նպաստել

npastel (romanization)
նպաստել (infinitive)
նպաստում (converb imperfective)
նպաստվել (passive)
նպաստելիս (converb simultaneous)
նպաստել (converb perfective)
նպաստ- (stem)
նպաստելու (converb converb-i future)
նպաստած (participle resultative)
նպաստելիք (converb converb-ii future)
նպաստող (participle subjective)
նպաստի (connegative converb)
նպաստում եմ (first-person indicative present singular)
նպաստում ես (indicative present second-person singular)
նպաստում է (indicative present singular third-person)
նպաստում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
նպաստում եք (indicative plural present second-person)
նպաստում են (indicative plural present third-person)
նպաստում էի (first-person imperfective indicative past singular)
նպաստում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
նպաստում էր (imperfective indicative past singular third-person)
նպաստում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
նպաստում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
նպաստում էին (imperfective indicative past plural third-person)
նպաստելու եմ (first-person future indicative singular)
նպաստելու ես (future indicative second-person singular)
նպաստելու է (future indicative singular third-person)
նպաստելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
նպաստելու եք (future indicative plural second-person)
նպաստելու են (future indicative plural third-person)
նպաստելու էի (first-person future indicative past singular)
նպաստելու էիր (future indicative past second-person singular)
նպաստելու էր (future indicative past singular third-person)
նպաստելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
նպաստելու էիք (future indicative past plural second-person)
նպաստելու էին (future indicative past plural third-person)
նպաստել եմ (first-person indicative perfect present singular)
նպաստել ես (indicative perfect present second-person singular)
նպաստել է (indicative perfect present singular third-person)
նպաստել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
նպաստել եք (indicative perfect plural present second-person)
նպաստել են (indicative perfect plural present third-person)
նպաստել էի (first-person indicative pluperfect singular)
նպաստել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
նպաստել էր (indicative pluperfect singular third-person)
նպաստել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
նպաստել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
նպաստել էին (indicative pluperfect plural third-person)
նպաստեցի (aorist first-person indicative singular)
նպաստի (npastecʻi, npasti*) (aorist first-person indicative singular)
նպաստեցիր (aorist indicative second-person singular)
նպաստիր (npastecʻir, npastir*) (aorist indicative second-person singular)
նպաստեց (aorist indicative singular third-person)
նպաստեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նպաստինք (npastecʻinkʻ, npastinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նպաստեցիք (aorist indicative plural second-person)
նպաստիք (npastecʻikʻ, npastikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
նպաստեցին (aorist indicative plural third-person)
նպաստին (npastecʻin, npastin*) (aorist indicative plural third-person)
նպաստեմ (first-person present singular subjunctive)
նպաստես (present second-person singular subjunctive)
նպաստի (present singular subjunctive third-person)
նպաստենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
նպաստեք (plural present second-person subjunctive)
նպաստեն (plural present subjunctive third-person)
նպաստեի (first-person past singular subjunctive)
նպաստեիր (past second-person singular subjunctive)
նպաստեր (past singular subjunctive third-person)
նպաստեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
նպաստեիք (past plural second-person subjunctive)
նպաստեին (past plural subjunctive third-person)
կնպաստեմ (conditional first-person future singular)
կնպաստես (conditional future second-person singular)
կնպաստի (conditional future singular third-person)
կնպաստենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կնպաստեք (conditional future plural second-person)
կնպաստեն (conditional future plural third-person)
կնպաստեի (conditional first-person past singular)
կնպաստեիր (conditional past second-person singular)
կնպաստեր (conditional past singular third-person)
կնպաստեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կնպաստեիք (conditional past plural second-person)
կնպաստեին (conditional past plural third-person)
նպաստի՛ր (imperative rare singular)
նպաստի՛ (npastír, npastí*) (imperative rare singular)
նպաստե՛ք (imperative plural rare)
նպաստեցե՛ք (npastékʻ, npastecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չնպաստել (infinitive negative)
չնպաստած (negative participle resultative)
չնպաստող (negative participle subjective)
չեմ նպաստում (first-person indicative negative present singular)
չես նպաստում (indicative negative present second-person singular)
չի նպաստում (indicative negative present singular third-person)
չենք նպաստում (first-person indicative negative plural present)
չեք նպաստում (indicative negative plural present second-person)
չեն նպաստում (indicative negative plural present third-person)
