ներել

nerel (romanization)
ներել (infinitive)
ներում (converb imperfective)
ներվել (passive)
ներելիս (converb simultaneous)
ներել (converb perfective)
ներ- (stem)
ներելու (converb converb-i future)
ներած (participle resultative)
ներելիք (converb converb-ii future)
ներող (participle subjective)
ների (connegative converb)
ներում եմ (first-person indicative present singular)
ներում ես (indicative present second-person singular)
ներում է (indicative present singular third-person)
ներում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ներում եք (indicative plural present second-person)
ներում են (indicative plural present third-person)
ներում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ներում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ներում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ներում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ներում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ներում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ներելու եմ (first-person future indicative singular)
ներելու ես (future indicative second-person singular)
ներելու է (future indicative singular third-person)
ներելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ներելու եք (future indicative plural second-person)
ներելու են (future indicative plural third-person)
ներելու էի (first-person future indicative past singular)
ներելու էիր (future indicative past second-person singular)
ներելու էր (future indicative past singular third-person)
ներելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ներելու էիք (future indicative past plural second-person)
ներելու էին (future indicative past plural third-person)
ներել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ներել ես (indicative perfect present second-person singular)
ներել է (indicative perfect present singular third-person)
ներել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ներել եք (indicative perfect plural present second-person)
ներել են (indicative perfect plural present third-person)
ներել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ներել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ներել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ներել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ներել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ներել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ներեցի (aorist first-person indicative singular)
ների (nerecʻi, neri*) (aorist first-person indicative singular)
ներեցիր (aorist indicative second-person singular)
ներիր (nerecʻir, nerir*) (aorist indicative second-person singular)
ներեց (aorist indicative singular third-person)
ներեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ներինք (nerecʻinkʻ, nerinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ներեցիք (aorist indicative plural second-person)
ներիք (nerecʻikʻ, nerikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ներեցին (aorist indicative plural third-person)
ներին (nerecʻin, nerin*) (aorist indicative plural third-person)
ներեմ (first-person present singular subjunctive)
ներես (present second-person singular subjunctive)
ների (present singular subjunctive third-person)
ներենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ներեք (plural present second-person subjunctive)
ներեն (plural present subjunctive third-person)
ներեի (first-person past singular subjunctive)
ներեիր (past second-person singular subjunctive)
ներեր (past singular subjunctive third-person)
ներեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ներեիք (past plural second-person subjunctive)
ներեին (past plural subjunctive third-person)
կներեմ (conditional first-person future singular)
կներես (conditional future second-person singular)
կների (conditional future singular third-person)
կներենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կներեք (conditional future plural second-person)
կներեն (conditional future plural third-person)
կներեի (conditional first-person past singular)
կներեիր (conditional past second-person singular)
կներեր (conditional past singular third-person)
կներեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կներեիք (conditional past plural second-person)
կներեին (conditional past plural third-person)
ների՛ր (imperative rare singular)
ների՛ (nerír, nerí*) (imperative rare singular)
ներե՛ք (imperative plural rare)
ներեցե՛ք (nerékʻ, nerecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չներել (infinitive negative)
չներած (negative participle resultative)
չներող (negative participle subjective)
չեմ ներում (first-person indicative negative present singular)
չես ներում (indicative negative present second-person singular)
չի ներում (indicative negative present singular third-person)
չենք ներում (first-person indicative negative plural present)
չեք ներում (indicative negative plural present second-person)
չեն ներում (indicative negative plural present third-person)
չէի ներում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ներում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ներում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ներում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ներում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ներում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ներելու (first-person future indicative negative singular)
չես ներելու (future indicative negative second-person singular)
չի ներելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ներելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ներելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ներելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ներելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ներելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ներելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ներելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ներելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ներելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ներել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ներել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ներել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ներել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ներել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ներել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ներել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ներել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ներել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ներել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ներել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ներել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չներեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չների (čʻnerecʻi, čʻneri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չներեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չներիր (čʻnerecʻir, čʻnerir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չներեց (aorist indicative negative singular third-person)
չներեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չներինք (čʻnerecʻinkʻ, čʻnerinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չներեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չներիք (čʻnerecʻikʻ, čʻnerikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չներեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չներին (čʻnerecʻin, čʻnerin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չներեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չներես (negative present second-person singular subjunctive)
չների (negative present singular subjunctive third-person)
չներենք (first-person negative plural present subjunctive)
չներեք (negative plural present second-person subjunctive)
չներեն (negative plural present subjunctive third-person)
չներեի (first-person negative past singular subjunctive)
չներեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չներեր (negative past singular subjunctive third-person)
չներեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չներեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չներեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ների (conditional first-person future negative singular)
չես ների (conditional future negative second-person singular)
չի ների (conditional future negative singular third-person)
չենք ների (conditional first-person future negative plural)
չեք ների (conditional future negative plural second-person)
չեն ների (conditional future negative plural third-person)
չէի ների (conditional first-person negative past singular)
չէիր ների (conditional negative past second-person singular)
չէր ների (conditional negative past singular third-person)
չէինք ների (conditional first-person negative past plural)
չէիք ների (conditional negative past plural second-person)
չէին ների (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ներիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ների (mí nerir, mí neri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ներեք (imperative negative plural rare)
մի՛ ներեցեք (mí nerekʻ, mí nerecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
ներել (nominative singular singular-only)
ներելու (dative singular singular-only)
ներելուց (ablative singular singular-only)
ներելով (instrumental singular singular-only)
ներելում (locative singular singular-only)
ներելը (definite nominative singular singular-only)
ներելն (definite nominative singular singular-only)
ներելուն (dative definite singular singular-only)
ներելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ներելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ներելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ներելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ներելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ներելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ներելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ներելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ներելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ներելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ներող

ների՛ր, ների՛*

ներե՛ք, ներեցե՛ք**

մի՛ ներիր, մի՛ ների*

մի՛ ներեք, մի՛ ներեցեք**

hy-decl-noun-unc

ներելը/ներելն

ներելները/ներելներն

ներելներումս

ներելներումդ

ների՛ր ինձ


նվալ

head

նվալ • (nval) (traditional orthography spelling նուալ or նւալ)

