գոյանալ

goyanal (romanization)
գոյանալ (infinitive)
գոյանում (converb imperfective)
գոյանալիս (converb simultaneous)
գոյացնել (causative)
գոյացել (converb perfective)
գոյաց- (stem)
գոյանալու (converb converb-i future)
գոյացած (participle resultative)
գոյանալիք (converb converb-ii future)
գոյացող (participle subjective)
գոյանա (connegative converb)
գոյանում եմ (first-person indicative present singular)
գոյանում ես (indicative present second-person singular)
գոյանում է (indicative present singular third-person)
գոյանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
գոյանում եք (indicative plural present second-person)
գոյանում են (indicative plural present third-person)
գոյանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
գոյանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
գոյանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
գոյանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
գոյանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
գոյանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
գոյանալու եմ (first-person future indicative singular)
գոյանալու ես (future indicative second-person singular)
գոյանալու է (future indicative singular third-person)
գոյանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
գոյանալու եք (future indicative plural second-person)
գոյանալու են (future indicative plural third-person)
գոյանալու էի (first-person future indicative past singular)
գոյանալու էիր (future indicative past second-person singular)
գոյանալու էր (future indicative past singular third-person)
գոյանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
գոյանալու էիք (future indicative past plural second-person)
գոյանալու էին (future indicative past plural third-person)
գոյացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
գոյացել ես (indicative perfect present second-person singular)
գոյացել է (indicative perfect present singular third-person)
գոյացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
գոյացել եք (indicative perfect plural present second-person)
գոյացել են (indicative perfect plural present third-person)
գոյացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
գոյացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
գոյացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
գոյացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
գոյացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
գոյացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
գոյացա (aorist first-person indicative singular)
գոյացար (aorist indicative second-person singular)
գոյացավ (aorist indicative singular third-person)
գոյացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
գոյացաք (aorist indicative plural second-person)
գոյացան (aorist indicative plural third-person)
գոյանամ (first-person present singular subjunctive)
գոյանաս (present second-person singular subjunctive)
գոյանա (present singular subjunctive third-person)
գոյանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
գոյանաք (plural present second-person subjunctive)
գոյանան (plural present subjunctive third-person)
գոյանայի (first-person past singular subjunctive)
գոյանայիր (past second-person singular subjunctive)
գոյանար (past singular subjunctive third-person)
գոյանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
գոյանայիք (past plural second-person subjunctive)
գոյանային (past plural subjunctive third-person)
կգոյանամ (conditional first-person future singular)
կգոյանաս (conditional future second-person singular)
կգոյանա (conditional future singular third-person)
կգոյանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կգոյանաք (conditional future plural second-person)
կգոյանան (conditional future plural third-person)
կգոյանայի (conditional first-person past singular)
կգոյանայիր (conditional past second-person singular)
կգոյանար (conditional past singular third-person)
կգոյանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կգոյանայիք (conditional past plural second-person)
կգոյանային (conditional past plural third-person)
գոյացի՛ր (imperative rare singular)
գոյացի՛ (goyacʻír, goyacʻí*) (imperative rare singular)
գոյացե՛ք (imperative plural rare)
չգոյանալ (infinitive negative)
չգոյացած (negative participle resultative)
չգոյացող (negative participle subjective)
չեմ գոյանում (first-person indicative negative present singular)
չես գոյանում (indicative negative present second-person singular)
չի գոյանում (indicative negative present singular third-person)
չենք գոյանում (first-person indicative negative plural present)
չեք գոյանում (indicative negative plural present second-person)
չեն գոյանում (indicative negative plural present third-person)
չէի գոյանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր գոյանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր գոյանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք գոյանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք գոյանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին գոյանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ գոյանալու (first-person future indicative negative singular)
չես գոյանալու (future indicative negative second-person singular)
չի գոյանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք գոյանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք գոյանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն գոյանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի գոյանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր գոյանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր գոյանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք գոյանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք գոյանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին գոյանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ գոյացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես գոյացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի գոյացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք գոյացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք գոյացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն գոյացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի գոյացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր գոյացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր գոյացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք գոյացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք գոյացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին գոյացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չգոյացա (aorist first-person indicative negative singular)
չգոյացար (aorist indicative negative second-person singular)
չգոյացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չգոյացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չգոյացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չգոյացան (aorist indicative negative plural third-person)
չգոյանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չգոյանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չգոյանա (negative present singular subjunctive third-person)
չգոյանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չգոյանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չգոյանան (negative plural present subjunctive third-person)
չգոյանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չգոյանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չգոյանար (negative past singular subjunctive third-person)
չգոյանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չգոյանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չգոյանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ գոյանա (conditional first-person future negative singular)
չես գոյանա (conditional future negative second-person singular)
չի գոյանա (conditional future negative singular third-person)
չենք գոյանա (conditional first-person future negative plural)
չեք գոյանա (conditional future negative plural second-person)
չեն գոյանա (conditional future negative plural third-person)
չէի գոյանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր գոյանա (conditional negative past second-person singular)
չէր գոյանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք գոյանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք գոյանա (conditional negative past plural second-person)
չէին գոյանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ գոյացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ գոյացի (mí goyacʻir, mí goyacʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ գոյացեք (imperative negative plural rare)
գոյանալ (nominative singular singular-only)
գոյանալու (dative singular singular-only)
գոյանալուց (ablative singular singular-only)
գոյանալով (instrumental singular singular-only)
գոյանալում (locative singular singular-only)
գոյանալը (definite nominative singular singular-only)
գոյանալն (definite nominative singular singular-only)
գոյանալուն (dative definite singular singular-only)
գոյանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
գոյանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
գոյանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
գոյանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
գոյանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
գոյանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
գոյանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
գոյանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
գոյանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
գոյանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

գոյացող

գոյացի՛ր, գոյացի՛*

մի՛ գոյացիր, մի՛ գոյացի*

hy-decl-noun-unc

գոյանալը/գոյանալն

գոյանալները/գոյանալներն

գոյանալներին

գոյանալներից

գոյանալներով

գոյանալներում

գոյանալներիս

գոյանալներիցս

գոյանալներովս

գոյանալներումս

գոյանալներիդ

գոյանալներիցդ

գոյանալներովդ

գոյանալներումդ

(intransitive) to come into existence, to come into being, to appear

(intransitive) to be formed, produced, shaped


ուրախացնել

head

ուրախացնել • (uraxacʻnel)

hy-verb

ուրախացնել • (uraxacʻnel)

