վիրահատել

virahatel (romanization)
վիրահատել (infinitive)
վիրահատում (converb imperfective)
վիրահատվել (passive)
վիրահատելիս (converb simultaneous)
վիրահատել (converb perfective)
վիրահատ- (stem)
վիրահատելու (converb converb-i future)
վիրահատած (participle resultative)
վիրահատելիք (converb converb-ii future)
վիրահատող (participle subjective)
վիրահատի (connegative converb)
վիրահատում եմ (first-person indicative present singular)
վիրահատում ես (indicative present second-person singular)
վիրահատում է (indicative present singular third-person)
վիրահատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վիրահատում եք (indicative plural present second-person)
վիրահատում են (indicative plural present third-person)
վիրահատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վիրահատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վիրահատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վիրահատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վիրահատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վիրահատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վիրահատելու եմ (first-person future indicative singular)
վիրահատելու ես (future indicative second-person singular)
վիրահատելու է (future indicative singular third-person)
վիրահատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վիրահատելու եք (future indicative plural second-person)
վիրահատելու են (future indicative plural third-person)
վիրահատելու էի (first-person future indicative past singular)
վիրահատելու էիր (future indicative past second-person singular)
վիրահատելու էր (future indicative past singular third-person)
վիրահատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վիրահատելու էիք (future indicative past plural second-person)
վիրահատելու էին (future indicative past plural third-person)
վիրահատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վիրահատել ես (indicative perfect present second-person singular)
վիրահատել է (indicative perfect present singular third-person)
վիրահատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վիրահատել եք (indicative perfect plural present second-person)
վիրահատել են (indicative perfect plural present third-person)
վիրահատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վիրահատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վիրահատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վիրահատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վիրահատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վիրահատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վիրահատեցի (aorist first-person indicative singular)
վիրահատի (virahatecʻi, virahati*) (aorist first-person indicative singular)
վիրահատեցիր (aorist indicative second-person singular)
վիրահատիր (virahatecʻir, virahatir*) (aorist indicative second-person singular)
վիրահատեց (aorist indicative singular third-person)
վիրահատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վիրահատեցիք (aorist indicative plural second-person)
վիրահատիք (virahatecʻikʻ, virahatikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վիրահատեցին (aorist indicative plural third-person)
վիրահատին (virahatecʻin, virahatin*) (aorist indicative plural third-person)
վիրահատեմ (first-person present singular subjunctive)
վիրահատես (present second-person singular subjunctive)
վիրահատի (present singular subjunctive third-person)
վիրահատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վիրահատեք (plural present second-person subjunctive)
վիրահատեն (plural present subjunctive third-person)
վիրահատեի (first-person past singular subjunctive)
վիրահատեիր (past second-person singular subjunctive)
վիրահատեր (past singular subjunctive third-person)
վիրահատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վիրահատեիք (past plural second-person subjunctive)
վիրահատեին (past plural subjunctive third-person)
կվիրահատեմ (conditional first-person future singular)
կվիրահատես (conditional future second-person singular)
կվիրահատի (conditional future singular third-person)
կվիրահատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվիրահատեք (conditional future plural second-person)
կվիրահատեն (conditional future plural third-person)
կվիրահատեի (conditional first-person past singular)
կվիրահատեիր (conditional past second-person singular)
կվիրահատեր (conditional past singular third-person)
կվիրահատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվիրահատեիք (conditional past plural second-person)
կվիրահատեին (conditional past plural third-person)
վիրահատի՛ր (imperative rare singular)
վիրահատի՛ (virahatír, virahatí*) (imperative rare singular)
վիրահատե՛ք (imperative plural rare)
չվիրահատել (infinitive negative)
չվիրահատած (negative participle resultative)
չվիրահատող (negative participle subjective)
չեմ վիրահատում (first-person indicative negative present singular)
չես վիրահատում (indicative negative present second-person singular)
չի վիրահատում (indicative negative present singular third-person)
չենք վիրահատում (first-person indicative negative plural present)
չեք վիրահատում (indicative negative plural present second-person)
չեն վիրահատում (indicative negative plural present third-person)
չէի վիրահատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վիրահատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վիրահատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վիրահատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վիրահատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վիրահատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վիրահատելու (first-person future indicative negative singular)
չես վիրահատելու (future indicative negative second-person singular)
չի վիրահատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վիրահատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վիրահատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վիրահատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վիրահատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վիրահատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վիրահատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վիրահատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վիրահատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վիրահատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վիրահատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վիրահատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վիրահատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վիրահատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վիրահատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վիրահատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վիրահատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վիրահատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վիրահատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վիրահատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վիրահատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վիրահատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվիրահատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվիրահատի (čʻvirahatecʻi, čʻvirahati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվիրահատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվիրահատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվիրահատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվիրահատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվիրահատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվիրահատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվիրահատես (negative present second-person singular subjunctive)
չվիրահատի (negative present singular subjunctive third-person)
չվիրահատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվիրահատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվիրահատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվիրահատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվիրահատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվիրահատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվիրահատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվիրահատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվիրահատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վիրահատի (conditional first-person future negative singular)
չես վիրահատի (conditional future negative second-person singular)
չի վիրահատի (conditional future negative singular third-person)
չենք վիրահատի (conditional first-person future negative plural)
չեք վիրահատի (conditional future negative plural second-person)
չեն վիրահատի (conditional future negative plural third-person)
չէի վիրահատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վիրահատի (conditional negative past second-person singular)
չէր վիրահատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վիրահատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վիրահատի (conditional negative past plural second-person)
չէին վիրահատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վիրահատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վիրահատեք (imperative negative plural rare)
վիրահատել (nominative singular singular-only)
վիրահատելու (dative singular singular-only)
վիրահատելուց (ablative singular singular-only)
վիրահատելով (instrumental singular singular-only)
վիրահատելում (locative singular singular-only)
վիրահատելը (definite nominative singular singular-only)
վիրահատելն (definite nominative singular singular-only)
վիրահատելուն (dative definite singular singular-only)
վիրահատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վիրահատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վիրահատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վիրահատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վիրահատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վիրահատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վիրահատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վիրահատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վիրահատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վիրահատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վիրահատող

վիրահատեցինք

վիրահատի՛ր, վիրահատի՛*

վիրահատե՛ք, վիրահատեցե՛ք**

մի՛ վիրահատիր, մի՛ վիրահատի*

մի՛ վիրահատեք, մի՛ վիրահատեցեք**

hy-decl-noun-unc

վիրահատելը/վիրահատելն

վիրահատելներ

վիրահատելները/վիրահատելներն

վիրահատելուն

վիրահատելների

վիրահատելներին

վիրահատելուց

վիրահատելներից

վիրահատելներով

վիրահատելում

վիրահատելներում

վիրահատելներս

վիրահատելուս

վիրահատելներիս

վիրահատելուցս

վիրահատելներիցս

վիրահատելովս

վիրահատելներովս

վիրահատելումս

վիրահատելներումս

վիրահատելներդ

վիրահատելուդ

վիրահատելներիդ

վիրահատելուցդ

վիրահատելներիցդ

վիրահատելովդ

վիրահատելներովդ

վիրահատելումդ

վիրահատելներումդ

վիր- (vir-) + -ա- (-a-) + հատել (hatel).


