վռնդել

head

վռնդել • (vṙndel)

hy-verb

վռնդել • (vṙndel)

vṙndel (romanization)
վռնդել (infinitive)
վռնդում (converb imperfective)
վռնդվել (passive)
վռնդելիս (converb simultaneous)
վռնդել (converb perfective)
վռնդ- (stem)
վռնդելու (converb converb-i future)
վռնդած (participle resultative)
վռնդելիք (converb converb-ii future)
վռնդող (participle subjective)
վռնդի (connegative converb)
վռնդում եմ (first-person indicative present singular)
վռնդում ես (indicative present second-person singular)
վռնդում է (indicative present singular third-person)
վռնդում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վռնդում եք (indicative plural present second-person)
վռնդում են (indicative plural present third-person)
վռնդում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վռնդում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վռնդում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վռնդում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վռնդում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վռնդում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վռնդելու եմ (first-person future indicative singular)
վռնդելու ես (future indicative second-person singular)
վռնդելու է (future indicative singular third-person)
վռնդելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վռնդելու եք (future indicative plural second-person)
վռնդելու են (future indicative plural third-person)
վռնդելու էի (first-person future indicative past singular)
վռնդելու էիր (future indicative past second-person singular)
վռնդելու էր (future indicative past singular third-person)
վռնդելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վռնդելու էիք (future indicative past plural second-person)
վռնդելու էին (future indicative past plural third-person)
վռնդել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վռնդել ես (indicative perfect present second-person singular)
վռնդել է (indicative perfect present singular third-person)
վռնդել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վռնդել եք (indicative perfect plural present second-person)
վռնդել են (indicative perfect plural present third-person)
վռնդել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վռնդել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վռնդել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վռնդել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վռնդել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վռնդել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վռնդեցի (aorist first-person indicative singular)
վռնդի (vṙndecʻi, vṙndi*) (aorist first-person indicative singular)
վռնդեցիր (aorist indicative second-person singular)
վռնդիր (vṙndecʻir, vṙndir*) (aorist indicative second-person singular)
վռնդեց (aorist indicative singular third-person)
վռնդեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վռնդինք (vṙndecʻinkʻ, vṙndinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վռնդեցիք (aorist indicative plural second-person)
վռնդիք (vṙndecʻikʻ, vṙndikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վռնդեցին (aorist indicative plural third-person)
վռնդին (vṙndecʻin, vṙndin*) (aorist indicative plural third-person)
վռնդեմ (first-person present singular subjunctive)
վռնդես (present second-person singular subjunctive)
վռնդի (present singular subjunctive third-person)
վռնդենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վռնդեք (plural present second-person subjunctive)
վռնդեն (plural present subjunctive third-person)
վռնդեի (first-person past singular subjunctive)
վռնդեիր (past second-person singular subjunctive)
վռնդեր (past singular subjunctive third-person)
վռնդեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վռնդեիք (past plural second-person subjunctive)
վռնդեին (past plural subjunctive third-person)
կվռնդեմ (conditional first-person future singular)
կվռնդես (conditional future second-person singular)
կվռնդի (conditional future singular third-person)
կվռնդենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվռնդեք (conditional future plural second-person)
կվռնդեն (conditional future plural third-person)
կվռնդեի (conditional first-person past singular)
կվռնդեիր (conditional past second-person singular)
կվռնդեր (conditional past singular third-person)
կվռնդեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվռնդեիք (conditional past plural second-person)
կվռնդեին (conditional past plural third-person)
վռնդի՛ր (imperative rare singular)
վռնդի՛ (vṙndír, vṙndí*) (imperative rare singular)
վռնդե՛ք (imperative plural rare)
վռնդեցե՛ք (vṙndékʻ, vṙndecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվռնդել (infinitive negative)
չվռնդած (negative participle resultative)
չվռնդող (negative participle subjective)
չեմ վռնդում (first-person indicative negative present singular)
չես վռնդում (indicative negative present second-person singular)
չի վռնդում (indicative negative present singular third-person)
չենք վռնդում (first-person indicative negative plural present)
չեք վռնդում (indicative negative plural present second-person)
չեն վռնդում (indicative negative plural present third-person)
չէի վռնդում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վռնդում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վռնդում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վռնդում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վռնդում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վռնդում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վռնդելու (first-person future indicative negative singular)
չես վռնդելու (future indicative negative second-person singular)
չի վռնդելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վռնդելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վռնդելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վռնդելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վռնդելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վռնդելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վռնդելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վռնդելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վռնդելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վռնդելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վռնդել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վռնդել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վռնդել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վռնդել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վռնդել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վռնդել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վռնդել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վռնդել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վռնդել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վռնդել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վռնդել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վռնդել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվռնդեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվռնդի (čʻvṙndecʻi, čʻvṙndi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվռնդեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվռնդիր (čʻvṙndecʻir, čʻvṙndir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվռնդեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվռնդեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվռնդինք (čʻvṙndecʻinkʻ, čʻvṙndinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չվռնդեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվռնդիք (čʻvṙndecʻikʻ, čʻvṙndikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չվռնդեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվռնդին (čʻvṙndecʻin, čʻvṙndin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվռնդեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվռնդես (negative present second-person singular subjunctive)
չվռնդի (negative present singular subjunctive third-person)
չվռնդենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվռնդեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվռնդեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվռնդեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվռնդեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվռնդեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվռնդեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվռնդեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվռնդեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վռնդի (conditional first-person future negative singular)
չես վռնդի (conditional future negative second-person singular)
չի վռնդի (conditional future negative singular third-person)
չենք վռնդի (conditional first-person future negative plural)
չեք վռնդի (conditional future negative plural second-person)
չեն վռնդի (conditional future negative plural third-person)
չէի վռնդի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վռնդի (conditional negative past second-person singular)
չէր վռնդի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վռնդի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վռնդի (conditional negative past plural second-person)
չէին վռնդի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վռնդիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վռնդի (mí vṙndir, mí vṙndi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վռնդեք (imperative negative plural rare)
վռնդել (nominative singular singular-only)
վռնդելու (dative singular singular-only)
վռնդելուց (ablative singular singular-only)
վռնդելով (instrumental singular singular-only)
վռնդելում (locative singular singular-only)
վռնդելը (definite nominative singular singular-only)
վռնդելն (definite nominative singular singular-only)
վռնդելուն (dative definite singular singular-only)
վռնդելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վռնդելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վռնդելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վռնդելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վռնդելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վռնդելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վռնդելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վռնդելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վռնդելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վռնդելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վռնդող

