կացնահարվել

head

կացնահարուել

կացնահարվել • (kacʻnaharvel) (traditional orthography spelling կացնահարուել or կացնահարւել)

hy-verb

կացնահարուել

kacʻnaharvel (romanization)
orthography spelling կացնահարուել (traditional)
կացնահարւել (traditional)
կացնահարվել (infinitive)
կացնահարվում (converb imperfective)
կացնահարվելիս (converb simultaneous)
կացնահարվել (converb perfective)
կացնահարվ- (stem)
կացնահարվելու (converb converb-i future)
կացնահարված (participle resultative)
կացնահարվելիք (converb converb-ii future)
կացնահարվող (participle subjective)
կացնահարվի (connegative converb)
կացնահարվում եմ (first-person indicative present singular)
կացնահարվում ես (indicative present second-person singular)
կացնահարվում է (indicative present singular third-person)
կացնահարվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կացնահարվում եք (indicative plural present second-person)
կացնահարվում են (indicative plural present third-person)
կացնահարվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կացնահարվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կացնահարվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կացնահարվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կացնահարվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կացնահարվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կացնահարվելու եմ (first-person future indicative singular)
կացնահարվելու ես (future indicative second-person singular)
կացնահարվելու է (future indicative singular third-person)
կացնահարվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կացնահարվելու եք (future indicative plural second-person)
կացնահարվելու են (future indicative plural third-person)
կացնահարվելու էի (first-person future indicative past singular)
կացնահարվելու էիր (future indicative past second-person singular)
կացնահարվելու էր (future indicative past singular third-person)
կացնահարվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կացնահարվելու էիք (future indicative past plural second-person)
կացնահարվելու էին (future indicative past plural third-person)
կացնահարվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կացնահարվել ես (indicative perfect present second-person singular)
կացնահարվել է (indicative perfect present singular third-person)
կացնահարվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կացնահարվել եք (indicative perfect plural present second-person)
կացնահարվել են (indicative perfect plural present third-person)
կացնահարվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կացնահարվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կացնահարվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կացնահարվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կացնահարվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կացնահարվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կացնահարվեցի (aorist first-person indicative singular)
կացնահարվեցիր (aorist indicative second-person singular)
կացնահարվեց (aorist indicative singular third-person)
կացնահարվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կացնահարվեցիք (aorist indicative plural second-person)
կացնահարվեցին (aorist indicative plural third-person)
կացնահարվեմ (first-person present singular subjunctive)
կացնահարվես (present second-person singular subjunctive)
կացնահարվի (present singular subjunctive third-person)
կացնահարվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կացնահարվեք (plural present second-person subjunctive)
կացնահարվեն (plural present subjunctive third-person)
կացնահարվեի (first-person past singular subjunctive)
կացնահարվեիր (past second-person singular subjunctive)
կացնահարվեր (past singular subjunctive third-person)
կացնահարվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կացնահարվեիք (past plural second-person subjunctive)
կացնահարվեին (past plural subjunctive third-person)
կկացնահարվեմ (conditional first-person future singular)
կկացնահարվես (conditional future second-person singular)
կկացնահարվի (conditional future singular third-person)
կկացնահարվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկացնահարվեք (conditional future plural second-person)
կկացնահարվեն (conditional future plural third-person)
կկացնահարվեի (conditional first-person past singular)
կկացնահարվեիր (conditional past second-person singular)
կկացնահարվեր (conditional past singular third-person)
կկացնահարվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկացնահարվեիք (conditional past plural second-person)
կկացնահարվեին (conditional past plural third-person)
կացնահարվի՛ր (imperative rare singular)
կացնահարվե՛ք (imperative plural rare)
չկացնահարվել (infinitive negative)
չկացնահարված (negative participle resultative)
չկացնահարվող (negative participle subjective)
չեմ կացնահարվում (first-person indicative negative present singular)
չես կացնահարվում (indicative negative present second-person singular)
չի կացնահարվում (indicative negative present singular third-person)
չենք կացնահարվում (first-person indicative negative plural present)
չեք կացնահարվում (indicative negative plural present second-person)
չեն կացնահարվում (indicative negative plural present third-person)
չէի կացնահարվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կացնահարվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կացնահարվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կացնահարվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կացնահարվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կացնահարվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կացնահարվելու (first-person future indicative negative singular)
չես կացնահարվելու (future indicative negative second-person singular)
չի կացնահարվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կացնահարվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կացնահարվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կացնահարվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կացնահարվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կացնահարվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կացնահարվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կացնահարվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կացնահարվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կացնահարվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կացնահարվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կացնահարվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կացնահարվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կացնահարվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կացնահարվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կացնահարվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կացնահարվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կացնահարվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կացնահարվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կացնահարվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կացնահարվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կացնահարվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկացնահարվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկացնահարվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկացնահարվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկացնահարվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկացնահարվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկացնահարվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկացնահարվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկացնահարվես (negative present second-person singular subjunctive)
չկացնահարվի (negative present singular subjunctive third-person)
չկացնահարվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկացնահարվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկացնահարվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկացնահարվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկացնահարվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկացնահարվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկացնահարվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկացնահարվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկացնահարվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կացնահարվի (conditional first-person future negative singular)
չես կացնահարվի (conditional future negative second-person singular)
չի կացնահարվի (conditional future negative singular third-person)
չենք կացնահարվի (conditional first-person future negative plural)
չեք կացնահարվի (conditional future negative plural second-person)
չեն կացնահարվի (conditional future negative plural third-person)
չէի կացնահարվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կացնահարվի (conditional negative past second-person singular)
չէր կացնահարվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կացնահարվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կացնահարվի (conditional negative past plural second-person)
չէին կացնահարվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կացնահարվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կացնահարվեք (imperative negative plural rare)
կացնահարվել (nominative singular singular-only)
կացնահարվելու (dative singular singular-only)
կացնահարվելուց (ablative singular singular-only)
կացնահարվելով (instrumental singular singular-only)
կացնահարվելում (locative singular singular-only)
կացնահարվելը (definite nominative singular singular-only)
կացնահարվելն (definite nominative singular singular-only)
կացնահարվելուն (dative definite singular singular-only)
կացնահարվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կացնահարվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կացնահարվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կացնահարվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կացնահարվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կացնահարվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կացնահարվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կացնահարվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կացնահարվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կացնահարվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կացնահարվում

կացնահարվելիս

կացնահարվելու

կացնահարվելիք

կացնահարվող

կացնահարվեցի

կացնահարվեցիր

կացնահարվեցինք

կացնահարվինք

կացնահարվեցիք

կացնահարվեցին

կացնահարվենք

կացնահարվեիր

կացնահարվեինք

կացնահարվեիք

կացնահարվեին

կացնահարվի՛ր, կացնահարվի՛*

կացնահարվե՛ք, կացնահարվեցե՛ք**

մի՛ կացնահարվիր, մի՛ կացնահարվի*

մի՛ կացնահարվեք, մի՛ կացնահարվեցեք**

hy-decl-noun-unc

կացնահարվելը/կացնահարվելն

կացնահարվելներ

կացնահարվելները/կացնահարվելներն

կացնահարվելու

կացնահարվելուն

կացնահարվելների

կացնահարվելներին

կացնահարվելուց

կացնահարվելներից

կացնահարվելով

կացնահարվելներով

կացնահարվելում

կացնահարվելներում

կացնահարվելս

կացնահարվելներս

կացնահարվելուս

կացնահարվելներիս

կացնահարվելուցս

կացնահարվելներիցս

կացնահարվելովս

կացնահարվելներովս

կացնահարվելումս

կացնահարվելներումս

կացնահարվելդ

կացնահարվելներդ

կացնահարվելուդ

կացնահարվելներիդ

կացնահարվելուցդ

կացնահարվելներիցդ

կացնահարվելովդ

կացնահարվելներովդ

կացնահարվելումդ

կացնահարվելներումդ

[ɡɑt͡sʰnɑhɑɾvél]