nval (romanization)
orthography spelling նուալ (traditional)
նւալ (traditional)
նվալ (infinitive)
նվում (converb imperfective)
նվալիս (converb simultaneous)
նվացել (converb perfective)
նվաց- (stem)
նվալու (converb converb-i future)
նվացած (participle resultative)
նվալիք (converb converb-ii future)
նվացող (participle subjective)
նվա (connegative converb)
նվում եմ (first-person indicative present singular)
նվում ես (indicative present second-person singular)
նվում է (indicative present singular third-person)
նվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
նվում եք (indicative plural present second-person)
նվում են (indicative plural present third-person)
նվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
նվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
նվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
նվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
նվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
նվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
նվալու եմ (first-person future indicative singular)
նվալու ես (future indicative second-person singular)
նվալու է (future indicative singular third-person)
նվալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
նվալու եք (future indicative plural second-person)
նվալու են (future indicative plural third-person)
նվալու էի (first-person future indicative past singular)
նվալու էիր (future indicative past second-person singular)
նվալու էր (future indicative past singular third-person)
նվալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
նվալու էիք (future indicative past plural second-person)
նվալու էին (future indicative past plural third-person)
նվացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
նվացել ես (indicative perfect present second-person singular)
նվացել է (indicative perfect present singular third-person)
նվացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
նվացել եք (indicative perfect plural present second-person)
նվացել են (indicative perfect plural present third-person)
նվացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
նվացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
նվացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
նվացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
նվացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
նվացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
նվացի (aorist first-person indicative singular)
նվացիր (aorist indicative second-person singular)
նվաց (aorist indicative singular third-person)
նվացինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նվացիք (aorist indicative plural second-person)
նվացին (aorist indicative plural third-person)
նվամ (first-person present singular subjunctive)
նվաս (present second-person singular subjunctive)
նվա (present singular subjunctive third-person)
նվանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
նվաք (plural present second-person subjunctive)
նվան (plural present subjunctive third-person)
նվայի (first-person past singular subjunctive)
նվայիր (past second-person singular subjunctive)
նվար (past singular subjunctive third-person)
նվայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
նվայիք (past plural second-person subjunctive)
նվային (past plural subjunctive third-person)
կնվամ (conditional first-person future singular)
կնվաս (conditional future second-person singular)
կնվա (conditional future singular third-person)
կնվանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կնվաք (conditional future plural second-person)
կնվան (conditional future plural third-person)
կնվայի (conditional first-person past singular)
կնվայիր (conditional past second-person singular)
կնվար (conditional past singular third-person)
կնվայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կնվայիք (conditional past plural second-person)
կնվային (conditional past plural third-person)
նվա՛ (imperative rare singular)
նվացե՛ք (imperative plural rare)
չնվալ (infinitive negative)
չնվացած (negative participle resultative)
չնվացող (negative participle subjective)
չեմ նվում (first-person indicative negative present singular)
չես նվում (indicative negative present second-person singular)
չի նվում (indicative negative present singular third-person)
չենք նվում (first-person indicative negative plural present)
չեք նվում (indicative negative plural present second-person)
չեն նվում (indicative negative plural present third-person)
չէի նվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր նվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր նվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք նվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք նվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին նվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ նվալու (first-person future indicative negative singular)
չես նվալու (future indicative negative second-person singular)
չի նվալու (future indicative negative singular third-person)
չենք նվալու (first-person future indicative negative plural)
չեք նվալու (future indicative negative plural second-person)
չեն նվալու (future indicative negative plural third-person)
չէի նվալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր նվալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր նվալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք նվալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք նվալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին նվալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ նվացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես նվացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի նվացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք նվացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք նվացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն նվացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի նվացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր նվացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր նվացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք նվացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք նվացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին նվացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չնվացի (aorist first-person indicative negative singular)
չնվացիր (aorist indicative negative second-person singular)
չնվաց (aorist indicative negative singular third-person)
չնվացինք (aorist first-person indicative negative plural)
չնվացիք (aorist indicative negative plural second-person)
չնվացին (aorist indicative negative plural third-person)
չնվամ (first-person negative present singular subjunctive)
չնվաս (negative present second-person singular subjunctive)
չնվա (negative present singular subjunctive third-person)
չնվանք (first-person negative plural present subjunctive)
չնվաք (negative plural present second-person subjunctive)
չնվան (negative plural present subjunctive third-person)
չնվայի (first-person negative past singular subjunctive)
չնվայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չնվար (negative past singular subjunctive third-person)
չնվայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չնվայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չնվային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ նվա (conditional first-person future negative singular)
չես նվա (conditional future negative second-person singular)
չի նվա (conditional future negative singular third-person)
չենք նվա (conditional first-person future negative plural)
չեք նվա (conditional future negative plural second-person)
չեն նվա (conditional future negative plural third-person)
չէի նվա (conditional first-person negative past singular)
չէիր նվա (conditional negative past second-person singular)
չէր նվա (conditional negative past singular third-person)
չէինք նվա (conditional first-person negative past plural)
չէիք նվա (conditional negative past plural second-person)
չէին նվա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ նվա (imperative negative rare singular)
մի՛ նվացեք (imperative negative plural rare)
նվալ (nominative singular singular-only)
նվալու (dative singular singular-only)
նվալուց (ablative singular singular-only)
նվալով (instrumental singular singular-only)
նվալում (locative singular singular-only)
նվալը (definite nominative singular singular-only)
նվալն (definite nominative singular singular-only)
նվալուն (dative definite singular singular-only)
նվալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
նվալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
նվալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
նվալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
նվալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
նվալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
նվալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
նվալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
նվալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
նվալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

նվացող

hy-decl-noun-unc

նվալները/նվալներն


մօտենալ

head

մօտենալ • (mōtenal)

hy-verb

մօտենալ • (mōtenal)