ծնուիլ

head

ծնուիլ • (cnuil)

hy-verb

ծնուիլ • (cnuil)

cnuil (romanization)
ծնուիլ (infinitive)
ծնուեր (evidential participle)
ծնուելու (converb converb-i future)
ծնուելիք (converb converb-ii future)
ծնու- (stem)
ծնուիր (connegative converb)
ծնուած (participle resultative)
ծնուեր (connegative converb)
ծնուող (participle subjective)
կը ծնուիմ (first-person indicative present singular)
կը ծնուիս (indicative present second-person singular)
կը ծնուի (indicative present singular third-person)
կը ծնուինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը ծնուիք (indicative plural present second-person)
կը ծնուին (indicative plural present)
կը ծնուէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը ծնուէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը ծնուէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը ծնուէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը ծնուէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը ծնուէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ծնուիմ (first-person future indicative singular)
պիտի ծնուիս (future indicative second-person singular)
պիտի ծնուի (future indicative singular third-person)
պիտի ծնուինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ծնուիք (future indicative plural second-person)
պիտի ծնուին (future indicative plural)
պիտի ծնուէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ծնուէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ծնուէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ծնուէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ծնուէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ծնուէին (future indicative past plural)
ծնուած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ծնուած ես (indicative perfect present second-person singular)
ծնուած է (indicative perfect present singular third-person)
ծնուած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ծնուած էք (indicative perfect plural present second-person)
ծնուած են (indicative perfect plural present)
ծնուած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ծնուած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ծնուած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ծնուած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ծնուած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ծնուած էին (indicative pluperfect plural)
ծնուեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ծնուեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ծնուեր է (indicative perfect present singular third-person)
ծնուեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ծնուեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ծնուեր են (indicative perfect plural present)
ծնուեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ծնուեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ծնուեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ծնուեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ծնուեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ծնուեր էին (indicative pluperfect plural)
ծնուեցայ (aorist first-person indicative singular)
ծնուեցար (aorist indicative second-person singular)
ծնուեցաւ (aorist indicative singular third-person)
ծնուեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ծնուեցաք (aorist indicative plural second-person)
ծնուեցան (aorist indicative plural)
ծնուիմ (first-person present singular subjunctive)
ծնուիս (present second-person singular subjunctive)
ծնուի (present singular subjunctive third-person)
ծնուինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ծնուիք (plural present second-person subjunctive)
ծնուին (plural present subjunctive)
ծնուէի (first-person past singular subjunctive)
ծնուէիր (past second-person singular subjunctive)
ծնուէր (past singular subjunctive third-person)
ծնուէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ծնուէիք (past plural second-person subjunctive)
ծնուէին (past plural subjunctive)
ծնուի՛ր (imperative second-person singular)
ծնուէ՛ (cnuír, cnuḗ**) (imperative second-person singular)
ծնուեցէ՛ք (imperative rare)
չծնուիլ (infinitive negative)
չծնուած (negative participle resultative)
չծնուող (negative participle subjective)
չեմ ծնուիր (first-person indicative negative present singular)
չես ծնուիր (indicative negative present second-person singular)
չի ծնուիր (indicative negative present singular third-person)
չենք ծնուիր (first-person indicative negative plural present)
չէք ծնուիր (indicative negative plural present second-person)
չեն ծնուիր (indicative negative plural present)
չէի ծնուեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ծնուեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ծնուեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ծնուեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ծնուեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ծնուեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չծնուիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չծնուիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չծնուի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չծնուինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չծնուիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չծնուին (future indicative negative plural)
պիտի չծնուէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չծնուէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չծնուէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չծնուէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չծնուէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չծնուէին (future indicative negative past plural)
չեմ ծնուած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ծնուած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ծնուած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ծնուած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ծնուած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ծնուած (indicative negative perfect plural present)
չէի ծնուած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ծնուած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ծնուած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ծնուած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ծնուած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ծնուած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ծնուեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ծնուեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ծնուեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ծնուեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ծնուեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ծնուեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ծնուեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ծնուեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ծնուեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ծնուեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ծնուեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ծնուեր (indicative negative pluperfect plural)
չծնուեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չծնուեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չծնուեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չծնուեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չծնուեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չծնուեցան (aorist indicative negative plural)
չծնուիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չծնուիս (negative present second-person singular subjunctive)
չծնուի (negative present singular subjunctive third-person)
չծնուինք (first-person negative plural present subjunctive)
չծնուիք (negative plural present second-person subjunctive)
չծնուին (negative plural present subjunctive)
չծնուէի (first-person negative past singular subjunctive)
չծնուէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չծնուէր (negative past singular subjunctive third-person)
չծնուէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չծնուէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չծնուէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ծնուիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ ծնուիք (imperative negative rare)
ծնուիլ (nominative singular singular-only)
ծնուելու (dative singular singular-only)
ծնուելէ (ablative singular singular-only)
ծնուելով (instrumental singular singular-only)
ծնուիլը (definite nominative singular singular-only)
ծնուիլն (definite nominative singular singular-only)
ծնուելուն (dative definite singular singular-only)
ծնուելէն (ablative definite singular singular-only)
ծնուելովը (definite instrumental singular singular-only)
ծնուիլովն (definite instrumental singular singular-only)
ծնուիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ծնուելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ծնուելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ծնուելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ծնուիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ծնուելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ծնուելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ծնուելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

ծնուող

ծնուի՛ր, ծնուէ՛**

hyw-decl-noun-unc

ծնուիլը/ծնուիլն

ծնուելները/ծնուելներն

ծնուելովը/ծնուիլովն

ծնուելներուն

ծնուելներովը/ծնուելներովն

ծնուելներուս

ծնուելներովս

ծնուելներովդ

ծնվել ծնվել#Armenian


ներառել

head

ներառել • (neraṙel)

hy-verb

ներառել • (neraṙel)


արժանանալ

head

արժանանալ • (aržananal)