կացնահարել կացնահարել#Armenian

mediopassive of կացնահարել (kacʻnaharel)


փաստարկվել

head

փաստարկվել • (pʻastarkvel) (traditional orthography spelling փաստարկուել or փաստարկւել)

pʻastarkvel (romanization)
orthography spelling փաստարկուել (traditional)
փաստարկւել (traditional)
փաստարկվել (infinitive)
փաստարկվում (converb imperfective)
փաստարկվելիս (converb simultaneous)
փաստարկվել (converb perfective)
փաստարկվ- (stem)
փաստարկվելու (converb converb-i future)
փաստարկված (participle resultative)
փաստարկվելիք (converb converb-ii future)
փաստարկվող (participle subjective)
փաստարկվի (connegative converb)
փաստարկվում եմ (first-person indicative present singular)
փաստարկվում ես (indicative present second-person singular)
փաստարկվում է (indicative present singular third-person)
փաստարկվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փաստարկվում եք (indicative plural present second-person)
փաստարկվում են (indicative plural present third-person)
փաստարկվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փաստարկվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փաստարկվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փաստարկվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փաստարկվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փաստարկվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փաստարկվելու եմ (first-person future indicative singular)
փաստարկվելու ես (future indicative second-person singular)
փաստարկվելու է (future indicative singular third-person)
փաստարկվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փաստարկվելու եք (future indicative plural second-person)
փաստարկվելու են (future indicative plural third-person)
փաստարկվելու էի (first-person future indicative past singular)
փաստարկվելու էիր (future indicative past second-person singular)
փաստարկվելու էր (future indicative past singular third-person)
փաստարկվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փաստարկվելու էիք (future indicative past plural second-person)
փաստարկվելու էին (future indicative past plural third-person)
փաստարկվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փաստարկվել ես (indicative perfect present second-person singular)
փաստարկվել է (indicative perfect present singular third-person)
փաստարկվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փաստարկվել եք (indicative perfect plural present second-person)
փաստարկվել են (indicative perfect plural present third-person)
փաստարկվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փաստարկվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փաստարկվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փաստարկվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փաստարկվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փաստարկվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փաստարկվեցի (aorist first-person indicative singular)
փաստարկվի (pʻastarkvecʻi, pʻastarkvi*) (aorist first-person indicative singular)
փաստարկվեցիր (aorist indicative second-person singular)
փաստարկվեց (aorist indicative singular third-person)
փաստարկվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փաստարկվեցիք (aorist indicative plural second-person)
փաստարկվեցին (aorist indicative plural third-person)
փաստարկվեմ (first-person present singular subjunctive)
փաստարկվես (present second-person singular subjunctive)
փաստարկվի (present singular subjunctive third-person)
փաստարկվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փաստարկվեք (plural present second-person subjunctive)
փաստարկվեն (plural present subjunctive third-person)
փաստարկվեի (first-person past singular subjunctive)
փաստարկվեիր (past second-person singular subjunctive)
փաստարկվեր (past singular subjunctive third-person)
փաստարկվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փաստարկվեիք (past plural second-person subjunctive)
փաստարկվեին (past plural subjunctive third-person)
կփաստարկվեմ (conditional first-person future singular)
կփաստարկվես (conditional future second-person singular)
կփաստարկվի (conditional future singular third-person)
կփաստարկվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփաստարկվեք (conditional future plural second-person)
կփաստարկվեն (conditional future plural third-person)
կփաստարկվեի (conditional first-person past singular)
կփաստարկվեիր (conditional past second-person singular)
կփաստարկվեր (conditional past singular third-person)
կփաստարկվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփաստարկվեիք (conditional past plural second-person)
կփաստարկվեին (conditional past plural third-person)
փաստարկվի՛ր (imperative rare singular)
փաստարկվի՛ (pʻastarkvír, pʻastarkví*) (imperative rare singular)
փաստարկվե՛ք (imperative plural rare)
չփաստարկվել (infinitive negative)
չփաստարկված (negative participle resultative)
չփաստարկվող (negative participle subjective)
չեմ փաստարկվում (first-person indicative negative present singular)
չես փաստարկվում (indicative negative present second-person singular)
չի փաստարկվում (indicative negative present singular third-person)
չենք փաստարկվում (first-person indicative negative plural present)
չեք փաստարկվում (indicative negative plural present second-person)
չեն փաստարկվում (indicative negative plural present third-person)
չէի փաստարկվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փաստարկվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փաստարկվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փաստարկվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փաստարկվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փաստարկվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փաստարկվելու (first-person future indicative negative singular)
չես փաստարկվելու (future indicative negative second-person singular)
չի փաստարկվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փաստարկվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փաստարկվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փաստարկվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փաստարկվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փաստարկվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փաստարկվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փաստարկվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փաստարկվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փաստարկվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փաստարկվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փաստարկվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փաստարկվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փաստարկվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փաստարկվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փաստարկվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փաստարկվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փաստարկվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փաստարկվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փաստարկվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փաստարկվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փաստարկվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփաստարկվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփաստարկվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփաստարկվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփաստարկվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփաստարկվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփաստարկվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չփաստարկվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփաստարկվես (negative present second-person singular subjunctive)
չփաստարկվի (negative present singular subjunctive third-person)
չփաստարկվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփաստարկվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփաստարկվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփաստարկվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփաստարկվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփաստարկվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չփաստարկվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփաստարկվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփաստարկվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փաստարկվի (conditional first-person future negative singular)
չես փաստարկվի (conditional future negative second-person singular)
չի փաստարկվի (conditional future negative singular third-person)
չենք փաստարկվի (conditional first-person future negative plural)
չեք փաստարկվի (conditional future negative plural second-person)
չեն փաստարկվի (conditional future negative plural third-person)
չէի փաստարկվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փաստարկվի (conditional negative past second-person singular)
չէր փաստարկվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փաստարկվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փաստարկվի (conditional negative past plural second-person)
չէին փաստարկվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փաստարկվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ փաստարկվեք (imperative negative plural rare)
փաստարկվել (nominative singular singular-only)
փաստարկվելու (dative singular singular-only)
փաստարկվելուց (ablative singular singular-only)
փաստարկվելով (instrumental singular singular-only)
փաստարկվելում (locative singular singular-only)
փաստարկվելը (definite nominative singular singular-only)
փաստարկվելն (definite nominative singular singular-only)
փաստարկվելուն (dative definite singular singular-only)
փաստարկվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փաստարկվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փաստարկվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փաստարկվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փաստարկվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փաստարկվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փաստարկվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փաստարկվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փաստարկվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փաստարկվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փաստարկվելիս

փաստարկվելու

փաստարկվելիք

փաստարկվող

փաստարկվեցիր

փաստարկվեցինք

փաստարկվեցիք

փաստարկվեցին

փաստարկվեինք

փաստարկվի՛ր, փաստարկվի՛*

փաստարկվե՛ք, փաստարկվեցե՛ք**

մի՛ փաստարկվիր, մի՛ փաստարկվի*

մի՛ փաստարկվեք, մի՛ փաստարկվեցեք**

hy-decl-noun-unc

փաստարկվելը/փաստարկվելն

փաստարկվելներ

փաստարկվելները/փաստարկվելներն

փաստարկվելու

փաստարկվելուն

փաստարկվելների

փաստարկվելներին

փաստարկվելուց

փաստարկվելներից

փաստարկվելով

փաստարկվելներով

փաստարկվելում

փաստարկվելներում

փաստարկվելներս

փաստարկվելուս

փաստարկվելներիս

փաստարկվելուցս

փաստարկվելներիցս

փաստարկվելովս

փաստարկվելներովս

փաստարկվելումս

փաստարկվելներումս

փաստարկվելներդ

փաստարկվելուդ

փաստարկվելներիդ

փաստարկվելուցդ

փաստարկվելներիցդ

փաստարկվելովդ

փաստարկվելներովդ

փաստարկվելումդ

փաստարկվելներումդ

փաստարկել փաստարկել#Armenian


ընդունվել

head

ընդունվել • (əndunvel)

hy-verb

ընդունվել • (əndunvel)

