դատել

datel (romanization)
դատել (infinitive)
դատում (converb imperfective)
դատվել (passive)
դատելիս (converb simultaneous)
դատել (converb perfective)
դատ- (stem)
դատելու (converb converb-i future)
դատած (participle resultative)
դատելիք (converb converb-ii future)
դատող (participle subjective)
դատի (connegative converb)
դատում եմ (first-person indicative present singular)
դատում ես (indicative present second-person singular)
դատում է (indicative present singular third-person)
դատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
դատում եք (indicative plural present second-person)
դատում են (indicative plural present third-person)
դատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
դատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
դատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
դատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
դատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
դատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
դատելու եմ (first-person future indicative singular)
դատելու ես (future indicative second-person singular)
դատելու է (future indicative singular third-person)
դատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
դատելու եք (future indicative plural second-person)
դատելու են (future indicative plural third-person)
դատելու էի (first-person future indicative past singular)
դատելու էիր (future indicative past second-person singular)
դատելու էր (future indicative past singular third-person)
դատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
դատելու էիք (future indicative past plural second-person)
դատելու էին (future indicative past plural third-person)
դատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
դատել ես (indicative perfect present second-person singular)
դատել է (indicative perfect present singular third-person)
դատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դատել եք (indicative perfect plural present second-person)
դատել են (indicative perfect plural present third-person)
դատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
դատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
դատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
դատեցի (aorist first-person indicative singular)
դատի (datecʻi, dati*) (aorist first-person indicative singular)
դատեցիր (aorist indicative second-person singular)
դատիր (datecʻir, datir*) (aorist indicative second-person singular)
դատեց (aorist indicative singular third-person)
դատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դատինք (datecʻinkʻ, datinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դատեցիք (aorist indicative plural second-person)
դատիք (datecʻikʻ, datikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
դատեցին (aorist indicative plural third-person)
դատին (datecʻin, datin*) (aorist indicative plural third-person)
դատեմ (first-person present singular subjunctive)
դատես (present second-person singular subjunctive)
դատի (present singular subjunctive third-person)
դատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դատեք (plural present second-person subjunctive)
դատեն (plural present subjunctive third-person)
դատեի (first-person past singular subjunctive)
դատեիր (past second-person singular subjunctive)
դատեր (past singular subjunctive third-person)
դատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դատեիք (past plural second-person subjunctive)
դատեին (past plural subjunctive third-person)
կդատեմ (conditional first-person future singular)
կդատես (conditional future second-person singular)
կդատի (conditional future singular third-person)
կդատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կդատեք (conditional future plural second-person)
կդատեն (conditional future plural third-person)
կդատեի (conditional first-person past singular)
կդատեիր (conditional past second-person singular)
կդատեր (conditional past singular third-person)
կդատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կդատեիք (conditional past plural second-person)
կդատեին (conditional past plural third-person)
դատի՛ր (imperative rare singular)
դատի՛ (datír, datí*) (imperative rare singular)
դատե՛ք (imperative plural rare)
դատեցե՛ք (datékʻ, datecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չդատել (infinitive negative)
չդատած (negative participle resultative)
չդատող (negative participle subjective)
չեմ դատում (first-person indicative negative present singular)
չես դատում (indicative negative present second-person singular)
չի դատում (indicative negative present singular third-person)
չենք դատում (first-person indicative negative plural present)
չեք դատում (indicative negative plural present second-person)
չեն դատում (indicative negative plural present third-person)
չէի դատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ դատելու (first-person future indicative negative singular)
չես դատելու (future indicative negative second-person singular)
չի դատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք դատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք դատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն դատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի դատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր դատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր դատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք դատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք դատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին դատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ դատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի դատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք դատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի դատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չդատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չդատի (čʻdatecʻi, čʻdati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չդատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդատիր (čʻdatecʻir, čʻdatir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չդատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չդատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդատինք (čʻdatecʻinkʻ, čʻdatinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չդատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդատիք (čʻdatecʻikʻ, čʻdatikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չդատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չդատին (čʻdatecʻin, čʻdatin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չդատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդատես (negative present second-person singular subjunctive)
չդատի (negative present singular subjunctive third-person)
չդատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չդատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չդատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չդատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չդատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ դատի (conditional first-person future negative singular)
չես դատի (conditional future negative second-person singular)
չի դատի (conditional future negative singular third-person)
չենք դատի (conditional first-person future negative plural)
չեք դատի (conditional future negative plural second-person)
չեն դատի (conditional future negative plural third-person)
չէի դատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր դատի (conditional negative past second-person singular)
չէր դատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք դատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք դատի (conditional negative past plural second-person)
չէին դատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ դատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ դատի (mí datir, mí dati*) (imperative negative rare singular)
մի՛ դատեք (imperative negative plural rare)
մի՛ դատեցեք (mí datekʻ, mí datecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
դատել (nominative singular singular-only)
դատելու (dative singular singular-only)
դատելուց (ablative singular singular-only)
դատելով (instrumental singular singular-only)
դատելում (locative singular singular-only)
դատելը (definite nominative singular singular-only)
դատելն (definite nominative singular singular-only)
դատելուն (dative definite singular singular-only)
դատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
դատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
դատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
դատել (infinitive)
դատեր (evidential participle)
դատուիլ (passive)
դատելու (converb converb-i future)
դատելիք (converb converb-ii future)
դատ- (stem)
դատեր (connegative converb)
դատած (participle resultative)
դատող (participle subjective)
կը դատեմ (first-person indicative present singular)
կը դատես (indicative present second-person singular)
կը դատէ (indicative present singular third-person)
կը դատենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը դատէք (indicative plural present second-person)
կը դատեն (indicative plural present)
կը դատէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը դատէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը դատէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը դատէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը դատէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը դատէին (imperfective indicative past plural)
պիտի դատեմ (first-person future indicative singular)
պիտի դատես (future indicative second-person singular)
պիտի դատէ (future indicative singular third-person)
պիտի դատենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի դատէք (future indicative plural second-person)
պիտի դատեն (future indicative plural)
պիտի դատէի (first-person future indicative past singular)
պիտի դատէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի դատէր (future indicative past singular third-person)
պիտի դատէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի դատէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի դատէին (future indicative past plural)
դատած եմ (first-person indicative perfect present singular)
դատած ես (indicative perfect present second-person singular)
դատած է (indicative perfect present singular third-person)
դատած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դատած էք (indicative perfect plural present second-person)
դատած են (indicative perfect plural present)
դատած էի (first-person indicative pluperfect singular)
դատած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դատած էր (indicative pluperfect singular third-person)
դատած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դատած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դատած էին (indicative pluperfect plural)
դատեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
դատեր ես (indicative perfect present second-person singular)
դատեր է (indicative perfect present singular third-person)
դատեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դատեր էք (indicative perfect plural present second-person)
դատեր են (indicative perfect plural present)
դատեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
դատեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դատեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
դատեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դատեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դատեր էին (indicative pluperfect plural)
դատեցի (aorist first-person indicative singular)
դատեցիր (aorist indicative second-person singular)
դատեց (aorist indicative singular third-person)
դատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դատեցիք (aorist indicative plural second-person)
դատեցին (aorist indicative plural)
դատեմ (first-person present singular subjunctive)
դատես (present second-person singular subjunctive)
դատէ (present singular subjunctive third-person)
դատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դատէք (plural present second-person subjunctive)
դատեն (plural present subjunctive)
դատէի (first-person past singular subjunctive)
դատէիր (past second-person singular subjunctive)
դատէր (past singular subjunctive third-person)
դատէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դատէիք (past plural second-person subjunctive)
դատէին (past plural subjunctive)
դատէ՛ (imperative second-person singular)
դատեցէ՛ք (imperative rare)
չդատել (infinitive negative)
չդատած (negative participle resultative)
չդատող (negative participle subjective)
չեմ դատեր (first-person indicative negative present singular)
չես դատեր (indicative negative present second-person singular)
չի դատեր (indicative negative present singular third-person)
չենք դատեր (first-person indicative negative plural present)
չէք դատեր (indicative negative plural present second-person)
չեն դատեր (indicative negative plural present)
չէի դատեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դատեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դատեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դատեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դատեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դատեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չդատեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չդատես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չդատէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չդատենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չդատէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չդատեն (future indicative negative plural)
պիտի չդատէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չդատէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չդատէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չդատէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չդատէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չդատէին (future indicative negative past plural)
չեմ դատած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դատած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դատած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դատած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դատած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դատած (indicative negative perfect plural present)
չէի դատած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դատած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դատած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դատած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դատած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դատած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ դատեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դատեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դատեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դատեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դատեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դատեր (indicative negative perfect plural present)
չէի դատեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դատեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դատեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դատեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դատեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դատեր (indicative negative pluperfect plural)
չդատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չդատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չդատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդատեցին (aorist indicative negative plural)
չդատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդատես (negative present second-person singular subjunctive)
չդատէ (negative present singular subjunctive third-person)
չդատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդատէք (negative plural present second-person subjunctive)
չդատեն (negative plural present subjunctive)
չդատէի (first-person negative past singular subjunctive)
չդատէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդատէր (negative past singular subjunctive third-person)
չդատէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդատէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդատէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ դատեր (imperative negative second-person singular)
մի՛ դատէք (imperative negative rare)
դատել (nominative singular singular-only)
դատելու (dative singular singular-only)
դատելէ (ablative singular singular-only)
դատելով (instrumental singular singular-only)
դատելը (definite nominative singular singular-only)
դատելն (definite nominative singular singular-only)
դատելուն (dative definite singular singular-only)
դատելէն (ablative definite singular singular-only)
դատելովը (definite instrumental singular singular-only)
դատելովն (definite instrumental singular singular-only)
դատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դատելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դատելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