չէի նպաստում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր նպաստում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր նպաստում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք նպաստում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք նպաստում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին նպաստում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ նպաստելու (first-person future indicative negative singular)
չես նպաստելու (future indicative negative second-person singular)
չի նպաստելու (future indicative negative singular third-person)
չենք նպաստելու (first-person future indicative negative plural)
չեք նպաստելու (future indicative negative plural second-person)
չեն նպաստելու (future indicative negative plural third-person)
չէի նպաստելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր նպաստելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր նպաստելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք նպաստելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք նպաստելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին նպաստելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ նպաստել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես նպաստել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի նպաստել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք նպաստել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք նպաստել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն նպաստել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի նպաստել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր նպաստել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր նպաստել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք նպաստել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք նպաստել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին նպաստել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չնպաստեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չնպաստի (čʻnpastecʻi, čʻnpasti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չնպաստեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չնպաստիր (čʻnpastecʻir, čʻnpastir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չնպաստեց (aorist indicative negative singular third-person)
չնպաստեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չնպաստեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չնպաստիք (čʻnpastecʻikʻ, čʻnpastikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չնպաստեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չնպաստին (čʻnpastecʻin, čʻnpastin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չնպաստեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չնպաստես (negative present second-person singular subjunctive)
չնպաստի (negative present singular subjunctive third-person)
չնպաստենք (first-person negative plural present subjunctive)
չնպաստեք (negative plural present second-person subjunctive)
չնպաստեն (negative plural present subjunctive third-person)
չնպաստեի (first-person negative past singular subjunctive)
չնպաստեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չնպաստեր (negative past singular subjunctive third-person)
չնպաստեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չնպաստեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չնպաստեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ նպաստի (conditional first-person future negative singular)
չես նպաստի (conditional future negative second-person singular)
չի նպաստի (conditional future negative singular third-person)
չենք նպաստի (conditional first-person future negative plural)
չեք նպաստի (conditional future negative plural second-person)
չեն նպաստի (conditional future negative plural third-person)
չէի նպաստի (conditional first-person negative past singular)
չէիր նպաստի (conditional negative past second-person singular)
չէր նպաստի (conditional negative past singular third-person)
չէինք նպաստի (conditional first-person negative past plural)
չէիք նպաստի (conditional negative past plural second-person)
չէին նպաստի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ նպաստիր (imperative negative rare singular)
մի՛ նպաստի (mí npastir, mí npasti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ նպաստեք (imperative negative plural rare)
նպաստել (nominative singular singular-only)
նպաստելու (dative singular singular-only)
նպաստելուց (ablative singular singular-only)
նպաստելով (instrumental singular singular-only)
նպաստելում (locative singular singular-only)
նպաստելը (definite nominative singular singular-only)
նպաստելն (definite nominative singular singular-only)
նպաստելուն (dative definite singular singular-only)
նպաստելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
նպաստելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
նպաստելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
նպաստելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
նպաստելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
նպաստելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
նպաստելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
նպաստելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
նպաստելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
նպաստելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