uraxacʻnel (romanization)
ուրախացնել (infinitive)
ուրախացնում (converb imperfective)
ուրախացվել (passive)
ուրախացնելիս (converb simultaneous)
ուրախացրել (converb perfective)
ուրախացր- (stem)
ուրախացնելու (converb converb-i future)
ուրախացրած (participle resultative)
ուրախացնելիք (converb converb-ii future)
ուրախացնող (participle subjective)
ուրախացնի (connegative converb)
ուրախացնում եմ (first-person indicative present singular)
ուրախացնում ես (indicative present second-person singular)
ուրախացնում է (indicative present singular third-person)
ուրախացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ուրախացնում եք (indicative plural present second-person)
ուրախացնում են (indicative plural present third-person)
ուրախացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ուրախացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ուրախացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ուրախացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ուրախացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ուրախացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ուրախացնելու եմ (first-person future indicative singular)
ուրախացնելու ես (future indicative second-person singular)
ուրախացնելու է (future indicative singular third-person)
ուրախացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ուրախացնելու եք (future indicative plural second-person)
ուրախացնելու են (future indicative plural third-person)
ուրախացնելու էի (first-person future indicative past singular)
ուրախացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
ուրախացնելու էր (future indicative past singular third-person)
ուրախացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ուրախացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
ուրախացնելու էին (future indicative past plural third-person)
ուրախացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ուրախացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
ուրախացրել է (indicative perfect present singular third-person)
ուրախացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ուրախացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
ուրախացրել են (indicative perfect plural present third-person)
ուրախացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ուրախացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ուրախացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ուրախացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ուրախացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ուրախացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ուրախացրի (aorist first-person indicative singular)
ուրախացրեցի (uraxacʻri, uraxacʻrecʻi*) (aorist first-person indicative singular)
ուրախացրիր (aorist indicative second-person singular)
ուրախացրեց (aorist indicative singular third-person)
ուրախացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ուրախացրիք (aorist indicative plural second-person)
ուրախացրին (aorist indicative plural third-person)
ուրախացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ուրախացնես (present second-person singular subjunctive)
ուրախացնի (present singular subjunctive third-person)
ուրախացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ուրախացնեք (plural present second-person subjunctive)
ուրախացնեն (plural present subjunctive third-person)
ուրախացնեի (first-person past singular subjunctive)
ուրախացնեիր (past second-person singular subjunctive)
ուրախացներ (past singular subjunctive third-person)
ուրախացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ուրախացնեիք (past plural second-person subjunctive)
ուրախացնեին (past plural subjunctive third-person)
կուրախացնեմ (conditional first-person future singular)
կուրախացնես (conditional future second-person singular)
կուրախացնի (conditional future singular third-person)
կուրախացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կուրախացնեք (conditional future plural second-person)
կուրախացնեն (conditional future plural third-person)
կուրախացնեի (conditional first-person past singular)
կուրախացնեիր (conditional past second-person singular)
կուրախացներ (conditional past singular third-person)
կուրախացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կուրախացնեիք (conditional past plural second-person)
կուրախացնեին (conditional past plural third-person)
ուրախացրո՛ւ (imperative rare singular)
ուրախացրա՛ (uraxacʻrú, uraxacʻrá*) (imperative rare singular)
ուրախացրե՛ք (imperative plural rare)
չուրախացնել (infinitive negative)
չուրախացրած (negative participle resultative)
չուրախացնող (negative participle subjective)
չեմ ուրախացնում (first-person indicative negative present singular)
չես ուրախացնում (indicative negative present second-person singular)
չի ուրախացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք ուրախացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք ուրախացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն ուրախացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի ուրախացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ուրախացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ուրախացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ուրախացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ուրախացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ուրախացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ուրախացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես ուրախացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի ուրախացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ուրախացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ուրախացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ուրախացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ուրախացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ուրախացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ուրախացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ուրախացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ուրախացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ուրախացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ուրախացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ուրախացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ուրախացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ուրախացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ուրախացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ուրախացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ուրախացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ուրախացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ուրախացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ուրախացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ուրախացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ուրախացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չուրախացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չուրախացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չուրախացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չուրախացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չուրախացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չուրախացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չուրախացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չուրախացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չուրախացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չուրախացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չուրախացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չուրախացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չուրախացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չուրախացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չուրախացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չուրախացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չուրախացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չուրախացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ուրախացնի (conditional first-person future negative singular)
չես ուրախացնի (conditional future negative second-person singular)
չի ուրախացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք ուրախացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք ուրախացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն ուրախացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի ուրախացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ուրախացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր ուրախացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ուրախացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ուրախացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին ուրախացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ուրախացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ ուրախացրեք (imperative negative plural rare)
ուրախացնել (nominative singular singular-only)
ուրախացնելու (dative singular singular-only)
ուրախացնելուց (ablative singular singular-only)
ուրախացնելով (instrumental singular singular-only)
ուրախացնելում (locative singular singular-only)
ուրախացնելը (definite nominative singular singular-only)
ուրախացնելն (definite nominative singular singular-only)
ուրախացնելուն (dative definite singular singular-only)
ուրախացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ուրախացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ուրախացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ուրախացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ուրախացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ուրախացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնել (infinitive)
ուրախացուցեր (evidential participle)
ուրախացուիլ (passive)
ուրախացնելու (converb converb-i future)
ուրախացնելիք (converb converb-ii future)
ուրախացուց- (stem)
ուրախացներ (connegative converb)
ուրախացուցած (participle resultative)
ուրախացնող (participle subjective)
կ՚ուրախացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚ուրախացնես (indicative present second-person singular)
կ՚ուրախացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚ուրախացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚ուրախացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚ուրախացնեն (indicative plural present)
կ՚ուրախացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚ուրախացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚ուրախացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚ուրախացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚ուրախացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚ուրախացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ուրախացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի ուրախացնես (future indicative second-person singular)
պիտի ուրախացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի ուրախացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ուրախացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի ուրախացնեն (future indicative plural)
պիտի ուրախացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ուրախացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ուրախացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ուրախացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ուրախացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ուրախացնէին (future indicative past plural)
ուրախացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ուրախացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
ուրախացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
ուրախացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ուրախացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
ուրախացուցած են (indicative perfect plural present)
ուրախացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ուրախացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ուրախացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ուրախացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ուրախացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ուրախացուցած էին (indicative pluperfect plural)
ուրախացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ուրախացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ուրախացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
ուրախացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ուրախացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ուրախացուցեր են (indicative perfect plural present)
ուրախացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ուրախացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ուրախացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ուրախացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ուրախացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ուրախացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
ուրախացուցի (aorist first-person indicative singular)
ուրախացուցիր (aorist indicative second-person singular)
ուրախացուց (aorist indicative singular third-person)
ուրախացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ուրախացուցիք (aorist indicative plural second-person)
ուրախացուցին (aorist indicative plural)
ուրախացնեմ (first-person present singular subjunctive)
ուրախացնես (present second-person singular subjunctive)
ուրախացնէ (present singular subjunctive third-person)
ուրախացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ուրախացնէք (plural present second-person subjunctive)
ուրախացնեն (plural present subjunctive)
ուրախացնէի (first-person past singular subjunctive)
ուրախացնէիր (past second-person singular subjunctive)
ուրախացնէր (past singular subjunctive third-person)
ուրախացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ուրախացնէիք (past plural second-person subjunctive)
ուրախացնէին (past plural subjunctive)
ուրախացո՛ւր (imperative second-person singular)
ուրախացուցէ՛ք (imperative rare)
չուրախացնել (infinitive negative)
չուրախացուցած (negative participle resultative)
չուրախացնող (negative participle subjective)
չեմ ուրախացներ (first-person indicative negative present singular)
չես ուրախացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚ուրախացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք ուրախացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք ուրախացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն ուրախացներ (indicative negative plural present)
չէի ուրախացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ուրախացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ուրախացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ուրախացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ուրախացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ուրախացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չուրախացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չուրախացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չուրախացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չուրախացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չուրախացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չուրախացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չուրախացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չուրախացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չուրախացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չուրախացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չուրախացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չուրախացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ ուրախացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ուրախացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ուրախացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ուրախացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ուրախացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ուրախացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի ուրախացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ուրախացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ուրախացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ուրախացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ուրախացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ուրախացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ուրախացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ուրախացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ուրախացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ուրախացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ուրախացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ուրախացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ուրախացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ուրախացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ուրախացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ուրախացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ուրախացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ուրախացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չուրախացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չուրախացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չուրախացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չուրախացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չուրախացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չուրախացուցին (aorist indicative negative plural)
չուրախացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չուրախացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չուրախացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չուրախացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չուրախացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չուրախացնեն (negative plural present subjunctive)
չուրախացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չուրախացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չուրախացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չուրախացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չուրախացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չուրախացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ուրախացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ ուրախացնէք (imperative negative rare)
ուրախացնել (nominative singular singular-only)
ուրախացնելու (dative singular singular-only)
ուրախացնելէ (ablative singular singular-only)
ուրախացնելով (instrumental singular singular-only)
ուրախացնելը (definite nominative singular singular-only)
ուրախացնելն (definite nominative singular singular-only)
ուրախացնելուն (dative definite singular singular-only)
ուրախացնելէն (ablative definite singular singular-only)
ուրախացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
ուրախացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
ուրախացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ուրախացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ուրախացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ուրախացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ուրախացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ուրախացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ուրախացնելիս