վռնդի՛ր, վռնդի՛*

վռնդե՛ք, վռնդեցե՛ք**

մի՛ վռնդիր, մի՛ վռնդի*

մի՛ վռնդեք, մի՛ վռնդեցեք**

hy-decl-noun-unc

վռնդելը/վռնդելն

վռնդելները/վռնդելներն

վռնդելներում

վռնդելներիցս

վռնդելներովս

վռնդելներումս

վռնդելներիցդ

վռնդելներովդ

վռնդելներումդ


աղտոտել

head

աղտոտել • (aġtotel)

hy-verb

աղտոտել • (aġtotel)

aġtotel (romanization)
աղտոտել (infinitive)
աղտոտում (converb imperfective)
աղտոտվել (passive)
աղտոտելիս (converb simultaneous)
աղտոտել (converb perfective)
աղտոտ- (stem)
աղտոտելու (converb converb-i future)
աղտոտած (participle resultative)
աղտոտելիք (converb converb-ii future)
աղտոտող (participle subjective)
աղտոտի (connegative converb)
աղտոտում եմ (first-person indicative present singular)
աղտոտում ես (indicative present second-person singular)
աղտոտում է (indicative present singular third-person)
աղտոտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
աղտոտում եք (indicative plural present second-person)
աղտոտում են (indicative plural present third-person)
աղտոտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
աղտոտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
աղտոտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
աղտոտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
աղտոտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
աղտոտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
աղտոտելու եմ (first-person future indicative singular)
աղտոտելու ես (future indicative second-person singular)
աղտոտելու է (future indicative singular third-person)
աղտոտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
աղտոտելու եք (future indicative plural second-person)
աղտոտելու են (future indicative plural third-person)
աղտոտելու էի (first-person future indicative past singular)
աղտոտելու էիր (future indicative past second-person singular)
աղտոտելու էր (future indicative past singular third-person)
աղտոտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
աղտոտելու էիք (future indicative past plural second-person)
աղտոտելու էին (future indicative past plural third-person)
աղտոտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
աղտոտել ես (indicative perfect present second-person singular)
աղտոտել է (indicative perfect present singular third-person)
աղտոտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աղտոտել եք (indicative perfect plural present second-person)
աղտոտել են (indicative perfect plural present third-person)
աղտոտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
աղտոտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աղտոտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
աղտոտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աղտոտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աղտոտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
աղտոտեցի (aorist first-person indicative singular)
աղտոտի (aġtotecʻi, aġtoti*) (aorist first-person indicative singular)
աղտոտեցիր (aorist indicative second-person singular)
աղտոտիր (aġtotecʻir, aġtotir*) (aorist indicative second-person singular)
աղտոտեց (aorist indicative singular third-person)
աղտոտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղտոտինք (aġtotecʻinkʻ, aġtotinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղտոտեցիք (aorist indicative plural second-person)
աղտոտիք (aġtotecʻikʻ, aġtotikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
աղտոտեցին (aorist indicative plural third-person)
աղտոտին (aġtotecʻin, aġtotin*) (aorist indicative plural third-person)
աղտոտեմ (first-person present singular subjunctive)
աղտոտես (present second-person singular subjunctive)
աղտոտի (present singular subjunctive third-person)
աղտոտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
աղտոտեք (plural present second-person subjunctive)
աղտոտեն (plural present subjunctive third-person)
աղտոտեի (first-person past singular subjunctive)
աղտոտեիր (past second-person singular subjunctive)
աղտոտեր (past singular subjunctive third-person)
աղտոտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
աղտոտեիք (past plural second-person subjunctive)
աղտոտեին (past plural subjunctive third-person)
կաղտոտեմ (conditional first-person future singular)
կաղտոտես (conditional future second-person singular)
կաղտոտի (conditional future singular third-person)
կաղտոտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կաղտոտեք (conditional future plural second-person)
կաղտոտեն (conditional future plural third-person)
կաղտոտեի (conditional first-person past singular)
կաղտոտեիր (conditional past second-person singular)
կաղտոտեր (conditional past singular third-person)
կաղտոտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կաղտոտեիք (conditional past plural second-person)
կաղտոտեին (conditional past plural third-person)
աղտոտի՛ր (imperative rare singular)
աղտոտի՛ (aġtotír, aġtotí*) (imperative rare singular)
աղտոտե՛ք (imperative plural rare)
աղտոտեցե՛ք (aġtotékʻ, aġtotecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չաղտոտել (infinitive negative)
չաղտոտած (negative participle resultative)
չաղտոտող (negative participle subjective)
չեմ աղտոտում (first-person indicative negative present singular)
չես աղտոտում (indicative negative present second-person singular)
չի աղտոտում (indicative negative present singular third-person)
չենք աղտոտում (first-person indicative negative plural present)
չեք աղտոտում (indicative negative plural present second-person)
չեն աղտոտում (indicative negative plural present third-person)
չէի աղտոտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր աղտոտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր աղտոտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք աղտոտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք աղտոտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին աղտոտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ աղտոտելու (first-person future indicative negative singular)
չես աղտոտելու (future indicative negative second-person singular)
չի աղտոտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք աղտոտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք աղտոտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն աղտոտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի աղտոտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր աղտոտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր աղտոտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք աղտոտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք աղտոտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին աղտոտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ աղտոտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աղտոտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի աղտոտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աղտոտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք աղտոտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աղտոտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի աղտոտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աղտոտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աղտոտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աղտոտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աղտոտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աղտոտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չաղտոտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չաղտոտի (čʻaġtotecʻi, čʻaġtoti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չաղտոտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չաղտոտիր (čʻaġtotecʻir, čʻaġtotir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չաղտոտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չաղտոտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չաղտոտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չաղտոտիք (čʻaġtotecʻikʻ, čʻaġtotikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չաղտոտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չաղտոտին (čʻaġtotecʻin, čʻaġtotin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չաղտոտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չաղտոտես (negative present second-person singular subjunctive)
չաղտոտի (negative present singular subjunctive third-person)
չաղտոտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չաղտոտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չաղտոտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չաղտոտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չաղտոտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չաղտոտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չաղտոտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չաղտոտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չաղտոտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ աղտոտի (conditional first-person future negative singular)
չես աղտոտի (conditional future negative second-person singular)
չի աղտոտի (conditional future negative singular third-person)
չենք աղտոտի (conditional first-person future negative plural)
չեք աղտոտի (conditional future negative plural second-person)
չեն աղտոտի (conditional future negative plural third-person)
չէի աղտոտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր աղտոտի (conditional negative past second-person singular)
չէր աղտոտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք աղտոտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք աղտոտի (conditional negative past plural second-person)
չէին աղտոտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ աղտոտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ աղտոտի (mí aġtotir, mí aġtoti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ աղտոտեք (imperative negative plural rare)
աղտոտել (nominative singular singular-only)
աղտոտելու (dative singular singular-only)
աղտոտելուց (ablative singular singular-only)
աղտոտելով (instrumental singular singular-only)
աղտոտելում (locative singular singular-only)
աղտոտելը (definite nominative singular singular-only)
աղտոտելն (definite nominative singular singular-only)
աղտոտելուն (dative definite singular singular-only)
աղտոտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
աղտոտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
աղտոտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
աղտոտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
աղտոտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
աղտոտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
աղտոտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
աղտոտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
աղտոտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
աղտոտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