նպաստող

նպաստի՛ր, նպաստի՛*

նպաստե՛ք, նպաստեցե՛ք**

մի՛ նպաստիր, մի՛ նպաստի*

մի՛ նպաստեք, մի՛ նպաստեցեք**

hy-decl-noun-unc

նպաստելը/նպաստելն

նպաստելները/նպաստելներն

նպաստելներին

նպաստելներից

նպաստելներով

նպաստելներում

նպաստելներիս

նպաստելներիցս

նպաստելներովս

նպաստելներումս

նպաստելներիդ

նպաստելներիցդ

նպաստելներովդ

նպաստելներումդ


մղել

head

մղել • (mġel)

hy-verb

մղել • (mġel)

mġel (romanization)
մղել (infinitive)
մղում (converb imperfective)
մղվել (passive)
մղելիս (converb simultaneous)
մղել (converb perfective)
մղ- (stem)
մղելու (converb converb-i future)
մղած (participle resultative)
մղելիք (converb converb-ii future)
մղող (participle subjective)
մղի (connegative converb)
մղում եմ (first-person indicative present singular)
մղում ես (indicative present second-person singular)
մղում է (indicative present singular third-person)
մղում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մղում եք (indicative plural present second-person)
մղում են (indicative plural present third-person)
մղում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մղում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մղում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մղում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մղում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մղում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մղելու եմ (first-person future indicative singular)
մղելու ես (future indicative second-person singular)
մղելու է (future indicative singular third-person)
մղելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մղելու եք (future indicative plural second-person)
մղելու են (future indicative plural third-person)
մղելու էի (first-person future indicative past singular)
մղելու էիր (future indicative past second-person singular)
մղելու էր (future indicative past singular third-person)
մղելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մղելու էիք (future indicative past plural second-person)
մղելու էին (future indicative past plural third-person)
մղել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մղել ես (indicative perfect present second-person singular)
մղել է (indicative perfect present singular third-person)
մղել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մղել եք (indicative perfect plural present second-person)
մղել են (indicative perfect plural present third-person)
մղել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մղել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մղել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մղել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մղել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մղել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մղեցի (aorist first-person indicative singular)
մղի (mġecʻi, mġi*) (aorist first-person indicative singular)
մղեցիր (aorist indicative second-person singular)
մղիր (mġecʻir, mġir*) (aorist indicative second-person singular)
մղեց (aorist indicative singular third-person)
մղեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մղինք (mġecʻinkʻ, mġinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մղեցիք (aorist indicative plural second-person)
մղիք (mġecʻikʻ, mġikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
մղեցին (aorist indicative plural third-person)
մղին (mġecʻin, mġin*) (aorist indicative plural third-person)
մղեմ (first-person present singular subjunctive)
մղես (present second-person singular subjunctive)
մղի (present singular subjunctive third-person)
մղենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մղեք (plural present second-person subjunctive)
մղեն (plural present subjunctive third-person)
մղեի (first-person past singular subjunctive)
մղեիր (past second-person singular subjunctive)
մղեր (past singular subjunctive third-person)
մղեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մղեիք (past plural second-person subjunctive)
մղեին (past plural subjunctive third-person)
կմղեմ (conditional first-person future singular)
կմղես (conditional future second-person singular)
կմղի (conditional future singular third-person)
կմղենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմղեք (conditional future plural second-person)
կմղեն (conditional future plural third-person)
կմղեի (conditional first-person past singular)
կմղեիր (conditional past second-person singular)
կմղեր (conditional past singular third-person)
կմղեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմղեիք (conditional past plural second-person)
կմղեին (conditional past plural third-person)
մղի՛ր (imperative rare singular)
մղի՛ (mġír, mġí*) (imperative rare singular)
մղե՛ք (imperative plural rare)
մղեցե՛ք (mġékʻ, mġecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չմղել (infinitive negative)
չմղած (negative participle resultative)
չմղող (negative participle subjective)
չեմ մղում (first-person indicative negative present singular)
չես մղում (indicative negative present second-person singular)
չի մղում (indicative negative present singular third-person)
չենք մղում (first-person indicative negative plural present)
չեք մղում (indicative negative plural present second-person)
չեն մղում (indicative negative plural present third-person)
չէի մղում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մղում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մղում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մղում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մղում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մղում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մղելու (first-person future indicative negative singular)
չես մղելու (future indicative negative second-person singular)
չի մղելու (future indicative negative singular third-person)
չենք մղելու (first-person future indicative negative plural)
չեք մղելու (future indicative negative plural second-person)
չեն մղելու (future indicative negative plural third-person)
չէի մղելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մղելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մղելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մղելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մղելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մղելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մղել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մղել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մղել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մղել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մղել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մղել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մղել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մղել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մղել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մղել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մղել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մղել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմղեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմղի (čʻmġecʻi, čʻmġi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չմղեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմղիր (čʻmġecʻir, čʻmġir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չմղեց (aorist indicative negative singular third-person)
չմղեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմղինք (čʻmġecʻinkʻ, čʻmġinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չմղեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմղիք (čʻmġecʻikʻ, čʻmġikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չմղեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չմղին (čʻmġecʻin, čʻmġin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չմղեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմղես (negative present second-person singular subjunctive)
չմղի (negative present singular subjunctive third-person)
չմղենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմղեք (negative plural present second-person subjunctive)
չմղեն (negative plural present subjunctive third-person)
չմղեի (first-person negative past singular subjunctive)
չմղեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմղեր (negative past singular subjunctive third-person)
չմղեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմղեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմղեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մղի (conditional first-person future negative singular)
չես մղի (conditional future negative second-person singular)
չի մղի (conditional future negative singular third-person)
չենք մղի (conditional first-person future negative plural)
չեք մղի (conditional future negative plural second-person)
չեն մղի (conditional future negative plural third-person)
չէի մղի (conditional first-person negative past singular)
չէիր մղի (conditional negative past second-person singular)
չէր մղի (conditional negative past singular third-person)
չէինք մղի (conditional first-person negative past plural)
չէիք մղի (conditional negative past plural second-person)
չէին մղի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մղիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մղի (mí mġir, mí mġi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ մղեք (imperative negative plural rare)
մի՛ մղեցեք (mí mġekʻ, mí mġecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
մղել (nominative singular singular-only)
մղելու (dative singular singular-only)
մղելուց (ablative singular singular-only)
մղելով (instrumental singular singular-only)
մղելում (locative singular singular-only)
մղելը (definite nominative singular singular-only)
մղելն (definite nominative singular singular-only)
մղելուն (dative definite singular singular-only)
մղելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մղելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մղելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մղելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մղելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մղելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մղելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մղելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մղելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մղելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մղող

