սարսափեցնել

head

սարսափեցնել • (sarsapʻecʻnel)

hy-verb

սարսափեցնել • (sarsapʻecʻnel)

sarsapʻecʻnel (romanization)
սարսափեցնել (infinitive)
սարսափեցնում (converb imperfective)
սարսափեցվել (passive)
սարսափեցնելիս (converb simultaneous)
սարսափեցրել (converb perfective)
սարսափեցր- (stem)
սարսափեցնելու (converb converb-i future)
սարսափեցրած (participle resultative)
սարսափեցնելիք (converb converb-ii future)
սարսափեցնող (participle subjective)
սարսափեցնի (connegative converb)
սարսափեցնում եմ (first-person indicative present singular)
սարսափեցնում ես (indicative present second-person singular)
սարսափեցնում է (indicative present singular third-person)
սարսափեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սարսափեցնում եք (indicative plural present second-person)
սարսափեցնում են (indicative plural present third-person)
սարսափեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սարսափեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սարսափեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սարսափեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սարսափեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սարսափեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սարսափեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
սարսափեցնելու ես (future indicative second-person singular)
սարսափեցնելու է (future indicative singular third-person)
սարսափեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սարսափեցնելու եք (future indicative plural second-person)
սարսափեցնելու են (future indicative plural third-person)
սարսափեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
սարսափեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
սարսափեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
սարսափեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սարսափեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
սարսափեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
սարսափեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սարսափեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
սարսափեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
սարսափեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սարսափեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
սարսափեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
սարսափեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սարսափեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սարսափեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սարսափեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սարսափեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սարսափեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սարսափեցրի (aorist first-person indicative singular)
սարսափեցրիր (aorist indicative second-person singular)
սարսափեցրեց (aorist indicative singular third-person)
սարսափեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սարսափեցրիք (aorist indicative plural second-person)
սարսափեցրին (aorist indicative plural third-person)
սարսափեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
սարսափեցնես (present second-person singular subjunctive)
սարսափեցնի (present singular subjunctive third-person)
սարսափեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սարսափեցնեք (plural present second-person subjunctive)
սարսափեցնեն (plural present subjunctive third-person)
սարսափեցնեի (first-person past singular subjunctive)
սարսափեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
սարսափեցներ (past singular subjunctive third-person)
սարսափեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սարսափեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
սարսափեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կսարսափեցնեմ (conditional first-person future singular)
կսարսափեցնես (conditional future second-person singular)
կսարսափեցնի (conditional future singular third-person)
կսարսափեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսարսափեցնեք (conditional future plural second-person)
կսարսափեցնեն (conditional future plural third-person)
կսարսափեցնեի (conditional first-person past singular)
կսարսափեցնեիր (conditional past second-person singular)
կսարսափեցներ (conditional past singular third-person)
կսարսափեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսարսափեցնեիք (conditional past plural second-person)
կսարսափեցնեին (conditional past plural third-person)
սարսափեցրո՛ւ (imperative rare singular)
սարսափեցրե՛ք (imperative plural rare)
չսարսափեցնել (infinitive negative)
չսարսափեցրած (negative participle resultative)
չսարսափեցնող (negative participle subjective)
չեմ սարսափեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես սարսափեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի սարսափեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք սարսափեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք սարսափեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն սարսափեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի սարսափեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սարսափեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սարսափեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սարսափեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սարսափեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սարսափեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սարսափեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես սարսափեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի սարսափեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սարսափեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սարսափեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սարսափեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սարսափեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սարսափեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սարսափեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սարսափեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սարսափեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սարսափեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սարսափեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սարսափեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սարսափեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սարսափեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սարսափեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սարսափեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սարսափեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սարսափեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սարսափեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սարսափեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սարսափեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սարսափեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսարսափեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չսարսափեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսարսափեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսարսափեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսարսափեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսարսափեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չսարսափեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսարսափեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չսարսափեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չսարսափեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսարսափեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսարսափեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսարսափեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսարսափեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսարսափեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չսարսափեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսարսափեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսարսափեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սարսափեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես սարսափեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի սարսափեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք սարսափեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք սարսափեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն սարսափեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի սարսափեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սարսափեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր սարսափեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սարսափեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սարսափեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին սարսափեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սարսափեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ սարսափեցրեք (imperative negative plural rare)
սարսափեցնել (nominative singular singular-only)
սարսափեցնելու (dative singular singular-only)
սարսափեցնելուց (ablative singular singular-only)
սարսափեցնելով (instrumental singular singular-only)
սարսափեցնելում (locative singular singular-only)
սարսափեցնելը (definite nominative singular singular-only)
սարսափեցնելն (definite nominative singular singular-only)
սարսափեցնելուն (dative definite singular singular-only)
սարսափեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սարսափեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սարսափեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սարսափեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սարսափեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սարսափեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնել (infinitive)
սարսափեցուցեր (evidential participle)
սարսափեցուիլ (passive)
սարսափեցնելու (converb converb-i future)
սարսափեցնելիք (converb converb-ii future)
սարսափեցուց- (stem)
սարսափեցներ (connegative converb)
սարսափեցուցած (participle resultative)
սարսափեցնող (participle subjective)
կը սարսափեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը սարսափեցնես (indicative present second-person singular)
կը սարսափեցնէ (indicative present singular third-person)
կը սարսափեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը սարսափեցնէք (indicative plural present second-person)
կը սարսափեցնեն (indicative plural present)
կը սարսափեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը սարսափեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը սարսափեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը սարսափեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը սարսափեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը սարսափեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի սարսափեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի սարսափեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի սարսափեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի սարսափեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի սարսափեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի սարսափեցնեն (future indicative plural)
պիտի սարսափեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի սարսափեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի սարսափեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի սարսափեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի սարսափեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի սարսափեցնէին (future indicative past plural)
սարսափեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
սարսափեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
սարսափեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
սարսափեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սարսափեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
սարսափեցուցած են (indicative perfect plural present)
սարսափեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
սարսափեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սարսափեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
սարսափեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սարսափեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սարսափեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
սարսափեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
սարսափեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
սարսափեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
սարսափեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սարսափեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
սարսափեցուցեր են (indicative perfect plural present)
սարսափեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
սարսափեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սարսափեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
սարսափեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սարսափեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սարսափեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
սարսափեցուցի (aorist first-person indicative singular)
սարսափեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
սարսափեցուց (aorist indicative singular third-person)
սարսափեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սարսափեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
սարսափեցուցին (aorist indicative plural)
սարսափեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
սարսափեցնես (present second-person singular subjunctive)
սարսափեցնէ (present singular subjunctive third-person)
սարսափեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սարսափեցնէք (plural present second-person subjunctive)
սարսափեցնեն (plural present subjunctive)
սարսափեցնէի (first-person past singular subjunctive)
սարսափեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
սարսափեցնէր (past singular subjunctive third-person)
սարսափեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սարսափեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
սարսափեցնէին (past plural subjunctive)
սարսափեցո՛ւր (imperative second-person singular)
սարսափեցուցէ՛ք (imperative rare)
չսարսափեցնել (infinitive negative)
չսարսափեցուցած (negative participle resultative)
չսարսափեցնող (negative participle subjective)
չեմ սարսափեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես սարսափեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի սարսափեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք սարսափեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք սարսափեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն սարսափեցներ (indicative negative plural present)
չէի սարսափեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սարսափեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սարսափեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սարսափեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սարսափեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սարսափեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չսարսափեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չսարսափեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չսարսափեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չսարսափեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չսարսափեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չսարսափեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չսարսափեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չսարսափեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չսարսափեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չսարսափեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չսարսափեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չսարսափեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ սարսափեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սարսափեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սարսափեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սարսափեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սարսափեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սարսափեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի սարսափեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սարսափեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սարսափեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սարսափեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սարսափեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սարսափեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ սարսափեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սարսափեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սարսափեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սարսափեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սարսափեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սարսափեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի սարսափեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սարսափեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սարսափեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սարսափեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սարսափեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սարսափեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չսարսափեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսարսափեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսարսափեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չսարսափեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսարսափեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսարսափեցուցին (aorist indicative negative plural)
չսարսափեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսարսափեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չսարսափեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չսարսափեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսարսափեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չսարսափեցնեն (negative plural present subjunctive)
չսարսափեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չսարսափեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսարսափեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չսարսափեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսարսափեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսարսափեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ սարսափեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ սարսափեցնէք (imperative negative rare)
սարսափեցնել (nominative singular singular-only)
սարսափեցնելու (dative singular singular-only)
սարսափեցնելէ (ablative singular singular-only)
սարսափեցնելով (instrumental singular singular-only)
սարսափեցնելը (definite nominative singular singular-only)
սարսափեցնելն (definite nominative singular singular-only)
սարսափեցնելուն (dative definite singular singular-only)
սարսափեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
սարսափեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
սարսափեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
սարսափեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սարսափեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սարսափեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սարսափեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սարսափեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սարսափեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սարսափեցնում