ուրախացնելու

ուրախացնելիք

ուրախացնող

ուրախացրեցիր

ուրախացրեցինք

ուրախացրեցիք

ուրախացրեցին

ուրախացնեինք

ուրախացրո՛ւ, ուրախացրա՛*

մի՛ ուրախացրու, մի՛ ուրախացրա*

մի՛ ուրախացրեք

hy-decl-noun-unc

ուրախացնելը/ուրախացնելն

ուրախացնելներ

ուրախացնելները/ուրախացնելներն

ուրախացնելու

ուրախացնելուն

ուրախացնելների

ուրախացնելներին

ուրախացնելուց

ուրախացնելներից

ուրախացնելով

ուրախացնելներով

ուրախացնելում

ուրախացնելներում

ուրախացնելներս

ուրախացնելուս

ուրախացնելներիս

ուրախացնելուցս

ուրախացնելներիցս

ուրախացնելովս

ուրախացնելներովս

ուրախացնելումս

ուրախացնելներումս

ուրախացնելներդ

ուրախացնելուդ

ուրախացնելներիդ

ուրախացնելուցդ

ուրախացնելներիցդ

ուրախացնելովդ

ուրախացնելներովդ

ուրախացնելումդ

ուրախացնելներումդ

hyw-conj

ուրախացնելիք

ուրախացնելու

չ՚ուրախացներ

ուրախացուցած

ուրախացուցեր

ուրախացնող

ուրախացուցիր

ուրախացուցինք

ուրախացուցիք

ուրախացուցին

կ՚ուրախացնեմ

կ՚ուրախացնես

կ՚ուրախացնենք

կ՚ուրախացնէք

կ՚ուրախացնեն

կ՚ուրախացնէի

կ՚ուրախացնէիր

կ՚ուրախացնէր

ուրախացնէինք

կ՚ուրախացնէինք

կ՚ուրախացնէիք

կ՚ուրախացնէին

ուրախացուցէ՛ք

մի՛ ուրախացներ

մի՛ ուրախացնէք

hyw-decl-noun-unc

ուրախացնելը/ուրախացնելն

ուրախացնելներ

ուրախացնելները/ուրախացնելներն

ուրախացնելու

ուրախացնելուն

ուրախացնելէն

ուրախացնելովը/ուրախացնելովն

ուրախացնելներու

ուրախացնելներուն

ուրախացնելներէն

ուրախացնելներովը/ուրախացնելներովն

ուրախացնելներէ

ուրախացնելով

ուրախացնելներով

ուրախացնելներս

ուրախացնելուս

ուրախացնելներուս

ուրախացնելէս

ուրախացնելներէս

ուրախացնելովս

ուրախացնելներովս

ուրախացնելներդ

ուրախացնելուդ

ուրախացնելներէդ

ուրախացնելէդ

ուրախացնելներէդ

ուրախացնելովդ

ուրախացնելներովդ

[uɾɑχɑt͡sʰnél]

[uɾɑχɑt͡sʰənél]

Գիտե՞ս ինչը կուրախացնի ինձ։ Գարեջուրը։ Լի՛քը գարեջուր։

Do you want to know what would make me happy? Beer. Lots of beer.

Gites inčʻə kuraxacʻni inj. Gareǰurə. Líkʻə gareǰur.

ուրախանալ ուրախանալ#Armenian

causative of ուրախանալ (uraxanal), to make happy


փարվել

head

փարվել • (pʻarvel)

hy-verb

փարվել • (pʻarvel)