աղտոտող

աղտոտի՛ր, աղտոտի՛*

աղտոտե՛ք, աղտոտեցե՛ք**

մի՛ աղտոտիր, մի՛ աղտոտի*

մի՛ աղտոտեք, մի՛ աղտոտեցեք**

hy-decl-noun-unc

աղտոտելը/աղտոտելն

աղտոտելները/աղտոտելներն

աղտոտելներին

աղտոտելներից

աղտոտելներով

աղտոտելներում

աղտոտելներիս

աղտոտելներիցս

աղտոտելներովս

աղտոտելներումս

աղտոտելներիդ

աղտոտելներիցդ

աղտոտելներովդ

աղտոտելներումդ

Hy-աղտոտել.ogg

(transitive) to soil, to sully, to dirty


արածեցնել

head

արածեցնել • (aracecʻnel)

hy-verb

արածեցնել • (aracecʻnel)

aracecʻnel (romanization)
արածեցնել (infinitive)
արածեցնում (converb imperfective)
արածեցվել (passive)
արածեցնելիս (converb simultaneous)
արածեցրել (converb perfective)
արածեցր- (stem)
արածեցնելու (converb converb-i future)
արածեցրած (participle resultative)
արածեցնելիք (converb converb-ii future)
արածեցնող (participle subjective)
արածեցնի (connegative converb)
արածեցնում եմ (first-person indicative present singular)
արածեցնում ես (indicative present second-person singular)
արածեցնում է (indicative present singular third-person)
արածեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արածեցնում եք (indicative plural present second-person)
արածեցնում են (indicative plural present third-person)
արածեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արածեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արածեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արածեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արածեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արածեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արածեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
արածեցնելու ես (future indicative second-person singular)
արածեցնելու է (future indicative singular third-person)
արածեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արածեցնելու եք (future indicative plural second-person)
արածեցնելու են (future indicative plural third-person)
արածեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
արածեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
արածեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
արածեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արածեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
արածեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
արածեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արածեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
արածեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
արածեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արածեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
արածեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
արածեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արածեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արածեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արածեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արածեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արածեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արածեցրի (aorist first-person indicative singular)
արածեցրեցի (aracecʻri, aracecʻrecʻi*) (aorist first-person indicative singular)
արածեցրիր (aorist indicative second-person singular)
արածեցրեց (aorist indicative singular third-person)
արածեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արածեցրիք (aorist indicative plural second-person)
արածեցրին (aorist indicative plural third-person)
արածեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
արածեցնես (present second-person singular subjunctive)
արածեցնի (present singular subjunctive third-person)
արածեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արածեցնեք (plural present second-person subjunctive)
արածեցնեն (plural present subjunctive third-person)
արածեցնեի (first-person past singular subjunctive)
արածեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
արածեցներ (past singular subjunctive third-person)
արածեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արածեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
արածեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կարածեցնեմ (conditional first-person future singular)
կարածեցնես (conditional future second-person singular)
կարածեցնի (conditional future singular third-person)
կարածեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարածեցնեք (conditional future plural second-person)
կարածեցնեն (conditional future plural third-person)
կարածեցնեի (conditional first-person past singular)
կարածեցնեիր (conditional past second-person singular)
կարածեցներ (conditional past singular third-person)
կարածեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարածեցնեիք (conditional past plural second-person)
կարածեցնեին (conditional past plural third-person)
արածեցրո՛ւ (imperative rare singular)
արածեցրա՛ (aracecʻrú, aracecʻrá*) (imperative rare singular)
արածեցրե՛ք (imperative plural rare)
չարածեցնել (infinitive negative)
չարածեցրած (negative participle resultative)
չարածեցնող (negative participle subjective)
չեմ արածեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես արածեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի արածեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք արածեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք արածեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն արածեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի արածեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արածեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արածեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արածեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արածեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արածեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արածեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես արածեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի արածեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք արածեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք արածեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն արածեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի արածեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արածեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արածեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արածեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արածեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արածեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արածեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արածեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արածեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արածեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արածեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արածեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արածեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արածեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արածեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արածեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արածեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արածեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարածեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չարածեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարածեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չարածեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարածեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարածեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չարածեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարածեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարածեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չարածեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարածեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չարածեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չարածեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չարածեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարածեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չարածեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարածեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարածեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արածեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես արածեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի արածեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք արածեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք արածեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն արածեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի արածեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր արածեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր արածեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք արածեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք արածեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին արածեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արածեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ արածեցրեք (imperative negative plural rare)
արածեցնել (nominative singular singular-only)
արածեցնելու (dative singular singular-only)
արածեցնելուց (ablative singular singular-only)
արածեցնելով (instrumental singular singular-only)
արածեցնելում (locative singular singular-only)
արածեցնելը (definite nominative singular singular-only)
արածեցնելն (definite nominative singular singular-only)
արածեցնելուն (dative definite singular singular-only)
արածեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արածեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արածեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արածեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արածեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արածեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնել (infinitive)
արածեցուցեր (evidential participle)
արածեցուիլ (passive)
արածեցնելու (converb converb-i future)
արածեցնելիք (converb converb-ii future)
արածեցուց- (stem)
արածեցներ (connegative converb)
արածեցուցած (participle resultative)
արածեցնող (participle subjective)
կ՚արածեցնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚արածեցնես (indicative present second-person singular)
կ՚արածեցնէ (indicative present singular third-person)
կ՚արածեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚արածեցնէք (indicative plural present second-person)
կ՚արածեցնեն (indicative plural present)
կ՚արածեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚արածեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚արածեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚արածեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚արածեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚արածեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի արածեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի արածեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի արածեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի արածեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի արածեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի արածեցնեն (future indicative plural)
պիտի արածեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի արածեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի արածեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի արածեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի արածեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի արածեցնէին (future indicative past plural)
արածեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
արածեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
արածեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
արածեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արածեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
արածեցուցած են (indicative perfect plural present)
արածեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
արածեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արածեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
արածեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արածեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արածեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
արածեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
արածեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
արածեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
արածեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արածեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
արածեցուցեր են (indicative perfect plural present)
արածեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
արածեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արածեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
արածեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արածեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արածեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
արածեցուցի (aorist first-person indicative singular)
արածեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
արածեցուց (aorist indicative singular third-person)
արածեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արածեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
արածեցուցին (aorist indicative plural)
արածեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
արածեցնես (present second-person singular subjunctive)
արածեցնէ (present singular subjunctive third-person)
արածեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արածեցնէք (plural present second-person subjunctive)
արածեցնեն (plural present subjunctive)
արածեցնէի (first-person past singular subjunctive)
արածեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
արածեցնէր (past singular subjunctive third-person)
արածեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արածեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
արածեցնէին (past plural subjunctive)
արածեցո՛ւր (imperative second-person singular)
արածեցուցէ՛ք (imperative rare)
չարածեցնել (infinitive negative)
չարածեցուցած (negative participle resultative)
չարածեցնող (negative participle subjective)
չեմ արածեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես արածեցներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚արածեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք արածեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք արածեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն արածեցներ (indicative negative plural present)
չէի արածեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արածեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արածեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արածեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արածեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արածեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չարածեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չարածեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չարածեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չարածեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չարածեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չարածեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չարածեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չարածեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չարածեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չարածեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չարածեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չարածեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ արածեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արածեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արածեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արածեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արածեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արածեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի արածեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արածեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արածեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արածեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արածեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արածեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ արածեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արածեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արածեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արածեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արածեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արածեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի արածեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արածեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արածեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արածեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արածեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արածեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չարածեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարածեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարածեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չարածեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարածեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարածեցուցին (aorist indicative negative plural)
չարածեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարածեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարածեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չարածեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարածեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չարածեցնեն (negative plural present subjunctive)
չարածեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չարածեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարածեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չարածեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարածեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարածեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ արածեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ արածեցնէք (imperative negative rare)
արածեցնել (nominative singular singular-only)
արածեցնելու (dative singular singular-only)
արածեցնելէ (ablative singular singular-only)
արածեցնելով (instrumental singular singular-only)
արածեցնելը (definite nominative singular singular-only)
արածեցնելն (definite nominative singular singular-only)
արածեցնելուն (dative definite singular singular-only)
արածեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
արածեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
արածեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
արածեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արածեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արածեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արածեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արածեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արածեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արածեցնող