mōtenal (romanization)
մօտենալ (infinitive)
մօտենում (converb imperfective)
մօտենալիս (converb simultaneous)
մօտեցնել (causative)
մօտեցել (converb perfective)
մօտեց- (stem)
մօտենալու (converb converb-i future)
մօտեցած (participle resultative)
մօտենալիք (converb converb-ii future)
մօտեցող (participle subjective)
մօտենայ (connegative converb)
մօտենում եմ (first-person indicative present singular)
մօտենում ես (indicative present second-person singular)
մօտենում է (indicative present singular third-person)
մօտենում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մօտենում էք (indicative plural present second-person)
մօտենում են (indicative plural present third-person)
մօտենում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մօտենում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մօտենում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մօտենում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մօտենում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մօտենում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մօտենալու եմ (first-person future indicative singular)
մօտենալու ես (future indicative second-person singular)
մօտենալու է (future indicative singular third-person)
մօտենալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մօտենալու էք (future indicative plural second-person)
մօտենալու են (future indicative plural third-person)
մօտենալու էի (first-person future indicative past singular)
մօտենալու էիր (future indicative past second-person singular)
մօտենալու էր (future indicative past singular third-person)
մօտենալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մօտենալու էիք (future indicative past plural second-person)
մօտենալու էին (future indicative past plural third-person)
մօտեցել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մօտեցել ես (indicative perfect present second-person singular)
մօտեցել է (indicative perfect present singular third-person)
մօտեցել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մօտեցել էք (indicative perfect plural present second-person)
մօտեցել են (indicative perfect plural present third-person)
մօտեցել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մօտեցել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մօտեցել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մօտեցել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մօտեցել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մօտեցել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մօտեցայ (aorist first-person indicative singular)
մօտեցար (aorist indicative second-person singular)
մօտեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մօտեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մօտեցաք (aorist indicative plural second-person)
մօտեցան (aorist indicative plural third-person)
մօտենամ (first-person present singular subjunctive)
մօտենաս (present second-person singular subjunctive)
մօտենայ (present singular subjunctive third-person)
մօտենանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մօտենաք (plural present second-person subjunctive)
մօտենան (plural present subjunctive third-person)
մօտենայի (first-person past singular subjunctive)
մօտենայիր (past second-person singular subjunctive)
մօտենար (past singular subjunctive third-person)
մօտենայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մօտենայիք (past plural second-person subjunctive)
մօտենային (past plural subjunctive third-person)
կմօտենամ (conditional first-person future singular)
կմօտենաս (conditional future second-person singular)
կմօտենայ (conditional future singular third-person)
կմօտենանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմօտենաք (conditional future plural second-person)
կմօտենան (conditional future plural third-person)
կմօտենայի (conditional first-person past singular)
կմօտենայիր (conditional past second-person singular)
կմօտենար (conditional past singular third-person)
կմօտենայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմօտենայիք (conditional past plural second-person)
կմօտենային (conditional past plural third-person)
մօտեցի՛ր (imperative rare singular)
մօտեցի՛ (mōtecʻír, mōtecʻí*) (imperative rare singular)
մօտեցէ՛ք (imperative plural rare)
չմօտենալ (infinitive negative)
չմօտեցած (negative participle resultative)
չմօտեցող (negative participle subjective)
չեմ մօտենում (first-person indicative negative present singular)
չես մօտենում (indicative negative present second-person singular)
չի մօտենում (indicative negative present singular third-person)
չենք մօտենում (first-person indicative negative plural present)
չէք մօտենում (indicative negative plural present second-person)
չեն մօտենում (indicative negative plural present third-person)
չէի մօտենում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մօտենում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մօտենում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մօտենում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մօտենում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մօտենում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մօտենալու (first-person future indicative negative singular)
չես մօտենալու (future indicative negative second-person singular)
չի մօտենալու (future indicative negative singular third-person)
չենք մօտենալու (first-person future indicative negative plural)
չէք մօտենալու (future indicative negative plural second-person)
չեն մօտենալու (future indicative negative plural third-person)
չէի մօտենալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մօտենալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մօտենալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մօտենալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մօտենալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մօտենալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մօտեցել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մօտեցել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մօտեցել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մօտեցել (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մօտեցել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մօտեցել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մօտեցել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մօտեցել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մօտեցել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մօտեցել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մօտեցել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մօտեցել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմօտեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմօտեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմօտեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմօտեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմօտեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմօտեցան (aorist indicative negative plural third-person)
չմօտենամ (first-person negative present singular subjunctive)
չմօտենաս (negative present second-person singular subjunctive)
չմօտենայ (negative present singular subjunctive third-person)
չմօտենանք (first-person negative plural present subjunctive)
չմօտենաք (negative plural present second-person subjunctive)
չմօտենան (negative plural present subjunctive third-person)
չմօտենայի (first-person negative past singular subjunctive)
չմօտենայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմօտենար (negative past singular subjunctive third-person)
չմօտենայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմօտենայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմօտենային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մօտենայ (conditional first-person future negative singular)
չես մօտենայ (conditional future negative second-person singular)
չի մօտենայ (conditional future negative singular third-person)
չենք մօտենայ (conditional first-person future negative plural)
չէք մօտենայ (conditional future negative plural second-person)
չեն մօտենայ (conditional future negative plural third-person)
չէի մօտենայ (conditional first-person negative past singular)
չէիր մօտենայ (conditional negative past second-person singular)
չէր մօտենայ (conditional negative past singular third-person)
չէինք մօտենայ (conditional first-person negative past plural)
չէիք մօտենայ (conditional negative past plural second-person)
չէին մօտենայ (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մօտեցիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մօտեցի (mí mōtecʻir, mí mōtecʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ մօտեցէք (imperative negative plural rare)
մօտենալ (nominative singular singular-only)
մօտենալու (dative singular singular-only)
մօտենալուց (ablative singular singular-only)
մօտենալով (instrumental singular singular-only)
մօտենալում (locative singular singular-only)
մօտենալը (definite nominative singular singular-only)
մօտենալն (definite nominative singular singular-only)
մօտենալուն (dative definite singular singular-only)
մօտենալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մօտենալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մօտենալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մօտենալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մօտենալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մօտենալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մօտենալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալ (infinitive)
մօտեցեր (evidential participle)
մօտենալու (converb converb-i future)
մօտեցնել (causative)
մօտենալիք (converb converb-ii future)
մօտեց- (stem)
մօտենար (connegative converb)
մօտեցած (participle resultative)
մօտեցող (participle subjective)
կը մօտենամ (first-person indicative present singular)
կը մօտենաս (indicative present second-person singular)
կը մօտենայ (indicative present singular third-person)
կը մօտենանք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մօտենաք (indicative plural present second-person)
կը մօտենան (indicative plural present)
կը մօտենայի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մօտենայիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մօտենար (imperfective indicative past singular third-person)
կը մօտենայինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մօտենայիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մօտենային (imperfective indicative past plural)
պիտի մօտենամ (first-person future indicative singular)
պիտի մօտենաս (future indicative second-person singular)
պիտի մօտենայ (future indicative singular third-person)
պիտի մօտենանք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մօտենաք (future indicative plural second-person)
պիտի մօտենան (future indicative plural)
պիտի մօտենայի (first-person future indicative past singular)
պիտի մօտենայիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մօտենար (future indicative past singular third-person)
պիտի մօտենայինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մօտենայիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մօտենային (future indicative past plural)
մօտեցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մօտեցած ես (indicative perfect present second-person singular)
մօտեցած է (indicative perfect present singular third-person)
մօտեցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մօտեցած էք (indicative perfect plural present second-person)
մօտեցած են (indicative perfect plural present)
մօտեցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մօտեցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մօտեցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մօտեցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մօտեցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մօտեցած էին (indicative pluperfect plural)
մօտեցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մօտեցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մօտեցեր է (indicative perfect present singular third-person)
մօտեցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մօտեցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մօտեցեր են (indicative perfect plural present)
մօտեցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մօտեցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մօտեցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մօտեցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մօտեցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մօտեցեր էին (indicative pluperfect plural)
մօտեցայ (aorist first-person indicative singular)
մօտեցար (aorist indicative second-person singular)
մօտեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մօտեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մօտեցաք (aorist indicative plural second-person)
մօտեցան (aorist indicative plural)
մօտենամ (first-person present singular subjunctive)
մօտենաս (present second-person singular subjunctive)
մօտենայ (present singular subjunctive third-person)
մօտենանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մօտենաք (plural present second-person subjunctive)
մօտենան (plural present subjunctive)
մօտենայի (first-person past singular subjunctive)
մօտենայիր (past second-person singular subjunctive)
մօտենար (past singular subjunctive third-person)
մօտենայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մօտենայիք (past plural second-person subjunctive)
մօտենային (past plural subjunctive)
մօտեցի՛ր (imperative second-person singular)
մօտեցէ՛ք (imperative rare)
չմօտենալ (infinitive negative)
չմօտեցած (negative participle resultative)
չմօտեցող (negative participle subjective)
չեմ մօտենար (first-person indicative negative present singular)
չես մօտենար (indicative negative present second-person singular)
չի մօտենար (indicative negative present singular third-person)
չենք մօտենար (first-person indicative negative plural present)
չէք մօտենար (indicative negative plural present second-person)
չեն մօտենար (indicative negative plural present)
չէի մօտենար (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մօտենար (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մօտենար (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մօտենար (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մօտենար (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մօտենար (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմօտենամ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմօտենաս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմօտենայ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմօտենանք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմօտենաք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմօտենան (future indicative negative plural)
պիտի չմօտենայի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմօտենայիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմօտենար (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմօտենայինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմօտենայիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմօտենային (future indicative negative past plural)
չեմ մօտեցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մօտեցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մօտեցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մօտեցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մօտեցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մօտեցած (indicative negative perfect plural present)
չէի մօտեցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մօտեցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մօտեցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մօտեցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մօտեցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մօտեցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մօտեցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մօտեցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մօտեցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մօտեցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մօտեցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մօտեցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մօտեցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մօտեցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մօտեցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մօտեցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մօտեցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մօտեցեր (indicative negative pluperfect plural)
չմօտեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմօտեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմօտեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմօտեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմօտեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմօտեցան (aorist indicative negative plural)
չմօտենամ (first-person negative present singular subjunctive)
չմօտենաս (negative present second-person singular subjunctive)
չմօտենայ (negative present singular subjunctive third-person)
չմօտենանք (first-person negative plural present subjunctive)
չմօտենաք (negative plural present second-person subjunctive)
չմօտենան (negative plural present subjunctive)
չմօտենայի (first-person negative past singular subjunctive)
չմօտենայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմօտենար (negative past singular subjunctive third-person)
չմօտենայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմօտենայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմօտենային (negative past plural subjunctive)
մի՛ մօտենար (imperative negative second-person singular)
մի՛ մօտենաք (imperative negative rare)
մօտենալ (nominative singular singular-only)
մօտենալու (dative singular singular-only)
մօտենալէ (ablative singular singular-only)
մօտենալով (instrumental singular singular-only)
մօտենալը (definite nominative singular singular-only)
մօտենալն (definite nominative singular singular-only)
մօտենալուն (dative definite singular singular-only)
մօտենալէն (ablative definite singular singular-only)
մօտենալովը (definite instrumental singular singular-only)
մօտենալովն (definite instrumental singular singular-only)
մօտենալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մօտենալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մօտենալէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մօտենալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մօտենալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մօտենալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մօտեցող