aržananal (romanization)
արժանանալ (infinitive)
արժանանում (converb imperfective)
արժանանալիս (converb simultaneous)
արժանացնել (causative)
արժանացել (converb perfective)
արժանաց- (stem)
արժանանալու (converb converb-i future)
արժանացած (participle resultative)
արժանանալիք (converb converb-ii future)
արժանացող (participle subjective)
արժանանա (connegative converb)
արժանանում եմ (first-person indicative present singular)
արժանանում ես (indicative present second-person singular)
արժանանում է (indicative present singular third-person)
արժանանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արժանանում եք (indicative plural present second-person)
արժանանում են (indicative plural present third-person)
արժանանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արժանանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արժանանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արժանանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արժանանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արժանանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արժանանալու եմ (first-person future indicative singular)
արժանանալու ես (future indicative second-person singular)
արժանանալու է (future indicative singular third-person)
արժանանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արժանանալու եք (future indicative plural second-person)
արժանանալու են (future indicative plural third-person)
արժանանալու էի (first-person future indicative past singular)
արժանանալու էիր (future indicative past second-person singular)
արժանանալու էր (future indicative past singular third-person)
արժանանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արժանանալու էիք (future indicative past plural second-person)
արժանանալու էին (future indicative past plural third-person)
արժանացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արժանացել ես (indicative perfect present second-person singular)
արժանացել է (indicative perfect present singular third-person)
արժանացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արժանացել եք (indicative perfect plural present second-person)
արժանացել են (indicative perfect plural present third-person)
արժանացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արժանացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արժանացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արժանացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արժանացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արժանացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արժանացա (aorist first-person indicative singular)
արժանացար (aorist indicative second-person singular)
արժանացավ (aorist indicative singular third-person)
արժանացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արժանացաք (aorist indicative plural second-person)
արժանացան (aorist indicative plural third-person)
արժանանամ (first-person present singular subjunctive)
արժանանաս (present second-person singular subjunctive)
արժանանա (present singular subjunctive third-person)
արժանանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արժանանաք (plural present second-person subjunctive)
արժանանան (plural present subjunctive third-person)
արժանանայի (first-person past singular subjunctive)
արժանանայիր (past second-person singular subjunctive)
արժանանար (past singular subjunctive third-person)
արժանանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արժանանայիք (past plural second-person subjunctive)
արժանանային (past plural subjunctive third-person)
կարժանանամ (conditional first-person future singular)
կարժանանաս (conditional future second-person singular)
կարժանանա (conditional future singular third-person)
կարժանանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարժանանաք (conditional future plural second-person)
կարժանանան (conditional future plural third-person)
կարժանանայի (conditional first-person past singular)
կարժանանայիր (conditional past second-person singular)
կարժանանար (conditional past singular third-person)
կարժանանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարժանանայիք (conditional past plural second-person)
կարժանանային (conditional past plural third-person)
արժանացի՛ր (imperative rare singular)
արժանացի՛ (aržanacʻír, aržanacʻí*) (imperative rare singular)
արժանացե՛ք (imperative plural rare)
չարժանանալ (infinitive negative)
չարժանացած (negative participle resultative)
չարժանացող (negative participle subjective)
չեմ արժանանում (first-person indicative negative present singular)
չես արժանանում (indicative negative present second-person singular)
չի արժանանում (indicative negative present singular third-person)
չենք արժանանում (first-person indicative negative plural present)
չեք արժանանում (indicative negative plural present second-person)
չեն արժանանում (indicative negative plural present third-person)
չէի արժանանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արժանանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արժանանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արժանանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արժանանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արժանանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արժանանալու (first-person future indicative negative singular)
չես արժանանալու (future indicative negative second-person singular)
չի արժանանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք արժանանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք արժանանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն արժանանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի արժանանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արժանանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արժանանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արժանանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արժանանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արժանանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արժանացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արժանացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արժանացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արժանացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արժանացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արժանացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արժանացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արժանացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արժանացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արժանացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արժանացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արժանացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարժանացա (aorist first-person indicative negative singular)
չարժանացար (aorist indicative negative second-person singular)
չարժանացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չարժանացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չարժանացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չարժանացան (aorist indicative negative plural third-person)
չարժանանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չարժանանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չարժանանա (negative present singular subjunctive third-person)
չարժանանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չարժանանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չարժանանան (negative plural present subjunctive third-person)
չարժանանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չարժանանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարժանանար (negative past singular subjunctive third-person)
չարժանանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարժանանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարժանանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արժանանա (conditional first-person future negative singular)
չես արժանանա (conditional future negative second-person singular)
չի արժանանա (conditional future negative singular third-person)
չենք արժանանա (conditional first-person future negative plural)
չեք արժանանա (conditional future negative plural second-person)
չեն արժանանա (conditional future negative plural third-person)
չէի արժանանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր արժանանա (conditional negative past second-person singular)
չէր արժանանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք արժանանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք արժանանա (conditional negative past plural second-person)
չէին արժանանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արժանացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ արժանացեք (imperative negative plural rare)
արժանանալ (nominative singular singular-only)
արժանանալու (dative singular singular-only)
արժանանալուց (ablative singular singular-only)
արժանանալով (instrumental singular singular-only)
արժանանալում (locative singular singular-only)
արժանանալը (definite nominative singular singular-only)
արժանանալն (definite nominative singular singular-only)
արժանանալուն (dative definite singular singular-only)
արժանանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արժանանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արժանանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արժանանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արժանանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արժանանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արժանանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արժանանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արժանանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արժանանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արժանացող

արժանանայինք

արժանացի՛ր, արժանացի՛*

մի՛ արժանացիր, մի՛ արժանացի*

մի՛ արժանացեք

hy-decl-noun-unc

արժանանալը/արժանանալն

արժանանալներ

արժանանալները/արժանանալներն

արժանանալուն

արժանանալների

արժանանալներին

արժանանալուց

արժանանալներից

արժանանալներով

արժանանալում

արժանանալներում

արժանանալներս

արժանանալուս

արժանանալներիս

արժանանալուցս

արժանանալներիցս

արժանանալովս

արժանանալներովս

արժանանալումս

արժանանալներումս

արժանանալներդ

արժանանալուդ

արժանանալներիդ

արժանանալուցդ

արժանանալներիցդ

արժանանալովդ

արժանանալներովդ

արժանանալումդ

արժանանալներումդ

/ɑɾʒɑnɑˈnɑl/

[ɑɾʒɑnɑnɑ́l]

/ɑɾʒɑnɑˈnɑl/

[ɑɾʒɑnɑnɑ́l]

Learned borrowing from Old Armenian արժանանամ (aržananam), from արժան (aržan) + -ան- (-an-).


