ներխուժել

head

ներխուժել • (nerxužel)

hy-verb

ներխուժել • (nerxužel)

nerxužel (romanization)
ներխուժել (infinitive)
ներխուժում (converb imperfective)
ներխուժելիս (converb simultaneous)
ներխուժել (converb perfective)
ներխուժ- (stem)
ներխուժելու (converb converb-i future)
ներխուժած (participle resultative)
ներխուժելիք (converb converb-ii future)
ներխուժող (participle subjective)
ներխուժի (connegative converb)
ներխուժում եմ (first-person indicative present singular)
ներխուժում ես (indicative present second-person singular)
ներխուժում է (indicative present singular third-person)
ներխուժում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ներխուժում եք (indicative plural present second-person)
ներխուժում են (indicative plural present third-person)
ներխուժում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ներխուժում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ներխուժում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ներխուժում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ներխուժում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ներխուժում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ներխուժելու եմ (first-person future indicative singular)
ներխուժելու ես (future indicative second-person singular)
ներխուժելու է (future indicative singular third-person)
ներխուժելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ներխուժելու եք (future indicative plural second-person)
ներխուժելու են (future indicative plural third-person)
ներխուժելու էի (first-person future indicative past singular)
ներխուժելու էիր (future indicative past second-person singular)
ներխուժելու էր (future indicative past singular third-person)
ներխուժելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ներխուժելու էիք (future indicative past plural second-person)
ներխուժելու էին (future indicative past plural third-person)
ներխուժել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ներխուժել ես (indicative perfect present second-person singular)
ներխուժել է (indicative perfect present singular third-person)
ներխուժել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ներխուժել եք (indicative perfect plural present second-person)
ներխուժել են (indicative perfect plural present third-person)
ներխուժել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ներխուժել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ներխուժել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ներխուժել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ներխուժել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ներխուժել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ներխուժեցի (aorist first-person indicative singular)
ներխուժի (nerxužecʻi, nerxuži*) (aorist first-person indicative singular)
ներխուժեցիր (aorist indicative second-person singular)
ներխուժիր (nerxužecʻir, nerxužir*) (aorist indicative second-person singular)
ներխուժեց (aorist indicative singular third-person)
ներխուժեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ներխուժինք (nerxužecʻinkʻ, nerxužinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ներխուժեցիք (aorist indicative plural second-person)
ներխուժիք (nerxužecʻikʻ, nerxužikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ներխուժեցին (aorist indicative plural third-person)
ներխուժին (nerxužecʻin, nerxužin*) (aorist indicative plural third-person)
ներխուժեմ (first-person present singular subjunctive)
ներխուժես (present second-person singular subjunctive)
ներխուժի (present singular subjunctive third-person)
ներխուժենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ներխուժեք (plural present second-person subjunctive)
ներխուժեն (plural present subjunctive third-person)
ներխուժեի (first-person past singular subjunctive)
ներխուժեիր (past second-person singular subjunctive)
ներխուժեր (past singular subjunctive third-person)
ներխուժեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ներխուժեիք (past plural second-person subjunctive)
ներխուժեին (past plural subjunctive third-person)
կներխուժեմ (conditional first-person future singular)
կներխուժես (conditional future second-person singular)
կներխուժի (conditional future singular third-person)
կներխուժենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կներխուժեք (conditional future plural second-person)
կներխուժեն (conditional future plural third-person)
կներխուժեի (conditional first-person past singular)
կներխուժեիր (conditional past second-person singular)
կներխուժեր (conditional past singular third-person)
կներխուժեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կներխուժեիք (conditional past plural second-person)
կներխուժեին (conditional past plural third-person)
ներխուժի՛ր (imperative rare singular)
ներխուժի՛ (nerxužír, nerxuží*) (imperative rare singular)
ներխուժե՛ք (imperative plural rare)
չներխուժել (infinitive negative)
չներխուժած (negative participle resultative)
չներխուժող (negative participle subjective)
չեմ ներխուժում (first-person indicative negative present singular)
չես ներխուժում (indicative negative present second-person singular)
չի ներխուժում (indicative negative present singular third-person)
չենք ներխուժում (first-person indicative negative plural present)
չեք ներխուժում (indicative negative plural present second-person)
չեն ներխուժում (indicative negative plural present third-person)
չէի ներխուժում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ներխուժում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ներխուժում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ներխուժում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ներխուժում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ներխուժում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ներխուժելու (first-person future indicative negative singular)
չես ներխուժելու (future indicative negative second-person singular)
չի ներխուժելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ներխուժելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ներխուժելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ներխուժելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ներխուժելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ներխուժելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ներխուժելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ներխուժելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ներխուժելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ներխուժելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ներխուժել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ներխուժել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ներխուժել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ներխուժել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ներխուժել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ներխուժել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ներխուժել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ներխուժել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ներխուժել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ներխուժել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ներխուժել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ներխուժել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չներխուժեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չներխուժի (čʻnerxužecʻi, čʻnerxuži*) (aorist first-person indicative negative singular)
չներխուժեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չներխուժիր (čʻnerxužecʻir, čʻnerxužir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չներխուժեց (aorist indicative negative singular third-person)
չներխուժեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չներխուժեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չներխուժեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չներխուժին (čʻnerxužecʻin, čʻnerxužin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չներխուժեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չներխուժես (negative present second-person singular subjunctive)
չներխուժի (negative present singular subjunctive third-person)
չներխուժենք (first-person negative plural present subjunctive)
չներխուժեք (negative plural present second-person subjunctive)
չներխուժեն (negative plural present subjunctive third-person)
չներխուժեի (first-person negative past singular subjunctive)
չներխուժեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չներխուժեր (negative past singular subjunctive third-person)
չներխուժեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չներխուժեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չներխուժեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ներխուժի (conditional first-person future negative singular)
չես ներխուժի (conditional future negative second-person singular)
չի ներխուժի (conditional future negative singular third-person)
չենք ներխուժի (conditional first-person future negative plural)
չեք ներխուժի (conditional future negative plural second-person)
չեն ներխուժի (conditional future negative plural third-person)
չէի ներխուժի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ներխուժի (conditional negative past second-person singular)
չէր ներխուժի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ներխուժի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ներխուժի (conditional negative past plural second-person)
չէին ներխուժի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ներխուժիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ներխուժի (mí nerxužir, mí nerxuži*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ներխուժեք (imperative negative plural rare)
ներխուժել (nominative singular singular-only)
ներխուժելու (dative singular singular-only)
ներխուժելուց (ablative singular singular-only)
ներխուժելով (instrumental singular singular-only)
ներխուժելում (locative singular singular-only)
ներխուժելը (definite nominative singular singular-only)
ներխուժելն (definite nominative singular singular-only)
ներխուժելուն (dative definite singular singular-only)
ներխուժելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ներխուժելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ներխուժելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ներխուժելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ներխուժելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ներխուժելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ներխուժելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ներխուժելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ներխուժելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ներխուժելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ներխուժող

ներխուժեցինք

ներխուժի՛ր, ներխուժի՛*

ներխուժե՛ք, ներխուժեցե՛ք**

մի՛ ներխուժիր, մի՛ ներխուժի*

մի՛ ներխուժեք, մի՛ ներխուժեցեք**

hy-decl-noun-unc

ներխուժելը/ներխուժելն

ներխուժելներ

ներխուժելները/ներխուժելներն

ներխուժելուն

ներխուժելների

ներխուժելներին

ներխուժելուց

ներխուժելներից

ներխուժելներով

ներխուժելում

ներխուժելներում

ներխուժելներս

ներխուժելուս

ներխուժելներիս

ներխուժելուցս

ներխուժելներիցս

ներխուժելովս

ներխուժելներովս

ներխուժելումս

ներխուժելներումս

ներխուժելներդ

ներխուժելուդ

ներխուժելներիդ

ներխուժելուցդ

ներխուժելներիցդ

ներխուժելովդ

ներխուժելներովդ

ներխուժելումդ

ներխուժելներումդ


շառաչել

head

շառաչել • (šaṙačʻel)

hy-verb

շառաչել • (šaṙačʻel)

