հետազոտել

head

հետազոտել • (hetazotel) (traditional orthography spelling հետազօտել)

hetazotel (romanization)
orthography spelling հետազօտել (traditional)
հետազոտել (infinitive)
հետազոտում (converb imperfective)
հետազոտվել (passive)
հետազոտելիս (converb simultaneous)
հետազոտել (converb perfective)
հետազոտ- (stem)
հետազոտելու (converb converb-i future)
հետազոտած (participle resultative)
հետազոտելիք (converb converb-ii future)
հետազոտող (participle subjective)
հետազոտի (connegative converb)
հետազոտում եմ (first-person indicative present singular)
հետազոտում ես (indicative present second-person singular)
հետազոտում է (indicative present singular third-person)
հետազոտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հետազոտում եք (indicative plural present second-person)
հետազոտում են (indicative plural present third-person)
հետազոտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հետազոտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հետազոտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հետազոտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հետազոտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հետազոտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հետազոտելու եմ (first-person future indicative singular)
հետազոտելու ես (future indicative second-person singular)
հետազոտելու է (future indicative singular third-person)
հետազոտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հետազոտելու եք (future indicative plural second-person)
հետազոտելու են (future indicative plural third-person)
հետազոտելու էի (first-person future indicative past singular)
հետազոտելու էիր (future indicative past second-person singular)
հետազոտելու էր (future indicative past singular third-person)
հետազոտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հետազոտելու էիք (future indicative past plural second-person)
հետազոտելու էին (future indicative past plural third-person)
հետազոտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հետազոտել ես (indicative perfect present second-person singular)
հետազոտել է (indicative perfect present singular third-person)
հետազոտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հետազոտել եք (indicative perfect plural present second-person)
հետազոտել են (indicative perfect plural present third-person)
հետազոտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հետազոտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հետազոտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հետազոտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հետազոտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հետազոտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հետազոտեցի (aorist first-person indicative singular)
հետազոտի (hetazotecʻi, hetazoti*) (aorist first-person indicative singular)
հետազոտեցիր (aorist indicative second-person singular)
հետազոտիր (hetazotecʻir, hetazotir*) (aorist indicative second-person singular)
հետազոտեց (aorist indicative singular third-person)
հետազոտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հետազոտեցիք (aorist indicative plural second-person)
հետազոտիք (hetazotecʻikʻ, hetazotikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հետազոտեցին (aorist indicative plural third-person)
հետազոտին (hetazotecʻin, hetazotin*) (aorist indicative plural third-person)
հետազոտեմ (first-person present singular subjunctive)
հետազոտես (present second-person singular subjunctive)
հետազոտի (present singular subjunctive third-person)
հետազոտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հետազոտեք (plural present second-person subjunctive)
հետազոտեն (plural present subjunctive third-person)
հետազոտեի (first-person past singular subjunctive)
հետազոտեիր (past second-person singular subjunctive)
հետազոտեր (past singular subjunctive third-person)
հետազոտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հետազոտեիք (past plural second-person subjunctive)
հետազոտեին (past plural subjunctive third-person)
կհետազոտեմ (conditional first-person future singular)
կհետազոտես (conditional future second-person singular)
կհետազոտի (conditional future singular third-person)
կհետազոտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհետազոտեք (conditional future plural second-person)
կհետազոտեն (conditional future plural third-person)
կհետազոտեի (conditional first-person past singular)
կհետազոտեիր (conditional past second-person singular)
կհետազոտեր (conditional past singular third-person)
կհետազոտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհետազոտեիք (conditional past plural second-person)
կհետազոտեին (conditional past plural third-person)
հետազոտի՛ր (imperative rare singular)
հետազոտի՛ (hetazotír, hetazotí*) (imperative rare singular)
հետազոտե՛ք (imperative plural rare)
չհետազոտել (infinitive negative)
չհետազոտած (negative participle resultative)
չհետազոտող (negative participle subjective)
չեմ հետազոտում (first-person indicative negative present singular)
չես հետազոտում (indicative negative present second-person singular)
չի հետազոտում (indicative negative present singular third-person)
չենք հետազոտում (first-person indicative negative plural present)
չեք հետազոտում (indicative negative plural present second-person)
չեն հետազոտում (indicative negative plural present third-person)
չէի հետազոտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հետազոտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հետազոտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հետազոտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հետազոտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հետազոտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հետազոտելու (first-person future indicative negative singular)
չես հետազոտելու (future indicative negative second-person singular)
չի հետազոտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հետազոտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հետազոտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հետազոտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հետազոտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հետազոտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հետազոտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հետազոտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հետազոտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հետազոտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հետազոտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հետազոտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հետազոտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հետազոտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հետազոտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հետազոտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հետազոտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հետազոտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հետազոտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հետազոտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հետազոտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հետազոտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհետազոտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհետազոտի (čʻhetazotecʻi, čʻhetazoti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհետազոտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհետազոտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհետազոտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհետազոտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհետազոտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհետազոտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհետազոտես (negative present second-person singular subjunctive)
չհետազոտի (negative present singular subjunctive third-person)
չհետազոտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհետազոտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհետազոտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհետազոտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհետազոտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհետազոտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհետազոտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհետազոտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհետազոտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հետազոտի (conditional first-person future negative singular)
չես հետազոտի (conditional future negative second-person singular)
չի հետազոտի (conditional future negative singular third-person)
չենք հետազոտի (conditional first-person future negative plural)
չեք հետազոտի (conditional future negative plural second-person)
չեն հետազոտի (conditional future negative plural third-person)
չէի հետազոտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հետազոտի (conditional negative past second-person singular)
չէր հետազոտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հետազոտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հետազոտի (conditional negative past plural second-person)
չէին հետազոտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հետազոտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հետազոտեք (imperative negative plural rare)
հետազոտել (nominative singular singular-only)
հետազոտելու (dative singular singular-only)
հետազոտելուց (ablative singular singular-only)
հետազոտելով (instrumental singular singular-only)
հետազոտելում (locative singular singular-only)
հետազոտելը (definite nominative singular singular-only)
հետազոտելն (definite nominative singular singular-only)
հետազոտելուն (dative definite singular singular-only)
հետազոտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հետազոտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հետազոտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հետազոտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հետազոտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հետազոտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հետազոտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հետազոտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հետազոտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հետազոտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հետազոտող

հետազոտեցինք

հետազոտի՛ր, հետազոտի՛*

հետազոտե՛ք, հետազոտեցե՛ք**

մի՛ հետազոտիր, մի՛ հետազոտի*

մի՛ հետազոտեք, մի՛ հետազոտեցեք**

hy-decl-noun-unc

հետազոտելը/հետազոտելն

հետազոտելներ

հետազոտելները/հետազոտելներն

հետազոտելուն

հետազոտելների

հետազոտելներին

հետազոտելուց

հետազոտելներից

հետազոտելներով

հետազոտելում

հետազոտելներում

հետազոտելներս

հետազոտելուս

հետազոտելներիս

հետազոտելուցս

հետազոտելներիցս

հետազոտելովս

հետազոտելներովս

հետազոտելումս

հետազոտելներումս

հետազոտելներդ

հետազոտելուդ

հետազոտելներիդ

հետազոտելուցդ

հետազոտելներիցդ

հետազոտելովդ

հետազոտելներովդ

հետազոտելումդ

հետազոտելներումդ

From Old Armenian հետազօտել (hetazōtel).