դատող

դատի՛ր, դատի՛*

դատե՛ք, դատեցե՛ք**

մի՛ դատիր, մի՛ դատի*

մի՛ դատեք, մի՛ դատեցեք**

hy-decl-noun-unc

դատելը/դատելն

դատելները/դատելներն

դատելներումս

դատելներումդ

hyw-conj

դատող

hyw-decl-noun-unc

դատելը/դատելն

դատելները/դատելներն

դատելովը/դատելովն

դատելներովը/դատելներովն

Inherited from Old Armenian դատեմ (datem).

inh+

to judge (to form an opinion on), to draw a conclusion, to appraise

to preside over a court case, to act as a judge

(Western Armenian) to think, to consider, to have the opinion that


թովչել

head

թովչել • (tʻovčʻel)

hy-verb

թովչել • (tʻovčʻel)

tʻovčʻel (romanization)
թովչել (infinitive)
թովչում (converb imperfective)
թովչվել (passive)
թովչելիս (converb simultaneous)
թովչել (converb perfective)
թովչ- (stem)
թովչելու (converb converb-i future)
թովչած (participle resultative)
թովչելիք (converb converb-ii future)
թովչող (participle subjective)
թովչի (connegative converb)
թովչում եմ (first-person indicative present singular)
թովչում ես (indicative present second-person singular)
թովչում է (indicative present singular third-person)
թովչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
թովչում եք (indicative plural present second-person)
թովչում են (indicative plural present third-person)
թովչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
թովչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
թովչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
թովչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
թովչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
թովչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
թովչելու եմ (first-person future indicative singular)
թովչելու ես (future indicative second-person singular)
թովչելու է (future indicative singular third-person)
թովչելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
թովչելու եք (future indicative plural second-person)
թովչելու են (future indicative plural third-person)
թովչելու էի (first-person future indicative past singular)
թովչելու էիր (future indicative past second-person singular)
թովչելու էր (future indicative past singular third-person)
թովչելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
թովչելու էիք (future indicative past plural second-person)
թովչելու էին (future indicative past plural third-person)
թովչել եմ (first-person indicative perfect present singular)
թովչել ես (indicative perfect present second-person singular)
թովչել է (indicative perfect present singular third-person)
թովչել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
թովչել եք (indicative perfect plural present second-person)
թովչել են (indicative perfect plural present third-person)
թովչել էի (first-person indicative pluperfect singular)
թովչել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
թովչել էր (indicative pluperfect singular third-person)
թովչել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
թովչել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
թովչել էին (indicative pluperfect plural third-person)
թովչեցի (aorist first-person indicative singular)
թովչի (tʻovčʻecʻi, tʻovčʻi*) (aorist first-person indicative singular)
թովչեցիր (aorist indicative second-person singular)
թովչիր (tʻovčʻecʻir, tʻovčʻir*) (aorist indicative second-person singular)
թովչեց (aorist indicative singular third-person)
թովչեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թովչինք (tʻovčʻecʻinkʻ, tʻovčʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
թովչեցիք (aorist indicative plural second-person)
թովչիք (tʻovčʻecʻikʻ, tʻovčʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
թովչեցին (aorist indicative plural third-person)
թովչին (tʻovčʻecʻin, tʻovčʻin*) (aorist indicative plural third-person)
թովչեմ (first-person present singular subjunctive)
թովչես (present second-person singular subjunctive)
թովչի (present singular subjunctive third-person)
թովչենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
թովչեք (plural present second-person subjunctive)
թովչեն (plural present subjunctive third-person)
թովչեի (first-person past singular subjunctive)
թովչեիր (past second-person singular subjunctive)
թովչեր (past singular subjunctive third-person)
թովչեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
թովչեիք (past plural second-person subjunctive)
թովչեին (past plural subjunctive third-person)
կթովչեմ (conditional first-person future singular)
կթովչես (conditional future second-person singular)
կթովչի (conditional future singular third-person)
կթովչենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կթովչեք (conditional future plural second-person)
կթովչեն (conditional future plural third-person)
կթովչեի (conditional first-person past singular)
կթովչեիր (conditional past second-person singular)
կթովչեր (conditional past singular third-person)
կթովչեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կթովչեիք (conditional past plural second-person)
կթովչեին (conditional past plural third-person)
թովչի՛ր (imperative rare singular)
թովչի՛ (tʻovčʻír, tʻovčʻí*) (imperative rare singular)
թովչե՛ք (imperative plural rare)
թովչեցե՛ք (tʻovčʻékʻ, tʻovčʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չթովչել (infinitive negative)
չթովչած (negative participle resultative)
չթովչող (negative participle subjective)
չեմ թովչում (first-person indicative negative present singular)
չես թովչում (indicative negative present second-person singular)
չի թովչում (indicative negative present singular third-person)
չենք թովչում (first-person indicative negative plural present)
չեք թովչում (indicative negative plural present second-person)
չեն թովչում (indicative negative plural present third-person)
չէի թովչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր թովչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր թովչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք թովչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք թովչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին թովչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ թովչելու (first-person future indicative negative singular)
չես թովչելու (future indicative negative second-person singular)
չի թովչելու (future indicative negative singular third-person)
չենք թովչելու (first-person future indicative negative plural)
չեք թովչելու (future indicative negative plural second-person)
չեն թովչելու (future indicative negative plural third-person)
չէի թովչելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր թովչելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր թովչելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք թովչելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք թովչելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին թովչելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ թովչել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես թովչել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի թովչել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք թովչել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք թովչել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն թովչել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի թովչել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր թովչել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր թովչել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք թովչել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք թովչել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին թովչել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չթովչեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չթովչի (čʻtʻovčʻecʻi, čʻtʻovčʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չթովչեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չթովչիր (čʻtʻovčʻecʻir, čʻtʻovčʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չթովչեց (aorist indicative negative singular third-person)
չթովչեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չթովչեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չթովչիք (čʻtʻovčʻecʻikʻ, čʻtʻovčʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չթովչեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չթովչին (čʻtʻovčʻecʻin, čʻtʻovčʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չթովչեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չթովչես (negative present second-person singular subjunctive)
չթովչի (negative present singular subjunctive third-person)
չթովչենք (first-person negative plural present subjunctive)
չթովչեք (negative plural present second-person subjunctive)
չթովչեն (negative plural present subjunctive third-person)
չթովչեի (first-person negative past singular subjunctive)
չթովչեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չթովչեր (negative past singular subjunctive third-person)
չթովչեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չթովչեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չթովչեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ թովչի (conditional first-person future negative singular)
չես թովչի (conditional future negative second-person singular)
չի թովչի (conditional future negative singular third-person)
չենք թովչի (conditional first-person future negative plural)
չեք թովչի (conditional future negative plural second-person)
չեն թովչի (conditional future negative plural third-person)
չէի թովչի (conditional first-person negative past singular)
չէիր թովչի (conditional negative past second-person singular)
չէր թովչի (conditional negative past singular third-person)
չէինք թովչի (conditional first-person negative past plural)
չէիք թովչի (conditional negative past plural second-person)
չէին թովչի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ թովչիր (imperative negative rare singular)
մի՛ թովչի (mí tʻovčʻir, mí tʻovčʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ թովչեք (imperative negative plural rare)
թովչել (nominative singular singular-only)
թովչելու (dative singular singular-only)
թովչելուց (ablative singular singular-only)
թովչելով (instrumental singular singular-only)
թովչելում (locative singular singular-only)
թովչելը (definite nominative singular singular-only)
թովչելն (definite nominative singular singular-only)
թովչելուն (dative definite singular singular-only)
թովչելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
թովչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
թովչելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
թովչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
թովչելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
թովչելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
թովչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
թովչելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
թովչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
թովչելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

