաչեր (past singular subjunctive third-person)
պաչեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պաչեիք (past plural second-person subjunctive)
պաչեին (past plural subjunctive third-person)
կպաչեմ (conditional first-person future singular)
կպաչես (conditional future second-person singular)
կպաչի (conditional future singular third-person)
կպաչենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կպաչեք (conditional future plural second-person)
կպաչեն (conditional future plural third-person)
կպաչեի (conditional first-person past singular)
կպաչեիր (conditional past second-person singular)
կպաչեր (conditional past singular third-person)
կպաչեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կպաչեիք (conditional past plural second-person)
կպաչեին (conditional past plural third-person)
պաչի՛ր (imperative rare singular)
պաչի՛ (pačʻír, pačʻí*) (imperative rare singular)
պաչե՛ք (imperative plural rare)
պաչեցե՛ք (pačʻékʻ, pačʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չպաչել (infinitive negative)
չպաչած (negative participle resultative)
չպաչող (negative participle subjective)
չեմ պաչում (first-person indicative negative present singular)
չես պաչում (indicative negative present second-person singular)
չի պաչում (indicative negative present singular third-person)
չենք պաչում (first-person indicative negative plural present)
չեք պաչում (indicative negative plural present second-person)
չեն պաչում (indicative negative plural present third-person)
չէի պաչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պաչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պաչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պաչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պաչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պաչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ պաչելու (first-person future indicative negative singular)
չես պաչելու (future indicative negative second-person singular)
չի պաչելու (future indicative negative singular third-person)
չենք պաչելու (first-person future indicative negative plural)
չեք պաչելու (future indicative negative plural second-person)
չեն պաչելու (future indicative negative plural third-person)
չէի պաչելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր պաչելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր պաչելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք պաչելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք պաչելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին պաչելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ պաչել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պաչել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի պաչել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պաչել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք պաչել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պաչել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի պաչել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պաչել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պաչել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պաչել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պաչել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պաչել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չպաչեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չպաչի (čʻpačʻecʻi, čʻpačʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չպաչեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չպաչիր (čʻpačʻecʻir, čʻpačʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չպաչեց (aorist indicative negative singular third-person)
չպաչեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չպաչինք (čʻpačʻecʻinkʻ, čʻpačʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չպաչեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չպաչիք (čʻpačʻecʻikʻ, čʻpačʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չպաչեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չպաչին (čʻpačʻecʻin, čʻpačʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չպաչեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չպաչես (negative present second-person singular subjunctive)
չպաչի (negative present singular subjunctive third-person)
չպաչենք (first-person negative plural present subjunctive)
չպաչեք (negative plural present second-person subjunctive)
չպաչեն (negative plural present subjunctive third-person)
չպաչեի (first-person negative past singular subjunctive)
չպաչեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպաչեր (negative past singular subjunctive third-person)
չպաչեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպաչեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպաչեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ պաչի (conditional first-person future negative singular)
չես պաչի (conditional future negative second-person singular)
չի պաչի (conditional future negative singular third-person)
չենք պաչի (conditional first-person future negative plural)
չեք պաչի (conditional future negative plural second-person)
չեն պաչի (conditional future negative plural third-person)
չէի պաչի (conditional first-person negative past singular)
չէիր պաչի (conditional negative past second-person singular)
չէր պաչի (conditional negative past singular third-person)
չէինք պաչի (conditional first-person negative past plural)
չէիք պաչի (conditional negative past plural second-person)
չէին պաչի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ պաչիր (imperative negative rare singular)
մի՛ պաչի (mí pačʻir, mí pačʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ պաչեք (imperative negative plural rare)
պաչել (nominative singular singular-only)
պաչելու (dative singular singular-only)
պաչելուց (ablative singular singular-only)
պաչելով (instrumental singular singular-only)
պաչելում (locative singular singular-only)
պաչելը (definite nominative singular singular-only)
պաչելն (definite nominative singular singular-only)
պաչելուն (dative definite singular singular-only)
պաչելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պաչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պաչելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պաչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պաչելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
պաչելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պաչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պաչելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պաչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
պաչելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

պաչող

պաչի՛ր, պաչի՛*

պաչե՛ք, պաչեցե՛ք**

մի՛ պաչիր, մի՛ պաչի*

մի՛ պաչեք, մի՛ պաչեցեք**

hy-decl-noun-unc

պաչելը/պաչելն

պաչելները/պաչելներն

պաչելներումս

պաչելներումդ

Probably a by-form of պագել (pagel) from the same onomatopoeic source, perhaps influenced by Northern Kurdish maç, paç (“kiss”), Persian ماچ (mâč, “kiss”).