սարսափեցնելիս

սարսափեցնելու

սարսափեցնելիք

սարսափեցնող

սարսափեցրեցի

սարսափեցրեցիր

սարսափեցրեցինք

սարսափեցրինք

սարսափեցրեցիք

սարսափեցրեցին

սարսափեցնենք

սարսափեցնեիր

սարսափեցնեինք

սարսափեցնեիք

սարսափեցնեին

սարսափեցրո՛ւ, սարսափեցրա՛*

սարսափեցրե՛ք

մի՛ սարսափեցրու, մի՛ սարսափեցրա*

մի՛ սարսափեցրեք

hy-decl-noun-unc

սարսափեցնելը/սարսափեցնելն

սարսափեցնելներ

սարսափեցնելները/սարսափեցնելներն

սարսափեցնելու

սարսափեցնելուն

սարսափեցնելների

սարսափեցնելներին

սարսափեցնելուց

սարսափեցնելներից

սարսափեցնելով

սարսափեցնելներով

սարսափեցնելում

սարսափեցնելներում

սարսափեցնելս

սարսափեցնելներս

սարսափեցնելուս

սարսափեցնելներիս

սարսափեցնելուցս

սարսափեցնելներիցս

սարսափեցնելովս

սարսափեցնելներովս

սարսափեցնելումս

սարսափեցնելներումս

սարսափեցնելդ

սարսափեցնելներդ

սարսափեցնելուդ

սարսափեցնելներիդ

սարսափեցնելուցդ

սարսափեցնելներիցդ

սարսափեցնելովդ

սարսափեցնելներովդ

սարսափեցնելումդ

սարսափեցնելներումդ

hyw-conj

սարսափեցուիլ

սարսափեցնելիք

սարսափեցնելու

չի սարսափեցներ

սարսափեցուցած

սարսափեցուցեր

սարսափեցնող

սարսափեցուցի

սարսափեցուցիր

սարսափեցուցինք

սարսափեցուցիք

սարսափեցուցին

կը սարսափեցնեմ

կը սարսափեցնես

կը սարսափեցնէ

սարսափեցնենք

կը սարսափեցնենք

կը սարսափեցնէք

կը սարսափեցնեն

կը սարսափեցնէի

սարսափեցնէիր

կը սարսափեցնէիր

կը սարսափեցնէր

սարսափեցնէինք

կը սարսափեցնէինք

սարսափեցնէիք

կը սարսափեցնէիք

սարսափեցնէին

կը սարսափեցնէին

սարսափեցո՛ւր

սարսափեցուցէ՛ք

մի՛ սարսափեցներ

մի՛ սարսափեցնէք

hyw-decl-noun-unc

սարսափեցնելը/սարսափեցնելն

սարսափեցնելներ

սարսափեցնելները/սարսափեցնելներն

սարսափեցնելու

սարսափեցնելուն

սարսափեցնելէն

սարսափեցնելովը/սարսափեցնելովն

սարսափեցնելներու

սարսափեցնելներուն

սարսափեցնելներէն

սարսափեցնելներովը/սարսափեցնելներովն

սարսափեցնելէ

սարսափեցնելներէ

սարսափեցնելով

սարսափեցնելներով

սարսափեցնելս

սարսափեցնելներս

սարսափեցնելուս

սարսափեցնելներուս

սարսափեցնելէս

սարսափեցնելներէս

սարսափեցնելովս

սարսափեցնելներովս

սարսափեցնելդ

սարսափեցնելներդ

սարսափեցնելուդ

սարսափեցնելներէդ

սարսափեցնելէդ

սարսափեցնելներէդ

սարսափեցնելովդ

սարսափեցնելներովդ

From Old Armenian սարսափեցուցանեմ (sarsapʻecʻucʻanem).