թովչող

թովչի՛ր, թովչի՛*

թովչե՛ք, թովչեցե՛ք**

մի՛ թովչիր, մի՛ թովչի*

մի՛ թովչեք, մի՛ թովչեցեք**

hy-decl-noun-unc

թովչելը/թովչելն

թովչելները/թովչելներն

թովչելներում

թովչելներիցս

թովչելներովս

թովչելներումս

թովչելներիցդ

թովչելներովդ

թովչելներումդ


բռնադատել

head

բռնադատել • (bṙnadatel)

hy-verb

բռնադատել • (bṙnadatel)

bṙnadatel (romanization)
բռնադատել (infinitive)
բռնադատում (converb imperfective)
բռնադատվել (passive)
բռնադատելիս (converb simultaneous)
բռնադատել (converb perfective)
բռնադատ- (stem)
բռնադատելու (converb converb-i future)
բռնադատած (participle resultative)
բռնադատելիք (converb converb-ii future)
բռնադատող (participle subjective)
բռնադատի (connegative converb)
բռնադատում եմ (first-person indicative present singular)
բռնադատում ես (indicative present second-person singular)
բռնադատում է (indicative present singular third-person)
բռնադատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
բռնադատում եք (indicative plural present second-person)
բռնադատում են (indicative plural present third-person)
բռնադատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
բռնադատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
բռնադատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
բռնադատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
բռնադատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
բռնադատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
բռնադատելու եմ (first-person future indicative singular)
բռնադատելու ես (future indicative second-person singular)
բռնադատելու է (future indicative singular third-person)
բռնադատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
բռնադատելու եք (future indicative plural second-person)
բռնադատելու են (future indicative plural third-person)
բռնադատելու էի (first-person future indicative past singular)
բռնադատելու էիր (future indicative past second-person singular)
բռնադատելու էր (future indicative past singular third-person)
բռնադատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
բռնադատելու էիք (future indicative past plural second-person)
բռնադատելու էին (future indicative past plural third-person)
բռնադատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
բռնադատել ես (indicative perfect present second-person singular)
բռնադատել է (indicative perfect present singular third-person)
բռնադատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
բռնադատել եք (indicative perfect plural present second-person)
բռնադատել են (indicative perfect plural present third-person)
բռնադատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
բռնադատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
բռնադատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
բռնադատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
բռնադատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
բռնադատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
բռնադատեցի (aorist first-person indicative singular)
բռնադատի (bṙnadatecʻi, bṙnadati*) (aorist first-person indicative singular)
բռնադատեցիր (aorist indicative second-person singular)
բռնադատիր (bṙnadatecʻir, bṙnadatir*) (aorist indicative second-person singular)
բռնադատեց (aorist indicative singular third-person)
բռնադատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
բռնադատեցիք (aorist indicative plural second-person)
բռնադատիք (bṙnadatecʻikʻ, bṙnadatikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
բռնադատեցին (aorist indicative plural third-person)
բռնադատին (bṙnadatecʻin, bṙnadatin*) (aorist indicative plural third-person)
բռնադատեմ (first-person present singular subjunctive)
բռնադատես (present second-person singular subjunctive)
բռնադատի (present singular subjunctive third-person)
բռնադատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
բռնադատեք (plural present second-person subjunctive)
բռնադատեն (plural present subjunctive third-person)
բռնադատեի (first-person past singular subjunctive)
բռնադատեիր (past second-person singular subjunctive)
բռնադատեր (past singular subjunctive third-person)
բռնադատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
բռնադատեիք (past plural second-person subjunctive)
բռնադատեին (past plural subjunctive third-person)
կբռնադատեմ (conditional first-person future singular)
կբռնադատես (conditional future second-person singular)
կբռնադատի (conditional future singular third-person)
կբռնադատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կբռնադատեք (conditional future plural second-person)
կբռնադատեն (conditional future plural third-person)
կբռնադատեի (conditional first-person past singular)
կբռնադատեիր (conditional past second-person singular)
կբռնադատեր (conditional past singular third-person)
կբռնադատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կբռնադատեիք (conditional past plural second-person)
կբռնադատեին (conditional past plural third-person)
բռնադատի՛ր (imperative rare singular)
բռնադատի՛ (bṙnadatír, bṙnadatí*) (imperative rare singular)
բռնադատե՛ք (imperative plural rare)
չբռնադատել (infinitive negative)
չբռնադատած (negative participle resultative)
չբռնադատող (negative participle subjective)
չեմ բռնադատում (first-person indicative negative present singular)
չես բռնադատում (indicative negative present second-person singular)
չի բռնադատում (indicative negative present singular third-person)
չենք բռնադատում (first-person indicative negative plural present)
չեք բռնադատում (indicative negative plural present second-person)
չեն բռնադատում (indicative negative plural present third-person)
չէի բռնադատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր բռնադատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր բռնադատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք բռնադատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք բռնադատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին բռնադատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ բռնադատելու (first-person future indicative negative singular)
չես բռնադատելու (future indicative negative second-person singular)
չի բռնադատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք բռնադատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք բռնադատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն բռնադատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի բռնադատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր բռնադատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր բռնադատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք բռնադատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք բռնադատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին բռնադատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ բռնադատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես բռնադատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի բռնադատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք բռնադատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք բռնադատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն բռնադատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի բռնադատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր բռնադատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր բռնադատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք բռնադատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք բռնադատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին բռնադատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չբռնադատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չբռնադատի (čʻbṙnadatecʻi, čʻbṙnadati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չբռնադատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չբռնադատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չբռնադատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չբռնադատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չբռնադատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չբռնադատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չբռնադատես (negative present second-person singular subjunctive)
չբռնադատի (negative present singular subjunctive third-person)
չբռնադատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չբռնադատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չբռնադատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չբռնադատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չբռնադատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չբռնադատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չբռնադատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չբռնադատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չբռնադատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ բռնադատի (conditional first-person future negative singular)
չես բռնադատի (conditional future negative second-person singular)
չի բռնադատի (conditional future negative singular third-person)
չենք բռնադատի (conditional first-person future negative plural)
չեք բռնադատի (conditional future negative plural second-person)
չեն բռնադատի (conditional future negative plural third-person)
չէի բռնադատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր բռնադատի (conditional negative past second-person singular)
չէր բռնադատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք բռնադատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք բռնադատի (conditional negative past plural second-person)
չէին բռնադատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ բռնադատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ բռնադատեք (imperative negative plural rare)
բռնադատել (nominative singular singular-only)
բռնադատելու (dative singular singular-only)
բռնադատելուց (ablative singular singular-only)
բռնադատելով (instrumental singular singular-only)
բռնադատելում (locative singular singular-only)
բռնադատելը (definite nominative singular singular-only)
բռնադատելն (definite nominative singular singular-only)
բռնադատելուն (dative definite singular singular-only)
բռնադատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
բռնադատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
բռնադատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
բռնադատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
բռնադատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
բռնադատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
բռնադատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
բռնադատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
բռնադատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
բռնադատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