šaṙačʻel (romanization)
շառաչել (infinitive)
շառաչում (converb imperfective)
շառաչելիս (converb simultaneous)
շառաչել (converb perfective)
շառաչ- (stem)
շառաչելու (converb converb-i future)
շառաչած (participle resultative)
շառաչելիք (converb converb-ii future)
շառաչող (participle subjective)
շառաչի (connegative converb)
շառաչում եմ (first-person indicative present singular)
շառաչում ես (indicative present second-person singular)
շառաչում է (indicative present singular third-person)
շառաչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շառաչում եք (indicative plural present second-person)
շառաչում են (indicative plural present third-person)
շառաչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շառաչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շառաչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շառաչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շառաչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շառաչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շառաչելու եմ (first-person future indicative singular)
շառաչելու ես (future indicative second-person singular)
շառաչելու է (future indicative singular third-person)
շառաչելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շառաչելու եք (future indicative plural second-person)
շառաչելու են (future indicative plural third-person)
շառաչելու էի (first-person future indicative past singular)
շառաչելու էիր (future indicative past second-person singular)
շառաչելու էր (future indicative past singular third-person)
շառաչելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շառաչելու էիք (future indicative past plural second-person)
շառաչելու էին (future indicative past plural third-person)
շառաչել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շառաչել ես (indicative perfect present second-person singular)
շառաչել է (indicative perfect present singular third-person)
շառաչել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շառաչել եք (indicative perfect plural present second-person)
շառաչել են (indicative perfect plural present third-person)
շառաչել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շառաչել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շառաչել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շառաչել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շառաչել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շառաչել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շառաչեցի (aorist first-person indicative singular)
շառաչի (šaṙačʻecʻi, šaṙačʻi*) (aorist first-person indicative singular)
շառաչեցիր (aorist indicative second-person singular)
շառաչիր (šaṙačʻecʻir, šaṙačʻir*) (aorist indicative second-person singular)
շառաչեց (aorist indicative singular third-person)
շառաչեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շառաչինք (šaṙačʻecʻinkʻ, šaṙačʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շառաչեցիք (aorist indicative plural second-person)
շառաչիք (šaṙačʻecʻikʻ, šaṙačʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
շառաչեցին (aorist indicative plural third-person)
շառաչին (šaṙačʻecʻin, šaṙačʻin*) (aorist indicative plural third-person)
շառաչեմ (first-person present singular subjunctive)
շառաչես (present second-person singular subjunctive)
շառաչի (present singular subjunctive third-person)
շառաչենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շառաչեք (plural present second-person subjunctive)
շառաչեն (plural present subjunctive third-person)
շառաչեի (first-person past singular subjunctive)
շառաչեիր (past second-person singular subjunctive)
շառաչեր (past singular subjunctive third-person)
շառաչեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շառաչեիք (past plural second-person subjunctive)
շառաչեին (past plural subjunctive third-person)
կշառաչեմ (conditional first-person future singular)
կշառաչես (conditional future second-person singular)
կշառաչի (conditional future singular third-person)
կշառաչենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշառաչեք (conditional future plural second-person)
կշառաչեն (conditional future plural third-person)
կշառաչեի (conditional first-person past singular)
կշառաչեիր (conditional past second-person singular)
կշառաչեր (conditional past singular third-person)
կշառաչեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշառաչեիք (conditional past plural second-person)
կշառաչեին (conditional past plural third-person)
շառաչի՛ր (imperative rare singular)
շառաչի՛ (šaṙačʻír, šaṙačʻí*) (imperative rare singular)
շառաչե՛ք (imperative plural rare)
շառաչեցե՛ք (šaṙačʻékʻ, šaṙačʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չշառաչել (infinitive negative)
չշառաչած (negative participle resultative)
չշառաչող (negative participle subjective)
չեմ շառաչում (first-person indicative negative present singular)
չես շառաչում (indicative negative present second-person singular)
չի շառաչում (indicative negative present singular third-person)
չենք շառաչում (first-person indicative negative plural present)
չեք շառաչում (indicative negative plural present second-person)
չեն շառաչում (indicative negative plural present third-person)
չէի շառաչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շառաչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շառաչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շառաչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շառաչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շառաչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շառաչելու (first-person future indicative negative singular)
չես շառաչելու (future indicative negative second-person singular)
չի շառաչելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շառաչելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շառաչելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շառաչելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շառաչելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շառաչելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շառաչելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շառաչելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շառաչելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շառաչելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շառաչել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շառաչել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շառաչել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շառաչել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շառաչել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շառաչել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շառաչել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շառաչել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շառաչել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շառաչել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շառաչել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շառաչել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշառաչեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշառաչի (čʻšaṙačʻecʻi, čʻšaṙačʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չշառաչեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշառաչիր (čʻšaṙačʻecʻir, čʻšaṙačʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չշառաչեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշառաչեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշառաչեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշառաչիք (čʻšaṙačʻecʻikʻ, čʻšaṙačʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չշառաչեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չշառաչին (čʻšaṙačʻecʻin, čʻšaṙačʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չշառաչեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշառաչես (negative present second-person singular subjunctive)
չշառաչի (negative present singular subjunctive third-person)
չշառաչենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշառաչեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշառաչեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշառաչեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշառաչեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշառաչեր (negative past singular subjunctive third-person)
չշառաչեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշառաչեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշառաչեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շառաչի (conditional first-person future negative singular)
չես շառաչի (conditional future negative second-person singular)
չի շառաչի (conditional future negative singular third-person)
չենք շառաչի (conditional first-person future negative plural)
չեք շառաչի (conditional future negative plural second-person)
չեն շառաչի (conditional future negative plural third-person)
չէի շառաչի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շառաչի (conditional negative past second-person singular)
չէր շառաչի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շառաչի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շառաչի (conditional negative past plural second-person)
չէին շառաչի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շառաչիր (imperative negative rare singular)
մի՛ շառաչի (mí šaṙačʻir, mí šaṙačʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ շառաչեք (imperative negative plural rare)
շառաչել (nominative singular singular-only)
շառաչելու (dative singular singular-only)
շառաչելուց (ablative singular singular-only)
շառաչելով (instrumental singular singular-only)
շառաչելում (locative singular singular-only)
շառաչելը (definite nominative singular singular-only)
շառաչելն (definite nominative singular singular-only)
շառաչելուն (dative definite singular singular-only)
շառաչելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շառաչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շառաչելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շառաչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շառաչելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շառաչելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շառաչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շառաչելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շառաչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շառաչելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շառաչող

շառաչի՛ր, շառաչի՛*

շառաչե՛ք, շառաչեցե՛ք**

մի՛ շառաչիր, մի՛ շառաչի*

մի՛ շառաչեք, մի՛ շառաչեցեք**

hy-decl-noun-unc

շառաչելը/շառաչելն

շառաչելները/շառաչելներն

շառաչելներին

շառաչելներից

շառաչելներով

շառաչելներում

շառաչելներիս

շառաչելներիցս

շառաչելներովս

շառաչելներումս

շառաչելներիդ

շառաչելներիցդ

շառաչելներովդ

շառաչելներումդ

/ʃɑrɑˈt͡ʃʰel/

[ʃɑrɑt͡ʃʰél]

/ʃɑrɑˈt͡ʃel/

[ʃɑrɑt͡ʃʰél]