կշռադատել

head

կշռադատել • (kšṙadatel)

hy-verb

կշռադատել • (kšṙadatel)

kšṙadatel (romanization)
կշռադատել (infinitive)
կշռադատում (converb imperfective)
կշռադատվել (passive)
կշռադատելիս (converb simultaneous)
կշռադատել (converb perfective)
կշռադատ- (stem)
կշռադատելու (converb converb-i future)
կշռադատած (participle resultative)
կշռադատելիք (converb converb-ii future)
կշռադատող (participle subjective)
կշռադատի (connegative converb)
կշռադատում եմ (first-person indicative present singular)
կշռադատում ես (indicative present second-person singular)
կշռադատում է (indicative present singular third-person)
կշռադատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կշռադատում եք (indicative plural present second-person)
կշռադատում են (indicative plural present third-person)
կշռադատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կշռադատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կշռադատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կշռադատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կշռադատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կշռադատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կշռադատելու եմ (first-person future indicative singular)
կշռադատելու ես (future indicative second-person singular)
կշռադատելու է (future indicative singular third-person)
կշռադատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կշռադատելու եք (future indicative plural second-person)
կշռադատելու են (future indicative plural third-person)
կշռադատելու էի (first-person future indicative past singular)
կշռադատելու էիր (future indicative past second-person singular)
կշռադատելու էր (future indicative past singular third-person)
կշռադատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կշռադատելու էիք (future indicative past plural second-person)
կշռադատելու էին (future indicative past plural third-person)
կշռադատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կշռադատել ես (indicative perfect present second-person singular)
կշռադատել է (indicative perfect present singular third-person)
կշռադատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կշռադատել եք (indicative perfect plural present second-person)
կշռադատել են (indicative perfect plural present third-person)
կշռադատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կշռադատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կշռադատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կշռադատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կշռադատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կշռադատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կշռադատեցի (aorist first-person indicative singular)
կշռադատի (kšṙadatecʻi, kšṙadati*) (aorist first-person indicative singular)
կշռադատեցիր (aorist indicative second-person singular)
կշռադատիր (kšṙadatecʻir, kšṙadatir*) (aorist indicative second-person singular)
կշռադատեց (aorist indicative singular third-person)
կշռադատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կշռադատեցիք (aorist indicative plural second-person)
կշռադատիք (kšṙadatecʻikʻ, kšṙadatikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կշռադատեցին (aorist indicative plural third-person)
կշռադատին (kšṙadatecʻin, kšṙadatin*) (aorist indicative plural third-person)
կշռադատեմ (first-person present singular subjunctive)
կշռադատես (present second-person singular subjunctive)
կշռադատի (present singular subjunctive third-person)
կշռադատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կշռադատեք (plural present second-person subjunctive)
կշռադատեն (plural present subjunctive third-person)
կշռադատեի (first-person past singular subjunctive)
կշռադատեիր (past second-person singular subjunctive)
կշռադատեր (past singular subjunctive third-person)
կշռադատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կշռադատեիք (past plural second-person subjunctive)
կշռադատեին (past plural subjunctive third-person)
կկշռադատեմ (conditional first-person future singular)
կկշռադատես (conditional future second-person singular)
կկշռադատի (conditional future singular third-person)
կկշռադատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկշռադատեք (conditional future plural second-person)
կկշռադատեն (conditional future plural third-person)
կկշռադատեի (conditional first-person past singular)
կկշռադատեիր (conditional past second-person singular)
կկշռադատեր (conditional past singular third-person)
կկշռադատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկշռադատեիք (conditional past plural second-person)
կկշռադատեին (conditional past plural third-person)
կշռադատի՛ր (imperative rare singular)
կշռադատի՛ (kšṙadatír, kšṙadatí*) (imperative rare singular)
կշռադատե՛ք (imperative plural rare)
չկշռադատել (infinitive negative)
չկշռադատած (negative participle resultative)
չկշռադատող (negative participle subjective)
չեմ կշռադատում (first-person indicative negative present singular)
չես կշռադատում (indicative negative present second-person singular)
չի կշռադատում (indicative negative present singular third-person)
չենք կշռադատում (first-person indicative negative plural present)
չեք կշռադատում (indicative negative plural present second-person)
չեն կշռադատում (indicative negative plural present third-person)
չէի կշռադատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կշռադատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կշռադատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կշռադատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կշռադատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կշռադատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կշռադատելու (first-person future indicative negative singular)
չես կշռադատելու (future indicative negative second-person singular)
չի կշռադատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կշռադատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կշռադատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կշռադատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կշռադատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կշռադատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կշռադատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կշռադատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կշռադատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կշռադատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կշռադատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կշռադատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կշռադատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կշռադատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կշռադատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կշռադատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կշռադատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կշռադատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կշռադատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կշռադատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կշռադատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կշռադատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկշռադատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկշռադատի (čʻkšṙadatecʻi, čʻkšṙadati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկշռադատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկշռադատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկշռադատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկշռադատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկշռադատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկշռադատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկշռադատես (negative present second-person singular subjunctive)
չկշռադատի (negative present singular subjunctive third-person)
չկշռադատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկշռադատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկշռադատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկշռադատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկշռադատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկշռադատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկշռադատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկշռադատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկշռադատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կշռադատի (conditional first-person future negative singular)
չես կշռադատի (conditional future negative second-person singular)
չի կշռադատի (conditional future negative singular third-person)
չենք կշռադատի (conditional first-person future negative plural)
չեք կշռադատի (conditional future negative plural second-person)
չեն կշռադատի (conditional future negative plural third-person)
չէի կշռադատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կշռադատի (conditional negative past second-person singular)
չէր կշռադատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կշռադատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կշռադատի (conditional negative past plural second-person)
չէին կշռադատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կշռադատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կշռադատեք (imperative negative plural rare)
կշռադատել (nominative singular singular-only)
կշռադատելու (dative singular singular-only)
կշռադատելուց (ablative singular singular-only)
կշռադատելով (instrumental singular singular-only)
կշռադատելում (locative singular singular-only)
կշռադատելը (definite nominative singular singular-only)
կշռադատելն (definite nominative singular singular-only)
կշռադատելուն (dative definite singular singular-only)
կշռադատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կշռադատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կշռադատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կշռադատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կշռադատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կշռադատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կշռադատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կշռադատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կշռադատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կշռադատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կշռադատող

կշռադատեցինք

կշռադատի՛ր, կշռադատի՛*

կշռադատե՛ք, կշռադատեցե՛ք**

մի՛ կշռադատիր, մի՛ կշռադատի*

մի՛ կշռադատեք, մի՛ կշռադատեցեք**

hy-decl-noun-unc

կշռադատելը/կշռադատելն

կշռադատելներ

կշռադատելները/կշռադատելներն

կշռադատելուն

կշռադատելների

կշռադատելներին

կշռադատելուց

կշռադատելներից

կշռադատելներով

կշռադատելում

կշռադատելներում

կշռադատելներս

կշռադատելուս

կշռադատելներիս

կշռադատելուցս

կշռադատելներիցս

կշռադատելովս

կշռադատելներովս

կշռադատելումս

կշռադատելներումս

կշռադատելներդ

կշռադատելուդ

կշռադատելներիդ

կշռադատելուցդ

կշռադատելներիցդ

կշռադատելովդ

կշռադատելներովդ

կշռադատելումդ

կշռադատելներումդ

[ɡəʃrɑtʰɑdél]

From Old Armenian կշռադատել (kšṙadatel).