բռնադատող

բռնադատեցինք

բռնադատի՛ր, բռնադատի՛*

բռնադատե՛ք, բռնադատեցե՛ք**

մի՛ բռնադատիր, մի՛ բռնադատի*

մի՛ բռնադատեք, մի՛ բռնադատեցեք**

hy-decl-noun-unc

բռնադատելը/բռնադատելն

բռնադատելներ

բռնադատելները/բռնադատելներն

բռնադատելուն

բռնադատելների

բռնադատելներին

բռնադատելուց

բռնադատելներից

բռնադատելներով

բռնադատելում

բռնադատելներում

բռնադատելներս

բռնադատելուս

բռնադատելներիս

բռնադատելուցս

բռնադատելներիցս

բռնադատելովս

բռնադատելներովս

բռնադատելումս

բռնադատելներումս

բռնադատելներդ

բռնադատելուդ

բռնադատելներիդ

բռնադատելուցդ

բռնադատելներիցդ

բռնադատելովդ

բռնադատելներովդ

բռնադատելումդ

բռնադատելներումդ

Hy-բռնադատել.ogg

From Old Armenian բռնադատեմ (bṙnadatem).


հարթել

head

հարթել • (hartʻel)

hy-verb

հարթել • (hartʻel)

hartʻel (romanization)
հարթել (infinitive)
հարթում (converb imperfective)
հարթվել (passive)
հարթելիս (converb simultaneous)
հարթել (converb perfective)
հարթ- (stem)
հարթելու (converb converb-i future)
հարթած (participle resultative)
հարթելիք (converb converb-ii future)
հարթող (participle subjective)
հարթի (connegative converb)
հարթում եմ (first-person indicative present singular)
հարթում ես (indicative present second-person singular)
հարթում է (indicative present singular third-person)
հարթում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հարթում եք (indicative plural present second-person)
հարթում են (indicative plural present third-person)
հարթում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հարթում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հարթում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հարթում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հարթում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հարթում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հարթելու եմ (first-person future indicative singular)
հարթելու ես (future indicative second-person singular)
հարթելու է (future indicative singular third-person)
հարթելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հարթելու եք (future indicative plural second-person)
հարթելու են (future indicative plural third-person)
հարթելու էի (first-person future indicative past singular)
հարթելու էիր (future indicative past second-person singular)
հարթելու էր (future indicative past singular third-person)
հարթելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հարթելու էիք (future indicative past plural second-person)
հարթելու էին (future indicative past plural third-person)
հարթել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հարթել ես (indicative perfect present second-person singular)
հարթել է (indicative perfect present singular third-person)
հարթել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հարթել եք (indicative perfect plural present second-person)
հարթել են (indicative perfect plural present third-person)
հարթել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հարթել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հարթել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հարթել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հարթել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հարթել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հարթեցի (aorist first-person indicative singular)
հարթի (hartʻecʻi, hartʻi*) (aorist first-person indicative singular)
հարթեցիր (aorist indicative second-person singular)
հարթիր (hartʻecʻir, hartʻir*) (aorist indicative second-person singular)
հարթեց (aorist indicative singular third-person)
հարթեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարթինք (hartʻecʻinkʻ, hartʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հարթեցիք (aorist indicative plural second-person)
հարթիք (hartʻecʻikʻ, hartʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հարթեցին (aorist indicative plural third-person)
հարթին (hartʻecʻin, hartʻin*) (aorist indicative plural third-person)
հարթեմ (first-person present singular subjunctive)
հարթես (present second-person singular subjunctive)
հարթի (present singular subjunctive third-person)
հարթենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հարթեք (plural present second-person subjunctive)
հարթեն (plural present subjunctive third-person)
հարթեի (first-person past singular subjunctive)
հարթեիր (past second-person singular subjunctive)
հարթեր (past singular subjunctive third-person)
հարթեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հարթեիք (past plural second-person subjunctive)
հարթեին (past plural subjunctive third-person)
կհարթեմ (conditional first-person future singular)
կհարթես (conditional future second-person singular)
կհարթի (conditional future singular third-person)
կհարթենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհարթեք (conditional future plural second-person)
կհարթեն (conditional future plural third-person)
կհարթեի (conditional first-person past singular)
կհարթեիր (conditional past second-person singular)
կհարթեր (conditional past singular third-person)
կհարթեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհարթեիք (conditional past plural second-person)
կհարթեին (conditional past plural third-person)
հարթի՛ր (imperative rare singular)
հարթի՛ (hartʻír, hartʻí*) (imperative rare singular)
հարթե՛ք (imperative plural rare)
հարթեցե՛ք (hartʻékʻ, hartʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհարթել (infinitive negative)
չհարթած (negative participle resultative)
չհարթող (negative participle subjective)
չեմ հարթում (first-person indicative negative present singular)
չես հարթում (indicative negative present second-person singular)
չի հարթում (indicative negative present singular third-person)
չենք հարթում (first-person indicative negative plural present)
չեք հարթում (indicative negative plural present second-person)
չեն հարթում (indicative negative plural present third-person)
չէի հարթում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հարթում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հարթում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հարթում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հարթում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հարթում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հարթելու (first-person future indicative negative singular)
չես հարթելու (future indicative negative second-person singular)
չի հարթելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հարթելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հարթելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հարթելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հարթելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հարթելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հարթելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հարթելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հարթելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հարթելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հարթել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հարթել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հարթել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հարթել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հարթել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հարթել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հարթել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հարթել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հարթել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հարթել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հարթել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հարթել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհարթեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհարթի (čʻhartʻecʻi, čʻhartʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհարթեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհարթիր (čʻhartʻecʻir, čʻhartʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհարթեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհարթեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհարթինք (čʻhartʻecʻinkʻ, čʻhartʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհարթեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհարթիք (čʻhartʻecʻikʻ, čʻhartʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհարթեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհարթին (čʻhartʻecʻin, čʻhartʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհարթեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհարթես (negative present second-person singular subjunctive)
չհարթի (negative present singular subjunctive third-person)
չհարթենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհարթեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհարթեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհարթեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհարթեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհարթեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհարթեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհարթեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհարթեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հարթի (conditional first-person future negative singular)
չես հարթի (conditional future negative second-person singular)
չի հարթի (conditional future negative singular third-person)
չենք հարթի (conditional first-person future negative plural)
չեք հարթի (conditional future negative plural second-person)
չեն հարթի (conditional future negative plural third-person)
չէի հարթի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հարթի (conditional negative past second-person singular)
չէր հարթի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հարթի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հարթի (conditional negative past plural second-person)
չէին հարթի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հարթիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հարթի (mí hartʻir, mí hartʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հարթեք (imperative negative plural rare)
հարթել (nominative singular singular-only)
հարթելու (dative singular singular-only)
հարթելուց (ablative singular singular-only)
հարթելով (instrumental singular singular-only)
հարթելում (locative singular singular-only)
հարթելը (definite nominative singular singular-only)
հարթելն (definite nominative singular singular-only)
հարթելուն (dative definite singular singular-only)
հարթելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հարթելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հարթելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հարթելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հարթելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հարթելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հարթելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հարթելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հարթելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հարթելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հարթող