մղի՛ր, մղի՛*

մղե՛ք, մղեցե՛ք**

մի՛ մղիր, մի՛ մղի*

մի՛ մղեք, մի՛ մղեցեք**

hy-decl-noun-unc

մղելները/մղելներն

Learned borrowing from Old Armenian մղեմ (młem).

learned borrowing

to push away, to carry away, to take away

(figuratively) to compel, to drive, to attract


արտագաղթող

head

արտագաղթող • (artagaġtʻoġ)

artagaġtʻoġ (romanization)
արտագաղթող (nominative singular)
արտագաղթողներ (nominative plural)
արտագաղթողի (dative singular)
արտագաղթողների (dative plural)
արտագաղթողից (ablative singular)
արտագաղթողներից (ablative plural)
արտագաղթողով (instrumental singular)
արտագաղթողներով (instrumental plural)
արտագաղթողում (locative singular)
արտագաղթողներում (locative plural)
արտագաղթողը (definite nominative singular)
արտագաղթողն (definite nominative singular)
արտագաղթողները (definite nominative plural)
արտագաղթողներն (definite nominative plural)
արտագաղթողին (dative definite singular)
արտագաղթողներին (dative definite plural)
արտագաղթողս (first-person nominative possessive singular)
արտագաղթողներս (first-person nominative plural possessive)
արտագաղթողիս (dative first-person possessive singular)
արտագաղթողներիս (dative first-person plural possessive)
արտագաղթողիցս (ablative first-person possessive singular)
արտագաղթողներիցս (ablative first-person plural possessive)
արտագաղթողովս (first-person instrumental possessive singular)
արտագաղթողներովս (first-person instrumental plural possessive)
արտագաղթողումս (first-person locative possessive singular)
արտագաղթողներումս (first-person locative plural possessive)
արտագաղթողդ (nominative possessive second-person singular)
արտագաղթողներդ (nominative plural possessive second-person)
արտագաղթողիդ (dative possessive second-person singular)
արտագաղթողներիդ (dative plural possessive second-person)
արտագաղթողիցդ (ablative possessive second-person singular)
արտագաղթողներիցդ (ablative plural possessive second-person)
արտագաղթողովդ (instrumental possessive second-person singular)
արտագաղթողներովդ (instrumental plural possessive second-person)
արտագաղթողումդ (locative possessive second-person singular)
արտագաղթողներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