մտապահել

mtapahel (romanization)
մտապահել (infinitive)
մտապահում (converb imperfective)
մտապահվել (passive)
մտապահելիս (converb simultaneous)
մտապահել (converb perfective)
մտապահ- (stem)
մտապահելու (converb converb-i future)
մտապահած (participle resultative)
մտապահելիք (converb converb-ii future)
մտապահող (participle subjective)
մտապահի (connegative converb)
մտապահում եմ (first-person indicative present singular)
մտապահում ես (indicative present second-person singular)
մտապահում է (indicative present singular third-person)
մտապահում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մտապահում եք (indicative plural present second-person)
մտապահում են (indicative plural present third-person)
մտապահում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մտապահում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մտապահում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մտապահում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մտապահում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մտապահում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մտապահելու եմ (first-person future indicative singular)
մտապահելու ես (future indicative second-person singular)
մտապահելու է (future indicative singular third-person)
մտապահելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մտապահելու եք (future indicative plural second-person)
մտապահելու են (future indicative plural third-person)
մտապահելու էի (first-person future indicative past singular)
մտապահելու էիր (future indicative past second-person singular)
մտապահելու էր (future indicative past singular third-person)
մտապահելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մտապահելու էիք (future indicative past plural second-person)
մտապահելու էին (future indicative past plural third-person)
մտապահել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մտապահել ես (indicative perfect present second-person singular)
մտապահել է (indicative perfect present singular third-person)
մտապահել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մտապահել եք (indicative perfect plural present second-person)
մտապահել են (indicative perfect plural present third-person)
մտապահել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մտապահել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մտապահել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մտապահել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մտապահել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մտապահել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մտապահեցի (aorist first-person indicative singular)
մտապահի (mtapahecʻi, mtapahi*) (aorist first-person indicative singular)
մտապահեցիր (aorist indicative second-person singular)
մտապահիր (mtapahecʻir, mtapahir*) (aorist indicative second-person singular)
մտապահեց (aorist indicative singular third-person)
մտապահեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մտապահինք (mtapahecʻinkʻ, mtapahinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մտապահեցիք (aorist indicative plural second-person)
մտապահիք (mtapahecʻikʻ, mtapahikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
մտապահեցին (aorist indicative plural third-person)
մտապահին (mtapahecʻin, mtapahin*) (aorist indicative plural third-person)
մտապահեմ (first-person present singular subjunctive)
մտապահես (present second-person singular subjunctive)
մտապահի (present singular subjunctive third-person)
մտապահենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մտապահեք (plural present second-person subjunctive)
մտապահեն (plural present subjunctive third-person)
մտապահեի (first-person past singular subjunctive)
մտապահեիր (past second-person singular subjunctive)
մտապահեր (past singular subjunctive third-person)
մտապահեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մտապահեիք (past plural second-person subjunctive)
մտապահեին (past plural subjunctive third-person)
կմտապահեմ (conditional first-person future singular)
կմտապահես (conditional future second-person singular)
կմտապահի (conditional future singular third-person)
կմտապահենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմտապահեք (conditional future plural second-person)
կմտապահեն (conditional future plural third-person)
կմտապահեի (conditional first-person past singular)
կմտապահեիր (conditional past second-person singular)
կմտապահեր (conditional past singular third-person)
կմտապահեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմտապահեիք (conditional past plural second-person)
կմտապահեին (conditional past plural third-person)
մտապահի՛ր (imperative rare singular)
մտապահի՛ (mtapahír, mtapahí*) (imperative rare singular)
մտապահե՛ք (imperative plural rare)
մտապահեցե՛ք (mtapahékʻ, mtapahecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չմտապահել (infinitive negative)
չմտապահած (negative participle resultative)
չմտապահող (negative participle subjective)
չեմ մտապահում (first-person indicative negative present singular)
չես մտապահում (indicative negative present second-person singular)
չի մտապահում (indicative negative present singular third-person)
չենք մտապահում (first-person indicative negative plural present)
չեք մտապահում (indicative negative plural present second-person)
չեն մտապահում (indicative negative plural present third-person)
չէի մտապահում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մտապահում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մտապահում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մտապահում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մտապահում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մտապահում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մտապահելու (first-person future indicative negative singular)
չես մտապահելու (future indicative negative second-person singular)
չի մտապահելու (future indicative negative singular third-person)
չենք մտապահելու (first-person future indicative negative plural)
չեք մտապահելու (future indicative negative plural second-person)
չեն մտապահելու (future indicative negative plural third-person)
չէի մտապահելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մտապահելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մտապահելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մտապահելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մտապահելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մտապահելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մտապահել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մտապահել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մտապահել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մտապահել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մտապահել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մտապահել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մտապահել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մտապահել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մտապահել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մտապահել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մտապահել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մտապահել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմտապահեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմտապահի (čʻmtapahecʻi, čʻmtapahi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չմտապահեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմտապահիր (čʻmtapahecʻir, čʻmtapahir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չմտապահեց (aorist indicative negative singular third-person)
չմտապահեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմտապահեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմտապահեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չմտապահին (čʻmtapahecʻin, čʻmtapahin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չմտապահեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմտապահես (negative present second-person singular subjunctive)
չմտապահի (negative present singular subjunctive third-person)
չմտապահենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմտապահեք (negative plural present second-person subjunctive)
չմտապահեն (negative plural present subjunctive third-person)
չմտապահեի (first-person negative past singular subjunctive)
չմտապահեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմտապահեր (negative past singular subjunctive third-person)
չմտապահեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմտապահեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմտապահեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մտապահի (conditional first-person future negative singular)
չես մտապահի (conditional future negative second-person singular)
չի մտապահի (conditional future negative singular third-person)
չենք մտապահի (conditional first-person future negative plural)
չեք մտապահի (conditional future negative plural second-person)
չեն մտապահի (conditional future negative plural third-person)
չէի մտապահի (conditional first-person negative past singular)
չէիր մտապահի (conditional negative past second-person singular)
չէր մտապահի (conditional negative past singular third-person)
չէինք մտապահի (conditional first-person negative past plural)
չէիք մտապահի (conditional negative past plural second-person)
չէին մտապահի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մտապահիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մտապահի (mí mtapahir, mí mtapahi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ մտապահեք (imperative negative plural rare)
մտապահել (nominative singular singular-only)
մտապահելու (dative singular singular-only)
մտապահելուց (ablative singular singular-only)
մտապահելով (instrumental singular singular-only)
մտապահելում (locative singular singular-only)
մտապահելը (definite nominative singular singular-only)
մտապահելն (definite nominative singular singular-only)
մտապահելուն (dative definite singular singular-only)
մտապահելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մտապահելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մտապահելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մտապահելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մտապահելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մտապահելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մտապահելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մտապահելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մտապահելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մտապահելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մտապահող

մտապահի՛ր, մտապահի՛*

մտապահե՛ք, մտապահեցե՛ք**

մի՛ մտապահիր, մի՛ մտապահի*

մի՛ մտապահեք, մի՛ մտապահեցեք**

hy-decl-noun-unc

մտապահելը/մտապահելն

մտապահելները/մտապահելներն

մտապահելների

մտապահելներին

մտապահելներից

մտապահելներով

մտապահելներում

մտապահելներս

մտապահելներիս

մտապահելուցս

մտապահելներիցս

մտապահելներովս

մտապահելումս

մտապահելներումս

մտապահելներդ

մտապահելներիդ

մտապահելուցդ

մտապահելներիցդ

մտապահելներովդ

մտապահելումդ

մտապահելներումդ

From միտք (mitkʻ) + -ա- (-a-) + պահել (pahel).