արածեցրեցինք

արածեցրո՛ւ, արածեցրա՛*

մի՛ արածեցրու, մի՛ արածեցրա*

մի՛ արածեցրեք

hy-decl-noun-unc

արածեցնելը/արածեցնելն

արածեցնելներ

արածեցնելները/արածեցնելներն

արածեցնելուն

արածեցնելների

արածեցնելներին

արածեցնելուց

արածեցնելներից

արածեցնելներով

արածեցնելում

արածեցնելներում

արածեցնելներս

արածեցնելուս

արածեցնելներիս

արածեցնելուցս

արածեցնելներիցս

արածեցնելովս

արածեցնելներովս

արածեցնելումս

արածեցնելներումս

արածեցնելներդ

արածեցնելուդ

արածեցնելներիդ

արածեցնելուցդ

արածեցնելներիցդ

արածեցնելովդ

արածեցնելներովդ

արածեցնելումդ

արածեցնելներումդ

hyw-conj

արածեցնող

արածեցուցինք

կ՚արածեցնենք

կ՚արածեցնէիր

կ՚արածեցնէինք

կ՚արածեցնէիք

կ՚արածեցնէին

արածեցուցէ՛ք

մի՛ արածեցներ

մի՛ արածեցնէք

hyw-decl-noun-unc

արածեցնելը/արածեցնելն

արածեցնելներ

արածեցնելները/արածեցնելներն

արածեցնելուն

արածեցնելովը/արածեցնելովն

արածեցնելներու

արածեցնելներուն

արածեցնելներէն

արածեցնելներովը/արածեցնելներովն

արածեցնելներէ

արածեցնելներով

արածեցնելներս

արածեցնելուս

արածեցնելներուս

արածեցնելներէս

արածեցնելովս

արածեցնելներովս

արածեցնելներդ

արածեցնելուդ

արածեցնելներէդ

արածեցնելներէդ

արածեցնելովդ

արածեցնելներովդ

Hy-արածեցնել.ogg

արածել արածել#Armenian

արածել արածել#Armenian

to pasture, to feed (to take animals out to graze)


սփոփել

head

սփոփել • (spʻopʻel)

hy-verb

սփոփել • (spʻopʻel)