բնորոշել

head

բնորոշել • (bnorošel)

hy-verb

բնորոշել • (bnorošel)

bnorošel (romanization)
բնորոշել (infinitive)
բնորոշում (converb imperfective)
բնորոշվել (passive)
բնորոշելիս (converb simultaneous)
բնորոշել (converb perfective)
բնորոշ- (stem)
բնորոշելու (converb converb-i future)
բնորոշած (participle resultative)
բնորոշելիք (converb converb-ii future)
բնորոշող (participle subjective)
բնորոշի (connegative converb)
բնորոշում եմ (first-person indicative present singular)
բնորոշում ես (indicative present second-person singular)
բնորոշում է (indicative present singular third-person)
բնորոշում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
բնորոշում եք (indicative plural present second-person)
բնորոշում են (indicative plural present third-person)
բնորոշում էի (first-person imperfective indicative past singular)
բնորոշում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
բնորոշում էր (imperfective indicative past singular third-person)
բնորոշում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
բնորոշում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
բնորոշում էին (imperfective indicative past plural third-person)
բնորոշելու եմ (first-person future indicative singular)
բնորոշելու ես (future indicative second-person singular)
բնորոշելու է (future indicative singular third-person)
բնորոշելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
բնորոշելու եք (future indicative plural second-person)
բնորոշելու են (future indicative plural third-person)
բնորոշելու էի (first-person future indicative past singular)
բնորոշելու էիր (future indicative past second-person singular)
բնորոշելու էր (future indicative past singular third-person)
բնորոշելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
բնորոշելու էիք (future indicative past plural second-person)
բնորոշելու էին (future indicative past plural third-person)
բնորոշել եմ (first-person indicative perfect present singular)
բնորոշել ես (indicative perfect present second-person singular)
բնորոշել է (indicative perfect present singular third-person)
բնորոշել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բնորոշել եք (indicative perfect plural present second-person)
բնորոշել են (indicative perfect plural present third-person)
բնորոշել էի (first-person indicative pluperfect singular)
բնորոշել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բնորոշել էր (indicative pluperfect singular third-person)
բնորոշել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բնորոշել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բնորոշել էին (indicative pluperfect plural third-person)
բնորոշեցի (aorist first-person indicative singular)
բնորոշի (bnorošecʻi, bnoroši*) (aorist first-person indicative singular)
բնորոշեցիր (aorist indicative second-person singular)
բնորոշիր (bnorošecʻir, bnorošir*) (aorist indicative second-person singular)
բնորոշեց (aorist indicative singular third-person)
բնորոշեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բնորոշինք (bnorošecʻinkʻ, bnorošinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բնորոշեցիք (aorist indicative plural second-person)
բնորոշիք (bnorošecʻikʻ, bnorošikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
բնորոշեցին (aorist indicative plural third-person)
բնորոշին (bnorošecʻin, bnorošin*) (aorist indicative plural third-person)
բնորոշեմ (first-person present singular subjunctive)
բնորոշես (present second-person singular subjunctive)
բնորոշի (present singular subjunctive third-person)
բնորոշենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
բնորոշեք (plural present second-person subjunctive)
բնորոշեն (plural present subjunctive third-person)
բնորոշեի (first-person past singular subjunctive)
բնորոշեիր (past second-person singular subjunctive)
բնորոշեր (past singular subjunctive third-person)
բնորոշեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
բնորոշեիք (past plural second-person subjunctive)
բնորոշեին (past plural subjunctive third-person)
կբնորոշեմ (conditional first-person future singular)
կբնորոշես (conditional future second-person singular)
կբնորոշի (conditional future singular third-person)
կբնորոշենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կբնորոշեք (conditional future plural second-person)
կբնորոշեն (conditional future plural third-person)
կբնորոշեի (conditional first-person past singular)
կբնորոշեիր (conditional past second-person singular)
կբնորոշեր (conditional past singular third-person)
կբնորոշեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կբնորոշեիք (conditional past plural second-person)
կբնորոշեին (conditional past plural third-person)
բնորոշի՛ր (imperative rare singular)
բնորոշի՛ (bnorošír, bnoroší*) (imperative rare singular)
բնորոշե՛ք (imperative plural rare)
բնորոշեցե՛ք (bnorošékʻ, bnorošecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չբնորոշել (infinitive negative)
չբնորոշած (negative participle resultative)
չբնորոշող (negative participle subjective)
չեմ բնորոշում (first-person indicative negative present singular)
չես բնորոշում (indicative negative present second-person singular)
չի բնորոշում (indicative negative present singular third-person)
չենք բնորոշում (first-person indicative negative plural present)
չեք բնորոշում (indicative negative plural present second-person)
չեն բնորոշում (indicative negative plural present third-person)
չէի բնորոշում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր բնորոշում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր բնորոշում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք բնորոշում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք բնորոշում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին բնորոշում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ բնորոշելու (first-person future indicative negative singular)
չես բնորոշելու (future indicative negative second-person singular)
չի բնորոշելու (future indicative negative singular third-person)
չենք բնորոշելու (first-person future indicative negative plural)
չեք բնորոշելու (future indicative negative plural second-person)
չեն բնորոշելու (future indicative negative plural third-person)
չէի բնորոշելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր բնորոշելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր բնորոշելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք բնորոշելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք բնորոշելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին բնորոշելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ բնորոշել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բնորոշել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի բնորոշել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բնորոշել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք բնորոշել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բնորոշել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի բնորոշել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բնորոշել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բնորոշել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բնորոշել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բնորոշել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բնորոշել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չբնորոշեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չբնորոշի (čʻbnorošecʻi, čʻbnoroši*) (aorist first-person indicative negative singular)
չբնորոշեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չբնորոշիր (čʻbnorošecʻir, čʻbnorošir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չբնորոշեց (aorist indicative negative singular third-person)
չբնորոշեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չբնորոշեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չբնորոշեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չբնորոշին (čʻbnorošecʻin, čʻbnorošin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չբնորոշեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չբնորոշես (negative present second-person singular subjunctive)
չբնորոշի (negative present singular subjunctive third-person)
չբնորոշենք (first-person negative plural present subjunctive)
չբնորոշեք (negative plural present second-person subjunctive)
չբնորոշեն (negative plural present subjunctive third-person)
չբնորոշեի (first-person negative past singular subjunctive)
չբնորոշեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չբնորոշեր (negative past singular subjunctive third-person)
չբնորոշեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չբնորոշեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չբնորոշեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ բնորոշի (conditional first-person future negative singular)
չես բնորոշի (conditional future negative second-person singular)
չի բնորոշի (conditional future negative singular third-person)
չենք բնորոշի (conditional first-person future negative plural)
չեք բնորոշի (conditional future negative plural second-person)
չեն բնորոշի (conditional future negative plural third-person)
չէի բնորոշի (conditional first-person negative past singular)
չէիր բնորոշի (conditional negative past second-person singular)
չէր բնորոշի (conditional negative past singular third-person)
չէինք բնորոշի (conditional first-person negative past plural)
չէիք բնորոշի (conditional negative past plural second-person)
չէին բնորոշի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ բնորոշիր (imperative negative rare singular)
մի՛ բնորոշի (mí bnorošir, mí bnoroši*) (imperative negative rare singular)
մի՛ բնորոշեք (imperative negative plural rare)
բնորոշել (nominative singular singular-only)
բնորոշելու (dative singular singular-only)
բնորոշելուց (ablative singular singular-only)
բնորոշելով (instrumental singular singular-only)
բնորոշելում (locative singular singular-only)
բնորոշելը (definite nominative singular singular-only)
բնորոշելն (definite nominative singular singular-only)
բնորոշելուն (dative definite singular singular-only)
բնորոշելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
բնորոշելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
բնորոշելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
բնորոշելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
բնորոշելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
բնորոշելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
բնորոշելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
բնորոշելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
բնորոշելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
բնորոշելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