մօտեցի՛ր, մօտեցի՛*

մի՛ մօտեցիր, մի՛ մօտեցի*

hy-decl-noun-unc

մօտենալը/մօտենալն

մօտենալները/մօտենալներն

մօտենալներին

մօտենալներից

մօտենալներով

մօտենալներում

մօտենալներիս

մօտենալներիցս

մօտենալներովս

մօտենալներումս

մօտենալներիդ

մօտենալներիցդ

մօտենալներովդ

մօտենալներումդ

hyw-conj

մօտեցող

կը մօտենայիր

կը մօտենայինք

կը մօտենայիք

կը մօտենային

hyw-decl-noun-unc

մօտենալը/մօտենալն

մօտենալները/մօտենալներն

մօտենալովը/մօտենալովն

մօտենալներու

մօտենալներուն

մօտենալներէն

մօտենալներովը/մօտենալներովն

մօտենալներով

մօտենալներուս

մօտենալներէս

մօտենալներովս

մօտենալներէդ

մօտենալներէդ

մօտենալներովդ

մոտենալ մոտենալ#Armenian

Traditional orthography spelling of մոտենալ (motenal)


զավթել

head

զավթել • (zavtʻel)

hy-verb

զավթել • (zavtʻel)

zavtʻel (romanization)
զավթել (infinitive)
զավթում (converb imperfective)
զավթվել (passive)
զավթելիս (converb simultaneous)
զավթել (converb perfective)
զավթ- (stem)
զավթելու (converb converb-i future)
զավթած (participle resultative)
զավթելիք (converb converb-ii future)
զավթող (participle subjective)
զավթի (connegative converb)
զավթում եմ (first-person indicative present singular)
զավթում ես (indicative present second-person singular)
զավթում է (indicative present singular third-person)
զավթում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զավթում եք (indicative plural present second-person)
զավթում են (indicative plural present third-person)
զավթում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զավթում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զավթում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զավթում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զավթում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զավթում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զավթելու եմ (first-person future indicative singular)
զավթելու ես (future indicative second-person singular)
զավթելու է (future indicative singular third-person)
զավթելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զավթելու եք (future indicative plural second-person)
զավթելու են (future indicative plural third-person)
զավթելու էի (first-person future indicative past singular)
զավթելու էիր (future indicative past second-person singular)
զավթելու էր (future indicative past singular third-person)
զավթելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զավթելու էիք (future indicative past plural second-person)
զավթելու էին (future indicative past plural third-person)
զավթել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զավթել ես (indicative perfect present second-person singular)
զավթել է (indicative perfect present singular third-person)
զավթել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զավթել եք (indicative perfect plural present second-person)
զավթել են (indicative perfect plural present third-person)
զավթել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զավթել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զավթել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զավթել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զավթել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զավթել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զավթեցի (aorist first-person indicative singular)
զավթի (zavtʻecʻi, zavtʻi*) (aorist first-person indicative singular)
զավթեցիր (aorist indicative second-person singular)
զավթիր (zavtʻecʻir, zavtʻir*) (aorist indicative second-person singular)
զավթեց (aorist indicative singular third-person)
զավթեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զավթինք (zavtʻecʻinkʻ, zavtʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զավթեցիք (aorist indicative plural second-person)
զավթիք (zavtʻecʻikʻ, zavtʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
զավթեցին (aorist indicative plural third-person)
զավթին (zavtʻecʻin, zavtʻin*) (aorist indicative plural third-person)
զավթեմ (first-person present singular subjunctive)
զավթես (present second-person singular subjunctive)
զավթի (present singular subjunctive third-person)
զավթենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զավթեք (plural present second-person subjunctive)
զավթեն (plural present subjunctive third-person)
զավթեի (first-person past singular subjunctive)
զավթեիր (past second-person singular subjunctive)
զավթեր (past singular subjunctive third-person)
զավթեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զավթեիք (past plural second-person subjunctive)
զավթեին (past plural subjunctive third-person)
կզավթեմ (conditional first-person future singular)
կզավթես (conditional future second-person singular)
կզավթի (conditional future singular third-person)
կզավթենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզավթեք (conditional future plural second-person)
կզավթեն (conditional future plural third-person)
կզավթեի (conditional first-person past singular)
կզավթեիր (conditional past second-person singular)
կզավթեր (conditional past singular third-person)
կզավթեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզավթեիք (conditional past plural second-person)
կզավթեին (conditional past plural third-person)
զավթի՛ր (imperative rare singular)
զավթի՛ (zavtʻír, zavtʻí*) (imperative rare singular)
զավթե՛ք (imperative plural rare)
զավթեցե՛ք (zavtʻékʻ, zavtʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չզավթել (infinitive negative)
չզավթած (negative participle resultative)
չզավթող (negative participle subjective)
չեմ զավթում (first-person indicative negative present singular)
չես զավթում (indicative negative present second-person singular)
չի զավթում (indicative negative present singular third-person)
չենք զավթում (first-person indicative negative plural present)
չեք զավթում (indicative negative plural present second-person)
չեն զավթում (indicative negative plural present third-person)
չէի զավթում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զավթում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զավթում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զավթում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զավթում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զավթում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զավթելու (first-person future indicative negative singular)
չես զավթելու (future indicative negative second-person singular)
չի զավթելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զավթելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զավթելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զավթելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զավթելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զավթելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զավթելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զավթելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զավթելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զավթելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զավթել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զավթել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զավթել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զավթել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զավթել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զավթել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զավթել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զավթել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զավթել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զավթել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զավթել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զավթել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզավթեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզավթի (čʻzavtʻecʻi, čʻzavtʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չզավթեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզավթիր (čʻzavtʻecʻir, čʻzavtʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չզավթեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզավթեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզավթինք (čʻzavtʻecʻinkʻ, čʻzavtʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չզավթեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզավթիք (čʻzavtʻecʻikʻ, čʻzavtʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չզավթեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չզավթին (čʻzavtʻecʻin, čʻzavtʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չզավթեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզավթես (negative present second-person singular subjunctive)
չզավթի (negative present singular subjunctive third-person)
չզավթենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզավթեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզավթեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզավթեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզավթեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզավթեր (negative past singular subjunctive third-person)
չզավթեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզավթեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզավթեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զավթի (conditional first-person future negative singular)
չես զավթի (conditional future negative second-person singular)
չի զավթի (conditional future negative singular third-person)
չենք զավթի (conditional first-person future negative plural)
չեք զավթի (conditional future negative plural second-person)
չեն զավթի (conditional future negative plural third-person)
չէի զավթի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զավթի (conditional negative past second-person singular)
չէր զավթի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զավթի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զավթի (conditional negative past plural second-person)
չէին զավթի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զավթիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զավթի (mí zavtʻir, mí zavtʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ զավթեք (imperative negative plural rare)
զավթել (nominative singular singular-only)
զավթելու (dative singular singular-only)
զավթելուց (ablative singular singular-only)
զավթելով (instrumental singular singular-only)
զավթելում (locative singular singular-only)
զավթելը (definite nominative singular singular-only)
զավթելն (definite nominative singular singular-only)
զավթելուն (dative definite singular singular-only)
զավթելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զավթելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զավթելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զավթելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զավթելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զավթելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զավթելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զավթելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զավթելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զավթելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զավթող

զավթի՛ր, զավթի՛*

զավթե՛ք, զավթեցե՛ք**

մի՛ զավթիր, մի՛ զավթի*

մի՛ զավթեք, մի՛ զավթեցեք**

hy-decl-noun-unc

զավթելը/զավթելն

զավթելները/զավթելներն

զավթելներում

զավթելներիցս

զավթելներովս

զավթելներումս

զավթելներիցդ

զավթելներովդ

զավթելներումդ

From զավթ (zavtʻ), ultimately from Arabic ضَبْط (ḍabṭ).


