ապահովացնել

head

ապահովացնել • (apahovacʻnel)

hy-verb

ապահովացնել • (apahovacʻnel)

apahovacʻnel (romanization)
ապահովացնել (infinitive)
ապահովացնում (converb imperfective)
ապահովացվել (passive)
ապահովացնելիս (converb simultaneous)
ապահովացրել (converb perfective)
ապահովացր- (stem)
ապահովացնելու (converb converb-i future)
ապահովացրած (participle resultative)
ապահովացնելիք (converb converb-ii future)
ապահովացնող (participle subjective)
ապահովացնի (connegative converb)
ապահովացնում եմ (first-person indicative present singular)
ապահովացնում ես (indicative present second-person singular)
ապահովացնում է (indicative present singular third-person)
ապահովացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ապահովացնում եք (indicative plural present second-person)
ապահովացնում են (indicative plural present third-person)
ապահովացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ապահովացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ապահովացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ապահովացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ապահովացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ապահովացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ապահովացնելու եմ (first-person future indicative singular)
ապահովացնելու ես (future indicative second-person singular)
ապահովացնելու է (future indicative singular third-person)
ապահովացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ապահովացնելու եք (future indicative plural second-person)
ապահովացնելու են (future indicative plural third-person)
ապահովացնելու էի (first-person future indicative past singular)
ապահովացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
ապահովացնելու էր (future indicative past singular third-person)
ապահովացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ապահովացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
ապահովացնելու էին (future indicative past plural third-person)
ապահովացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ապահովացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
ապահովացրել է (indicative perfect present singular third-person)
ապահովացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ապահովացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
ապահովացրել են (indicative perfect plural present third-person)
ապահովացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ապահովացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ապահովացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ապահովացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ապահովացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ապահովացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ապահովացրի (aorist first-person indicative singular)
ապահովացրիր (aorist indicative second-person singular)
ապահովացրեց (aorist indicative singular third-person)
ապահովացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ապահովացրիք (aorist indicative plural second-person)
ապահովացրին (aorist indicative plural third-person)
ապահովացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ապահովացնես (present second-person singular subjunctive)
ապահովացնի (present singular subjunctive third-person)
ապահովացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ապահովացնեք (plural present second-person subjunctive)
ապահովացնեն (plural present subjunctive third-person)
ապահովացնեի (first-person past singular subjunctive)
ապահովացնեիր (past second-person singular subjunctive)
ապահովացներ (past singular subjunctive third-person)
ապահովացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ապահովացնեիք (past plural second-person subjunctive)
ապահովացնեին (past plural subjunctive third-person)
կապահովացնեմ (conditional first-person future singular)
կապահովացնես (conditional future second-person singular)
կապահովացնի (conditional future singular third-person)
կապահովացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կապահովացնեք (conditional future plural second-person)
կապահովացնեն (conditional future plural third-person)
կապահովացնեի (conditional first-person past singular)
կապահովացնեիր (conditional past second-person singular)
կապահովացներ (conditional past singular third-person)
կապահովացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կապահովացնեիք (conditional past plural second-person)
կապահովացնեին (conditional past plural third-person)
ապահովացրո՛ւ (imperative rare singular)
ապահովացրա՛ (apahovacʻrú, apahovacʻrá*) (imperative rare singular)
ապահովացրե՛ք (imperative plural rare)
չապահովացնել (infinitive negative)
չապահովացրած (negative participle resultative)
չապահովացնող (negative participle subjective)
չեմ ապահովացնում (first-person indicative negative present singular)
չես ապահովացնում (indicative negative present second-person singular)
չի ապահովացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք ապահովացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք ապահովացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն ապահովացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի ապահովացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ապահովացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ապահովացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ապահովացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ապահովացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ապահովացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ապահովացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես ապահովացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի ապահովացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ապահովացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ապահովացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ապահովացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ապահովացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ապահովացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ապահովացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ապահովացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ապահովացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ապահովացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ապահովացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ապահովացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ապահովացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ապահովացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ապահովացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ապահովացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ապահովացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ապահովացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ապահովացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ապահովացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ապահովացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ապահովացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չապահովացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չապահովացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չապահովացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չապահովացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չապահովացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չապահովացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չապահովացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չապահովացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չապահովացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չապահովացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չապահովացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չապահովացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չապահովացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չապահովացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չապահովացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չապահովացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չապահովացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չապահովացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ապահովացնի (conditional first-person future negative singular)
չես ապահովացնի (conditional future negative second-person singular)
չի ապահովացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք ապահովացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք ապահովացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն ապահովացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի ապահովացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ապահովացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր ապահովացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ապահովացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ապահովացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին ապահովացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ապահովացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ ապահովացրեք (imperative negative plural rare)
ապահովացնել (nominative singular singular-only)
ապահովացնելու (dative singular singular-only)
ապահովացնելուց (ablative singular singular-only)
ապահովացնելով (instrumental singular singular-only)
ապահովացնելում (locative singular singular-only)
ապահովացնելը (definite nominative singular singular-only)
ապահովացնելն (definite nominative singular singular-only)
ապահովացնելուն (dative definite singular singular-only)
ապահովացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ապահովացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ապահովացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ապահովացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ապահովացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ապահովացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնել (infinitive)
ապահովացուցեր (evidential participle)
ապահովացուիլ (passive)
ապահովացնելու (converb converb-i future)
ապահովացնելիք (converb converb-ii future)
ապահովացուց- (stem)
ապահովացներ (connegative converb)
ապահովացուցած (participle resultative)
ապահովացնող (participle subjective)
կ՚ապահովացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚ապահովացնես (indicative present second-person singular)
կ՚ապահովացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚ապահովացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚ապահովացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚ապահովացնեն (indicative plural present)
կ՚ապահովացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚ապահովացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚ապահովացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚ապահովացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚ապահովացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚ապահովացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ապահովացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի ապահովացնես (future indicative second-person singular)
պիտի ապահովացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի ապահովացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ապահովացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի ապահովացնեն (future indicative plural)
պիտի ապահովացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ապահովացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ապահովացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ապահովացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ապահովացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ապահովացնէին (future indicative past plural)
ապահովացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ապահովացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
ապահովացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
ապահովացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ապահովացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
ապահովացուցած են (indicative perfect plural present)
ապահովացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ապահովացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ապահովացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ապահովացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ապահովացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ապահովացուցած էին (indicative pluperfect plural)
ապահովացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ապահովացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ապահովացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
ապահովացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ապահովացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ապահովացուցեր են (indicative perfect plural present)
ապահովացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ապահովացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ապահովացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ապահովացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ապահովացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ապահովացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
ապահովացուցի (aorist first-person indicative singular)
ապահովացուցիր (aorist indicative second-person singular)
ապահովացուց (aorist indicative singular third-person)
ապահովացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ապահովացուցիք (aorist indicative plural second-person)
ապահովացուցին (aorist indicative plural)
ապահովացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ապահովացնես (present second-person singular subjunctive)
ապահովացնէ (present singular subjunctive third-person)
ապահովացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ապահովացնէք (plural present second-person subjunctive)
ապահովացնեն (plural present subjunctive)
ապահովացնէի (first-person past singular subjunctive)
ապահովացնէիր (past second-person singular subjunctive)
ապահովացնէր (past singular subjunctive third-person)
ապահովացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ապահովացնէիք (past plural second-person subjunctive)
ապահովացնէին (past plural subjunctive)
ապահովացո՛ւր (imperative second-person singular)
ապահովացուցէ՛ք (imperative rare)
չապահովացնել (infinitive negative)
չապահովացուցած (negative participle resultative)
չապահովացնող (negative participle subjective)
չեմ ապահովացներ (first-person indicative negative present singular)
չես ապահովացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚ապահովացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք ապահովացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք ապահովացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն ապահովացներ (indicative negative plural present)
չէի ապահովացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ապահովացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ապահովացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ապահովացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ապահովացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ապահովացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չապահովացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չապահովացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չապահովացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չապահովացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չապահովացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չապահովացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չապահովացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չապահովացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չապահովացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չապահովացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չապահովացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չապահովացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ ապահովացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ապահովացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ապահովացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ապահովացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ապահովացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ապահովացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի ապահովացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ապահովացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ապահովացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ապահովացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ապահովացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ապահովացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ապահովացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ապահովացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ապահովացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ապահովացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ապահովացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ապահովացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ապահովացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ապահովացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ապահովացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ապահովացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ապահովացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ապահովացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չապահովացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չապահովացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չապահովացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չապահովացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չապահովացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չապահովացուցին (aorist indicative negative plural)
չապահովացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չապահովացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չապահովացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չապահովացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չապահովացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չապահովացնեն (negative plural present subjunctive)
չապահովացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չապահովացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չապահովացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չապահովացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չապահովացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չապահովացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ապահովացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ ապահովացնէք (imperative negative rare)
ապահովացնել (nominative singular singular-only)
ապահովացնելու (dative singular singular-only)
ապահովացնելէ (ablative singular singular-only)
ապահովացնելով (instrumental singular singular-only)
ապահովացնելը (definite nominative singular singular-only)
ապահովացնելն (definite nominative singular singular-only)
ապահովացնելուն (dative definite singular singular-only)
ապահովացնելէն (ablative definite singular singular-only)
ապահովացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
ապահովացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
ապահովացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ապահովացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ապահովացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ապահովացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ապահովացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ապահովացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ապահովացնում