բնորոշող

բնորոշի՛ր, բնորոշի՛*

բնորոշե՛ք, բնորոշեցե՛ք**

մի՛ բնորոշիր, մի՛ բնորոշի*

մի՛ բնորոշեք, մի՛ բնորոշեցեք**

hy-decl-noun-unc

բնորոշելը/բնորոշելն

բնորոշելները/բնորոշելներն

բնորոշելների

բնորոշելներին

բնորոշելներից

բնորոշելներով

բնորոշելներում

բնորոշելներս

բնորոշելներիս

բնորոշելուցս

բնորոշելներիցս

բնորոշելներովս

բնորոշելումս

բնորոշելներումս

բնորոշելներդ

բնորոշելներիդ

բնորոշելուցդ

բնորոշելներիցդ

բնորոշելներովդ

բնորոշելումդ

բնորոշելներումդ

Hy-բնորոշել.ogg

to determine, to establish, to ascertain


կիրառվել

head

կիրառվել • (kiraṙvel)

hy-verb

կիրառվել • (kiraṙvel)

kiraṙvel (romanization)
կիրառվել (infinitive)
կիրառվում (converb imperfective)
կիրառվելիս (converb simultaneous)
կիրառվել (converb perfective)
կիրառվ- (stem)
կիրառվելու (converb converb-i future)
կիրառված (participle resultative)
կիրառվելիք (converb converb-ii future)
կիրառվող (participle subjective)
կիրառվի (connegative converb)
կիրառվում եմ (first-person indicative present singular)
կիրառվում ես (indicative present second-person singular)
կիրառվում է (indicative present singular third-person)
կիրառվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կիրառվում եք (indicative plural present second-person)
կիրառվում են (indicative plural present third-person)
կիրառվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կիրառվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կիրառվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կիրառվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կիրառվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կիրառվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կիրառվելու եմ (first-person future indicative singular)
կիրառվելու ես (future indicative second-person singular)
կիրառվելու է (future indicative singular third-person)
կիրառվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կիրառվելու եք (future indicative plural second-person)
կիրառվելու են (future indicative plural third-person)
կիրառվելու էի (first-person future indicative past singular)
կիրառվելու էիր (future indicative past second-person singular)
կիրառվելու էր (future indicative past singular third-person)
կիրառվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կիրառվելու էիք (future indicative past plural second-person)
կիրառվելու էին (future indicative past plural third-person)
կիրառվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կիրառվել ես (indicative perfect present second-person singular)
կիրառվել է (indicative perfect present singular third-person)
կիրառվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կիրառվել եք (indicative perfect plural present second-person)
կիրառվել են (indicative perfect plural present third-person)
կիրառվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կիրառվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կիրառվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կիրառվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կիրառվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կիրառվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կիրառվեցի (aorist first-person indicative singular)
կիրառվի (kiraṙvecʻi, kiraṙvi*) (aorist first-person indicative singular)
կիրառվեցիր (aorist indicative second-person singular)
կիրառվիր (kiraṙvecʻir, kiraṙvir*) (aorist indicative second-person singular)
կիրառվեց (aorist indicative singular third-person)
կիրառվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կիրառվինք (kiraṙvecʻinkʻ, kiraṙvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կիրառվեցիք (aorist indicative plural second-person)
կիրառվիք (kiraṙvecʻikʻ, kiraṙvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կիրառվեցին (aorist indicative plural third-person)
կիրառվին (kiraṙvecʻin, kiraṙvin*) (aorist indicative plural third-person)
կիրառվեմ (first-person present singular subjunctive)
կիրառվես (present second-person singular subjunctive)
կիրառվի (present singular subjunctive third-person)
կիրառվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կիրառվեք (plural present second-person subjunctive)
կիրառվեն (plural present subjunctive third-person)
կիրառվեի (first-person past singular subjunctive)
կիրառվեիր (past second-person singular subjunctive)
կիրառվեր (past singular subjunctive third-person)
կիրառվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կիրառվեիք (past plural second-person subjunctive)
կիրառվեին (past plural subjunctive third-person)
կկիրառվեմ (conditional first-person future singular)
կկիրառվես (conditional future second-person singular)
կկիրառվի (conditional future singular third-person)
կկիրառվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկիրառվեք (conditional future plural second-person)
կկիրառվեն (conditional future plural third-person)
կկիրառվեի (conditional first-person past singular)
կկիրառվեիր (conditional past second-person singular)
կկիրառվեր (conditional past singular third-person)
կկիրառվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկիրառվեիք (conditional past plural second-person)
կկիրառվեին (conditional past plural third-person)
կիրառվի՛ր (imperative rare singular)
կիրառվի՛ (kiraṙvír, kiraṙví*) (imperative rare singular)
կիրառվե՛ք (imperative plural rare)
կիրառվեցե՛ք (kiraṙvékʻ, kiraṙvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկիրառվել (infinitive negative)
չկիրառված (negative participle resultative)
չկիրառվող (negative participle subjective)
չեմ կիրառվում (first-person indicative negative present singular)
չես կիրառվում (indicative negative present second-person singular)
չի կիրառվում (indicative negative present singular third-person)
չենք կիրառվում (first-person indicative negative plural present)
չեք կիրառվում (indicative negative plural present second-person)
չեն կիրառվում (indicative negative plural present third-person)
չէի կիրառվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կիրառվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կիրառվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կիրառվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կիրառվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կիրառվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կիրառվելու (first-person future indicative negative singular)
չես կիրառվելու (future indicative negative second-person singular)
չի կիրառվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կիրառվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կիրառվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կիրառվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կիրառվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կիրառվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կիրառվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կիրառվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կիրառվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կիրառվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կիրառվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կիրառվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կիրառվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կիրառվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կիրառվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կիրառվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կիրառվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կիրառվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կիրառվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կիրառվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կիրառվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կիրառվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկիրառվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկիրառվի (čʻkiraṙvecʻi, čʻkiraṙvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկիրառվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկիրառվիր (čʻkiraṙvecʻir, čʻkiraṙvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկիրառվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկիրառվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկիրառվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկիրառվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկիրառվին (čʻkiraṙvecʻin, čʻkiraṙvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկիրառվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկիրառվես (negative present second-person singular subjunctive)
չկիրառվի (negative present singular subjunctive third-person)
չկիրառվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկիրառվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկիրառվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկիրառվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկիրառվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկիրառվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկիրառվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկիրառվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկիրառվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կիրառվի (conditional first-person future negative singular)
չես կիրառվի (conditional future negative second-person singular)
չի կիրառվի (conditional future negative singular third-person)
չենք կիրառվի (conditional first-person future negative plural)
չեք կիրառվի (conditional future negative plural second-person)
չեն կիրառվի (conditional future negative plural third-person)
չէի կիրառվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կիրառվի (conditional negative past second-person singular)
չէր կիրառվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կիրառվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կիրառվի (conditional negative past plural second-person)
չէին կիրառվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կիրառվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կիրառվի (mí kiraṙvir, mí kiraṙvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կիրառվեք (imperative negative plural rare)
կիրառվել (nominative singular singular-only)
կիրառվելու (dative singular singular-only)
կիրառվելուց (ablative singular singular-only)
կիրառվելով (instrumental singular singular-only)
կիրառվելում (locative singular singular-only)
կիրառվելը (definite nominative singular singular-only)
կիրառվելն (definite nominative singular singular-only)
կիրառվելուն (dative definite singular singular-only)
կիրառվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կիրառվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կիրառվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կիրառվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կիրառվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կիրառվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կիրառվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կիրառվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կիրառվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կիրառվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կիրառվող