(intransitive) to ring, to chime, to clink

(intransitive) to crash, to roll, to thunder

(intransitive) to whistle, to swoosh, to whoosh


տապալել

tapalel (romanization)
տապալել (infinitive)
տապալում (converb imperfective)
տապալվել (passive)
տապալելիս (converb simultaneous)
տապալել (converb perfective)
տապալ- (stem)
տապալելու (converb converb-i future)
տապալած (participle resultative)
տապալելիք (converb converb-ii future)
տապալող (participle subjective)
տապալի (connegative converb)
տապալում եմ (first-person indicative present singular)
տապալում ես (indicative present second-person singular)
տապալում է (indicative present singular third-person)
տապալում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
տապալում եք (indicative plural present second-person)
տապալում են (indicative plural present third-person)
տապալում էի (first-person imperfective indicative past singular)
տապալում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
տապալում էր (imperfective indicative past singular third-person)
տապալում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
տապալում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
տապալում էին (imperfective indicative past plural third-person)
տապալելու եմ (first-person future indicative singular)
տապալելու ես (future indicative second-person singular)
տապալելու է (future indicative singular third-person)
տապալելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
տապալելու եք (future indicative plural second-person)
տապալելու են (future indicative plural third-person)
տապալելու էի (first-person future indicative past singular)
տապալելու էիր (future indicative past second-person singular)
տապալելու էր (future indicative past singular third-person)
տապալելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
տապալելու էիք (future indicative past plural second-person)
տապալելու էին (future indicative past plural third-person)
տապալել եմ (first-person indicative perfect present singular)
տապալել ես (indicative perfect present second-person singular)
տապալել է (indicative perfect present singular third-person)
տապալել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
տապալել եք (indicative perfect plural present second-person)
տապալել են (indicative perfect plural present third-person)
տապալել էի (first-person indicative pluperfect singular)
տապալել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
տապալել էր (indicative pluperfect singular third-person)
տապալել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
տապալել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
տապալել էին (indicative pluperfect plural third-person)
տապալեցի (aorist first-person indicative singular)
տապալի (tapalecʻi, tapali*) (aorist first-person indicative singular)
տապալեցիր (aorist indicative second-person singular)
տապալիր (tapalecʻir, tapalir*) (aorist indicative second-person singular)
տապալեց (aorist indicative singular third-person)
տապալեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տապալինք (tapalecʻinkʻ, tapalinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տապալեցիք (aorist indicative plural second-person)
տապալիք (tapalecʻikʻ, tapalikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
տապալեցին (aorist indicative plural third-person)
տապալին (tapalecʻin, tapalin*) (aorist indicative plural third-person)
տապալեմ (first-person present singular subjunctive)
տապալես (present second-person singular subjunctive)
տապալի (present singular subjunctive third-person)
տապալենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
տապալեք (plural present second-person subjunctive)
տապալեն (plural present subjunctive third-person)
տապալեի (first-person past singular subjunctive)
տապալեիր (past second-person singular subjunctive)
տապալեր (past singular subjunctive third-person)
տապալեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
տապալեիք (past plural second-person subjunctive)
տապալեին (past plural subjunctive third-person)
կտապալեմ (conditional first-person future singular)
կտապալես (conditional future second-person singular)
կտապալի (conditional future singular third-person)
կտապալենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կտապալեք (conditional future plural second-person)
կտապալեն (conditional future plural third-person)
կտապալեի (conditional first-person past singular)
կտապալեիր (conditional past second-person singular)
կտապալեր (conditional past singular third-person)
կտապալեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կտապալեիք (conditional past plural second-person)
կտապալեին (conditional past plural third-person)
տապալի՛ր (imperative rare singular)
տապալի՛ (tapalír, tapalí*) (imperative rare singular)
տապալե՛ք (imperative plural rare)
տապալեցե՛ք (tapalékʻ, tapalecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չտապալել (infinitive negative)
չտապալած (negative participle resultative)
չտապալող (negative participle subjective)
չեմ տապալում (first-person indicative negative present singular)
չես տապալում (indicative negative present second-person singular)
չի տապալում (indicative negative present singular third-person)
չենք տապալում (first-person indicative negative plural present)
չեք տապալում (indicative negative plural present second-person)
չեն տապալում (indicative negative plural present third-person)
չէի տապալում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր տապալում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր տապալում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք տապալում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք տապալում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին տապալում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ տապալելու (first-person future indicative negative singular)
չես տապալելու (future indicative negative second-person singular)
չի տապալելու (future indicative negative singular third-person)
չենք տապալելու (first-person future indicative negative plural)
չեք տապալելու (future indicative negative plural second-person)
չեն տապալելու (future indicative negative plural third-person)
չէի տապալելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր տապալելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր տապալելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք տապալելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք տապալելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին տապալելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ տապալել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես տապալել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի տապալել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք տապալել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք տապալել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն տապալել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի տապալել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր տապալել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր տապալել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք տապալել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք տապալել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին տապալել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չտապալեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չտապալի (čʻtapalecʻi, čʻtapali*) (aorist first-person indicative negative singular)
չտապալեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չտապալիր (čʻtapalecʻir, čʻtapalir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չտապալեց (aorist indicative negative singular third-person)
չտապալեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չտապալեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չտապալիք (čʻtapalecʻikʻ, čʻtapalikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չտապալեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չտապալին (čʻtapalecʻin, čʻtapalin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չտապալեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չտապալես (negative present second-person singular subjunctive)
չտապալի (negative present singular subjunctive third-person)
չտապալենք (first-person negative plural present subjunctive)
չտապալեք (negative plural present second-person subjunctive)
չտապալեն (negative plural present subjunctive third-person)
չտապալեի (first-person negative past singular subjunctive)
չտապալեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չտապալեր (negative past singular subjunctive third-person)
չտապալեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չտապալեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չտապալեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ տապալի (conditional first-person future negative singular)
չես տապալի (conditional future negative second-person singular)
չի տապալի (conditional future negative singular third-person)
չենք տապալի (conditional first-person future negative plural)
չեք տապալի (conditional future negative plural second-person)
չեն տապալի (conditional future negative plural third-person)
չէի տապալի (conditional first-person negative past singular)
չէիր տապալի (conditional negative past second-person singular)
չէր տապալի (conditional negative past singular third-person)
չէինք տապալի (conditional first-person negative past plural)
չէիք տապալի (conditional negative past plural second-person)
չէին տապալի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ տապալիր (imperative negative rare singular)
մի՛ տապալի (mí tapalir, mí tapali*) (imperative negative rare singular)
մի՛ տապալեք (imperative negative plural rare)
տապալել (nominative singular singular-only)
տապալելու (dative singular singular-only)
տապալելուց (ablative singular singular-only)
տապալելով (instrumental singular singular-only)
տապալելում (locative singular singular-only)
տապալելը (definite nominative singular singular-only)
տապալելն (definite nominative singular singular-only)
տապալելուն (dative definite singular singular-only)
տապալելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
տապալելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
տապալելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
տապալելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
տապալելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
տապալելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
տապալելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
տապալելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
տապալելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
տապալելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

տապալող

տապալի՛ր, տապալի՛*

տապալե՛ք, տապալեցե՛ք**

մի՛ տապալիր, մի՛ տապալի*

մի՛ տապալեք, մի՛ տապալեցեք**

hy-decl-noun-unc

տապալելը/տապալելն

տապալելները/տապալելներն

տապալելներին

տապալելներից

տապալելներով

տապալելներում

տապալելներիս

տապալելներիցս

տապալելներովս

տապալելներումս

տապալելներիդ

տապալելներիցդ

տապալելներովդ

տապալելներումդ

Hy-տապալել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian տապալեմ (tapalem).