spʻopʻel (romanization)
սփոփել (infinitive)
սփոփում (converb imperfective)
սփոփվել (passive)
սփոփելիս (converb simultaneous)
սփոփել (converb perfective)
սփոփ- (stem)
սփոփելու (converb converb-i future)
սփոփած (participle resultative)
սփոփելիք (converb converb-ii future)
սփոփող (participle subjective)
սփոփի (connegative converb)
սփոփում եմ (first-person indicative present singular)
սփոփում ես (indicative present second-person singular)
սփոփում է (indicative present singular third-person)
սփոփում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սփոփում եք (indicative plural present second-person)
սփոփում են (indicative plural present third-person)
սփոփում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սփոփում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սփոփում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սփոփում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սփոփում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սփոփում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սփոփելու եմ (first-person future indicative singular)
սփոփելու ես (future indicative second-person singular)
սփոփելու է (future indicative singular third-person)
սփոփելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սփոփելու եք (future indicative plural second-person)
սփոփելու են (future indicative plural third-person)
սփոփելու էի (first-person future indicative past singular)
սփոփելու էիր (future indicative past second-person singular)
սփոփելու էր (future indicative past singular third-person)
սփոփելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սփոփելու էիք (future indicative past plural second-person)
սփոփելու էին (future indicative past plural third-person)
սփոփել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սփոփել ես (indicative perfect present second-person singular)
սփոփել է (indicative perfect present singular third-person)
սփոփել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սփոփել եք (indicative perfect plural present second-person)
սփոփել են (indicative perfect plural present third-person)
սփոփել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սփոփել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սփոփել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սփոփել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սփոփել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սփոփել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սփոփեցի (aorist first-person indicative singular)
սփոփի (spʻopʻecʻi, spʻopʻi*) (aorist first-person indicative singular)
սփոփեցիր (aorist indicative second-person singular)
սփոփիր (spʻopʻecʻir, spʻopʻir*) (aorist indicative second-person singular)
սփոփեց (aorist indicative singular third-person)
սփոփեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սփոփինք (spʻopʻecʻinkʻ, spʻopʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սփոփեցիք (aorist indicative plural second-person)
սփոփիք (spʻopʻecʻikʻ, spʻopʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սփոփեցին (aorist indicative plural third-person)
սփոփին (spʻopʻecʻin, spʻopʻin*) (aorist indicative plural third-person)
սփոփեմ (first-person present singular subjunctive)
սփոփես (present second-person singular subjunctive)
սփոփի (present singular subjunctive third-person)
սփոփենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սփոփեք (plural present second-person subjunctive)
սփոփեն (plural present subjunctive third-person)
սփոփեի (first-person past singular subjunctive)
սփոփեիր (past second-person singular subjunctive)
սփոփեր (past singular subjunctive third-person)
սփոփեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սփոփեիք (past plural second-person subjunctive)
սփոփեին (past plural subjunctive third-person)
կսփոփեմ (conditional first-person future singular)
կսփոփես (conditional future second-person singular)
կսփոփի (conditional future singular third-person)
կսփոփենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսփոփեք (conditional future plural second-person)
կսփոփեն (conditional future plural third-person)
կսփոփեի (conditional first-person past singular)
կսփոփեիր (conditional past second-person singular)
կսփոփեր (conditional past singular third-person)
կսփոփեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսփոփեիք (conditional past plural second-person)
կսփոփեին (conditional past plural third-person)
սփոփի՛ր (imperative rare singular)
սփոփի՛ (spʻopʻír, spʻopʻí*) (imperative rare singular)
սփոփե՛ք (imperative plural rare)
սփոփեցե՛ք (spʻopʻékʻ, spʻopʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չսփոփել (infinitive negative)
չսփոփած (negative participle resultative)
չսփոփող (negative participle subjective)
չեմ սփոփում (first-person indicative negative present singular)
չես սփոփում (indicative negative present second-person singular)
չի սփոփում (indicative negative present singular third-person)
չենք սփոփում (first-person indicative negative plural present)
չեք սփոփում (indicative negative plural present second-person)
չեն սփոփում (indicative negative plural present third-person)
չէի սփոփում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սփոփում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սփոփում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սփոփում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սփոփում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սփոփում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սփոփելու (first-person future indicative negative singular)
չես սփոփելու (future indicative negative second-person singular)
չի սփոփելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սփոփելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սփոփելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սփոփելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սփոփելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սփոփելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սփոփելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սփոփելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սփոփելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սփոփելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սփոփել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սփոփել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սփոփել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սփոփել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սփոփել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սփոփել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սփոփել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սփոփել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սփոփել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սփոփել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սփոփել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սփոփել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսփոփեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսփոփի (čʻspʻopʻecʻi, čʻspʻopʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսփոփեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսփոփիր (čʻspʻopʻecʻir, čʻspʻopʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսփոփեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսփոփեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսփոփեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսփոփիք (čʻspʻopʻecʻikʻ, čʻspʻopʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չսփոփեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսփոփին (čʻspʻopʻecʻin, čʻspʻopʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսփոփեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսփոփես (negative present second-person singular subjunctive)
չսփոփի (negative present singular subjunctive third-person)
չսփոփենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսփոփեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսփոփեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսփոփեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսփոփեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսփոփեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսփոփեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսփոփեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսփոփեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սփոփի (conditional first-person future negative singular)
չես սփոփի (conditional future negative second-person singular)
չի սփոփի (conditional future negative singular third-person)
չենք սփոփի (conditional first-person future negative plural)
չեք սփոփի (conditional future negative plural second-person)
չեն սփոփի (conditional future negative plural third-person)
չէի սփոփի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սփոփի (conditional negative past second-person singular)
չէր սփոփի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սփոփի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սփոփի (conditional negative past plural second-person)
չէին սփոփի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սփոփիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սփոփի (mí spʻopʻir, mí spʻopʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սփոփեք (imperative negative plural rare)
սփոփել (nominative singular singular-only)
սփոփելու (dative singular singular-only)
սփոփելուց (ablative singular singular-only)
սփոփելով (instrumental singular singular-only)
սփոփելում (locative singular singular-only)
սփոփելը (definite nominative singular singular-only)
սփոփելն (definite nominative singular singular-only)
սփոփելուն (dative definite singular singular-only)
սփոփելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սփոփելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սփոփելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սփոփելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սփոփելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սփոփելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սփոփելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սփոփելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սփոփելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սփոփելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սփոփող

սփոփի՛ր, սփոփի՛*

սփոփե՛ք, սփոփեցե՛ք**

մի՛ սփոփիր, մի՛ սփոփի*

մի՛ սփոփեք, մի՛ սփոփեցեք**

hy-decl-noun-unc

սփոփելը/սփոփելն

սփոփելները/սփոփելներն

սփոփելներում

սփոփելներիցս

սփոփելներովս

սփոփելներումս

սփոփելներիցդ

սփոփելներովդ

սփոփելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian սփոփեմ (spʻopʻem).


սփոփվել

head

սփոփվել • (spʻopʻvel)

hy-verb

սփոփվել • (spʻopʻvel)

