հրաժարվել

head

հրաժարվել • (hražarvel) (traditional orthography spelling հրաժարուել)

hražarvel (romanization)
orthography spelling հրաժարուել (traditional)
հրաժարվել (infinitive)
հրաժարվում (converb imperfective)
հրաժարվելիս (converb simultaneous)
հրաժարվել (converb perfective)
հրաժարվ- (stem)
հրաժարվելու (converb converb-i future)
հրաժարված (participle resultative)
հրաժարվելիք (converb converb-ii future)
հրաժարվող (participle subjective)
հրաժարվի (connegative converb)
հրաժարվում եմ (first-person indicative present singular)
հրաժարվում ես (indicative present second-person singular)
հրաժարվում է (indicative present singular third-person)
հրաժարվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հրաժարվում եք (indicative plural present second-person)
հրաժարվում են (indicative plural present third-person)
հրաժարվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հրաժարվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հրաժարվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հրաժարվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հրաժարվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հրաժարվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հրաժարվելու եմ (first-person future indicative singular)
հրաժարվելու ես (future indicative second-person singular)
հրաժարվելու է (future indicative singular third-person)
հրաժարվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հրաժարվելու եք (future indicative plural second-person)
հրաժարվելու են (future indicative plural third-person)
հրաժարվելու էի (first-person future indicative past singular)
հրաժարվելու էիր (future indicative past second-person singular)
հրաժարվելու էր (future indicative past singular third-person)
հրաժարվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հրաժարվելու էիք (future indicative past plural second-person)
հրաժարվելու էին (future indicative past plural third-person)
հրաժարվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հրաժարվել ես (indicative perfect present second-person singular)
հրաժարվել է (indicative perfect present singular third-person)
հրաժարվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հրաժարվել եք (indicative perfect plural present second-person)
հրաժարվել են (indicative perfect plural present third-person)
հրաժարվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հրաժարվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հրաժարվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հրաժարվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հրաժարվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հրաժարվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հրաժարվեցի (aorist first-person indicative singular)
հրաժարվի (hražarvecʻi, hražarvi*) (aorist first-person indicative singular)
հրաժարվեցիր (aorist indicative second-person singular)
հրաժարվիր (hražarvecʻir, hražarvir*) (aorist indicative second-person singular)
հրաժարվեց (aorist indicative singular third-person)
հրաժարվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հրաժարվեցիք (aorist indicative plural second-person)
հրաժարվիք (hražarvecʻikʻ, hražarvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հրաժարվեցին (aorist indicative plural third-person)
հրաժարվին (hražarvecʻin, hražarvin*) (aorist indicative plural third-person)
հրաժարվեմ (first-person present singular subjunctive)
հրաժարվես (present second-person singular subjunctive)
հրաժարվի (present singular subjunctive third-person)
հրաժարվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հրաժարվեք (plural present second-person subjunctive)
հրաժարվեն (plural present subjunctive third-person)
հրաժարվեի (first-person past singular subjunctive)
հրաժարվեիր (past second-person singular subjunctive)
հրաժարվեր (past singular subjunctive third-person)
հրաժարվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հրաժարվեիք (past plural second-person subjunctive)
հրաժարվեին (past plural subjunctive third-person)
կհրաժարվեմ (conditional first-person future singular)
կհրաժարվես (conditional future second-person singular)
կհրաժարվի (conditional future singular third-person)
կհրաժարվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհրաժարվեք (conditional future plural second-person)
կհրաժարվեն (conditional future plural third-person)
կհրաժարվեի (conditional first-person past singular)
կհրաժարվեիր (conditional past second-person singular)
կհրաժարվեր (conditional past singular third-person)
կհրաժարվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհրաժարվեիք (conditional past plural second-person)
կհրաժարվեին (conditional past plural third-person)
հրաժարվի՛ր (imperative rare singular)
հրաժարվի՛ (hražarvír, hražarví*) (imperative rare singular)
հրաժարվե՛ք (imperative plural rare)
չհրաժարվել (infinitive negative)
չհրաժարված (negative participle resultative)
չհրաժարվող (negative participle subjective)
չեմ հրաժարվում (first-person indicative negative present singular)
չես հրաժարվում (indicative negative present second-person singular)
չի հրաժարվում (indicative negative present singular third-person)
չենք հրաժարվում (first-person indicative negative plural present)
չեք հրաժարվում (indicative negative plural present second-person)
չեն հրաժարվում (indicative negative plural present third-person)
չէի հրաժարվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հրաժարվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հրաժարվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հրաժարվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հրաժարվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հրաժարվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հրաժարվելու (first-person future indicative negative singular)
չես հրաժարվելու (future indicative negative second-person singular)
չի հրաժարվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հրաժարվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հրաժարվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հրաժարվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հրաժարվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հրաժարվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հրաժարվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հրաժարվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հրաժարվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հրաժարվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հրաժարվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հրաժարվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հրաժարվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հրաժարվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հրաժարվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հրաժարվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հրաժարվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հրաժարվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հրաժարվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հրաժարվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հրաժարվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հրաժարվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհրաժարվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհրաժարվի (čʻhražarvecʻi, čʻhražarvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհրաժարվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհրաժարվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհրաժարվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհրաժարվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհրաժարվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհրաժարվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհրաժարվես (negative present second-person singular subjunctive)
չհրաժարվի (negative present singular subjunctive third-person)
չհրաժարվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհրաժարվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհրաժարվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհրաժարվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհրաժարվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհրաժարվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհրաժարվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհրաժարվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհրաժարվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հրաժարվի (conditional first-person future negative singular)
չես հրաժարվի (conditional future negative second-person singular)
չի հրաժարվի (conditional future negative singular third-person)
չենք հրաժարվի (conditional first-person future negative plural)
չեք հրաժարվի (conditional future negative plural second-person)
չեն հրաժարվի (conditional future negative plural third-person)
չէի հրաժարվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հրաժարվի (conditional negative past second-person singular)
չէր հրաժարվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հրաժարվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հրաժարվի (conditional negative past plural second-person)
չէին հրաժարվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հրաժարվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հրաժարվեք (imperative negative plural rare)
հրաժարվել (nominative singular singular-only)
հրաժարվելու (dative singular singular-only)
հրաժարվելուց (ablative singular singular-only)
հրաժարվելով (instrumental singular singular-only)
հրաժարվելում (locative singular singular-only)
հրաժարվելը (definite nominative singular singular-only)
հրաժարվելն (definite nominative singular singular-only)
հրաժարվելուն (dative definite singular singular-only)
հրաժարվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հրաժարվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հրաժարվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հրաժարվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հրաժարվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հրաժարվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հրաժարվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հրաժարվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հրաժարվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հրաժարվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հրաժարվող

հրաժարվեցինք

հրաժարվի՛ր, հրաժարվի՛*

հրաժարվե՛ք, հրաժարվեցե՛ք**

մի՛ հրաժարվիր, մի՛ հրաժարվի*

մի՛ հրաժարվեք, մի՛ հրաժարվեցեք**

hy-decl-noun-unc

հրաժարվելը/հրաժարվելն

հրաժարվելներ

հրաժարվելները/հրաժարվելներն

հրաժարվելուն

հրաժարվելների

հրաժարվելներին

հրաժարվելուց

հրաժարվելներից

հրաժարվելներով

հրաժարվելում

հրաժարվելներում

հրաժարվելներս

հրաժարվելուս

հրաժարվելներիս

հրաժարվելուցս

հրաժարվելներիցս

հրաժարվելովս

հրաժարվելներովս

հրաժարվելումս

հրաժարվելներումս

հրաժարվելներդ

հրաժարվելուդ

հրաժարվելներիդ

հրաժարվելուցդ

հրաժարվելներիցդ

հրաժարվելովդ

հրաժարվելներովդ

հրաժարվելումդ

հրաժարվելներումդ

/həɾɑʒɑɾˈvel/

[həɾɑʒɑɾvél]