արտագաղթողը/արտագաղթողն

արտագաղթողներ

արտագաղթողները/արտագաղթողներն

արտագաղթողին

արտագաղթողների

արտագաղթողներին

արտագաղթողից

արտագաղթողներից

արտագաղթողով

արտագաղթողներով

արտագաղթողում

արտագաղթողներում

արտագաղթողներս

արտագաղթողիս

արտագաղթողներիս

արտագաղթողիցս

արտագաղթողներիցս

արտագաղթողովս

արտագաղթողներովս

արտագաղթողումս

արտագաղթողներումս

արտագաղթողներդ

արտագաղթողիդ

արտագաղթողներիդ

արտագաղթողիցդ

արտագաղթողներիցդ

արտագաղթողովդ

արտագաղթողներովդ

արտագաղթողումդ

արտագաղթողներումդ

/ɑɾtɑɡɑχˈtʰoʁ/

[ɑɾtɑɡɑχtʰóʁ]

/ɑɾdɑkɑχˈtoʁ/

[ɑɾdɑkʰɑχtʰóʁ]

արտագաղթել արտագաղթել#Armenian

resultative participle of արտագաղթել (artagaġtʻel)


կանխել

kanxel (romanization)
կանխել (infinitive)
կանխում (converb imperfective)
կանխվել (passive)
կանխելիս (converb simultaneous)
կանխել (converb perfective)
կանխ- (stem)
կանխելու (converb converb-i future)
կանխած (participle resultative)
կանխելիք (converb converb-ii future)
կանխող (participle subjective)
կանխի (connegative converb)
կանխում եմ (first-person indicative present singular)
կանխում ես (indicative present second-person singular)
կանխում է (indicative present singular third-person)
կանխում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կանխում եք (indicative plural present second-person)
կանխում են (indicative plural present third-person)
կանխում էի (first-person imperfective indicative past singular)
կանխում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
կանխում էր (imperfective indicative past singular third-person)
կանխում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կանխում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
կանխում էին (imperfective indicative past plural third-person)
կանխելու եմ (first-person future indicative singular)
կանխելու ես (future indicative second-person singular)
կանխելու է (future indicative singular third-person)
կանխելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
կանխելու եք (future indicative plural second-person)
կանխելու են (future indicative plural third-person)
կանխելու էի (first-person future indicative past singular)
կանխելու էիր (future indicative past second-person singular)
կանխելու էր (future indicative past singular third-person)
կանխելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
կանխելու էիք (future indicative past plural second-person)
կանխելու էին (future indicative past plural third-person)
կանխել եմ (first-person indicative perfect present singular)
կանխել ես (indicative perfect present second-person singular)
կանխել է (indicative perfect present singular third-person)
կանխել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կանխել եք (indicative perfect plural present second-person)
կանխել են (indicative perfect plural present third-person)
կանխել էի (first-person indicative pluperfect singular)
կանխել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կանխել էր (indicative pluperfect singular third-person)
կանխել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կանխել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կանխել էին (indicative pluperfect plural third-person)
կանխեցի (aorist first-person indicative singular)
կանխի (kanxecʻi, kanxi*) (aorist first-person indicative singular)
կանխեցիր (aorist indicative second-person singular)
կանխիր (kanxecʻir, kanxir*) (aorist indicative second-person singular)
կանխեց (aorist indicative singular third-person)
կանխեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կանխինք (kanxecʻinkʻ, kanxinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կանխեցիք (aorist indicative plural second-person)
կանխիք (kanxecʻikʻ, kanxikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
կանխեցին (aorist indicative plural third-person)
կանխին (kanxecʻin, kanxin*) (aorist indicative plural third-person)
կանխեմ (first-person present singular subjunctive)
կանխես (present second-person singular subjunctive)
կանխի (present singular subjunctive third-person)
կանխենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կանխեք (plural present second-person subjunctive)
կանխեն (plural present subjunctive third-person)
կանխեի (first-person past singular subjunctive)
կանխեիր (past second-person singular subjunctive)
կանխեր (past singular subjunctive third-person)
կանխեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կանխեիք (past plural second-person subjunctive)
կանխեին (past plural subjunctive third-person)
կկանխեմ (conditional first-person future singular)
կկանխես (conditional future second-person singular)
կկանխի (conditional future singular third-person)
կկանխենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կկանխեք (conditional future plural second-person)
կկանխեն (conditional future plural third-person)
կկանխեի (conditional first-person past singular)
կկանխեիր (conditional past second-person singular)
կկանխեր (conditional past singular third-person)
կկանխեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կկանխեիք (conditional past plural second-person)
կկանխեին (conditional past plural third-person)
կանխի՛ր (imperative rare singular)
կանխի՛ (kanxír, kanxí*) (imperative rare singular)
կանխե՛ք (imperative plural rare)
կանխեցե՛ք (kanxékʻ, kanxecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չկանխել (infinitive negative)
չկանխած (negative participle resultative)
չկանխող (negative participle subjective)
չեմ կանխում (first-person indicative negative present singular)
չես կանխում (indicative negative present second-person singular)