հարթի՛ր, հարթի՛*

հարթե՛ք, հարթեցե՛ք**

մի՛ հարթիր, մի՛ հարթի*

մի՛ հարթեք, մի՛ հարթեցեք**

hy-decl-noun-unc

հարթելը/հարթելն

հարթելները/հարթելներն

հարթելներում

հարթելներիցս

հարթելներովս

հարթելներումս

հարթելներիցդ

հարթելներովդ

հարթելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian հարթեմ (hartʻem), from հարթ (hartʻ).

lbor

(figurative) to smooth over, to smooth away


անմահացնել

head

անմահացնել • (anmahacʻnel)

hy-verb

անմահացնել • (anmahacʻnel)

anmahacʻnel (romanization)
անմահացնել (infinitive)
անմահացնում (converb imperfective)
անմահացվել (passive)
անմահացնելիս (converb simultaneous)
անմահացրել (converb perfective)
անմահացր- (stem)
անմահացնելու (converb converb-i future)
անմահացրած (participle resultative)
անմահացնելիք (converb converb-ii future)
անմահացնող (participle subjective)
անմահացնի (connegative converb)
անմահացնում եմ (first-person indicative present singular)
անմահացնում ես (indicative present second-person singular)
անմահացնում է (indicative present singular third-person)
անմահացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
անմահացնում եք (indicative plural present second-person)
անմահացնում են (indicative plural present third-person)
անմահացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
անմահացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
անմահացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
անմահացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
անմահացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
անմահացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
անմահացնելու եմ (first-person future indicative singular)
անմահացնելու ես (future indicative second-person singular)
անմահացնելու է (future indicative singular third-person)
անմահացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
անմահացնելու եք (future indicative plural second-person)
անմահացնելու են (future indicative plural third-person)
անմահացնելու էի (first-person future indicative past singular)
անմահացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
անմահացնելու էր (future indicative past singular third-person)
անմահացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
անմահացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
անմահացնելու էին (future indicative past plural third-person)
անմահացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
անմահացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
անմահացրել է (indicative perfect present singular third-person)
անմահացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անմահացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
անմահացրել են (indicative perfect plural present third-person)
անմահացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
անմահացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անմահացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
անմահացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անմահացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անմահացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
անմահացրի (aorist first-person indicative singular)
անմահացրիր (aorist indicative second-person singular)
անմահացրեց (aorist indicative singular third-person)
անմահացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անմահացրիք (aorist indicative plural second-person)
անմահացրին (aorist indicative plural third-person)
անմահացնեմ (first-person present singular subjunctive)
անմահացնես (present second-person singular subjunctive)
անմահացնի (present singular subjunctive third-person)
անմահացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անմահացնեք (plural present second-person subjunctive)
անմահացնեն (plural present subjunctive third-person)
անմահացնեի (first-person past singular subjunctive)
անմահացնեիր (past second-person singular subjunctive)
անմահացներ (past singular subjunctive third-person)
անմահացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անմահացնեիք (past plural second-person subjunctive)
անմահացնեին (past plural subjunctive third-person)
կանմահացնեմ (conditional first-person future singular)
կանմահացնես (conditional future second-person singular)
կանմահացնի (conditional future singular third-person)
կանմահացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կանմահացնեք (conditional future plural second-person)
կանմահացնեն (conditional future plural third-person)
կանմահացնեի (conditional first-person past singular)
կանմահացնեիր (conditional past second-person singular)
կանմահացներ (conditional past singular third-person)
կանմահացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կանմահացնեիք (conditional past plural second-person)
կանմահացնեին (conditional past plural third-person)
անմահացրո՛ւ (imperative rare singular)
անմահացրա՛ (anmahacʻrú, anmahacʻrá*) (imperative rare singular)
անմահացրե՛ք (imperative plural rare)
չանմահացնել (infinitive negative)
չանմահացրած (negative participle resultative)
չանմահացնող (negative participle subjective)
չեմ անմահացնում (first-person indicative negative present singular)
չես անմահացնում (indicative negative present second-person singular)
չի անմահացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք անմահացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք անմահացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն անմահացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի անմահացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անմահացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անմահացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անմահացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անմահացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անմահացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ անմահացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես անմահացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի անմահացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք անմահացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք անմահացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն անմահացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի անմահացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր անմահացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր անմահացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք անմահացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք անմահացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին անմահացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ անմահացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անմահացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի անմահացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անմահացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք անմահացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անմահացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի անմահացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անմահացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անմահացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անմահացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անմահացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անմահացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չանմահացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չանմահացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանմահացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չանմահացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանմահացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանմահացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չանմահացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանմահացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չանմահացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չանմահացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանմահացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չանմահացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չանմահացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չանմահացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանմահացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չանմահացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանմահացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանմահացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ անմահացնի (conditional first-person future negative singular)
չես անմահացնի (conditional future negative second-person singular)
չի անմահացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք անմահացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք անմահացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն անմահացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի անմահացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր անմահացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր անմահացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք անմահացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք անմահացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին անմահացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ անմահացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ անմահացրեք (imperative negative plural rare)
անմահացնել (nominative singular singular-only)
անմահացնելու (dative singular singular-only)
անմահացնելուց (ablative singular singular-only)
անմահացնելով (instrumental singular singular-only)
անմահացնելում (locative singular singular-only)
անմահացնելը (definite nominative singular singular-only)
անմահացնելն (definite nominative singular singular-only)
անմահացնելուն (dative definite singular singular-only)
անմահացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անմահացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անմահացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անմահացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անմահացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
անմահացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնել (infinitive)
անմահացուցեր (evidential participle)
անմահացուիլ (passive)
անմահացնելու (converb converb-i future)
անմահացնելիք (converb converb-ii future)
անմահացուց- (stem)
անմահացներ (connegative converb)
անմահացուցած (participle resultative)
անմահացնող (participle subjective)
կ՚անմահացնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚անմահացնես (indicative present second-person singular)
կ՚անմահացնէ (indicative present singular third-person)
կ՚անմահացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚անմահացնէք (indicative plural present second-person)