der

սարսափեցուցանեմ

սարսափել սարսափել#Armenian

causative of սարսափել (sarsapʻel): to terrify, to horrify


վերջանալ

head

վերջանալ • (verǰanal)

hy-verb

վերջանալ • (verǰanal)

verǰanal (romanization)
վերջանալ (infinitive)
վերջանում (converb imperfective)
վերջանալիս (converb simultaneous)
վերջացնել (causative)
վերջացել (converb perfective)
վերջաց- (stem)
վերջանալու (converb converb-i future)
վերջացած (participle resultative)
վերջանալիք (converb converb-ii future)
վերջացող (participle subjective)
վերջանա (connegative converb)
վերջանում եմ (first-person indicative present singular)
վերջանում ես (indicative present second-person singular)
վերջանում է (indicative present singular third-person)
վերջանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերջանում եք (indicative plural present second-person)
վերջանում են (indicative plural present third-person)
վերջանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերջանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերջանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերջանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերջանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերջանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերջանալու եմ (first-person future indicative singular)
վերջանալու ես (future indicative second-person singular)
վերջանալու է (future indicative singular third-person)
վերջանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերջանալու եք (future indicative plural second-person)
վերջանալու են (future indicative plural third-person)
վերջանալու էի (first-person future indicative past singular)
վերջանալու էիր (future indicative past second-person singular)
վերջանալու էր (future indicative past singular third-person)
վերջանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերջանալու էիք (future indicative past plural second-person)
վերջանալու էին (future indicative past plural third-person)
վերջացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերջացել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերջացել է (indicative perfect present singular third-person)
վերջացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերջացել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերջացել են (indicative perfect plural present third-person)
վերջացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերջացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերջացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերջացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերջացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերջացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերջացա (aorist first-person indicative singular)
վերջացար (aorist indicative second-person singular)
վերջացավ (aorist indicative singular third-person)
վերջացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերջացաք (aorist indicative plural second-person)
վերջացան (aorist indicative plural third-person)
վերջանամ (first-person present singular subjunctive)
վերջանաս (present second-person singular subjunctive)
վերջանա (present singular subjunctive third-person)
վերջանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերջանաք (plural present second-person subjunctive)
վերջանան (plural present subjunctive third-person)
վերջանայի (first-person past singular subjunctive)
վերջանայիր (past second-person singular subjunctive)
վերջանար (past singular subjunctive third-person)
վերջանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերջանայիք (past plural second-person subjunctive)
վերջանային (past plural subjunctive third-person)
կվերջանամ (conditional first-person future singular)
կվերջանաս (conditional future second-person singular)
կվերջանա (conditional future singular third-person)
կվերջանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերջանաք (conditional future plural second-person)
կվերջանան (conditional future plural third-person)
կվերջանայի (conditional first-person past singular)
կվերջանայիր (conditional past second-person singular)
կվերջանար (conditional past singular third-person)
կվերջանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերջանայիք (conditional past plural second-person)
կվերջանային (conditional past plural third-person)
վերջացի՛ր (imperative rare singular)
վերջացի՛ (verǰacʻír, verǰacʻí*) (imperative rare singular)
վերջացե՛ք (imperative plural rare)
չվերջանալ (infinitive negative)
չվերջացած (negative participle resultative)
չվերջացող (negative participle subjective)
չեմ վերջանում (first-person indicative negative present singular)
չես վերջանում (indicative negative present second-person singular)
չի վերջանում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերջանում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերջանում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերջանում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերջանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերջանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերջանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերջանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերջանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջանալու (first-person future indicative negative singular)
չես վերջանալու (future indicative negative second-person singular)
չի վերջանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերջանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերջանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերջանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերջանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերջանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերջանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերջանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերջանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերջացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերջացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերջացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերջացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերջացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերջացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերջացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերջացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերջացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերջացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերջացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերջացա (aorist first-person indicative negative singular)
չվերջացար (aorist indicative negative second-person singular)
չվերջացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չվերջացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերջացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերջացան (aorist indicative negative plural third-person)
չվերջանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերջանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չվերջանա (negative present singular subjunctive third-person)
չվերջանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերջանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերջանան (negative plural present subjunctive third-person)
չվերջանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերջանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերջանար (negative past singular subjunctive third-person)
չվերջանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերջանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերջանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերջանա (conditional first-person future negative singular)
չես վերջանա (conditional future negative second-person singular)
չի վերջանա (conditional future negative singular third-person)
չենք վերջանա (conditional first-person future negative plural)
չեք վերջանա (conditional future negative plural second-person)
չեն վերջանա (conditional future negative plural third-person)
չէի վերջանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերջանա (conditional negative past second-person singular)
չէր վերջանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերջանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերջանա (conditional negative past plural second-person)
չէին վերջանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերջացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերջացեք (imperative negative plural rare)
վերջանալ (nominative singular singular-only)
վերջանալու (dative singular singular-only)
վերջանալուց (ablative singular singular-only)
վերջանալով (instrumental singular singular-only)
վերջանալում (locative singular singular-only)
վերջանալը (definite nominative singular singular-only)
վերջանալն (definite nominative singular singular-only)
վերջանալուն (dative definite singular singular-only)
վերջանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերջանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերջանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերջանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերջանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերջանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերջանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերջանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերջանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերջանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերջացող

վերջացի՛ր, վերջացի՛*

մի՛ վերջացիր, մի՛ վերջացի*

մի՛ վերջացեք

hy-decl-noun-unc

վերջանալը/վերջանալն

վերջանալները/վերջանալներն

վերջանալների

վերջանալներին

վերջանալներից

վերջանալներով

վերջանալներում

վերջանալներս

վերջանալներիս

վերջանալուցս

վերջանալներիցս

վերջանալներովս

վերջանալումս

վերջանալներումս

վերջանալներդ

վերջանալներիդ

վերջանալուցդ

վերջանալներիցդ

վերջանալներովդ

վերջանալումդ

վերջանալներումդ

/veɾt͡ʃʰɑˈnɑl/

[veɾt͡ʃʰɑnɑ́l]

[veɾt͡ʃʰɑnɑ́l]

Learned borrowing from Old Armenian վերջանամ (verǰanam).

