կանխամտածվել

head

կանխամտածուել

կանխամտածւել

կանխամտածվել • (kanxamtacvel) (traditional orthography spelling կանխամտածուել or կանխամտածւել)

hy-verb

կանխամտածուել

կանխամտածւել

kanxamtacvel (romanization)
orthography spelling կանխամտածուել (traditional)
կանխամտածւել (traditional)
կանխամտածվել (infinitive)
կանխամտածվում (converb imperfective)
կանխամտածվելիս (converb simultaneous)
կանխամտածվել (converb perfective)
կանխամտածվ- (stem)
կանխամտածվելու (converb converb-i future)
կանխամտածված (participle resultative)
կանխամտածվելիք (converb converb-ii future)
կանխամտածվող (participle subjective)
կանխամտածվի (connegative converb)
կանխամտածվում եմ (first-person indicative present singular)
կանխամտածվում ես (indicative present second-person singular)
կանխամտածվում է (indicative present singular third-person)
կանխամտածվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կանխամտածվում եք (indicative plural present second-person)
կանխամտածվում են (indicative plural present third-person)
կանխամտածվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կանխամտածվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կանխամտածվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կանխամտածվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կանխամտածվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կանխամտածվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կանխամտածվելու եմ (first-person future indicative singular)
կանխամտածվելու ես (future indicative second-person singular)
կանխամտածվելու է (future indicative singular third-person)
կանխամտածվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կանխամտածվելու եք (future indicative plural second-person)
կանխամտածվելու են (future indicative plural third-person)
կանխամտածվելու էի (first-person future indicative past singular)
կանխամտածվելու էիր (future indicative past second-person singular)
կանխամտածվելու էր (future indicative past singular third-person)
կանխամտածվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կանխամտածվելու էիք (future indicative past plural second-person)
կանխամտածվելու էին (future indicative past plural third-person)
կանխամտածվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կանխամտածվել ես (indicative perfect present second-person singular)
կանխամտածվել է (indicative perfect present singular third-person)
կանխամտածվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կանխամտածվել եք (indicative perfect plural present second-person)
կանխամտածվել են (indicative perfect plural present third-person)
կանխամտածվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կանխամտածվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կանխամտածվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կանխամտածվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կանխամտածվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կանխամտածվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կանխամտածվեցի (aorist first-person indicative singular)
կանխամտածվեցիր (aorist indicative second-person singular)
կանխամտածվեց (aorist indicative singular third-person)
կանխամտածվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կանխամտածվեցիք (aorist indicative plural second-person)
կանխամտածվեցին (aorist indicative plural third-person)
կանխամտածվեմ (first-person present singular subjunctive)
կանխամտածվես (present second-person singular subjunctive)
կանխամտածվի (present singular subjunctive third-person)
կանխամտածվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կանխամտածվեք (plural present second-person subjunctive)
կանխամտածվեն (plural present subjunctive third-person)
կանխամտածվեի (first-person past singular subjunctive)
կանխամտածվեիր (past second-person singular subjunctive)
կանխամտածվեր (past singular subjunctive third-person)
կանխամտածվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կանխամտածվեիք (past plural second-person subjunctive)
կանխամտածվեին (past plural subjunctive third-person)
կկանխամտածվեմ (conditional first-person future singular)
կկանխամտածվես (conditional future second-person singular)
կկանխամտածվի (conditional future singular third-person)
կկանխամտածվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկանխամտածվեք (conditional future plural second-person)
կկանխամտածվեն (conditional future plural third-person)
կկանխամտածվեի (conditional first-person past singular)
կկանխամտածվեիր (conditional past second-person singular)
կկանխամտածվեր (conditional past singular third-person)
կկանխամտածվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկանխամտածվեիք (conditional past plural second-person)
կկանխամտածվեին (conditional past plural third-person)
կանխամտածվի՛ր (imperative rare singular)
կանխամտածվե՛ք (imperative plural rare)
չկանխամտածվել (infinitive negative)
չկանխամտածված (negative participle resultative)
չկանխամտածվող (negative participle subjective)
չեմ կանխամտածվում (first-person indicative negative present singular)
չես կանխամտածվում (indicative negative present second-person singular)
չի կանխամտածվում (indicative negative present singular third-person)
չենք կանխամտածվում (first-person indicative negative plural present)
չեք կանխամտածվում (indicative negative plural present second-person)
չեն կանխամտածվում (indicative negative plural present third-person)
չէի կանխամտածվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կանխամտածվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կանխամտածվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կանխամտածվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կանխամտածվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կանխամտածվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կանխամտածվելու (first-person future indicative negative singular)
չես կանխամտածվելու (future indicative negative second-person singular)
չի կանխամտածվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կանխամտածվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կանխամտածվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կանխամտածվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կանխամտածվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կանխամտածվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կանխամտածվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կանխամտածվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կանխամտածվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կանխամտածվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կանխամտածվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կանխամտածվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կանխամտածվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կանխամտածվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կանխամտածվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կանխամտածվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կանխամտածվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կանխամտածվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կանխամտածվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կանխամտածվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կանխամտածվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կանխամտածվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկանխամտածվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկանխամտածվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկանխամտածվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկանխամտածվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկանխամտածվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկանխամտածվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկանխամտածվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկանխամտածվես (negative present second-person singular subjunctive)
չկանխամտածվի (negative present singular subjunctive third-person)
չկանխամտածվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկանխամտածվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկանխամտածվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկանխամտածվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկանխամտածվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկանխամտածվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկանխամտածվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկանխամտածվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկանխամտածվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կանխամտածվի (conditional first-person future negative singular)
չես կանխամտածվի (conditional future negative second-person singular)
չի կանխամտածվի (conditional future negative singular third-person)
չենք կանխամտածվի (conditional first-person future negative plural)
չեք կանխամտածվի (conditional future negative plural second-person)
չեն կանխամտածվի (conditional future negative plural third-person)
չէի կանխամտածվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կանխամտածվի (conditional negative past second-person singular)
չէր կանխամտածվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կանխամտածվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կանխամտածվի (conditional negative past plural second-person)
չէին կանխամտածվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կանխամտածվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կանխամտածվեք (imperative negative plural rare)
կանխամտածվել (nominative singular singular-only)
կանխամտածվելու (dative singular singular-only)
կանխամտածվելուց (ablative singular singular-only)
կանխամտածվելով (instrumental singular singular-only)
կանխամտածվելում (locative singular singular-only)
կանխամտածվելը (definite nominative singular singular-only)
կանխամտածվելն (definite nominative singular singular-only)
կանխամտածվելուն (dative definite singular singular-only)
կանխամտածվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կանխամտածվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կանխամտածվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կանխամտածվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կանխամտածվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կանխամտածվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կանխամտածվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կանխամտածվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կանխամտածվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կանխամտածվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կանխամտածվել

կանխամտածվում

կանխամտածվելիս

կանխամտածվել

կանխամտածվելու

կանխամտածվելիք

կանխամտածված

կանխամտածվող

կանխամտածվեցի

կանխամտածվեցիր

կանխամտածվիր

կանխամտածվեց

կանխամտածվեցինք

կանխամտածվինք

կանխամտածվեցիք

կանխամտածվիք

կանխամտածվեցին

կանխամտածվին

կանխամտածվեմ

կանխամտածվես

կանխամտածվենք

կանխամտածվեք

կանխամտածվեն

կանխամտածվեի

կանխամտածվեիր

կանխամտածվեր

կանխամտածվեինք

կանխամտածվեիք

կանխամտածվեին

կանխամտածվի՛ր, կանխամտածվի՛*

կանխամտածվե՛ք, կանխամտածվեցե՛ք**

մի՛ կանխամտածվիր, մի՛ կանխամտածվի*

մի՛ կանխամտածվեք, մի՛ կանխամտածվեցեք**

hy-decl-noun-unc

կանխամտածվել

կանխամտածվելը/կանխամտածվելն

կանխամտածվելներ

կանխամտածվելները/կանխամտածվելներն

կանխամտածվելու

կանխամտածվելուն

կանխամտածվելների

կանխամտածվելներին

կանխամտածվելուց

կանխամտածվելներից

կանխամտածվելով

կանխամտածվելներով

կանխամտածվելում

կանխամտածվելներում

կանխամտածվելս

կանխամտածվելներս

կանխամտածվելուս

կանխամտածվելներիս

կանխամտածվելուցս

կանխամտածվելներիցս

կանխամտածվելովս

կանխամտածվելներովս

կանխամտածվելումս

կանխամտածվելներումս

կանխամտածվելդ

կանխամտածվելներդ

կանխամտածվելուդ

կանխամտածվելներիդ

կանխամտածվելուցդ

կանխամտածվելներիցդ

կանխամտածվելովդ

կանխամտածվելներովդ

կանխամտածվելումդ

կանխամտածվելներումդ

կանխամտածել կանխամտածել#Armenian

mediopassive of կանխամտածել (kanxamtacel)