spʻopʻvel (romanization)
սփոփվել (infinitive)
սփոփվում (converb imperfective)
սփոփվելիս (converb simultaneous)
սփոփվել (converb perfective)
սփոփվ- (stem)
սփոփվելու (converb converb-i future)
սփոփված (participle resultative)
սփոփվելիք (converb converb-ii future)
սփոփվող (participle subjective)
սփոփվի (connegative converb)
սփոփվում եմ (first-person indicative present singular)
սփոփվում ես (indicative present second-person singular)
սփոփվում է (indicative present singular third-person)
սփոփվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սփոփվում եք (indicative plural present second-person)
սփոփվում են (indicative plural present third-person)
սփոփվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սփոփվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սփոփվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սփոփվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սփոփվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սփոփվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սփոփվելու եմ (first-person future indicative singular)
սփոփվելու ես (future indicative second-person singular)
սփոփվելու է (future indicative singular third-person)
սփոփվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սփոփվելու եք (future indicative plural second-person)
սփոփվելու են (future indicative plural third-person)
սփոփվելու էի (first-person future indicative past singular)
սփոփվելու էիր (future indicative past second-person singular)
սփոփվելու էր (future indicative past singular third-person)
սփոփվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սփոփվելու էիք (future indicative past plural second-person)
սփոփվելու էին (future indicative past plural third-person)
սփոփվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սփոփվել ես (indicative perfect present second-person singular)
սփոփվել է (indicative perfect present singular third-person)
սփոփվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սփոփվել եք (indicative perfect plural present second-person)
սփոփվել են (indicative perfect plural present third-person)
սփոփվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սփոփվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սփոփվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սփոփվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սփոփվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սփոփվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սփոփվեցի (aorist first-person indicative singular)
սփոփվի (spʻopʻvecʻi, spʻopʻvi*) (aorist first-person indicative singular)
սփոփվեցիր (aorist indicative second-person singular)
սփոփվիր (spʻopʻvecʻir, spʻopʻvir*) (aorist indicative second-person singular)
սփոփվեց (aorist indicative singular third-person)
սփոփվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սփոփվինք (spʻopʻvecʻinkʻ, spʻopʻvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սփոփվեցիք (aorist indicative plural second-person)
սփոփվիք (spʻopʻvecʻikʻ, spʻopʻvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սփոփվեցին (aorist indicative plural third-person)
սփոփվին (spʻopʻvecʻin, spʻopʻvin*) (aorist indicative plural third-person)
սփոփվեմ (first-person present singular subjunctive)
սփոփվես (present second-person singular subjunctive)
սփոփվի (present singular subjunctive third-person)
սփոփվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սփոփվեք (plural present second-person subjunctive)
սփոփվեն (plural present subjunctive third-person)
սփոփվեի (first-person past singular subjunctive)
սփոփվեիր (past second-person singular subjunctive)
սփոփվեր (past singular subjunctive third-person)
սփոփվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սփոփվեիք (past plural second-person subjunctive)
սփոփվեին (past plural subjunctive third-person)
կսփոփվեմ (conditional first-person future singular)
կսփոփվես (conditional future second-person singular)
կսփոփվի (conditional future singular third-person)
կսփոփվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսփոփվեք (conditional future plural second-person)
կսփոփվեն (conditional future plural third-person)
կսփոփվեի (conditional first-person past singular)
կսփոփվեիր (conditional past second-person singular)
կսփոփվեր (conditional past singular third-person)
կսփոփվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսփոփվեիք (conditional past plural second-person)
կսփոփվեին (conditional past plural third-person)
սփոփվի՛ր (imperative rare singular)
սփոփվի՛ (spʻopʻvír, spʻopʻví*) (imperative rare singular)
սփոփվե՛ք (imperative plural rare)
չսփոփվել (infinitive negative)
չսփոփված (negative participle resultative)
չսփոփվող (negative participle subjective)
չեմ սփոփվում (first-person indicative negative present singular)
չես սփոփվում (indicative negative present second-person singular)
չի սփոփվում (indicative negative present singular third-person)
չենք սփոփվում (first-person indicative negative plural present)
չեք սփոփվում (indicative negative plural present second-person)
չեն սփոփվում (indicative negative plural present third-person)
չէի սփոփվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սփոփվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սփոփվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սփոփվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սփոփվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սփոփվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սփոփվելու (first-person future indicative negative singular)
չես սփոփվելու (future indicative negative second-person singular)
չի սփոփվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սփոփվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սփոփվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սփոփվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սփոփվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սփոփվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սփոփվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սփոփվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սփոփվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սփոփվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սփոփվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սփոփվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սփոփվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սփոփվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սփոփվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սփոփվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սփոփվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սփոփվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սփոփվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սփոփվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սփոփվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սփոփվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսփոփվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսփոփվի (čʻspʻopʻvecʻi, čʻspʻopʻvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսփոփվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսփոփվիր (čʻspʻopʻvecʻir, čʻspʻopʻvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսփոփվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսփոփվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսփոփվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսփոփվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսփոփվին (čʻspʻopʻvecʻin, čʻspʻopʻvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսփոփվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսփոփվես (negative present second-person singular subjunctive)
չսփոփվի (negative present singular subjunctive third-person)
չսփոփվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսփոփվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսփոփվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսփոփվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսփոփվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսփոփվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսփոփվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսփոփվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսփոփվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սփոփվի (conditional first-person future negative singular)
չես սփոփվի (conditional future negative second-person singular)
չի սփոփվի (conditional future negative singular third-person)
չենք սփոփվի (conditional first-person future negative plural)
չեք սփոփվի (conditional future negative plural second-person)
չեն սփոփվի (conditional future negative plural third-person)
չէի սփոփվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սփոփվի (conditional negative past second-person singular)
չէր սփոփվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սփոփվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սփոփվի (conditional negative past plural second-person)
չէին սփոփվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սփոփվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սփոփվի (mí spʻopʻvir, mí spʻopʻvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սփոփվեք (imperative negative plural rare)
սփոփվել (nominative singular singular-only)
սփոփվելու (dative singular singular-only)
սփոփվելուց (ablative singular singular-only)
սփոփվելով (instrumental singular singular-only)
սփոփվելում (locative singular singular-only)
սփոփվելը (definite nominative singular singular-only)
սփոփվելն (definite nominative singular singular-only)
սփոփվելուն (dative definite singular singular-only)
սփոփվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սփոփվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սփոփվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սփոփվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սփոփվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սփոփվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սփոփվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սփոփվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սփոփվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սփոփվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սփոփվող

սփոփվի՛ր, սփոփվի՛*

սփոփվե՛ք, սփոփվեցե՛ք**

մի՛ սփոփվիր, մի՛ սփոփվի*

մի՛ սփոփվեք, մի՛ սփոփվեցեք**

hy-decl-noun-unc

սփոփվելը/սփոփվելն

սփոփվելները/սփոփվելներն

սփոփվելներին

սփոփվելներից

սփոփվելներով

սփոփվելներում

սփոփվելներիս

սփոփվելներիցս

սփոփվելներովս

սփոփվելներումս

սփոփվելներիդ

սփոփվելներիցդ

սփոփվելներովդ

սփոփվելներումդ

սփոփել սփոփել#Armenian

mediopassive of սփոփել (spʻopʻel); to be or feel comforted, soothed, consoled

սփոփել

սփոփել սփոփել#Armenian

mediopassive of սփոփել (spʻopʻel); to be or feel reassured, heartened, encouraged


փոխհատուցել

head

փոխհատուցել • (pʻoxhatucʻel)

hy-verb

փոխհատուցել • (pʻoxhatucʻel)