ապահովացնելիս

ապահովացնելու

ապահովացնելիք

ապահովացնող

ապահովացրեցի

ապահովացրեցիր

ապահովացրեցինք

ապահովացրինք

ապահովացրեցիք

ապահովացրեցին

ապահովացնենք

ապահովացնեիր

ապահովացնեինք

ապահովացնեիք

ապահովացնեին

ապահովացրո՛ւ, ապահովացրա՛*

ապահովացրե՛ք

մի՛ ապահովացրու, մի՛ ապահովացրա*

մի՛ ապահովացրեք

hy-decl-noun-unc

ապահովացնելը/ապահովացնելն

ապահովացնելներ

ապահովացնելները/ապահովացնելներն

ապահովացնելու

ապահովացնելուն

ապահովացնելների

ապահովացնելներին

ապահովացնելուց

ապահովացնելներից

ապահովացնելով

ապահովացնելներով

ապահովացնելում

ապահովացնելներում

ապահովացնելս

ապահովացնելներս

ապահովացնելուս

ապահովացնելներիս

ապահովացնելուցս

ապահովացնելներիցս

ապահովացնելովս

ապահովացնելներովս

ապահովացնելումս

ապահովացնելներումս

ապահովացնելդ

ապահովացնելներդ

ապահովացնելուդ

ապահովացնելներիդ

ապահովացնելուցդ

ապահովացնելներիցդ

ապահովացնելովդ

ապահովացնելներովդ

ապահովացնելումդ

ապահովացնելներումդ

hyw-conj

ապահովացուիլ

ապահովացնելիք

ապահովացնելու

չ՚ապահովացներ

ապահովացուցած

ապահովացուցեր

ապահովացնող

ապահովացուցի

ապահովացուցիր

ապահովացուցինք

ապահովացուցիք

ապահովացուցին

կ՚ապահովացնեմ

կ՚ապահովացնես

կ՚ապահովացնէ

ապահովացնենք

կ՚ապահովացնենք

կ՚ապահովացնէք

կ՚ապահովացնեն

կ՚ապահովացնէի

ապահովացնէիր

կ՚ապահովացնէիր

կ՚ապահովացնէր

ապահովացնէինք

կ՚ապահովացնէինք

ապահովացնէիք

կ՚ապահովացնէիք

ապահովացնէին

կ՚ապահովացնէին

ապահովացո՛ւր

ապահովացուցէ՛ք

մի՛ ապահովացներ

մի՛ ապահովացնէք

hyw-decl-noun-unc

ապահովացնելը/ապահովացնելն

ապահովացնելներ

ապահովացնելները/ապահովացնելներն

ապահովացնելու

ապահովացնելուն

ապահովացնելէն

ապահովացնելովը/ապահովացնելովն

ապահովացնելներու

ապահովացնելներուն

ապահովացնելներէն

ապահովացնելներովը/ապահովացնելներովն

ապահովացնելէ

ապահովացնելներէ

ապահովացնելով

ապահովացնելներով

ապահովացնելս

ապահովացնելներս

ապահովացնելուս

ապահովացնելներուս

ապահովացնելէս

ապահովացնելներէս

ապահովացնելովս

ապահովացնելներովս

ապահովացնելդ

ապահովացնելներդ

ապահովացնելուդ

ապահովացնելներէդ

ապահովացնելէդ

ապահովացնելներէդ

ապահովացնելովդ

ապահովացնելներովդ

Hy-ապահովացնել.ogg

ապահովանալ ապահովանալ#Armenian


պահածոյանալ

pahacoyanal (romanization)
պահածոյանալ (infinitive)
պահածոյանում (converb imperfective)
պահածոյանալիս (converb simultaneous)
պահածոյացնել (causative)
պահածոյացել (converb perfective)
պահածոյաց- (stem)
պահածոյանալու (converb converb-i future)
պահածոյացած (participle resultative)
պահածոյանալիք (converb converb-ii future)
պահածոյացող (participle subjective)
պահածոյանա (connegative converb)
պահածոյանում եմ (first-person indicative present singular)
պահածոյանում ես (indicative present second-person singular)
պահածոյանում է (indicative present singular third-person)
պահածոյանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
պահածոյանում եք (indicative plural present second-person)
պահածոյանում են (indicative plural present third-person)
պահածոյանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
պահածոյանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
պահածոյանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
պահածոյանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
պահածոյանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
պահածոյանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
պահածոյանալու եմ (first-person future indicative singular)
պահածոյանալու ես (future indicative second-person singular)
պահածոյանալու է (future indicative singular third-person)
պահածոյանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պահածոյանալու եք (future indicative plural second-person)
պահածոյանալու են (future indicative plural third-person)
պահածոյանալու էի (first-person future indicative past singular)
պահածոյանալու էիր (future indicative past second-person singular)
պահածոյանալու էր (future indicative past singular third-person)
պահածոյանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պահածոյանալու էիք (future indicative past plural second-person)
պահածոյանալու էին (future indicative past plural third-person)
պահածոյացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
պահածոյացել ես (indicative perfect present second-person singular)
պահածոյացել է (indicative perfect present singular third-person)
պահածոյացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պահածոյացել եք (indicative perfect plural present second-person)
պահածոյացել են (indicative perfect plural present third-person)
պահածոյացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
պահածոյացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պահածոյացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
պահածոյացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պահածոյացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պահածոյացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
պահածոյացա (aorist first-person indicative singular)
պահածոյացար (aorist indicative second-person singular)
պահածոյացավ (aorist indicative singular third-person)
պահածոյացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պահածոյացաք (aorist indicative plural second-person)
պահածոյացան (aorist indicative plural third-person)
պահածոյանամ (first-person present singular subjunctive)
պահածոյանաս (present second-person singular subjunctive)
պահածոյանա (present singular subjunctive third-person)
պահածոյանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պահածոյանաք (plural present second-person subjunctive)
պահածոյանան (plural present subjunctive third-person)
պահածոյանայի (first-person past singular subjunctive)
պահածոյանայիր (past second-person singular subjunctive)
պահածոյանար (past singular subjunctive third-person)
պահածոյանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պահածոյանայիք (past plural second-person subjunctive)
պահածոյանային (past plural subjunctive third-person)
կպահածոյանամ (conditional first-person future singular)
կպահածոյանաս (conditional future second-person singular)
կպահածոյանա (conditional future singular third-person)
կպահածոյանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կպահածոյանաք (conditional future plural second-person)
կպահածոյանան (conditional future plural third-person)
կպահածոյանայի (conditional first-person past singular)
կպահածոյանայիր (conditional past second-person singular)
կպահածոյանար (conditional past singular third-person)
կպահածոյանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կպահածոյանայիք (conditional past plural second-person)
կպահածոյանային (conditional past plural third-person)
պահածոյացի՛ր (imperative rare singular)
պահածոյացե՛ք (imperative plural rare)
չպահածոյանալ (infinitive negative)