/həɾɑʒɑɾˈvel/

[həɾɑʒɑɾvél]

Hy-հրաժարվել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian հրաժարեմ (hražarem).

lbor

(intransitive) to give up, abandon, renounce

(intransitive) to refuse (to do something)


ռաստ գալ

head

ռաստ գալ • (ṙast gal)

From Ottoman Turkish راستلامق (rastlamak), verb formed from راست (rast, “luck, success; encounter, meeting”), a semantic evolution of Persian راست (râst).

to meet, to encounter, to run into (often in an unpleasant or negative context)


բռնաբարող

բռնաբարող • (bṙnabaroġ)

bṙnabaroġ (romanization)
բռնաբարող (nominative singular)
բռնաբարողներ (nominative plural)
բռնաբարողի (dative singular)
բռնաբարողների (dative plural)
բռնաբարողից (ablative singular)
բռնաբարողներից (ablative plural)
բռնաբարողով (instrumental singular)
բռնաբարողներով (instrumental plural)
բռնաբարողում (locative singular)
բռնաբարողներում (locative plural)
բռնաբարողը (definite nominative singular)
բռնաբարողն (definite nominative singular)
բռնաբարողները (definite nominative plural)
բռնաբարողներն (definite nominative plural)
բռնաբարողին (dative definite singular)
բռնաբարողներին (dative definite plural)
բռնաբարողս (first-person nominative possessive singular)
բռնաբարողներս (first-person nominative plural possessive)
բռնաբարողիս (dative first-person possessive singular)
բռնաբարողներիս (dative first-person plural possessive)
բռնաբարողիցս (ablative first-person possessive singular)
բռնաբարողներիցս (ablative first-person plural possessive)
բռնաբարողովս (first-person instrumental possessive singular)
բռնաբարողներովս (first-person instrumental plural possessive)
բռնաբարողումս (first-person locative possessive singular)
բռնաբարողներումս (first-person locative plural possessive)
բռնաբարողդ (nominative possessive second-person singular)
բռնաբարողներդ (nominative plural possessive second-person)
բռնաբարողիդ (dative possessive second-person singular)
բռնաբարողներիդ (dative plural possessive second-person)
բռնաբարողիցդ (ablative possessive second-person singular)
բռնաբարողներիցդ (ablative plural possessive second-person)
բռնաբարողովդ (instrumental possessive second-person singular)
բռնաբարողներովդ (instrumental plural possessive second-person)
բռնաբարողումդ (locative possessive second-person singular)
բռնաբարողներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

բռնաբարողը/բռնաբարողն

բռնաբարողներ

բռնաբարողները/բռնաբարողներն

բռնաբարողների

բռնաբարողներին

բռնաբարողներից

բռնաբարողներով

բռնաբարողում

բռնաբարողներում

բռնաբարողներս

բռնաբարողներիս

բռնաբարողիցս

բռնաբարողներիցս

բռնաբարողովս

բռնաբարողներովս

բռնաբարողումս

բռնաբարողներումս

բռնաբարողներդ

բռնաբարողներիդ

բռնաբարողիցդ

բռնաբարողներիցդ

բռնաբարողովդ

բռնաբարողներովդ

բռնաբարողումդ

բռնաբարողներումդ

[bərnɑbɑɾóʁ]

[pʰərnɑpʰɑɾóʁ]

բռնաբարել բռնաբարել#Armenian

subject participle of բռնաբարել (bṙnabarel)


աջակցիլ

head

աջակցիլ • (aǰakcʻil)

hy-verb

աջակցիլ • (aǰakcʻil)

aǰakcʻil (romanization)
աջակցիլ (infinitive)
աջակցեր (evidential participle)
աջակցելու (converb converb-i future)
աջակցելիք (converb converb-ii future)
աջակց- (stem)
աջակցիր (connegative converb)
աջակցած (participle resultative)
աջակցեր (connegative converb)
աջակցող (participle subjective)
կ՚աջակցիմ (first-person indicative present singular)
կ՚աջակցիս (indicative present second-person singular)
կ՚աջակցի (indicative present singular third-person)
կ՚աջակցինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚աջակցիք (indicative plural present second-person)
կ՚աջակցին (indicative plural present)
կ՚աջակցէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚աջակցէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚աջակցէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚աջակցէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚աջակցէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚աջակցէին (imperfective indicative past plural)
պիտի աջակցիմ (first-person future indicative singular)
պիտի աջակցիս (future indicative second-person singular)
պիտի աջակցի (future indicative singular third-person)
պիտի աջակցինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի աջակցիք (future indicative plural second-person)
պիտի աջակցին (future indicative plural)
պիտի աջակցէի (first-person future indicative past singular)
պիտի աջակցէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի աջակցէր (future indicative past singular third-person)
պիտի աջակցէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի աջակցէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի աջակցէին (future indicative past plural)
աջակցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
աջակցած ես (indicative perfect present second-person singular)
աջակցած է (indicative perfect present singular third-person)
աջակցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աջակցած էք (indicative perfect plural present second-person)
աջակցած են (indicative perfect plural present)
աջակցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
աջակցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աջակցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
աջակցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աջակցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աջակցած էին (indicative pluperfect plural)
աջակցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
աջակցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
աջակցեր է (indicative perfect present singular third-person)
աջակցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աջակցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
աջակցեր են (indicative perfect plural present)
աջակցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
աջակցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աջակցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
աջակցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աջակցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աջակցեր էին (indicative pluperfect plural)
աջակցեցայ (aorist first-person indicative singular)
աջակցեցար (aorist indicative second-person singular)
աջակցեցաւ (aorist indicative singular third-person)
աջակցեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աջակցեցաք (aorist indicative plural second-person)
աջակցեցան (aorist indicative plural)
աջակցիմ (first-person present singular subjunctive)
աջակցիս (present second-person singular subjunctive)
աջակցի (present singular subjunctive third-person)
աջակցինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
աջակցիք (plural present second-person subjunctive)
աջակցին (plural present subjunctive)
աջակցէի (first-person past singular subjunctive)
աջակցէիր (past second-person singular subjunctive)
աջակցէր (past singular subjunctive third-person)
աջակցէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
աջակցէիք (past plural second-person subjunctive)
աջակցէին (past plural subjunctive)
աջակցի՛ր (imperative second-person singular)
աջակցէ՛ (aǰakcʻír, aǰakcʻḗ**) (imperative second-person singular)
աջակցեցէ՛ք (imperative rare)
չաջակցիլ (infinitive negative)
չաջակցած (negative participle resultative)
չաջակցող (negative participle subjective)
չեմ աջակցիր (first-person indicative negative present singular)
չես աջակցիր (indicative negative present second-person singular)
չ՚աջակցիր (indicative negative present singular third-person)
չենք աջակցիր (first-person indicative negative plural present)
չէք աջակցիր (indicative negative plural present second-person)
չեն աջակցիր (indicative negative plural present)
չէի աջակցեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր աջակցեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր աջակցեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք աջակցեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք աջակցեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին աջակցեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չաջակցիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չաջակցիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չաջակցի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չաջակցինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չաջակցիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չաջակցին (future indicative negative plural)
պիտի չաջակցէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չաջակցէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չաջակցէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չաջակցէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չաջակցէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չաջակցէին (future indicative negative past plural)
չեմ աջակցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աջակցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ աջակցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աջակցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք աջակցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աջակցած (indicative negative perfect plural present)
չէի աջակցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աջակցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աջակցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աջակցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աջակցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աջակցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ աջակցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աջակցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ աջակցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աջակցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք աջակցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աջակցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի աջակցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աջակցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աջակցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աջակցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աջակցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աջակցեր (indicative negative pluperfect plural)
չաջակցեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չաջակցեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չաջակցեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չաջակցեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չաջակցեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չաջակցեցան (aorist indicative negative plural)
չաջակցիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չաջակցիս (negative present second-person singular subjunctive)
չաջակցի (negative present singular subjunctive third-person)
չաջակցինք (first-person negative plural present subjunctive)
չաջակցիք (negative plural present second-person subjunctive)
չաջակցին (negative plural present subjunctive)
չաջակցէի (first-person negative past singular subjunctive)
չաջակցէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չաջակցէր (negative past singular subjunctive third-person)
չաջակցէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չաջակցէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չաջակցէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ աջակցիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ աջակցիք (imperative negative rare)
աջակցիլ (nominative singular singular-only)
աջակցելու (dative singular singular-only)
աջակցելէ (ablative singular singular-only)
աջակցելով (instrumental singular singular-only)
աջակցիլը (definite nominative singular singular-only)
աջակցիլն (definite nominative singular singular-only)
աջակցելուն (dative definite singular singular-only)
աջակցելէն (ablative definite singular singular-only)
աջակցելովը (definite instrumental singular singular-only)
աջակցիլովն (definite instrumental singular singular-only)
աջակցիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
աջակցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
աջակցելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
աջակցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
աջակցիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
աջակցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
աջակցելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
աջակցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