անտեսել

antesel (romanization)
անտեսել (infinitive)
անտեսում (converb imperfective)
անտեսվել (passive)
անտեսելիս (converb simultaneous)
անտեսել (converb perfective)
անտես- (stem)
անտեսելու (converb converb-i future)
անտեսած (participle resultative)
անտեսելիք (converb converb-ii future)
անտեսող (participle subjective)
անտեսի (connegative converb)
անտեսում եմ (first-person indicative present singular)
անտեսում ես (indicative present second-person singular)
անտեսում է (indicative present singular third-person)
անտեսում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
անտեսում եք (indicative plural present second-person)
անտեսում են (indicative plural present third-person)
անտեսում էի (first-person imperfective indicative past singular)
անտեսում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
անտեսում էր (imperfective indicative past singular third-person)
անտեսում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
անտեսում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
անտեսում էին (imperfective indicative past plural third-person)
անտեսելու եմ (first-person future indicative singular)
անտեսելու ես (future indicative second-person singular)
անտեսելու է (future indicative singular third-person)
անտեսելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
անտեսելու եք (future indicative plural second-person)
անտեսելու են (future indicative plural third-person)
անտեսելու էի (first-person future indicative past singular)
անտեսելու էիր (future indicative past second-person singular)
անտեսելու էր (future indicative past singular third-person)
անտեսելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
անտեսելու էիք (future indicative past plural second-person)
անտեսելու էին (future indicative past plural third-person)
անտեսել եմ (first-person indicative perfect present singular)
անտեսել ես (indicative perfect present second-person singular)
անտեսել է (indicative perfect present singular third-person)
անտեսել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անտեսել եք (indicative perfect plural present second-person)
անտեսել են (indicative perfect plural present third-person)
անտեսել էի (first-person indicative pluperfect singular)
անտեսել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անտեսել էր (indicative pluperfect singular third-person)
անտեսել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անտեսել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անտեսել էին (indicative pluperfect plural third-person)
անտեսեցի (aorist first-person indicative singular)
անտեսի (antesecʻi, antesi*) (aorist first-person indicative singular)
անտեսեցիր (aorist indicative second-person singular)
անտեսիր (antesecʻir, antesir*) (aorist indicative second-person singular)
անտեսեց (aorist indicative singular third-person)
անտեսեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անտեսինք (antesecʻinkʻ, antesinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անտեսեցիք (aorist indicative plural second-person)
անտեսիք (antesecʻikʻ, antesikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
անտեսեցին (aorist indicative plural third-person)
անտեսին (antesecʻin, antesin*) (aorist indicative plural third-person)
անտեսեմ (first-person present singular subjunctive)
անտեսես (present second-person singular subjunctive)
անտեսի (present singular subjunctive third-person)
անտեսենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անտեսեք (plural present second-person subjunctive)
անտեսեն (plural present subjunctive third-person)
անտեսեի (first-person past singular subjunctive)
անտեսեիր (past second-person singular subjunctive)
անտեսեր (past singular subjunctive third-person)
անտեսեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անտեսեիք (past plural second-person subjunctive)
անտեսեին (past plural subjunctive third-person)
կանտեսեմ (conditional first-person future singular)
կանտեսես (conditional future second-person singular)
կանտեսի (conditional future singular third-person)
կանտեսենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կանտեսեք (conditional future plural second-person)
կանտեսեն (conditional future plural third-person)
կանտեսեի (conditional first-person past singular)
կանտեսեիր (conditional past second-person singular)
կանտեսեր (conditional past singular third-person)
կանտեսեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կանտեսեիք (conditional past plural second-person)
կանտեսեին (conditional past plural third-person)
անտեսի՛ր (imperative rare singular)
անտեսի՛ (antesír, antesí*) (imperative rare singular)
անտեսե՛ք (imperative plural rare)
անտեսեցե՛ք (antesékʻ, antesecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չանտեսել (infinitive negative)
չանտեսած (negative participle resultative)
չանտեսող (negative participle subjective)
չեմ անտեսում (first-person indicative negative present singular)
չես անտեսում (indicative negative present second-person singular)
չի անտեսում (indicative negative present singular third-person)
չենք անտեսում (first-person indicative negative plural present)
չեք անտեսում (indicative negative plural present second-person)
չեն անտեսում (indicative negative plural present third-person)
չէի անտեսում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անտեսում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անտեսում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անտեսում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անտեսում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անտեսում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ անտեսելու (first-person future indicative negative singular)
չես անտեսելու (future indicative negative second-person singular)
չի անտեսելու (future indicative negative singular third-person)
չենք անտեսելու (first-person future indicative negative plural)
չեք անտեսելու (future indicative negative plural second-person)
չեն անտեսելու (future indicative negative plural third-person)
չէի անտեսելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր անտեսելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր անտեսելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք անտեսելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք անտեսելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին անտեսելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ անտեսել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անտեսել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի անտեսել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անտեսել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք անտեսել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անտեսել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի անտեսել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անտեսել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անտեսել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անտեսել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անտեսել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անտեսել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չանտեսեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չանտեսի (čʻantesecʻi, čʻantesi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չանտեսեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանտեսիր (čʻantesecʻir, čʻantesir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չանտեսեց (aorist indicative negative singular third-person)
չանտեսեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանտեսեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանտեսիք (čʻantesecʻikʻ, čʻantesikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չանտեսեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չանտեսին (čʻantesecʻin, čʻantesin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չանտեսեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանտեսես (negative present second-person singular subjunctive)
չանտեսի (negative present singular subjunctive third-person)
չանտեսենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանտեսեք (negative plural present second-person subjunctive)
չանտեսեն (negative plural present subjunctive third-person)
չանտեսեի (first-person negative past singular subjunctive)
չանտեսեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանտեսեր (negative past singular subjunctive third-person)
չանտեսեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանտեսեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանտեսեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ անտեսի (conditional first-person future negative singular)
չես անտեսի (conditional future negative second-person singular)
չի անտեսի (conditional future negative singular third-person)
չենք անտեսի (conditional first-person future negative plural)
չեք անտեսի (conditional future negative plural second-person)
չեն անտեսի (conditional future negative plural third-person)
չէի անտեսի (conditional first-person negative past singular)
չէիր անտեսի (conditional negative past second-person singular)
չէր անտեսի (conditional negative past singular third-person)
չէինք անտեսի (conditional first-person negative past plural)
չէիք անտեսի (conditional negative past plural second-person)
չէին անտեսի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ անտեսիր (imperative negative rare singular)
մի՛ անտեսի (mí antesir, mí antesi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ անտեսեք (imperative negative plural rare)
անտեսել (nominative singular singular-only)
անտեսելու (dative singular singular-only)
անտեսելուց (ablative singular singular-only)
անտեսելով (instrumental singular singular-only)
անտեսելում (locative singular singular-only)
անտեսելը (definite nominative singular singular-only)
անտեսելն (definite nominative singular singular-only)
անտեսելուն (dative definite singular singular-only)
անտեսելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անտեսելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անտեսելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անտեսելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անտեսելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
անտեսելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անտեսելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անտեսելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անտեսելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
անտեսելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

անտեսող

անտեսի՛ր, անտեսի՛*

անտեսե՛ք, անտեսեցե՛ք**

մի՛ անտեսիր, մի՛ անտեսի*

մի՛ անտեսեք, մի՛ անտեսեցեք**

hy-decl-noun-unc

անտեսելը/անտեսելն

անտեսելները/անտեսելներն

անտեսելներին

անտեսելներից

անտեսելներով

անտեսելներում

անտեսելներիս

անտեսելներիցս

անտեսելներովս

անտեսելներումս

անտեսելներիդ

անտեսելներիցդ

անտեսելներովդ

անտեսելներումդ

Hy-անտեսել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian անտեսեմ (antesem), from անտես (antes), from ան- (an-) + տեսանեմ (tesanem).