թուշը պաչել

պաչել․ պաժարէ
pačʻel; pažarē
պաչել (pačʻel) = baciare

ca. 1680–1684, Baṙ girg taliani [An Armenian–Italian Dictionary published in Venice] page 51


կարողանալ

head

կարողանալ • (karoġanal)

hy-verb

կարողանալ • (karoġanal)

karoġanal (romanization)
կարողանալ (infinitive)
կարողանում (converb imperfective)
կարողանալիս (converb simultaneous)
կարողացել (converb perfective)
կարողաց- (stem)
կարողանալու (converb converb-i future)
կարողացած (participle resultative)
կարողանալիք (converb converb-ii future)
կարողացող (participle subjective)
կարողանա (connegative converb)
կարողանում եմ (first-person indicative present singular)
կարողանում ես (indicative present second-person singular)
կարողանում է (indicative present singular third-person)
կարողանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կարողանում եք (indicative plural present second-person)
կարողանում են (indicative plural present third-person)
կարողանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կարողանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կարողանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կարողանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կարողանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կարողանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կարողանալու եմ (first-person future indicative singular)
կարողանալու ես (future indicative second-person singular)
կարողանալու է (future indicative singular third-person)
կարողանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կարողանալու եք (future indicative plural second-person)
կարողանալու են (future indicative plural third-person)
կարողանալու էի (first-person future indicative past singular)
կարողանալու էիր (future indicative past second-person singular)
կարողանալու էր (future indicative past singular third-person)
կարողանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կարողանալու էիք (future indicative past plural second-person)
կարողանալու էին (future indicative past plural third-person)
կարողացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կարողացել ես (indicative perfect present second-person singular)
կարողացել է (indicative perfect present singular third-person)
կարողացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կարողացել եք (indicative perfect plural present second-person)
կարողացել են (indicative perfect plural present third-person)
կարողացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կարողացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կարողացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կարողացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կարողացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կարողացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կարողացա (aorist first-person indicative singular)
կարողացար (aorist indicative second-person singular)
կարողացավ (aorist indicative singular third-person)
կարողացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կարողացաք (aorist indicative plural second-person)
կարողացան (aorist indicative plural third-person)
կարողանամ (first-person present singular subjunctive)
կարողանաս (present second-person singular subjunctive)
կարողանա (present singular subjunctive third-person)
կարողանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կարողանաք (plural present second-person subjunctive)
կարողանան (plural present subjunctive third-person)
կարողանայի (first-person past singular subjunctive)
կարողանայիր (past second-person singular subjunctive)
կարողանար (past singular subjunctive third-person)
կարողանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կարողանայիք (past plural second-person subjunctive)
կարողանային (past plural subjunctive third-person)
կկարողանամ (conditional first-person future singular)
կկարողանաս (conditional future second-person singular)
կկարողանա (conditional future singular third-person)
կկարողանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկարողանաք (conditional future plural second-person)
կկարողանան (conditional future plural third-person)
կկարողանայի (conditional first-person past singular)
կկարողանայիր (conditional past second-person singular)
կկարողանար (conditional past singular third-person)
կկարողանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկարողանայիք (conditional past plural second-person)
կկարողանային (conditional past plural third-person)
կարողացի՛ր (imperative rare singular)
կարողացի՛ (karoġacʻír, karoġacʻí*) (imperative rare singular)
կարողացե՛ք (imperative plural rare)
չկարողանալ (infinitive negative)
չկարողացած (negative participle resultative)
չկարողացող (negative participle subjective)
չեմ կարողանում (first-person indicative negative present singular)
չես կարողանում (indicative negative present second-person singular)
չի կարողանում (indicative negative present singular third-person)
չենք կարողանում (first-person indicative negative plural present)
չեք կարողանում (indicative negative plural present second-person)
չեն կարողանում (indicative negative plural present third-person)
չէի կարողանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կարողանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կարողանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կարողանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կարողանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կարողանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կարողանալու (first-person future indicative negative singular)
չես կարողանալու (future indicative negative second-person singular)
չի կարողանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք կարողանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք կարողանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն կարողանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի կարողանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կարողանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կարողանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կարողանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կարողանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կարողանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կարողացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կարողացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կարողացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կարողացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կարողացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կարողացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կարողացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կարողացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կարողացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կարողացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կարողացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կարողացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկարողացա (aorist first-person indicative negative singular)
չկարողացար (aorist indicative negative second-person singular)
չկարողացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չկարողացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չկարողացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չկարողացան (aorist indicative negative plural third-person)
չկարողանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չկարողանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չկարողանա (negative present singular subjunctive third-person)
չկարողանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չկարողանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չկարողանան (negative plural present subjunctive third-person)
չկարողանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չկարողանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկարողանար (negative past singular subjunctive third-person)
չկարողանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկարողանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկարողանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կարողանա (conditional first-person future negative singular)
չես կարողանա (conditional future negative second-person singular)
չի կարողանա (conditional future negative singular third-person)
չենք կարողանա (conditional first-person future negative plural)
չեք կարողանա (conditional future negative plural second-person)
չեն կարողանա (conditional future negative plural third-person)
չէի կարողանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր կարողանա (conditional negative past second-person singular)
չէր կարողանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք կարողանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք կարողանա (conditional negative past plural second-person)
չէին կարողանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կարողացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կարողացեք (imperative negative plural rare)
կարողանալ (nominative singular singular-only)
կարողանալու (dative singular singular-only)
կարողանալուց (ablative singular singular-only)
կարողանալով (instrumental singular singular-only)
կարողանալում (locative singular singular-only)
կարողանալը (definite nominative singular singular-only)
կարողանալն (definite nominative singular singular-only)
կարողանալուն (dative definite singular singular-only)
կարողանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կարողանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կարողանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կարողանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կարողանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կարողանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կարողանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կարողանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կարողանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կարողանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կարողացող