learned borrowing

(transitive) to throw down, to throw to the ground

(transitive) to sabotage, to wreck, to subvert

(transitive) to destroy, to demolish, to ruin

(transitive, figuratively) to demote, to depose, to dethrone


վերագրել

veragrel (romanization)
վերագրել (infinitive)
վերագրում (converb imperfective)
վերագրվել (passive)
վերագրելիս (converb simultaneous)
վերագրել (converb perfective)
վերագր- (stem)
վերագրելու (converb converb-i future)
վերագրած (participle resultative)
վերագրելիք (converb converb-ii future)
վերագրող (participle subjective)
վերագրի (connegative converb)
վերագրում եմ (first-person indicative present singular)
վերագրում ես (indicative present second-person singular)
վերագրում է (indicative present singular third-person)
վերագրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վերագրում եք (indicative plural present second-person)
վերագրում են (indicative plural present third-person)
վերագրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վերագրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վերագրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վերագրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վերագրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վերագրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վերագրելու եմ (first-person future indicative singular)
վերագրելու ես (future indicative second-person singular)
վերագրելու է (future indicative singular third-person)
վերագրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վերագրելու եք (future indicative plural second-person)
վերագրելու են (future indicative plural third-person)
վերագրելու էի (first-person future indicative past singular)
վերագրելու էիր (future indicative past second-person singular)
վերագրելու էր (future indicative past singular third-person)
վերագրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վերագրելու էիք (future indicative past plural second-person)
վերագրելու էին (future indicative past plural third-person)
վերագրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վերագրել ես (indicative perfect present second-person singular)
վերագրել է (indicative perfect present singular third-person)
վերագրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վերագրել եք (indicative perfect plural present second-person)
վերագրել են (indicative perfect plural present third-person)
վերագրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վերագրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վերագրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վերագրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վերագրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վերագրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վերագրեցի (aorist first-person indicative singular)
վերագրի (veragrecʻi, veragri*) (aorist first-person indicative singular)
վերագրեցիր (aorist indicative second-person singular)
վերագրիր (veragrecʻir, veragrir*) (aorist indicative second-person singular)
վերագրեց (aorist indicative singular third-person)
վերագրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերագրինք (veragrecʻinkʻ, veragrinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վերագրեցիք (aorist indicative plural second-person)
վերագրիք (veragrecʻikʻ, veragrikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վերագրեցին (aorist indicative plural third-person)
վերագրին (veragrecʻin, veragrin*) (aorist indicative plural third-person)
վերագրեմ (first-person present singular subjunctive)
վերագրես (present second-person singular subjunctive)
վերագրի (present singular subjunctive third-person)
վերագրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վերագրեք (plural present second-person subjunctive)
վերագրեն (plural present subjunctive third-person)
վերագրեի (first-person past singular subjunctive)
վերագրեիր (past second-person singular subjunctive)
վերագրեր (past singular subjunctive third-person)
վերագրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վերագրեիք (past plural second-person subjunctive)
վերագրեին (past plural subjunctive third-person)
կվերագրեմ (conditional first-person future singular)
կվերագրես (conditional future second-person singular)
կվերագրի (conditional future singular third-person)
կվերագրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվերագրեք (conditional future plural second-person)
կվերագրեն (conditional future plural third-person)
կվերագրեի (conditional first-person past singular)
կվերագրեիր (conditional past second-person singular)
կվերագրեր (conditional past singular third-person)
կվերագրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվերագրեիք (conditional past plural second-person)
կվերագրեին (conditional past plural third-person)
վերագրի՛ր (imperative rare singular)
վերագրի՛ (veragrír, veragrí*) (imperative rare singular)
վերագրե՛ք (imperative plural rare)
վերագրեցե՛ք (veragrékʻ, veragrecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվերագրել (infinitive negative)
չվերագրած (negative participle resultative)
չվերագրող (negative participle subjective)
չեմ վերագրում (first-person indicative negative present singular)
չես վերագրում (indicative negative present second-person singular)
չի վերագրում (indicative negative present singular third-person)
չենք վերագրում (first-person indicative negative plural present)
չեք վերագրում (indicative negative plural present second-person)
չեն վերագրում (indicative negative plural present third-person)
չէի վերագրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վերագրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վերագրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վերագրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վերագրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վերագրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վերագրելու (first-person future indicative negative singular)
չես վերագրելու (future indicative negative second-person singular)
չի վերագրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վերագրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վերագրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վերագրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վերագրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վերագրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վերագրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վերագրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վերագրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վերագրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վերագրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վերագրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վերագրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վերագրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վերագրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վերագրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վերագրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վերագրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վերագրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վերագրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վերագրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վերագրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվերագրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվերագրի (čʻveragrecʻi, čʻveragri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվերագրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվերագրիր (čʻveragrecʻir, čʻveragrir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվերագրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվերագրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվերագրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվերագրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվերագրին (čʻveragrecʻin, čʻveragrin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվերագրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվերագրես (negative present second-person singular subjunctive)
չվերագրի (negative present singular subjunctive third-person)
չվերագրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվերագրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվերագրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվերագրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվերագրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվերագրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվերագրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվերագրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվերագրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վերագրի (conditional first-person future negative singular)
չես վերագրի (conditional future negative second-person singular)
չի վերագրի (conditional future negative singular third-person)
չենք վերագրի (conditional first-person future negative plural)
չեք վերագրի (conditional future negative plural second-person)
չեն վերագրի (conditional future negative plural third-person)
չէի վերագրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վերագրի (conditional negative past second-person singular)
չէր վերագրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վերագրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վերագրի (conditional negative past plural second-person)
չէին վերագրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վերագրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վերագրի (mí veragrir, mí veragri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վերագրեք (imperative negative plural rare)
վերագրել (nominative singular singular-only)
վերագրելու (dative singular singular-only)
վերագրելուց (ablative singular singular-only)
վերագրելով (instrumental singular singular-only)
վերագրելում (locative singular singular-only)
վերագրելը (definite nominative singular singular-only)
վերագրելն (definite nominative singular singular-only)
վերագրելուն (dative definite singular singular-only)
վերագրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վերագրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վերագրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վերագրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վերագրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վերագրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վերագրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վերագրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վերագրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վերագրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վերագրող