կիրառվի՛ր, կիրառվի՛*

կիրառվե՛ք, կիրառվեցե՛ք**

մի՛ կիրառվիր, մի՛ կիրառվի*

մի՛ կիրառվեք, մի՛ կիրառվեցեք**

hy-decl-noun-unc

կիրառվելը/կիրառվելն

կիրառվելները/կիրառվելներն

կիրառվելների

կիրառվելներին

կիրառվելներից

կիրառվելներով

կիրառվելներում

կիրառվելներս

կիրառվելներիս

կիրառվելուցս

կիրառվելներիցս

կիրառվելներովս

կիրառվելումս

կիրառվելներումս

կիրառվելներդ

կիրառվելներիդ

կիրառվելուցդ

կիրառվելներիցդ

կիրառվելներովդ

կիրառվելումդ

կիրառվելներումդ

կիրառել կիրառել#Armenian

mediopassive of կիրառել (kiraṙel)
to be applied, employed, used

կիրառել կիրառել#Armenian

to be imposed, given (e.g., a fine or sentence)


կիրառել

head

կիրառել • (kiraṙel)

hy-verb

կիրառել • (kiraṙel)

kiraṙel (romanization)
կիրառել (infinitive)
կիրառում (converb imperfective)
կիրառվել (passive)
կիրառելիս (converb simultaneous)
կիրառել (converb perfective)
կիրառ- (stem)
կիրառելու (converb converb-i future)
կիրառած (participle resultative)
կիրառելիք (converb converb-ii future)
կիրառող (participle subjective)
կիրառի (connegative converb)
կիրառում եմ (first-person indicative present singular)
կիրառում ես (indicative present second-person singular)
կիրառում է (indicative present singular third-person)
կիրառում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կիրառում եք (indicative plural present second-person)
կիրառում են (indicative plural present third-person)
կիրառում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կիրառում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կիրառում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կիրառում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կիրառում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կիրառում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կիրառելու եմ (first-person future indicative singular)
կիրառելու ես (future indicative second-person singular)
կիրառելու է (future indicative singular third-person)
կիրառելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կիրառելու եք (future indicative plural second-person)
կիրառելու են (future indicative plural third-person)
կիրառելու էի (first-person future indicative past singular)
կիրառելու էիր (future indicative past second-person singular)
կիրառելու էր (future indicative past singular third-person)
կիրառելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կիրառելու էիք (future indicative past plural second-person)
կիրառելու էին (future indicative past plural third-person)
կիրառել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կիրառել ես (indicative perfect present second-person singular)
կիրառել է (indicative perfect present singular third-person)
կիրառել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կիրառել եք (indicative perfect plural present second-person)
կիրառել են (indicative perfect plural present third-person)
կիրառել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կիրառել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կիրառել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կիրառել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կիրառել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կիրառել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կիրառեցի (aorist first-person indicative singular)
կիրառի (kiraṙecʻi, kiraṙi*) (aorist first-person indicative singular)
կիրառեցիր (aorist indicative second-person singular)
կիրառիր (kiraṙecʻir, kiraṙir*) (aorist indicative second-person singular)
կիրառեց (aorist indicative singular third-person)
կիրառեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կիրառինք (kiraṙecʻinkʻ, kiraṙinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կիրառեցիք (aorist indicative plural second-person)
կիրառիք (kiraṙecʻikʻ, kiraṙikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կիրառեցին (aorist indicative plural third-person)
կիրառին (kiraṙecʻin, kiraṙin*) (aorist indicative plural third-person)
կիրառեմ (first-person present singular subjunctive)
կիրառես (present second-person singular subjunctive)
կիրառի (present singular subjunctive third-person)
կիրառենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կիրառեք (plural present second-person subjunctive)
կիրառեն (plural present subjunctive third-person)
կիրառեի (first-person past singular subjunctive)
կիրառեիր (past second-person singular subjunctive)
կիրառեր (past singular subjunctive third-person)
կիրառեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կիրառեիք (past plural second-person subjunctive)
կիրառեին (past plural subjunctive third-person)
կկիրառեմ (conditional first-person future singular)
կկիրառես (conditional future second-person singular)
կկիրառի (conditional future singular third-person)
կկիրառենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկիրառեք (conditional future plural second-person)
կկիրառեն (conditional future plural third-person)
կկիրառեի (conditional first-person past singular)
կկիրառեիր (conditional past second-person singular)
կկիրառեր (conditional past singular third-person)
կկիրառեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկիրառեիք (conditional past plural second-person)
կկիրառեին (conditional past plural third-person)
կիրառի՛ր (imperative rare singular)
կիրառի՛ (kiraṙír, kiraṙí*) (imperative rare singular)
կիրառե՛ք (imperative plural rare)
կիրառեցե՛ք (kiraṙékʻ, kiraṙecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկիրառել (infinitive negative)
չկիրառած (negative participle resultative)
չկիրառող (negative participle subjective)
չեմ կիրառում (first-person indicative negative present singular)
չես կիրառում (indicative negative present second-person singular)
չի կիրառում (indicative negative present singular third-person)
չենք կիրառում (first-person indicative negative plural present)
չեք կիրառում (indicative negative plural present second-person)
չեն կիրառում (indicative negative plural present third-person)
չէի կիրառում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կիրառում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կիրառում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կիրառում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կիրառում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կիրառում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կիրառելու (first-person future indicative negative singular)
չես կիրառելու (future indicative negative second-person singular)
չի կիրառելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կիրառելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կիրառելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կիրառելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կիրառելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կիրառելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կիրառելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կիրառելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կիրառելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կիրառելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կիրառել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կիրառել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կիրառել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կիրառել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կիրառել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կիրառել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կիրառել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կիրառել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կիրառել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կիրառել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կիրառել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կիրառել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկիրառեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկիրառի (čʻkiraṙecʻi, čʻkiraṙi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկիրառեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկիրառիր (čʻkiraṙecʻir, čʻkiraṙir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկիրառեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկիրառեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկիրառեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկիրառիք (čʻkiraṙecʻikʻ, čʻkiraṙikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չկիրառեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկիրառին (čʻkiraṙecʻin, čʻkiraṙin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկիրառեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկիրառես (negative present second-person singular subjunctive)
չկիրառի (negative present singular subjunctive third-person)
չկիրառենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկիրառեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկիրառեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկիրառեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկիրառեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկիրառեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկիրառեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկիրառեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկիրառեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կիրառի (conditional first-person future negative singular)
չես կիրառի (conditional future negative second-person singular)
չի կիրառի (conditional future negative singular third-person)
չենք կիրառի (conditional first-person future negative plural)
չեք կիրառի (conditional future negative plural second-person)
չեն կիրառի (conditional future negative plural third-person)
չէի կիրառի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կիրառի (conditional negative past second-person singular)
չէր կիրառի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կիրառի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կիրառի (conditional negative past plural second-person)
չէին կիրառի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կիրառիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կիրառի (mí kiraṙir, mí kiraṙi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կիրառեք (imperative negative plural rare)
կիրառել (nominative singular singular-only)
կիրառելու (dative singular singular-only)
կիրառելուց (ablative singular singular-only)
կիրառելով (instrumental singular singular-only)
կիրառելում (locative singular singular-only)
կիրառելը (definite nominative singular singular-only)
կիրառելն (definite nominative singular singular-only)
կիրառելուն (dative definite singular singular-only)
կիրառելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կիրառելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կիրառելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կիրառելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կիրառելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կիրառելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կիրառելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կիրառելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կիրառելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կիրառելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կիրառող