lbor

վերջացավ գնաց

վերջացած բան է

it's final, it has been decided, so there's no point in arguing

նրա բանը վերջացած է

his or her situation is hopeless, there's nothing left to hope for

(intransitive) to be exhausted, to be spent


վերջակետել

head

վերջակետել • (verǰaketel)

hy-verb

վերջակետել • (verǰaketel)

verǰaketel (romanization)
վերջակետել (infinitive)
վերջակետում (converb imperfective)
վերջակետվել (passive)
վերջակետելիս (converb simultaneous)
վերջակետել (converb perfective)
վերջակետ- (stem)
վերջակետելու (converb converb-i future)
վերջակետած (participle resultative)
վերջակետելիք (converb converb-ii future)
վերջակետող (participle subjective)
վերջակետի (connegative converb)
վերջակետում եմ (first-person indicative present singular)
վերջակետում ես (indicative present second-person singular)
վերջակետում է (indicative present singular third-person)
վերջակետում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերջակետում եք (indicative plural present second-person)
վերջակետում են (indicative plural present third-person)
վերջակետում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերջակետում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերջակետում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերջակետում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերջակետում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերջակետում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերջակետելու եմ (first-person future indicative singular)
վերջակետելու ես (future indicative second-person singular)
վերջակետելու է (future indicative singular third-person)
վերջակետելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերջակետելու եք (future indicative plural second-person)
վերջակետելու են (future indicative plural third-person)
վերջակետելու էի (first-person future indicative past singular)
վերջակետելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերջակետելու էր (future indicative past singular third-person)
վերջակետելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերջակետելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերջակետելու էին (future indicative past plural third-person)
վերջակետել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերջակետել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերջակետել է (indicative perfect present singular third-person)
վերջակետել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերջակետել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերջակետել են (indicative perfect plural present third-person)
վերջակետել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերջակետել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերջակետել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերջակետել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերջակետել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերջակետել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերջակետեցի (aorist first-person indicative singular)
վերջակետի (verǰaketecʻi, verǰaketi*) (aorist first-person indicative singular)
վերջակետեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերջակետիր (verǰaketecʻir, verǰaketir*) (aorist indicative second-person singular)
վերջակետեց (aorist indicative singular third-person)
վերջակետեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերջակետեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերջակետեցին (aorist indicative plural third-person)
վերջակետին (verǰaketecʻin, verǰaketin*) (aorist indicative plural third-person)
վերջակետեմ (first-person present singular subjunctive)
վերջակետես (present second-person singular subjunctive)
վերջակետի (present singular subjunctive third-person)
վերջակետենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերջակետեք (plural present second-person subjunctive)
վերջակետեն (plural present subjunctive third-person)
վերջակետեի (first-person past singular subjunctive)
վերջակետեիր (past second-person singular subjunctive)
վերջակետեր (past singular subjunctive third-person)
վերջակետեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերջակետեիք (past plural second-person subjunctive)
վերջակետեին (past plural subjunctive third-person)
կվերջակետեմ (conditional first-person future singular)
կվերջակետես (conditional future second-person singular)
կվերջակետի (conditional future singular third-person)
կվերջակետենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերջակետեք (conditional future plural second-person)
կվերջակետեն (conditional future plural third-person)
կվերջակետեի (conditional first-person past singular)
կվերջակետեիր (conditional past second-person singular)
կվերջակետեր (conditional past singular third-person)
կվերջակետեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերջակետեիք (conditional past plural second-person)
կվերջակետեին (conditional past plural third-person)
վերջակետի՛ր (imperative rare singular)
վերջակետի՛ (verǰaketír, verǰaketí*) (imperative rare singular)
վերջակետե՛ք (imperative plural rare)
չվերջակետել (infinitive negative)
չվերջակետած (negative participle resultative)
չվերջակետող (negative participle subjective)
չեմ վերջակետում (first-person indicative negative present singular)
չես վերջակետում (indicative negative present second-person singular)
չի վերջակետում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերջակետում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերջակետում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերջակետում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերջակետում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերջակետում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերջակետում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջակետում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերջակետում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերջակետում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջակետելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերջակետելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերջակետելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերջակետելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերջակետելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերջակետելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերջակետելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերջակետելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերջակետելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջակետելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերջակետելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերջակետելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջակետել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերջակետել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերջակետել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերջակետել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերջակետել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերջակետել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերջակետել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերջակետել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերջակետել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերջակետել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերջակետել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերջակետել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերջակետեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերջակետեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերջակետեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերջակետեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերջակետեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերջակետեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերջակետեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերջակետես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերջակետի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերջակետենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերջակետեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերջակետեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերջակետեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերջակետեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերջակետեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվերջակետեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերջակետեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերջակետեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերջակետի (conditional first-person future negative singular)
չես վերջակետի (conditional future negative second-person singular)
չի վերջակետի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերջակետի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերջակետի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերջակետի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերջակետի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերջակետի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերջակետի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերջակետի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերջակետի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերջակետի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերջակետիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերջակետեք (imperative negative plural rare)
վերջակետել (nominative singular singular-only)
վերջակետելու (dative singular singular-only)
վերջակետելուց (ablative singular singular-only)
վերջակետելով (instrumental singular singular-only)
վերջակետելում (locative singular singular-only)
վերջակետելը (definite nominative singular singular-only)
վերջակետելն (definite nominative singular singular-only)
վերջակետելուն (dative definite singular singular-only)
վերջակետելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերջակետելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերջակետելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերջակետելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերջակետելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերջակետելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերջակետելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերջակետելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերջակետելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերջակետելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերջակետելիս

վերջակետելու

վերջակետելիք

վերջակետող

վերջակետեցիր

վերջակետեցինք

վերջակետեցիք

վերջակետեցին

վերջակետեինք

վերջակետի՛ր, վերջակետի՛*

վերջակետե՛ք, վերջակետեցե՛ք**

մի՛ վերջակետիր, մի՛ վերջակետի*

մի՛ վերջակետեք, մի՛ վերջակետեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերջակետելը/վերջակետելն

վերջակետելներ

վերջակետելները/վերջակետելներն

վերջակետելու

վերջակետելուն

վերջակետելների

վերջակետելներին

վերջակետելուց

վերջակետելներից

վերջակետելով

վերջակետելներով

վերջակետելում

վերջակետելներում

վերջակետելներս

վերջակետելուս

վերջակետելներիս

վերջակետելուցս

վերջակետելներիցս

վերջակետելովս

վերջակետելներովս

վերջակետելումս

վերջակետելներումս

վերջակետելներդ

վերջակետելուդ

վերջակետելներիդ

վերջակետելուցդ

վերջակետելներիցդ

վերջակետելովդ

վերջակետելներովդ

վերջակետելումդ

վերջակետելներումդ


զարհուրեցնել

head

զարհուրեցնել • (zarhurecʻnel)

hy-verb

զարհուրեցնել • (zarhurecʻnel)