əndunvel (romanization)
ընդունվել (infinitive)
ընդունվում (converb imperfective)
ընդունվելիս (converb simultaneous)
ընդունվել (converb perfective)
ընդունվ- (stem)
ընդունվելու (converb converb-i future)
ընդունված (participle resultative)
ընդունվելիք (converb converb-ii future)
ընդունվող (participle subjective)
ընդունվի (connegative converb)
ընդունվում եմ (first-person indicative present singular)
ընդունվում ես (indicative present second-person singular)
ընդունվում է (indicative present singular third-person)
ընդունվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ընդունվում եք (indicative plural present second-person)
ընդունվում են (indicative plural present third-person)
ընդունվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ընդունվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ընդունվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ընդունվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ընդունվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ընդունվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ընդունվելու եմ (first-person future indicative singular)
ընդունվելու ես (future indicative second-person singular)
ընդունվելու է (future indicative singular third-person)
ընդունվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ընդունվելու եք (future indicative plural second-person)
ընդունվելու են (future indicative plural third-person)
ընդունվելու էի (first-person future indicative past singular)
ընդունվելու էիր (future indicative past second-person singular)
ընդունվելու էր (future indicative past singular third-person)
ընդունվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ընդունվելու էիք (future indicative past plural second-person)
ընդունվելու էին (future indicative past plural third-person)
ընդունվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ընդունվել ես (indicative perfect present second-person singular)
ընդունվել է (indicative perfect present singular third-person)
ընդունվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ընդունվել եք (indicative perfect plural present second-person)
ընդունվել են (indicative perfect plural present third-person)
ընդունվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ընդունվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ընդունվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ընդունվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ընդունվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ընդունվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ընդունվեցի (aorist first-person indicative singular)
ընդունվի (əndunvecʻi, əndunvi*) (aorist first-person indicative singular)
ընդունվեցիր (aorist indicative second-person singular)
ընդունվիր (əndunvecʻir, əndunvir*) (aorist indicative second-person singular)
ընդունվեց (aorist indicative singular third-person)
ընդունվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ընդունվինք (əndunvecʻinkʻ, əndunvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ընդունվեցիք (aorist indicative plural second-person)
ընդունվիք (əndunvecʻikʻ, əndunvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ընդունվեցին (aorist indicative plural third-person)
ընդունվին (əndunvecʻin, əndunvin*) (aorist indicative plural third-person)
ընդունվեմ (first-person present singular subjunctive)
ընդունվես (present second-person singular subjunctive)
ընդունվի (present singular subjunctive third-person)
ընդունվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ընդունվեք (plural present second-person subjunctive)
ընդունվեն (plural present subjunctive third-person)
ընդունվեի (first-person past singular subjunctive)
ընդունվեիր (past second-person singular subjunctive)
ընդունվեր (past singular subjunctive third-person)
ընդունվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ընդունվեիք (past plural second-person subjunctive)
ընդունվեին (past plural subjunctive third-person)
կընդունվեմ (conditional first-person future singular)
կընդունվես (conditional future second-person singular)
կընդունվի (conditional future singular third-person)
կընդունվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կընդունվեք (conditional future plural second-person)
կընդունվեն (conditional future plural third-person)
կընդունվեի (conditional first-person past singular)
կընդունվեիր (conditional past second-person singular)
կընդունվեր (conditional past singular third-person)
կընդունվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կընդունվեիք (conditional past plural second-person)
կընդունվեին (conditional past plural third-person)
ընդունվի՛ր (imperative rare singular)
ընդունվի՛ (əndunvír, əndunví*) (imperative rare singular)
ընդունվե՛ք (imperative plural rare)
չընդունվել (infinitive negative)
չընդունված (negative participle resultative)
չընդունվող (negative participle subjective)
չեմ ընդունվում (first-person indicative negative present singular)
չես ընդունվում (indicative negative present second-person singular)
չի ընդունվում (indicative negative present singular third-person)
չենք ընդունվում (first-person indicative negative plural present)
չեք ընդունվում (indicative negative plural present second-person)
չեն ընդունվում (indicative negative plural present third-person)
չէի ընդունվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ընդունվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ընդունվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ընդունվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ընդունվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ընդունվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ընդունվելու (first-person future indicative negative singular)
չես ընդունվելու (future indicative negative second-person singular)
չի ընդունվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ընդունվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ընդունվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ընդունվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ընդունվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ընդունվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ընդունվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ընդունվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ընդունվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ընդունվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ընդունվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ընդունվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ընդունվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ընդունվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ընդունվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ընդունվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ընդունվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ընդունվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ընդունվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ընդունվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ընդունվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ընդունվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չընդունվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չընդունվի (čʻəndunvecʻi, čʻəndunvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չընդունվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չընդունվիր (čʻəndunvecʻir, čʻəndunvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չընդունվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չընդունվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չընդունվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չընդունվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չընդունվին (čʻəndunvecʻin, čʻəndunvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չընդունվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չընդունվես (negative present second-person singular subjunctive)
չընդունվի (negative present singular subjunctive third-person)
չընդունվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չընդունվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չընդունվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չընդունվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չընդունվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չընդունվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չընդունվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չընդունվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չընդունվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ընդունվի (conditional first-person future negative singular)
չես ընդունվի (conditional future negative second-person singular)
չի ընդունվի (conditional future negative singular third-person)
չենք ընդունվի (conditional first-person future negative plural)
չեք ընդունվի (conditional future negative plural second-person)
չեն ընդունվի (conditional future negative plural third-person)
չէի ընդունվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ընդունվի (conditional negative past second-person singular)
չէր ընդունվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ընդունվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ընդունվի (conditional negative past plural second-person)
չէին ընդունվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ընդունվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ընդունվի (mí əndunvir, mí əndunvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ընդունվեք (imperative negative plural rare)
ընդունվել (nominative singular singular-only)
ընդունվելու (dative singular singular-only)
ընդունվելուց (ablative singular singular-only)
ընդունվելով (instrumental singular singular-only)
ընդունվելում (locative singular singular-only)
ընդունվելը (definite nominative singular singular-only)
ընդունվելն (definite nominative singular singular-only)
ընդունվելուն (dative definite singular singular-only)
ընդունվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ընդունվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ընդունվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ընդունվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ընդունվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ընդունվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ընդունվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ընդունվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ընդունվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ընդունվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ընդունվող

ընդունվեցինք

ընդունվի՛ր, ընդունվի՛*

ընդունվե՛ք, ընդունվեցե՛ք**

մի՛ ընդունվիր, մի՛ ընդունվի*

մի՛ ընդունվեք, մի՛ ընդունվեցեք**

hy-decl-noun-unc

ընդունվելը/ընդունվելն

ընդունվելներ

ընդունվելները/ընդունվելներն

ընդունվելուն

ընդունվելների

ընդունվելներին

ընդունվելուց

ընդունվելներից

ընդունվելներով

ընդունվելում

ընդունվելներում

ընդունվելներս

ընդունվելուս

ընդունվելներիս

ընդունվելուցս

ընդունվելներիցս

ընդունվելովս

ընդունվելներովս

ընդունվելումս

ընդունվելներումս

ընդունվելներդ

ընդունվելուդ

ընդունվելներիդ

ընդունվելուցդ

ընդունվելներիցդ

ընդունվելովդ

ընդունվելներովդ

ընդունվելումդ

ընդունվելներումդ

ընդունել ընդունել#Armenian


փաստվել

head

փաստվել • (pʻastvel) (traditional orthography spelling փաստուել or փաստւել)