աջակցող

աջակցի՛ր, աջակցէ՛**

hyw-decl-noun-unc

աջակցիլը/աջակցիլն

աջակցելները/աջակցելներն

աջակցելովը/աջակցիլովն

աջակցելներու

աջակցելներուն

աջակցելներէն

աջակցելներովը/աջակցելներովն

աջակցելներով

աջակցելներուս

աջակցելներէս

աջակցելներովս

աջակցելներէդ

աջակցելներէդ

աջակցելներովդ

[ɑt͡ʃʰɑkʰt͡sʰíl]

աջակցել աջակցել#Armenian

Western Armenian form of աջակցել (aǰakcʻel)


ընկերակցել

head

ընկերակցել • (ənkerakcʻel)

hy-verb

ընկերակցել • (ənkerakcʻel)

ənkerakcʻel (romanization)
ընկերակցել (infinitive)
ընկերակցում (converb imperfective)
ընկերակցելիս (converb simultaneous)
ընկերակցել (converb perfective)
ընկերակց- (stem)
ընկերակցելու (converb converb-i future)
ընկերակցած (participle resultative)
ընկերակցելիք (converb converb-ii future)
ընկերակցող (participle subjective)
ընկերակցի (connegative converb)
ընկերակցում եմ (first-person indicative present singular)
ընկերակցում ես (indicative present second-person singular)
ընկերակցում է (indicative present singular third-person)
ընկերակցում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ընկերակցում եք (indicative plural present second-person)
ընկերակցում են (indicative plural present third-person)
ընկերակցում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ընկերակցում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ընկերակցում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ընկերակցում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ընկերակցում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ընկերակցում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ընկերակցելու եմ (first-person future indicative singular)
ընկերակցելու ես (future indicative second-person singular)
ընկերակցելու է (future indicative singular third-person)
ընկերակցելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ընկերակցելու եք (future indicative plural second-person)
ընկերակցելու են (future indicative plural third-person)
ընկերակցելու էի (first-person future indicative past singular)
ընկերակցելու էիր (future indicative past second-person singular)
ընկերակցելու էր (future indicative past singular third-person)
ընկերակցելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ընկերակցելու էիք (future indicative past plural second-person)
ընկերակցելու էին (future indicative past plural third-person)
ընկերակցել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ընկերակցել ես (indicative perfect present second-person singular)
ընկերակցել է (indicative perfect present singular third-person)
ընկերակցել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ընկերակցել եք (indicative perfect plural present second-person)
ընկերակցել են (indicative perfect plural present third-person)
ընկերակցել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ընկերակցել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ընկերակցել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ընկերակցել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ընկերակցել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ընկերակցել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ընկերակցեցի (aorist first-person indicative singular)
ընկերակցի (ənkerakcʻecʻi, ənkerakcʻi*) (aorist first-person indicative singular)
ընկերակցեցիր (aorist indicative second-person singular)
ընկերակցեց (aorist indicative singular third-person)
ընկերակցեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ընկերակցեցիք (aorist indicative plural second-person)
ընկերակցեցին (aorist indicative plural third-person)
ընկերակցեմ (first-person present singular subjunctive)
ընկերակցես (present second-person singular subjunctive)
ընկերակցի (present singular subjunctive third-person)
ընկերակցենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ընկերակցեք (plural present second-person subjunctive)
ընկերակցեն (plural present subjunctive third-person)
ընկերակցեի (first-person past singular subjunctive)
ընկերակցեիր (past second-person singular subjunctive)
ընկերակցեր (past singular subjunctive third-person)
ընկերակցեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ընկերակցեիք (past plural second-person subjunctive)
ընկերակցեին (past plural subjunctive third-person)
կընկերակցեմ (conditional first-person future singular)
կընկերակցես (conditional future second-person singular)
կընկերակցի (conditional future singular third-person)
կընկերակցենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կընկերակցեք (conditional future plural second-person)
կընկերակցեն (conditional future plural third-person)
կընկերակցեի (conditional first-person past singular)
կընկերակցեիր (conditional past second-person singular)
կընկերակցեր (conditional past singular third-person)
կընկերակցեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կընկերակցեիք (conditional past plural second-person)
կընկերակցեին (conditional past plural third-person)
ընկերակցի՛ր (imperative rare singular)
ընկերակցի՛ (ənkerakcʻír, ənkerakcʻí*) (imperative rare singular)
ընկերակցե՛ք (imperative plural rare)
չընկերակցել (infinitive negative)
չընկերակցած (negative participle resultative)
չընկերակցող (negative participle subjective)
չեմ ընկերակցում (first-person indicative negative present singular)
չես ընկերակցում (indicative negative present second-person singular)
չի ընկերակցում (indicative negative present singular third-person)
չենք ընկերակցում (first-person indicative negative plural present)
չեք ընկերակցում (indicative negative plural present second-person)
չեն ընկերակցում (indicative negative plural present third-person)
չէի ընկերակցում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ընկերակցում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ընկերակցում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ընկերակցում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ընկերակցում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ընկերակցում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ընկերակցելու (first-person future indicative negative singular)
չես ընկերակցելու (future indicative negative second-person singular)
չի ընկերակցելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ընկերակցելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ընկերակցելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ընկերակցելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ընկերակցելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ընկերակցելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ընկերակցելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ընկերակցելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ընկերակցելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ընկերակցելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ընկերակցել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ընկերակցել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ընկերակցել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ընկերակցել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ընկերակցել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ընկերակցել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ընկերակցել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ընկերակցել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ընկերակցել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ընկերակցել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ընկերակցել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ընկերակցել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չընկերակցեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չընկերակցեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չընկերակցեց (aorist indicative negative singular third-person)
չընկերակցեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չընկերակցեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չընկերակցեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չընկերակցեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չընկերակցես (negative present second-person singular subjunctive)
չընկերակցի (negative present singular subjunctive third-person)
չընկերակցենք (first-person negative plural present subjunctive)
չընկերակցեք (negative plural present second-person subjunctive)
չընկերակցեն (negative plural present subjunctive third-person)
չընկերակցեի (first-person negative past singular subjunctive)
չընկերակցեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չընկերակցեր (negative past singular subjunctive third-person)
չընկերակցեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չընկերակցեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չընկերակցեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ընկերակցի (conditional first-person future negative singular)
չես ընկերակցի (conditional future negative second-person singular)
չի ընկերակցի (conditional future negative singular third-person)
չենք ընկերակցի (conditional first-person future negative plural)
չեք ընկերակցի (conditional future negative plural second-person)
չեն ընկերակցի (conditional future negative plural third-person)
չէի ընկերակցի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ընկերակցի (conditional negative past second-person singular)
չէր ընկերակցի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ընկերակցի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ընկերակցի (conditional negative past plural second-person)
չէին ընկերակցի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ընկերակցիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ընկերակցեք (imperative negative plural rare)
ընկերակցել (nominative singular singular-only)
ընկերակցելու (dative singular singular-only)
ընկերակցելուց (ablative singular singular-only)
ընկերակցելով (instrumental singular singular-only)
ընկերակցելում (locative singular singular-only)
ընկերակցելը (definite nominative singular singular-only)
ընկերակցելն (definite nominative singular singular-only)
ընկերակցելուն (dative definite singular singular-only)
ընկերակցելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ընկերակցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ընկերակցելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ընկերակցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ընկերակցելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ընկերակցելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ընկերակցելիս