pʻoxhatucʻel (romanization)
փոխհատուցել (infinitive)
փոխհատուցում (converb imperfective)
փոխհատուցվել (passive)
փոխհատուցելիս (converb simultaneous)
փոխհատուցել (converb perfective)
փոխհատուց- (stem)
փոխհատուցելու (converb converb-i future)
փոխհատուցած (participle resultative)
փոխհատուցելիք (converb converb-ii future)
փոխհատուցող (participle subjective)
փոխհատուցի (connegative converb)
փոխհատուցում եմ (first-person indicative present singular)
փոխհատուցում ես (indicative present second-person singular)
փոխհատուցում է (indicative present singular third-person)
փոխհատուցում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փոխհատուցում եք (indicative plural present second-person)
փոխհատուցում են (indicative plural present third-person)
փոխհատուցում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փոխհատուցում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փոխհատուցում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փոխհատուցում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փոխհատուցում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փոխհատուցում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փոխհատուցելու եմ (first-person future indicative singular)
փոխհատուցելու ես (future indicative second-person singular)
փոխհատուցելու է (future indicative singular third-person)
փոխհատուցելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փոխհատուցելու եք (future indicative plural second-person)
փոխհատուցելու են (future indicative plural third-person)
փոխհատուցելու էի (first-person future indicative past singular)
փոխհատուցելու էիր (future indicative past second-person singular)
փոխհատուցելու էր (future indicative past singular third-person)
փոխհատուցելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փոխհատուցելու էիք (future indicative past plural second-person)
փոխհատուցելու էին (future indicative past plural third-person)
փոխհատուցել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փոխհատուցել ես (indicative perfect present second-person singular)
փոխհատուցել է (indicative perfect present singular third-person)
փոխհատուցել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փոխհատուցել եք (indicative perfect plural present second-person)
փոխհատուցել են (indicative perfect plural present third-person)
փոխհատուցել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փոխհատուցել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փոխհատուցել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փոխհատուցել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փոխհատուցել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փոխհատուցել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փոխհատուցեցի (aorist first-person indicative singular)
փոխհատուցեցիր (aorist indicative second-person singular)
փոխհատուցեց (aorist indicative singular third-person)
փոխհատուցեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փոխհատուցեցիք (aorist indicative plural second-person)
փոխհատուցեցին (aorist indicative plural third-person)
փոխհատուցեմ (first-person present singular subjunctive)
փոխհատուցես (present second-person singular subjunctive)
փոխհատուցի (present singular subjunctive third-person)
փոխհատուցենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փոխհատուցեք (plural present second-person subjunctive)
փոխհատուցեն (plural present subjunctive third-person)
փոխհատուցեի (first-person past singular subjunctive)
փոխհատուցեիր (past second-person singular subjunctive)
փոխհատուցեր (past singular subjunctive third-person)
փոխհատուցեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փոխհատուցեիք (past plural second-person subjunctive)
փոխհատուցեին (past plural subjunctive third-person)
կփոխհատուցեմ (conditional first-person future singular)
կփոխհատուցես (conditional future second-person singular)
կփոխհատուցի (conditional future singular third-person)
կփոխհատուցենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփոխհատուցեք (conditional future plural second-person)
կփոխհատուցեն (conditional future plural third-person)
կփոխհատուցեի (conditional first-person past singular)
կփոխհատուցեիր (conditional past second-person singular)
կփոխհատուցեր (conditional past singular third-person)
կփոխհատուցեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփոխհատուցեիք (conditional past plural second-person)
կփոխհատուցեին (conditional past plural third-person)
փոխհատուցի՛ր (imperative rare singular)
փոխհատուցե՛ք (imperative plural rare)
չփոխհատուցել (infinitive negative)
չփոխհատուցած (negative participle resultative)
չփոխհատուցող (negative participle subjective)
չեմ փոխհատուցում (first-person indicative negative present singular)
չես փոխհատուցում (indicative negative present second-person singular)
չի փոխհատուցում (indicative negative present singular third-person)
չենք փոխհատուցում (first-person indicative negative plural present)
չեք փոխհատուցում (indicative negative plural present second-person)
չեն փոխհատուցում (indicative negative plural present third-person)
չէի փոխհատուցում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փոխհատուցում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փոխհատուցում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փոխհատուցում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փոխհատուցում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փոխհատուցում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փոխհատուցելու (first-person future indicative negative singular)
չես փոխհատուցելու (future indicative negative second-person singular)
չի փոխհատուցելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փոխհատուցելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փոխհատուցելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փոխհատուցելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փոխհատուցելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փոխհատուցելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փոխհատուցելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փոխհատուցելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փոխհատուցելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փոխհատուցելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փոխհատուցել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փոխհատուցել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փոխհատուցել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փոխհատուցել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փոխհատուցել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փոխհատուցել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փոխհատուցել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փոխհատուցել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փոխհատուցել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փոխհատուցել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փոխհատուցել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փոխհատուցել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփոխհատուցեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփոխհատուցեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփոխհատուցեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփոխհատուցեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփոխհատուցեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփոխհատուցեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չփոխհատուցեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփոխհատուցես (negative present second-person singular subjunctive)
չփոխհատուցի (negative present singular subjunctive third-person)
չփոխհատուցենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփոխհատուցեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփոխհատուցեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփոխհատուցեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփոխհատուցեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփոխհատուցեր (negative past singular subjunctive third-person)
չփոխհատուցեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփոխհատուցեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփոխհատուցեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փոխհատուցի (conditional first-person future negative singular)
չես փոխհատուցի (conditional future negative second-person singular)
չի փոխհատուցի (conditional future negative singular third-person)
չենք փոխհատուցի (conditional first-person future negative plural)
չեք փոխհատուցի (conditional future negative plural second-person)
չեն փոխհատուցի (conditional future negative plural third-person)
չէի փոխհատուցի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փոխհատուցի (conditional negative past second-person singular)
չէր փոխհատուցի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փոխհատուցի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փոխհատուցի (conditional negative past plural second-person)
չէին փոխհատուցի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փոխհատուցիր (imperative negative rare singular)
մի՛ փոխհատուցեք (imperative negative plural rare)
փոխհատուցել (nominative singular singular-only)
փոխհատուցելու (dative singular singular-only)
փոխհատուցելուց (ablative singular singular-only)
փոխհատուցելով (instrumental singular singular-only)
փոխհատուցելում (locative singular singular-only)
փոխհատուցելը (definite nominative singular singular-only)
փոխհատուցելն (definite nominative singular singular-only)
փոխհատուցելուն (dative definite singular singular-only)
փոխհատուցելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փոխհատուցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փոխհատուցելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փոխհատուցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փոխհատուցելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փոխհատուցելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փոխհատուցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փոխհատուցելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փոխհատուցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փոխհատուցելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փոխհատուցվել