pʻastvel (romanization)
orthography spelling փաստուել (traditional)
փաստւել (traditional)
փաստվել (infinitive)
փաստվում (converb imperfective)
փաստվելիս (converb simultaneous)
փաստվել (converb perfective)
փաստվ- (stem)
փաստվելու (converb converb-i future)
փաստված (participle resultative)
փաստվելիք (converb converb-ii future)
փաստվող (participle subjective)
փաստվի (connegative converb)
փաստվում եմ (first-person indicative present singular)
փաստվում ես (indicative present second-person singular)
փաստվում է (indicative present singular third-person)
փաստվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փաստվում եք (indicative plural present second-person)
փաստվում են (indicative plural present third-person)
փաստվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փաստվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փաստվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փաստվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փաստվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փաստվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փաստվելու եմ (first-person future indicative singular)
փաստվելու ես (future indicative second-person singular)
փաստվելու է (future indicative singular third-person)
փաստվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փաստվելու եք (future indicative plural second-person)
փաստվելու են (future indicative plural third-person)
փաստվելու էի (first-person future indicative past singular)
փաստվելու էիր (future indicative past second-person singular)
փաստվելու էր (future indicative past singular third-person)
փաստվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փաստվելու էիք (future indicative past plural second-person)
փաստվելու էին (future indicative past plural third-person)
փաստվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փաստվել ես (indicative perfect present second-person singular)
փաստվել է (indicative perfect present singular third-person)
փաստվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փաստվել եք (indicative perfect plural present second-person)
փաստվել են (indicative perfect plural present third-person)
փաստվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փաստվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փաստվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փաստվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փաստվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փաստվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փաստվեցի (aorist first-person indicative singular)
փաստվի (pʻastvecʻi, pʻastvi*) (aorist first-person indicative singular)
փաստվեցիր (aorist indicative second-person singular)
փաստվիր (pʻastvecʻir, pʻastvir*) (aorist indicative second-person singular)
փաստվեց (aorist indicative singular third-person)
փաստվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փաստվինք (pʻastvecʻinkʻ, pʻastvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փաստվեցիք (aorist indicative plural second-person)
փաստվիք (pʻastvecʻikʻ, pʻastvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
փաստվեցին (aorist indicative plural third-person)
փաստվին (pʻastvecʻin, pʻastvin*) (aorist indicative plural third-person)
փաստվեմ (first-person present singular subjunctive)
փաստվես (present second-person singular subjunctive)
փաստվի (present singular subjunctive third-person)
փաստվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փաստվեք (plural present second-person subjunctive)
փաստվեն (plural present subjunctive third-person)
փաստվեի (first-person past singular subjunctive)
փաստվեիր (past second-person singular subjunctive)
փաստվեր (past singular subjunctive third-person)
փաստվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փաստվեիք (past plural second-person subjunctive)
փաստվեին (past plural subjunctive third-person)
կփաստվեմ (conditional first-person future singular)
կփաստվես (conditional future second-person singular)
կփաստվի (conditional future singular third-person)
կփաստվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփաստվեք (conditional future plural second-person)
կփաստվեն (conditional future plural third-person)
կփաստվեի (conditional first-person past singular)
կփաստվեիր (conditional past second-person singular)
կփաստվեր (conditional past singular third-person)
կփաստվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփաստվեիք (conditional past plural second-person)
կփաստվեին (conditional past plural third-person)
փաստվի՛ր (imperative rare singular)
փաստվի՛ (pʻastvír, pʻaství*) (imperative rare singular)
փաստվե՛ք (imperative plural rare)
փաստվեցե՛ք (pʻastvékʻ, pʻastvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չփաստվել (infinitive negative)
չփաստված (negative participle resultative)
չփաստվող (negative participle subjective)
չեմ փաստվում (first-person indicative negative present singular)
չես փաստվում (indicative negative present second-person singular)
չի փաստվում (indicative negative present singular third-person)
չենք փաստվում (first-person indicative negative plural present)
չեք փաստվում (indicative negative plural present second-person)
չեն փաստվում (indicative negative plural present third-person)
չէի փաստվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փաստվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փաստվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փաստվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փաստվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փաստվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փաստվելու (first-person future indicative negative singular)
չես փաստվելու (future indicative negative second-person singular)
չի փաստվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փաստվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փաստվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փաստվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փաստվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փաստվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փաստվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փաստվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փաստվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փաստվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փաստվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փաստվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փաստվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փաստվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փաստվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փաստվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փաստվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փաստվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փաստվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փաստվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փաստվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փաստվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփաստվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփաստվի (čʻpʻastvecʻi, čʻpʻastvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չփաստվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփաստվիր (čʻpʻastvecʻir, čʻpʻastvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չփաստվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփաստվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփաստվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփաստվիք (čʻpʻastvecʻikʻ, čʻpʻastvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չփաստվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չփաստվին (čʻpʻastvecʻin, čʻpʻastvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չփաստվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփաստվես (negative present second-person singular subjunctive)
չփաստվի (negative present singular subjunctive third-person)
չփաստվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփաստվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփաստվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփաստվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփաստվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփաստվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չփաստվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփաստվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփաստվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փաստվի (conditional first-person future negative singular)
չես փաստվի (conditional future negative second-person singular)
չի փաստվի (conditional future negative singular third-person)
չենք փաստվի (conditional first-person future negative plural)
չեք փաստվի (conditional future negative plural second-person)
չեն փաստվի (conditional future negative plural third-person)
չէի փաստվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փաստվի (conditional negative past second-person singular)
չէր փաստվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փաստվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փաստվի (conditional negative past plural second-person)
չէին փաստվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փաստվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ փաստվի (mí pʻastvir, mí pʻastvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ փաստվեք (imperative negative plural rare)
փաստվել (nominative singular singular-only)
փաստվելու (dative singular singular-only)
փաստվելուց (ablative singular singular-only)
փաստվելով (instrumental singular singular-only)
փաստվելում (locative singular singular-only)
փաստվելը (definite nominative singular singular-only)
փաստվելն (definite nominative singular singular-only)
փաստվելուն (dative definite singular singular-only)
փաստվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փաստվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փաստվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փաստվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փաստվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փաստվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փաստվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փաստվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փաստվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փաստվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փաստվող

փաստվի՛ր, փաստվի՛*

փաստվե՛ք, փաստվեցե՛ք**

մի՛ փաստվիր, մի՛ փաստվի*

մի՛ փաստվեք, մի՛ փաստվեցեք**

hy-decl-noun-unc

փաստվելը/փաստվելն

փաստվելները/փաստվելներն

փաստվելներին

փաստվելներից

փաստվելներով

փաստվելներում

փաստվելներիս

փաստվելներիցս

փաստվելներովս

փաստվելներումս

փաստվելներիդ

փաստվելներիցդ

փաստվելներովդ

փաստվելներումդ

փաստել փաստել#Armenian


դադարեցնել

head

դադարեցնել • (dadarecʻnel)

hy-verb

դադարեցնել • (dadarecʻnel)