չպահածոյացած (negative participle resultative)
չպահածոյացող (negative participle subjective)
չեմ պահածոյանում (first-person indicative negative present singular)
չես պահածոյանում (indicative negative present second-person singular)
չի պահածոյանում (indicative negative present singular third-person)
չենք պահածոյանում (first-person indicative negative plural present)
չեք պահածոյանում (indicative negative plural present second-person)
չեն պահածոյանում (indicative negative plural present third-person)
չէի պահածոյանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պահածոյանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պահածոյանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պահածոյանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պահածոյանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պահածոյանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ պահածոյանալու (first-person future indicative negative singular)
չես պահածոյանալու (future indicative negative second-person singular)
չի պահածոյանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք պահածոյանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք պահածոյանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն պահածոյանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի պահածոյանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր պահածոյանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր պահածոյանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք պահածոյանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք պահածոյանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին պահածոյանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ պահածոյացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պահածոյացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի պահածոյացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պահածոյացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք պահածոյացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պահածոյացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի պահածոյացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պահածոյացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պահածոյացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պահածոյացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պահածոյացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պահածոյացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չպահածոյացա (aorist first-person indicative negative singular)
չպահածոյացար (aorist indicative negative second-person singular)
չպահածոյացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չպահածոյացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չպահածոյացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չպահածոյացան (aorist indicative negative plural third-person)
չպահածոյանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չպահածոյանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չպահածոյանա (negative present singular subjunctive third-person)
չպահածոյանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չպահածոյանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չպահածոյանան (negative plural present subjunctive third-person)
չպահածոյանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չպահածոյանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպահածոյանար (negative past singular subjunctive third-person)
չպահածոյանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպահածոյանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպահածոյանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ պահածոյանա (conditional first-person future negative singular)
չես պահածոյանա (conditional future negative second-person singular)
չի պահածոյանա (conditional future negative singular third-person)
չենք պահածոյանա (conditional first-person future negative plural)
չեք պահածոյանա (conditional future negative plural second-person)
չեն պահածոյանա (conditional future negative plural third-person)
չէի պահածոյանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր պահածոյանա (conditional negative past second-person singular)
չէր պահածոյանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք պահածոյանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք պահածոյանա (conditional negative past plural second-person)
չէին պահածոյանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ պահածոյացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ պահածոյացեք (imperative negative plural rare)
պահածոյանալ (nominative singular singular-only)
պահածոյանալու (dative singular singular-only)
պահածոյանալուց (ablative singular singular-only)
պահածոյանալով (instrumental singular singular-only)
պահածոյանալում (locative singular singular-only)
պահածոյանալը (definite nominative singular singular-only)
պահածոյանալն (definite nominative singular singular-only)
պահածոյանալուն (dative definite singular singular-only)
պահածոյանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պահածոյանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պահածոյանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պահածոյանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պահածոյանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
պահածոյանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պահածոյանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պահածոյանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պահածոյանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
պահածոյանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

պահածոյացնել

պահածոյանում

պահածոյանալիս

պահածոյանալու

պահածոյանալիք

պահածոյացող

պահածոյացանք

պահածոյանանք

պահածոյանայի

պահածոյանայիր

պահածոյանայինք

պահածոյանայիք

պահածոյանային

պահածոյացի՛ր, պահածոյացի՛*

պահածոյացե՛ք

մի՛ պահածոյացիր, մի՛ պահածոյացի*

մի՛ պահածոյացեք

hy-decl-noun-unc

պահածոյանալը/պահածոյանալն

պահածոյանալներ

պահածոյանալները/պահածոյանալներն

պահածոյանալու

պահածոյանալուն

պահածոյանալների

պահածոյանալներին

պահածոյանալուց

պահածոյանալներից

պահածոյանալով

պահածոյանալներով

պահածոյանալում

պահածոյանալներում

պահածոյանալս

պահածոյանալներս

պահածոյանալուս

պահածոյանալներիս

պահածոյանալուցս

պահածոյանալներիցս

պահածոյանալովս

պահածոյանալներովս

պահածոյանալումս

պահածոյանալներումս

պահածոյանալդ

պահածոյանալներդ

պահածոյանալուդ

պահածոյանալներիդ

պահածոյանալուցդ

պահածոյանալներիցդ

պահածոյանալովդ

պահածոյանալներովդ

պահածոյանալումդ

պահածոյանալներումդ

Hy-պահածոյանալ.ogg

to become preserved, conserved, tinned, canned


ծպտվել

head

ծպտվել • (cptvel) (traditional orthography spelling ծպտուել or ծպտւել)