ընկերակցելու

ընկերակցելիք

ընկերակցող

ընկերակցեցիր

ընկերակցեցինք

ընկերակցեցիք

ընկերակցեցին

ընկերակցեինք

ընկերակցի՛ր, ընկերակցի՛*

ընկերակցե՛ք, ընկերակցեցե՛ք**

մի՛ ընկերակցիր, մի՛ ընկերակցի*

մի՛ ընկերակցեք, մի՛ ընկերակցեցեք**

hy-decl-noun-unc

ընկերակցելը/ընկերակցելն

ընկերակցելներ

ընկերակցելները/ընկերակցելներն

ընկերակցելու

ընկերակցելուն

ընկերակցելների

ընկերակցելներին

ընկերակցելուց

ընկերակցելներից

ընկերակցելով

ընկերակցելներով

ընկերակցելում

ընկերակցելներում

ընկերակցելներս

ընկերակցելուս

ընկերակցելներիս

ընկերակցելուցս

ընկերակցելներիցս

ընկերակցելովս

ընկերակցելներովս

ընկերակցելումս

ընկերակցելներումս

ընկերակցելներդ

ընկերակցելուդ

ընկերակցելներիդ

ընկերակցելուցդ

ընկերակցելներիցդ

ընկերակցելովդ

ընկերակցելներովդ

ընկերակցելումդ

ընկերակցելներումդ

From Old Armenian ընկերակցիմ (ənkerakcʻim).


ընկերակցիլ

head

ընկերակցիլ • (ənkerakcʻil)

hy-verb

ընկերակցիլ • (ənkerakcʻil)

ənkerakcʻil (romanization)
ընկերակցիլ (infinitive)
ընկերակցեր (evidential participle)
ընկերակցելու (converb converb-i future)
ընկերակցելիք (converb converb-ii future)
ընկերակց- (stem)
ընկերակցիր (connegative converb)
ընկերակցած (participle resultative)
ընկերակցեր (connegative converb)
ընկերակցող (participle subjective)
կ՚ընկերակցիմ (first-person indicative present singular)
կ՚ընկերակցիս (indicative present second-person singular)
կ՚ընկերակցի (indicative present singular third-person)
կ՚ընկերակցինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚ընկերակցիք (indicative plural present second-person)
կ՚ընկերակցին (indicative plural present)
կ՚ընկերակցէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚ընկերակցէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚ընկերակցէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚ընկերակցէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚ընկերակցէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚ընկերակցէին (imperfective indicative past plural)
պիտի ընկերակցիմ (first-person future indicative singular)
պիտի ընկերակցիս (future indicative second-person singular)
պիտի ընկերակցի (future indicative singular third-person)
պիտի ընկերակցինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի ընկերակցիք (future indicative plural second-person)
պիտի ընկերակցին (future indicative plural)
պիտի ընկերակցէի (first-person future indicative past singular)
պիտի ընկերակցէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի ընկերակցէր (future indicative past singular third-person)
պիտի ընկերակցէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի ընկերակցէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի ընկերակցէին (future indicative past plural)
ընկերակցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
ընկերակցած ես (indicative perfect present second-person singular)
ընկերակցած է (indicative perfect present singular third-person)
ընկերակցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ընկերակցած էք (indicative perfect plural present second-person)
ընկերակցած են (indicative perfect plural present)
ընկերակցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
ընկերակցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ընկերակցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
ընկերակցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ընկերակցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ընկերակցած էին (indicative pluperfect plural)
ընկերակցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
ընկերակցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
ընկերակցեր է (indicative perfect present singular third-person)
ընկերակցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ընկերակցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
ընկերակցեր են (indicative perfect plural present)
ընկերակցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
ընկերակցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ընկերակցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
ընկերակցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ընկերակցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ընկերակցեր էին (indicative pluperfect plural)
ընկերակցեցայ (aorist first-person indicative singular)
ընկերակցեցար (aorist indicative second-person singular)
ընկերակցեցաւ (aorist indicative singular third-person)
ընկերակցեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ընկերակցեցաք (aorist indicative plural second-person)
ընկերակցեցան (aorist indicative plural)
ընկերակցիմ (first-person present singular subjunctive)
ընկերակցիս (present second-person singular subjunctive)
ընկերակցի (present singular subjunctive third-person)
ընկերակցինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ընկերակցիք (plural present second-person subjunctive)
ընկերակցին (plural present subjunctive)
ընկերակցէի (first-person past singular subjunctive)
ընկերակցէիր (past second-person singular subjunctive)
ընկերակցէր (past singular subjunctive third-person)
ընկերակցէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ընկերակցէիք (past plural second-person subjunctive)
ընկերակցէին (past plural subjunctive)
ընկերակցի՛ր (imperative second-person singular)
ընկերակցէ՛ (ənkerakcʻír, ənkerakcʻḗ**) (imperative second-person singular)
ընկերակցեցէ՛ք (imperative rare)
չընկերակցիլ (infinitive negative)
չընկերակցած (negative participle resultative)
չընկերակցող (negative participle subjective)
չեմ ընկերակցիր (first-person indicative negative present singular)
չես ընկերակցիր (indicative negative present second-person singular)
չ՚ընկերակցիր (indicative negative present singular third-person)
չենք ընկերակցիր (first-person indicative negative plural present)
չէք ընկերակցիր (indicative negative plural present second-person)
չեն ընկերակցիր (indicative negative plural present)
չէի ընկերակցեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ընկերակցեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ընկերակցեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ընկերակցեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ընկերակցեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ընկերակցեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չընկերակցիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չընկերակցիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չընկերակցի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չընկերակցինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չընկերակցիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չընկերակցին (future indicative negative plural)
պիտի չընկերակցէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չընկերակցէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չընկերակցէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չընկերակցէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չընկերակցէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չընկերակցէին (future indicative negative past plural)
չեմ ընկերակցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ընկերակցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ընկերակցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ընկերակցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ընկերակցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ընկերակցած (indicative negative perfect plural present)
չէի ընկերակցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ընկերակցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ընկերակցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ընկերակցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ընկերակցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ընկերակցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ ընկերակցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ընկերակցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ ընկերակցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ընկերակցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք ընկերակցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ընկերակցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի ընկերակցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ընկերակցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ընկերակցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ընկերակցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ընկերակցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ընկերակցեր (indicative negative pluperfect plural)
չընկերակցեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չընկերակցեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չընկերակցեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չընկերակցեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չընկերակցեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չընկերակցեցան (aorist indicative negative plural)
չընկերակցիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չընկերակցիս (negative present second-person singular subjunctive)
չընկերակցի (negative present singular subjunctive third-person)
չընկերակցինք (first-person negative plural present subjunctive)
չընկերակցիք (negative plural present second-person subjunctive)
չընկերակցին (negative plural present subjunctive)
չընկերակցէի (first-person negative past singular subjunctive)
չընկերակցէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չընկերակցէր (negative past singular subjunctive third-person)
չընկերակցէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չընկերակցէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չընկերակցէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ ընկերակցիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ ընկերակցիք (imperative negative rare)
ընկերակցիլ (nominative singular singular-only)
ընկերակցելու (dative singular singular-only)
ընկերակցելէ (ablative singular singular-only)
ընկերակցելով (instrumental singular singular-only)
ընկերակցիլը (definite nominative singular singular-only)
ընկերակցիլն (definite nominative singular singular-only)
ընկերակցելուն (dative definite singular singular-only)
ընկերակցելէն (ablative definite singular singular-only)
ընկերակցելովը (definite instrumental singular singular-only)
ընկերակցիլովն (definite instrumental singular singular-only)
ընկերակցիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ընկերակցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ընկերակցելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ընկերակցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ընկերակցիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ընկերակցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