չի կանխում (indicative negative present singular third-person)
չենք կանխում (first-person indicative negative plural present)
չեք կանխում (indicative negative plural present second-person)
չեն կանխում (indicative negative plural present third-person)
չէի կանխում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կանխում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կանխում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կանխում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կանխում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կանխում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ կանխելու (first-person future indicative negative singular)
չես կանխելու (future indicative negative second-person singular)
չի կանխելու (future indicative negative singular third-person)
չենք կանխելու (first-person future indicative negative plural)
չեք կանխելու (future indicative negative plural second-person)
չեն կանխելու (future indicative negative plural third-person)
չէի կանխելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր կանխելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր կանխելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք կանխելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք կանխելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին կանխելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ կանխել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կանխել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի կանխել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կանխել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք կանխել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կանխել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի կանխել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կանխել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կանխել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կանխել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կանխել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կանխել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չկանխեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չկանխի (čʻkanxecʻi, čʻkanxi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չկանխեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չկանխիր (čʻkanxecʻir, čʻkanxir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չկանխեց (aorist indicative negative singular third-person)
չկանխեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չկանխինք (čʻkanxecʻinkʻ, čʻkanxinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չկանխեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չկանխիք (čʻkanxecʻikʻ, čʻkanxikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չկանխեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չկանխին (čʻkanxecʻin, čʻkanxin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չկանխեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկանխես (negative present second-person singular subjunctive)
չկանխի (negative present singular subjunctive third-person)
չկանխենք (first-person negative plural present subjunctive)
չկանխեք (negative plural present second-person subjunctive)
չկանխեն (negative plural present subjunctive third-person)
չկանխեի (first-person negative past singular subjunctive)
չկանխեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկանխեր (negative past singular subjunctive third-person)
չկանխեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկանխեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկանխեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ կանխի (conditional first-person future negative singular)
չես կանխի (conditional future negative second-person singular)
չի կանխի (conditional future negative singular third-person)
չենք կանխի (conditional first-person future negative plural)
չեք կանխի (conditional future negative plural second-person)
չեն կանխի (conditional future negative plural third-person)
չէի կանխի (conditional first-person negative past singular)
չէիր կանխի (conditional negative past second-person singular)
չէր կանխի (conditional negative past singular third-person)
չէինք կանխի (conditional first-person negative past plural)
չէիք կանխի (conditional negative past plural second-person)
չէին կանխի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ կանխիր (imperative negative rare singular)
մի՛ կանխի (mí kanxir, mí kanxi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ կանխեք (imperative negative plural rare)
կանխել (nominative singular singular-only)
կանխելու (dative singular singular-only)
կանխելուց (ablative singular singular-only)
կանխելով (instrumental singular singular-only)
կանխելում (locative singular singular-only)
կանխելը (definite nominative singular singular-only)
կանխելն (definite nominative singular singular-only)
կանխելուն (dative definite singular singular-only)
կանխելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կանխելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կանխելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կանխելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կանխելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
կանխելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կանխելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կանխելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կանխելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
կանխելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