սոված

sovac (romanization)
սոված (nominative singular)
սովածներ (nominative plural)
սովածի (dative singular)
սովածների (dative plural)
սովածից (ablative singular)
սովածներից (ablative plural)
սովածով (instrumental singular)
սովածներով (instrumental plural)
սովածում (locative singular)
սովածներում (locative plural)
սովածը (definite nominative singular)
սովածն (definite nominative singular)
սովածները (definite nominative plural)
սովածներն (definite nominative plural)
սովածին (dative definite singular)
սովածներին (dative definite plural)
սովածս (first-person nominative possessive singular)
սովածներս (first-person nominative plural possessive)
սովածիս (dative first-person possessive singular)
սովածներիս (dative first-person plural possessive)
սովածիցս (ablative first-person possessive singular)
սովածներիցս (ablative first-person plural possessive)
սովածովս (first-person instrumental possessive singular)
սովածներովս (first-person instrumental plural possessive)
սովածումս (first-person locative possessive singular)
սովածներումս (first-person locative plural possessive)
սովածդ (nominative possessive second-person singular)
սովածներդ (nominative plural possessive second-person)
սովածիդ (dative possessive second-person singular)
սովածներիդ (dative plural possessive second-person)
սովածիցդ (ablative possessive second-person singular)
սովածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
սովածովդ (instrumental possessive second-person singular)
սովածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
սովածումդ (locative possessive second-person singular)
սովածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

սովածը/սովածն

սովածները/սովածներն

սովածներումս

սովածներումդ

սովել սովել#Armenian


համաձայնել

hamajaynel (romanization)
համաձայնել (infinitive)
համաձայնում (converb imperfective)
համաձայնվել (passive)
համաձայնելիս (converb simultaneous)
համաձայնեցնել (causative)
համաձայնացնել (causative)
համաձայնել (converb perfective)
համաձայն- (stem)
համաձայնելու (converb converb-i future)
համաձայնած (participle resultative)
համաձայնելիք (converb converb-ii future)
համաձայնող (participle subjective)
համաձայնի (connegative converb)
համաձայնում եմ (first-person indicative present singular)
համաձայնում ես (indicative present second-person singular)
համաձայնում է (indicative present singular third-person)
համաձայնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
համաձայնում եք (indicative plural present second-person)
համաձայնում են (indicative plural present third-person)
համաձայնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
համաձայնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
համաձայնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
համաձայնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
համաձայնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
համաձայնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
համաձայնելու եմ (first-person future indicative singular)
համաձայնելու ես (future indicative second-person singular)
համաձայնելու է (future indicative singular third-person)
համաձայնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
համաձայնելու եք (future indicative plural second-person)
համաձայնելու են (future indicative plural third-person)
համաձայնելու էի (first-person future indicative past singular)
համաձայնելու էիր (future indicative past second-person singular)
համաձայնելու էր (future indicative past singular third-person)
համաձայնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
համաձայնելու էիք (future indicative past plural second-person)
համաձայնելու էին (future indicative past plural third-person)
համաձայնել եմ (first-person indicative perfect present singular)
համաձայնել ես (indicative perfect present second-person singular)
համաձայնել է (indicative perfect present singular third-person)
համաձայնել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
համաձայնել եք (indicative perfect plural present second-person)
համաձայնել են (indicative perfect plural present third-person)
համաձայնել էի (first-person indicative pluperfect singular)
համաձայնել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
համաձայնել էր (indicative pluperfect singular third-person)
համաձայնել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
համաձայնել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
համաձայնել էին (indicative pluperfect plural third-person)
համաձայնեցի (aorist first-person indicative singular)
համաձայնի (hamajaynecʻi, hamajayni*) (aorist first-person indicative singular)
համաձայնեցիր (aorist indicative second-person singular)
համաձայնիր (hamajaynecʻir, hamajaynir*) (aorist indicative second-person singular)
համաձայնեց (aorist indicative singular third-person)
համաձայնեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
համաձայնեցիք (aorist indicative plural second-person)
համաձայնեցին (aorist indicative plural third-person)
համաձայնին (hamajaynecʻin, hamajaynin*) (aorist indicative plural third-person)
համաձայնեմ (first-person present singular subjunctive)
համաձայնես (present second-person singular subjunctive)
համաձայնի (present singular subjunctive third-person)
համաձայնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
համաձայնեք (plural present second-person subjunctive)
համաձայնեն (plural present subjunctive third-person)
համաձայնեի (first-person past singular subjunctive)
համաձայնեիր (past second-person singular subjunctive)
համաձայներ (past singular subjunctive third-person)
համաձայնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
համաձայնեիք (past plural second-person subjunctive)
համաձայնեին (past plural subjunctive third-person)
կհամաձայնեմ (conditional first-person future singular)
կհամաձայնես (conditional future second-person singular)
կհամաձայնի (conditional future singular third-person)
կհամաձայնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհամաձայնեք (conditional future plural second-person)
կհամաձայնեն (conditional future plural third-person)
կհամաձայնեի (conditional first-person past singular)
կհամաձայնեիր (conditional past second-person singular)
կհամաձայներ (conditional past singular third-person)
կհամաձայնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհամաձայնեիք (conditional past plural second-person)
կհամաձայնեին (conditional past plural third-person)
համաձայնի՛ր (imperative rare singular)
համաձայնի՛ (hamajaynír, hamajayní*) (imperative rare singular)
համաձայնե՛ք (imperative plural rare)
չհամաձայնել (infinitive negative)
չհամաձայնած (negative participle resultative)
չհամաձայնող (negative participle subjective)
չեմ համաձայնում (first-person indicative negative present singular)
չես համաձայնում (indicative negative present second-person singular)
չի համաձայնում (indicative negative present singular third-person)
չենք համաձայնում (first-person indicative negative plural present)
չեք համաձայնում (indicative negative plural present second-person)
չեն համաձայնում (indicative negative plural present third-person)
չէի համաձայնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր համաձայնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր համաձայնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք համաձայնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք համաձայնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին համաձայնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ համաձայնելու (first-person future indicative negative singular)
չես համաձայնելու (future indicative negative second-person singular)
չի համաձայնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք համաձայնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք համաձայնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն համաձայնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի համաձայնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր համաձայնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր համաձայնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք համաձայնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք համաձայնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին համաձայնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ համաձայնել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես համաձայնել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի համաձայնել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք համաձայնել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք համաձայնել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն համաձայնել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի համաձայնել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր համաձայնել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր համաձայնել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք համաձայնել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք համաձայնել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին համաձայնել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհամաձայնեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհամաձայնեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհամաձայնեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհամաձայնեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհամաձայնեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհամաձայնեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհամաձայնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհամաձայնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհամաձայնի (negative present singular subjunctive third-person)
չհամաձայնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհամաձայնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհամաձայնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհամաձայնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհամաձայնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհամաձայներ (negative past singular subjunctive third-person)
չհամաձայնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհամաձայնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհամաձայնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ համաձայնի (conditional first-person future negative singular)
չես համաձայնի (conditional future negative second-person singular)
չի համաձայնի (conditional future negative singular third-person)
չենք համաձայնի (conditional first-person future negative plural)
չեք համաձայնի (conditional future negative plural second-person)
չեն համաձայնի (conditional future negative plural third-person)
չէի համաձայնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր համաձայնի (conditional negative past second-person singular)
չէր համաձայնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք համաձայնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք համաձայնի (conditional negative past plural second-person)
չէին համաձայնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ համաձայնիր (imperative negative rare singular)
մի՛ համաձայնեք (imperative negative plural rare)
համաձայնել (nominative singular singular-only)
համաձայնելու (dative singular singular-only)
համաձայնելուց (ablative singular singular-only)
համաձայնելով (instrumental singular singular-only)
համաձայնելում (locative singular singular-only)
համաձայնելը (definite nominative singular singular-only)
համաձայնելն (definite nominative singular singular-only)
համաձայնելուն (dative definite singular singular-only)
համաձայնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
համաձայնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
համաձայնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
համաձայնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
համաձայնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
համաձայնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
համաձայնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
համաձայնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
համաձայնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
համաձայնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