վերազինել

verazinel (romanization)
վերազինել (infinitive)
վերազինում (converb imperfective)
վերազինվել (passive)
վերազինելիս (converb simultaneous)
վերազինել (converb perfective)
վերազին- (stem)
վերազինելու (converb converb-i future)
վերազինած (participle resultative)
վերազինելիք (converb converb-ii future)
վերազինող (participle subjective)
վերազինի (connegative converb)
վերազինում եմ (first-person indicative present singular)
վերազինում ես (indicative present second-person singular)
վերազինում է (indicative present singular third-person)
վերազինում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերազինում եք (indicative plural present second-person)
վերազինում են (indicative plural present third-person)
վերազինում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերազինում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերազինում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերազինում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերազինում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերազինում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերազինելու եմ (first-person future indicative singular)
վերազինելու ես (future indicative second-person singular)
վերազինելու է (future indicative singular third-person)
վերազինելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերազինելու եք (future indicative plural second-person)
վերազինելու են (future indicative plural third-person)
վերազինելու էի (first-person future indicative past singular)
վերազինելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերազինելու էր (future indicative past singular third-person)
վերազինելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերազինելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերազինելու էին (future indicative past plural third-person)
վերազինել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերազինել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերազինել է (indicative perfect present singular third-person)
վերազինել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերազինել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերազինել են (indicative perfect plural present third-person)
վերազինել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերազինել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերազինել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերազինել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերազինել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերազինել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերազինեցի (aorist first-person indicative singular)
վերազինի (verazinecʻi, verazini*) (aorist first-person indicative singular)
վերազինեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերազինիր (verazinecʻir, verazinir*) (aorist indicative second-person singular)
վերազինեց (aorist indicative singular third-person)
վերազինեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերազինեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերազինիք (verazinecʻikʻ, verazinikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վերազինեցին (aorist indicative plural third-person)
վերազինին (verazinecʻin, verazinin*) (aorist indicative plural third-person)
վերազինեմ (first-person present singular subjunctive)
վերազինես (present second-person singular subjunctive)
վերազինի (present singular subjunctive third-person)
վերազինենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերազինեք (plural present second-person subjunctive)
վերազինեն (plural present subjunctive third-person)
վերազինեի (first-person past singular subjunctive)
վերազինեիր (past second-person singular subjunctive)
վերազիներ (past singular subjunctive third-person)
վերազինեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերազինեիք (past plural second-person subjunctive)
վերազինեին (past plural subjunctive third-person)
կվերազինեմ (conditional first-person future singular)
կվերազինես (conditional future second-person singular)
կվերազինի (conditional future singular third-person)
կվերազինենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերազինեք (conditional future plural second-person)
կվերազինեն (conditional future plural third-person)
կվերազինեի (conditional first-person past singular)
կվերազինեիր (conditional past second-person singular)
կվերազիներ (conditional past singular third-person)
կվերազինեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերազինեիք (conditional past plural second-person)
կվերազինեին (conditional past plural third-person)
վերազինի՛ր (imperative rare singular)
վերազինի՛ (verazinír, veraziní*) (imperative rare singular)
վերազինե՛ք (imperative plural rare)
չվերազինել (infinitive negative)
չվերազինած (negative participle resultative)
չվերազինող (negative participle subjective)
չեմ վերազինում (first-person indicative negative present singular)
չես վերազինում (indicative negative present second-person singular)
չի վերազինում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերազինում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերազինում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերազինում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերազինում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերազինում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերազինում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերազինում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերազինում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերազինում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերազինելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերազինելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերազինելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերազինելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերազինելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերազինելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերազինելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերազինելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերազինելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերազինելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերազինելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերազինելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերազինել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերազինել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերազինել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերազինել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերազինել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերազինել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերազինել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերազինել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերազինել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերազինել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերազինել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերազինել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերազինեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերազինի (čʻverazinecʻi, čʻverazini*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվերազինեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերազինեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերազինեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերազինեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերազինեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերազինեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերազինես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերազինի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերազինենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերազինեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերազինեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերազինեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերազինեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերազիներ (negative past singular subjunctive third-person)
չվերազինեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերազինեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերազինեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերազինի (conditional first-person future negative singular)
չես վերազինի (conditional future negative second-person singular)
չի վերազինի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերազինի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերազինի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերազինի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերազինի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերազինի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերազինի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերազինի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերազինի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերազինի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերազինիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերազինեք (imperative negative plural rare)
վերազինել (nominative singular singular-only)
վերազինելու (dative singular singular-only)
վերազինելուց (ablative singular singular-only)
վերազինելով (instrumental singular singular-only)
վերազինելում (locative singular singular-only)
վերազինելը (definite nominative singular singular-only)
վերազինելն (definite nominative singular singular-only)
վերազինելուն (dative definite singular singular-only)
վերազինելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերազինելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերազինելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերազինելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերազինելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերազինելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերազինելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերազինելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերազինելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերազինելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերազինող

վերազինեցինք

վերազինի՛ր, վերազինի՛*

վերազինե՛ք, վերազինեցե՛ք**

մի՛ վերազինիր, մի՛ վերազինի*

մի՛ վերազինեք, մի՛ վերազինեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերազինելը/վերազինելն

վերազինելներ

վերազինելները/վերազինելներն

վերազինելուն

վերազինելների

վերազինելներին

վերազինելուց

վերազինելներից

վերազինելներով

վերազինելում

վերազինելներում

վերազինելներս

վերազինելուս

վերազինելներիս

վերազինելուցս

վերազինելներիցս

վերազինելովս

վերազինելներովս

վերազինելումս

վերազինելներումս

վերազինելներդ

վերազինելուդ

վերազինելներիդ

վերազինելուցդ

վերազինելներիցդ

վերազինելովդ

վերազինելներովդ

վերազինելումդ

վերազինելներումդ

to refit, to reequip, to upgrade the capabilities


հարմարվել

harmarvel (romanization)
հարմարվել (infinitive)
հարմարվում (converb imperfective)
հարմարվելիս (converb simultaneous)
հարմարվել (converb perfective)
հարմարվ- (stem)
հարմարվելու (converb converb-i future)
հարմարված (participle resultative)
հարմարվելիք (converb converb-ii future)
հարմարվող (participle subjective)
հարմարվի (connegative converb)
հարմարվում եմ (first-person indicative present singular)
հարմարվում ես (indicative present second-person singular)
հարմարվում է (indicative present singular third-person)
հարմարվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հարմարվում եք (indicative plural present second-person)
հարմարվում են (indicative plural present third-person)
հարմարվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հարմարվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հարմարվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հարմարվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հարմարվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հարմարվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հարմարվելու եմ (first-person future indicative singular)
հարմարվելու ես (future indicative second-person singular)
հարմարվելու է (future indicative singular third-person)
հարմարվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հարմարվելու եք (future indicative plural second-person)
հարմարվելու են (future indicative plural third-person)
հարմարվելու էի (first-person future indicative past singular)
հարմարվելու էիր (future indicative past second-person singular)
հարմարվելու էր (future indicative past singular third-person)
հարմարվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հարմարվելու էիք (future indicative past plural second-person)
հարմարվելու էին (future indicative past plural third-person)
հարմարվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարմարվել ես (indicative perfect present second-person singular)
հարմարվել է (indicative perfect present singular third-person)
հարմարվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարմարվել եք (indicative perfect plural present second-person)
հարմարվել են (indicative perfect plural present third-person)
հարմարվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարմարվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարմարվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարմարվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարմարվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարմարվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հարմարվեցի (aorist first-person indicative singular)
հարմարվի (harmarvecʻi, harmarvi*) (aorist first-person indicative singular)
հարմարվեցիր (aorist indicative second-person singular)
հարմարվիր (harmarvecʻir, harmarvir*) (aorist indicative second-person singular)
հարմարվեց (aorist indicative singular third-person)
հարմարվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարմարվեցիք (aorist indicative plural second-person)
հարմարվիք (harmarvecʻikʻ, harmarvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հարմարվեցին (aorist indicative plural third-person)
հարմարվին (harmarvecʻin, harmarvin*) (aorist indicative plural third-person)
հարմարվեմ (first-person present singular subjunctive)
հարմարվես (present second-person singular subjunctive)
հարմարվի (present singular subjunctive third-person)
հարմարվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարմարվեք (plural present second-person subjunctive)
հարմարվեն (plural present subjunctive third-person)
հարմարվեի (first-person past singular subjunctive)
հարմարվեիր (past second-person singular subjunctive)
հարմարվեր (past singular subjunctive third-person)
հարմարվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարմարվեիք (past plural second-person subjunctive)
հարմարվեին (past plural subjunctive third-person)
կհարմարվեմ (conditional first-person future singular)
կհարմարվես (conditional future second-person singular)
կհարմարվի (conditional future singular third-person)
կհարմարվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհարմարվեք (conditional future plural second-person)
կհարմարվեն (conditional future plural third-person)
կհարմարվեի (conditional first-person past singular)
կհարմարվեիր (conditional past second-person singular)
կհարմարվեր (conditional past singular third-person)
կհարմարվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհարմարվեիք (conditional past plural second-person)
կհարմարվեին (conditional past plural third-person)
հարմարվի՛ր (imperative rare singular)
հարմարվի՛ (harmarvír, harmarví*) (imperative rare singular)
հարմարվե՛ք (imperative plural rare)
չհարմարվել (infinitive negative)
չհարմարված (negative participle resultative)
չհարմարվող (negative participle subjective)
չեմ հարմարվում (first-person indicative negative present singular)
չես հարմարվում (indicative negative present second-person singular)
չի հարմարվում (indicative negative present singular third-person)
չենք հարմարվում (first-person indicative negative plural present)
չեք հարմարվում (indicative negative plural present second-person)
չեն հարմարվում (indicative negative plural present third-person)
չէի հարմարվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարմարվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարմարվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարմարվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարմարվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարմարվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հարմարվելու (first-person future indicative negative singular)
չես հարմարվելու (future indicative negative second-person singular)
չի հարմարվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հարմարվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հարմարվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հարմարվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հարմարվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հարմարվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հարմարվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հարմարվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հարմարվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հարմարվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հարմարվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարմարվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հարմարվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարմարվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հարմարվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարմարվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հարմարվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարմարվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարմարվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարմարվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարմարվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարմարվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհարմարվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարմարվի (čʻharmarvecʻi, čʻharmarvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհարմարվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարմարվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարմարվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարմարվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարմարվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհարմարվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարմարվես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարմարվի (negative present singular subjunctive third-person)
չհարմարվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարմարվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարմարվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհարմարվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարմարվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարմարվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհարմարվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարմարվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարմարվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հարմարվի (conditional first-person future negative singular)
չես հարմարվի (conditional future negative second-person singular)
չի հարմարվի (conditional future negative singular third-person)
չենք հարմարվի (conditional first-person future negative plural)
չեք հարմարվի (conditional future negative plural second-person)
չեն հարմարվի (conditional future negative plural third-person)
չէի հարմարվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հարմարվի (conditional negative past second-person singular)
չէր հարմարվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հարմարվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հարմարվի (conditional negative past plural second-person)
չէին հարմարվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հարմարվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հարմարվեք (imperative negative plural rare)
հարմարվել (nominative singular singular-only)
հարմարվելու (dative singular singular-only)
հարմարվելուց (ablative singular singular-only)
հարմարվելով (instrumental singular singular-only)
հարմարվելում (locative singular singular-only)
հարմարվելը (definite nominative singular singular-only)
հարմարվելն (definite nominative singular singular-only)
հարմարվելուն (dative definite singular singular-only)
հարմարվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարմարվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարմարվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարմարվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարմարվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հարմարվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարմարվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարմարվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարմարվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հարմարվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հարմարվող