կարողանայինք

կարողացի՛ր, կարողացի՛*

մի՛ կարողացիր, մի՛ կարողացի*

մի՛ կարողացեք

hy-decl-noun-unc

կարողանալը/կարողանալն

կարողանալներ

կարողանալները/կարողանալներն

կարողանալուն

կարողանալների

կարողանալներին

կարողանալուց

կարողանալներից

կարողանալներով

կարողանալում

կարողանալներում

կարողանալներս

կարողանալուս

կարողանալներիս

կարողանալուցս

կարողանալներիցս

կարողանալովս

կարողանալներովս

կարողանալումս

կարողանալներումս

կարողանալներդ

կարողանալուդ

կարողանալներիդ

կարողանալուցդ

կարողանալներիցդ

կարողանալովդ

կարողանալներովդ

կարողանալումդ

կարողանալներումդ

/kɑɾoʁɑˈnɑl/

[kɑɾoʁɑnɑ́l]

/ɡɑɾoʁɑˈnɑl/

[ɡɑɾoʁɑnɑ́l]

From Old Armenian կարողանամ (karołanam).


թափել

head

թափել • (tʻapʻel)

hy-verb

թափել • (tʻapʻel)

tʻapʻel (romanization)
թափել (infinitive)
թափում (converb imperfective)
թափվել (passive)
թափելիս (converb simultaneous)
թափել (converb perfective)
թափ- (stem)
թափելու (converb converb-i future)
թափած (participle resultative)
թափելիք (converb converb-ii future)
թափող (participle subjective)
թափի (connegative converb)
թափում եմ (first-person indicative present singular)
թափում ես (indicative present second-person singular)
թափում է (indicative present singular third-person)
թափում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
թափում եք (indicative plural present second-person)
թափում են (indicative plural present third-person)
թափում էի (first-person imperfective indicative past singular)
թափում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
թափում էր (imperfective indicative past singular third-person)
թափում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
թափում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
թափում էին (imperfective indicative past plural third-person)
թափելու եմ (first-person future indicative singular)
թափելու ես (future indicative second-person singular)
թափելու է (future indicative singular third-person)
թափելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
թափելու եք (future indicative plural second-person)
թափելու են (future indicative plural third-person)
թափելու էի (first-person future indicative past singular)
թափելու էիր (future indicative past second-person singular)
թափելու էր (future indicative past singular third-person)
թափելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
թափելու էիք (future indicative past plural second-person)
թափելու էին (future indicative past plural third-person)
թափել եմ (first-person indicative perfect present singular)
թափել ես (indicative perfect present second-person singular)
թափել է (indicative perfect present singular third-person)
թափել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
թափել եք (indicative perfect plural present second-person)
թափել են (indicative perfect plural present third-person)
թափել էի (first-person indicative pluperfect singular)
թափել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
թափել էր (indicative pluperfect singular third-person)
թափել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
թափել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
թափել էին (indicative pluperfect plural third-person)
թափեցի (aorist first-person indicative singular)
թափի (tʻapʻecʻi, tʻapʻi*) (aorist first-person indicative singular)
թափեցիր (aorist indicative second-person singular)
թափիր (tʻapʻecʻir, tʻapʻir*) (aorist indicative second-person singular)
թափեց (aorist indicative singular third-person)
թափեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թափինք (tʻapʻecʻinkʻ, tʻapʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թափեցիք (aorist indicative plural second-person)
թափիք (tʻapʻecʻikʻ, tʻapʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
թափեցին (aorist indicative plural third-person)
թափին (tʻapʻecʻin, tʻapʻin*) (aorist indicative plural third-person)
թափեմ (first-person present singular subjunctive)
թափես (present second-person singular subjunctive)
թափի (present singular subjunctive third-person)
թափենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
թափեք (plural present second-person subjunctive)
թափեն (plural present subjunctive third-person)
թափեի (first-person past singular subjunctive)
թափեիր (past second-person singular subjunctive)
թափեր (past singular subjunctive third-person)
թափեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
թափեիք (past plural second-person subjunctive)
թափեին (past plural subjunctive third-person)
կթափեմ (conditional first-person future singular)
կթափես (conditional future second-person singular)
կթափի (conditional future singular third-person)
կթափենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կթափեք (conditional future plural second-person)
կթափեն (conditional future plural third-person)
կթափեի (conditional first-person past singular)
կթափեիր (conditional past second-person singular)
կթափեր (conditional past singular third-person)
կթափեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կթափեիք (conditional past plural second-person)
կթափեին (conditional past plural third-person)
թափի՛ր (imperative rare singular)
թափի՛ (tʻapʻír, tʻapʻí*) (imperative rare singular)
թափե՛ք (imperative plural rare)
թափեցե՛ք (tʻapʻékʻ, tʻapʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չթափել (infinitive negative)
չթափած (negative participle resultative)
չթափող (negative participle subjective)
չեմ թափում (first-person indicative negative present singular)
չես թափում (indicative negative present second-person singular)
չի թափում (indicative negative present singular third-person)
չենք թափում (first-person indicative negative plural present)
չեք թափում (indicative negative plural present second-person)