pʻarvel (romanization)
փարվել (infinitive)
փարվում (converb imperfective)
փարվվել (passive)
փարվելիս (converb simultaneous)
փարվել (converb perfective)
փարվ- (stem)
փարվելու (converb converb-i future)
փարված (participle resultative)
փարվելիք (converb converb-ii future)
փարվող (participle subjective)
փարվի (connegative converb)
փարվում եմ (first-person indicative present singular)
փարվում ես (indicative present second-person singular)
փարվում է (indicative present singular third-person)
փարվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փարվում եք (indicative plural present second-person)
փարվում են (indicative plural present third-person)
փարվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փարվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փարվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փարվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փարվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փարվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փարվելու եմ (first-person future indicative singular)
փարվելու ես (future indicative second-person singular)
փարվելու է (future indicative singular third-person)
փարվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փարվելու եք (future indicative plural second-person)
փարվելու են (future indicative plural third-person)
փարվելու էի (first-person future indicative past singular)
փարվելու էիր (future indicative past second-person singular)
փարվելու էր (future indicative past singular third-person)
փարվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փարվելու էիք (future indicative past plural second-person)
փարվելու էին (future indicative past plural third-person)
փարվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փարվել ես (indicative perfect present second-person singular)
փարվել է (indicative perfect present singular third-person)
փարվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փարվել եք (indicative perfect plural present second-person)
փարվել են (indicative perfect plural present third-person)
փարվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փարվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փարվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փարվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փարվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փարվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փարվեցի (aorist first-person indicative singular)
փարվի (pʻarvecʻi, pʻarvi*) (aorist first-person indicative singular)
փարվեցիր (aorist indicative second-person singular)
փարվիր (pʻarvecʻir, pʻarvir*) (aorist indicative second-person singular)
փարվեց (aorist indicative singular third-person)
փարվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փարվինք (pʻarvecʻinkʻ, pʻarvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փարվեցիք (aorist indicative plural second-person)
փարվիք (pʻarvecʻikʻ, pʻarvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
փարվեցին (aorist indicative plural third-person)
փարվին (pʻarvecʻin, pʻarvin*) (aorist indicative plural third-person)
փարվեմ (first-person present singular subjunctive)
փարվես (present second-person singular subjunctive)
փարվի (present singular subjunctive third-person)
փարվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փարվեք (plural present second-person subjunctive)
փարվեն (plural present subjunctive third-person)
փարվեի (first-person past singular subjunctive)
փարվեիր (past second-person singular subjunctive)
փարվեր (past singular subjunctive third-person)
փարվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փարվեիք (past plural second-person subjunctive)
փարվեին (past plural subjunctive third-person)
կփարվեմ (conditional first-person future singular)
կփարվես (conditional future second-person singular)
կփարվի (conditional future singular third-person)
կփարվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփարվեք (conditional future plural second-person)
կփարվեն (conditional future plural third-person)
կփարվեի (conditional first-person past singular)
կփարվեիր (conditional past second-person singular)
կփարվեր (conditional past singular third-person)
կփարվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփարվեիք (conditional past plural second-person)
կփարվեին (conditional past plural third-person)
փարվի՛ր (imperative rare singular)
փարվի՛ (pʻarvír, pʻarví*) (imperative rare singular)
փարվե՛ք (imperative plural rare)
փարվեցե՛ք (pʻarvékʻ, pʻarvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չփարվել (infinitive negative)
չփարված (negative participle resultative)
չփարվող (negative participle subjective)
չեմ փարվում (first-person indicative negative present singular)
չես փարվում (indicative negative present second-person singular)
չի փարվում (indicative negative present singular third-person)
չենք փարվում (first-person indicative negative plural present)
չեք փարվում (indicative negative plural present second-person)
չեն փարվում (indicative negative plural present third-person)
չէի փարվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փարվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փարվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փարվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փարվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փարվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փարվելու (first-person future indicative negative singular)
չես փարվելու (future indicative negative second-person singular)
չի փարվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փարվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փարվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փարվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փարվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փարվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փարվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փարվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փարվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փարվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փարվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փարվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փարվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փարվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փարվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փարվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փարվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փարվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փարվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փարվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փարվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փարվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփարվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփարվի (čʻpʻarvecʻi, čʻpʻarvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չփարվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփարվիր (čʻpʻarvecʻir, čʻpʻarvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չփարվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփարվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփարվինք (čʻpʻarvecʻinkʻ, čʻpʻarvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չփարվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփարվիք (čʻpʻarvecʻikʻ, čʻpʻarvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չփարվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չփարվին (čʻpʻarvecʻin, čʻpʻarvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չփարվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփարվես (negative present second-person singular subjunctive)
չփարվի (negative present singular subjunctive third-person)
չփարվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփարվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփարվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփարվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփարվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփարվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չփարվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփարվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփարվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փարվի (conditional first-person future negative singular)
չես փարվի (conditional future negative second-person singular)
չի փարվի (conditional future negative singular third-person)
չենք փարվի (conditional first-person future negative plural)
չեք փարվի (conditional future negative plural second-person)
չեն փարվի (conditional future negative plural third-person)
չէի փարվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փարվի (conditional negative past second-person singular)
չէր փարվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փարվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փարվի (conditional negative past plural second-person)
չէին փարվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փարվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ փարվի (mí pʻarvir, mí pʻarvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ փարվեք (imperative negative plural rare)
փարվել (nominative singular singular-only)
փարվելու (dative singular singular-only)
փարվելուց (ablative singular singular-only)
փարվելով (instrumental singular singular-only)
փարվելում (locative singular singular-only)
փարվելը (definite nominative singular singular-only)
փարվելն (definite nominative singular singular-only)
փարվելուն (dative definite singular singular-only)
փարվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փարվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փարվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փարվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փարվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փարվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փարվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փարվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փարվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փարվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փարվող

փարվի՛ր, փարվի՛*

փարվե՛ք, փարվեցե՛ք**

մի՛ փարվիր, մի՛ փարվի*

մի՛ փարվեք, մի՛ փարվեցեք**

hy-decl-noun-unc

փարվելը/փարվելն

փարվելները/փարվելներն

փարվելներում

փարվելներիցս

փարվելներովս

փարվելներումս

փարվելներիցդ

փարվելներովդ

փարվելներումդ

(intransitive) to embrace, to hug, to hold

(intransitive) to clutch, to clasp, to latch on

(intransitive, figuratively) to envelop, to encircle, to surround

(intransitive) to be locked in an embrace, to hug one another


կաշկանդել

head

կաշկանդել • (kaškandel)

hy-verb

կաշկանդել • (kaškandel)