կիրառի՛ր, կիրառի՛*

կիրառե՛ք, կիրառեցե՛ք**

մի՛ կիրառիր, մի՛ կիրառի*

մի՛ կիրառեք, մի՛ կիրառեցեք**

hy-decl-noun-unc

կիրառելը/կիրառելն

կիրառելները/կիրառելներն

կիրառելներին

կիրառելներից

կիրառելներով

կիրառելներում

կիրառելներիս

կիրառելներիցս

կիրառելներովս

կիրառելներումս

կիրառելներիդ

կիրառելներիցդ

կիրառելներովդ

կիրառելներումդ

From Old Armenian ի կիր առնում (i kir aṙnum, “to make use of, to put to use”). Compare Old Armenian կիրառութիւն (kiraṙutʻiwn).

der

ի կիր առնում

to impose, to give (e.g., a fine or sentence)


շպռտել

head

շպռտել • (špṙtel)

hy-verb

շպռտել • (špṙtel)

špṙtel (romanization)
շպռտել (infinitive)
շպռտում (converb imperfective)
շպռտվել (passive)
շպռտելիս (converb simultaneous)
շպռտել (converb perfective)
շպռտ- (stem)
շպռտելու (converb converb-i future)
շպռտած (participle resultative)
շպռտելիք (converb converb-ii future)
շպռտող (participle subjective)
շպռտի (connegative converb)
շպռտում եմ (first-person indicative present singular)
շպռտում ես (indicative present second-person singular)
շպռտում է (indicative present singular third-person)
շպռտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շպռտում եք (indicative plural present second-person)
շպռտում են (indicative plural present third-person)
շպռտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շպռտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շպռտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շպռտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շպռտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շպռտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շպռտելու եմ (first-person future indicative singular)
շպռտելու ես (future indicative second-person singular)
շպռտելու է (future indicative singular third-person)
շպռտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շպռտելու եք (future indicative plural second-person)
շպռտելու են (future indicative plural third-person)
շպռտելու էի (first-person future indicative past singular)
շպռտելու էիր (future indicative past second-person singular)
շպռտելու էր (future indicative past singular third-person)
շպռտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շպռտելու էիք (future indicative past plural second-person)
շպռտելու էին (future indicative past plural third-person)
շպռտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շպռտել ես (indicative perfect present second-person singular)
շպռտել է (indicative perfect present singular third-person)
շպռտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շպռտել եք (indicative perfect plural present second-person)
շպռտել են (indicative perfect plural present third-person)
շպռտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շպռտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շպռտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շպռտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շպռտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շպռտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շպռտեցի (aorist first-person indicative singular)
շպռտի (špṙtecʻi, špṙti*) (aorist first-person indicative singular)
շպռտեցիր (aorist indicative second-person singular)
շպռտիր (špṙtecʻir, špṙtir*) (aorist indicative second-person singular)
շպռտեց (aorist indicative singular third-person)
շպռտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շպռտինք (špṙtecʻinkʻ, špṙtinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շպռտեցիք (aorist indicative plural second-person)
շպռտիք (špṙtecʻikʻ, špṙtikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
շպռտեցին (aorist indicative plural third-person)
շպռտին (špṙtecʻin, špṙtin*) (aorist indicative plural third-person)
շպռտեմ (first-person present singular subjunctive)
շպռտես (present second-person singular subjunctive)
շպռտի (present singular subjunctive third-person)
շպռտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շպռտեք (plural present second-person subjunctive)
շպռտեն (plural present subjunctive third-person)
շպռտեի (first-person past singular subjunctive)
շպռտեիր (past second-person singular subjunctive)
շպռտեր (past singular subjunctive third-person)
շպռտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շպռտեիք (past plural second-person subjunctive)
շպռտեին (past plural subjunctive third-person)
կշպռտեմ (conditional first-person future singular)
կշպռտես (conditional future second-person singular)
կշպռտի (conditional future singular third-person)
կշպռտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշպռտեք (conditional future plural second-person)
կշպռտեն (conditional future plural third-person)
կշպռտեի (conditional first-person past singular)
կշպռտեիր (conditional past second-person singular)
կշպռտեր (conditional past singular third-person)
կշպռտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշպռտեիք (conditional past plural second-person)
կշպռտեին (conditional past plural third-person)
շպռտի՛ր (imperative rare singular)
շպռտի՛ (špṙtír, špṙtí*) (imperative rare singular)
շպռտե՛ք (imperative plural rare)
շպռտեցե՛ք (špṙtékʻ, špṙtecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չշպռտել (infinitive negative)
չշպռտած (negative participle resultative)
չշպռտող (negative participle subjective)
չեմ շպռտում (first-person indicative negative present singular)
չես շպռտում (indicative negative present second-person singular)
չի շպռտում (indicative negative present singular third-person)
չենք շպռտում (first-person indicative negative plural present)
չեք շպռտում (indicative negative plural present second-person)
չեն շպռտում (indicative negative plural present third-person)
չէի շպռտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շպռտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շպռտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շպռտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շպռտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շպռտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շպռտելու (first-person future indicative negative singular)
չես շպռտելու (future indicative negative second-person singular)
չի շպռտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շպռտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շպռտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շպռտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շպռտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շպռտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շպռտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շպռտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շպռտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շպռտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շպռտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շպռտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շպռտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շպռտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շպռտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շպռտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շպռտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շպռտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շպռտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շպռտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շպռտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շպռտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշպռտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշպռտի (čʻšpṙtecʻi, čʻšpṙti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չշպռտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշպռտիր (čʻšpṙtecʻir, čʻšpṙtir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չշպռտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշպռտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշպռտինք (čʻšpṙtecʻinkʻ, čʻšpṙtinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չշպռտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշպռտիք (čʻšpṙtecʻikʻ, čʻšpṙtikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չշպռտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չշպռտին (čʻšpṙtecʻin, čʻšpṙtin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չշպռտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշպռտես (negative present second-person singular subjunctive)
չշպռտի (negative present singular subjunctive third-person)
չշպռտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշպռտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշպռտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշպռտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշպռտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշպռտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չշպռտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշպռտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշպռտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շպռտի (conditional first-person future negative singular)
չես շպռտի (conditional future negative second-person singular)
չի շպռտի (conditional future negative singular third-person)
չենք շպռտի (conditional first-person future negative plural)
չեք շպռտի (conditional future negative plural second-person)
չեն շպռտի (conditional future negative plural third-person)
չէի շպռտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շպռտի (conditional negative past second-person singular)
չէր շպռտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շպռտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շպռտի (conditional negative past plural second-person)
չէին շպռտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շպռտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ շպռտի (mí špṙtir, mí špṙti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ շպռտեք (imperative negative plural rare)
շպռտել (nominative singular singular-only)
շպռտելու (dative singular singular-only)
շպռտելուց (ablative singular singular-only)
շպռտելով (instrumental singular singular-only)
շպռտելում (locative singular singular-only)
շպռտելը (definite nominative singular singular-only)
շպռտելն (definite nominative singular singular-only)
շպռտելուն (dative definite singular singular-only)
շպռտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շպռտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շպռտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շպռտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շպռտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շպռտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շպռտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շպռտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շպռտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շպռտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շպռտող