հրապուրել

head

հրապուրել • (hrapurel)

hy-verb

հրապուրել • (hrapurel)

hrapurel (romanization)
հրապուրել (infinitive)
հրապուրում (converb imperfective)
հրապուրվել (passive)
հրապուրելիս (converb simultaneous)
հրապուրել (converb perfective)
հրապուր- (stem)
հրապուրելու (converb converb-i future)
հրապուրած (participle resultative)
հրապուրելիք (converb converb-ii future)
հրապուրող (participle subjective)
հրապուրի (connegative converb)
հրապուրում եմ (first-person indicative present singular)
հրապուրում ես (indicative present second-person singular)
հրապուրում է (indicative present singular third-person)
հրապուրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հրապուրում եք (indicative plural present second-person)
հրապուրում են (indicative plural present third-person)
հրապուրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հրապուրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հրապուրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հրապուրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հրապուրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հրապուրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հրապուրելու եմ (first-person future indicative singular)
հրապուրելու ես (future indicative second-person singular)
հրապուրելու է (future indicative singular third-person)
հրապուրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հրապուրելու եք (future indicative plural second-person)
հրապուրելու են (future indicative plural third-person)
հրապուրելու էի (first-person future indicative past singular)
հրապուրելու էիր (future indicative past second-person singular)
հրապուրելու էր (future indicative past singular third-person)
հրապուրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հրապուրելու էիք (future indicative past plural second-person)
հրապուրելու էին (future indicative past plural third-person)
հրապուրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հրապուրել ես (indicative perfect present second-person singular)
հրապուրել է (indicative perfect present singular third-person)
հրապուրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հրապուրել եք (indicative perfect plural present second-person)
հրապուրել են (indicative perfect plural present third-person)
հրապուրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հրապուրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հրապուրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հրապուրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հրապուրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հրապուրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հրապուրեցի (aorist first-person indicative singular)
հրապուրի (hrapurecʻi, hrapuri*) (aorist first-person indicative singular)
հրապուրեցիր (aorist indicative second-person singular)
հրապուրիր (hrapurecʻir, hrapurir*) (aorist indicative second-person singular)
հրապուրեց (aorist indicative singular third-person)
հրապուրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հրապուրինք (hrapurecʻinkʻ, hrapurinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հրապուրեցիք (aorist indicative plural second-person)
հրապուրիք (hrapurecʻikʻ, hrapurikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հրապուրեցին (aorist indicative plural third-person)
հրապուրին (hrapurecʻin, hrapurin*) (aorist indicative plural third-person)
հրապուրեմ (first-person present singular subjunctive)
հրապուրես (present second-person singular subjunctive)
հրապուրի (present singular subjunctive third-person)
հրապուրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հրապուրեք (plural present second-person subjunctive)
հրապուրեն (plural present subjunctive third-person)
հրապուրեի (first-person past singular subjunctive)
հրապուրեիր (past second-person singular subjunctive)
հրապուրեր (past singular subjunctive third-person)
հրապուրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հրապուրեիք (past plural second-person subjunctive)
հրապուրեին (past plural subjunctive third-person)
կհրապուրեմ (conditional first-person future singular)
կհրապուրես (conditional future second-person singular)
կհրապուրի (conditional future singular third-person)
կհրապուրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհրապուրեք (conditional future plural second-person)
կհրապուրեն (conditional future plural third-person)
կհրապուրեի (conditional first-person past singular)
կհրապուրեիր (conditional past second-person singular)
կհրապուրեր (conditional past singular third-person)
կհրապուրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհրապուրեիք (conditional past plural second-person)
կհրապուրեին (conditional past plural third-person)
հրապուրի՛ր (imperative rare singular)
հրապուրի՛ (hrapurír, hrapurí*) (imperative rare singular)
հրապուրե՛ք (imperative plural rare)
չհրապուրել (infinitive negative)
չհրապուրած (negative participle resultative)
չհրապուրող (negative participle subjective)
չեմ հրապուրում (first-person indicative negative present singular)
չես հրապուրում (indicative negative present second-person singular)
չի հրապուրում (indicative negative present singular third-person)
չենք հրապուրում (first-person indicative negative plural present)
չեք հրապուրում (indicative negative plural present second-person)
չեն հրապուրում (indicative negative plural present third-person)
չէի հրապուրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հրապուրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հրապուրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հրապուրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հրապուրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հրապուրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հրապուրելու (first-person future indicative negative singular)
չես հրապուրելու (future indicative negative second-person singular)
չի հրապուրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հրապուրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հրապուրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հրապուրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հրապուրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հրապուրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հրապուրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հրապուրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հրապուրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հրապուրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հրապուրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հրապուրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հրապուրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հրապուրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հրապուրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հրապուրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հրապուրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հրապուրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հրապուրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հրապուրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հրապուրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հրապուրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհրապուրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհրապուրի (čʻhrapurecʻi, čʻhrapuri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհրապուրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհրապուրիր (čʻhrapurecʻir, čʻhrapurir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհրապուրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհրապուրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհրապուրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհրապուրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհրապուրին (čʻhrapurecʻin, čʻhrapurin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհրապուրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհրապուրես (negative present second-person singular subjunctive)
չհրապուրի (negative present singular subjunctive third-person)
չհրապուրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհրապուրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհրապուրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհրապուրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհրապուրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհրապուրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհրապուրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհրապուրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհրապուրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հրապուրի (conditional first-person future negative singular)
չես հրապուրի (conditional future negative second-person singular)
չի հրապուրի (conditional future negative singular third-person)
չենք հրապուրի (conditional first-person future negative plural)
չեք հրապուրի (conditional future negative plural second-person)
չեն հրապուրի (conditional future negative plural third-person)
չէի հրապուրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հրապուրի (conditional negative past second-person singular)
չէր հրապուրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հրապուրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հրապուրի (conditional negative past plural second-person)
չէին հրապուրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հրապուրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հրապուրի (mí hrapurir, mí hrapuri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հրապուրեք (imperative negative plural rare)
հրապուրել (nominative singular singular-only)
հրապուրելու (dative singular singular-only)
հրապուրելուց (ablative singular singular-only)
հրապուրելով (instrumental singular singular-only)
հրապուրելում (locative singular singular-only)
հրապուրելը (definite nominative singular singular-only)
հրապուրելն (definite nominative singular singular-only)
հրապուրելուն (dative definite singular singular-only)
հրապուրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հրապուրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հրապուրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հրապուրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հրապուրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հրապուրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հրապուրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հրապուրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հրապուրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հրապուրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հրապուրող

հրապուրեցինք

հրապուրի՛ր, հրապուրի՛*

հրապուրե՛ք, հրապուրեցե՛ք**

մի՛ հրապուրիր, մի՛ հրապուրի*

մի՛ հրապուրեք, մի՛ հրապուրեցեք**

hy-decl-noun-unc

հրապուրելը/հրապուրելն

հրապուրելներ

հրապուրելները/հրապուրելներն

հրապուրելուն

հրապուրելների

հրապուրելներին

հրապուրելուց

հրապուրելներից

հրապուրելներով

հրապուրելում

հրապուրելներում

հրապուրելներս

հրապուրելուս

հրապուրելներիս

հրապուրելուցս

հրապուրելներիցս

հրապուրելովս

հրապուրելներովս

հրապուրելումս

հրապուրելներումս

հրապուրելներդ

հրապուրելուդ

հրապուրելներիդ

հրապուրելուցդ

հրապուրելներիցդ

հրապուրելովդ

հրապուրելներովդ

հրապուրելումդ

հրապուրելներումդ


աղաղակել

head

աղաղակել • (aġaġakel)

hy-verb

աղաղակել • (aġaġakel)