cptvel (romanization)
orthography spelling ծպտուել (traditional)
ծպտւել (traditional)
ծպտվել (infinitive)
ծպտվում (converb imperfective)
ծպտվելիս (converb simultaneous)
ծպտվել (converb perfective)
ծպտվ- (stem)
ծպտվելու (converb converb-i future)
ծպտված (participle resultative)
ծպտվելիք (converb converb-ii future)
ծպտվող (participle subjective)
ծպտվի (connegative converb)
ծպտվում եմ (first-person indicative present singular)
ծպտվում ես (indicative present second-person singular)
ծպտվում է (indicative present singular third-person)
ծպտվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ծպտվում եք (indicative plural present second-person)
ծպտվում են (indicative plural present third-person)
ծպտվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ծպտվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ծպտվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ծպտվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ծպտվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ծպտվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ծպտվելու եմ (first-person future indicative singular)
ծպտվելու ես (future indicative second-person singular)
ծպտվելու է (future indicative singular third-person)
ծպտվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ծպտվելու եք (future indicative plural second-person)
ծպտվելու են (future indicative plural third-person)
ծպտվելու էի (first-person future indicative past singular)
ծպտվելու էիր (future indicative past second-person singular)
ծպտվելու էր (future indicative past singular third-person)
ծպտվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ծպտվելու էիք (future indicative past plural second-person)
ծպտվելու էին (future indicative past plural third-person)
ծպտվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ծպտվել ես (indicative perfect present second-person singular)
ծպտվել է (indicative perfect present singular third-person)
ծպտվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ծպտվել եք (indicative perfect plural present second-person)
ծպտվել են (indicative perfect plural present third-person)
ծպտվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ծպտվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ծպտվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ծպտվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ծպտվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ծպտվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ծպտվեցի (aorist first-person indicative singular)
ծպտվի (cptvecʻi, cptvi*) (aorist first-person indicative singular)
ծպտվեցիր (aorist indicative second-person singular)
ծպտվիր (cptvecʻir, cptvir*) (aorist indicative second-person singular)
ծպտվեց (aorist indicative singular third-person)
ծպտվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ծպտվինք (cptvecʻinkʻ, cptvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ծպտվեցիք (aorist indicative plural second-person)
ծպտվիք (cptvecʻikʻ, cptvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ծպտվեցին (aorist indicative plural third-person)
ծպտվին (cptvecʻin, cptvin*) (aorist indicative plural third-person)
ծպտվեմ (first-person present singular subjunctive)
ծպտվես (present second-person singular subjunctive)
ծպտվի (present singular subjunctive third-person)
ծպտվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ծպտվեք (plural present second-person subjunctive)
ծպտվեն (plural present subjunctive third-person)
ծպտվեի (first-person past singular subjunctive)
ծպտվեիր (past second-person singular subjunctive)
ծպտվեր (past singular subjunctive third-person)
ծպտվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ծպտվեիք (past plural second-person subjunctive)
ծպտվեին (past plural subjunctive third-person)
կծպտվեմ (conditional first-person future singular)
կծպտվես (conditional future second-person singular)
կծպտվի (conditional future singular third-person)
կծպտվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կծպտվեք (conditional future plural second-person)
կծպտվեն (conditional future plural third-person)
կծպտվեի (conditional first-person past singular)
կծպտվեիր (conditional past second-person singular)
կծպտվեր (conditional past singular third-person)
կծպտվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կծպտվեիք (conditional past plural second-person)
կծպտվեին (conditional past plural third-person)
ծպտվի՛ր (imperative rare singular)
ծպտվի՛ (cptvír, cptví*) (imperative rare singular)
ծպտվե՛ք (imperative plural rare)
ծպտվեցե՛ք (cptvékʻ, cptvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չծպտվել (infinitive negative)
չծպտված (negative participle resultative)
չծպտվող (negative participle subjective)
չեմ ծպտվում (first-person indicative negative present singular)
չես ծպտվում (indicative negative present second-person singular)
չի ծպտվում (indicative negative present singular third-person)
չենք ծպտվում (first-person indicative negative plural present)
չեք ծպտվում (indicative negative plural present second-person)
չեն ծպտվում (indicative negative plural present third-person)
չէի ծպտվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ծպտվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ծպտվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ծպտվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ծպտվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ծպտվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ծպտվելու (first-person future indicative negative singular)
չես ծպտվելու (future indicative negative second-person singular)
չի ծպտվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ծպտվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ծպտվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ծպտվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ծպտվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ծպտվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ծպտվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ծպտվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ծպտվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ծպտվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ծպտվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ծպտվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ծպտվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ծպտվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ծպտվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ծպտվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ծպտվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ծպտվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ծպտվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ծպտվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ծպտվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ծպտվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չծպտվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չծպտվի (čʻcptvecʻi, čʻcptvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չծպտվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չծպտվիր (čʻcptvecʻir, čʻcptvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չծպտվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չծպտվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չծպտվինք (čʻcptvecʻinkʻ, čʻcptvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չծպտվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չծպտվիք (čʻcptvecʻikʻ, čʻcptvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չծպտվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չծպտվին (čʻcptvecʻin, čʻcptvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չծպտվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չծպտվես (negative present second-person singular subjunctive)
չծպտվի (negative present singular subjunctive third-person)
չծպտվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չծպտվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չծպտվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չծպտվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չծպտվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չծպտվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չծպտվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չծպտվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չծպտվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ծպտվի (conditional first-person future negative singular)
չես ծպտվի (conditional future negative second-person singular)
չի ծպտվի (conditional future negative singular third-person)
չենք ծպտվի (conditional first-person future negative plural)
չեք ծպտվի (conditional future negative plural second-person)
չեն ծպտվի (conditional future negative plural third-person)
չէի ծպտվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ծպտվի (conditional negative past second-person singular)
չէր ծպտվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ծպտվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ծպտվի (conditional negative past plural second-person)
չէին ծպտվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ծպտվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ծպտվի (mí cptvir, mí cptvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ծպտվեք (imperative negative plural rare)
ծպտվել (nominative singular singular-only)
ծպտվելու (dative singular singular-only)
ծպտվելուց (ablative singular singular-only)
ծպտվելով (instrumental singular singular-only)
ծպտվելում (locative singular singular-only)
ծպտվելը (definite nominative singular singular-only)
ծպտվելն (definite nominative singular singular-only)
ծպտվելուն (dative definite singular singular-only)
ծպտվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ծպտվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ծպտվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ծպտվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ծպտվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ծպտվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ծպտվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ծպտվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ծպտվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ծպտվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ծպտվող

ծպտվի՛ր, ծպտվի՛*

ծպտվե՛ք, ծպտվեցե՛ք**

մի՛ ծպտվիր, մի՛ ծպտվի*

մի՛ ծպտվեք, մի՛ ծպտվեցեք**

hy-decl-noun-unc

ծպտվելը/ծպտվելն

ծպտվելները/ծպտվելներն

ծպտվելներում

ծպտվելներիցս

ծպտվելներովս

ծպտվելներումս

ծպտվելներիցդ

ծպտվելներովդ

ծպտվելներումդ

ծպտել ծպտել#Armenian

(figuratively) to wear a mask (to pretend to be honest and good)

to lie low, to hide out (to avoid being recognized or drawing attention to oneself)