վերագրի՛ր, վերագրի՛*

վերագրե՛ք, վերագրեցե՛ք**

մի՛ վերագրիր, մի՛ վերագրի*

մի՛ վերագրեք, մի՛ վերագրեցեք**

hy-decl-noun-unc

վերագրելը/վերագրելն

վերագրելները/վերագրելներն

վերագրելների

վերագրելներին

վերագրելներից

վերագրելներով

վերագրելներում

վերագրելներս

վերագրելներիս

վերագրելուցս

վերագրելներիցս

վերագրելներովս

վերագրելումս

վերագրելներումս

վերագրելներդ

վերագրելներիդ

վերագրելուցդ

վերագրելներիցդ

վերագրելներովդ

վերագրելումդ

վերագրելներումդ

to ascribe, to attribute, to impute, to put down


զխկտել

zxktel (romanization)
զխկտել (infinitive)
զխկտում (converb imperfective)
զխկտվել (passive)
զխկտելիս (converb simultaneous)
զխկտել (converb perfective)
զխկտ- (stem)
զխկտելու (converb converb-i future)
զխկտած (participle resultative)
զխկտելիք (converb converb-ii future)
զխկտող (participle subjective)
զխկտի (connegative converb)
զխկտում եմ (first-person indicative present singular)
զխկտում ես (indicative present second-person singular)
զխկտում է (indicative present singular third-person)
զխկտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զխկտում եք (indicative plural present second-person)
զխկտում են (indicative plural present third-person)
զխկտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զխկտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զխկտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զխկտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զխկտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զխկտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զխկտելու եմ (first-person future indicative singular)
զխկտելու ես (future indicative second-person singular)
զխկտելու է (future indicative singular third-person)
զխկտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զխկտելու եք (future indicative plural second-person)
զխկտելու են (future indicative plural third-person)
զխկտելու էի (first-person future indicative past singular)
զխկտելու էիր (future indicative past second-person singular)
զխկտելու էր (future indicative past singular third-person)
զխկտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զխկտելու էիք (future indicative past plural second-person)
զխկտելու էին (future indicative past plural third-person)
զխկտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զխկտել ես (indicative perfect present second-person singular)
զխկտել է (indicative perfect present singular third-person)
զխկտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զխկտել եք (indicative perfect plural present second-person)
զխկտել են (indicative perfect plural present third-person)
զխկտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զխկտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զխկտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զխկտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զխկտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զխկտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զխկտեցի (aorist first-person indicative singular)
զխկտի (zxktecʻi, zxkti*) (aorist first-person indicative singular)
զխկտեցիր (aorist indicative second-person singular)
զխկտիր (zxktecʻir, zxktir*) (aorist indicative second-person singular)
զխկտեց (aorist indicative singular third-person)
զխկտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զխկտինք (zxktecʻinkʻ, zxktinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զխկտեցիք (aorist indicative plural second-person)
զխկտիք (zxktecʻikʻ, zxktikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
զխկտեցին (aorist indicative plural third-person)
զխկտին (zxktecʻin, zxktin*) (aorist indicative plural third-person)
զխկտեմ (first-person present singular subjunctive)
զխկտես (present second-person singular subjunctive)
զխկտի (present singular subjunctive third-person)
զխկտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զխկտեք (plural present second-person subjunctive)
զխկտեն (plural present subjunctive third-person)
զխկտեի (first-person past singular subjunctive)
զխկտեիր (past second-person singular subjunctive)
զխկտեր (past singular subjunctive third-person)
զխկտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զխկտեիք (past plural second-person subjunctive)
զխկտեին (past plural subjunctive third-person)
կզխկտեմ (conditional first-person future singular)
կզխկտես (conditional future second-person singular)
կզխկտի (conditional future singular third-person)
կզխկտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզխկտեք (conditional future plural second-person)
կզխկտեն (conditional future plural third-person)
կզխկտեի (conditional first-person past singular)
կզխկտեիր (conditional past second-person singular)
կզխկտեր (conditional past singular third-person)
կզխկտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզխկտեիք (conditional past plural second-person)
կզխկտեին (conditional past plural third-person)
զխկտի՛ր (imperative rare singular)
զխկտի՛ (zxktír, zxktí*) (imperative rare singular)
զխկտե՛ք (imperative plural rare)
զխկտեցե՛ք (zxktékʻ, zxktecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չզխկտել (infinitive negative)
չզխկտած (negative participle resultative)
չզխկտող (negative participle subjective)
չեմ զխկտում (first-person indicative negative present singular)
չես զխկտում (indicative negative present second-person singular)
չի զխկտում (indicative negative present singular third-person)
չենք զխկտում (first-person indicative negative plural present)
չեք զխկտում (indicative negative plural present second-person)
չեն զխկտում (indicative negative plural present third-person)
չէի զխկտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զխկտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զխկտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զխկտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զխկտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զխկտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զխկտելու (first-person future indicative negative singular)
չես զխկտելու (future indicative negative second-person singular)
չի զխկտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զխկտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զխկտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զխկտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զխկտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զխկտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զխկտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զխկտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զխկտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զխկտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զխկտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զխկտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զխկտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զխկտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զխկտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զխկտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զխկտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զխկտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զխկտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զխկտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զխկտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զխկտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզխկտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզխկտի (čʻzxktecʻi, čʻzxkti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չզխկտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզխկտիր (čʻzxktecʻir, čʻzxktir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չզխկտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզխկտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզխկտինք (čʻzxktecʻinkʻ, čʻzxktinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չզխկտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզխկտիք (čʻzxktecʻikʻ, čʻzxktikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չզխկտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չզխկտին (čʻzxktecʻin, čʻzxktin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չզխկտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզխկտես (negative present second-person singular subjunctive)
չզխկտի (negative present singular subjunctive third-person)
չզխկտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզխկտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզխկտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզխկտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզխկտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզխկտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չզխկտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզխկտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզխկտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զխկտի (conditional first-person future negative singular)
չես զխկտի (conditional future negative second-person singular)
չի զխկտի (conditional future negative singular third-person)
չենք զխկտի (conditional first-person future negative plural)
չեք զխկտի (conditional future negative plural second-person)
չեն զխկտի (conditional future negative plural third-person)
չէի զխկտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զխկտի (conditional negative past second-person singular)
չէր զխկտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զխկտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զխկտի (conditional negative past plural second-person)
չէին զխկտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զխկտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զխկտի (mí zxktir, mí zxkti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ զխկտեք (imperative negative plural rare)
զխկտել (nominative singular singular-only)
զխկտելու (dative singular singular-only)
զխկտելուց (ablative singular singular-only)
զխկտելով (instrumental singular singular-only)
զխկտելում (locative singular singular-only)
զխկտելը (definite nominative singular singular-only)
զխկտելն (definite nominative singular singular-only)
զխկտելուն (dative definite singular singular-only)
զխկտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զխկտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զխկտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զխկտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զխկտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զխկտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զխկտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զխկտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զխկտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զխկտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զխկտող

զխկտի՛ր, զխկտի՛*

զխկտե՛ք, զխկտեցե՛ք**

մի՛ զխկտիր, մի՛ զխկտի*

մի՛ զխկտեք, մի՛ զխկտեցեք**

hy-decl-noun-unc

զխկտելը/զխկտելն

զխկտելները/զխկտելներն

զխկտելներում

զխկտելներիցս

զխկտելներովս

զխկտելներումս

զխկտելներիցդ

զխկտելներովդ

զխկտելներումդ

(colloquial) to gobble up, to wolf down, to bolt down (to eat fast and greedily)


խորհրդանշել

head

խորհրդանշել • (xorhrdanšel)

hy-verb

խորհրդանշել • (xorhrdanšel)