ընկերակցելիք

ընկերակցելու

չ՚ընկերակցիր

ընկերակցող

ընկերակցեցայ

ընկերակցեցար

ընկերակցեցաւ

ընկերակցեցանք

ընկերակցեցաք

ընկերակցեցան

կ՚ընկերակցիմ

կ՚ընկերակցիս

կ՚ընկերակցինք

կ՚ընկերակցիք

կ՚ընկերակցին

կ՚ընկերակցէի

կ՚ընկերակցէիր

կ՚ընկերակցէր

ընկերակցէինք

կ՚ընկերակցէինք

կ՚ընկերակցէիք

կ՚ընկերակցէին

ընկերակցի՛ր, ընկերակցէ՛**

ընկերակցեցէ՛ք

մի՛ ընկերակցիր

մի՛ ընկերակցիք

hyw-decl-noun-unc

ընկերակցիլը/ընկերակցիլն

ընկերակցելներ

ընկերակցելները/ընկերակցելներն

ընկերակցելու

ընկերակցելուն

ընկերակցելէն

ընկերակցելովը/ընկերակցիլովն

ընկերակցելներու

ընկերակցելներուն

ընկերակցելներէն

ընկերակցելներովը/ընկերակցելներովն

ընկերակցելներէ

ընկերակցելով

ընկերակցելներով

ընկերակցելներս

ընկերակցելուս

ընկերակցելներուս

ընկերակցելէս

ընկերակցելներէս

ընկերակցելովս

ընկերակցելներովս

ընկերակցելներդ

ընկերակցելուդ

ընկերակցելներէդ

ընկերակցելէդ

ընկերակցելներէդ

ընկերակցելովդ

ընկերակցելներովդ

[əŋɡeɾɑkʰt͡sʰíl]

/ənɡeɾɑɡəˈt͡sil/

[əŋɡeɾɑɡət͡sʰíl]

ընկերակցել ընկերակցել#Armenian

Western Armenian form of ընկերակցել (ənkerakcʻel)


դիմագրավել

head

դիմագրավել • (dimagravel) (traditional orthography spelling դիմագրաւել)

dimagravel (romanization)
orthography spelling դիմագրաւել (traditional)
դիմագրավել (infinitive)
դիմագրավում (converb imperfective)
դիմագրավելիս (converb simultaneous)
դիմագրավել (converb perfective)
դիմագրավ- (stem)
դիմագրավելու (converb converb-i future)
դիմագրաված (participle resultative)
դիմագրավելիք (converb converb-ii future)
դիմագրավող (participle subjective)
դիմագրավի (connegative converb)
դիմագրավում եմ (first-person indicative present singular)
դիմագրավում ես (indicative present second-person singular)
դիմագրավում է (indicative present singular third-person)
դիմագրավում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
դիմագրավում եք (indicative plural present second-person)
դիմագրավում են (indicative plural present third-person)
դիմագրավում էի (first-person imperfective indicative past singular)
դիմագրավում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
դիմագրավում էր (imperfective indicative past singular third-person)
դիմագրավում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
դիմագրավում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
դիմագրավում էին (imperfective indicative past plural third-person)
դիմագրավելու եմ (first-person future indicative singular)
դիմագրավելու ես (future indicative second-person singular)
դիմագրավելու է (future indicative singular third-person)
դիմագրավելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
դիմագրավելու եք (future indicative plural second-person)
դիմագրավելու են (future indicative plural third-person)
դիմագրավելու էի (first-person future indicative past singular)
դիմագրավելու էիր (future indicative past second-person singular)
դիմագրավելու էր (future indicative past singular third-person)
դիմագրավելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
դիմագրավելու էիք (future indicative past plural second-person)
դիմագրավելու էին (future indicative past plural third-person)
դիմագրավել եմ (first-person indicative perfect present singular)
դիմագրավել ես (indicative perfect present second-person singular)
դիմագրավել է (indicative perfect present singular third-person)
դիմագրավել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դիմագրավել եք (indicative perfect plural present second-person)
դիմագրավել են (indicative perfect plural present third-person)
դիմագրավել էի (first-person indicative pluperfect singular)
դիմագրավել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դիմագրավել էր (indicative pluperfect singular third-person)
դիմագրավել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դիմագրավել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դիմագրավել էին (indicative pluperfect plural third-person)
դիմագրավեցի (aorist first-person indicative singular)
դիմագրավի (dimagravecʻi, dimagravi*) (aorist first-person indicative singular)
դիմագրավեցիր (aorist indicative second-person singular)
դիմագրավիր (dimagravecʻir, dimagravir*) (aorist indicative second-person singular)
դիմագրավեց (aorist indicative singular third-person)
դիմագրավեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դիմագրավեցիք (aorist indicative plural second-person)
դիմագրավեցին (aorist indicative plural third-person)
դիմագրավին (dimagravecʻin, dimagravin*) (aorist indicative plural third-person)
դիմագրավեմ (first-person present singular subjunctive)
դիմագրավես (present second-person singular subjunctive)
դիմագրավի (present singular subjunctive third-person)
դիմագրավենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դիմագրավեք (plural present second-person subjunctive)
դիմագրավեն (plural present subjunctive third-person)
դիմագրավեի (first-person past singular subjunctive)
դիմագրավեիր (past second-person singular subjunctive)
դիմագրավեր (past singular subjunctive third-person)
դիմագրավեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դիմագրավեիք (past plural second-person subjunctive)
դիմագրավեին (past plural subjunctive third-person)
կդիմագրավեմ (conditional first-person future singular)
կդիմագրավես (conditional future second-person singular)
կդիմագրավի (conditional future singular third-person)
կդիմագրավենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կդիմագրավեք (conditional future plural second-person)
կդիմագրավեն (conditional future plural third-person)
կդիմագրավեի (conditional first-person past singular)
կդիմագրավեիր (conditional past second-person singular)
կդիմագրավեր (conditional past singular third-person)
կդիմագրավեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կդիմագրավեիք (conditional past plural second-person)
կդիմագրավեին (conditional past plural third-person)
դիմագրավի՛ր (imperative rare singular)
դիմագրավի՛ (dimagravír, dimagraví*) (imperative rare singular)
դիմագրավե՛ք (imperative plural rare)
չդիմագրավել (infinitive negative)
չդիմագրաված (negative participle resultative)
չդիմագրավող (negative participle subjective)
չեմ դիմագրավում (first-person indicative negative present singular)
չես դիմագրավում (indicative negative present second-person singular)
չի դիմագրավում (indicative negative present singular third-person)
չենք դիմագրավում (first-person indicative negative plural present)
չեք դիմագրավում (indicative negative plural present second-person)
չեն դիմագրավում (indicative negative plural present third-person)
չէի դիմագրավում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դիմագրավում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դիմագրավում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դիմագրավում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դիմագրավում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դիմագրավում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ դիմագրավելու (first-person future indicative negative singular)
չես դիմագրավելու (future indicative negative second-person singular)
չի դիմագրավելու (future indicative negative singular third-person)
չենք դիմագրավելու (first-person future indicative negative plural)
չեք դիմագրավելու (future indicative negative plural second-person)
չեն դիմագրավելու (future indicative negative plural third-person)
չէի դիմագրավելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր դիմագրավելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր դիմագրավելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք դիմագրավելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք դիմագրավելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին դիմագրավելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ դիմագրավել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դիմագրավել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի դիմագրավել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դիմագրավել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք դիմագրավել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դիմագրավել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի դիմագրավել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դիմագրավել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դիմագրավել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դիմագրավել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դիմագրավել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դիմագրավել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չդիմագրավեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չդիմագրավեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդիմագրավեց (aorist indicative negative singular third-person)
չդիմագրավեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդիմագրավեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդիմագրավեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չդիմագրավեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդիմագրավես (negative present second-person singular subjunctive)
չդիմագրավի (negative present singular subjunctive third-person)
չդիմագրավենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդիմագրավեք (negative plural present second-person subjunctive)
չդիմագրավեն (negative plural present subjunctive third-person)
չդիմագրավեի (first-person negative past singular subjunctive)
չդիմագրավեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդիմագրավեր (negative past singular subjunctive third-person)
չդիմագրավեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդիմագրավեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդիմագրավեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ դիմագրավի (conditional first-person future negative singular)
չես դիմագրավի (conditional future negative second-person singular)
չի դիմագրավի (conditional future negative singular third-person)
չենք դիմագրավի (conditional first-person future negative plural)
չեք դիմագրավի (conditional future negative plural second-person)
չեն դիմագրավի (conditional future negative plural third-person)
չէի դիմագրավի (conditional first-person negative past singular)
չէիր դիմագրավի (conditional negative past second-person singular)
չէր դիմագրավի (conditional negative past singular third-person)
չէինք դիմագրավի (conditional first-person negative past plural)
չէիք դիմագրավի (conditional negative past plural second-person)
չէին դիմագրավի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ դիմագրավիր (imperative negative rare singular)
մի՛ դիմագրավեք (imperative negative plural rare)
դիմագրավել (nominative singular singular-only)
դիմագրավելու (dative singular singular-only)
դիմագրավելուց (ablative singular singular-only)
դիմագրավելով (instrumental singular singular-only)
դիմագրավելում (locative singular singular-only)
դիմագրավելը (definite nominative singular singular-only)
դիմագրավելն (definite nominative singular singular-only)
դիմագրավելուն (dative definite singular singular-only)
դիմագրավելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դիմագրավելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դիմագրավելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դիմագրավելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դիմագրավելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
դիմագրավելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դիմագրավելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դիմագրավելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դիմագրավելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
դիմագրավելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