զվարճանալ

head

զվարճանալ • (zvarčanal) (traditional orthography spelling զուարճանալ)

zvarčanal (romanization)
orthography spelling զուարճանալ (traditional)
զվարճանալ (infinitive)
զվարճանում (converb imperfective)
զվարճանալիս (converb simultaneous)
զվարճացնել (causative)
զվարճացել (converb perfective)
զվարճաց- (stem)
զվարճանալու (converb converb-i future)
զվարճացած (participle resultative)
զվարճանալիք (converb converb-ii future)
զվարճացող (participle subjective)
զվարճանա (connegative converb)
զվարճանում եմ (first-person indicative present singular)
զվարճանում ես (indicative present second-person singular)
զվարճանում է (indicative present singular third-person)
զվարճանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զվարճանում եք (indicative plural present second-person)
զվարճանում են (indicative plural present third-person)
զվարճանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զվարճանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զվարճանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զվարճանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զվարճանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զվարճանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զվարճանալու եմ (first-person future indicative singular)
զվարճանալու ես (future indicative second-person singular)
զվարճանալու է (future indicative singular third-person)
զվարճանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զվարճանալու եք (future indicative plural second-person)
զվարճանալու են (future indicative plural third-person)
զվարճանալու էի (first-person future indicative past singular)
զվարճանալու էիր (future indicative past second-person singular)
զվարճանալու էր (future indicative past singular third-person)
զվարճանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զվարճանալու էիք (future indicative past plural second-person)
զվարճանալու էին (future indicative past plural third-person)
զվարճացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զվարճացել ես (indicative perfect present second-person singular)
զվարճացել է (indicative perfect present singular third-person)
զվարճացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զվարճացել եք (indicative perfect plural present second-person)
զվարճացել են (indicative perfect plural present third-person)
զվարճացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զվարճացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զվարճացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զվարճացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զվարճացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զվարճացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զվարճացա (aorist first-person indicative singular)
զվարճացար (aorist indicative second-person singular)
զվարճացավ (aorist indicative singular third-person)
զվարճացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զվարճացաք (aorist indicative plural second-person)
զվարճացան (aorist indicative plural third-person)
զվարճանամ (first-person present singular subjunctive)
զվարճանաս (present second-person singular subjunctive)
զվարճանա (present singular subjunctive third-person)
զվարճանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զվարճանաք (plural present second-person subjunctive)
զվարճանան (plural present subjunctive third-person)
զվարճանայի (first-person past singular subjunctive)
զվարճանայիր (past second-person singular subjunctive)
զվարճանար (past singular subjunctive third-person)
զվարճանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զվարճանայիք (past plural second-person subjunctive)
զվարճանային (past plural subjunctive third-person)
կզվարճանամ (conditional first-person future singular)
կզվարճանաս (conditional future second-person singular)
կզվարճանա (conditional future singular third-person)
կզվարճանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզվարճանաք (conditional future plural second-person)
կզվարճանան (conditional future plural third-person)
կզվարճանայի (conditional first-person past singular)
կզվարճանայիր (conditional past second-person singular)
կզվարճանար (conditional past singular third-person)
կզվարճանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզվարճանայիք (conditional past plural second-person)
կզվարճանային (conditional past plural third-person)
զվարճացի՛ր (imperative rare singular)
զվարճացի՛ (zvarčacʻír, zvarčacʻí*) (imperative rare singular)
զվարճացե՛ք (imperative plural rare)
չզվարճանալ (infinitive negative)
չզվարճացած (negative participle resultative)
չզվարճացող (negative participle subjective)
չեմ զվարճանում (first-person indicative negative present singular)
չես զվարճանում (indicative negative present second-person singular)
չի զվարճանում (indicative negative present singular third-person)
չենք զվարճանում (first-person indicative negative plural present)
չեք զվարճանում (indicative negative plural present second-person)
չեն զվարճանում (indicative negative plural present third-person)
չէի զվարճանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զվարճանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զվարճանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զվարճանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զվարճանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զվարճանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զվարճանալու (first-person future indicative negative singular)
չես զվարճանալու (future indicative negative second-person singular)
չի զվարճանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք զվարճանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք զվարճանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն զվարճանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի զվարճանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զվարճանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զվարճանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զվարճանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զվարճանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զվարճանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զվարճացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զվարճացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զվարճացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զվարճացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զվարճացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զվարճացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զվարճացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զվարճացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զվարճացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զվարճացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զվարճացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զվարճացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզվարճացա (aorist first-person indicative negative singular)
չզվարճացար (aorist indicative negative second-person singular)
չզվարճացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չզվարճացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չզվարճացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չզվարճացան (aorist indicative negative plural third-person)
չզվարճանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չզվարճանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չզվարճանա (negative present singular subjunctive third-person)
չզվարճանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չզվարճանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չզվարճանան (negative plural present subjunctive third-person)
չզվարճանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չզվարճանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզվարճանար (negative past singular subjunctive third-person)
չզվարճանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզվարճանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզվարճանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զվարճանա (conditional first-person future negative singular)
չես զվարճանա (conditional future negative second-person singular)
չի զվարճանա (conditional future negative singular third-person)
չենք զվարճանա (conditional first-person future negative plural)
չեք զվարճանա (conditional future negative plural second-person)
չեն զվարճանա (conditional future negative plural third-person)
չէի զվարճանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր զվարճանա (conditional negative past second-person singular)
չէր զվարճանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք զվարճանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք զվարճանա (conditional negative past plural second-person)
չէին զվարճանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զվարճացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զվարճացեք (imperative negative plural rare)
զվարճանալ (nominative singular singular-only)
զվարճանալու (dative singular singular-only)
զվարճանալուց (ablative singular singular-only)
զվարճանալով (instrumental singular singular-only)
զվարճանալում (locative singular singular-only)
զվարճանալը (definite nominative singular singular-only)
զվարճանալն (definite nominative singular singular-only)
զվարճանալուն (dative definite singular singular-only)
զվարճանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զվարճանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զվարճանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զվարճանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զվարճանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զվարճանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զվարճանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զվարճանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զվարճանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զվարճանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զվարճացող

զվարճանայինք

զվարճացի՛ր, զվարճացի՛*

մի՛ զվարճացիր, մի՛ զվարճացի*

մի՛ զվարճացեք

hy-decl-noun-unc

զվարճանալը/զվարճանալն

զվարճանալներ

զվարճանալները/զվարճանալներն

զվարճանալուն

զվարճանալների

զվարճանալներին

զվարճանալուց

զվարճանալներից

զվարճանալներով

զվարճանալում

զվարճանալներում

զվարճանալներս

զվարճանալուս

զվարճանալներիս

զվարճանալուցս

զվարճանալներիցս

զվարճանալովս

զվարճանալներովս

զվարճանալումս

զվարճանալներումս

զվարճանալներդ

զվարճանալուդ

զվարճանալներիդ

զվարճանալուցդ

զվարճանալներիցդ

զվարճանալովդ

զվարճանալներովդ

զվարճանալումդ

զվարճանալներումդ

/zəvɑɾt͡ʃɑˈnɑl/

[zəvɑɾt͡ʃɑnɑ́l]

/zəvɑɾd͡ʒɑˈnɑl/

[zəvɑɾd͡ʒɑnɑ́l]