aġaġakel (romanization)
աղաղակել (infinitive)
աղաղակում (converb imperfective)
աղաղակելիս (converb simultaneous)
աղաղակել (converb perfective)
աղաղակ- (stem)
աղաղակելու (converb converb-i future)
աղաղակած (participle resultative)
աղաղակելիք (converb converb-ii future)
աղաղակող (participle subjective)
աղաղակի (connegative converb)
աղաղակում եմ (first-person indicative present singular)
աղաղակում ես (indicative present second-person singular)
աղաղակում է (indicative present singular third-person)
աղաղակում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
աղաղակում եք (indicative plural present second-person)
աղաղակում են (indicative plural present third-person)
աղաղակում էի (first-person imperfective indicative past singular)
աղաղակում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
աղաղակում էր (imperfective indicative past singular third-person)
աղաղակում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
աղաղակում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
աղաղակում էին (imperfective indicative past plural third-person)
աղաղակելու եմ (first-person future indicative singular)
աղաղակելու ես (future indicative second-person singular)
աղաղակելու է (future indicative singular third-person)
աղաղակելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
աղաղակելու եք (future indicative plural second-person)
աղաղակելու են (future indicative plural third-person)
աղաղակելու էի (first-person future indicative past singular)
աղաղակելու էիր (future indicative past second-person singular)
աղաղակելու էր (future indicative past singular third-person)
աղաղակելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
աղաղակելու էիք (future indicative past plural second-person)
աղաղակելու էին (future indicative past plural third-person)
աղաղակել եմ (first-person indicative perfect present singular)
աղաղակել ես (indicative perfect present second-person singular)
աղաղակել է (indicative perfect present singular third-person)
աղաղակել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աղաղակել եք (indicative perfect plural present second-person)
աղաղակել են (indicative perfect plural present third-person)
աղաղակել էի (first-person indicative pluperfect singular)
աղաղակել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աղաղակել էր (indicative pluperfect singular third-person)
աղաղակել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աղաղակել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աղաղակել էին (indicative pluperfect plural third-person)
աղաղակեցի (aorist first-person indicative singular)
աղաղակի (aġaġakecʻi, aġaġaki*) (aorist first-person indicative singular)
աղաղակեցիր (aorist indicative second-person singular)
աղաղակիր (aġaġakecʻir, aġaġakir*) (aorist indicative second-person singular)
աղաղակեց (aorist indicative singular third-person)
աղաղակեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղաղակինք (aġaġakecʻinkʻ, aġaġakinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղաղակեցիք (aorist indicative plural second-person)
աղաղակիք (aġaġakecʻikʻ, aġaġakikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
աղաղակեցին (aorist indicative plural third-person)
աղաղակին (aġaġakecʻin, aġaġakin*) (aorist indicative plural third-person)
աղաղակեմ (first-person present singular subjunctive)
աղաղակես (present second-person singular subjunctive)
աղաղակի (present singular subjunctive third-person)
աղաղակենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
աղաղակեք (plural present second-person subjunctive)
աղաղակեն (plural present subjunctive third-person)
աղաղակեի (first-person past singular subjunctive)
աղաղակեիր (past second-person singular subjunctive)
աղաղակեր (past singular subjunctive third-person)
աղաղակեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
աղաղակեիք (past plural second-person subjunctive)
աղաղակեին (past plural subjunctive third-person)
կաղաղակեմ (conditional first-person future singular)
կաղաղակես (conditional future second-person singular)
կաղաղակի (conditional future singular third-person)
կաղաղակենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կաղաղակեք (conditional future plural second-person)
կաղաղակեն (conditional future plural third-person)
կաղաղակեի (conditional first-person past singular)
կաղաղակեիր (conditional past second-person singular)
կաղաղակեր (conditional past singular third-person)
կաղաղակեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կաղաղակեիք (conditional past plural second-person)
կաղաղակեին (conditional past plural third-person)
աղաղակի՛ր (imperative rare singular)
աղաղակի՛ (aġaġakír, aġaġakí*) (imperative rare singular)
աղաղակե՛ք (imperative plural rare)
աղաղակեցե՛ք (aġaġakékʻ, aġaġakecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չաղաղակել (infinitive negative)
չաղաղակած (negative participle resultative)
չաղաղակող (negative participle subjective)
չեմ աղաղակում (first-person indicative negative present singular)
չես աղաղակում (indicative negative present second-person singular)
չի աղաղակում (indicative negative present singular third-person)
չենք աղաղակում (first-person indicative negative plural present)
չեք աղաղակում (indicative negative plural present second-person)
չեն աղաղակում (indicative negative plural present third-person)
չէի աղաղակում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր աղաղակում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր աղաղակում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք աղաղակում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք աղաղակում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին աղաղակում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ աղաղակելու (first-person future indicative negative singular)
չես աղաղակելու (future indicative negative second-person singular)
չի աղաղակելու (future indicative negative singular third-person)
չենք աղաղակելու (first-person future indicative negative plural)
չեք աղաղակելու (future indicative negative plural second-person)
չեն աղաղակելու (future indicative negative plural third-person)
չէի աղաղակելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր աղաղակելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր աղաղակելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք աղաղակելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք աղաղակելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին աղաղակելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ աղաղակել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աղաղակել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի աղաղակել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աղաղակել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք աղաղակել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աղաղակել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի աղաղակել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աղաղակել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աղաղակել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աղաղակել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աղաղակել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աղաղակել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չաղաղակեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չաղաղակի (čʻaġaġakecʻi, čʻaġaġaki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չաղաղակեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չաղաղակիր (čʻaġaġakecʻir, čʻaġaġakir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չաղաղակեց (aorist indicative negative singular third-person)
չաղաղակեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չաղաղակեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չաղաղակեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չաղաղակին (čʻaġaġakecʻin, čʻaġaġakin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չաղաղակեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չաղաղակես (negative present second-person singular subjunctive)
չաղաղակի (negative present singular subjunctive third-person)
չաղաղակենք (first-person negative plural present subjunctive)
չաղաղակեք (negative plural present second-person subjunctive)
չաղաղակեն (negative plural present subjunctive third-person)
չաղաղակեի (first-person negative past singular subjunctive)
չաղաղակեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չաղաղակեր (negative past singular subjunctive third-person)
չաղաղակեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չաղաղակեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չաղաղակեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ աղաղակի (conditional first-person future negative singular)
չես աղաղակի (conditional future negative second-person singular)
չի աղաղակի (conditional future negative singular third-person)
չենք աղաղակի (conditional first-person future negative plural)
չեք աղաղակի (conditional future negative plural second-person)
չեն աղաղակի (conditional future negative plural third-person)
չէի աղաղակի (conditional first-person negative past singular)
չէիր աղաղակի (conditional negative past second-person singular)
չէր աղաղակի (conditional negative past singular third-person)
չէինք աղաղակի (conditional first-person negative past plural)
չէիք աղաղակի (conditional negative past plural second-person)
չէին աղաղակի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ աղաղակիր (imperative negative rare singular)
մի՛ աղաղակի (mí aġaġakir, mí aġaġaki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ աղաղակեք (imperative negative plural rare)
աղաղակել (nominative singular singular-only)
աղաղակելու (dative singular singular-only)
աղաղակելուց (ablative singular singular-only)
աղաղակելով (instrumental singular singular-only)
աղաղակելում (locative singular singular-only)
աղաղակելը (definite nominative singular singular-only)
աղաղակելն (definite nominative singular singular-only)
աղաղակելուն (dative definite singular singular-only)
աղաղակելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
աղաղակելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
աղաղակելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
աղաղակելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
աղաղակելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
աղաղակելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
աղաղակելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
աղաղակելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
աղաղակելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
աղաղակելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

աղաղակող

աղաղակի՛ր, աղաղակի՛*

աղաղակե՛ք, աղաղակեցե՛ք**

մի՛ աղաղակիր, մի՛ աղաղակի*

մի՛ աղաղակեք, մի՛ աղաղակեցեք**

hy-decl-noun-unc

աղաղակելը/աղաղակելն

աղաղակելները/աղաղակելներն

աղաղակելների

աղաղակելներին

աղաղակելներից

աղաղակելներով

աղաղակելներում

աղաղակելներս

աղաղակելներիս

աղաղակելուցս

աղաղակելներիցս

աղաղակելներովս

աղաղակելումս

աղաղակելներումս

աղաղակելներդ

աղաղակելներիդ

աղաղակելուցդ

աղաղակելներիցդ

աղաղակելներովդ

աղաղակելումդ

աղաղակելներումդ

Hy-աղաղակել.ogg

to shout, to scream, to yell, to cry out

(archaic) to kvetch, to gripe (to remind frequently or complain)