dadarecʻnel (romanization)
դադարեցնել (infinitive)
դադարեցնում (converb imperfective)
դադարեցվել (passive)
դադարեցնելիս (converb simultaneous)
դադարեցրել (converb perfective)
դադարեցր- (stem)
դադարեցնելու (converb converb-i future)
դադարեցրած (participle resultative)
դադարեցնելիք (converb converb-ii future)
դադարեցնող (participle subjective)
դադարեցնի (connegative converb)
դադարեցնում եմ (first-person indicative present singular)
դադարեցնում ես (indicative present second-person singular)
դադարեցնում է (indicative present singular third-person)
դադարեցնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
դադարեցնում եք (indicative plural present second-person)
դադարեցնում են (indicative plural present third-person)
դադարեցնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
դադարեցնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
դադարեցնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
դադարեցնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
դադարեցնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
դադարեցնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
դադարեցնելու եմ (first-person future indicative singular)
դադարեցնելու ես (future indicative second-person singular)
դադարեցնելու է (future indicative singular third-person)
դադարեցնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
դադարեցնելու եք (future indicative plural second-person)
դադարեցնելու են (future indicative plural third-person)
դադարեցնելու էի (first-person future indicative past singular)
դադարեցնելու էիր (future indicative past second-person singular)
դադարեցնելու էր (future indicative past singular third-person)
դադարեցնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
դադարեցնելու էիք (future indicative past plural second-person)
դադարեցնելու էին (future indicative past plural third-person)
դադարեցրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադարեցրել ես (indicative perfect present second-person singular)
դադարեցրել է (indicative perfect present singular third-person)
դադարեցրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադարեցրել եք (indicative perfect plural present second-person)
դադարեցրել են (indicative perfect plural present third-person)
դադարեցրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադարեցրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադարեցրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադարեցրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադարեցրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադարեցրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
դադարեցրի (aorist first-person indicative singular)
դադարեցրիր (aorist indicative second-person singular)
դադարեցրեց (aorist indicative singular third-person)
դադարեցրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դադարեցրիք (aorist indicative plural second-person)
դադարեցրին (aorist indicative plural third-person)
դադարեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
դադարեցնես (present second-person singular subjunctive)
դադարեցնի (present singular subjunctive third-person)
դադարեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դադարեցնեք (plural present second-person subjunctive)
դադարեցնեն (plural present subjunctive third-person)
դադարեցնեի (first-person past singular subjunctive)
դադարեցնեիր (past second-person singular subjunctive)
դադարեցներ (past singular subjunctive third-person)
դադարեցնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դադարեցնեիք (past plural second-person subjunctive)
դադարեցնեին (past plural subjunctive third-person)
կդադարեցնեմ (conditional first-person future singular)
կդադարեցնես (conditional future second-person singular)
կդադարեցնի (conditional future singular third-person)
կդադարեցնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կդադարեցնեք (conditional future plural second-person)
կդադարեցնեն (conditional future plural third-person)
կդադարեցնեի (conditional first-person past singular)
կդադարեցնեիր (conditional past second-person singular)
կդադարեցներ (conditional past singular third-person)
կդադարեցնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կդադարեցնեիք (conditional past plural second-person)
կդադարեցնեին (conditional past plural third-person)
դադարեցրո՛ւ (imperative rare singular)
դադարեցրա՛ (dadarecʻrú, dadarecʻrá*) (imperative rare singular)
դադարեցրե՛ք (imperative plural rare)
չդադարեցնել (infinitive negative)
չդադարեցրած (negative participle resultative)
չդադարեցնող (negative participle subjective)
չեմ դադարեցնում (first-person indicative negative present singular)
չես դադարեցնում (indicative negative present second-person singular)
չի դադարեցնում (indicative negative present singular third-person)
չենք դադարեցնում (first-person indicative negative plural present)
չեք դադարեցնում (indicative negative plural present second-person)
չեն դադարեցնում (indicative negative plural present third-person)
չէի դադարեցնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դադարեցնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դադարեցնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դադարեցնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դադարեցնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դադարեցնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ դադարեցնելու (first-person future indicative negative singular)
չես դադարեցնելու (future indicative negative second-person singular)
չի դադարեցնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք դադարեցնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք դադարեցնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն դադարեցնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի դադարեցնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր դադարեցնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր դադարեցնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք դադարեցնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք դադարեցնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին դադարեցնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ դադարեցրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադարեցրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի դադարեցրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադարեցրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք դադարեցրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադարեցրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի դադարեցրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադարեցրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադարեցրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադարեցրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադարեցրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադարեցրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չդադարեցրի (aorist first-person indicative negative singular)
չդադարեցրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդադարեցրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չդադարեցրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդադարեցրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդադարեցրին (aorist indicative negative plural third-person)
չդադարեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդադարեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չդադարեցնի (negative present singular subjunctive third-person)
չդադարեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդադարեցնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չդադարեցնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չդադարեցնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չդադարեցնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդադարեցներ (negative past singular subjunctive third-person)
չդադարեցնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդադարեցնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդադարեցնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ դադարեցնի (conditional first-person future negative singular)
չես դադարեցնի (conditional future negative second-person singular)
չի դադարեցնի (conditional future negative singular third-person)
չենք դադարեցնի (conditional first-person future negative plural)
չեք դադարեցնի (conditional future negative plural second-person)
չեն դադարեցնի (conditional future negative plural third-person)
չէի դադարեցնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր դադարեցնի (conditional negative past second-person singular)
չէր դադարեցնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք դադարեցնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք դադարեցնի (conditional negative past plural second-person)
չէին դադարեցնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ դադարեցրու (imperative negative rare singular)
մի՛ դադարեցրեք (imperative negative plural rare)
դադարեցնել (nominative singular singular-only)
դադարեցնելու (dative singular singular-only)
դադարեցնելուց (ablative singular singular-only)
դադարեցնելով (instrumental singular singular-only)
դադարեցնելում (locative singular singular-only)
դադարեցնելը (definite nominative singular singular-only)
դադարեցնելն (definite nominative singular singular-only)
դադարեցնելուն (dative definite singular singular-only)
դադարեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դադարեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դադարեցնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դադարեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դադարեցնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
դադարեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դադարեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դադարեցնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դադարեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
դադարեցնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

դադարեցնելիս

դադարեցնելու

դադարեցնելիք

դադարեցնող

դադարեցրեցիր

դադարեցրեցինք

դադարեցրեցիք

դադարեցրեցին

դադարեցնեինք

դադարեցրո՛ւ, դադարեցրա՛*

մի՛ դադարեցրու, մի՛ դադարեցրա*

մի՛ դադարեցրեք

hy-decl-noun-unc

դադարեցնելը/դադարեցնելն

դադարեցնելներ

դադարեցնելները/դադարեցնելներն

դադարեցնելու

դադարեցնելուն

դադարեցնելների

դադարեցնելներին

դադարեցնելուց

դադարեցնելներից

դադարեցնելով

դադարեցնելներով

դադարեցնելում

դադարեցնելներում

դադարեցնելներս

դադարեցնելուս

դադարեցնելներիս

դադարեցնելուցս

դադարեցնելներիցս

դադարեցնելովս

դադարեցնելներովս

դադարեցնելումս

դադարեցնելներումս

դադարեցնելներդ

դադարեցնելուդ

դադարեցնելներիդ

դադարեցնելուցդ

դադարեցնելներիցդ

դադարեցնելովդ

դադարեցնելներովդ

դադարեցնելումդ

դադարեցնելներումդ

[tʰɑtʰɑɾet͡sʰənél]

Hy-դադարեցնել.ogg

From Old Armenian դադարեցուցանեմ (dadarecʻucʻanem).

der

դադարեցուցանեմ

դադարել դադարել#Armenian

causative of դադարել (dadarel): to stop, to end (to bring to an end)


լիազորվել

head

լիազորվել • (liazorvel) (traditional orthography spelling լիազօրւել or լիազօրուել)