համաձայնեցնել, համաձայնացնել*, համաձայնցնել*

համաձայնելիս

համաձայնելու

համաձայնելիք

համաձայնող

համաձայնեցիր

համաձայնեցինք

համաձայնեցիք

համաձայնեցին

համաձայնեինք

համաձայնի՛ր, համաձայնի՛*

համաձայնե՛ք, համաձայնեցե՛ք**

մի՛ համաձայնիր, մի՛ համաձայնի*

մի՛ համաձայնեք, մի՛ համաձայնեցեք**

hy-decl-noun-unc

համաձայնելը/համաձայնելն

համաձայնելներ

համաձայնելները/համաձայնելներն

համաձայնելու

համաձայնելուն

համաձայնելների

համաձայնելներին

համաձայնելուց

համաձայնելներից

համաձայնելով

համաձայնելներով

համաձայնելում

համաձայնելներում

համաձայնելներս

համաձայնելուս

համաձայնելներիս

համաձայնելուցս

համաձայնելներիցս

համաձայնելովս

համաձայնելներովս

համաձայնելումս

համաձայնելներումս

համաձայնելներդ

համաձայնելուդ

համաձայնելներիդ

համաձայնելուցդ

համաձայնելներիցդ

համաձայնելովդ

համաձայնելներովդ

համաձայնելումդ

համաձայնելներումդ

From Old Armenian համաձայնեմ (hamajaynem).

(grammar) to agree (e.g., in number and gender)


պայմանավորել

head

պայմանաւորել

պայմանավորել • (paymanavorel) (traditional orthography spelling պայմանաւորել)

hy-verb

պայմանաւորել

paymanavorel (romanization)
orthography spelling պայմանաւորել (traditional)
պայմանավորել (infinitive)
պայմանավորում (converb imperfective)
պայմանավորվել (passive)
պայմանավորելիս (converb simultaneous)
պայմանավորել (converb perfective)
պայմանավոր- (stem)
պայմանավորելու (converb converb-i future)
պայմանավորած (participle resultative)
պայմանավորելիք (converb converb-ii future)
պայմանավորող (participle subjective)
պայմանավորի (connegative converb)
պայմանավորում եմ (first-person indicative present singular)
պայմանավորում ես (indicative present second-person singular)
պայմանավորում է (indicative present singular third-person)
պայմանավորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
պայմանավորում եք (indicative plural present second-person)
պայմանավորում են (indicative plural present third-person)
պայմանավորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
պայմանավորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
պայմանավորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
պայմանավորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
պայմանավորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
պայմանավորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
պայմանավորելու եմ (first-person future indicative singular)
պայմանավորելու ես (future indicative second-person singular)
պայմանավորելու է (future indicative singular third-person)
պայմանավորելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պայմանավորելու եք (future indicative plural second-person)
պայմանավորելու են (future indicative plural third-person)
պայմանավորելու էի (first-person future indicative past singular)
պայմանավորելու էիր (future indicative past second-person singular)
պայմանավորելու էր (future indicative past singular third-person)
պայմանավորելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պայմանավորելու էիք (future indicative past plural second-person)
պայմանավորելու էին (future indicative past plural third-person)
պայմանավորել եմ (first-person indicative perfect present singular)
պայմանավորել ես (indicative perfect present second-person singular)
պայմանավորել է (indicative perfect present singular third-person)
պայմանավորել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պայմանավորել եք (indicative perfect plural present second-person)
պայմանավորել են (indicative perfect plural present third-person)
պայմանավորել էի (first-person indicative pluperfect singular)
պայմանավորել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պայմանավորել էր (indicative pluperfect singular third-person)
պայմանավորել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պայմանավորել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պայմանավորել էին (indicative pluperfect plural third-person)
պայմանավորեցի (aorist first-person indicative singular)
պայմանավորեցիր (aorist indicative second-person singular)
պայմանավորեց (aorist indicative singular third-person)
պայմանավորեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պայմանավորեցիք (aorist indicative plural second-person)
պայմանավորեցին (aorist indicative plural third-person)
պայմանավորեմ (first-person present singular subjunctive)
պայմանավորես (present second-person singular subjunctive)
պայմանավորի (present singular subjunctive third-person)
պայմանավորենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պայմանավորեք (plural present second-person subjunctive)
պայմանավորեն (plural present subjunctive third-person)
պայմանավորեի (first-person past singular subjunctive)
պայմանավորեիր (past second-person singular subjunctive)
պայմանավորեր (past singular subjunctive third-person)
պայմանավորեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պայմանավորեիք (past plural second-person subjunctive)
պայմանավորեին (past plural subjunctive third-person)
կպայմանավորեմ (conditional first-person future singular)
կպայմանավորես (conditional future second-person singular)
կպայմանավորի (conditional future singular third-person)
կպայմանավորենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կպայմանավորեք (conditional future plural second-person)
կպայմանավորեն (conditional future plural third-person)
կպայմանավորեի (conditional first-person past singular)
կպայմանավորեիր (conditional past second-person singular)
կպայմանավորեր (conditional past singular third-person)
կպայմանավորեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կպայմանավորեիք (conditional past plural second-person)
կպայմանավորեին (conditional past plural third-person)
պայմանավորի՛ր (imperative rare singular)
պայմանավորե՛ք (imperative plural rare)
չպայմանավորել (infinitive negative)
չպայմանավորած (negative participle resultative)
չպայմանավորող (negative participle subjective)
չեմ պայմանավորում (first-person indicative negative present singular)
չես պայմանավորում (indicative negative present second-person singular)
չի պայմանավորում (indicative negative present singular third-person)
չենք պայմանավորում (first-person indicative negative plural present)
չեք պայմանավորում (indicative negative plural present second-person)
չեն պայմանավորում (indicative negative plural present third-person)
չէի պայմանավորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պայմանավորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պայմանավորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պայմանավորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պայմանավորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պայմանավորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ պայմանավորելու (first-person future indicative negative singular)
չես պայմանավորելու (future indicative negative second-person singular)
չի պայմանավորելու (future indicative negative singular third-person)
չենք պայմանավորելու (first-person future indicative negative plural)
չեք պայմանավորելու (future indicative negative plural second-person)
չեն պայմանավորելու (future indicative negative plural third-person)
չէի պայմանավորելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր պայմանավորելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր պայմանավորելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք պայմանավորելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք պայմանավորելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին պայմանավորելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ պայմանավորել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պայմանավորել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի պայմանավորել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պայմանավորել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք պայմանավորել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պայմանավորել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի պայմանավորել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պայմանավորել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պայմանավորել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պայմանավորել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պայմանավորել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պայմանավորել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չպայմանավորեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չպայմանավորեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չպայմանավորեց (aorist indicative negative singular third-person)
չպայմանավորեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չպայմանավորեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չպայմանավորեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չպայմանավորեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չպայմանավորես (negative present second-person singular subjunctive)
չպայմանավորի (negative present singular subjunctive third-person)
չպայմանավորենք (first-person negative plural present subjunctive)
չպայմանավորեք (negative plural present second-person subjunctive)
չպայմանավորեն (negative plural present subjunctive third-person)
չպայմանավորեի (first-person negative past singular subjunctive)
չպայմանավորեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպայմանավորեր (negative past singular subjunctive third-person)
չպայմանավորեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպայմանավորեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպայմանավորեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ պայմանավորի (conditional first-person future negative singular)
չես պայմանավորի (conditional future negative second-person singular)
չի պայմանավորի (conditional future negative singular third-person)
չենք պայմանավորի (conditional first-person future negative plural)
չեք պայմանավորի (conditional future negative plural second-person)
չեն պայմանավորի (conditional future negative plural third-person)
չէի պայմանավորի (conditional first-person negative past singular)
չէիր պայմանավորի (conditional negative past second-person singular)
չէր պայմանավորի (conditional negative past singular third-person)
չէինք պայմանավորի (conditional first-person negative past plural)
չէիք պայմանավորի (conditional negative past plural second-person)
չէին պայմանավորի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ պայմանավորիր (imperative negative rare singular)
մի՛ պայմանավորեք (imperative negative plural rare)
պայմանավորել (nominative singular singular-only)
պայմանավորելու (dative singular singular-only)
պայմանավորելուց (ablative singular singular-only)
պայմանավորելով (instrumental singular singular-only)
պայմանավորելում (locative singular singular-only)
պայմանավորելը (definite nominative singular singular-only)
պայմանավորելն (definite nominative singular singular-only)
պայմանավորելուն (dative definite singular singular-only)
պայմանավորելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պայմանավորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պայմանավորելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պայմանավորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պայմանավորելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
պայմանավորելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պայմանավորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պայմանավորելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պայմանավորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
պայմանավորելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