zarhurecʻnel (romanization)
զարհուրեցնել (infinitive)
զարհուրեցնում (converb imperfective)
զարհուրեցվել (passive)
զարհուրեցնելիս (converb simultaneous)
զարհուրեցրել (converb perfective)
զարհուրեցր- (stem)
զարհուրեցնելու (converb converb-i future)
զարհուրեցրած (participle resultative)
զարհուրեցնելիք (converb converb-ii future)
զարհուրեցնող (participle subjective)
զարհուրեցնի (connegative converb)
զարհուրեցնում եմ (first-person indicative present singular)
զարհուրեցնում ես (indicative present second-person singular)
զարհուրեցնում է (indicative present singular third-person)
զարհուրեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զարհուրեցնում եք (indicative plural present second-person)
զարհուրեցնում են (indicative plural present third-person)
զարհուրեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զարհուրեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զարհուրեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զարհուրեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զարհուրեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զարհուրեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զարհուրեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
զարհուրեցնելու ես (future indicative second-person singular)
զարհուրեցնելու է (future indicative singular third-person)
զարհուրեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զարհուրեցնելու եք (future indicative plural second-person)
զարհուրեցնելու են (future indicative plural third-person)
զարհուրեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
զարհուրեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
զարհուրեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
զարհուրեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զարհուրեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
զարհուրեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
զարհուրեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զարհուրեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
զարհուրեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
զարհուրեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զարհուրեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
զարհուրեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
զարհուրեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զարհուրեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զարհուրեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զարհուրեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զարհուրեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զարհուրեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զարհուրեցրի (aorist first-person indicative singular)
զարհուրեցրիր (aorist indicative second-person singular)
զարհուրեցրեց (aorist indicative singular third-person)
զարհուրեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զարհուրեցրիք (aorist indicative plural second-person)
զարհուրեցրին (aorist indicative plural third-person)
զարհուրեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
զարհուրեցնես (present second-person singular subjunctive)
զարհուրեցնի (present singular subjunctive third-person)
զարհուրեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զարհուրեցնեք (plural present second-person subjunctive)
զարհուրեցնեն (plural present subjunctive third-person)
զարհուրեցնեի (first-person past singular subjunctive)
զարհուրեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
զարհուրեցներ (past singular subjunctive third-person)
զարհուրեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զարհուրեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
զարհուրեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կզարհուրեցնեմ (conditional first-person future singular)
կզարհուրեցնես (conditional future second-person singular)
կզարհուրեցնի (conditional future singular third-person)
կզարհուրեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզարհուրեցնեք (conditional future plural second-person)
կզարհուրեցնեն (conditional future plural third-person)
կզարհուրեցնեի (conditional first-person past singular)
կզարհուրեցնեիր (conditional past second-person singular)
կզարհուրեցներ (conditional past singular third-person)
կզարհուրեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզարհուրեցնեիք (conditional past plural second-person)
կզարհուրեցնեին (conditional past plural third-person)
զարհուրեցրո՛ւ (imperative rare singular)
զարհուրեցրե՛ք (imperative plural rare)
չզարհուրեցնել (infinitive negative)
չզարհուրեցրած (negative participle resultative)
չզարհուրեցնող (negative participle subjective)
չեմ զարհուրեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես զարհուրեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի զարհուրեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք զարհուրեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք զարհուրեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն զարհուրեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի զարհուրեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զարհուրեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զարհուրեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զարհուրեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զարհուրեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զարհուրեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զարհուրեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես զարհուրեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի զարհուրեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զարհուրեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զարհուրեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զարհուրեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զարհուրեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զարհուրեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զարհուրեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զարհուրեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զարհուրեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զարհուրեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զարհուրեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զարհուրեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զարհուրեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զարհուրեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զարհուրեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զարհուրեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զարհուրեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զարհուրեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զարհուրեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զարհուրեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զարհուրեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զարհուրեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզարհուրեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չզարհուրեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզարհուրեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզարհուրեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզարհուրեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզարհուրեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չզարհուրեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզարհուրեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չզարհուրեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չզարհուրեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզարհուրեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզարհուրեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզարհուրեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզարհուրեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզարհուրեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չզարհուրեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզարհուրեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզարհուրեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զարհուրեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես զարհուրեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի զարհուրեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք զարհուրեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք զարհուրեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն զարհուրեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի զարհուրեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զարհուրեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր զարհուրեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զարհուրեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զարհուրեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին զարհուրեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զարհուրեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ զարհուրեցրեք (imperative negative plural rare)
զարհուրեցնել (nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելու (dative singular singular-only)
զարհուրեցնելուց (ablative singular singular-only)
զարհուրեցնելով (instrumental singular singular-only)
զարհուրեցնելում (locative singular singular-only)
զարհուրեցնելը (definite nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելն (definite nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելուն (dative definite singular singular-only)
զարհուրեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնել (infinitive)
զարհուրեցուցեր (evidential participle)
զարհուրեցուիլ (passive)
զարհուրեցնելու (converb converb-i future)
զարհուրեցնելիք (converb converb-ii future)
զարհուրեցուց- (stem)
զարհուրեցներ (connegative converb)
զարհուրեցուցած (participle resultative)
զարհուրեցնող (participle subjective)
կը զարհուրեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը զարհուրեցնես (indicative present second-person singular)
կը զարհուրեցնէ (indicative present singular third-person)
կը զարհուրեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը զարհուրեցնէք (indicative plural present second-person)
կը զարհուրեցնեն (indicative plural present)
կը զարհուրեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը զարհուրեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը զարհուրեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը զարհուրեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը զարհուրեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը զարհուրեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի զարհուրեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի զարհուրեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի զարհուրեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի զարհուրեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի զարհուրեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի զարհուրեցնեն (future indicative plural)
պիտի զարհուրեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի զարհուրեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի զարհուրեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի զարհուրեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի զարհուրեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի զարհուրեցնէին (future indicative past plural)
զարհուրեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
զարհուրեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
զարհուրեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
զարհուրեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զարհուրեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
զարհուրեցուցած են (indicative perfect plural present)
զարհուրեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
զարհուրեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զարհուրեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
զարհուրեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զարհուրեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զարհուրեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
զարհուրեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
զարհուրեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
զարհուրեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
զարհուրեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զարհուրեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
զարհուրեցուցեր են (indicative perfect plural present)
զարհուրեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
զարհուրեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զարհուրեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
զարհուրեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զարհուրեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զարհուրեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
զարհուրեցուցի (aorist first-person indicative singular)
զարհուրեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
զարհուրեցուց (aorist indicative singular third-person)
զարհուրեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զարհուրեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
զարհուրեցուցին (aorist indicative plural)
զարհուրեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
զարհուրեցնես (present second-person singular subjunctive)
զարհուրեցնէ (present singular subjunctive third-person)
զարհուրեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զարհուրեցնէք (plural present second-person subjunctive)
զարհուրեցնեն (plural present subjunctive)
զարհուրեցնէի (first-person past singular subjunctive)
զարհուրեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
զարհուրեցնէր (past singular subjunctive third-person)
զարհուրեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զարհուրեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
զարհուրեցնէին (past plural subjunctive)
զարհուրեցո՛ւր (imperative second-person singular)
զարհուրեցուցէ՛ք (imperative rare)
չզարհուրեցնել (infinitive negative)
չզարհուրեցուցած (negative participle resultative)
չզարհուրեցնող (negative participle subjective)
չեմ զարհուրեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես զարհուրեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի զարհուրեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք զարհուրեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք զարհուրեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն զարհուրեցներ (indicative negative plural present)
չէի զարհուրեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զարհուրեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զարհուրեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զարհուրեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զարհուրեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զարհուրեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չզարհուրեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չզարհուրեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չզարհուրեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չզարհուրեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չզարհուրեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չզարհուրեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չզարհուրեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չզարհուրեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չզարհուրեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չզարհուրեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չզարհուրեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չզարհուրեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ զարհուրեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զարհուրեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զարհուրեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զարհուրեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զարհուրեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զարհուրեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի զարհուրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զարհուրեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զարհուրեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զարհուրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զարհուրեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զարհուրեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ զարհուրեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զարհուրեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զարհուրեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զարհուրեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զարհուրեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զարհուրեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի զարհուրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զարհուրեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զարհուրեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զարհուրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զարհուրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զարհուրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չզարհուրեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզարհուրեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզարհուրեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չզարհուրեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզարհուրեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզարհուրեցուցին (aorist indicative negative plural)
չզարհուրեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզարհուրեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չզարհուրեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չզարհուրեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզարհուրեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չզարհուրեցնեն (negative plural present subjunctive)
չզարհուրեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չզարհուրեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզարհուրեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չզարհուրեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզարհուրեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզարհուրեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ զարհուրեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ զարհուրեցնէք (imperative negative rare)
զարհուրեցնել (nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելու (dative singular singular-only)
զարհուրեցնելէ (ablative singular singular-only)
զարհուրեցնելով (instrumental singular singular-only)
զարհուրեցնելը (definite nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելն (definite nominative singular singular-only)
զարհուրեցնելուն (dative definite singular singular-only)
զարհուրեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
զարհուրեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
զարհուրեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
զարհուրեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զարհուրեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զարհուրեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զարհուրեցնել