չեն թափում (indicative negative plural present third-person)
չէի թափում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր թափում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր թափում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք թափում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք թափում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին թափում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ թափելու (first-person future indicative negative singular)
չես թափելու (future indicative negative second-person singular)
չի թափելու (future indicative negative singular third-person)
չենք թափելու (first-person future indicative negative plural)
չեք թափելու (future indicative negative plural second-person)
չեն թափելու (future indicative negative plural third-person)
չէի թափելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր թափելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր թափելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք թափելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք թափելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին թափելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ թափել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես թափել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի թափել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք թափել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք թափել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն թափել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի թափել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր թափել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր թափել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք թափել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք թափել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին թափել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չթափեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չթափի (čʻtʻapʻecʻi, čʻtʻapʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չթափեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չթափիր (čʻtʻapʻecʻir, čʻtʻapʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չթափեց (aorist indicative negative singular third-person)
չթափեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չթափինք (čʻtʻapʻecʻinkʻ, čʻtʻapʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չթափեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չթափիք (čʻtʻapʻecʻikʻ, čʻtʻapʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չթափեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չթափին (čʻtʻapʻecʻin, čʻtʻapʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չթափեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չթափես (negative present second-person singular subjunctive)
չթափի (negative present singular subjunctive third-person)
չթափենք (first-person negative plural present subjunctive)
չթափեք (negative plural present second-person subjunctive)
չթափեն (negative plural present subjunctive third-person)
չթափեի (first-person negative past singular subjunctive)
չթափեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չթափեր (negative past singular subjunctive third-person)
չթափեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չթափեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չթափեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ թափի (conditional first-person future negative singular)
չես թափի (conditional future negative second-person singular)
չի թափի (conditional future negative singular third-person)
չենք թափի (conditional first-person future negative plural)
չեք թափի (conditional future negative plural second-person)
չեն թափի (conditional future negative plural third-person)
չէի թափի (conditional first-person negative past singular)
չէիր թափի (conditional negative past second-person singular)
չէր թափի (conditional negative past singular third-person)
չէինք թափի (conditional first-person negative past plural)
չէիք թափի (conditional negative past plural second-person)
չէին թափի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ թափիր (imperative negative rare singular)
մի՛ թափի (mí tʻapʻir, mí tʻapʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ թափեք (imperative negative plural rare)
թափել (nominative singular singular-only)
թափելու (dative singular singular-only)
թափելուց (ablative singular singular-only)
թափելով (instrumental singular singular-only)
թափելում (locative singular singular-only)
թափելը (definite nominative singular singular-only)
թափելն (definite nominative singular singular-only)
թափելուն (dative definite singular singular-only)
թափելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
թափելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
թափելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
թափելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
թափելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
թափելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
թափելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
թափելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
թափելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
թափելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

թափող

թափի՛ր, թափի՛*

թափե՛ք, թափեցե՛ք**

մի՛ թափիր, մի՛ թափի*

մի՛ թափեք, մի՛ թափեցեք**

hy-decl-noun-unc

թափելը/թափելն

թափելները/թափելներն

թափելներումս

թափելներումդ

From Old Armenian թափեմ (tʻapʻem) and թափիմ (tʻapʻim).

(transitive) to empty, to pour out; to spill (by accident)

(figuratively, to express) to pour out, to give vent (to)

արյուն թափել

արցունք թափել


տուր

head

տուր • (tur)

second-person singular imperative of տալ (tal)