կ՚անմահացնեն (indicative plural present)
կ՚անմահացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚անմահացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚անմահացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚անմահացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚անմահացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚անմահացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի անմահացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի անմահացնես (future indicative second-person singular)
պիտի անմահացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի անմահացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի անմահացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի անմահացնեն (future indicative plural)
պիտի անմահացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի անմահացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի անմահացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի անմահացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի անմահացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի անմահացնէին (future indicative past plural)
անմահացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
անմահացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
անմահացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
անմահացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անմահացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
անմահացուցած են (indicative perfect plural present)
անմահացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
անմահացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անմահացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
անմահացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անմահացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անմահացուցած էին (indicative pluperfect plural)
անմահացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
անմահացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
անմահացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
անմահացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
անմահացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
անմահացուցեր են (indicative perfect plural present)
անմահացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
անմահացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
անմահացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
անմահացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
անմահացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
անմահացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
անմահացուցի (aorist first-person indicative singular)
անմահացուցիր (aorist indicative second-person singular)
անմահացուց (aorist indicative singular third-person)
անմահացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
անմահացուցիք (aorist indicative plural second-person)
անմահացուցին (aorist indicative plural)
անմահացնեմ (first-person present singular subjunctive)
անմահացնես (present second-person singular subjunctive)
անմահացնէ (present singular subjunctive third-person)
անմահացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
անմահացնէք (plural present second-person subjunctive)
անմահացնեն (plural present subjunctive)
անմահացնէի (first-person past singular subjunctive)
անմահացնէիր (past second-person singular subjunctive)
անմահացնէր (past singular subjunctive third-person)
անմահացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
անմահացնէիք (past plural second-person subjunctive)
անմահացնէին (past plural subjunctive)
անմահացո՛ւր (imperative second-person singular)
անմահացուցէ՛ք (imperative rare)
չանմահացնել (infinitive negative)
չանմահացուցած (negative participle resultative)
չանմահացնող (negative participle subjective)
չեմ անմահացներ (first-person indicative negative present singular)
չես անմահացներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚անմահացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք անմահացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք անմահացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն անմահացներ (indicative negative plural present)
չէի անմահացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր անմահացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր անմահացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք անմահացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք անմահացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին անմահացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չանմահացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չանմահացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չանմահացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չանմահացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չանմահացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չանմահացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չանմահացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չանմահացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չանմահացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չանմահացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չանմահացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չանմահացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ անմահացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անմահացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ անմահացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անմահացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք անմահացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անմահացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի անմահացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անմահացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անմահացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անմահացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անմահացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անմահացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ անմահացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես անմահացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ անմահացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք անմահացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք անմահացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն անմահացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի անմահացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր անմահացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր անմահացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք անմահացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք անմահացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին անմահացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չանմահացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չանմահացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չանմահացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չանմահացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չանմահացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չանմահացուցին (aorist indicative negative plural)
չանմահացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չանմահացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չանմահացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չանմահացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չանմահացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չանմահացնեն (negative plural present subjunctive)
չանմահացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չանմահացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չանմահացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չանմահացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չանմահացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չանմահացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ անմահացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ անմահացնէք (imperative negative rare)
անմահացնել (nominative singular singular-only)
անմահացնելու (dative singular singular-only)
անմահացնելէ (ablative singular singular-only)
անմահացնելով (instrumental singular singular-only)
անմահացնելը (definite nominative singular singular-only)
անմահացնելն (definite nominative singular singular-only)
անմահացնելուն (dative definite singular singular-only)
անմահացնելէն (ablative definite singular singular-only)
անմահացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
անմահացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
անմահացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
անմահացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
անմահացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
անմահացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
անմահացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
անմահացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

անմահացնելիս

անմահացնելու

անմահացնելիք

անմահացնող

անմահացրեցիր

անմահացրեցինք

անմահացրեցիք

անմահացրեցին

անմահացնեինք

անմահացրո՛ւ, անմահացրա՛*

մի՛ անմահացրու, մի՛ անմահացրա*

մի՛ անմահացրեք

hy-decl-noun-unc

անմահացնելը/անմահացնելն

անմահացնելներ

անմահացնելները/անմահացնելներն

անմահացնելու

անմահացնելուն

անմահացնելների

անմահացնելներին

անմահացնելուց

անմահացնելներից

անմահացնելով

անմահացնելներով

անմահացնելում

անմահացնելներում

անմահացնելներս

անմահացնելուս

անմահացնելներիս

անմահացնելուցս

անմահացնելներիցս

անմահացնելովս

անմահացնելներովս

անմահացնելումս

անմահացնելներումս

անմահացնելներդ

անմահացնելուդ

անմահացնելներիդ

անմահացնելուցդ

անմահացնելներիցդ

անմահացնելովդ

անմահացնելներովդ

անմահացնելումդ

անմահացնելներումդ

hyw-conj

անմահացնելիք

անմահացնելու

չ՚անմահացներ

անմահացուցած

անմահացուցեր

անմահացնող

անմահացուցիր

անմահացուցինք

անմահացուցիք

անմահացուցին

կ՚անմահացնեմ

կ՚անմահացնես

կ՚անմահացնենք

կ՚անմահացնէք

կ՚անմահացնեն

կ՚անմահացնէի

կ՚անմահացնէիր

կ՚անմահացնէր

անմահացնէինք

կ՚անմահացնէինք

կ՚անմահացնէիք

կ՚անմահացնէին

անմահացուցէ՛ք

մի՛ անմահացներ

մի՛ անմահացնէք

hyw-decl-noun-unc

անմահացնելը/անմահացնելն

անմահացնելներ

անմահացնելները/անմահացնելներն

անմահացնելու

անմահացնելուն

անմահացնելէն

անմահացնելովը/անմահացնելովն

անմահացնելներու

անմահացնելներուն

անմահացնելներէն

անմահացնելներովը/անմահացնելներովն

անմահացնելներէ

անմահացնելով

անմահացնելներով

անմահացնելներս

անմահացնելուս

անմահացնելներուս

անմահացնելէս

անմահացնելներէս

անմահացնելովս

անմահացնելներովս

անմահացնելներդ

անմահացնելուդ

անմահացնելներէդ

անմահացնելէդ

անմահացնելներէդ

անմահացնելովդ

անմահացնելներովդ

From Old Armenian անմահացուցանեմ (anmahacʻucʻanem).