պայմանավորել

պայմանավորվել

պայմանավորում

պայմանավորելիս

պայմանավորել

պայմանավորելու

պայմանավորելիք

պայմանավորած

պայմանավորող

պայմանավորեցի

պայմանավորեցիր

պայմանավորիր

պայմանավորեց

պայմանավորեցինք

պայմանավորինք

պայմանավորեցիք

պայմանավորիք

պայմանավորեցին

պայմանավորին

պայմանավորեմ

պայմանավորես

պայմանավորենք

պայմանավորեք

պայմանավորեն

պայմանավորեի

պայմանավորեիր

պայմանավորեր

պայմանավորեինք

պայմանավորեիք

պայմանավորեին

պայմանավորի՛ր, պայմանավորի՛*

պայմանավորե՛ք, պայմանավորեցե՛ք**

մի՛ պայմանավորիր, մի՛ պայմանավորի*

մի՛ պայմանավորեք, մի՛ պայմանավորեցեք**

hy-decl-noun-unc

պայմանավորել

պայմանավորելը/պայմանավորելն

պայմանավորելներ

պայմանավորելները/պայմանավորելներն

պայմանավորելու

պայմանավորելուն

պայմանավորելների

պայմանավորելներին

պայմանավորելուց

պայմանավորելներից

պայմանավորելով

պայմանավորելներով

պայմանավորելում

պայմանավորելներում

պայմանավորելս

պայմանավորելներս

պայմանավորելուս

պայմանավորելներիս

պայմանավորելուցս

պայմանավորելներիցս

պայմանավորելովս

պայմանավորելներովս

պայմանավորելումս

պայմանավորելներումս

պայմանավորելդ

պայմանավորելներդ

պայմանավորելուդ

պայմանավորելներիդ

պայմանավորելուցդ

պայմանավորելներիցդ

պայմանավորելովդ

պայմանավորելներովդ

պայմանավորելումդ

պայմանավորելներումդ

Hy-պայմանավորել.ogg

(rare) to restrict, to limit (to make dependent on or to make conditional)


ապահովել

apahovel (romanization)
ապահովել (infinitive)
ապահովում (converb imperfective)
ապահովվել (passive)
ապահովելիս (converb simultaneous)
ապահովեցնել (causative)
ապահովացնել (causative)
ապահովել (converb perfective)
ապահով- (stem)
ապահովելու (converb converb-i future)
ապահոված (participle resultative)
ապահովելիք (converb converb-ii future)
ապահովող (participle subjective)
ապահովի (connegative converb)
ապահովում եմ (first-person indicative present singular)
ապահովում ես (indicative present second-person singular)
ապահովում է (indicative present singular third-person)
ապահովում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ապահովում եք (indicative plural present second-person)
ապահովում են (indicative plural present third-person)
ապահովում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ապահովում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ապահովում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ապահովում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ապահովում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ապահովում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ապահովելու եմ (first-person future indicative singular)
ապահովելու ես (future indicative second-person singular)
ապահովելու է (future indicative singular third-person)
ապահովելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ապահովելու եք (future indicative plural second-person)
ապահովելու են (future indicative plural third-person)
ապահովելու էի (first-person future indicative past singular)
ապահովելու էիր (future indicative past second-person singular)
ապահովելու էր (future indicative past singular third-person)
ապահովելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ապահովելու էիք (future indicative past plural second-person)
ապահովելու էին (future indicative past plural third-person)
ապահովել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ապահովել ես (indicative perfect present second-person singular)
ապահովել է (indicative perfect present singular third-person)
ապահովել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ապահովել եք (indicative perfect plural present second-person)
ապահովել են (indicative perfect plural present third-person)
ապահովել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ապահովել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ապահովել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ապահովել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ապահովել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ապահովել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ապահովեցի (aorist first-person indicative singular)
ապահովի (apahovecʻi, apahovi*) (aorist first-person indicative singular)
ապահովեցիր (aorist indicative second-person singular)
ապահովիր (apahovecʻir, apahovir*) (aorist indicative second-person singular)
ապահովեց (aorist indicative singular third-person)
ապահովեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ապահովինք (apahovecʻinkʻ, apahovinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ապահովեցիք (aorist indicative plural second-person)
ապահովիք (apahovecʻikʻ, apahovikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ապահովեցին (aorist indicative plural third-person)
ապահովին (apahovecʻin, apahovin*) (aorist indicative plural third-person)
ապահովեմ (first-person present singular subjunctive)
ապահովես (present second-person singular subjunctive)
ապահովի (present singular subjunctive third-person)
ապահովենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ապահովեք (plural present second-person subjunctive)
ապահովեն (plural present subjunctive third-person)
ապահովեի (first-person past singular subjunctive)
ապահովեիր (past second-person singular subjunctive)
ապահովեր (past singular subjunctive third-person)
ապահովեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ապահովեիք (past plural second-person subjunctive)
ապահովեին (past plural subjunctive third-person)
կապահովեմ (conditional first-person future singular)
կապահովես (conditional future second-person singular)
կապահովի (conditional future singular third-person)
կապահովենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կապահովեք (conditional future plural second-person)
կապահովեն (conditional future plural third-person)
կապահովեի (conditional first-person past singular)
կապահովեիր (conditional past second-person singular)
կապահովեր (conditional past singular third-person)
կապահովեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կապահովեիք (conditional past plural second-person)
կապահովեին (conditional past plural third-person)
ապահովի՛ր (imperative rare singular)
ապահովի՛ (apahovír, apahoví*) (imperative rare singular)
ապահովե՛ք (imperative plural rare)
ապահովեցե՛ք (apahovékʻ, apahovecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չապահովել (infinitive negative)
չապահոված (negative participle resultative)
չապահովող (negative participle subjective)
չեմ ապահովում (first-person indicative negative present singular)
չես ապահովում (indicative negative present second-person singular)
չի ապահովում (indicative negative present singular third-person)
չենք ապահովում (first-person indicative negative plural present)
չեք ապահովում (indicative negative plural present second-person)
չեն ապահովում (indicative negative plural present third-person)
չէի ապահովում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ապահովում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ապահովում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ապահովում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ապահովում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ապահովում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ապահովելու (first-person future indicative negative singular)
չես ապահովելու (future indicative negative second-person singular)
չի ապահովելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ապահովելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ապահովելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ապահովելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ապահովելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ապահովելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ապահովելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ապահովելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ապահովելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ապահովելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ապահովել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ապահովել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ապահովել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ապահովել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ապահովել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ապահովել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ապահովել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ապահովել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ապահովել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ապահովել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ապահովել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ապահովել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չապահովեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չապահովի (čʻapahovecʻi, čʻapahovi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չապահովեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չապահովիր (čʻapahovecʻir, čʻapahovir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չապահովեց (aorist indicative negative singular third-person)
չապահովեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չապահովեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չապահովեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չապահովին (čʻapahovecʻin, čʻapahovin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չապահովեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չապահովես (negative present second-person singular subjunctive)
չապահովի (negative present singular subjunctive third-person)
չապահովենք (first-person negative plural present subjunctive)
չապահովեք (negative plural present second-person subjunctive)
չապահովեն (negative plural present subjunctive third-person)
չապահովեի (first-person negative past singular subjunctive)
չապահովեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չապահովեր (negative past singular subjunctive third-person)
չապահովեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չապահովեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չապահովեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ապահովի (conditional first-person future negative singular)
չես ապահովի (conditional future negative second-person singular)
չի ապահովի (conditional future negative singular third-person)
չենք ապահովի (conditional first-person future negative plural)
չեք ապահովի (conditional future negative plural second-person)
չեն ապահովի (conditional future negative plural third-person)
չէի ապահովի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ապահովի (conditional negative past second-person singular)
չէր ապահովի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ապահովի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ապահովի (conditional negative past plural second-person)
չէին ապահովի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ապահովիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ապահովի (mí apahovir, mí apahovi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ապահովեք (imperative negative plural rare)
ապահովել (nominative singular singular-only)
ապահովելու (dative singular singular-only)
ապահովելուց (ablative singular singular-only)
ապահովելով (instrumental singular singular-only)
ապահովելում (locative singular singular-only)
ապահովելը (definite nominative singular singular-only)
ապահովելն (definite nominative singular singular-only)
ապահովելուն (dative definite singular singular-only)
ապահովելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ապահովելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ապահովելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ապահովելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ապահովելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ապահովելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ապահովելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ապահովելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ապահովելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ապահովելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ապահովեցնել, ապահովացնել*, ապահովցնել*