liazorvel (romanization)
orthography spelling լիազօրւել (traditional)
լիազօրուել (traditional)
լիազորվել (infinitive)
լիազորվում (converb imperfective)
լիազորվելիս (converb simultaneous)
լիազորվել (converb perfective)
լիազորվ- (stem)
լիազորվելու (converb converb-i future)
լիազորված (participle resultative)
լիազորվելիք (converb converb-ii future)
լիազորվող (participle subjective)
լիազորվի (connegative converb)
լիազորվում եմ (first-person indicative present singular)
լիազորվում ես (indicative present second-person singular)
լիազորվում է (indicative present singular third-person)
լիազորվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
լիազորվում եք (indicative plural present second-person)
լիազորվում են (indicative plural present third-person)
լիազորվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
լիազորվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
լիազորվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
լիազորվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
լիազորվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
լիազորվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
լիազորվելու եմ (first-person future indicative singular)
լիազորվելու ես (future indicative second-person singular)
լիազորվելու է (future indicative singular third-person)
լիազորվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
լիազորվելու եք (future indicative plural second-person)
լիազորվելու են (future indicative plural third-person)
լիազորվելու էի (first-person future indicative past singular)
լիազորվելու էիր (future indicative past second-person singular)
լիազորվելու էր (future indicative past singular third-person)
լիազորվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
լիազորվելու էիք (future indicative past plural second-person)
լիազորվելու էին (future indicative past plural third-person)
լիազորվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
լիազորվել ես (indicative perfect present second-person singular)
լիազորվել է (indicative perfect present singular third-person)
լիազորվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
լիազորվել եք (indicative perfect plural present second-person)
լիազորվել են (indicative perfect plural present third-person)
լիազորվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
լիազորվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
լիազորվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
լիազորվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
լիազորվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
լիազորվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
լիազորվեցի (aorist first-person indicative singular)
լիազորվի (liazorvecʻi, liazorvi*) (aorist first-person indicative singular)
լիազորվեցիր (aorist indicative second-person singular)
լիազորվիր (liazorvecʻir, liazorvir*) (aorist indicative second-person singular)
լիազորվեց (aorist indicative singular third-person)
լիազորվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
լիազորվեցիք (aorist indicative plural second-person)
լիազորվիք (liazorvecʻikʻ, liazorvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
լիազորվեցին (aorist indicative plural third-person)
լիազորվին (liazorvecʻin, liazorvin*) (aorist indicative plural third-person)
լիազորվեմ (first-person present singular subjunctive)
լիազորվես (present second-person singular subjunctive)
լիազորվի (present singular subjunctive third-person)
լիազորվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
լիազորվեք (plural present second-person subjunctive)
լիազորվեն (plural present subjunctive third-person)
լիազորվեի (first-person past singular subjunctive)
լիազորվեիր (past second-person singular subjunctive)
լիազորվեր (past singular subjunctive third-person)
լիազորվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
լիազորվեիք (past plural second-person subjunctive)
լիազորվեին (past plural subjunctive third-person)
կլիազորվեմ (conditional first-person future singular)
կլիազորվես (conditional future second-person singular)
կլիազորվի (conditional future singular third-person)
կլիազորվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կլիազորվեք (conditional future plural second-person)
կլիազորվեն (conditional future plural third-person)
կլիազորվեի (conditional first-person past singular)
կլիազորվեիր (conditional past second-person singular)
կլիազորվեր (conditional past singular third-person)
կլիազորվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կլիազորվեիք (conditional past plural second-person)
կլիազորվեին (conditional past plural third-person)
լիազորվի՛ր (imperative rare singular)
լիազորվի՛ (liazorvír, liazorví*) (imperative rare singular)
լիազորվե՛ք (imperative plural rare)
չլիազորվել (infinitive negative)
չլիազորված (negative participle resultative)
չլիազորվող (negative participle subjective)
չեմ լիազորվում (first-person indicative negative present singular)
չես լիազորվում (indicative negative present second-person singular)
չի լիազորվում (indicative negative present singular third-person)
չենք լիազորվում (first-person indicative negative plural present)
չեք լիազորվում (indicative negative plural present second-person)
չեն լիազորվում (indicative negative plural present third-person)
չէի լիազորվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր լիազորվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր լիազորվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք լիազորվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք լիազորվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին լիազորվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ լիազորվելու (first-person future indicative negative singular)
չես լիազորվելու (future indicative negative second-person singular)
չի լիազորվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք լիազորվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք լիազորվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն լիազորվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի լիազորվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր լիազորվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր լիազորվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք լիազորվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք լիազորվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին լիազորվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ լիազորվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես լիազորվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի լիազորվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք լիազորվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք լիազորվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն լիազորվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի լիազորվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր լիազորվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր լիազորվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք լիազորվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք լիազորվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին լիազորվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չլիազորվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չլիազորվի (čʻliazorvecʻi, čʻliazorvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չլիազորվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չլիազորվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չլիազորվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չլիազորվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չլիազորվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չլիազորվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չլիազորվես (negative present second-person singular subjunctive)
չլիազորվի (negative present singular subjunctive third-person)
չլիազորվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չլիազորվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չլիազորվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չլիազորվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չլիազորվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չլիազորվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չլիազորվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չլիազորվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չլիազորվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ լիազորվի (conditional first-person future negative singular)
չես լիազորվի (conditional future negative second-person singular)
չի լիազորվի (conditional future negative singular third-person)
չենք լիազորվի (conditional first-person future negative plural)
չեք լիազորվի (conditional future negative plural second-person)
չեն լիազորվի (conditional future negative plural third-person)
չէի լիազորվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր լիազորվի (conditional negative past second-person singular)
չէր լիազորվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք լիազորվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք լիազորվի (conditional negative past plural second-person)
չէին լիազորվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ լիազորվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ լիազորվեք (imperative negative plural rare)
լիազորվել (nominative singular singular-only)
լիազորվելու (dative singular singular-only)
լիազորվելուց (ablative singular singular-only)
լիազորվելով (instrumental singular singular-only)
լիազորվելում (locative singular singular-only)
լիազորվելը (definite nominative singular singular-only)
լիազորվելն (definite nominative singular singular-only)
լիազորվելուն (dative definite singular singular-only)
լիազորվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
լիազորվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
լիազորվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
լիազորվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
լիազորվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
լիազորվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
լիազորվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
լիազորվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
լիազորվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
լիազորվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

լիազորվող

լիազորվեցինք

լիազորվի՛ր, լիազորվի՛*

լիազորվե՛ք, լիազորվեցե՛ք**

մի՛ լիազորվիր, մի՛ լիազորվի*

մի՛ լիազորվեք, մի՛ լիազորվեցեք**

hy-decl-noun-unc

լիազորվելը/լիազորվելն

լիազորվելներ

լիազորվելները/լիազորվելներն

լիազորվելուն

լիազորվելների

լիազորվելներին

լիազորվելուց

լիազորվելներից

լիազորվելներով

լիազորվելում

լիազորվելներում

լիազորվելներս

լիազորվելուս

լիազորվելներիս

լիազորվելուցս

լիազորվելներիցս

լիազորվելովս

լիազորվելներովս

լիազորվելումս

լիազորվելներումս

լիազորվելներդ

լիազորվելուդ

լիազորվելներիդ

լիազորվելուցդ

լիազորվելներիցդ

լիազորվելովդ

լիազորվելներովդ

լիազորվելումդ

լիազորվելներումդ

լիազորել լիազորել#Armenian


զինվիլ

head

զինվիլ • (zinvil) (traditional orthography spelling զինուիլ)

zinvil (romanization)
orthography spelling զինուիլ (traditional)

զինվել զինվել#Armenian

(Western Armenian) Alternative form of զինվել (zinvel)


զինված

zinvac (romanization)
զինված (nominative singular)
զինվածներ (nominative plural)
զինվածի (dative singular)
զինվածների (dative plural)
զինվածից (ablative singular)
զինվածներից (ablative plural)
զինվածով (instrumental singular)
զինվածներով (instrumental plural)
զինվածում (locative singular)
զինվածներում (locative plural)
զինվածը (definite nominative singular)
զինվածն (definite nominative singular)
զինվածները (definite nominative plural)
զինվածներն (definite nominative plural)
զինվածին (dative definite singular)
զինվածներին (dative definite plural)
զինվածս (first-person nominative possessive singular)
զինվածներս (first-person nominative plural possessive)
զինվածիս (dative first-person possessive singular)
զինվածներիս (dative first-person plural possessive)
զինվածիցս (ablative first-person possessive singular)
զինվածներիցս (ablative first-person plural possessive)
զինվածովս (first-person instrumental possessive singular)
զինվածներովս (first-person instrumental plural possessive)
զինվածումս (first-person locative possessive singular)
զինվածներումս (first-person locative plural possessive)
զինվածդ (nominative possessive second-person singular)
զինվածներդ (nominative plural possessive second-person)
զինվածիդ (dative possessive second-person singular)
զինվածներիդ (dative plural possessive second-person)
զինվածիցդ (ablative possessive second-person singular)
զինվածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
զինվածովդ (instrumental possessive second-person singular)
զինվածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
զինվածումդ (locative possessive second-person singular)
զինվածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