շպռտի՛ր, շպռտի՛*

շպռտե՛ք, շպռտեցե՛ք**

մի՛ շպռտիր, մի՛ շպռտի*

մի՛ շպռտեք, մի՛ շպռտեցեք**

hy-decl-noun-unc

շպռտելը/շպռտելն

շպռտելները/շպռտելներն

շպռտելներում

շպռտելներիցս

շպռտելներովս

շպռտելներումս

շպռտելներիցդ

շպռտելներովդ

շպռտելներումդ

շպրտել շպրտել#Armenian


ծլարձակել

clarjakel (romanization)
ծլարձակել (infinitive)
ծլարձակում (converb imperfective)
ծլարձակվել (passive)
ծլարձակելիս (converb simultaneous)
ծլարձակել (converb perfective)
ծլարձակ- (stem)
ծլարձակելու (converb converb-i future)
ծլարձակած (participle resultative)
ծլարձակելիք (converb converb-ii future)
ծլարձակող (participle subjective)
ծլարձակի (connegative converb)
ծլարձակում եմ (first-person indicative present singular)
ծլարձակում ես (indicative present second-person singular)
ծլարձակում է (indicative present singular third-person)
ծլարձակում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ծլարձակում եք (indicative plural present second-person)
ծլարձակում են (indicative plural present third-person)
ծլարձակում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ծլարձակում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ծլարձակում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ծլարձակում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ծլարձակում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ծլարձակում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ծլարձակելու եմ (first-person future indicative singular)
ծլարձակելու ես (future indicative second-person singular)
ծլարձակելու է (future indicative singular third-person)
ծլարձակելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ծլարձակելու եք (future indicative plural second-person)
ծլարձակելու են (future indicative plural third-person)
ծլարձակելու էի (first-person future indicative past singular)
ծլարձակելու էիր (future indicative past second-person singular)
ծլարձակելու էր (future indicative past singular third-person)
ծլարձակելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ծլարձակելու էիք (future indicative past plural second-person)
ծլարձակելու էին (future indicative past plural third-person)
ծլարձակել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ծլարձակել ես (indicative perfect present second-person singular)
ծլարձակել է (indicative perfect present singular third-person)
ծլարձակել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ծլարձակել եք (indicative perfect plural present second-person)
ծլարձակել են (indicative perfect plural present third-person)
ծլարձակել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ծլարձակել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ծլարձակել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ծլարձակել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ծլարձակել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ծլարձակել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ծլարձակեցի (aorist first-person indicative singular)
ծլարձակի (clarjakecʻi, clarjaki*) (aorist first-person indicative singular)
ծլարձակեցիր (aorist indicative second-person singular)
ծլարձակիր (clarjakecʻir, clarjakir*) (aorist indicative second-person singular)
ծլարձակեց (aorist indicative singular third-person)
ծլարձակեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ծլարձակեցիք (aorist indicative plural second-person)
ծլարձակիք (clarjakecʻikʻ, clarjakikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ծլարձակեցին (aorist indicative plural third-person)
ծլարձակին (clarjakecʻin, clarjakin*) (aorist indicative plural third-person)
ծլարձակեմ (first-person present singular subjunctive)
ծլարձակես (present second-person singular subjunctive)
ծլարձակի (present singular subjunctive third-person)
ծլարձակենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ծլարձակեք (plural present second-person subjunctive)
ծլարձակեն (plural present subjunctive third-person)
ծլարձակեի (first-person past singular subjunctive)
ծլարձակեիր (past second-person singular subjunctive)
ծլարձակեր (past singular subjunctive third-person)
ծլարձակեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ծլարձակեիք (past plural second-person subjunctive)
ծլարձակեին (past plural subjunctive third-person)
կծլարձակեմ (conditional first-person future singular)
կծլարձակես (conditional future second-person singular)
կծլարձակի (conditional future singular third-person)
կծլարձակենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կծլարձակեք (conditional future plural second-person)
կծլարձակեն (conditional future plural third-person)
կծլարձակեի (conditional first-person past singular)
կծլարձակեիր (conditional past second-person singular)
կծլարձակեր (conditional past singular third-person)
կծլարձակեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կծլարձակեիք (conditional past plural second-person)
կծլարձակեին (conditional past plural third-person)
ծլարձակի՛ր (imperative rare singular)
ծլարձակի՛ (clarjakír, clarjakí*) (imperative rare singular)
ծլարձակե՛ք (imperative plural rare)
չծլարձակել (infinitive negative)
չծլարձակած (negative participle resultative)
չծլարձակող (negative participle subjective)
չեմ ծլարձակում (first-person indicative negative present singular)
չես ծլարձակում (indicative negative present second-person singular)
չի ծլարձակում (indicative negative present singular third-person)
չենք ծլարձակում (first-person indicative negative plural present)
չեք ծլարձակում (indicative negative plural present second-person)
չեն ծլարձակում (indicative negative plural present third-person)
չէի ծլարձակում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ծլարձակում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ծլարձակում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ծլարձակում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ծլարձակում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ծլարձակում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ծլարձակելու (first-person future indicative negative singular)
չես ծլարձակելու (future indicative negative second-person singular)
չի ծլարձակելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ծլարձակելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ծլարձակելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ծլարձակելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ծլարձակելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ծլարձակելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ծլարձակելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ծլարձակելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ծլարձակելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ծլարձակելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ծլարձակել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ծլարձակել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ծլարձակել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ծլարձակել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ծլարձակել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ծլարձակել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ծլարձակել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ծլարձակել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ծլարձակել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ծլարձակել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ծլարձակել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ծլարձակել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չծլարձակեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չծլարձակի (čʻclarjakecʻi, čʻclarjaki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չծլարձակեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չծլարձակեց (aorist indicative negative singular third-person)
չծլարձակեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չծլարձակեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չծլարձակեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չծլարձակեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չծլարձակես (negative present second-person singular subjunctive)
չծլարձակի (negative present singular subjunctive third-person)
չծլարձակենք (first-person negative plural present subjunctive)
չծլարձակեք (negative plural present second-person subjunctive)
չծլարձակեն (negative plural present subjunctive third-person)
չծլարձակեի (first-person negative past singular subjunctive)
չծլարձակեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չծլարձակեր (negative past singular subjunctive third-person)
չծլարձակեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չծլարձակեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չծլարձակեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ծլարձակի (conditional first-person future negative singular)
չես ծլարձակի (conditional future negative second-person singular)
չի ծլարձակի (conditional future negative singular third-person)
չենք ծլարձակի (conditional first-person future negative plural)
չեք ծլարձակի (conditional future negative plural second-person)
չեն ծլարձակի (conditional future negative plural third-person)
չէի ծլարձակի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ծլարձակի (conditional negative past second-person singular)
չէր ծլարձակի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ծլարձակի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ծլարձակի (conditional negative past plural second-person)
չէին ծլարձակի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ծլարձակիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ծլարձակեք (imperative negative plural rare)
ծլարձակել (nominative singular singular-only)
ծլարձակելու (dative singular singular-only)
ծլարձակելուց (ablative singular singular-only)
ծլարձակելով (instrumental singular singular-only)
ծլարձակելում (locative singular singular-only)
ծլարձակելը (definite nominative singular singular-only)
ծլարձակելն (definite nominative singular singular-only)
ծլարձակելուն (dative definite singular singular-only)
ծլարձակելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ծլարձակելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ծլարձակելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ծլարձակելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ծլարձակելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ծլարձակելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ծլարձակելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ծլարձակելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ծլարձակելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ծլարձակելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ծլարձակող