զարհուրեցվել

զարհուրեցնում

զարհուրեցնելիս

զարհուրեցրել

զարհուրեցնելու

զարհուրեցնելիք

զարհուրեցրած

զարհուրեցնող

զարհուրեցրեցի

զարհուրեցրեցիր

զարհուրեցրիր

զարհուրեցրեց

զարհուրեցրեցինք

զարհուրեցրինք

զարհուրեցրեցիք

զարհուրեցրիք

զարհուրեցրեցին

զարհուրեցրին

զարհուրեցնեմ

զարհուրեցնես

զարհուրեցնենք

զարհուրեցնեք

զարհուրեցնեն

զարհուրեցնեի

զարհուրեցնեիր

զարհուրեցներ

զարհուրեցնեինք

զարհուրեցնեիք

զարհուրեցնեին

զարհուրեցրո՛ւ, զարհուրեցրա՛*

զարհուրեցրե՛ք

մի՛ զարհուրեցրու, մի՛ զարհուրեցրա*

մի՛ զարհուրեցրեք

hy-decl-noun-unc

զարհուրեցնել

զարհուրեցնելը/զարհուրեցնելն

զարհուրեցնելներ

զարհուրեցնելները/զարհուրեցնելներն

զարհուրեցնելու

զարհուրեցնելուն

զարհուրեցնելների

զարհուրեցնելներին

զարհուրեցնելուց

զարհուրեցնելներից

զարհուրեցնելով

զարհուրեցնելներով

զարհուրեցնելում

զարհուրեցնելներում

զարհուրեցնելս

զարհուրեցնելներս

զարհուրեցնելուս

զարհուրեցնելներիս

զարհուրեցնելուցս

զարհուրեցնելներիցս

զարհուրեցնելովս

զարհուրեցնելներովս

զարհուրեցնելումս

զարհուրեցնելներումս

զարհուրեցնելդ

զարհուրեցնելներդ

զարհուրեցնելուդ

զարհուրեցնելներիդ

զարհուրեցնելուցդ

զարհուրեցնելներիցդ

զարհուրեցնելովդ

զարհուրեցնելներովդ

զարհուրեցնելումդ

զարհուրեցնելներումդ

hyw-conj

զարհուրեցնել

զարհուրեցուիլ

զարհուրեցուց

զարհուրեցնելիք

զարհուրեցնելու

զարհուրեցներ

չի զարհուրեցներ

զարհուրեցներ

զարհուրեցուցած

զարհուրեցուցեր

զարհուրեցնող

զարհուրեցուցի

զարհուրեցուցիր

զարհուրեցուց

զարհուրեցուցինք

զարհուրեցուցիք

զարհուրեցուցին

զարհուրեցնեմ

կը զարհուրեցնեմ

զարհուրեցնես

կը զարհուրեցնես

կը զարհուրեցնէ

զարհուրեցնենք

կը զարհուրեցնենք

զարհուրեցնէք

կը զարհուրեցնէք

զարհուրեցնեն

կը զարհուրեցնեն

զարհուրեցնէի

կը զարհուրեցնէի

զարհուրեցնէիր

կը զարհուրեցնէիր

զարհուրեցնէր

կը զարհուրեցնէր

զարհուրեցնէինք

կը զարհուրեցնէինք

զարհուրեցնէիք

կը զարհուրեցնէիք

զարհուրեցնէին

կը զարհուրեցնէին

զարհուրեցո՛ւր

զարհուրեցուցէ՛ք

մի՛ զարհուրեցներ

մի՛ զարհուրեցնէք

hyw-decl-noun-unc

զարհուրեցնել

զարհուրեցնելը/զարհուրեցնելն

զարհուրեցնելներ

զարհուրեցնելները/զարհուրեցնելներն

զարհուրեցնելու

զարհուրեցնելուն

զարհուրեցնելէն

զարհուրեցնելովը/զարհուրեցնելովն

զարհուրեցնելներու

զարհուրեցնելներուն

զարհուրեցնելներէն

զարհուրեցնելներովը/զարհուրեցնելներովն

զարհուրեցնելէ

զարհուրեցնելներէ

զարհուրեցնելով

զարհուրեցնելներով

զարհուրեցնելս

զարհուրեցնելներս

զարհուրեցնելուս

զարհուրեցնելներուս

զարհուրեցնելէս

զարհուրեցնելներէս

զարհուրեցնելովս

զարհուրեցնելներովս

զարհուրեցնելդ

զարհուրեցնելներդ

զարհուրեցնելուդ

զարհուրեցնելներէդ

զարհուրեցնելէդ

զարհուրեցնելներէդ

զարհուրեցնելովդ

զարհուրեցնելներովդ

From Old Armenian զարհուրեցուցանեմ (zarhurecʻucʻanem).