դիմագրավելիս

դիմագրավելու

դիմագրավելիք

դիմագրավող

դիմագրավեցիր

դիմագրավեցինք

դիմագրավեցիք

դիմագրավեցին

դիմագրավեինք

դիմագրավի՛ր, դիմագրավի՛*

դիմագրավե՛ք, դիմագրավեցե՛ք**

մի՛ դիմագրավիր, մի՛ դիմագրավի*

մի՛ դիմագրավեք, մի՛ դիմագրավեցեք**

hy-decl-noun-unc

դիմագրավելը/դիմագրավելն

դիմագրավելներ

դիմագրավելները/դիմագրավելներն

դիմագրավելու

դիմագրավելուն

դիմագրավելների

դիմագրավելներին

դիմագրավելուց

դիմագրավելներից

դիմագրավելով

դիմագրավելներով

դիմագրավելում

դիմագրավելներում

դիմագրավելներս

դիմագրավելուս

դիմագրավելներիս

դիմագրավելուցս

դիմագրավելներիցս

դիմագրավելովս

դիմագրավելներովս

դիմագրավելումս

դիմագրավելներումս

դիմագրավելներդ

դիմագրավելուդ

դիմագրավելներիդ

դիմագրավելուցդ

դիմագրավելներիցդ

դիմագրավելովդ

դիմագրավելներովդ

դիմագրավելումդ

դիմագրավելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian դիմագրաւեմ (dimagrawem).

lbor

to go forth to meet (an enemy, danger, etc.)


արժեքավորել

head

արժեքավորել • (aržekʻavorel) (traditional orthography spelling արժէքաւորել)