կքել

head

կքել • (kkʻel)

hy-verb

կքել • (kkʻel)

kkʻel (romanization)
կքել (infinitive)
կքում (converb imperfective)
կքվել (passive)
կքելիս (converb simultaneous)
կքել (converb perfective)
կք- (stem)
կքելու (converb converb-i future)
կքած (participle resultative)
կքելիք (converb converb-ii future)
կքող (participle subjective)
կքի (connegative converb)
կքում եմ (first-person indicative present singular)
կքում ես (indicative present second-person singular)
կքում է (indicative present singular third-person)
կքում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կքում եք (indicative plural present second-person)
կքում են (indicative plural present third-person)
կքում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կքում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կքում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կքում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կքում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կքում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կքելու եմ (first-person future indicative singular)
կքելու ես (future indicative second-person singular)
կքելու է (future indicative singular third-person)
կքելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կքելու եք (future indicative plural second-person)
կքելու են (future indicative plural third-person)
կքելու էի (first-person future indicative past singular)
կքելու էիր (future indicative past second-person singular)
կքելու էր (future indicative past singular third-person)
կքելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կքելու էիք (future indicative past plural second-person)
կքելու էին (future indicative past plural third-person)
կքել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կքել ես (indicative perfect present second-person singular)
կքել է (indicative perfect present singular third-person)
կքել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կքել եք (indicative perfect plural present second-person)
կքել են (indicative perfect plural present third-person)
կքել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կքել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կքել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կքել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կքել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կքել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կքեցի (aorist first-person indicative singular)
կքի (kkʻecʻi, kkʻi*) (aorist first-person indicative singular)
կքեցիր (aorist indicative second-person singular)
կքիր (kkʻecʻir, kkʻir*) (aorist indicative second-person singular)
կքեց (aorist indicative singular third-person)
կքեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կքինք (kkʻecʻinkʻ, kkʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կքեցիք (aorist indicative plural second-person)
կքիք (kkʻecʻikʻ, kkʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կքեցին (aorist indicative plural third-person)
կքին (kkʻecʻin, kkʻin*) (aorist indicative plural third-person)
կքեմ (first-person present singular subjunctive)
կքես (present second-person singular subjunctive)
կքի (present singular subjunctive third-person)
կքենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կքեք (plural present second-person subjunctive)
կքեն (plural present subjunctive third-person)
կքեի (first-person past singular subjunctive)
կքեիր (past second-person singular subjunctive)
կքեր (past singular subjunctive third-person)
կքեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կքեիք (past plural second-person subjunctive)
կքեին (past plural subjunctive third-person)
կկքեմ (conditional first-person future singular)
կկքես (conditional future second-person singular)
կկքի (conditional future singular third-person)
կկքենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկքեք (conditional future plural second-person)
կկքեն (conditional future plural third-person)
կկքեի (conditional first-person past singular)
կկքեիր (conditional past second-person singular)
կկքեր (conditional past singular third-person)
կկքեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկքեիք (conditional past plural second-person)
կկքեին (conditional past plural third-person)
կքի՛ր (imperative rare singular)
կքի՛ (kkʻír, kkʻí*) (imperative rare singular)
կքե՛ք (imperative plural rare)
կքեցե՛ք (kkʻékʻ, kkʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկքել (infinitive negative)
չկքած (negative participle resultative)
չկքող (negative participle subjective)
չեմ կքում (first-person indicative negative present singular)
չես կքում (indicative negative present second-person singular)
չի կքում (indicative negative present singular third-person)
չենք կքում (first-person indicative negative plural present)
չեք կքում (indicative negative plural present second-person)
չեն կքում (indicative negative plural present third-person)
չէի կքում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կքում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կքում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կքում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կքում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կքում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կքելու (first-person future indicative negative singular)
չես կքելու (future indicative negative second-person singular)
չի կքելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կքելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կքելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կքելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կքելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կքելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կքելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կքելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կքելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կքելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կքել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կքել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կքել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կքել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կքել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կքել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կքել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կքել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կքել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կքել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կքել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կքել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկքեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկքի (čʻkkʻecʻi, čʻkkʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկքեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկքիր (čʻkkʻecʻir, čʻkkʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկքեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկքեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկքինք (čʻkkʻecʻinkʻ, čʻkkʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չկքեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկքիք (čʻkkʻecʻikʻ, čʻkkʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չկքեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկքին (čʻkkʻecʻin, čʻkkʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկքեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկքես (negative present second-person singular subjunctive)
չկքի (negative present singular subjunctive third-person)
չկքենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկքեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկքեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկքեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկքեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկքեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկքեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկքեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկքեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կքի (conditional first-person future negative singular)
չես կքի (conditional future negative second-person singular)
չի կքի (conditional future negative singular third-person)
չենք կքի (conditional first-person future negative plural)
չեք կքի (conditional future negative plural second-person)
չեն կքի (conditional future negative plural third-person)
չէի կքի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կքի (conditional negative past second-person singular)
չէր կքի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կքի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կքի (conditional negative past plural second-person)
չէին կքի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կքիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կքի (mí kkʻir, mí kkʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կքեք (imperative negative plural rare)
մի՛ կքեցեք (mí kkʻekʻ, mí kkʻecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
կքել (nominative singular singular-only)
կքելու (dative singular singular-only)
կքելուց (ablative singular singular-only)
կքելով (instrumental singular singular-only)
կքելում (locative singular singular-only)
կքելը (definite nominative singular singular-only)
կքելն (definite nominative singular singular-only)
կքելուն (dative definite singular singular-only)
կքելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կքելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կքելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կքելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կքելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կքելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կքելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կքելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կքելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կքելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կքող

կքի՛ր, կքի՛*

կքե՛ք, կքեցե՛ք**

մի՛ կքիր, մի՛ կքի*

մի՛ կքեք, մի՛ կքեցեք**

hy-decl-noun-unc

կքելները/կքելներն

(transitive) to bend, to curve, to weigh down, to cause to sink

(intransitive) to bend down, to sag under, to bow


տնօրինել

head

տնօրինել • (tnōrinel)

hy-verb

տնօրինել • (tnōrinel)