ապահովող

ապահովի՛ր, ապահովի՛*

ապահովե՛ք, ապահովեցե՛ք**

մի՛ ապահովիր, մի՛ ապահովի*

մի՛ ապահովեք, մի՛ ապահովեցեք**

hy-decl-noun-unc

ապահովելը/ապահովելն

ապահովելները/ապահովելներն

ապահովելների

ապահովելներին

ապահովելներից

ապահովելներով

ապահովելներում

ապահովելներս

ապահովելներիս

ապահովելուցս

ապահովելներիցս

ապահովելներովս

ապահովելումս

ապահովելներումս

ապահովելներդ

ապահովելներիդ

ապահովելուցդ

ապահովելներիցդ

ապահովելներովդ

ապահովելումդ

ապահովելներումդ

Hy-ապահովել.ogg

(transitive) to protect, to keep safe, to secure


ամուսնացած

head

ամուսնացած • (amusnacʻac)

amusnacʻac (romanization)
ամուսնացած (nominative singular)
ամուսնացածներ (nominative plural)
ամուսնացածի (dative singular)
ամուսնացածների (dative plural)
ամուսնացածից (ablative singular)
ամուսնացածներից (ablative plural)
ամուսնացածով (instrumental singular)
ամուսնացածներով (instrumental plural)
ամուսնացածում (locative singular)
ամուսնացածներում (locative plural)
ամուսնացածը (definite nominative singular)
ամուսնացածն (definite nominative singular)
ամուսնացածները (definite nominative plural)
ամուսնացածներն (definite nominative plural)
ամուսնացածին (dative definite singular)
ամուսնացածներին (dative definite plural)
ամուսնացածս (first-person nominative possessive singular)
ամուսնացածներս (first-person nominative plural possessive)
ամուսնացածիս (dative first-person possessive singular)
ամուսնացածներիս (dative first-person plural possessive)
ամուսնացածիցս (ablative first-person possessive singular)
ամուսնացածներիցս (ablative first-person plural possessive)
ամուսնացածովս (first-person instrumental possessive singular)
ամուսնացածներովս (first-person instrumental plural possessive)
ամուսնացածումս (first-person locative possessive singular)
ամուսնացածներումս (first-person locative plural possessive)
ամուսնացածդ (nominative possessive second-person singular)
ամուսնացածներդ (nominative plural possessive second-person)
ամուսնացածիդ (dative possessive second-person singular)
ամուսնացածներիդ (dative plural possessive second-person)
ամուսնացածիցդ (ablative possessive second-person singular)
ամուսնացածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
ամուսնացածովդ (instrumental possessive second-person singular)
ամուսնացածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
ամուսնացածումդ (locative possessive second-person singular)
ամուսնացածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

ամուսնացածը/ամուսնացածն

ամուսնացածներ

ամուսնացածները/ամուսնացածներն

ամուսնացածին

ամուսնացածների

ամուսնացածներին

ամուսնացածից

ամուսնացածներից

ամուսնացածով

ամուսնացածներով

ամուսնացածում

ամուսնացածներում

ամուսնացածներս

ամուսնացածիս

ամուսնացածներիս

ամուսնացածիցս

ամուսնացածներիցս

ամուսնացածովս

ամուսնացածներովս

ամուսնացածումս

ամուսնացածներումս

ամուսնացածներդ

ամուսնացածիդ

ամուսնացածներիդ

ամուսնացածիցդ

ամուսնացածներիցդ

ամուսնացածովդ

ամուսնացածներովդ

ամուսնացածումդ

ամուսնացածներումդ

ամուսնանալ ամուսնանալ#Armenian

resultative participle of ամուսնանալ (amusnanal)


հեծեծել

hececel (romanization)
հեծեծել (infinitive)
հեծեծում (converb imperfective)
հեծեծելիս (converb simultaneous)
հեծեծել (converb perfective)
հեծեծ- (stem)
հեծեծելու (converb converb-i future)
հեծեծած (participle resultative)
հեծեծելիք (converb converb-ii future)
հեծեծող (participle subjective)
հեծեծի (connegative converb)
հեծեծում եմ (first-person indicative present singular)
հեծեծում ես (indicative present second-person singular)
հեծեծում է (indicative present singular third-person)
հեծեծում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հեծեծում եք (indicative plural present second-person)
հեծեծում են (indicative plural present third-person)
հեծեծում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հեծեծում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հեծեծում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հեծեծում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հեծեծում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հեծեծում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հեծեծելու եմ (first-person future indicative singular)
հեծեծելու ես (future indicative second-person singular)
հեծեծելու է (future indicative singular third-person)
հեծեծելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հեծեծելու եք (future indicative plural second-person)
հեծեծելու են (future indicative plural third-person)
հեծեծելու էի (first-person future indicative past singular)
հեծեծելու էիր (future indicative past second-person singular)
հեծեծելու էր (future indicative past singular third-person)
հեծեծելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հեծեծելու էիք (future indicative past plural second-person)
հեծեծելու էին (future indicative past plural third-person)
հեծեծել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հեծեծել ես (indicative perfect present second-person singular)
հեծեծել է (indicative perfect present singular third-person)
հեծեծել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հեծեծել եք (indicative perfect plural present second-person)
հեծեծել են (indicative perfect plural present third-person)
հեծեծել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հեծեծել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հեծեծել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հեծեծել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հեծեծել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հեծեծել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հեծեծեցի (aorist first-person indicative singular)
հեծեծի (hecececʻi, hececi*) (aorist first-person indicative singular)
հեծեծեցիր (aorist indicative second-person singular)
հեծեծիր (hecececʻir, hececir*) (aorist indicative second-person singular)
հեծեծեց (aorist indicative singular third-person)
հեծեծեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հեծեծինք (hecececʻinkʻ, hececinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հեծեծեցիք (aorist indicative plural second-person)
հեծեծիք (hecececʻikʻ, hececikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հեծեծեցին (aorist indicative plural third-person)
հեծեծին (hecececʻin, hececin*) (aorist indicative plural third-person)
հեծեծեմ (first-person present singular subjunctive)
հեծեծես (present second-person singular subjunctive)
հեծեծի (present singular subjunctive third-person)
հեծեծենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հեծեծեք (plural present second-person subjunctive)
հեծեծեն (plural present subjunctive third-person)
հեծեծեի (first-person past singular subjunctive)
հեծեծեիր (past second-person singular subjunctive)
հեծեծեր (past singular subjunctive third-person)
հեծեծեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հեծեծեիք (past plural second-person subjunctive)
հեծեծեին (past plural subjunctive third-person)
կհեծեծեմ (conditional first-person future singular)
կհեծեծես (conditional future second-person singular)
կհեծեծի (conditional future singular third-person)
կհեծեծենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհեծեծեք (conditional future plural second-person)
կհեծեծեն (conditional future plural third-person)
կհեծեծեի (conditional first-person past singular)
կհեծեծեիր (conditional past second-person singular)
կհեծեծեր (conditional past singular third-person)
կհեծեծեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհեծեծեիք (conditional past plural second-person)
կհեծեծեին (conditional past plural third-person)
հեծեծի՛ր (imperative rare singular)
հեծեծի՛ (hececír, hececí*) (imperative rare singular)
հեծեծե՛ք (imperative plural rare)
հեծեծեցե՛ք (hececékʻ, hecececʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհեծեծել (infinitive negative)
չհեծեծած (negative participle resultative)
չհեծեծող (negative participle subjective)
չեմ հեծեծում (first-person indicative negative present singular)
չես հեծեծում (indicative negative present second-person singular)
չի հեծեծում (indicative negative present singular third-person)
չենք հեծեծում (first-person indicative negative plural present)
չեք հեծեծում (indicative negative plural present second-person)
չեն հեծեծում (indicative negative plural present third-person)
չէի հեծեծում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հեծեծում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հեծեծում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հեծեծում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հեծեծում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հեծեծում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հեծեծելու (first-person future indicative negative singular)
չես հեծեծելու (future indicative negative second-person singular)
չի հեծեծելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հեծեծելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հեծեծելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հեծեծելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հեծեծելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հեծեծելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հեծեծելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հեծեծելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հեծեծելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հեծեծելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հեծեծել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հեծեծել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հեծեծել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հեծեծել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հեծեծել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հեծեծել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հեծեծել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հեծեծել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հեծեծել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հեծեծել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հեծեծել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հեծեծել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհեծեծեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհեծեծի (čʻhecececʻi, čʻhececi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհեծեծեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհեծեծիր (čʻhecececʻir, čʻhececir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհեծեծեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհեծեծեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհեծեծեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհեծեծիք (čʻhecececʻikʻ, čʻhececikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհեծեծեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհեծեծին (čʻhecececʻin, čʻhececin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհեծեծեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհեծեծես (negative present second-person singular subjunctive)
չհեծեծի (negative present singular subjunctive third-person)
չհեծեծենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհեծեծեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհեծեծեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհեծեծեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհեծեծեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհեծեծեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհեծեծեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհեծեծեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհեծեծեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հեծեծի (conditional first-person future negative singular)
չես հեծեծի (conditional future negative second-person singular)
չի հեծեծի (conditional future negative singular third-person)
չենք հեծեծի (conditional first-person future negative plural)
չեք հեծեծի (conditional future negative plural second-person)
չեն հեծեծի (conditional future negative plural third-person)
չէի հեծեծի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հեծեծի (conditional negative past second-person singular)
չէր հեծեծի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հեծեծի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հեծեծի (conditional negative past plural second-person)
չէին հեծեծի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հեծեծիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հեծեծի (mí hececir, mí hececi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հեծեծեք (imperative negative plural rare)
հեծեծել (nominative singular singular-only)
հեծեծելու (dative singular singular-only)
հեծեծելուց (ablative singular singular-only)
հեծեծելով (instrumental singular singular-only)
հեծեծելում (locative singular singular-only)
հեծեծելը (definite nominative singular singular-only)
հեծեծելն (definite nominative singular singular-only)
հեծեծելուն (dative definite singular singular-only)
հեծեծելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հեծեծելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հեծեծելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հեծեծելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հեծեծելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հեծեծելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հեծեծելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հեծեծելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հեծեծելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հեծեծելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հեծեծող