xorhrdanšel (romanization)
խորհրդանշել (infinitive)
խորհրդանշում (converb imperfective)
խորհրդանշվել (passive)
խորհրդանշելիս (converb simultaneous)
խորհրդանշել (converb perfective)
խորհրդանշ- (stem)
խորհրդանշելու (converb converb-i future)
խորհրդանշած (participle resultative)
խորհրդանշելիք (converb converb-ii future)
խորհրդանշող (participle subjective)
խորհրդանշի (connegative converb)
խորհրդանշում եմ (first-person indicative present singular)
խորհրդանշում ես (indicative present second-person singular)
խորհրդանշում է (indicative present singular third-person)
խորհրդանշում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
խորհրդանշում եք (indicative plural present second-person)
խորհրդանշում են (indicative plural present third-person)
խորհրդանշում էի (first-person imperfective indicative past singular)
խորհրդանշում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
խորհրդանշում էր (imperfective indicative past singular third-person)
խորհրդանշում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
խորհրդանշում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
խորհրդանշում էին (imperfective indicative past plural third-person)
խորհրդանշելու եմ (first-person future indicative singular)
խորհրդանշելու ես (future indicative second-person singular)
խորհրդանշելու է (future indicative singular third-person)
խորհրդանշելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
խորհրդանշելու եք (future indicative plural second-person)
խորհրդանշելու են (future indicative plural third-person)
խորհրդանշելու էի (first-person future indicative past singular)
խորհրդանշելու էիր (future indicative past second-person singular)
խորհրդանշելու էր (future indicative past singular third-person)
խորհրդանշելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
խորհրդանշելու էիք (future indicative past plural second-person)
խորհրդանշելու էին (future indicative past plural third-person)
խորհրդանշել եմ (first-person indicative perfect present singular)
խորհրդանշել ես (indicative perfect present second-person singular)
խորհրդանշել է (indicative perfect present singular third-person)
խորհրդանշել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
խորհրդանշել եք (indicative perfect plural present second-person)
խորհրդանշել են (indicative perfect plural present third-person)
խորհրդանշել էի (first-person indicative pluperfect singular)
խորհրդանշել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
խորհրդանշել էր (indicative pluperfect singular third-person)
խորհրդանշել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
խորհրդանշել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
խորհրդանշել էին (indicative pluperfect plural third-person)
խորհրդանշեցի (aorist first-person indicative singular)
խորհրդանշի (xorhrdanšecʻi, xorhrdanši*) (aorist first-person indicative singular)
խորհրդանշեցիր (aorist indicative second-person singular)
խորհրդանշեց (aorist indicative singular third-person)
խորհրդանշեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
խորհրդանշեցիք (aorist indicative plural second-person)
խորհրդանշեցին (aorist indicative plural third-person)
խորհրդանշեմ (first-person present singular subjunctive)
խորհրդանշես (present second-person singular subjunctive)
խորհրդանշի (present singular subjunctive third-person)
խորհրդանշենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
խորհրդանշեք (plural present second-person subjunctive)
խորհրդանշեն (plural present subjunctive third-person)
խորհրդանշեի (first-person past singular subjunctive)
խորհրդանշեիր (past second-person singular subjunctive)
խորհրդանշեր (past singular subjunctive third-person)
խորհրդանշեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
խորհրդանշեիք (past plural second-person subjunctive)
խորհրդանշեին (past plural subjunctive third-person)
կխորհրդանշեմ (conditional first-person future singular)
կխորհրդանշես (conditional future second-person singular)
կխորհրդանշի (conditional future singular third-person)
կխորհրդանշենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կխորհրդանշեք (conditional future plural second-person)
կխորհրդանշեն (conditional future plural third-person)
կխորհրդանշեի (conditional first-person past singular)
կխորհրդանշեիր (conditional past second-person singular)
կխորհրդանշեր (conditional past singular third-person)
կխորհրդանշեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կխորհրդանշեիք (conditional past plural second-person)
կխորհրդանշեին (conditional past plural third-person)
խորհրդանշի՛ր (imperative rare singular)
խորհրդանշի՛ (xorhrdanšír, xorhrdanší*) (imperative rare singular)
խորհրդանշե՛ք (imperative plural rare)
չխորհրդանշել (infinitive negative)
չխորհրդանշած (negative participle resultative)
չխորհրդանշող (negative participle subjective)
չեմ խորհրդանշում (first-person indicative negative present singular)
չես խորհրդանշում (indicative negative present second-person singular)
չի խորհրդանշում (indicative negative present singular third-person)
չենք խորհրդանշում (first-person indicative negative plural present)
չեք խորհրդանշում (indicative negative plural present second-person)
չեն խորհրդանշում (indicative negative plural present third-person)
չէի խորհրդանշում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր խորհրդանշում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր խորհրդանշում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք խորհրդանշում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք խորհրդանշում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին խորհրդանշում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ խորհրդանշելու (first-person future indicative negative singular)
չես խորհրդանշելու (future indicative negative second-person singular)
չի խորհրդանշելու (future indicative negative singular third-person)
չենք խորհրդանշելու (first-person future indicative negative plural)
չեք խորհրդանշելու (future indicative negative plural second-person)
չեն խորհրդանշելու (future indicative negative plural third-person)
չէի խորհրդանշելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր խորհրդանշելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր խորհրդանշելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք խորհրդանշելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք խորհրդանշելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին խորհրդանշելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ խորհրդանշել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես խորհրդանշել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի խորհրդանշել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք խորհրդանշել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք խորհրդանշել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն խորհրդանշել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի խորհրդանշել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր խորհրդանշել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր խորհրդանշել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք խորհրդանշել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք խորհրդանշել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին խորհրդանշել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չխորհրդանշեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չխորհրդանշեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չխորհրդանշեց (aorist indicative negative singular third-person)
չխորհրդանշեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չխորհրդանշեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չխորհրդանշեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չխորհրդանշեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չխորհրդանշես (negative present second-person singular subjunctive)
չխորհրդանշի (negative present singular subjunctive third-person)
չխորհրդանշենք (first-person negative plural present subjunctive)
չխորհրդանշեք (negative plural present second-person subjunctive)
չխորհրդանշեն (negative plural present subjunctive third-person)
չխորհրդանշեի (first-person negative past singular subjunctive)
չխորհրդանշեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չխորհրդանշեր (negative past singular subjunctive third-person)
չխորհրդանշեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չխորհրդանշեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չխորհրդանշեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ խորհրդանշի (conditional first-person future negative singular)
չես խորհրդանշի (conditional future negative second-person singular)
չի խորհրդանշի (conditional future negative singular third-person)
չենք խորհրդանշի (conditional first-person future negative plural)
չեք խորհրդանշի (conditional future negative plural second-person)
չեն խորհրդանշի (conditional future negative plural third-person)
չէի խորհրդանշի (conditional first-person negative past singular)
չէիր խորհրդանշի (conditional negative past second-person singular)
չէր խորհրդանշի (conditional negative past singular third-person)
չէինք խորհրդանշի (conditional first-person negative past plural)
չէիք խորհրդանշի (conditional negative past plural second-person)
չէին խորհրդանշի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ խորհրդանշիր (imperative negative rare singular)
մի՛ խորհրդանշեք (imperative negative plural rare)
խորհրդանշել (nominative singular singular-only)
խորհրդանշելու (dative singular singular-only)
խորհրդանշելուց (ablative singular singular-only)
խորհրդանշելով (instrumental singular singular-only)
խորհրդանշելում (locative singular singular-only)
խորհրդանշելը (definite nominative singular singular-only)
խորհրդանշելն (definite nominative singular singular-only)
խորհրդանշելուն (dative definite singular singular-only)
խորհրդանշելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
խորհրդանշելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
խորհրդանշելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
խորհրդանշելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
խորհրդանշելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
խորհրդանշելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
խորհրդանշելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
խորհրդանշելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
խորհրդանշելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
խորհրդանշելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

խորհրդանշվել

խորհրդանշում

խորհրդանշելիս

խորհրդանշելու

խորհրդանշելիք

խորհրդանշող

խորհրդանշեցի

խորհրդանշեցիր

խորհրդանշեցինք

խորհրդանշինք

խորհրդանշեցիք

խորհրդանշեցին

խորհրդանշենք

խորհրդանշեիր

խորհրդանշեինք

խորհրդանշեիք

խորհրդանշեին

խորհրդանշի՛ր, խորհրդանշի՛*

խորհրդանշե՛ք, խորհրդանշեցե՛ք**

մի՛ խորհրդանշիր, մի՛ խորհրդանշի*

մի՛ խորհրդանշեք, մի՛ խորհրդանշեցեք**

hy-decl-noun-unc

խորհրդանշելը/խորհրդանշելն

խորհրդանշելներ

խորհրդանշելները/խորհրդանշելներն

խորհրդանշելու

խորհրդանշելուն

խորհրդանշելների

խորհրդանշելներին

խորհրդանշելուց

խորհրդանշելներից

խորհրդանշելով

խորհրդանշելներով

խորհրդանշելում

խորհրդանշելներում

խորհրդանշելս

խորհրդանշելներս

խորհրդանշելուս

խորհրդանշելներիս

խորհրդանշելուցս

խորհրդանշելներիցս

խորհրդանշելովս

խորհրդանշելներովս

խորհրդանշելումս

խորհրդանշելներումս

խորհրդանշելդ

խորհրդանշելներդ

խորհրդանշելուդ

խորհրդանշելներիդ

խորհրդանշելուցդ

խորհրդանշելներիցդ

խորհրդանշելովդ

խորհրդանշելներովդ

խորհրդանշելումդ

խորհրդանշելներումդ

/χoɾəɾtʰɑnəˈʃel/

[χoɾəɾtʰɑnəʃél]