tnōrinel (romanization)
տնօրինել (infinitive)
տնօրինում (converb imperfective)
տնօրինվել (passive)
տնօրինելիս (converb simultaneous)
տնօրինել (converb perfective)
տնօրին- (stem)
տնօրինելու (converb converb-i future)
տնօրինած (participle resultative)
տնօրինելիք (converb converb-ii future)
տնօրինող (participle subjective)
տնօրինի (connegative converb)
տնօրինում եմ (first-person indicative present singular)
տնօրինում ես (indicative present second-person singular)
տնօրինում է (indicative present singular third-person)
տնօրինում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
տնօրինում եք (indicative plural present second-person)
տնօրինում են (indicative plural present third-person)
տնօրինում էի (first-person imperfective indicative past singular)
տնօրինում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
տնօրինում էր (imperfective indicative past singular third-person)
տնօրինում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
տնօրինում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
տնօրինում էին (imperfective indicative past plural third-person)
տնօրինելու եմ (first-person future indicative singular)
տնօրինելու ես (future indicative second-person singular)
տնօրինելու է (future indicative singular third-person)
տնօրինելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
տնօրինելու եք (future indicative plural second-person)
տնօրինելու են (future indicative plural third-person)
տնօրինելու էի (first-person future indicative past singular)
տնօրինելու էիր (future indicative past second-person singular)
տնօրինելու էր (future indicative past singular third-person)
տնօրինելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
տնօրինելու էիք (future indicative past plural second-person)
տնօրինելու էին (future indicative past plural third-person)
տնօրինել եմ (first-person indicative perfect present singular)
տնօրինել ես (indicative perfect present second-person singular)
տնօրինել է (indicative perfect present singular third-person)
տնօրինել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
տնօրինել եք (indicative perfect plural present second-person)
տնօրինել են (indicative perfect plural present third-person)
տնօրինել էի (first-person indicative pluperfect singular)
տնօրինել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
տնօրինել էր (indicative pluperfect singular third-person)
տնօրինել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
տնօրինել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
տնօրինել էին (indicative pluperfect plural third-person)
տնօրինեցի (aorist first-person indicative singular)
տնօրինի (tnōrinecʻi, tnōrini*) (aorist first-person indicative singular)
տնօրինեցիր (aorist indicative second-person singular)
տնօրինիր (tnōrinecʻir, tnōrinir*) (aorist indicative second-person singular)
տնօրինեց (aorist indicative singular third-person)
տնօրինեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տնօրինինք (tnōrinecʻinkʻ, tnōrininkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տնօրինեցիք (aorist indicative plural second-person)
տնօրինիք (tnōrinecʻikʻ, tnōrinikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
տնօրինեցին (aorist indicative plural third-person)
տնօրինին (tnōrinecʻin, tnōrinin*) (aorist indicative plural third-person)
տնօրինեմ (first-person present singular subjunctive)
տնօրինես (present second-person singular subjunctive)
տնօրինի (present singular subjunctive third-person)
տնօրինենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
տնօրինեք (plural present second-person subjunctive)
տնօրինեն (plural present subjunctive third-person)
տնօրինեի (first-person past singular subjunctive)
տնօրինեիր (past second-person singular subjunctive)
տնօրիներ (past singular subjunctive third-person)
տնօրինեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
տնօրինեիք (past plural second-person subjunctive)
տնօրինեին (past plural subjunctive third-person)
կտնօրինեմ (conditional first-person future singular)
կտնօրինես (conditional future second-person singular)
կտնօրինի (conditional future singular third-person)
կտնօրինենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կտնօրինեք (conditional future plural second-person)
կտնօրինեն (conditional future plural third-person)
կտնօրինեի (conditional first-person past singular)
կտնօրինեիր (conditional past second-person singular)
կտնօրիներ (conditional past singular third-person)
կտնօրինեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կտնօրինեիք (conditional past plural second-person)
կտնօրինեին (conditional past plural third-person)
տնօրինի՛ր (imperative rare singular)
տնօրինի՛ (tnōrinír, tnōriní*) (imperative rare singular)
տնօրինե՛ք (imperative plural rare)
տնօրինեցե՛ք (tnōrinékʻ, tnōrinecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չտնօրինել (infinitive negative)
չտնօրինած (negative participle resultative)
չտնօրինող (negative participle subjective)
չեմ տնօրինում (first-person indicative negative present singular)
չես տնօրինում (indicative negative present second-person singular)
չի տնօրինում (indicative negative present singular third-person)
չենք տնօրինում (first-person indicative negative plural present)
չեք տնօրինում (indicative negative plural present second-person)
չեն տնօրինում (indicative negative plural present third-person)
չէի տնօրինում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր տնօրինում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր տնօրինում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք տնօրինում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք տնօրինում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին տնօրինում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ տնօրինելու (first-person future indicative negative singular)
չես տնօրինելու (future indicative negative second-person singular)
չի տնօրինելու (future indicative negative singular third-person)
չենք տնօրինելու (first-person future indicative negative plural)
չեք տնօրինելու (future indicative negative plural second-person)
չեն տնօրինելու (future indicative negative plural third-person)
չէի տնօրինելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր տնօրինելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր տնօրինելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք տնօրինելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք տնօրինելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին տնօրինելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ տնօրինել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես տնօրինել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի տնօրինել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք տնօրինել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք տնօրինել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն տնօրինել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի տնօրինել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր տնօրինել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր տնօրինել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք տնօրինել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք տնօրինել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին տնօրինել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չտնօրինեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չտնօրինի (čʻtnōrinecʻi, čʻtnōrini*) (aorist first-person indicative negative singular)
չտնօրինեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չտնօրինիր (čʻtnōrinecʻir, čʻtnōrinir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չտնօրինեց (aorist indicative negative singular third-person)
չտնօրինեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չտնօրինեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չտնօրինեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չտնօրինին (čʻtnōrinecʻin, čʻtnōrinin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չտնօրինեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չտնօրինես (negative present second-person singular subjunctive)
չտնօրինի (negative present singular subjunctive third-person)
չտնօրինենք (first-person negative plural present subjunctive)
չտնօրինեք (negative plural present second-person subjunctive)
չտնօրինեն (negative plural present subjunctive third-person)
չտնօրինեի (first-person negative past singular subjunctive)
չտնօրինեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չտնօրիներ (negative past singular subjunctive third-person)
չտնօրինեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չտնօրինեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չտնօրինեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ տնօրինի (conditional first-person future negative singular)
չես տնօրինի (conditional future negative second-person singular)
չի տնօրինի (conditional future negative singular third-person)
չենք տնօրինի (conditional first-person future negative plural)
չեք տնօրինի (conditional future negative plural second-person)
չեն տնօրինի (conditional future negative plural third-person)
չէի տնօրինի (conditional first-person negative past singular)
չէիր տնօրինի (conditional negative past second-person singular)
չէր տնօրինի (conditional negative past singular third-person)
չէինք տնօրինի (conditional first-person negative past plural)
չէիք տնօրինի (conditional negative past plural second-person)
չէին տնօրինի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ տնօրինիր (imperative negative rare singular)
մի՛ տնօրինի (mí tnōrinir, mí tnōrini*) (imperative negative rare singular)
մի՛ տնօրինեք (imperative negative plural rare)
տնօրինել (nominative singular singular-only)
տնօրինելու (dative singular singular-only)
տնօրինելուց (ablative singular singular-only)
տնօրինելով (instrumental singular singular-only)
տնօրինելում (locative singular singular-only)
տնօրինելը (definite nominative singular singular-only)
տնօրինելն (definite nominative singular singular-only)
տնօրինելուն (dative definite singular singular-only)
տնօրինելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
տնօրինելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
տնօրինելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
տնօրինելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
տնօրինելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
տնօրինելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
տնօրինելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
տնօրինելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
տնօրինելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
տնօրինելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

տնօրինող

տնօրինի՛ր, տնօրինի՛*

տնօրինե՛ք, տնօրինեցե՛ք**

մի՛ տնօրինիր, մի՛ տնօրինի*

մի՛ տնօրինեք, մի՛ տնօրինեցեք**

hy-decl-noun-unc

տնօրինելը/տնօրինելն

տնօրինելները/տնօրինելներն

տնօրինելների

տնօրինելներին

տնօրինելներից

տնօրինելներով

տնօրինելներում

տնօրինելներս

տնօրինելներիս

տնօրինելուցս

տնօրինելներիցս

տնօրինելներովս

տնօրինելումս

տնօրինելներումս

տնօրինելներդ

տնօրինելներիդ

տնօրինելուցդ

տնօրինելներիցդ

տնօրինելներովդ

տնօրինելումդ

տնօրինելներումդ


արած

arac (romanization)
արած (nominative singular)
արածներ (nominative plural)
արածի (dative singular)
արածների (dative plural)
արածից (ablative singular)
արածներից (ablative plural)
արածով (instrumental singular)
արածներով (instrumental plural)
արածում (locative singular)
արածներում (locative plural)
արածը (definite nominative singular)
արածն (definite nominative singular)
արածները (definite nominative plural)
արածներն (definite nominative plural)
արածին (dative definite singular)
արածներին (dative definite plural)
արածս (first-person nominative possessive singular)
արածներս (first-person nominative plural possessive)
արածիս (dative first-person possessive singular)
արածներիս (dative first-person plural possessive)
արածիցս (ablative first-person possessive singular)
արածներիցս (ablative first-person plural possessive)
արածովս (first-person instrumental possessive singular)
արածներովս (first-person instrumental plural possessive)
արածումս (first-person locative possessive singular)
արածներումս (first-person locative plural possessive)
արածդ (nominative possessive second-person singular)
արածներդ (nominative plural possessive second-person)
արածիդ (dative possessive second-person singular)
արածներիդ (dative plural possessive second-person)
արածիցդ (ablative possessive second-person singular)
արածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
արածովդ (instrumental possessive second-person singular)
արածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
արածումդ (locative possessive second-person singular)
արածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

արածները/արածներն