From Old Armenian զուարճանամ (zuarčanam).

to live a happy life, to enjoy, to relish


շփոթեցնել

head

շփոթեցնել • (špʻotʻecʻnel)

hy-verb

շփոթեցնել • (špʻotʻecʻnel)

špʻotʻecʻnel (romanization)
շփոթեցնել (infinitive)
շփոթեցնում (converb imperfective)
շփոթեցվել (passive)
շփոթեցնելիս (converb simultaneous)
շփոթեցրել (converb perfective)
շփոթեցր- (stem)
շփոթեցնելու (converb converb-i future)
շփոթեցրած (participle resultative)
շփոթեցնելիք (converb converb-ii future)
շփոթեցնող (participle subjective)
շփոթեցնի (connegative converb)
շփոթեցնում եմ (first-person indicative present singular)
շփոթեցնում ես (indicative present second-person singular)
շփոթեցնում է (indicative present singular third-person)
շփոթեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շփոթեցնում եք (indicative plural present second-person)
շփոթեցնում են (indicative plural present third-person)
շփոթեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շփոթեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շփոթեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շփոթեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շփոթեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շփոթեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շփոթեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
շփոթեցնելու ես (future indicative second-person singular)
շփոթեցնելու է (future indicative singular third-person)
շփոթեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շփոթեցնելու եք (future indicative plural second-person)
շփոթեցնելու են (future indicative plural third-person)
շփոթեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
շփոթեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
շփոթեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
շփոթեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շփոթեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
շփոթեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
շփոթեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շփոթեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
շփոթեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
շփոթեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շփոթեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
շփոթեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
շփոթեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շփոթեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շփոթեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շփոթեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շփոթեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շփոթեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շփոթեցրի (aorist first-person indicative singular)
շփոթեցրիր (aorist indicative second-person singular)
շփոթեցրեց (aorist indicative singular third-person)
շփոթեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շփոթեցրիք (aorist indicative plural second-person)
շփոթեցրին (aorist indicative plural third-person)
շփոթեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
շփոթեցնես (present second-person singular subjunctive)
շփոթեցնի (present singular subjunctive third-person)
շփոթեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շփոթեցնեք (plural present second-person subjunctive)
շփոթեցնեն (plural present subjunctive third-person)
շփոթեցնեի (first-person past singular subjunctive)
շփոթեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
շփոթեցներ (past singular subjunctive third-person)
շփոթեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շփոթեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
շփոթեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կշփոթեցնեմ (conditional first-person future singular)
կշփոթեցնես (conditional future second-person singular)
կշփոթեցնի (conditional future singular third-person)
կշփոթեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշփոթեցնեք (conditional future plural second-person)
կշփոթեցնեն (conditional future plural third-person)
կշփոթեցնեի (conditional first-person past singular)
կշփոթեցնեիր (conditional past second-person singular)
կշփոթեցներ (conditional past singular third-person)
կշփոթեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշփոթեցնեիք (conditional past plural second-person)
կշփոթեցնեին (conditional past plural third-person)
շփոթեցրո՛ւ (imperative rare singular)
շփոթեցրա՛ (špʻotʻecʻrú, špʻotʻecʻrá*) (imperative rare singular)
շփոթեցրե՛ք (imperative plural rare)
չշփոթեցնել (infinitive negative)
չշփոթեցրած (negative participle resultative)
չշփոթեցնող (negative participle subjective)
չեմ շփոթեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես շփոթեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի շփոթեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք շփոթեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք շփոթեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն շփոթեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի շփոթեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շփոթեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շփոթեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շփոթեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շփոթեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շփոթեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շփոթեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես շփոթեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի շփոթեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շփոթեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շփոթեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շփոթեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շփոթեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շփոթեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շփոթեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շփոթեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շփոթեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շփոթեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շփոթեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շփոթեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շփոթեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շփոթեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շփոթեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շփոթեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շփոթեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շփոթեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շփոթեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շփոթեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շփոթեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շփոթեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշփոթեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չշփոթեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշփոթեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշփոթեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշփոթեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշփոթեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չշփոթեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշփոթեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չշփոթեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չշփոթեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշփոթեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշփոթեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշփոթեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշփոթեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշփոթեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չշփոթեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշփոթեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշփոթեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շփոթեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես շփոթեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի շփոթեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք շփոթեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք շփոթեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն շփոթեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի շփոթեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շփոթեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր շփոթեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շփոթեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շփոթեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին շփոթեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շփոթեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ շփոթեցրեք (imperative negative plural rare)
շփոթեցնել (nominative singular singular-only)
շփոթեցնելու (dative singular singular-only)
շփոթեցնելուց (ablative singular singular-only)
շփոթեցնելով (instrumental singular singular-only)
շփոթեցնելում (locative singular singular-only)
շփոթեցնելը (definite nominative singular singular-only)
շփոթեցնելն (definite nominative singular singular-only)
շփոթեցնելուն (dative definite singular singular-only)
շփոթեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շփոթեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շփոթեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շփոթեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շփոթեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շփոթեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնել (infinitive)
շփոթեցուցեր (evidential participle)
շփոթեցուիլ (passive)
շփոթեցնելու (converb converb-i future)
շփոթեցնելիք (converb converb-ii future)
շփոթեցուց- (stem)
շփոթեցներ (connegative converb)
շփոթեցուցած (participle resultative)
շփոթեցնող (participle subjective)
կը շփոթեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը շփոթեցնես (indicative present second-person singular)
կը շփոթեցնէ (indicative present singular third-person)
կը շփոթեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը շփոթեցնէք (indicative plural present second-person)
կը շփոթեցնեն (indicative plural present)
կը շփոթեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը շփոթեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը շփոթեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը շփոթեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը շփոթեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը շփոթեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի շփոթեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի շփոթեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի շփոթեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի շփոթեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի շփոթեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի շփոթեցնեն (future indicative plural)
պիտի շփոթեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի շփոթեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի շփոթեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի շփոթեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի շփոթեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի շփոթեցնէին (future indicative past plural)
շփոթեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
շփոթեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
շփոթեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
շփոթեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շփոթեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
շփոթեցուցած են (indicative perfect plural present)
շփոթեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
շփոթեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շփոթեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
շփոթեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շփոթեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շփոթեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
շփոթեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
շփոթեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
շփոթեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
շփոթեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շփոթեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
շփոթեցուցեր են (indicative perfect plural present)
շփոթեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
շփոթեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շփոթեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
շփոթեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շփոթեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շփոթեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
շփոթեցուցի (aorist first-person indicative singular)
շփոթեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
շփոթեցուց (aorist indicative singular third-person)
շփոթեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շփոթեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
շփոթեցուցին (aorist indicative plural)
շփոթեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
շփոթեցնես (present second-person singular subjunctive)
շփոթեցնէ (present singular subjunctive third-person)
շփոթեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շփոթեցնէք (plural present second-person subjunctive)
շփոթեցնեն (plural present subjunctive)
շփոթեցնէի (first-person past singular subjunctive)
շփոթեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
շփոթեցնէր (past singular subjunctive third-person)
շփոթեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շփոթեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
շփոթեցնէին (past plural subjunctive)
շփոթեցո՛ւր (imperative second-person singular)
շփոթեցուցէ՛ք (imperative rare)
չշփոթեցնել (infinitive negative)
չշփոթեցուցած (negative participle resultative)
չշփոթեցնող (negative participle subjective)
չեմ շփոթեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես շփոթեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի շփոթեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք շփոթեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք շփոթեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն շփոթեցներ (indicative negative plural present)
չէի շփոթեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շփոթեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շփոթեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շփոթեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շփոթեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շփոթեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չշփոթեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չշփոթեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չշփոթեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չշփոթեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չշփոթեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չշփոթեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չշփոթեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չշփոթեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չշփոթեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չշփոթեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չշփոթեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չշփոթեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ շփոթեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շփոթեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ շփոթեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շփոթեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք շփոթեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շփոթեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի շփոթեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շփոթեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շփոթեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շփոթեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շփոթեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շփոթեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ շփոթեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շփոթեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ շփոթեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շփոթեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք շփոթեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շփոթեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի շփոթեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շփոթեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շփոթեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շփոթեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շփոթեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շփոթեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չշփոթեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշփոթեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշփոթեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չշփոթեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշփոթեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշփոթեցուցին (aorist indicative negative plural)
չշփոթեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշփոթեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չշփոթեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չշփոթեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշփոթեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չշփոթեցնեն (negative plural present subjunctive)
չշփոթեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չշփոթեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշփոթեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չշփոթեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշփոթեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշփոթեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ շփոթեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ շփոթեցնէք (imperative negative rare)
շփոթեցնել (nominative singular singular-only)
շփոթեցնելու (dative singular singular-only)
շփոթեցնելէ (ablative singular singular-only)
շփոթեցնելով (instrumental singular singular-only)
շփոթեցնելը (definite nominative singular singular-only)
շփոթեցնելն (definite nominative singular singular-only)
շփոթեցնելուն (dative definite singular singular-only)
շփոթեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
շփոթեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
շփոթեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
շփոթեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շփոթեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շփոթեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շփոթեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շփոթեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շփոթեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շփոթեցնող