der

անմահացուցանեմ

անմահանալ անմահանալ#Armenian

causative of անմահանալ (anmahanal): to immortalise


անցել

head

անցել • (ancʻel)

անցնել անցնել#Armenian


վատնել

vatnel (romanization)
վատնել (infinitive)
վատնում (converb imperfective)
վատնվել (passive)
վատնելիս (converb simultaneous)
վատնել (converb perfective)
վատն- (stem)
վատնելու (converb converb-i future)
վատնած (participle resultative)
վատնելիք (converb converb-ii future)
վատնող (participle subjective)
վատնի (connegative converb)
վատնում եմ (first-person indicative present singular)
վատնում ես (indicative present second-person singular)
վատնում է (indicative present singular third-person)
վատնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վատնում եք (indicative plural present second-person)
վատնում են (indicative plural present third-person)
վատնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վատնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վատնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վատնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վատնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վատնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վատնելու եմ (first-person future indicative singular)
վատնելու ես (future indicative second-person singular)
վատնելու է (future indicative singular third-person)
վատնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վատնելու եք (future indicative plural second-person)
վատնելու են (future indicative plural third-person)
վատնելու էի (first-person future indicative past singular)
վատնելու էիր (future indicative past second-person singular)
վատնելու էր (future indicative past singular third-person)
վատնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վատնելու էիք (future indicative past plural second-person)
վատնելու էին (future indicative past plural third-person)
վատնել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վատնել ես (indicative perfect present second-person singular)
վատնել է (indicative perfect present singular third-person)
վատնել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վատնել եք (indicative perfect plural present second-person)
վատնել են (indicative perfect plural present third-person)
վատնել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վատնել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վատնել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վատնել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վատնել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վատնել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վատնեցի (aorist first-person indicative singular)
վատնի (vatnecʻi, vatni*) (aorist first-person indicative singular)
վատնեցիր (aorist indicative second-person singular)
վատնիր (vatnecʻir, vatnir*) (aorist indicative second-person singular)
վատնեց (aorist indicative singular third-person)
վատնեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վատնինք (vatnecʻinkʻ, vatninkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վատնեցիք (aorist indicative plural second-person)
վատնիք (vatnecʻikʻ, vatnikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վատնեցին (aorist indicative plural third-person)
վատնին (vatnecʻin, vatnin*) (aorist indicative plural third-person)
վատնեմ (first-person present singular subjunctive)
վատնես (present second-person singular subjunctive)
վատնի (present singular subjunctive third-person)
վատնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վատնեք (plural present second-person subjunctive)
վատնեն (plural present subjunctive third-person)
վատնեի (first-person past singular subjunctive)
վատնեիր (past second-person singular subjunctive)
վատներ (past singular subjunctive third-person)
վատնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վատնեիք (past plural second-person subjunctive)
վատնեին (past plural subjunctive third-person)
կվատնեմ (conditional first-person future singular)
կվատնես (conditional future second-person singular)
կվատնի (conditional future singular third-person)
կվատնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվատնեք (conditional future plural second-person)
կվատնեն (conditional future plural third-person)
կվատնեի (conditional first-person past singular)
կվատնեիր (conditional past second-person singular)
կվատներ (conditional past singular third-person)
կվատնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվատնեիք (conditional past plural second-person)
կվատնեին (conditional past plural third-person)
վատնի՛ր (imperative rare singular)
վատնի՛ (vatnír, vatní*) (imperative rare singular)
վատնե՛ք (imperative plural rare)
վատնեցե՛ք (vatnékʻ, vatnecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չվատնել (infinitive negative)
չվատնած (negative participle resultative)
չվատնող (negative participle subjective)
չեմ վատնում (first-person indicative negative present singular)
չես վատնում (indicative negative present second-person singular)
չի վատնում (indicative negative present singular third-person)
չենք վատնում (first-person indicative negative plural present)
չեք վատնում (indicative negative plural present second-person)
չեն վատնում (indicative negative plural present third-person)
չէի վատնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վատնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վատնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վատնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վատնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վատնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վատնելու (first-person future indicative negative singular)
չես վատնելու (future indicative negative second-person singular)
չի վատնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վատնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վատնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վատնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վատնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վատնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վատնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վատնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վատնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վատնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վատնել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վատնել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վատնել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վատնել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վատնել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վատնել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վատնել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վատնել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վատնել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վատնել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վատնել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վատնել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվատնեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվատնի (čʻvatnecʻi, čʻvatni*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվատնեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվատնիր (čʻvatnecʻir, čʻvatnir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չվատնեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվատնեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվատնինք (čʻvatnecʻinkʻ, čʻvatninkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չվատնեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվատնիք (čʻvatnecʻikʻ, čʻvatnikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չվատնեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվատնին (čʻvatnecʻin, čʻvatnin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չվատնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվատնես (negative present second-person singular subjunctive)
չվատնի (negative present singular subjunctive third-person)
չվատնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվատնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվատնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվատնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվատնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվատներ (negative past singular subjunctive third-person)
չվատնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվատնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվատնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վատնի (conditional first-person future negative singular)
չես վատնի (conditional future negative second-person singular)
չի վատնի (conditional future negative singular third-person)
չենք վատնի (conditional first-person future negative plural)
չեք վատնի (conditional future negative plural second-person)
չեն վատնի (conditional future negative plural third-person)
չէի վատնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վատնի (conditional negative past second-person singular)
չէր վատնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վատնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վատնի (conditional negative past plural second-person)
չէին վատնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վատնիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վատնի (mí vatnir, mí vatni*) (imperative negative rare singular)
մի՛ վատնեք (imperative negative plural rare)
վատնել (nominative singular singular-only)
վատնելու (dative singular singular-only)
վատնելուց (ablative singular singular-only)
վատնելով (instrumental singular singular-only)
վատնելում (locative singular singular-only)
վատնելը (definite nominative singular singular-only)
վատնելն (definite nominative singular singular-only)
վատնելուն (dative definite singular singular-only)
վատնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վատնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վատնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վատնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վատնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վատնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վատնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վատնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վատնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վատնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վատնող

վատնի՛ր, վատնի՛*

վատնե՛ք, վատնեցե՛ք**

մի՛ վատնիր, մի՛ վատնի*

մի՛ վատնեք, մի՛ վատնեցեք**

hy-decl-noun-unc

վատնելը/վատնելն

վատնելները/վատնելներն

վատնելներում

վատնելներիցս

վատնելներովս

վատնելներումս

վատնելներիցդ

վատնելներովդ

վատնելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian վատնեմ (vatnem).