/χoɾəɾtɑnəˈʃel/

[χoɾəɾtʰɑnəʃél]

to express, to represent, to demonstrate, to mean


սրամտել

sramtel (romanization)
սրամտել (infinitive)
սրամտում (converb imperfective)
սրամտելիս (converb simultaneous)
սրամտել (converb perfective)
սրամտ- (stem)
սրամտելու (converb converb-i future)
սրամտած (participle resultative)
սրամտելիք (converb converb-ii future)
սրամտող (participle subjective)
սրամտի (connegative converb)
սրամտում եմ (first-person indicative present singular)
սրամտում ես (indicative present second-person singular)
սրամտում է (indicative present singular third-person)
սրամտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սրամտում եք (indicative plural present second-person)
սրամտում են (indicative plural present third-person)
սրամտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սրամտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սրամտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սրամտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սրամտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սրամտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սրամտելու եմ (first-person future indicative singular)
սրամտելու ես (future indicative second-person singular)
սրամտելու է (future indicative singular third-person)
սրամտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սրամտելու եք (future indicative plural second-person)
սրամտելու են (future indicative plural third-person)
սրամտելու էի (first-person future indicative past singular)
սրամտելու էիր (future indicative past second-person singular)
սրամտելու էր (future indicative past singular third-person)
սրամտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սրամտելու էիք (future indicative past plural second-person)
սրամտելու էին (future indicative past plural third-person)
սրամտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սրամտել ես (indicative perfect present second-person singular)
սրամտել է (indicative perfect present singular third-person)
սրամտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սրամտել եք (indicative perfect plural present second-person)
սրամտել են (indicative perfect plural present third-person)
սրամտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սրամտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սրամտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սրամտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սրամտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սրամտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սրամտեցի (aorist first-person indicative singular)
սրամտի (sramtecʻi, sramti*) (aorist first-person indicative singular)
սրամտեցիր (aorist indicative second-person singular)
սրամտիր (sramtecʻir, sramtir*) (aorist indicative second-person singular)
սրամտեց (aorist indicative singular third-person)
սրամտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սրամտինք (sramtecʻinkʻ, sramtinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սրամտեցիք (aorist indicative plural second-person)
սրամտիք (sramtecʻikʻ, sramtikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սրամտեցին (aorist indicative plural third-person)
սրամտին (sramtecʻin, sramtin*) (aorist indicative plural third-person)
սրամտեմ (first-person present singular subjunctive)
սրամտես (present second-person singular subjunctive)
սրամտի (present singular subjunctive third-person)
սրամտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սրամտեք (plural present second-person subjunctive)
սրամտեն (plural present subjunctive third-person)
սրամտեի (first-person past singular subjunctive)
սրամտեիր (past second-person singular subjunctive)
սրամտեր (past singular subjunctive third-person)
սրամտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սրամտեիք (past plural second-person subjunctive)
սրամտեին (past plural subjunctive third-person)
կսրամտեմ (conditional first-person future singular)
կսրամտես (conditional future second-person singular)
կսրամտի (conditional future singular third-person)
կսրամտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսրամտեք (conditional future plural second-person)
կսրամտեն (conditional future plural third-person)
կսրամտեի (conditional first-person past singular)
կսրամտեիր (conditional past second-person singular)
կսրամտեր (conditional past singular third-person)
կսրամտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսրամտեիք (conditional past plural second-person)
կսրամտեին (conditional past plural third-person)
սրամտի՛ր (imperative rare singular)
սրամտի՛ (sramtír, sramtí*) (imperative rare singular)
սրամտե՛ք (imperative plural rare)
սրամտեցե՛ք (sramtékʻ, sramtecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չսրամտել (infinitive negative)
չսրամտած (negative participle resultative)
չսրամտող (negative participle subjective)
չեմ սրամտում (first-person indicative negative present singular)
չես սրամտում (indicative negative present second-person singular)
չի սրամտում (indicative negative present singular third-person)
չենք սրամտում (first-person indicative negative plural present)
չեք սրամտում (indicative negative plural present second-person)
չեն սրամտում (indicative negative plural present third-person)
չէի սրամտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սրամտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սրամտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սրամտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սրամտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սրամտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սրամտելու (first-person future indicative negative singular)
չես սրամտելու (future indicative negative second-person singular)
չի սրամտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սրամտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սրամտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սրամտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սրամտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սրամտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սրամտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սրամտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սրամտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սրամտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սրամտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սրամտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սրամտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սրամտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սրամտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սրամտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սրամտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սրամտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սրամտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սրամտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սրամտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սրամտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսրամտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսրամտի (čʻsramtecʻi, čʻsramti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսրամտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսրամտիր (čʻsramtecʻir, čʻsramtir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսրամտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսրամտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսրամտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսրամտիք (čʻsramtecʻikʻ, čʻsramtikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չսրամտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսրամտին (čʻsramtecʻin, čʻsramtin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսրամտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսրամտես (negative present second-person singular subjunctive)
չսրամտի (negative present singular subjunctive third-person)
չսրամտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսրամտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսրամտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսրամտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսրամտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսրամտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսրամտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսրամտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսրամտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սրամտի (conditional first-person future negative singular)
չես սրամտի (conditional future negative second-person singular)
չի սրամտի (conditional future negative singular third-person)
չենք սրամտի (conditional first-person future negative plural)
չեք սրամտի (conditional future negative plural second-person)
չեն սրամտի (conditional future negative plural third-person)
չէի սրամտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սրամտի (conditional negative past second-person singular)
չէր սրամտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սրամտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սրամտի (conditional negative past plural second-person)
չէին սրամտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սրամտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սրամտի (mí sramtir, mí sramti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սրամտեք (imperative negative plural rare)
սրամտել (nominative singular singular-only)
սրամտելու (dative singular singular-only)
սրամտելուց (ablative singular singular-only)
սրամտելով (instrumental singular singular-only)
սրամտելում (locative singular singular-only)
սրամտելը (definite nominative singular singular-only)
սրամտելն (definite nominative singular singular-only)
սրամտելուն (dative definite singular singular-only)
սրամտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սրամտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սրամտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սրամտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սրամտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սրամտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սրամտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սրամտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սրամտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սրամտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սրամտող