kaškandel (romanization)
կաշկանդել (infinitive)
կաշկանդում (converb imperfective)
կաշկանդվել (passive)
կաշկանդելիս (converb simultaneous)
կաշկանդել (converb perfective)
կաշկանդ- (stem)
կաշկանդելու (converb converb-i future)
կաշկանդած (participle resultative)
կաշկանդելիք (converb converb-ii future)
կաշկանդող (participle subjective)
կաշկանդի (connegative converb)
կաշկանդում եմ (first-person indicative present singular)
կաշկանդում ես (indicative present second-person singular)
կաշկանդում է (indicative present singular third-person)
կաշկանդում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կաշկանդում եք (indicative plural present second-person)
կաշկանդում են (indicative plural present third-person)
կաշկանդում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կաշկանդում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կաշկանդում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կաշկանդում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կաշկանդում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կաշկանդում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կաշկանդելու եմ (first-person future indicative singular)
կաշկանդելու ես (future indicative second-person singular)
կաշկանդելու է (future indicative singular third-person)
կաշկանդելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կաշկանդելու եք (future indicative plural second-person)
կաշկանդելու են (future indicative plural third-person)
կաշկանդելու էի (first-person future indicative past singular)
կաշկանդելու էիր (future indicative past second-person singular)
կաշկանդելու էր (future indicative past singular third-person)
կաշկանդելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կաշկանդելու էիք (future indicative past plural second-person)
կաշկանդելու էին (future indicative past plural third-person)
կաշկանդել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կաշկանդել ես (indicative perfect present second-person singular)
կաշկանդել է (indicative perfect present singular third-person)
կաշկանդել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կաշկանդել եք (indicative perfect plural present second-person)
կաշկանդել են (indicative perfect plural present third-person)
կաշկանդել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կաշկանդել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կաշկանդել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կաշկանդել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կաշկանդել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կաշկանդել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կաշկանդեցի (aorist first-person indicative singular)
կաշկանդի (kaškandecʻi, kaškandi*) (aorist first-person indicative singular)
կաշկանդեցիր (aorist indicative second-person singular)
կաշկանդիր (kaškandecʻir, kaškandir*) (aorist indicative second-person singular)
կաշկանդեց (aorist indicative singular third-person)
կաշկանդեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կաշկանդեցիք (aorist indicative plural second-person)
կաշկանդիք (kaškandecʻikʻ, kaškandikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կաշկանդեցին (aorist indicative plural third-person)
կաշկանդին (kaškandecʻin, kaškandin*) (aorist indicative plural third-person)
կաշկանդեմ (first-person present singular subjunctive)
կաշկանդես (present second-person singular subjunctive)
կաշկանդի (present singular subjunctive third-person)
կաշկանդենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կաշկանդեք (plural present second-person subjunctive)
կաշկանդեն (plural present subjunctive third-person)
կաշկանդեի (first-person past singular subjunctive)
կաշկանդեիր (past second-person singular subjunctive)
կաշկանդեր (past singular subjunctive third-person)
կաշկանդեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կաշկանդեիք (past plural second-person subjunctive)
կաշկանդեին (past plural subjunctive third-person)
կկաշկանդեմ (conditional first-person future singular)
կկաշկանդես (conditional future second-person singular)
կկաշկանդի (conditional future singular third-person)
կկաշկանդենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկաշկանդեք (conditional future plural second-person)
կկաշկանդեն (conditional future plural third-person)
կկաշկանդեի (conditional first-person past singular)
կկաշկանդեիր (conditional past second-person singular)
կկաշկանդեր (conditional past singular third-person)
կկաշկանդեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկաշկանդեիք (conditional past plural second-person)
կկաշկանդեին (conditional past plural third-person)
կաշկանդի՛ր (imperative rare singular)
կաշկանդի՛ (kaškandír, kaškandí*) (imperative rare singular)
կաշկանդե՛ք (imperative plural rare)
չկաշկանդել (infinitive negative)
չկաշկանդած (negative participle resultative)
չկաշկանդող (negative participle subjective)
չեմ կաշկանդում (first-person indicative negative present singular)
չես կաշկանդում (indicative negative present second-person singular)
չի կաշկանդում (indicative negative present singular third-person)
չենք կաշկանդում (first-person indicative negative plural present)
չեք կաշկանդում (indicative negative plural present second-person)
չեն կաշկանդում (indicative negative plural present third-person)
չէի կաշկանդում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կաշկանդում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կաշկանդում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կաշկանդում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կաշկանդում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կաշկանդում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կաշկանդելու (first-person future indicative negative singular)
չես կաշկանդելու (future indicative negative second-person singular)
չի կաշկանդելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կաշկանդելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կաշկանդելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կաշկանդելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կաշկանդելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կաշկանդելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կաշկանդելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կաշկանդելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կաշկանդելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կաշկանդելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կաշկանդել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կաշկանդել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կաշկանդել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կաշկանդել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կաշկանդել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կաշկանդել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կաշկանդել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կաշկանդել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կաշկանդել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կաշկանդել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կաշկանդել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կաշկանդել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկաշկանդեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկաշկանդի (čʻkaškandecʻi, čʻkaškandi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկաշկանդեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկաշկանդեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկաշկանդեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկաշկանդեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկաշկանդեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկաշկանդեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկաշկանդես (negative present second-person singular subjunctive)
չկաշկանդի (negative present singular subjunctive third-person)
չկաշկանդենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկաշկանդեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկաշկանդեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկաշկանդեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկաշկանդեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկաշկանդեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկաշկանդեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկաշկանդեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկաշկանդեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կաշկանդի (conditional first-person future negative singular)
չես կաշկանդի (conditional future negative second-person singular)
չի կաշկանդի (conditional future negative singular third-person)
չենք կաշկանդի (conditional first-person future negative plural)
չեք կաշկանդի (conditional future negative plural second-person)
չեն կաշկանդի (conditional future negative plural third-person)
չէի կաշկանդի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կաշկանդի (conditional negative past second-person singular)
չէր կաշկանդի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կաշկանդի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կաշկանդի (conditional negative past plural second-person)
չէին կաշկանդի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կաշկանդիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կաշկանդեք (imperative negative plural rare)
կաշկանդել (nominative singular singular-only)
կաշկանդելու (dative singular singular-only)
կաշկանդելուց (ablative singular singular-only)
կաշկանդելով (instrumental singular singular-only)
կաշկանդելում (locative singular singular-only)
կաշկանդելը (definite nominative singular singular-only)
կաշկանդելն (definite nominative singular singular-only)
կաշկանդելուն (dative definite singular singular-only)
կաշկանդելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կաշկանդելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կաշկանդելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կաշկանդելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կաշկանդելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կաշկանդելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կաշկանդելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կաշկանդելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կաշկանդելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կաշկանդելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կաշկանդող

կաշկանդեցինք

կաշկանդի՛ր, կաշկանդի՛*

կաշկանդե՛ք, կաշկանդեցե՛ք**

մի՛ կաշկանդիր, մի՛ կաշկանդի*

մի՛ կաշկանդեք, մի՛ կաշկանդեցեք**

hy-decl-noun-unc

կաշկանդելը/կաշկանդելն

կաշկանդելներ

կաշկանդելները/կաշկանդելներն

կաշկանդելուն

կաշկանդելների

կաշկանդելներին

կաշկանդելուց

կաշկանդելներից

կաշկանդելներով

կաշկանդելում

կաշկանդելներում

կաշկանդելներս

կաշկանդելուս

կաշկանդելներիս

կաշկանդելուցս

կաշկանդելներիցս

կաշկանդելովս

կաշկանդելներովս

կաշկանդելումս

կաշկանդելներումս

կաշկանդելներդ

կաշկանդելուդ

կաշկանդելներիդ

կաշկանդելուցդ

կաշկանդելներիցդ

կաշկանդելովդ

կաշկանդելներովդ

կաշկանդելումդ

կաշկանդելներումդ

/ɡɑʃɡɑnˈtel/

[ɡɑʃkɑntʰél]

From Old Armenian կաշկանդել (kaškandel).