զինվածը/զինվածն

զինվածները/զինվածներն

զինվածներում

զինվածներիցս

զինվածներովս

զինվածներումս

զինվածներիցդ

զինվածներովդ

զինվածներումդ

զինվել զինվել#Armenian

resultative participle of զինվել (zinvel)


լրագրող

head

լրագրող • (lragroġ)

lragroġ (romanization)
լրագրող (nominative singular)
լրագրողներ (nominative plural)
լրագրողի (dative singular)
լրագրողների (dative plural)
լրագրողից (ablative singular)
լրագրողներից (ablative plural)
լրագրողով (instrumental singular)
լրագրողներով (instrumental plural)
լրագրողում (locative singular)
լրագրողներում (locative plural)
լրագրողը (definite nominative singular)
լրագրողն (definite nominative singular)
լրագրողները (definite nominative plural)
լրագրողներն (definite nominative plural)
լրագրողին (dative definite singular)
լրագրողներին (dative definite plural)
լրագրողս (first-person nominative possessive singular)
լրագրողներս (first-person nominative plural possessive)
լրագրողիս (dative first-person possessive singular)
լրագրողներիս (dative first-person plural possessive)
լրագրողիցս (ablative first-person possessive singular)
լրագրողներիցս (ablative first-person plural possessive)
լրագրողովս (first-person instrumental possessive singular)
լրագրողներովս (first-person instrumental plural possessive)
լրագրողումս (first-person locative possessive singular)
լրագրողներումս (first-person locative plural possessive)
լրագրողդ (nominative possessive second-person singular)
լրագրողներդ (nominative plural possessive second-person)
լրագրողիդ (dative possessive second-person singular)
լրագրողներիդ (dative plural possessive second-person)
լրագրողիցդ (ablative possessive second-person singular)
լրագրողներիցդ (ablative plural possessive second-person)
լրագրողովդ (instrumental possessive second-person singular)
լրագրողներովդ (instrumental plural possessive second-person)
լրագրողումդ (locative possessive second-person singular)
լրագրողներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

լրագրողը/լրագրողն

լրագրողները/լրագրողներն

լրագրողներին

լրագրողներից

լրագրողներով

լրագրողներում

լրագրողներիս

լրագրողներիցս

լրագրողներովս

լրագրողներումս

լրագրողներիդ

լրագրողներիցդ

լրագրողներովդ

լրագրողներումդ

/ləɾɑɡ(ə)ˈɾoʁ/

[ləɾɑɡ(ə)ɾóʁ]

/ləɾɑk(ə)ˈɾoʁ/

[ləɾɑkʰ(ə)ɾóʁ]

լրագրել լրագրել#Armenian


զինվել

head

զինվել • (zinvel) (traditional orthography spelling զինուել or զինւել)

zinvel (romanization)
orthography spelling զինուել (traditional)
զինւել (traditional)
զինվել (infinitive)
զինվում (converb imperfective)
զինվելիս (converb simultaneous)
զինվել (converb perfective)
զինվ- (stem)
զինվելու (converb converb-i future)
զինված (participle resultative)
զինվելիք (converb converb-ii future)
զինվող (participle subjective)
զինվի (connegative converb)
զինվում եմ (first-person indicative present singular)
զինվում ես (indicative present second-person singular)
զինվում է (indicative present singular third-person)
զինվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զինվում եք (indicative plural present second-person)
զինվում են (indicative plural present third-person)
զինվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զինվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զինվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զինվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զինվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զինվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զինվելու եմ (first-person future indicative singular)
զինվելու ես (future indicative second-person singular)
զինվելու է (future indicative singular third-person)
զինվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զինվելու եք (future indicative plural second-person)
զինվելու են (future indicative plural third-person)
զինվելու էի (first-person future indicative past singular)
զինվելու էիր (future indicative past second-person singular)
զինվելու էր (future indicative past singular third-person)
զինվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զինվելու էիք (future indicative past plural second-person)
զինվելու էին (future indicative past plural third-person)
զինվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զինվել ես (indicative perfect present second-person singular)
զինվել է (indicative perfect present singular third-person)
զինվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զինվել եք (indicative perfect plural present second-person)
զինվել են (indicative perfect plural present third-person)
զինվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զինվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զինվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զինվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զինվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զինվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զինվեցի (aorist first-person indicative singular)
զինվի (zinvecʻi, zinvi*) (aorist first-person indicative singular)
զինվեցիր (aorist indicative second-person singular)
զինվիր (zinvecʻir, zinvir*) (aorist indicative second-person singular)
զինվեց (aorist indicative singular third-person)
զինվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զինվինք (zinvecʻinkʻ, zinvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զինվեցիք (aorist indicative plural second-person)
զինվիք (zinvecʻikʻ, zinvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
զինվեցին (aorist indicative plural third-person)
զինվին (zinvecʻin, zinvin*) (aorist indicative plural third-person)
զինվեմ (first-person present singular subjunctive)
զինվես (present second-person singular subjunctive)
զինվի (present singular subjunctive third-person)
զինվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զինվեք (plural present second-person subjunctive)
զինվեն (plural present subjunctive third-person)
զինվեի (first-person past singular subjunctive)
զինվեիր (past second-person singular subjunctive)
զինվեր (past singular subjunctive third-person)
զինվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զինվեիք (past plural second-person subjunctive)
զինվեին (past plural subjunctive third-person)
կզինվեմ (conditional first-person future singular)
կզինվես (conditional future second-person singular)
կզինվի (conditional future singular third-person)
կզինվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզինվեք (conditional future plural second-person)
կզինվեն (conditional future plural third-person)
կզինվեի (conditional first-person past singular)
կզինվեիր (conditional past second-person singular)
կզինվեր (conditional past singular third-person)
կզինվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզինվեիք (conditional past plural second-person)
կզինվեին (conditional past plural third-person)
զինվի՛ր (imperative rare singular)
զինվի՛ (zinvír, zinví*) (imperative rare singular)
զինվե՛ք (imperative plural rare)
զինվեցե՛ք (zinvékʻ, zinvecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չզինվել (infinitive negative)
չզինված (negative participle resultative)
չզինվող (negative participle subjective)
չեմ զինվում (first-person indicative negative present singular)
չես զինվում (indicative negative present second-person singular)
չի զինվում (indicative negative present singular third-person)
չենք զինվում (first-person indicative negative plural present)
չեք զինվում (indicative negative plural present second-person)
չեն զինվում (indicative negative plural present third-person)
չէի զինվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զինվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զինվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զինվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զինվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զինվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զինվելու (first-person future indicative negative singular)
չես զինվելու (future indicative negative second-person singular)
չի զինվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զինվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զինվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զինվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զինվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զինվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զինվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զինվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զինվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զինվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զինվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զինվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զինվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զինվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զինվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զինվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զինվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զինվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զինվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զինվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զինվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զինվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզինվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզինվի (čʻzinvecʻi, čʻzinvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չզինվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզինվիր (čʻzinvecʻir, čʻzinvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չզինվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզինվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզինվինք (čʻzinvecʻinkʻ, čʻzinvinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չզինվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզինվիք (čʻzinvecʻikʻ, čʻzinvikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չզինվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չզինվին (čʻzinvecʻin, čʻzinvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չզինվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզինվես (negative present second-person singular subjunctive)
չզինվի (negative present singular subjunctive third-person)
չզինվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզինվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզինվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզինվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզինվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզինվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չզինվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզինվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզինվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զինվի (conditional first-person future negative singular)
չես զինվի (conditional future negative second-person singular)
չի զինվի (conditional future negative singular third-person)
չենք զինվի (conditional first-person future negative plural)
չեք զինվի (conditional future negative plural second-person)
չեն զինվի (conditional future negative plural third-person)
չէի զինվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զինվի (conditional negative past second-person singular)
չէր զինվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զինվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զինվի (conditional negative past plural second-person)
չէին զինվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զինվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զինվի (mí zinvir, mí zinvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ զինվեք (imperative negative plural rare)
զինվել (nominative singular singular-only)
զինվելու (dative singular singular-only)
զինվելուց (ablative singular singular-only)
զինվելով (instrumental singular singular-only)
զինվելում (locative singular singular-only)
զինվելը (definite nominative singular singular-only)
զինվելն (definite nominative singular singular-only)
զինվելուն (dative definite singular singular-only)
զինվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զինվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զինվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զինվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զինվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զինվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զինվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զինվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զինվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զինվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զինվող