aržekʻavorel (romanization)
orthography spelling արժէքաւորել (traditional)
արժեքավորել (infinitive)
արժեքավորում (converb imperfective)
արժեքավորվել (passive)
արժեքավորելիս (converb simultaneous)
արժեքավորել (converb perfective)
արժեքավոր- (stem)
արժեքավորելու (converb converb-i future)
արժեքավորած (participle resultative)
արժեքավորելիք (converb converb-ii future)
արժեքավորող (participle subjective)
արժեքավորի (connegative converb)
արժեքավորում եմ (first-person indicative present singular)
արժեքավորում ես (indicative present second-person singular)
արժեքավորում է (indicative present singular third-person)
արժեքավորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արժեքավորում եք (indicative plural present second-person)
արժեքավորում են (indicative plural present third-person)
արժեքավորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արժեքավորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արժեքավորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արժեքավորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արժեքավորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արժեքավորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արժեքավորելու եմ (first-person future indicative singular)
արժեքավորելու ես (future indicative second-person singular)
արժեքավորելու է (future indicative singular third-person)
արժեքավորելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արժեքավորելու եք (future indicative plural second-person)
արժեքավորելու են (future indicative plural third-person)
արժեքավորելու էի (first-person future indicative past singular)
արժեքավորելու էիր (future indicative past second-person singular)
արժեքավորելու էր (future indicative past singular third-person)
արժեքավորելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արժեքավորելու էիք (future indicative past plural second-person)
արժեքավորելու էին (future indicative past plural third-person)
արժեքավորել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արժեքավորել ես (indicative perfect present second-person singular)
արժեքավորել է (indicative perfect present singular third-person)
արժեքավորել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արժեքավորել եք (indicative perfect plural present second-person)
արժեքավորել են (indicative perfect plural present third-person)
արժեքավորել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արժեքավորել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արժեքավորել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արժեքավորել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արժեքավորել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արժեքավորել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արժեքավորեցի (aorist first-person indicative singular)
արժեքավորեցիր (aorist indicative second-person singular)
արժեքավորեց (aorist indicative singular third-person)
արժեքավորեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արժեքավորեցիք (aorist indicative plural second-person)
արժեքավորեցին (aorist indicative plural third-person)
արժեքավորեմ (first-person present singular subjunctive)
արժեքավորես (present second-person singular subjunctive)
արժեքավորի (present singular subjunctive third-person)
արժեքավորենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արժեքավորեք (plural present second-person subjunctive)
արժեքավորեն (plural present subjunctive third-person)
արժեքավորեի (first-person past singular subjunctive)
արժեքավորեիր (past second-person singular subjunctive)
արժեքավորեր (past singular subjunctive third-person)
արժեքավորեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արժեքավորեիք (past plural second-person subjunctive)
արժեքավորեին (past plural subjunctive third-person)
կարժեքավորեմ (conditional first-person future singular)
կարժեքավորես (conditional future second-person singular)
կարժեքավորի (conditional future singular third-person)
կարժեքավորենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարժեքավորեք (conditional future plural second-person)
կարժեքավորեն (conditional future plural third-person)
կարժեքավորեի (conditional first-person past singular)
կարժեքավորեիր (conditional past second-person singular)
կարժեքավորեր (conditional past singular third-person)
կարժեքավորեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարժեքավորեիք (conditional past plural second-person)
կարժեքավորեին (conditional past plural third-person)
արժեքավորի՛ր (imperative rare singular)
արժեքավորե՛ք (imperative plural rare)
չարժեքավորել (infinitive negative)
չարժեքավորած (negative participle resultative)
չարժեքավորող (negative participle subjective)
չեմ արժեքավորում (first-person indicative negative present singular)
չես արժեքավորում (indicative negative present second-person singular)
չի արժեքավորում (indicative negative present singular third-person)
չենք արժեքավորում (first-person indicative negative plural present)
չեք արժեքավորում (indicative negative plural present second-person)
չեն արժեքավորում (indicative negative plural present third-person)
չէի արժեքավորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արժեքավորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արժեքավորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արժեքավորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արժեքավորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արժեքավորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արժեքավորելու (first-person future indicative negative singular)
չես արժեքավորելու (future indicative negative second-person singular)
չի արժեքավորելու (future indicative negative singular third-person)
չենք արժեքավորելու (first-person future indicative negative plural)
չեք արժեքավորելու (future indicative negative plural second-person)
չեն արժեքավորելու (future indicative negative plural third-person)
չէի արժեքավորելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արժեքավորելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արժեքավորելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արժեքավորելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արժեքավորելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արժեքավորելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արժեքավորել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արժեքավորել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արժեքավորել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արժեքավորել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արժեքավորել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արժեքավորել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արժեքավորել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արժեքավորել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արժեքավորել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արժեքավորել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արժեքավորել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արժեքավորել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարժեքավորեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարժեքավորեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարժեքավորեց (aorist indicative negative singular third-person)
չարժեքավորեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարժեքավորեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարժեքավորեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չարժեքավորեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարժեքավորես (negative present second-person singular subjunctive)
չարժեքավորի (negative present singular subjunctive third-person)
չարժեքավորենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարժեքավորեք (negative plural present second-person subjunctive)
չարժեքավորեն (negative plural present subjunctive third-person)
չարժեքավորեի (first-person negative past singular subjunctive)
չարժեքավորեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարժեքավորեր (negative past singular subjunctive third-person)
չարժեքավորեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարժեքավորեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարժեքավորեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արժեքավորի (conditional first-person future negative singular)
չես արժեքավորի (conditional future negative second-person singular)
չի արժեքավորի (conditional future negative singular third-person)
չենք արժեքավորի (conditional first-person future negative plural)
չեք արժեքավորի (conditional future negative plural second-person)
չեն արժեքավորի (conditional future negative plural third-person)
չէի արժեքավորի (conditional first-person negative past singular)
չէիր արժեքավորի (conditional negative past second-person singular)
չէր արժեքավորի (conditional negative past singular third-person)
չէինք արժեքավորի (conditional first-person negative past plural)
չէիք արժեքավորի (conditional negative past plural second-person)
չէին արժեքավորի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արժեքավորիր (imperative negative rare singular)
մի՛ արժեքավորեք (imperative negative plural rare)
արժեքավորել (nominative singular singular-only)
արժեքավորելու (dative singular singular-only)
արժեքավորելուց (ablative singular singular-only)
արժեքավորելով (instrumental singular singular-only)
արժեքավորելում (locative singular singular-only)
արժեքավորելը (definite nominative singular singular-only)
արժեքավորելն (definite nominative singular singular-only)
արժեքավորելուն (dative definite singular singular-only)
արժեքավորելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արժեքավորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արժեքավորելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արժեքավորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արժեքավորելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արժեքավորելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արժեքավորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արժեքավորելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արժեքավորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արժեքավորելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արժեքավորվել

արժեքավորում

արժեքավորելիս

արժեքավորելու

արժեքավորելիք

արժեքավորող

արժեքավորեցի

արժեքավորեցիր

արժեքավորեցինք

արժեքավորինք

արժեքավորեցիք

արժեքավորեցին

արժեքավորենք

արժեքավորեիր

արժեքավորեինք

արժեքավորեիք

արժեքավորեին

արժեքավորի՛ր, արժեքավորի՛*

արժեքավորե՛ք, արժեքավորեցե՛ք**

մի՛ արժեքավորիր, մի՛ արժեքավորի*

մի՛ արժեքավորեք, մի՛ արժեքավորեցեք**

hy-decl-noun-unc

արժեքավորելը/արժեքավորելն

արժեքավորելներ

արժեքավորելները/արժեքավորելներն

արժեքավորելու

արժեքավորելուն

արժեքավորելների

արժեքավորելներին

արժեքավորելուց

արժեքավորելներից

արժեքավորելով

արժեքավորելներով

արժեքավորելում

արժեքավորելներում

արժեքավորելս

արժեքավորելներս

արժեքավորելուս

արժեքավորելներիս

արժեքավորելուցս

արժեքավորելներիցս

արժեքավորելովս

արժեքավորելներովս

արժեքավորելումս

արժեքավորելներումս

արժեքավորելդ

արժեքավորելներդ

արժեքավորելուդ

արժեքավորելներիդ

արժեքավորելուցդ

արժեքավորելներիցդ

արժեքավորելովդ

արժեքավորելներովդ

արժեքավորելումդ

արժեքավորելներումդ

[ɑɾʒekʰɑvoɾél]

[ɑɾʒekʰɑvoɾél]

Hy-արժեքավորել.ogg


բանակցիլ

head

բանակցիլ • (banakcʻil)

hy-verb

բանակցիլ • (banakcʻil)