(transitive) to fasten, to seal, to tie up

(transitive) to prohibit, to forbid, to ban

(figuratively, transitive) to hamper, to hinder, to impede

(figuratively, transitive) to control, to master, to rule


վերծանել

vercanel (romanization)
վերծանել (infinitive)
վերծանում (converb imperfective)
վերծանվել (passive)
վերծանելիս (converb simultaneous)
վերծանել (converb perfective)
վերծան- (stem)
վերծանելու (converb converb-i future)
վերծանած (participle resultative)
վերծանելիք (converb converb-ii future)
վերծանող (participle subjective)
վերծանի (connegative converb)
վերծանում եմ (first-person indicative present singular)
վերծանում ես (indicative present second-person singular)
վերծանում է (indicative present singular third-person)
վերծանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերծանում եք (indicative plural present second-person)
վերծանում են (indicative plural present third-person)
վերծանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերծանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերծանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերծանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերծանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերծանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերծանելու եմ (first-person future indicative singular)
վերծանելու ես (future indicative second-person singular)
վերծանելու է (future indicative singular third-person)
վերծանելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերծանելու եք (future indicative plural second-person)
վերծանելու են (future indicative plural third-person)
վերծանելու էի (first-person future indicative past singular)
վերծանելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերծանելու էր (future indicative past singular third-person)
վերծանելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերծանելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերծանելու էին (future indicative past plural third-person)
վերծանել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերծանել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերծանել է (indicative perfect present singular third-person)
վերծանել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերծանել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերծանել են (indicative perfect plural present third-person)
վերծանել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերծանել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերծանել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերծանել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերծանել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերծանել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերծանեցի (aorist first-person indicative singular)
վերծանի (vercanecʻi, vercani*) (aorist first-person indicative singular)
վերծանեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերծանիր (vercanecʻir, vercanir*) (aorist indicative second-person singular)
վերծանեց (aorist indicative singular third-person)
վերծանեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերծանինք (vercanecʻinkʻ, vercaninkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերծանեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերծանիք (vercanecʻikʻ, vercanikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վերծանեցին (aorist indicative plural third-person)
վերծանին (vercanecʻin, vercanin*) (aorist indicative plural third-person)
վերծանեմ (first-person present singular subjunctive)
վերծանես (present second-person singular subjunctive)
վերծանի (present singular subjunctive third-person)
վերծանենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերծանեք (plural present second-person subjunctive)
վերծանեն (plural present subjunctive third-person)
վերծանեի (first-person past singular subjunctive)
վերծանեիր (past second-person singular subjunctive)
վերծաներ (past singular subjunctive third-person)
վերծանեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերծանեիք (past plural second-person subjunctive)
վերծանեին (past plural subjunctive third-person)
կվերծանեմ (conditional first-person future singular)
կվերծանես (conditional future second-person singular)
կվերծանի (conditional future singular third-person)
կվերծանենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերծանեք (conditional future plural second-person)
կվերծանեն (conditional future plural third-person)
կվերծանեի (conditional first-person past singular)
կվերծանեիր (conditional past second-person singular)
կվերծաներ (conditional past singular third-person)
կվերծանեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերծանեիք (conditional past plural second-person)
կվերծանեին (conditional past plural third-person)
վերծանի՛ր (imperative rare singular)
վերծանի՛ (vercanír, vercaní*) (imperative rare singular)
վերծանե՛ք (imperative plural rare)
վերծանեցե՛ք (vercanékʻ, vercanecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվերծանել (infinitive negative)
չվերծանած (negative participle resultative)
չվերծանող (negative participle subjective)
չեմ վերծանում (first-person indicative negative present singular)
չես վերծանում (indicative negative present second-person singular)
չի վերծանում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերծանում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերծանում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերծանում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերծանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերծանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերծանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերծանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերծանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերծանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերծանելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերծանելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերծանելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերծանելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերծանելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերծանելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերծանելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերծանելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերծանելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերծանելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերծանելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերծանելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերծանել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերծանել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերծանել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերծանել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերծանել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերծանել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերծանել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերծանել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերծանել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերծանել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերծանել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերծանել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերծանեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերծանի (čʻvercanecʻi, čʻvercani*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվերծանեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերծանիր (čʻvercanecʻir, čʻvercanir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվերծանեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերծանեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերծանեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերծանեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերծանին (čʻvercanecʻin, čʻvercanin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվերծանեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերծանես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերծանի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերծանենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերծանեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերծանեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերծանեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերծանեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերծաներ (negative past singular subjunctive third-person)
չվերծանեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերծանեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերծանեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերծանի (conditional first-person future negative singular)
չես վերծանի (conditional future negative second-person singular)
չի վերծանի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերծանի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերծանի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերծանի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերծանի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերծանի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերծանի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերծանի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերծանի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերծանի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերծանիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերծանի (mí vercanir, mí vercani*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վերծանեք (imperative negative plural rare)
վերծանել (nominative singular singular-only)
վերծանելու (dative singular singular-only)
վերծանելուց (ablative singular singular-only)
վերծանելով (instrumental singular singular-only)
վերծանելում (locative singular singular-only)
վերծանելը (definite nominative singular singular-only)
վերծանելն (definite nominative singular singular-only)
վերծանելուն (dative definite singular singular-only)
վերծանելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերծանելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերծանելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերծանելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերծանելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերծանելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերծանելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերծանելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերծանելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերծանելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերծանող

վերծանի՛ր, վերծանի՛*

վերծանե՛ք, վերծանեցե՛ք**

մի՛ վերծանիր, մի՛ վերծանի*

մի՛ վերծանեք, մի՛ վերծանեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերծանելը/վերծանելն