հեծեծի՛ր, հեծեծի՛*

հեծեծե՛ք, հեծեծեցե՛ք**

մի՛ հեծեծիր, մի՛ հեծեծի*

մի՛ հեծեծեք, մի՛ հեծեծեցեք**

hy-decl-noun-unc

հեծեծելը/հեծեծելն

հեծեծելները/հեծեծելներն

հեծեծելներին

հեծեծելներից

հեծեծելներով

հեծեծելներում

հեծեծելներիս

հեծեծելներիցս

հեծեծելներովս

հեծեծելներումս

հեծեծելներիդ

հեծեծելներիցդ

հեծեծելներովդ

հեծեծելներումդ


հառաչել

head

հառաչել • (haṙačʻel)

hy-verb

հառաչել • (haṙačʻel)

haṙačʻel (romanization)
հառաչել (infinitive)
հառաչում (converb imperfective)
հառաչելիս (converb simultaneous)
հառաչեցնել (causative)
հառաչացնել (causative)
հառաչել (converb perfective)
հառաչ- (stem)
հառաչելու (converb converb-i future)
հառաչած (participle resultative)
հառաչելիք (converb converb-ii future)
հառաչող (participle subjective)
հառաչի (connegative converb)
հառաչում եմ (first-person indicative present singular)
հառաչում ես (indicative present second-person singular)
հառաչում է (indicative present singular third-person)
հառաչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հառաչում եք (indicative plural present second-person)
հառաչում են (indicative plural present third-person)
հառաչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հառաչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հառաչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հառաչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հառաչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հառաչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հառաչելու եմ (first-person future indicative singular)
հառաչելու ես (future indicative second-person singular)
հառաչելու է (future indicative singular third-person)
հառաչելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հառաչելու եք (future indicative plural second-person)
հառաչելու են (future indicative plural third-person)
հառաչելու էի (first-person future indicative past singular)
հառաչելու էիր (future indicative past second-person singular)
հառաչելու էր (future indicative past singular third-person)
հառաչելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հառաչելու էիք (future indicative past plural second-person)
հառաչելու էին (future indicative past plural third-person)
հառաչել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հառաչել ես (indicative perfect present second-person singular)
հառաչել է (indicative perfect present singular third-person)
հառաչել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հառաչել եք (indicative perfect plural present second-person)
հառաչել են (indicative perfect plural present third-person)
հառաչել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հառաչել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հառաչել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հառաչել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հառաչել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հառաչել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հառաչեցի (aorist first-person indicative singular)
հառաչի (haṙačʻecʻi, haṙačʻi*) (aorist first-person indicative singular)
հառաչեցիր (aorist indicative second-person singular)
հառաչիր (haṙačʻecʻir, haṙačʻir*) (aorist indicative second-person singular)
հառաչեց (aorist indicative singular third-person)
հառաչեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հառաչինք (haṙačʻecʻinkʻ, haṙačʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հառաչեցիք (aorist indicative plural second-person)
հառաչիք (haṙačʻecʻikʻ, haṙačʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հառաչեցին (aorist indicative plural third-person)
հառաչին (haṙačʻecʻin, haṙačʻin*) (aorist indicative plural third-person)
հառաչեմ (first-person present singular subjunctive)
հառաչես (present second-person singular subjunctive)
հառաչի (present singular subjunctive third-person)
հառաչենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հառաչեք (plural present second-person subjunctive)
հառաչեն (plural present subjunctive third-person)
հառաչեի (first-person past singular subjunctive)
հառաչեիր (past second-person singular subjunctive)
հառաչեր (past singular subjunctive third-person)
հառաչեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հառաչեիք (past plural second-person subjunctive)
հառաչեին (past plural subjunctive third-person)
կհառաչեմ (conditional first-person future singular)
կհառաչես (conditional future second-person singular)
կհառաչի (conditional future singular third-person)
կհառաչենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհառաչեք (conditional future plural second-person)
կհառաչեն (conditional future plural third-person)
կհառաչեի (conditional first-person past singular)
կհառաչեիր (conditional past second-person singular)
կհառաչեր (conditional past singular third-person)
կհառաչեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհառաչեիք (conditional past plural second-person)
կհառաչեին (conditional past plural third-person)
հառաչի՛ր (imperative rare singular)
հառաչի՛ (haṙačʻír, haṙačʻí*) (imperative rare singular)
հառաչե՛ք (imperative plural rare)
հառաչեցե՛ք (haṙačʻékʻ, haṙačʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհառաչել (infinitive negative)
չհառաչած (negative participle resultative)
չհառաչող (negative participle subjective)
չեմ հառաչում (first-person indicative negative present singular)
չես հառաչում (indicative negative present second-person singular)
չի հառաչում (indicative negative present singular third-person)
չենք հառաչում (first-person indicative negative plural present)
չեք հառաչում (indicative negative plural present second-person)
չեն հառաչում (indicative negative plural present third-person)
չէի հառաչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հառաչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հառաչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հառաչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հառաչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հառաչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հառաչելու (first-person future indicative negative singular)
չես հառաչելու (future indicative negative second-person singular)
չի հառաչելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հառաչելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հառաչելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հառաչելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հառաչելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հառաչելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հառաչելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հառաչելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հառաչելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հառաչելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հառաչել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հառաչել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հառաչել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հառաչել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հառաչել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հառաչել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հառաչել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հառաչել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հառաչել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հառաչել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հառաչել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հառաչել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհառաչեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհառաչի (čʻhaṙačʻecʻi, čʻhaṙačʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհառաչեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհառաչիր (čʻhaṙačʻecʻir, čʻhaṙačʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհառաչեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհառաչեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհառաչեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհառաչիք (čʻhaṙačʻecʻikʻ, čʻhaṙačʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհառաչեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհառաչին (čʻhaṙačʻecʻin, čʻhaṙačʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհառաչեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհառաչես (negative present second-person singular subjunctive)
չհառաչի (negative present singular subjunctive third-person)
չհառաչենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհառաչեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհառաչեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհառաչեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհառաչեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհառաչեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհառաչեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհառաչեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհառաչեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հառաչի (conditional first-person future negative singular)
չես հառաչի (conditional future negative second-person singular)
չի հառաչի (conditional future negative singular third-person)
չենք հառաչի (conditional first-person future negative plural)
չեք հառաչի (conditional future negative plural second-person)
չեն հառաչի (conditional future negative plural third-person)
չէի հառաչի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հառաչի (conditional negative past second-person singular)
չէր հառաչի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հառաչի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հառաչի (conditional negative past plural second-person)
չէին հառաչի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հառաչիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հառաչի (mí haṙačʻir, mí haṙačʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հառաչեք (imperative negative plural rare)
հառաչել (nominative singular singular-only)
հառաչելու (dative singular singular-only)
հառաչելուց (ablative singular singular-only)
հառաչելով (instrumental singular singular-only)
հառաչելում (locative singular singular-only)
հառաչելը (definite nominative singular singular-only)
հառաչելն (definite nominative singular singular-only)
հառաչելուն (dative definite singular singular-only)
հառաչելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հառաչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հառաչելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հառաչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հառաչելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հառաչելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հառաչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հառաչելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հառաչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հառաչելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հառաչեցնել, հառաչացնել*, հառաչցնել*