ընտելանալ

head

ընտելանալ • (əntelanal)

hy-verb

ընտելանալ • (əntelanal)

əntelanal (romanization)
ընտելանալ (infinitive)
ընտելանում (converb imperfective)
ընտելանալիս (converb simultaneous)
ընտելացնել (causative)
ընտելացել (converb perfective)
ընտելաց- (stem)
ընտելանալու (converb converb-i future)
ընտելացած (participle resultative)
ընտելանալիք (converb converb-ii future)
ընտելացող (participle subjective)
ընտելանա (connegative converb)
ընտելանում եմ (first-person indicative present singular)
ընտելանում ես (indicative present second-person singular)
ընտելանում է (indicative present singular third-person)
ընտելանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ընտելանում եք (indicative plural present second-person)
ընտելանում են (indicative plural present third-person)
ընտելանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ընտելանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ընտելանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ընտելանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ընտելանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ընտելանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ընտելանալու եմ (first-person future indicative singular)
ընտելանալու ես (future indicative second-person singular)
ընտելանալու է (future indicative singular third-person)
ընտելանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ընտելանալու եք (future indicative plural second-person)
ընտելանալու են (future indicative plural third-person)
ընտելանալու էի (first-person future indicative past singular)
ընտելանալու էիր (future indicative past second-person singular)
ընտելանալու էր (future indicative past singular third-person)
ընտելանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ընտելանալու էիք (future indicative past plural second-person)
ընտելանալու էին (future indicative past plural third-person)
ընտելացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ընտելացել ես (indicative perfect present second-person singular)
ընտելացել է (indicative perfect present singular third-person)
ընտելացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ընտելացել եք (indicative perfect plural present second-person)
ընտելացել են (indicative perfect plural present third-person)
ընտելացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ընտելացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ընտելացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ընտելացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ընտելացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ընտելացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ընտելացա (aorist first-person indicative singular)
ընտելացար (aorist indicative second-person singular)
ընտելացավ (aorist indicative singular third-person)
ընտելացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ընտելացաք (aorist indicative plural second-person)
ընտելացան (aorist indicative plural third-person)
ընտելանամ (first-person present singular subjunctive)
ընտելանաս (present second-person singular subjunctive)
ընտելանա (present singular subjunctive third-person)
ընտելանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ընտելանաք (plural present second-person subjunctive)
ընտելանան (plural present subjunctive third-person)
ընտելանայի (first-person past singular subjunctive)
ընտելանայիր (past second-person singular subjunctive)
ընտելանար (past singular subjunctive third-person)
ընտելանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ընտելանայիք (past plural second-person subjunctive)
ընտելանային (past plural subjunctive third-person)
կընտելանամ (conditional first-person future singular)
կընտելանաս (conditional future second-person singular)
կընտելանա (conditional future singular third-person)
կընտելանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կընտելանաք (conditional future plural second-person)
կընտելանան (conditional future plural third-person)
կընտելանայի (conditional first-person past singular)
կընտելանայիր (conditional past second-person singular)
կընտելանար (conditional past singular third-person)
կընտելանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կընտելանայիք (conditional past plural second-person)
կընտելանային (conditional past plural third-person)
ընտելացի՛ր (imperative rare singular)
ընտելացի՛ (əntelacʻír, əntelacʻí*) (imperative rare singular)
ընտելացե՛ք (imperative plural rare)
չընտելանալ (infinitive negative)
չընտելացած (negative participle resultative)
չընտելացող (negative participle subjective)
չեմ ընտելանում (first-person indicative negative present singular)
չես ընտելանում (indicative negative present second-person singular)
չի ընտելանում (indicative negative present singular third-person)
չենք ընտելանում (first-person indicative negative plural present)
չեք ընտելանում (indicative negative plural present second-person)
չեն ընտելանում (indicative negative plural present third-person)
չէի ընտելանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ընտելանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ընտելանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ընտելանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ընտելանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ընտելանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ընտելանալու (first-person future indicative negative singular)
չես ընտելանալու (future indicative negative second-person singular)
չի ընտելանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք ընտելանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք ընտելանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն ընտելանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի ընտելանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ընտելանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ընտելանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ընտելանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ընտելանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ընտելանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ընտելացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ընտելացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ընտելացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ընտելացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ընտելացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ընտելացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ընտելացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ընտելացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ընտելացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ընտելացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ընտելացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ընտելացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չընտելացա (aorist first-person indicative negative singular)
չընտելացար (aorist indicative negative second-person singular)
չընտելացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չընտելացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չընտելացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չընտելացան (aorist indicative negative plural third-person)
չընտելանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չընտելանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չընտելանա (negative present singular subjunctive third-person)
չընտելանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չընտելանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չընտելանան (negative plural present subjunctive third-person)
չընտելանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չընտելանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չընտելանար (negative past singular subjunctive third-person)
չընտելանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չընտելանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չընտելանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ընտելանա (conditional first-person future negative singular)
չես ընտելանա (conditional future negative second-person singular)
չի ընտելանա (conditional future negative singular third-person)
չենք ընտելանա (conditional first-person future negative plural)
չեք ընտելանա (conditional future negative plural second-person)
չեն ընտելանա (conditional future negative plural third-person)
չէի ընտելանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր ընտելանա (conditional negative past second-person singular)
չէր ընտելանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք ընտելանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք ընտելանա (conditional negative past plural second-person)
չէին ընտելանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ընտելացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ընտելացեք (imperative negative plural rare)
ընտելանալ (nominative singular singular-only)
ընտելանալու (dative singular singular-only)
ընտելանալուց (ablative singular singular-only)
ընտելանալով (instrumental singular singular-only)
ընտելանալում (locative singular singular-only)
ընտելանալը (definite nominative singular singular-only)
ընտելանալն (definite nominative singular singular-only)
ընտելանալուն (dative definite singular singular-only)
ընտելանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ընտելանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ընտելանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ընտելանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ընտելանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ընտելանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ընտելանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ընտելանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ընտելանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ընտելանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ընտելացող

ընտելանայինք

ընտելացի՛ր, ընտելացի՛*

մի՛ ընտելացիր, մի՛ ընտելացի*

մի՛ ընտելացեք

hy-decl-noun-unc

ընտելանալը/ընտելանալն

ընտելանալներ

ընտելանալները/ընտելանալներն

ընտելանալուն

ընտելանալների

ընտելանալներին

ընտելանալուց

ընտելանալներից

ընտելանալներով

ընտելանալում

ընտելանալներում

ընտելանալներս

ընտելանալուս

ընտելանալներիս

ընտելանալուցս

ընտելանալներիցս

ընտելանալովս

ընտելանալներովս

ընտելանալումս

ընտելանալներումս

ընտելանալներդ

ընտելանալուդ

ընտելանալներիդ

ընտելանալուցդ

ընտելանալներիցդ

ընտելանալովդ

ընտելանալներովդ

ընտելանալումդ

ընտելանալներումդ

Learned borrowing from Old Armenian ընդելանիմ (əndelanim), from ընդ (ənd) + ելանեմ (elanem).

lbor

(intransitive) to become tame, domesticated