der

զարհուրեցուցանեմ

զարհուրել զարհուրել#Armenian

causative of զարհուրել (zarhurel): to terrify, to horrify


վերջացվել

head

վերջացվել • (verǰacʻvel) (traditional orthography spelling վերջացուել or վերջացւել)

verǰacʻvel (romanization)
orthography spelling վերջացուել (traditional)
վերջացւել (traditional)
վերջացվել (infinitive)
վերջացվում (converb imperfective)
վերջացվելիս (converb simultaneous)
վերջացվել (converb perfective)
վերջացվ- (stem)
վերջացվելու (converb converb-i future)
վերջացված (participle resultative)
վերջացվելիք (converb converb-ii future)
վերջացվող (participle subjective)
վերջացվի (connegative converb)
վերջացվում եմ (first-person indicative present singular)
վերջացվում ես (indicative present second-person singular)
վերջացվում է (indicative present singular third-person)
վերջացվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերջացվում եք (indicative plural present second-person)
վերջացվում են (indicative plural present third-person)
վերջացվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերջացվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերջացվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերջացվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերջացվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերջացվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերջացվելու եմ (first-person future indicative singular)
վերջացվելու ես (future indicative second-person singular)
վերջացվելու է (future indicative singular third-person)
վերջացվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերջացվելու եք (future indicative plural second-person)
վերջացվելու են (future indicative plural third-person)
վերջացվելու էի (first-person future indicative past singular)
վերջացվելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերջացվելու էր (future indicative past singular third-person)
վերջացվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերջացվելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերջացվելու էին (future indicative past plural third-person)
վերջացվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերջացվել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերջացվել է (indicative perfect present singular third-person)
վերջացվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերջացվել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերջացվել են (indicative perfect plural present third-person)
վերջացվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերջացվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերջացվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերջացվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերջացվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերջացվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերջացվեցի (aorist first-person indicative singular)
վերջացվի (verǰacʻvecʻi, verǰacʻvi*) (aorist first-person indicative singular)
վերջացվեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերջացվիր (verǰacʻvecʻir, verǰacʻvir*) (aorist indicative second-person singular)
վերջացվեց (aorist indicative singular third-person)
վերջացվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերջացվեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերջացվեցին (aorist indicative plural third-person)
վերջացվին (verǰacʻvecʻin, verǰacʻvin*) (aorist indicative plural third-person)
վերջացվեմ (first-person present singular subjunctive)
վերջացվես (present second-person singular subjunctive)
վերջացվի (present singular subjunctive third-person)
վերջացվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերջացվեք (plural present second-person subjunctive)
վերջացվեն (plural present subjunctive third-person)
վերջացվեի (first-person past singular subjunctive)
վերջացվեիր (past second-person singular subjunctive)
վերջացվեր (past singular subjunctive third-person)
վերջացվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերջացվեիք (past plural second-person subjunctive)
վերջացվեին (past plural subjunctive third-person)
կվերջացվեմ (conditional first-person future singular)
կվերջացվես (conditional future second-person singular)
կվերջացվի (conditional future singular third-person)
կվերջացվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերջացվեք (conditional future plural second-person)
կվերջացվեն (conditional future plural third-person)
կվերջացվեի (conditional first-person past singular)
կվերջացվեիր (conditional past second-person singular)
կվերջացվեր (conditional past singular third-person)
կվերջացվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերջացվեիք (conditional past plural second-person)
կվերջացվեին (conditional past plural third-person)
վերջացվի՛ր (imperative rare singular)
վերջացվի՛ (verǰacʻvír, verǰacʻví*) (imperative rare singular)
վերջացվե՛ք (imperative plural rare)
չվերջացվել (infinitive negative)
չվերջացված (negative participle resultative)
չվերջացվող (negative participle subjective)
չեմ վերջացվում (first-person indicative negative present singular)
չես վերջացվում (indicative negative present second-person singular)
չի վերջացվում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերջացվում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերջացվում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերջացվում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերջացվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերջացվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերջացվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջացվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերջացվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերջացվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջացվելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերջացվելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերջացվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերջացվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերջացվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերջացվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերջացվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերջացվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերջացվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջացվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերջացվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերջացվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջացվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերջացվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերջացվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերջացվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերջացվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերջացվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերջացվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերջացվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերջացվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերջացվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերջացվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերջացվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերջացվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերջացվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերջացվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերջացվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերջացվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերջացվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերջացվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերջացվես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերջացվի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերջացվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերջացվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերջացվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերջացվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերջացվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերջացվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվերջացվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերջացվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերջացվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերջացվի (conditional first-person future negative singular)
չես վերջացվի (conditional future negative second-person singular)
չի վերջացվի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերջացվի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերջացվի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերջացվի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերջացվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերջացվի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերջացվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերջացվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերջացվի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերջացվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերջացվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերջացվեք (imperative negative plural rare)
վերջացվել (nominative singular singular-only)
վերջացվելու (dative singular singular-only)
վերջացվելուց (ablative singular singular-only)
վերջացվելով (instrumental singular singular-only)
վերջացվելում (locative singular singular-only)
վերջացվելը (definite nominative singular singular-only)
վերջացվելն (definite nominative singular singular-only)
վերջացվելուն (dative definite singular singular-only)
վերջացվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերջացվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերջացվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերջացվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերջացվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերջացվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերջացվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերջացվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերջացվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերջացվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերջացվող

վերջացվեցինք

վերջացվի՛ր, վերջացվի՛*

վերջացվե՛ք, վերջացվեցե՛ք**

մի՛ վերջացվիր, մի՛ վերջացվի*

մի՛ վերջացվեք, մի՛ վերջացվեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերջացվելը/վերջացվելն