հառաչող

հառաչի՛ր, հառաչի՛*

հառաչե՛ք, հառաչեցե՛ք**

մի՛ հառաչիր, մի՛ հառաչի*

մի՛ հառաչեք, մի՛ հառաչեցեք**

hy-decl-noun-unc

հառաչելը/հառաչելն

հառաչելները/հառաչելներն

հառաչելներին

հառաչելներից

հառաչելներով

հառաչելներում

հառաչելներիս

հառաչելներիցս

հառաչելներովս

հառաչելներումս

հառաչելներիդ

հառաչելներիցդ

հառաչելներովդ

հառաչելներումդ

[hɑrɑt͡ʃʰél]

[hɑrɑt͡ʃʰél]


նեխած

nexac (romanization)
նեխած (nominative singular)
նեխածներ (nominative plural)
նեխածի (dative singular)
նեխածների (dative plural)
նեխածից (ablative singular)
նեխածներից (ablative plural)
նեխածով (instrumental singular)
նեխածներով (instrumental plural)
նեխածում (locative singular)
նեխածներում (locative plural)
նեխածը (definite nominative singular)
նեխածն (definite nominative singular)
նեխածները (definite nominative plural)
նեխածներն (definite nominative plural)
նեխածին (dative definite singular)
նեխածներին (dative definite plural)
նեխածս (first-person nominative possessive singular)
նեխածներս (first-person nominative plural possessive)
նեխածիս (dative first-person possessive singular)
նեխածներիս (dative first-person plural possessive)
նեխածիցս (ablative first-person possessive singular)
նեխածներիցս (ablative first-person plural possessive)
նեխածովս (first-person instrumental possessive singular)
նեխածներովս (first-person instrumental plural possessive)
նեխածումս (first-person locative possessive singular)
նեխածներումս (first-person locative plural possessive)
նեխածդ (nominative possessive second-person singular)
նեխածներդ (nominative plural possessive second-person)
նեխածիդ (dative possessive second-person singular)
նեխածներիդ (dative plural possessive second-person)
նեխածիցդ (ablative possessive second-person singular)
նեխածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
նեխածովդ (instrumental possessive second-person singular)
նեխածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
նեխածումդ (locative possessive second-person singular)
նեխածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

նեխածը/նեխածն

նեխածները/նեխածներն

նեխածներումս

նեխածներումդ

նեխել նեխել#Armenian


խղճալ

head

խղճալ • (xġčal)

hy-verb

խղճալ • (xġčal)

xġčal (romanization)
խղճալ (infinitive)
խղճում (converb imperfective)
խղճալիս (converb simultaneous)
խղճացել (converb perfective)
խղճաց- (stem)
խղճալու (converb converb-i future)
խղճացած (participle resultative)
խղճալիք (converb converb-ii future)
խղճացող (participle subjective)
խղճա (connegative converb)
խղճում եմ (first-person indicative present singular)
խղճում ես (indicative present second-person singular)
խղճում է (indicative present singular third-person)
խղճում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
խղճում եք (indicative plural present second-person)
խղճում են (indicative plural present third-person)
խղճում էի (first-person imperfective indicative past singular)
խղճում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
խղճում էր (imperfective indicative past singular third-person)
խղճում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
խղճում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
խղճում էին (imperfective indicative past plural third-person)
խղճալու եմ (first-person future indicative singular)
խղճալու ես (future indicative second-person singular)
խղճալու է (future indicative singular third-person)
խղճալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
խղճալու եք (future indicative plural second-person)
խղճալու են (future indicative plural third-person)
խղճալու էի (first-person future indicative past singular)
խղճալու էիր (future indicative past second-person singular)
խղճալու էր (future indicative past singular third-person)
խղճալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
խղճալու էիք (future indicative past plural second-person)
խղճալու էին (future indicative past plural third-person)
խղճացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
խղճացել ես (indicative perfect present second-person singular)
խղճացել է (indicative perfect present singular third-person)
խղճացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
խղճացել եք (indicative perfect plural present second-person)
խղճացել են (indicative perfect plural present third-person)
խղճացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
խղճացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
խղճացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
խղճացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
խղճացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
խղճացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
խղճացի (aorist first-person indicative singular)
խղճացիր (aorist indicative second-person singular)
խղճաց (aorist indicative singular third-person)
խղճացինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
խղճացիք (aorist indicative plural second-person)
խղճացին (aorist indicative plural third-person)
խղճամ (first-person present singular subjunctive)
խղճաս (present second-person singular subjunctive)
խղճա (present singular subjunctive third-person)
խղճանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
խղճաք (plural present second-person subjunctive)
խղճան (plural present subjunctive third-person)
խղճայի (first-person past singular subjunctive)
խղճայիր (past second-person singular subjunctive)
խղճար (past singular subjunctive third-person)
խղճայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
խղճայիք (past plural second-person subjunctive)
խղճային (past plural subjunctive third-person)
կխղճամ (conditional first-person future singular)
կխղճաս (conditional future second-person singular)
կխղճա (conditional future singular third-person)
կխղճանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կխղճաք (conditional future plural second-person)
կխղճան (conditional future plural third-person)
կխղճայի (conditional first-person past singular)
կխղճայիր (conditional past second-person singular)
կխղճար (conditional past singular third-person)
կխղճայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կխղճայիք (conditional past plural second-person)
կխղճային (conditional past plural third-person)
խղճա՛ (imperative rare singular)
խղճացե՛ք (imperative plural rare)
չխղճալ (infinitive negative)
չխղճացած (negative participle resultative)
չխղճացող (negative participle subjective)
չեմ խղճում (first-person indicative negative present singular)
չես խղճում (indicative negative present second-person singular)
չի խղճում (indicative negative present singular third-person)
չենք խղճում (first-person indicative negative plural present)
չեք խղճում (indicative negative plural present second-person)
չեն խղճում (indicative negative plural present third-person)
չէի խղճում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր խղճում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր խղճում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք խղճում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք խղճում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին խղճում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ խղճալու (first-person future indicative negative singular)
չես խղճալու (future indicative negative second-person singular)
չի խղճալու (future indicative negative singular third-person)
չենք խղճալու (first-person future indicative negative plural)
չեք խղճալու (future indicative negative plural second-person)
չեն խղճալու (future indicative negative plural third-person)
չէի խղճալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր խղճալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր խղճալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք խղճալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք խղճալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին խղճալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ խղճացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես խղճացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի խղճացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք խղճացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք խղճացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն խղճացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի խղճացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր խղճացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր խղճացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք խղճացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք խղճացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին խղճացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չխղճացի (aorist first-person indicative negative singular)
չխղճացիր (aorist indicative negative second-person singular)
չխղճաց (aorist indicative negative singular third-person)
չխղճացինք (aorist first-person indicative negative plural)
չխղճացիք (aorist indicative negative plural second-person)
չխղճացին (aorist indicative negative plural third-person)
չխղճամ (first-person negative present singular subjunctive)
չխղճաս (negative present second-person singular subjunctive)
չխղճա (negative present singular subjunctive third-person)
չխղճանք (first-person negative plural present subjunctive)
չխղճաք (negative plural present second-person subjunctive)
չխղճան (negative plural present subjunctive third-person)
չխղճայի (first-person negative past singular subjunctive)
չխղճայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չխղճար (negative past singular subjunctive third-person)
չխղճայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չխղճայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չխղճային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ խղճա (conditional first-person future negative singular)
չես խղճա (conditional future negative second-person singular)
չի խղճա (conditional future negative singular third-person)
չենք խղճա (conditional first-person future negative plural)
չեք խղճա (conditional future negative plural second-person)
չեն խղճա (conditional future negative plural third-person)
չէի խղճա (conditional first-person negative past singular)
չէիր խղճա (conditional negative past second-person singular)
չէր խղճա (conditional negative past singular third-person)
չէինք խղճա (conditional first-person negative past plural)
չէիք խղճա (conditional negative past plural second-person)
չէին խղճա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ խղճա (imperative negative rare singular)
մի՛ խղճացեք (imperative negative plural rare)
խղճալ (nominative singular singular-only)
խղճալու (dative singular singular-only)
խղճալուց (ablative singular singular-only)
խղճալով (instrumental singular singular-only)
խղճալում (locative singular singular-only)
խղճալը (definite nominative singular singular-only)
խղճալն (definite nominative singular singular-only)
խղճալուն (dative definite singular singular-only)
խղճալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
խղճալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
խղճալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
խղճալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
խղճալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
խղճալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
խղճալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
խղճալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
խղճալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
խղճալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