զինվի՛ր, զինվի՛*

զինվե՛ք, զինվեցե՛ք**

մի՛ զինվիր, մի՛ զինվի*

մի՛ զինվեք, մի՛ զինվեցեք**

hy-decl-noun-unc

զինվելը/զինվելն

զինվելները/զինվելներն

զինվելներում

զինվելներիցս

զինվելներովս

զինվելներումս

զինվելներիցդ

զինվելներովդ

զինվելներումդ

զինել զինել#Armenian

mediopassive of զինել (zinel): to arm oneself, to take up arms


զինել

zinel (romanization)
զինել (infinitive)
զինում (converb imperfective)
զինվել (passive)
զինելիս (converb simultaneous)
զինել (converb perfective)
զին- (stem)
զինելու (converb converb-i future)
զինած (participle resultative)
զինելիք (converb converb-ii future)
զինող (participle subjective)
զինի (connegative converb)
զինում եմ (first-person indicative present singular)
զինում ես (indicative present second-person singular)
զինում է (indicative present singular third-person)
զինում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
զինում եք (indicative plural present second-person)
զինում են (indicative plural present third-person)
զինում էի (first-person imperfective indicative past singular)
զինում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
զինում էր (imperfective indicative past singular third-person)
զինում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
զինում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
զինում էին (imperfective indicative past plural third-person)
զինելու եմ (first-person future indicative singular)
զինելու ես (future indicative second-person singular)
զինելու է (future indicative singular third-person)
զինելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
զինելու եք (future indicative plural second-person)
զինելու են (future indicative plural third-person)
զինելու էի (first-person future indicative past singular)
զինելու էիր (future indicative past second-person singular)
զինելու էր (future indicative past singular third-person)
զինելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
զինելու էիք (future indicative past plural second-person)
զինելու էին (future indicative past plural third-person)
զինել եմ (first-person indicative perfect present singular)
զինել ես (indicative perfect present second-person singular)
զինել է (indicative perfect present singular third-person)
զինել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զինել եք (indicative perfect plural present second-person)
զինել են (indicative perfect plural present third-person)
զինել էի (first-person indicative pluperfect singular)
զինել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զինել էր (indicative pluperfect singular third-person)
զինել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զինել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զինել էին (indicative pluperfect plural third-person)
զինեցի (aorist first-person indicative singular)
զինի (zinecʻi, zini*) (aorist first-person indicative singular)
զինեցիր (aorist indicative second-person singular)
զինիր (zinecʻir, zinir*) (aorist indicative second-person singular)
զինեց (aorist indicative singular third-person)
զինեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զինինք (zinecʻinkʻ, zininkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զինեցիք (aorist indicative plural second-person)
զինիք (zinecʻikʻ, zinikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
զինեցին (aorist indicative plural third-person)
զինին (zinecʻin, zinin*) (aorist indicative plural third-person)
զինեմ (first-person present singular subjunctive)
զինես (present second-person singular subjunctive)
զինի (present singular subjunctive third-person)
զինենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զինեք (plural present second-person subjunctive)
զինեն (plural present subjunctive third-person)
զինեի (first-person past singular subjunctive)
զինեիր (past second-person singular subjunctive)
զիներ (past singular subjunctive third-person)
զինեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զինեիք (past plural second-person subjunctive)
զինեին (past plural subjunctive third-person)
կզինեմ (conditional first-person future singular)
կզինես (conditional future second-person singular)
կզինի (conditional future singular third-person)
կզինենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կզինեք (conditional future plural second-person)
կզինեն (conditional future plural third-person)
կզինեի (conditional first-person past singular)
կզինեիր (conditional past second-person singular)
կզիներ (conditional past singular third-person)
կզինեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կզինեիք (conditional past plural second-person)
կզինեին (conditional past plural third-person)
զինի՛ր (imperative rare singular)
զինի՛ (zinír, ziní*) (imperative rare singular)
զինե՛ք (imperative plural rare)
զինեցե՛ք (zinékʻ, zinecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չզինել (infinitive negative)
չզինած (negative participle resultative)
չզինող (negative participle subjective)
չեմ զինում (first-person indicative negative present singular)
չես զինում (indicative negative present second-person singular)
չի զինում (indicative negative present singular third-person)
չենք զինում (first-person indicative negative plural present)
չեք զինում (indicative negative plural present second-person)
չեն զինում (indicative negative plural present third-person)
չէի զինում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զինում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զինում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զինում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զինում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զինում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ զինելու (first-person future indicative negative singular)
չես զինելու (future indicative negative second-person singular)
չի զինելու (future indicative negative singular third-person)
չենք զինելու (first-person future indicative negative plural)
չեք զինելու (future indicative negative plural second-person)
չեն զինելու (future indicative negative plural third-person)
չէի զինելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր զինելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր զինելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք զինելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք զինելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին զինելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ զինել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զինել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի զինել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զինել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք զինել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զինել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի զինել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զինել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զինել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զինել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զինել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զինել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չզինեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չզինի (čʻzinecʻi, čʻzini*) (aorist first-person indicative negative singular)
չզինեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չզինիր (čʻzinecʻir, čʻzinir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չզինեց (aorist indicative negative singular third-person)
չզինեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չզինինք (čʻzinecʻinkʻ, čʻzininkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չզինեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չզինիք (čʻzinecʻikʻ, čʻzinikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չզինեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չզինին (čʻzinecʻin, čʻzinin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չզինեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզինես (negative present second-person singular subjunctive)
չզինի (negative present singular subjunctive third-person)
չզինենք (first-person negative plural present subjunctive)
չզինեք (negative plural present second-person subjunctive)
չզինեն (negative plural present subjunctive third-person)
չզինեի (first-person negative past singular subjunctive)
չզինեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզիներ (negative past singular subjunctive third-person)
չզինեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզինեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզինեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ զինի (conditional first-person future negative singular)
չես զինի (conditional future negative second-person singular)
չի զինի (conditional future negative singular third-person)
չենք զինի (conditional first-person future negative plural)
չեք զինի (conditional future negative plural second-person)
չեն զինի (conditional future negative plural third-person)
չէի զինի (conditional first-person negative past singular)
չէիր զինի (conditional negative past second-person singular)
չէր զինի (conditional negative past singular third-person)
չէինք զինի (conditional first-person negative past plural)
չէիք զինի (conditional negative past plural second-person)
չէին զինի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ զինիր (imperative negative rare singular)
մի՛ զինի (mí zinir, mí zini*) (imperative negative rare singular)
մի՛ զինեք (imperative negative plural rare)
մի՛ զինեցեք (mí zinekʻ, mí zinecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
զինել (nominative singular singular-only)
զինելու (dative singular singular-only)
զինելուց (ablative singular singular-only)
զինելով (instrumental singular singular-only)
զինելում (locative singular singular-only)
զինելը (definite nominative singular singular-only)
զինելն (definite nominative singular singular-only)
զինելուն (dative definite singular singular-only)
զինելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զինելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զինելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զինելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զինելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
զինելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զինելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զինելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զինելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
զինելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

զինող

զինի՛ր, զինի՛*

զինե՛ք, զինեցե՛ք**

մի՛ զինիր, մի՛ զինի*

մի՛ զինեք, մի՛ զինեցեք**

hy-decl-noun-unc

զինելը/զինելն

զինելները/զինելներն

զինելներումս

զինելներումդ

(figuratively) to arm (e.g., with information)

(figuratively) to cause to rebel, to rouse