վերջացվելներ

վերջացվելները/վերջացվելներն

վերջացվելուն

վերջացվելների

վերջացվելներին

վերջացվելուց

վերջացվելներից

վերջացվելներով

վերջացվելում

վերջացվելներում

վերջացվելներս

վերջացվելուս

վերջացվելներիս

վերջացվելուցս

վերջացվելներիցս

վերջացվելովս

վերջացվելներովս

վերջացվելումս

վերջացվելներումս

վերջացվելներդ

վերջացվելուդ

վերջացվելներիդ

վերջացվելուցդ

վերջացվելներիցդ

վերջացվելովդ

վերջացվելներովդ

վերջացվելումդ

վերջացվելներումդ

վերջացնել վերջացնել#Armenian


վերջափակել

head

վերջափակել • (verǰapʻakel)

hy-verb

վերջափակել • (verǰapʻakel)

verǰapʻakel (romanization)
վերջափակել (infinitive)
վերջափակում (converb imperfective)
վերջափակվել (passive)
վերջափակելիս (converb simultaneous)
վերջափակել (converb perfective)
վերջափակ- (stem)
վերջափակելու (converb converb-i future)
վերջափակած (participle resultative)
վերջափակելիք (converb converb-ii future)
վերջափակող (participle subjective)
վերջափակի (connegative converb)
վերջափակում եմ (first-person indicative present singular)
վերջափակում ես (indicative present second-person singular)
վերջափակում է (indicative present singular third-person)
վերջափակում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերջափակում եք (indicative plural present second-person)
վերջափակում են (indicative plural present third-person)
վերջափակում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերջափակում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերջափակում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերջափակում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերջափակում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերջափակում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերջափակելու եմ (first-person future indicative singular)
վերջափակելու ես (future indicative second-person singular)
վերջափակելու է (future indicative singular third-person)
վերջափակելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերջափակելու եք (future indicative plural second-person)
վերջափակելու են (future indicative plural third-person)
վերջափակելու էի (first-person future indicative past singular)
վերջափակելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերջափակելու էր (future indicative past singular third-person)
վերջափակելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերջափակելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերջափակելու էին (future indicative past plural third-person)
վերջափակել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերջափակել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերջափակել է (indicative perfect present singular third-person)
վերջափակել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերջափակել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերջափակել են (indicative perfect plural present third-person)
վերջափակել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերջափակել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերջափակել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերջափակել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերջափակել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերջափակել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերջափակեցի (aorist first-person indicative singular)
վերջափակի (verǰapʻakecʻi, verǰapʻaki*) (aorist first-person indicative singular)
վերջափակեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերջափակեց (aorist indicative singular third-person)
վերջափակեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերջափակեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերջափակեցին (aorist indicative plural third-person)
վերջափակեմ (first-person present singular subjunctive)
վերջափակես (present second-person singular subjunctive)
վերջափակի (present singular subjunctive third-person)
վերջափակենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերջափակեք (plural present second-person subjunctive)
վերջափակեն (plural present subjunctive third-person)
վերջափակեի (first-person past singular subjunctive)
վերջափակեիր (past second-person singular subjunctive)
վերջափակեր (past singular subjunctive third-person)
վերջափակեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերջափակեիք (past plural second-person subjunctive)
վերջափակեին (past plural subjunctive third-person)
կվերջափակեմ (conditional first-person future singular)
կվերջափակես (conditional future second-person singular)
կվերջափակի (conditional future singular third-person)
կվերջափակենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերջափակեք (conditional future plural second-person)
կվերջափակեն (conditional future plural third-person)
կվերջափակեի (conditional first-person past singular)
կվերջափակեիր (conditional past second-person singular)
կվերջափակեր (conditional past singular third-person)
կվերջափակեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերջափակեիք (conditional past plural second-person)
կվերջափակեին (conditional past plural third-person)
վերջափակի՛ր (imperative rare singular)
վերջափակի՛ (verǰapʻakír, verǰapʻakí*) (imperative rare singular)
վերջափակե՛ք (imperative plural rare)
չվերջափակել (infinitive negative)
չվերջափակած (negative participle resultative)
չվերջափակող (negative participle subjective)
չեմ վերջափակում (first-person indicative negative present singular)
չես վերջափակում (indicative negative present second-person singular)
չի վերջափակում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերջափակում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերջափակում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերջափակում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերջափակում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերջափակում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերջափակում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջափակում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերջափակում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերջափակում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջափակելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերջափակելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերջափակելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերջափակելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերջափակելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերջափակելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերջափակելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերջափակելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերջափակելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերջափակելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերջափակելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերջափակելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերջափակել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերջափակել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերջափակել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերջափակել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերջափակել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերջափակել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերջափակել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերջափակել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերջափակել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերջափակել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերջափակել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերջափակել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերջափակեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերջափակեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերջափակեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերջափակեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերջափակեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերջափակեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերջափակեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերջափակես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերջափակի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերջափակենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերջափակեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերջափակեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերջափակեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերջափակեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերջափակեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվերջափակեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերջափակեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերջափակեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերջափակի (conditional first-person future negative singular)
չես վերջափակի (conditional future negative second-person singular)
չի վերջափակի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերջափակի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերջափակի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերջափակի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերջափակի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերջափակի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերջափակի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերջափակի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերջափակի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերջափակի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերջափակիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերջափակեք (imperative negative plural rare)
վերջափակել (nominative singular singular-only)
վերջափակելու (dative singular singular-only)
վերջափակելուց (ablative singular singular-only)
վերջափակելով (instrumental singular singular-only)
վերջափակելում (locative singular singular-only)
վերջափակելը (definite nominative singular singular-only)
վերջափակելն (definite nominative singular singular-only)
վերջափակելուն (dative definite singular singular-only)
վերջափակելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերջափակելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերջափակելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերջափակելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերջափակելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերջափակելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերջափակելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերջափակելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերջափակելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերջափակելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերջափակելիս

վերջափակելու

վերջափակելիք

վերջափակող

վերջափակեցիր

վերջափակեցինք

վերջափակեցիք

վերջափակեցին

վերջափակեինք

վերջափակի՛ր, վերջափակի՛*

վերջափակե՛ք, վերջափակեցե՛ք**

մի՛ վերջափակիր, մի՛ վերջափակի*

մի՛ վերջափակեք, մի՛ վերջափակեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերջափակելը/վերջափակելն

վերջափակելներ

վերջափակելները/վերջափակելներն

վերջափակելու

վերջափակելուն

վերջափակելների

վերջափակելներին

վերջափակելուց

վերջափակելներից

վերջափակելով

վերջափակելներով

վերջափակելում

վերջափակելներում

վերջափակելներս

վերջափակելուս

վերջափակելներիս

վերջափակելուցս

վերջափակելներիցս

վերջափակելովս

վերջափակելներովս

վերջափակելումս

վերջափակելներումս

վերջափակելներդ

վերջափակելուդ

վերջափակելներիդ

վերջափակելուցդ

վերջափակելներիցդ

վերջափակելովդ

վերջափակելներովդ

վերջափակելումդ

վերջափակելներումդ

[veɾt͡ʃʰɑpʰɑkél]

[veɾt͡ʃʰɑpʰɑɡél]

վերջ (verǰ) + -ա- (-a-) + փակել (pʻakel)