շփոթեցրեցինք

շփոթեցրո՛ւ, շփոթեցրա՛*

մի՛ շփոթեցրու, մի՛ շփոթեցրա*

մի՛ շփոթեցրեք

hy-decl-noun-unc

շփոթեցնելը/շփոթեցնելն

շփոթեցնելներ

շփոթեցնելները/շփոթեցնելներն

շփոթեցնելուն

շփոթեցնելների

շփոթեցնելներին

շփոթեցնելուց

շփոթեցնելներից

շփոթեցնելներով

շփոթեցնելում

շփոթեցնելներում

շփոթեցնելներս

շփոթեցնելուս

շփոթեցնելներիս

շփոթեցնելուցս

շփոթեցնելներիցս

շփոթեցնելովս

շփոթեցնելներովս

շփոթեցնելումս

շփոթեցնելներումս

շփոթեցնելներդ

շփոթեցնելուդ

շփոթեցնելներիդ

շփոթեցնելուցդ

շփոթեցնելներիցդ

շփոթեցնելովդ

շփոթեցնելներովդ

շփոթեցնելումդ

շփոթեցնելներումդ

hyw-conj

չի շփոթեցներ

շփոթեցնող

շփոթեցուցինք

կը շփոթեցնեմ

կը շփոթեցնես

կը շփոթեցնենք

կը շփոթեցնէք

կը շփոթեցնեն

կը շփոթեցնէի

կը շփոթեցնէիր

կը շփոթեցնէր

կը շփոթեցնէինք

կը շփոթեցնէիք

կը շփոթեցնէին

շփոթեցուցէ՛ք

մի՛ շփոթեցներ

մի՛ շփոթեցնէք

hyw-decl-noun-unc

շփոթեցնելը/շփոթեցնելն

շփոթեցնելներ

շփոթեցնելները/շփոթեցնելներն

շփոթեցնելուն

շփոթեցնելովը/շփոթեցնելովն

շփոթեցնելներու

շփոթեցնելներուն

շփոթեցնելներէն

շփոթեցնելներովը/շփոթեցնելներովն

շփոթեցնելներէ

շփոթեցնելներով

շփոթեցնելներս

շփոթեցնելուս

շփոթեցնելներուս

շփոթեցնելներէս

շփոթեցնելովս

շփոթեցնելներովս

շփոթեցնելներդ

շփոթեցնելուդ

շփոթեցնելներէդ

շփոթեցնելներէդ

շփոթեցնելովդ

շփոթեցնելներովդ

շփոթել շփոթել#Armenian


ընթերցող

head

ընթերցող • (əntʻercʻoġ)

əntʻercʻoġ (romanization)
ընթերցող (nominative singular)
ընթերցողներ (nominative plural)
ընթերցողի (dative singular)
ընթերցողների (dative plural)
ընթերցողից (ablative singular)
ընթերցողներից (ablative plural)
ընթերցողով (instrumental singular)
ընթերցողներով (instrumental plural)
ընթերցողում (locative singular)
ընթերցողներում (locative plural)
ընթերցողը (definite nominative singular)
ընթերցողն (definite nominative singular)
ընթերցողները (definite nominative plural)
ընթերցողներն (definite nominative plural)
ընթերցողին (dative definite singular)
ընթերցողներին (dative definite plural)
ընթերցողս (first-person nominative possessive singular)
ընթերցողներս (first-person nominative plural possessive)
ընթերցողիս (dative first-person possessive singular)
ընթերցողներիս (dative first-person plural possessive)
ընթերցողիցս (ablative first-person possessive singular)
ընթերցողներիցս (ablative first-person plural possessive)
ընթերցողովս (first-person instrumental possessive singular)
ընթերցողներովս (first-person instrumental plural possessive)
ընթերցողումս (first-person locative possessive singular)
ընթերցողներումս (first-person locative plural possessive)
ընթերցողդ (nominative possessive second-person singular)
ընթերցողներդ (nominative plural possessive second-person)
ընթերցողիդ (dative possessive second-person singular)
ընթերցողներիդ (dative plural possessive second-person)
ընթերցողիցդ (ablative possessive second-person singular)
ընթերցողներիցդ (ablative plural possessive second-person)
ընթերցողովդ (instrumental possessive second-person singular)
ընթերցողներովդ (instrumental plural possessive second-person)
ընթերցողումդ (locative possessive second-person singular)
ընթերցողներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

ընթերցողը/ընթերցողն

ընթերցողները/ընթերցողներն

ընթերցողների

ընթերցողներին

ընթերցողներից

ընթերցողներով

ընթերցողներում

ընթերցողներս

ընթերցողներիս

ընթերցողներիցս

ընթերցողներովս

ընթերցողումս

ընթերցողներումս

ընթերցողներդ

ընթերցողներիդ

ընթերցողներիցդ

ընթերցողներովդ

ընթերցողումդ

ընթերցողներումդ

[əntʰeɾt͡sʰóʁ]

[əntʰeɾt͡sʰóʁ]

Hy-ընթերցող.ogg

From Old Armenian ընթերցող (əntʻercʻoł).