հարմարվեցինք

հարմարվի՛ր, հարմարվի՛*

հարմարվե՛ք, հարմարվեցե՛ք**

մի՛ հարմարվիր, մի՛ հարմարվի*

մի՛ հարմարվեք, մի՛ հարմարվեցեք**

hy-decl-noun-unc

հարմարվելը/հարմարվելն

հարմարվելներ

հարմարվելները/հարմարվելներն

հարմարվելուն

հարմարվելների

հարմարվելներին

հարմարվելուց

հարմարվելներից

հարմարվելներով

հարմարվելում

հարմարվելներում

հարմարվելներս

հարմարվելուս

հարմարվելներիս

հարմարվելուցս

հարմարվելներիցս

հարմարվելովս

հարմարվելներովս

հարմարվելումս

հարմարվելներումս

հարմարվելներդ

հարմարվելուդ

հարմարվելներիդ

հարմարվելուցդ

հարմարվելներիցդ

հարմարվելովդ

հարմարվելներովդ

հարմարվելումդ

հարմարվելներումդ

Hy-հարմարվել.ogg

հարմարել հարմարել#Armenian

(intransitive) to adjust oneself, to adapt oneself, to accommodate oneself


մուծել

head

մուծել • (mucel)

hy-verb

մուծել • (mucel)