խղճացող

hy-decl-noun-unc

խղճալը/խղճալն

խղճալները/խղճալներն

խղճալներումս

խղճալներումդ

LL-Q8785 (hye)-Yevgenya Shamshyan (Vahagn Petrosyan)-խղճալ.wav


շփոթել

head

շփոթել • (špʻotʻel)

hy-verb

շփոթել • (špʻotʻel)

špʻotʻel (romanization)
շփոթել (infinitive)
շփոթում (converb imperfective)
շփոթվել (passive)
շփոթելիս (converb simultaneous)
շփոթեցնել (causative)
շփոթացնել (causative)
շփոթել (converb perfective)
շփոթ- (stem)
շփոթելու (converb converb-i future)
շփոթած (participle resultative)
շփոթելիք (converb converb-ii future)
շփոթող (participle subjective)
շփոթի (connegative converb)
շփոթում եմ (first-person indicative present singular)
շփոթում ես (indicative present second-person singular)
շփոթում է (indicative present singular third-person)
շփոթում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շփոթում եք (indicative plural present second-person)
շփոթում են (indicative plural present third-person)
շփոթում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շփոթում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շփոթում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շփոթում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շփոթում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շփոթում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շփոթելու եմ (first-person future indicative singular)
շփոթելու ես (future indicative second-person singular)
շփոթելու է (future indicative singular third-person)
շփոթելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շփոթելու եք (future indicative plural second-person)
շփոթելու են (future indicative plural third-person)
շփոթելու էի (first-person future indicative past singular)
շփոթելու էիր (future indicative past second-person singular)
շփոթելու էր (future indicative past singular third-person)
շփոթելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շփոթելու էիք (future indicative past plural second-person)
շփոթելու էին (future indicative past plural third-person)
շփոթել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շփոթել ես (indicative perfect present second-person singular)
շփոթել է (indicative perfect present singular third-person)
շփոթել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շփոթել եք (indicative perfect plural present second-person)
շփոթել են (indicative perfect plural present third-person)
շփոթել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շփոթել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շփոթել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շփոթել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շփոթել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շփոթել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շփոթեցի (aorist first-person indicative singular)
շփոթի (špʻotʻecʻi, špʻotʻi*) (aorist first-person indicative singular)
շփոթեցիր (aorist indicative second-person singular)
շփոթիր (špʻotʻecʻir, špʻotʻir*) (aorist indicative second-person singular)
շփոթեց (aorist indicative singular third-person)
շփոթեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շփոթինք (špʻotʻecʻinkʻ, špʻotʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շփոթեցիք (aorist indicative plural second-person)
շփոթիք (špʻotʻecʻikʻ, špʻotʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
շփոթեցին (aorist indicative plural third-person)
շփոթին (špʻotʻecʻin, špʻotʻin*) (aorist indicative plural third-person)
շփոթեմ (first-person present singular subjunctive)
շփոթես (present second-person singular subjunctive)
շփոթի (present singular subjunctive third-person)
շփոթենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շփոթեք (plural present second-person subjunctive)
շփոթեն (plural present subjunctive third-person)
շփոթեի (first-person past singular subjunctive)
շփոթեիր (past second-person singular subjunctive)
շփոթեր (past singular subjunctive third-person)
շփոթեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շփոթեիք (past plural second-person subjunctive)
շփոթեին (past plural subjunctive third-person)
կշփոթեմ (conditional first-person future singular)
կշփոթես (conditional future second-person singular)
կշփոթի (conditional future singular third-person)
կշփոթենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշփոթեք (conditional future plural second-person)
կշփոթեն (conditional future plural third-person)
կշփոթեի (conditional first-person past singular)
կշփոթեիր (conditional past second-person singular)
կշփոթեր (conditional past singular third-person)
կշփոթեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշփոթեիք (conditional past plural second-person)
կշփոթեին (conditional past plural third-person)
շփոթի՛ր (imperative rare singular)
շփոթի՛ (špʻotʻír, špʻotʻí*) (imperative rare singular)
շփոթե՛ք (imperative plural rare)
շփոթեցե՛ք (špʻotʻékʻ, špʻotʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չշփոթել (infinitive negative)
չշփոթած (negative participle resultative)
չշփոթող (negative participle subjective)
չեմ շփոթում (first-person indicative negative present singular)
չես շփոթում (indicative negative present second-person singular)
չի շփոթում (indicative negative present singular third-person)
չենք շփոթում (first-person indicative negative plural present)
չեք շփոթում (indicative negative plural present second-person)
չեն շփոթում (indicative negative plural present third-person)
չէի շփոթում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շփոթում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շփոթում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շփոթում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շփոթում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շփոթում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շփոթելու (first-person future indicative negative singular)
չես շփոթելու (future indicative negative second-person singular)
չի շփոթելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շփոթելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շփոթելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շփոթելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շփոթելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շփոթելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շփոթելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շփոթելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շփոթելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շփոթելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շփոթել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շփոթել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շփոթել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շփոթել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շփոթել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շփոթել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շփոթել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շփոթել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շփոթել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շփոթել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շփոթել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շփոթել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշփոթեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշփոթի (čʻšpʻotʻecʻi, čʻšpʻotʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չշփոթեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշփոթիր (čʻšpʻotʻecʻir, čʻšpʻotʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չշփոթեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշփոթեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշփոթեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշփոթիք (čʻšpʻotʻecʻikʻ, čʻšpʻotʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չշփոթեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չշփոթին (čʻšpʻotʻecʻin, čʻšpʻotʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չշփոթեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշփոթես (negative present second-person singular subjunctive)
չշփոթի (negative present singular subjunctive third-person)
չշփոթենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշփոթեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշփոթեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշփոթեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշփոթեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշփոթեր (negative past singular subjunctive third-person)
չշփոթեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշփոթեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշփոթեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շփոթի (conditional first-person future negative singular)
չես շփոթի (conditional future negative second-person singular)
չի շփոթի (conditional future negative singular third-person)
չենք շփոթի (conditional first-person future negative plural)
չեք շփոթի (conditional future negative plural second-person)
չեն շփոթի (conditional future negative plural third-person)
չէի շփոթի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շփոթի (conditional negative past second-person singular)
չէր շփոթի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շփոթի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շփոթի (conditional negative past plural second-person)
չէին շփոթի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շփոթիր (imperative negative rare singular)
մի՛ շփոթի (mí špʻotʻir, mí špʻotʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ շփոթեք (imperative negative plural rare)
շփոթել (nominative singular singular-only)
շփոթելու (dative singular singular-only)
շփոթելուց (ablative singular singular-only)
շփոթելով (instrumental singular singular-only)
շփոթելում (locative singular singular-only)
շփոթելը (definite nominative singular singular-only)
շփոթելն (definite nominative singular singular-only)
շփոթելուն (dative definite singular singular-only)
շփոթելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շփոթելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շփոթելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շփոթելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շփոթելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շփոթելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շփոթելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շփոթելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շփոթելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շփոթելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շփոթեցնել, շփոթացնել*, շփոթցնել*

շփոթող

շփոթի՛ր, շփոթի՛*

շփոթե՛ք, շփոթեցե՛ք**

մի՛ շփոթիր, մի՛ շփոթի*

մի՛ շփոթեք, մի՛ շփոթեցեք**

hy-decl-noun-unc

շփոթելը/շփոթելն

շփոթելները/շփոթելներն

շփոթելներում

շփոթելներիցս

շփոթելներովս

շփոթելներումս

շփոթելներիցդ

շփոթելներովդ

շփոթելներումդ

Inherited from Old Armenian շփոթեմ (špʻotʻem), from շփոթ (špʻotʻ).