banakcʻil (romanization)
բանակցիլ (infinitive)
բանակցեր (evidential participle)
բանակցելու (converb converb-i future)
բանակցելիք (converb converb-ii future)
բանակց- (stem)
բանակցիր (connegative converb)
բանակցած (participle resultative)
բանակցեր (connegative converb)
բանակցող (participle subjective)
կը բանակցիմ (first-person indicative present singular)
կը բանակցիս (indicative present second-person singular)
կը բանակցի (indicative present singular third-person)
կը բանակցինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը բանակցիք (indicative plural present second-person)
կը բանակցին (indicative plural present)
կը բանակցէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը բանակցէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը բանակցէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը բանակցէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը բանակցէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը բանակցէին (imperfective indicative past plural)
պիտի բանակցիմ (first-person future indicative singular)
պիտի բանակցիս (future indicative second-person singular)
պիտի բանակցի (future indicative singular third-person)
պիտի բանակցինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի բանակցիք (future indicative plural second-person)
պիտի բանակցին (future indicative plural)
պիտի բանակցէի (first-person future indicative past singular)
պիտի բանակցէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի բանակցէր (future indicative past singular third-person)
պիտի բանակցէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի բանակցէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի բանակցէին (future indicative past plural)
բանակցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
բանակցած ես (indicative perfect present second-person singular)
բանակցած է (indicative perfect present singular third-person)
բանակցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բանակցած էք (indicative perfect plural present second-person)
բանակցած են (indicative perfect plural present)
բանակցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
բանակցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բանակցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
բանակցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բանակցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բանակցած էին (indicative pluperfect plural)
բանակցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
բանակցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
բանակցեր է (indicative perfect present singular third-person)
բանակցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բանակցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
բանակցեր են (indicative perfect plural present)
բանակցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
բանակցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բանակցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
բանակցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բանակցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բանակցեր էին (indicative pluperfect plural)
բանակցեցայ (aorist first-person indicative singular)
բանակցեցար (aorist indicative second-person singular)
բանակցեցաւ (aorist indicative singular third-person)
բանակցեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բանակցեցաք (aorist indicative plural second-person)
բանակցեցան (aorist indicative plural)
բանակցիմ (first-person present singular subjunctive)
բանակցիս (present second-person singular subjunctive)
բանակցի (present singular subjunctive third-person)
բանակցինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
բանակցիք (plural present second-person subjunctive)
բանակցին (plural present subjunctive)
բանակցէի (first-person past singular subjunctive)
բանակցէիր (past second-person singular subjunctive)
բանակցէր (past singular subjunctive third-person)
բանակցէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
բանակցէիք (past plural second-person subjunctive)
բանակցէին (past plural subjunctive)
բանակցի՛ր (imperative second-person singular)
բանակցէ՛ (banakcʻír, banakcʻḗ**) (imperative second-person singular)
բանակցեցէ՛ք (imperative rare)
չբանակցիլ (infinitive negative)
չբանակցած (negative participle resultative)
չբանակցող (negative participle subjective)
չեմ բանակցիր (first-person indicative negative present singular)
չես բանակցիր (indicative negative present second-person singular)
չի բանակցիր (indicative negative present singular third-person)
չենք բանակցիր (first-person indicative negative plural present)
չէք բանակցիր (indicative negative plural present second-person)
չեն բանակցիր (indicative negative plural present)
չէի բանակցեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր բանակցեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր բանակցեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք բանակցեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք բանակցեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին բանակցեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չբանակցիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չբանակցիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չբանակցի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չբանակցինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չբանակցիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չբանակցին (future indicative negative plural)
պիտի չբանակցէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չբանակցէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չբանակցէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չբանակցէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չբանակցէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չբանակցէին (future indicative negative past plural)
չեմ բանակցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բանակցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ բանակցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բանակցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք բանակցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բանակցած (indicative negative perfect plural present)
չէի բանակցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բանակցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բանակցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բանակցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բանակցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բանակցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ բանակցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բանակցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ բանակցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բանակցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք բանակցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բանակցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի բանակցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բանակցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բանակցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բանակցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բանակցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բանակցեր (indicative negative pluperfect plural)
չբանակցեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չբանակցեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չբանակցեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չբանակցեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չբանակցեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չբանակցեցան (aorist indicative negative plural)
չբանակցիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չբանակցիս (negative present second-person singular subjunctive)
չբանակցի (negative present singular subjunctive third-person)
չբանակցինք (first-person negative plural present subjunctive)
չբանակցիք (negative plural present second-person subjunctive)
չբանակցին (negative plural present subjunctive)
չբանակցէի (first-person negative past singular subjunctive)
չբանակցէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չբանակցէր (negative past singular subjunctive third-person)
չբանակցէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չբանակցէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չբանակցէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ բանակցիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ բանակցիք (imperative negative rare)
բանակցիլ (nominative singular singular-only)
բանակցելու (dative singular singular-only)
բանակցելէ (ablative singular singular-only)
բանակցելով (instrumental singular singular-only)
բանակցիլը (definite nominative singular singular-only)
բանակցիլն (definite nominative singular singular-only)
բանակցելուն (dative definite singular singular-only)
բանակցելէն (ablative definite singular singular-only)
բանակցելովը (definite instrumental singular singular-only)
բանակցիլովն (definite instrumental singular singular-only)
բանակցիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
բանակցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
բանակցելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
բանակցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
բանակցիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
բանակցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
բանակցելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
բանակցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

բանակցող

կը բանակցինք

կը բանակցէիր

կը բանակցէինք

կը բանակցէիք

կը բանակցէին

բանակցի՛ր, բանակցէ՛**

մի՛ բանակցիր

մի՛ բանակցիք

hyw-decl-noun-unc

բանակցիլը/բանակցիլն

բանակցելները/բանակցելներն

բանակցելովը/բանակցիլովն

բանակցելներու

բանակցելներուն

բանակցելներէն

բանակցելներովը/բանակցելներովն

բանակցելներէ

բանակցելներով

բանակցելներս

բանակցելներուս

բանակցելներէս

բանակցելներովս

բանակցելներդ

բանակցելներէդ

բանակցելներէդ

բանակցելներովդ

բանակցել բանակցել#Armenian

Western Armenian form of բանակցել (banakcʻel)


թույլ տալ

head

թույլ տալ • (tʻuyl tal)

Learned borrowing from Old Armenian թոյլ տամ (tʻoyl tam). The second sense is a semantic loan from Russian допусти́ть (dopustítʹ).

semantic loan

Թույլ տվեք ինձ ներկայանալ։

սխալ թույլ տալ


գլուխը ծեծել

head

գլուխը ծեծել

գլուխը ծեծել • (gluxə cecel)

hy-verb

գլուխը ծեծել

գլուխը ծեծել • (gluxə cecel)


քերթված

head

քերթված • (kʻertʻvac)

kʻertʻvac (romanization)
քերթված (nominative singular)
քերթվածներ (nominative plural)
քերթվածի (dative singular)
քերթվածների (dative plural)
քերթվածից (ablative singular)
քերթվածներից (ablative plural)
քերթվածով (instrumental singular)
քերթվածներով (instrumental plural)
քերթվածում (locative singular)
քերթվածներում (locative plural)
քերթվածը (definite nominative singular)
քերթվածն (definite nominative singular)
քերթվածները (definite nominative plural)
քերթվածներն (definite nominative plural)
քերթվածին (dative definite singular)
քերթվածներին (dative definite plural)
քերթվածս (first-person nominative possessive singular)
քերթվածներս (first-person nominative plural possessive)
քերթվածիս (dative first-person possessive singular)
քերթվածներիս (dative first-person plural possessive)
քերթվածիցս (ablative first-person possessive singular)
քերթվածներիցս (ablative first-person plural possessive)
քերթվածովս (first-person instrumental possessive singular)
քերթվածներովս (first-person instrumental plural possessive)
քերթվածումս (first-person locative possessive singular)
քերթվածներումս (first-person locative plural possessive)
քերթվածդ (nominative possessive second-person singular)
քերթվածներդ (nominative plural possessive second-person)
քերթվածիդ (dative possessive second-person singular)
քերթվածներիդ (dative plural possessive second-person)
քերթվածիցդ (ablative possessive second-person singular)
քերթվածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
քերթվածովդ (instrumental possessive second-person singular)
քերթվածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
քերթվածումդ (locative possessive second-person singular)
քերթվածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

քերթվածը/քերթվածն

քերթվածները/քերթվածներն

քերթվածներին

քերթվածներից

քերթվածներով

քերթվածներում

քերթվածներիս

քերթվածներիցս

քերթվածներովս

քերթվածներումս

քերթվածներիդ

քերթվածներիցդ

քերթվածներովդ

քերթվածներումդ

See the etymology of the corresponding lemma form.

nonlemma

քերթվել քերթվել#Armenian

resultative participle of քերթվել (kʻertʻvel)