վտարել

vtarel (romanization)
վտարել (infinitive)
վտարում (converb imperfective)
վտարվել (passive)
վտարելիս (converb simultaneous)
վտարել (converb perfective)
վտար- (stem)
վտարելու (converb converb-i future)
վտարած (participle resultative)
վտարելիք (converb converb-ii future)
վտարող (participle subjective)
վտարի (connegative converb)
վտարում եմ (first-person indicative present singular)
վտարում ես (indicative present second-person singular)
վտարում է (indicative present singular third-person)
վտարում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վտարում եք (indicative plural present second-person)
վտարում են (indicative plural present third-person)
վտարում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վտարում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վտարում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վտարում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վտարում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վտարում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վտարելու եմ (first-person future indicative singular)
վտարելու ես (future indicative second-person singular)
վտարելու է (future indicative singular third-person)
վտարելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վտարելու եք (future indicative plural second-person)
վտարելու են (future indicative plural third-person)
վտարելու էի (first-person future indicative past singular)
վտարելու էիր (future indicative past second-person singular)
վտարելու էր (future indicative past singular third-person)
վտարելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վտարելու էիք (future indicative past plural second-person)
վտարելու էին (future indicative past plural third-person)
վտարել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վտարել ես (indicative perfect present second-person singular)
վտարել է (indicative perfect present singular third-person)
վտարել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վտարել եք (indicative perfect plural present second-person)
վտարել են (indicative perfect plural present third-person)
վտարել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վտարել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վտարել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վտարել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վտարել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վտարել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վտարեցի (aorist first-person indicative singular)
վտարի (vtarecʻi, vtari*) (aorist first-person indicative singular)
վտարեցիր (aorist indicative second-person singular)
վտարիր (vtarecʻir, vtarir*) (aorist indicative second-person singular)
վտարեց (aorist indicative singular third-person)
վտարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վտարինք (vtarecʻinkʻ, vtarinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վտարեցիք (aorist indicative plural second-person)
վտարիք (vtarecʻikʻ, vtarikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վտարեցին (aorist indicative plural third-person)
վտարին (vtarecʻin, vtarin*) (aorist indicative plural third-person)
վտարեմ (first-person present singular subjunctive)
վտարես (present second-person singular subjunctive)
վտարի (present singular subjunctive third-person)
վտարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վտարեք (plural present second-person subjunctive)
վտարեն (plural present subjunctive third-person)
վտարեի (first-person past singular subjunctive)
վտարեիր (past second-person singular subjunctive)
վտարեր (past singular subjunctive third-person)
վտարեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վտարեիք (past plural second-person subjunctive)
վտարեին (past plural subjunctive third-person)
կվտարեմ (conditional first-person future singular)
կվտարես (conditional future second-person singular)
կվտարի (conditional future singular third-person)
կվտարենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվտարեք (conditional future plural second-person)
կվտարեն (conditional future plural third-person)
կվտարեի (conditional first-person past singular)
կվտարեիր (conditional past second-person singular)
կվտարեր (conditional past singular third-person)
կվտարեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվտարեիք (conditional past plural second-person)
կվտարեին (conditional past plural third-person)
վտարի՛ր (imperative rare singular)
վտարի՛ (vtarír, vtarí*) (imperative rare singular)
վտարե՛ք (imperative plural rare)
վտարեցե՛ք (vtarékʻ, vtarecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվտարել (infinitive negative)
չվտարած (negative participle resultative)
չվտարող (negative participle subjective)
չեմ վտարում (first-person indicative negative present singular)
չես վտարում (indicative negative present second-person singular)
չի վտարում (indicative negative present singular third-person)
չենք վտարում (first-person indicative negative plural present)
չեք վտարում (indicative negative plural present second-person)
չեն վտարում (indicative negative plural present third-person)
չէի վտարում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վտարում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վտարում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վտարում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վտարում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վտարում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վտարելու (first-person future indicative negative singular)
չես վտարելու (future indicative negative second-person singular)
չի վտարելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վտարելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վտարելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վտարելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վտարելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վտարելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վտարելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վտարելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վտարելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վտարելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վտարել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վտարել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վտարել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վտարել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վտարել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վտարել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վտարել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վտարել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վտարել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վտարել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վտարել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վտարել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվտարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվտարի (čʻvtarecʻi, čʻvtari*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվտարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվտարիր (čʻvtarecʻir, čʻvtarir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվտարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվտարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվտարինք (čʻvtarecʻinkʻ, čʻvtarinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չվտարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվտարիք (čʻvtarecʻikʻ, čʻvtarikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չվտարեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվտարին (čʻvtarecʻin, čʻvtarin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվտարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվտարես (negative present second-person singular subjunctive)
չվտարի (negative present singular subjunctive third-person)
չվտարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվտարեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվտարեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվտարեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվտարեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվտարեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվտարեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվտարեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվտարեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վտարի (conditional first-person future negative singular)
չես վտարի (conditional future negative second-person singular)
չի վտարի (conditional future negative singular third-person)
չենք վտարի (conditional first-person future negative plural)
չեք վտարի (conditional future negative plural second-person)
չեն վտարի (conditional future negative plural third-person)
չէի վտարի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վտարի (conditional negative past second-person singular)
չէր վտարի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վտարի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վտարի (conditional negative past plural second-person)
չէին վտարի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վտարիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վտարի (mí vtarir, mí vtari*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վտարեք (imperative negative plural rare)
վտարել (nominative singular singular-only)
վտարելու (dative singular singular-only)
վտարելուց (ablative singular singular-only)
վտարելով (instrumental singular singular-only)
վտարելում (locative singular singular-only)
վտարելը (definite nominative singular singular-only)
վտարելն (definite nominative singular singular-only)
վտարելուն (dative definite singular singular-only)
վտարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վտարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վտարելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վտարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վտարելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վտարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վտարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վտարելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վտարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վտարելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
վտարել (infinitive)
վտարեր (evidential participle)
վտարուիլ (passive)
վտարելու (converb converb-i future)
վտարելիք (converb converb-ii future)
վտար- (stem)
վտարեր (connegative converb)
վտարած (participle resultative)
վտարող (participle subjective)
կը վտարեմ (first-person indicative present singular)
կը վտարես (indicative present second-person singular)
կը վտարէ (indicative present singular third-person)
կը վտարենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը վտարէք (indicative plural present second-person)
կը վտարեն (indicative plural present)
կը վտարէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը վտարէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը վտարէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը վտարէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը վտարէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը վտարէին (imperfective indicative past plural)
պիտի վտարեմ (first-person future indicative singular)
պիտի վտարես (future indicative second-person singular)
պիտի վտարէ (future indicative singular third-person)
պիտի վտարենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի վտարէք (future indicative plural second-person)
պիտի վտարեն (future indicative plural)
պիտի վտարէի (first-person future indicative past singular)
պիտի վտարէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի վտարէր (future indicative past singular third-person)
պիտի վտարէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի վտարէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի վտարէին (future indicative past plural)
վտարած եմ (first-person indicative perfect present singular)
վտարած ես (indicative perfect present second-person singular)
վտարած է (indicative perfect present singular third-person)
վտարած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վտարած էք (indicative perfect plural present second-person)
վտարած են (indicative perfect plural present)
վտարած էի (first-person indicative pluperfect singular)
վտարած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վտարած էր (indicative pluperfect singular third-person)
վտարած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վտարած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վտարած էին (indicative pluperfect plural)
վտարեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
վտարեր ես (indicative perfect present second-person singular)
վտարեր է (indicative perfect present singular third-person)
վտարեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վտարեր էք (indicative perfect plural present second-person)
վտարեր են (indicative perfect plural present)
վտարեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
վտարեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վտարեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
վտարեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վտարեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վտարեր էին (indicative pluperfect plural)
վտարեցի (aorist first-person indicative singular)
վտարեցիր (aorist indicative second-person singular)
վտարեց (aorist indicative singular third-person)
վտարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վտարեցիք (aorist indicative plural second-person)
վտարեցին (aorist indicative plural)
վտարեմ (first-person present singular subjunctive)
վտարես (present second-person singular subjunctive)
վտարէ (present singular subjunctive third-person)
վտարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վտարէք (plural present second-person subjunctive)
վտարեն (plural present subjunctive)
վտարէի (first-person past singular subjunctive)
վտարէիր (past second-person singular subjunctive)
վտարէր (past singular subjunctive third-person)
վտարէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վտարէիք (past plural second-person subjunctive)
վտարէին (past plural subjunctive)
վտարէ՛ (imperative second-person singular)
վտարեցէ՛ք (imperative rare)
չվտարել (infinitive negative)
չվտարած (negative participle resultative)
չվտարող (negative participle subjective)
չեմ վտարեր (first-person indicative negative present singular)
չես վտարեր (indicative negative present second-person singular)
չի վտարեր (indicative negative present singular third-person)
չենք վտարեր (first-person indicative negative plural present)
չէք վտարեր (indicative negative plural present second-person)
չեն վտարեր (indicative negative plural present)
չէի վտարեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վտարեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վտարեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վտարեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վտարեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վտարեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չվտարեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չվտարես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չվտարէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չվտարենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չվտարէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չվտարեն (future indicative negative plural)
պիտի չվտարէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չվտարէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չվտարէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չվտարէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չվտարէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չվտարէին (future indicative negative past plural)
չեմ վտարած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վտարած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վտարած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վտարած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վտարած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վտարած (indicative negative perfect plural present)
չէի վտարած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վտարած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վտարած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վտարած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վտարած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վտարած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ վտարեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վտարեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վտարեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վտարեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վտարեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վտարեր (indicative negative perfect plural present)
չէի վտարեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վտարեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վտարեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վտարեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վտարեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վտարեր (indicative negative pluperfect plural)
չվտարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվտարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվտարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվտարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվտարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվտարեցին (aorist indicative negative plural)
չվտարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվտարես (negative present second-person singular subjunctive)
չվտարէ (negative present singular subjunctive third-person)
չվտարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվտարէք (negative plural present second-person subjunctive)
չվտարեն (negative plural present subjunctive)
չվտարէի (first-person negative past singular subjunctive)
չվտարէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվտարէր (negative past singular subjunctive third-person)
չվտարէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվտարէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվտարէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ վտարեր (imperative negative second-person singular)
մի՛ վտարէք (imperative negative rare)
վտարել (nominative singular singular-only)
վտարելու (dative singular singular-only)
վտարելէ (ablative singular singular-only)
վտարելով (instrumental singular singular-only)
վտարելը (definite nominative singular singular-only)
վտարելն (definite nominative singular singular-only)
վտարելուն (dative definite singular singular-only)
վտարելէն (ablative definite singular singular-only)
վտարելովը (definite instrumental singular singular-only)
վտարելովն (definite instrumental singular singular-only)
վտարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վտարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վտարելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վտարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վտարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վտարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վտարելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վտարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վտարող

վտարի՛ր, վտարի՛*

վտարե՛ք, վտարեցե՛ք**

մի՛ վտարիր, մի՛ վտարի*

մի՛ վտարեք, մի՛ վտարեցեք**

hy-decl-noun-unc

վտարելը/վտարելն

վտարելները/վտարելներն

վտարելներում

վտարելներիցս

վտարելներովս

վտարելներումս

վտարելներիցդ

վտարելներովդ

վտարելներումդ

hyw-conj

վտարող

hyw-decl-noun-unc

վտարելը/վտարելն

վտարելները/վտարելներն

վտարելովը/վտարելովն

վտարելներուն

վտարելներովը/վտարելներովն

վտարելներուս

վտարելներովս

վտարելներովդ

Learned borrowing from Old Armenian վտարեմ (vtarem).

lbor

to remove, to fire (e.g., from a job, organization)