ընթերցել ընթերցել#Armenian

subject participle of ընթերցել (əntʻercʻel)


հաճախել

head

հաճախել • (hačaxel) (traditional orthography spelling յաճախել)

hačaxel (romanization)
orthography spelling յաճախել (traditional)
հաճախել (infinitive)
հաճախում (converb imperfective)
հաճախվել (passive)
հաճախելիս (converb simultaneous)
հաճախեցնել (causative)
հաճախացնել (causative)
հաճախել (converb perfective)
հաճախ- (stem)
հաճախելու (converb converb-i future)
հաճախած (participle resultative)
հաճախելիք (converb converb-ii future)
հաճախող (participle subjective)
հաճախի (connegative converb)
հաճախում եմ (first-person indicative present singular)
հաճախում ես (indicative present second-person singular)
հաճախում է (indicative present singular third-person)
հաճախում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հաճախում եք (indicative plural present second-person)
հաճախում են (indicative plural present third-person)
հաճախում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հաճախում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հաճախում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հաճախում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հաճախում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հաճախում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հաճախելու եմ (first-person future indicative singular)
հաճախելու ես (future indicative second-person singular)
հաճախելու է (future indicative singular third-person)
հաճախելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հաճախելու եք (future indicative plural second-person)
հաճախելու են (future indicative plural third-person)
հաճախելու էի (first-person future indicative past singular)
հաճախելու էիր (future indicative past second-person singular)
հաճախելու էր (future indicative past singular third-person)
հաճախելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հաճախելու էիք (future indicative past plural second-person)
հաճախելու էին (future indicative past plural third-person)
հաճախել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հաճախել ես (indicative perfect present second-person singular)
հաճախել է (indicative perfect present singular third-person)
հաճախել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հաճախել եք (indicative perfect plural present second-person)
հաճախել են (indicative perfect plural present third-person)
հաճախել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հաճախել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հաճախել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հաճախել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հաճախել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հաճախել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հաճախեցի (aorist first-person indicative singular)
հաճախի (hačaxecʻi, hačaxi*) (aorist first-person indicative singular)
հաճախեցիր (aorist indicative second-person singular)
հաճախիր (hačaxecʻir, hačaxir*) (aorist indicative second-person singular)
հաճախեց (aorist indicative singular third-person)
հաճախեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հաճախինք (hačaxecʻinkʻ, hačaxinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հաճախեցիք (aorist indicative plural second-person)
հաճախիք (hačaxecʻikʻ, hačaxikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հաճախեցին (aorist indicative plural third-person)
հաճախին (hačaxecʻin, hačaxin*) (aorist indicative plural third-person)
հաճախեմ (first-person present singular subjunctive)
հաճախես (present second-person singular subjunctive)
հաճախի (present singular subjunctive third-person)
հաճախենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հաճախեք (plural present second-person subjunctive)
հաճախեն (plural present subjunctive third-person)
հաճախեի (first-person past singular subjunctive)
հաճախեիր (past second-person singular subjunctive)
հաճախեր (past singular subjunctive third-person)
հաճախեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հաճախեիք (past plural second-person subjunctive)
հաճախեին (past plural subjunctive third-person)
կհաճախեմ (conditional first-person future singular)
կհաճախես (conditional future second-person singular)
կհաճախի (conditional future singular third-person)
կհաճախենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհաճախեք (conditional future plural second-person)
կհաճախեն (conditional future plural third-person)
կհաճախեի (conditional first-person past singular)
կհաճախեիր (conditional past second-person singular)
կհաճախեր (conditional past singular third-person)
կհաճախեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհաճախեիք (conditional past plural second-person)
կհաճախեին (conditional past plural third-person)
հաճախի՛ր (imperative rare singular)
հաճախի՛ (hačaxír, hačaxí*) (imperative rare singular)
հաճախե՛ք (imperative plural rare)
հաճախեցե՛ք (hačaxékʻ, hačaxecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհաճախել (infinitive negative)
չհաճախած (negative participle resultative)
չհաճախող (negative participle subjective)
չեմ հաճախում (first-person indicative negative present singular)
չես հաճախում (indicative negative present second-person singular)
չի հաճախում (indicative negative present singular third-person)
չենք հաճախում (first-person indicative negative plural present)
չեք հաճախում (indicative negative plural present second-person)
չեն հաճախում (indicative negative plural present third-person)
չէի հաճախում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հաճախում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հաճախում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հաճախում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հաճախում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հաճախում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հաճախելու (first-person future indicative negative singular)
չես հաճախելու (future indicative negative second-person singular)
չի հաճախելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հաճախելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հաճախելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հաճախելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հաճախելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հաճախելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հաճախելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հաճախելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հաճախելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հաճախելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հաճախել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հաճախել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հաճախել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հաճախել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հաճախել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հաճախել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հաճախել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հաճախել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հաճախել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հաճախել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հաճախել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հաճախել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհաճախեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհաճախի (čʻhačaxecʻi, čʻhačaxi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհաճախեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհաճախիր (čʻhačaxecʻir, čʻhačaxir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհաճախեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհաճախեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհաճախեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհաճախիք (čʻhačaxecʻikʻ, čʻhačaxikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհաճախեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհաճախին (čʻhačaxecʻin, čʻhačaxin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհաճախեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհաճախես (negative present second-person singular subjunctive)
չհաճախի (negative present singular subjunctive third-person)
չհաճախենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհաճախեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհաճախեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհաճախեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհաճախեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհաճախեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհաճախեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհաճախեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհաճախեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հաճախի (conditional first-person future negative singular)
չես հաճախի (conditional future negative second-person singular)
չի հաճախի (conditional future negative singular third-person)
չենք հաճախի (conditional first-person future negative plural)
չեք հաճախի (conditional future negative plural second-person)
չեն հաճախի (conditional future negative plural third-person)
չէի հաճախի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հաճախի (conditional negative past second-person singular)
չէր հաճախի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հաճախի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հաճախի (conditional negative past plural second-person)
չէին հաճախի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հաճախիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հաճախի (mí hačaxir, mí hačaxi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հաճախեք (imperative negative plural rare)
հաճախել (nominative singular singular-only)
հաճախելու (dative singular singular-only)
հաճախելուց (ablative singular singular-only)
հաճախելով (instrumental singular singular-only)
հաճախելում (locative singular singular-only)
հաճախելը (definite nominative singular singular-only)
հաճախելն (definite nominative singular singular-only)
հաճախելուն (dative definite singular singular-only)
հաճախելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հաճախելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հաճախելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հաճախելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հաճախելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հաճախելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հաճախելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հաճախելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հաճախելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հաճախելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հաճախեցնել, հաճախացնել*, հաճախցնել*

հաճախող

հաճախի՛ր, հաճախի՛*

հաճախե՛ք, հաճախեցե՛ք**

մի՛ հաճախիր, մի՛ հաճախի*

մի՛ հաճախեք, մի՛ հաճախեցեք**

hy-decl-noun-unc

հաճախելը/հաճախելն

հաճախելները/հաճախելներն

հաճախելներին

հաճախելներից

հաճախելներով

հաճախելներում

հաճախելներիս

հաճախելներիցս

հաճախելներովս

հաճախելներումս

հաճախելներիդ

հաճախելներիցդ

հաճախելներովդ

հաճախելներումդ

/hɑt͡ʃɑˈχel/

/hɑd͡ʒɑˈχel/

դպրոց հաճախել

(archaic) to increase, to grow, to multiply