ծլարձակեցինք

ծլարձակի՛ր, ծլարձակի՛*

ծլարձակե՛ք, ծլարձակեցե՛ք**

մի՛ ծլարձակիր, մի՛ ծլարձակի*

մի՛ ծլարձակեք, մի՛ ծլարձակեցեք**

hy-decl-noun-unc

ծլարձակելը/ծլարձակելն

ծլարձակելներ

ծլարձակելները/ծլարձակելներն

ծլարձակելուն

ծլարձակելների

ծլարձակելներին

ծլարձակելուց

ծլարձակելներից

ծլարձակելներով

ծլարձակելում

ծլարձակելներում

ծլարձակելներս

ծլարձակելուս

ծլարձակելներիս

ծլարձակելուցս

ծլարձակելներիցս

ծլարձակելովս

ծլարձակելներովս

ծլարձակելումս

ծլարձակելներումս

ծլարձակելներդ

ծլարձակելուդ

ծլարձակելներիդ

ծլարձակելուցդ

ծլարձակելներիցդ

ծլարձակելովդ

ծլարձակելներովդ

ծլարձակելումդ

ծլարձակելներումդ

[d͡zəlɑɾt͡sʰɑɡél]

to turn green, to become covered in green or leaves

(figuratively) to procreate, to reproduce, to multiply

(figuratively) to emerge, to appear, to come into existence


հեծել

hecel (romanization)
հեծել (infinitive)
հեծում (converb imperfective)
հեծելիս (converb simultaneous)
հեծել (converb perfective)
հեծ- (stem)
հեծելու (converb converb-i future)
հեծած (participle resultative)
հեծելիք (converb converb-ii future)
հեծող (participle subjective)
հեծի (connegative converb)
հեծում եմ (first-person indicative present singular)
հեծում ես (indicative present second-person singular)
հեծում է (indicative present singular third-person)
հեծում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հեծում եք (indicative plural present second-person)
հեծում են (indicative plural present third-person)
հեծում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հեծում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հեծում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հեծում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հեծում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հեծում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հեծելու եմ (first-person future indicative singular)
հեծելու ես (future indicative second-person singular)
հեծելու է (future indicative singular third-person)
հեծելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հեծելու եք (future indicative plural second-person)
հեծելու են (future indicative plural third-person)
հեծելու էի (first-person future indicative past singular)
հեծելու էիր (future indicative past second-person singular)
հեծելու էր (future indicative past singular third-person)
հեծելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հեծելու էիք (future indicative past plural second-person)
հեծելու էին (future indicative past plural third-person)
հեծել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հեծել ես (indicative perfect present second-person singular)
հեծել է (indicative perfect present singular third-person)
հեծել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հեծել եք (indicative perfect plural present second-person)
հեծել են (indicative perfect plural present third-person)
հեծել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հեծել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հեծել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հեծել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հեծել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հեծել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հեծեցի (aorist first-person indicative singular)
հեծի (hececʻi, heci*) (aorist first-person indicative singular)
հեծեցիր (aorist indicative second-person singular)
հեծիր (hececʻir, hecir*) (aorist indicative second-person singular)
հեծեց (aorist indicative singular third-person)
հեծեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հեծինք (hececʻinkʻ, hecinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հեծեցիք (aorist indicative plural second-person)
հեծիք (hececʻikʻ, hecikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հեծեցին (aorist indicative plural third-person)
հեծին (hececʻin, hecin*) (aorist indicative plural third-person)
հեծեմ (first-person present singular subjunctive)
հեծես (present second-person singular subjunctive)
հեծի (present singular subjunctive third-person)
հեծենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հեծեք (plural present second-person subjunctive)
հեծեն (plural present subjunctive third-person)
հեծեի (first-person past singular subjunctive)
հեծեիր (past second-person singular subjunctive)
հեծեր (past singular subjunctive third-person)
հեծեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հեծեիք (past plural second-person subjunctive)
հեծեին (past plural subjunctive third-person)
կհեծեմ (conditional first-person future singular)
կհեծես (conditional future second-person singular)
կհեծի (conditional future singular third-person)
կհեծենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհեծեք (conditional future plural second-person)
կհեծեն (conditional future plural third-person)
կհեծեի (conditional first-person past singular)
կհեծեիր (conditional past second-person singular)
կհեծեր (conditional past singular third-person)
կհեծեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհեծեիք (conditional past plural second-person)
կհեծեին (conditional past plural third-person)
հեծի՛ր (imperative rare singular)
հեծի՛ (hecír, hecí*) (imperative rare singular)
հեծե՛ք (imperative plural rare)
հեծեցե՛ք (hecékʻ, hececʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհեծել (infinitive negative)
չհեծած (negative participle resultative)
չհեծող (negative participle subjective)
չեմ հեծում (first-person indicative negative present singular)
չես հեծում (indicative negative present second-person singular)
չի հեծում (indicative negative present singular third-person)
չենք հեծում (first-person indicative negative plural present)
չեք հեծում (indicative negative plural present second-person)
չեն հեծում (indicative negative plural present third-person)
չէի հեծում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հեծում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հեծում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հեծում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հեծում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հեծում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հեծելու (first-person future indicative negative singular)
չես հեծելու (future indicative negative second-person singular)
չի հեծելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հեծելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հեծելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հեծելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հեծելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հեծելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հեծելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հեծելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հեծելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հեծելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հեծել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հեծել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հեծել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հեծել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հեծել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հեծել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հեծել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հեծել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հեծել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հեծել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հեծել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հեծել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհեծեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհեծի (čʻhececʻi, čʻheci*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհեծեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհեծիր (čʻhececʻir, čʻhecir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհեծեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհեծեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհեծինք (čʻhececʻinkʻ, čʻhecinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհեծեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհեծիք (čʻhececʻikʻ, čʻhecikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհեծեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհեծին (čʻhececʻin, čʻhecin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհեծեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհեծես (negative present second-person singular subjunctive)
չհեծի (negative present singular subjunctive third-person)
չհեծենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհեծեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհեծեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհեծեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհեծեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհեծեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհեծեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհեծեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհեծեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հեծի (conditional first-person future negative singular)
չես հեծի (conditional future negative second-person singular)
չի հեծի (conditional future negative singular third-person)
չենք հեծի (conditional first-person future negative plural)
չեք հեծի (conditional future negative plural second-person)
չեն հեծի (conditional future negative plural third-person)
չէի հեծի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հեծի (conditional negative past second-person singular)
չէր հեծի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հեծի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հեծի (conditional negative past plural second-person)
չէին հեծի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հեծիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հեծի (mí hecir, mí heci*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հեծեք (imperative negative plural rare)
մի՛ հեծեցեք (mí hecekʻ, mí hececʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
հեծել (nominative singular singular-only)
հեծելու (dative singular singular-only)
հեծելուց (ablative singular singular-only)
հեծելով (instrumental singular singular-only)
հեծելում (locative singular singular-only)
հեծելը (definite nominative singular singular-only)
հեծելն (definite nominative singular singular-only)
հեծելուն (dative definite singular singular-only)
հեծելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հեծելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հեծելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հեծելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հեծելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հեծելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հեծելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հեծելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հեծելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հեծելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հեծող

հեծի՛ր, հեծի՛*

հեծե՛ք, հեծեցե՛ք**

մի՛ հեծիր, մի՛ հեծի*

մի՛ հեծեք, մի՛ հեծեցեք**

hy-decl-noun-unc

հեծելը/հեծելն

հեծելները/հեծելներն

հեծելներումս

հեծելներումդ