վերծանելները/վերծանելներն

վերծանելների

վերծանելներին

վերծանելներից

վերծանելներով

վերծանելներում

վերծանելներս

վերծանելներիս

վերծանելուցս

վերծանելներիցս

վերծանելներովս

վերծանելումս

վերծանելներումս

վերծանելներդ

վերծանելներիդ

վերծանելուցդ

վերծանելներիցդ

վերծանելներովդ

վերծանելումդ

վերծանելներումդ

(figuratively) to uncover, to disclose, to reveal


հիմնավորել

himnavorel (romanization)
հիմնավորել (infinitive)
հիմնավորում (converb imperfective)
հիմնավորվել (passive)
հիմնավորելիս (converb simultaneous)
հիմնավորել (converb perfective)
հիմնավոր- (stem)
հիմնավորելու (converb converb-i future)
հիմնավորած (participle resultative)
հիմնավորելիք (converb converb-ii future)
հիմնավորող (participle subjective)
հիմնավորի (connegative converb)
հիմնավորում եմ (first-person indicative present singular)
հիմնավորում ես (indicative present second-person singular)
հիմնավորում է (indicative present singular third-person)
հիմնավորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հիմնավորում եք (indicative plural present second-person)
հիմնավորում են (indicative plural present third-person)
հիմնավորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հիմնավորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հիմնավորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հիմնավորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հիմնավորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հիմնավորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հիմնավորելու եմ (first-person future indicative singular)
հիմնավորելու ես (future indicative second-person singular)
հիմնավորելու է (future indicative singular third-person)
հիմնավորելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հիմնավորելու եք (future indicative plural second-person)
հիմնավորելու են (future indicative plural third-person)
հիմնավորելու էի (first-person future indicative past singular)
հիմնավորելու էիր (future indicative past second-person singular)
հիմնավորելու էր (future indicative past singular third-person)
հիմնավորելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հիմնավորելու էիք (future indicative past plural second-person)
հիմնավորելու էին (future indicative past plural third-person)
հիմնավորել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հիմնավորել ես (indicative perfect present second-person singular)
հիմնավորել է (indicative perfect present singular third-person)
հիմնավորել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հիմնավորել եք (indicative perfect plural present second-person)
հիմնավորել են (indicative perfect plural present third-person)
հիմնավորել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հիմնավորել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հիմնավորել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հիմնավորել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հիմնավորել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հիմնավորել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հիմնավորեցի (aorist first-person indicative singular)
հիմնավորի (himnavorecʻi, himnavori*) (aorist first-person indicative singular)
հիմնավորեցիր (aorist indicative second-person singular)
հիմնավորիր (himnavorecʻir, himnavorir*) (aorist indicative second-person singular)
հիմնավորեց (aorist indicative singular third-person)
հիմնավորեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հիմնավորեցիք (aorist indicative plural second-person)
հիմնավորեցին (aorist indicative plural third-person)
հիմնավորին (himnavorecʻin, himnavorin*) (aorist indicative plural third-person)
հիմնավորեմ (first-person present singular subjunctive)
հիմնավորես (present second-person singular subjunctive)
հիմնավորի (present singular subjunctive third-person)
հիմնավորենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հիմնավորեք (plural present second-person subjunctive)
հիմնավորեն (plural present subjunctive third-person)
հիմնավորեի (first-person past singular subjunctive)
հիմնավորեիր (past second-person singular subjunctive)
հիմնավորեր (past singular subjunctive third-person)
հիմնավորեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հիմնավորեիք (past plural second-person subjunctive)
հիմնավորեին (past plural subjunctive third-person)
կհիմնավորեմ (conditional first-person future singular)
կհիմնավորես (conditional future second-person singular)
կհիմնավորի (conditional future singular third-person)
կհիմնավորենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհիմնավորեք (conditional future plural second-person)
կհիմնավորեն (conditional future plural third-person)
կհիմնավորեի (conditional first-person past singular)
կհիմնավորեիր (conditional past second-person singular)
կհիմնավորեր (conditional past singular third-person)
կհիմնավորեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհիմնավորեիք (conditional past plural second-person)
կհիմնավորեին (conditional past plural third-person)
հիմնավորի՛ր (imperative rare singular)
հիմնավորի՛ (himnavorír, himnavorí*) (imperative rare singular)
հիմնավորե՛ք (imperative plural rare)
չհիմնավորել (infinitive negative)
չհիմնավորած (negative participle resultative)
չհիմնավորող (negative participle subjective)
չեմ հիմնավորում (first-person indicative negative present singular)
չես հիմնավորում (indicative negative present second-person singular)
չի հիմնավորում (indicative negative present singular third-person)
չենք հիմնավորում (first-person indicative negative plural present)
չեք հիմնավորում (indicative negative plural present second-person)
չեն հիմնավորում (indicative negative plural present third-person)
չէի հիմնավորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հիմնավորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հիմնավորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հիմնավորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հիմնավորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հիմնավորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հիմնավորելու (first-person future indicative negative singular)
չես հիմնավորելու (future indicative negative second-person singular)
չի հիմնավորելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հիմնավորելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հիմնավորելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հիմնավորելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հիմնավորելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հիմնավորելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հիմնավորելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հիմնավորելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հիմնավորելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հիմնավորելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հիմնավորել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հիմնավորել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հիմնավորել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հիմնավորել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հիմնավորել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հիմնավորել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հիմնավորել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հիմնավորել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հիմնավորել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հիմնավորել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հիմնավորել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հիմնավորել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհիմնավորեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհիմնավորեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհիմնավորեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհիմնավորեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհիմնավորեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհիմնավորեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհիմնավորեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհիմնավորես (negative present second-person singular subjunctive)
չհիմնավորի (negative present singular subjunctive third-person)
չհիմնավորենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհիմնավորեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհիմնավորեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհիմնավորեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհիմնավորեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհիմնավորեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհիմնավորեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհիմնավորեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհիմնավորեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հիմնավորի (conditional first-person future negative singular)
չես հիմնավորի (conditional future negative second-person singular)
չի հիմնավորի (conditional future negative singular third-person)
չենք հիմնավորի (conditional first-person future negative plural)
չեք հիմնավորի (conditional future negative plural second-person)
չեն հիմնավորի (conditional future negative plural third-person)
չէի հիմնավորի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հիմնավորի (conditional negative past second-person singular)
չէր հիմնավորի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հիմնավորի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հիմնավորի (conditional negative past plural second-person)
չէին հիմնավորի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հիմնավորիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հիմնավորեք (imperative negative plural rare)
հիմնավորել (nominative singular singular-only)
հիմնավորելու (dative singular singular-only)
հիմնավորելուց (ablative singular singular-only)
հիմնավորելով (instrumental singular singular-only)
հիմնավորելում (locative singular singular-only)
հիմնավորելը (definite nominative singular singular-only)
հիմնավորելն (definite nominative singular singular-only)
հիմնավորելուն (dative definite singular singular-only)
հիմնավորելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հիմնավորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հիմնավորելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հիմնավորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հիմնավորելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հիմնավորելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հիմնավորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հիմնավորելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հիմնավորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հիմնավորելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հիմնավորելիս

հիմնավորելու

հիմնավորելիք

հիմնավորող

հիմնավորեցիր

հիմնավորեցինք

հիմնավորեցիք

հիմնավորեցին

հիմնավորեինք

հիմնավորի՛ր, հիմնավորի՛*

հիմնավորե՛ք, հիմնավորեցե՛ք**

մի՛ հիմնավորիր, մի՛ հիմնավորի*

մի՛ հիմնավորեք, մի՛ հիմնավորեցեք**

hy-decl-noun-unc

հիմնավորելը/հիմնավորելն

հիմնավորելներ

հիմնավորելները/հիմնավորելներն

հիմնավորելու

հիմնավորելուն

հիմնավորելների

հիմնավորելներին

հիմնավորելուց

հիմնավորելներից

հիմնավորելով

հիմնավորելներով

հիմնավորելում

հիմնավորելներում

հիմնավորելներս

հիմնավորելուս

հիմնավորելներիս

հիմնավորելուցս

հիմնավորելներիցս

հիմնավորելովս

հիմնավորելներովս

հիմնավորելումս

հիմնավորելներումս

հիմնավորելներդ

հիմնավորելուդ

հիմնավորելներիդ

հիմնավորելուցդ

հիմնավորելներիցդ

հիմնավորելովդ

հիմնավորելներովդ

հիմնավորելումդ

հիմնավորելներումդ

հիմ‧նա‧վո‧րել

From Old Armenian հիմնաւորել (himnaworel).