սրամտի՛ր, սրամտի՛*

սրամտե՛ք, սրամտեցե՛ք**

մի՛ սրամտիր, մի՛ սրամտի*

մի՛ սրամտեք, մի՛ սրամտեցեք**

hy-decl-noun-unc

սրամտելը/սրամտելն

սրամտելները/սրամտելներն

սրամտելներին

սրամտելներից

սրամտելներով

սրամտելներում

սրամտելներիս

սրամտելներիցս

սրամտելներովս

սրամտելներումս

սրամտելներիդ

սրամտելներիցդ

սրամտելներովդ

սրամտելներումդ


հպատակվել

head

հպատակվել • (hpatakvel) (traditional orthography spelling հպատակուել or հպատակւել)

hpatakvel (romanization)
orthography spelling հպատակուել (traditional)
հպատակւել (traditional)
հպատակվել (infinitive)
հպատակվում (converb imperfective)
հպատակվելիս (converb simultaneous)
հպատակվել (converb perfective)
հպատակվ- (stem)
հպատակվելու (converb converb-i future)
հպատակված (participle resultative)
հպատակվելիք (converb converb-ii future)
հպատակվող (participle subjective)
հպատակվի (connegative converb)
հպատակվում եմ (first-person indicative present singular)
հպատակվում ես (indicative present second-person singular)
հպատակվում է (indicative present singular third-person)
հպատակվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հպատակվում եք (indicative plural present second-person)
հպատակվում են (indicative plural present third-person)
հպատակվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հպատակվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հպատակվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հպատակվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հպատակվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հպատակվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հպատակվելու եմ (first-person future indicative singular)
հպատակվելու ես (future indicative second-person singular)
հպատակվելու է (future indicative singular third-person)
հպատակվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հպատակվելու եք (future indicative plural second-person)
հպատակվելու են (future indicative plural third-person)
հպատակվելու էի (first-person future indicative past singular)
հպատակվելու էիր (future indicative past second-person singular)
հպատակվելու էր (future indicative past singular third-person)
հպատակվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հպատակվելու էիք (future indicative past plural second-person)
հպատակվելու էին (future indicative past plural third-person)
հպատակվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հպատակվել ես (indicative perfect present second-person singular)
հպատակվել է (indicative perfect present singular third-person)
հպատակվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հպատակվել եք (indicative perfect plural present second-person)
հպատակվել են (indicative perfect plural present third-person)
հպատակվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հպատակվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հպատակվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հպատակվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հպատակվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հպատակվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հպատակվեցի (aorist first-person indicative singular)
հպատակվի (hpatakvecʻi, hpatakvi*) (aorist first-person indicative singular)
հպատակվեցիր (aorist indicative second-person singular)
հպատակվիր (hpatakvecʻir, hpatakvir*) (aorist indicative second-person singular)
հպատակվեց (aorist indicative singular third-person)
հպատակվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հպատակվեցիք (aorist indicative plural second-person)
հպատակվիք (hpatakvecʻikʻ, hpatakvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հպատակվեցին (aorist indicative plural third-person)
հպատակվին (hpatakvecʻin, hpatakvin*) (aorist indicative plural third-person)
հպատակվեմ (first-person present singular subjunctive)
հպատակվես (present second-person singular subjunctive)
հպատակվի (present singular subjunctive third-person)
հպատակվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հպատակվեք (plural present second-person subjunctive)
հպատակվեն (plural present subjunctive third-person)
հպատակվեի (first-person past singular subjunctive)
հպատակվեիր (past second-person singular subjunctive)
հպատակվեր (past singular subjunctive third-person)
հպատակվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հպատակվեիք (past plural second-person subjunctive)
հպատակվեին (past plural subjunctive third-person)
կհպատակվեմ (conditional first-person future singular)
կհպատակվես (conditional future second-person singular)
կհպատակվի (conditional future singular third-person)
կհպատակվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհպատակվեք (conditional future plural second-person)
կհպատակվեն (conditional future plural third-person)
կհպատակվեի (conditional first-person past singular)
կհպատակվեիր (conditional past second-person singular)
կհպատակվեր (conditional past singular third-person)
կհպատակվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհպատակվեիք (conditional past plural second-person)
կհպատակվեին (conditional past plural third-person)
հպատակվի՛ր (imperative rare singular)
հպատակվի՛ (hpatakvír, hpatakví*) (imperative rare singular)
հպատակվե՛ք (imperative plural rare)
չհպատակվել (infinitive negative)
չհպատակված (negative participle resultative)
չհպատակվող (negative participle subjective)
չեմ հպատակվում (first-person indicative negative present singular)
չես հպատակվում (indicative negative present second-person singular)
չի հպատակվում (indicative negative present singular third-person)
չենք հպատակվում (first-person indicative negative plural present)
չեք հպատակվում (indicative negative plural present second-person)
չեն հպատակվում (indicative negative plural present third-person)
չէի հպատակվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հպատակվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հպատակվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հպատակվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հպատակվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հպատակվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հպատակվելու (first-person future indicative negative singular)
չես հպատակվելու (future indicative negative second-person singular)
չի հպատակվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հպատակվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հպատակվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հպատակվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հպատակվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հպատակվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հպատակվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հպատակվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հպատակվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հպատակվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հպատակվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հպատակվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հպատակվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հպատակվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հպատակվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հպատակվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հպատակվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հպատակվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հպատակվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հպատակվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հպատակվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հպատակվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհպատակվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհպատակվի (čʻhpatakvecʻi, čʻhpatakvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհպատակվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհպատակվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհպատակվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհպատակվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհպատակվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհպատակվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհպատակվես (negative present second-person singular subjunctive)
չհպատակվի (negative present singular subjunctive third-person)
չհպատակվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհպատակվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհպատակվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհպատակվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհպատակվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհպատակվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհպատակվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհպատակվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհպատակվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հպատակվի (conditional first-person future negative singular)
չես հպատակվի (conditional future negative second-person singular)
չի հպատակվի (conditional future negative singular third-person)
չենք հպատակվի (conditional first-person future negative plural)
չեք հպատակվի (conditional future negative plural second-person)
չեն հպատակվի (conditional future negative plural third-person)
չէի հպատակվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հպատակվի (conditional negative past second-person singular)
չէր հպատակվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հպատակվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հպատակվի (conditional negative past plural second-person)
չէին հպատակվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հպատակվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հպատակվեք (imperative negative plural rare)
հպատակվել (nominative singular singular-only)
հպատակվելու (dative singular singular-only)
հպատակվելուց (ablative singular singular-only)
հպատակվելով (instrumental singular singular-only)
հպատակվելում (locative singular singular-only)
հպատակվելը (definite nominative singular singular-only)
հպատակվելն (definite nominative singular singular-only)
հպատակվելուն (dative definite singular singular-only)
հպատակվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հպատակվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հպատակվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հպատակվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հպատակվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հպատակվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հպատակվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հպատակվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հպատակվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հպատակվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հպատակվող

հպատակվեցինք

հպատակվի՛ր, հպատակվի՛*

հպատակվե՛ք, հպատակվեցե՛ք**

մի՛ հպատակվիր, մի՛ հպատակվի*

մի՛ հպատակվեք, մի՛ հպատակվեցեք**

hy-decl-noun-unc

հպատակվելը/հպատակվելն

հպատակվելներ

հպատակվելները/հպատակվելներն

հպատակվելուն

հպատակվելների

հպատակվելներին

հպատակվելուց

հպատակվելներից

հպատակվելներով

հպատակվելում

հպատակվելներում

հպատակվելներս

հպատակվելուս

հպատակվելներիս

հպատակվելուցս

հպատակվելներիցս

հպատակվելովս

հպատակվելներովս

հպատակվելումս

հպատակվելներումս

հպատակվելներդ

հպատակվելուդ

հպատակվելներիդ

հպատակվելուցդ

հպատակվելներիցդ

հպատակվելովդ

հպատակվելներովդ

հպատակվելումդ

հպատակվելներումդ

to submit to, to yield to, to become submissive to

(archaic) to become a subject of, to cede


շունչը տալ

head

շունչը տալ • (šunčʻə tal)

hy-verb

շունչը տալ • (šunčʻə tal)

/ˈʃunt͡ʃʰə tɑl/

[ʃúnt͡ʃʰə tɑl]

[ʃúnt͡ʃʰə dɑl]

(idiomatic) to breathe one's last, to pass away, to die

շունչը փչել

šunčʻə pʻčʻel