փոխհատուցում

փոխհատուցելիս

փոխհատուցելու

փոխհատուցելիք

փոխհատուցող

փոխհատուցեցի

փոխհատուցեցիր

փոխհատուցեցինք

փոխհատուցինք

փոխհատուցեցիք

փոխհատուցեցին

փոխհատուցենք

փոխհատուցեիր

փոխհատուցեինք

փոխհատուցեիք

փոխհատուցեին

փոխհատուցի՛ր, փոխհատուցի՛*

փոխհատուցե՛ք, փոխհատուցեցե՛ք**

մի՛ փոխհատուցիր, մի՛ փոխհատուցի*

մի՛ փոխհատուցեք, մի՛ փոխհատուցեցեք**

hy-decl-noun-unc

փոխհատուցելը/փոխհատուցելն

փոխհատուցելներ

փոխհատուցելները/փոխհատուցելներն

փոխհատուցելու

փոխհատուցելուն

փոխհատուցելների

փոխհատուցելներին

փոխհատուցելուց

փոխհատուցելներից

փոխհատուցելով

փոխհատուցելներով

փոխհատուցելում

փոխհատուցելներում

փոխհատուցելս

փոխհատուցելներս

փոխհատուցելուս

փոխհատուցելներիս

փոխհատուցելուցս

փոխհատուցելներիցս

փոխհատուցելովս

փոխհատուցելներովս

փոխհատուցելումս

փոխհատուցելներումս

փոխհատուցելդ

փոխհատուցելներդ

փոխհատուցելուդ

փոխհատուցելներիդ

փոխհատուցելուցդ

փոխհատուցելներիցդ

փոխհատուցելովդ

փոխհատուցելներովդ

փոխհատուցելումդ

փոխհատուցելներումդ

to recompense, to compensate, to remunerate


հարկադրել

harkadrel (romanization)
հարկադրել (infinitive)
հարկադրում (converb imperfective)
հարկադրվել (passive)
հարկադրելիս (converb simultaneous)
հարկադրել (converb perfective)
հարկադր- (stem)
հարկադրելու (converb converb-i future)
հարկադրած (participle resultative)
հարկադրելիք (converb converb-ii future)
հարկադրող (participle subjective)
հարկադրի (connegative converb)
հարկադրում եմ (first-person indicative present singular)
հարկադրում ես (indicative present second-person singular)
հարկադրում է (indicative present singular third-person)
հարկադրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հարկադրում եք (indicative plural present second-person)
հարկադրում են (indicative plural present third-person)
հարկադրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հարկադրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հարկադրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հարկադրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հարկադրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հարկադրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հարկադրելու եմ (first-person future indicative singular)
հարկադրելու ես (future indicative second-person singular)
հարկադրելու է (future indicative singular third-person)
հարկադրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հարկադրելու եք (future indicative plural second-person)
հարկադրելու են (future indicative plural third-person)
հարկադրելու էի (first-person future indicative past singular)
հարկադրելու էիր (future indicative past second-person singular)
հարկադրելու էր (future indicative past singular third-person)
հարկադրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հարկադրելու էիք (future indicative past plural second-person)
հարկադրելու էին (future indicative past plural third-person)
հարկադրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարկադրել ես (indicative perfect present second-person singular)
հարկադրել է (indicative perfect present singular third-person)
հարկադրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարկադրել եք (indicative perfect plural present second-person)
հարկադրել են (indicative perfect plural present third-person)
հարկադրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարկադրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարկադրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարկադրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարկադրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարկադրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հարկադրեցի (aorist first-person indicative singular)
հարկադրի (harkadrecʻi, harkadri*) (aorist first-person indicative singular)
հարկադրեցիր (aorist indicative second-person singular)
հարկադրիր (harkadrecʻir, harkadrir*) (aorist indicative second-person singular)
հարկադրեց (aorist indicative singular third-person)
հարկադրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարկադրեցիք (aorist indicative plural second-person)
հարկադրիք (harkadrecʻikʻ, harkadrikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հարկադրեցին (aorist indicative plural third-person)
հարկադրին (harkadrecʻin, harkadrin*) (aorist indicative plural third-person)
հարկադրեմ (first-person present singular subjunctive)
հարկադրես (present second-person singular subjunctive)
հարկադրի (present singular subjunctive third-person)
հարկադրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարկադրեք (plural present second-person subjunctive)
հարկադրեն (plural present subjunctive third-person)
հարկադրեի (first-person past singular subjunctive)
հարկադրեիր (past second-person singular subjunctive)
հարկադրեր (past singular subjunctive third-person)
հարկադրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարկադրեիք (past plural second-person subjunctive)
հարկադրեին (past plural subjunctive third-person)
կհարկադրեմ (conditional first-person future singular)
կհարկադրես (conditional future second-person singular)
կհարկադրի (conditional future singular third-person)
կհարկադրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհարկադրեք (conditional future plural second-person)
կհարկադրեն (conditional future plural third-person)
կհարկադրեի (conditional first-person past singular)
կհարկադրեիր (conditional past second-person singular)
կհարկադրեր (conditional past singular third-person)
կհարկադրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհարկադրեիք (conditional past plural second-person)
կհարկադրեին (conditional past plural third-person)
հարկադրի՛ր (imperative rare singular)
հարկադրի՛ (harkadrír, harkadrí*) (imperative rare singular)
հարկադրե՛ք (imperative plural rare)
չհարկադրել (infinitive negative)
չհարկադրած (negative participle resultative)
չհարկադրող (negative participle subjective)
չեմ հարկադրում (first-person indicative negative present singular)
չես հարկադրում (indicative negative present second-person singular)
չի հարկադրում (indicative negative present singular third-person)
չենք հարկադրում (first-person indicative negative plural present)
չեք հարկադրում (indicative negative plural present second-person)
չեն հարկադրում (indicative negative plural present third-person)
չէի հարկադրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարկադրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարկադրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարկադրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարկադրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարկադրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հարկադրելու (first-person future indicative negative singular)
չես հարկադրելու (future indicative negative second-person singular)
չի հարկադրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հարկադրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հարկադրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հարկադրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հարկադրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հարկադրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հարկադրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հարկադրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հարկադրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հարկադրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հարկադրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարկադրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հարկադրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարկադրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հարկադրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարկադրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հարկադրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարկադրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարկադրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարկադրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարկադրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարկադրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհարկադրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարկադրի (čʻharkadrecʻi, čʻharkadri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհարկադրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարկադրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարկադրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարկադրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարկադրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհարկադրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարկադրես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարկադրի (negative present singular subjunctive third-person)
չհարկադրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարկադրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարկադրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհարկադրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարկադրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարկադրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհարկադրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարկադրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարկադրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հարկադրի (conditional first-person future negative singular)
չես հարկադրի (conditional future negative second-person singular)
չի հարկադրի (conditional future negative singular third-person)
չենք հարկադրի (conditional first-person future negative plural)
չեք հարկադրի (conditional future negative plural second-person)
չեն հարկադրի (conditional future negative plural third-person)
չէի հարկադրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հարկադրի (conditional negative past second-person singular)
չէր հարկադրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հարկադրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հարկադրի (conditional negative past plural second-person)
չէին հարկադրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հարկադրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հարկադրեք (imperative negative plural rare)
հարկադրել (nominative singular singular-only)
հարկադրելու (dative singular singular-only)
հարկադրելուց (ablative singular singular-only)
հարկադրելով (instrumental singular singular-only)
հարկադրելում (locative singular singular-only)
հարկադրելը (definite nominative singular singular-only)
հարկադրելն (definite nominative singular singular-only)
հարկադրելուն (dative definite singular singular-only)
հարկադրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարկադրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարկադրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարկադրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարկադրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հարկադրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարկադրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարկադրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարկադրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հարկադրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հարկադրող

հարկադրեցինք

հարկադրի՛ր, հարկադրի՛*

հարկադրե՛ք, հարկադրեցե՛ք**

մի՛ հարկադրիր, մի՛ հարկադրի*

մի՛ հարկադրեք, մի՛ հարկադրեցեք**

hy-decl-noun-unc

հարկադրելը/հարկադրելն

հարկադրելներ

հարկադրելները/հարկադրելներն

հարկադրելուն

հարկադրելների

հարկադրելներին

հարկադրելուց

հարկադրելներից

հարկադրելներով

հարկադրելում

հարկադրելներում

հարկադրելներս

հարկադրելուս

հարկադրելներիս

հարկադրելուցս

հարկադրելներիցս

հարկադրելովս

հարկադրելներովս

հարկադրելումս

հարկադրելներումս

հարկադրելներդ

հարկադրելուդ

հարկադրելներիդ

հարկադրելուցդ

հարկադրելներիցդ

հարկադրելովդ

հարկադրելներովդ

հարկադրելումդ

հարկադրելներումդ

/hɑɾɡɑtˈɾel/

[hɑɾɡɑtʰɾél]

Learned borrowing from Old Armenian հարկադրեմ (harkadrem).

learned borrowing

(transitive) to oblige, to force, to compel