to prove, to substantiate, to corroborate


թվարկել

head

թվարկել • (tʻvarkel)

hy-verb

թվարկել • (tʻvarkel)

tʻvarkel (romanization)
թվարկել (infinitive)
թվարկում (converb imperfective)
թվարկվել (passive)
թվարկելիս (converb simultaneous)
թվարկել (converb perfective)
թվարկ- (stem)
թվարկելու (converb converb-i future)
թվարկած (participle resultative)
թվարկելիք (converb converb-ii future)
թվարկող (participle subjective)
թվարկի (connegative converb)
թվարկում եմ (first-person indicative present singular)
թվարկում ես (indicative present second-person singular)
թվարկում է (indicative present singular third-person)
թվարկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
թվարկում եք (indicative plural present second-person)
թվարկում են (indicative plural present third-person)
թվարկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
թվարկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
թվարկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
թվարկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
թվարկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
թվարկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
թվարկելու եմ (first-person future indicative singular)
թվարկելու ես (future indicative second-person singular)
թվարկելու է (future indicative singular third-person)
թվարկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
թվարկելու եք (future indicative plural second-person)
թվարկելու են (future indicative plural third-person)
թվարկելու էի (first-person future indicative past singular)
թվարկելու էիր (future indicative past second-person singular)
թվարկելու էր (future indicative past singular third-person)
թվարկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
թվարկելու էիք (future indicative past plural second-person)
թվարկելու էին (future indicative past plural third-person)
թվարկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
թվարկել ես (indicative perfect present second-person singular)
թվարկել է (indicative perfect present singular third-person)
թվարկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
թվարկել եք (indicative perfect plural present second-person)
թվարկել են (indicative perfect plural present third-person)
թվարկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
թվարկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
թվարկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
թվարկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
թվարկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
թվարկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
թվարկեցի (aorist first-person indicative singular)
թվարկի (tʻvarkecʻi, tʻvarki*) (aorist first-person indicative singular)
թվարկեցիր (aorist indicative second-person singular)
թվարկիր (tʻvarkecʻir, tʻvarkir*) (aorist indicative second-person singular)
թվարկեց (aorist indicative singular third-person)
թվարկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թվարկինք (tʻvarkecʻinkʻ, tʻvarkinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թվարկեցիք (aorist indicative plural second-person)
թվարկիք (tʻvarkecʻikʻ, tʻvarkikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
թվարկեցին (aorist indicative plural third-person)
թվարկին (tʻvarkecʻin, tʻvarkin*) (aorist indicative plural third-person)
թվարկեմ (first-person present singular subjunctive)
թվարկես (present second-person singular subjunctive)
թվարկի (present singular subjunctive third-person)
թվարկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
թվարկեք (plural present second-person subjunctive)
թվարկեն (plural present subjunctive third-person)
թվարկեի (first-person past singular subjunctive)
թվարկեիր (past second-person singular subjunctive)
թվարկեր (past singular subjunctive third-person)
թվարկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
թվարկեիք (past plural second-person subjunctive)
թվարկեին (past plural subjunctive third-person)
կթվարկեմ (conditional first-person future singular)
կթվարկես (conditional future second-person singular)
կթվարկի (conditional future singular third-person)
կթվարկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կթվարկեք (conditional future plural second-person)
կթվարկեն (conditional future plural third-person)
կթվարկեի (conditional first-person past singular)
կթվարկեիր (conditional past second-person singular)
կթվարկեր (conditional past singular third-person)
կթվարկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կթվարկեիք (conditional past plural second-person)
կթվարկեին (conditional past plural third-person)
թվարկի՛ր (imperative rare singular)
թվարկի՛ (tʻvarkír, tʻvarkí*) (imperative rare singular)
թվարկե՛ք (imperative plural rare)
թվարկեցե՛ք (tʻvarkékʻ, tʻvarkecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չթվարկել (infinitive negative)
չթվարկած (negative participle resultative)
չթվարկող (negative participle subjective)
չեմ թվարկում (first-person indicative negative present singular)
չես թվարկում (indicative negative present second-person singular)
չի թվարկում (indicative negative present singular third-person)
չենք թվարկում (first-person indicative negative plural present)
չեք թվարկում (indicative negative plural present second-person)
չեն թվարկում (indicative negative plural present third-person)
չէի թվարկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր թվարկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր թվարկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք թվարկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք թվարկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին թվարկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ թվարկելու (first-person future indicative negative singular)
չես թվարկելու (future indicative negative second-person singular)
չի թվարկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք թվարկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք թվարկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն թվարկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի թվարկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր թվարկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր թվարկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք թվարկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք թվարկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին թվարկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ թվարկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես թվարկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի թվարկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք թվարկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք թվարկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն թվարկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի թվարկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր թվարկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր թվարկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք թվարկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք թվարկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին թվարկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չթվարկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չթվարկի (čʻtʻvarkecʻi, čʻtʻvarki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չթվարկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չթվարկիր (čʻtʻvarkecʻir, čʻtʻvarkir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չթվարկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չթվարկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չթվարկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չթվարկիք (čʻtʻvarkecʻikʻ, čʻtʻvarkikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չթվարկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չթվարկին (čʻtʻvarkecʻin, čʻtʻvarkin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չթվարկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չթվարկես (negative present second-person singular subjunctive)
չթվարկի (negative present singular subjunctive third-person)
չթվարկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չթվարկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չթվարկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չթվարկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չթվարկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չթվարկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չթվարկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չթվարկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չթվարկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ թվարկի (conditional first-person future negative singular)
չես թվարկի (conditional future negative second-person singular)
չի թվարկի (conditional future negative singular third-person)
չենք թվարկի (conditional first-person future negative plural)
չեք թվարկի (conditional future negative plural second-person)
չեն թվարկի (conditional future negative plural third-person)
չէի թվարկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր թվարկի (conditional negative past second-person singular)
չէր թվարկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք թվարկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք թվարկի (conditional negative past plural second-person)
չէին թվարկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ թվարկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ թվարկի (mí tʻvarkir, mí tʻvarki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ թվարկեք (imperative negative plural rare)
թվարկել (nominative singular singular-only)
թվարկելու (dative singular singular-only)
թվարկելուց (ablative singular singular-only)
թվարկելով (instrumental singular singular-only)
թվարկելում (locative singular singular-only)
թվարկելը (definite nominative singular singular-only)
թվարկելն (definite nominative singular singular-only)
թվարկելուն (dative definite singular singular-only)
թվարկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
թվարկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
թվարկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
թվարկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
թվարկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
թվարկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
թվարկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
թվարկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
թվարկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
թվարկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

թվարկող

թվարկի՛ր, թվարկի՛*

թվարկե՛ք, թվարկեցե՛ք**

մի՛ թվարկիր, մի՛ թվարկի*

մի՛ թվարկեք, մի՛ թվարկեցեք**

hy-decl-noun-unc

թվարկելը/թվարկելն

թվարկելները/թվարկելներն

թվարկելներին

թվարկելներից

թվարկելներով

թվարկելներում

թվարկելներիս

թվարկելներիցս

թվարկելներովս

թվարկելներումս

թվարկելներիդ

թվարկելներիցդ

թվարկելներովդ

թվարկելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian ի թիւ արկանեմ (i tʻiw arkanem, “to number, to count, to calculate”).

learned borrowing

ի թիւ արկանեմ