կանխող

կանխի՛ր, կանխի՛*

կանխե՛ք, կանխեցե՛ք**

մի՛ կանխիր, մի՛ կանխի*

մի՛ կանխեք, մի՛ կանխեցեք**

hy-decl-noun-unc

կանխելը/կանխելն

կանխելները/կանխելներն

կանխելներում

կանխելներիցս

կանխելներովս

կանխելներումս

կանխելներիցդ

կանխելներովդ

կանխելներումդ


սթափվել

head

սթափվել • (stʻapʻvel)

hy-verb

սթափվել • (stʻapʻvel)

stʻapʻvel (romanization)
սթափվել (infinitive)
սթափվում (converb imperfective)
սթափվելիս (converb simultaneous)
սթափվել (converb perfective)
սթափվ- (stem)
սթափվելու (converb converb-i future)
սթափված (participle resultative)
սթափվելիք (converb converb-ii future)
սթափվող (participle subjective)
սթափվի (connegative converb)
սթափվում եմ (first-person indicative present singular)
սթափվում ես (indicative present second-person singular)
սթափվում է (indicative present singular third-person)
սթափվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սթափվում եք (indicative plural present second-person)
սթափվում են (indicative plural present third-person)
սթափվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սթափվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սթափվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սթափվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սթափվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սթափվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սթափվելու եմ (first-person future indicative singular)
սթափվելու ես (future indicative second-person singular)
սթափվելու է (future indicative singular third-person)
սթափվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սթափվելու եք (future indicative plural second-person)
սթափվելու են (future indicative plural third-person)
սթափվելու էի (first-person future indicative past singular)
սթափվելու էիր (future indicative past second-person singular)
սթափվելու էր (future indicative past singular third-person)
սթափվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սթափվելու էիք (future indicative past plural second-person)
սթափվելու էին (future indicative past plural third-person)
սթափվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սթափվել ես (indicative perfect present second-person singular)
սթափվել է (indicative perfect present singular third-person)
սթափվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սթափվել եք (indicative perfect plural present second-person)
սթափվել են (indicative perfect plural present third-person)
սթափվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սթափվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սթափվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սթափվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սթափվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սթափվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սթափվեցի (aorist first-person indicative singular)
սթափվի (stʻapʻvecʻi, stʻapʻvi*) (aorist first-person indicative singular)
սթափվեցիր (aorist indicative second-person singular)
սթափվիր (stʻapʻvecʻir, stʻapʻvir*) (aorist indicative second-person singular)
սթափվեց (aorist indicative singular third-person)
սթափվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սթափվինք (stʻapʻvecʻinkʻ, stʻapʻvinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սթափվեցիք (aorist indicative plural second-person)
սթափվիք (stʻapʻvecʻikʻ, stʻapʻvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սթափվեցին (aorist indicative plural third-person)
սթափվին (stʻapʻvecʻin, stʻapʻvin*) (aorist indicative plural third-person)
սթափվեմ (first-person present singular subjunctive)
սթափվես (present second-person singular subjunctive)
սթափվի (present singular subjunctive third-person)
սթափվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սթափվեք (plural present second-person subjunctive)
սթափվեն (plural present subjunctive third-person)
սթափվեի (first-person past singular subjunctive)
սթափվեիր (past second-person singular subjunctive)
սթափվեր (past singular subjunctive third-person)
սթափվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սթափվեիք (past plural second-person subjunctive)
սթափվեին (past plural subjunctive third-person)
կսթափվեմ (conditional first-person future singular)
կսթափվես (conditional future second-person singular)
կսթափվի (conditional future singular third-person)
կսթափվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսթափվեք (conditional future plural second-person)
կսթափվեն (conditional future plural third-person)
կսթափվեի (conditional first-person past singular)
կսթափվեիր (conditional past second-person singular)
կսթափվեր (conditional past singular third-person)
կսթափվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսթափվեիք (conditional past plural second-person)
կսթափվեին (conditional past plural third-person)
սթափվի՛ր (imperative rare singular)
սթափվի՛ (stʻapʻvír, stʻapʻví*) (imperative rare singular)
սթափվե՛ք (imperative plural rare)
չսթափվել (infinitive negative)
չսթափված (negative participle resultative)
չսթափվող (negative participle subjective)
չեմ սթափվում (first-person indicative negative present singular)
չես սթափվում (indicative negative present second-person singular)
չի սթափվում (indicative negative present singular third-person)
չենք սթափվում (first-person indicative negative plural present)
չեք սթափվում (indicative negative plural present second-person)
չեն սթափվում (indicative negative plural present third-person)
չէի սթափվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սթափվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սթափվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սթափվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սթափվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սթափվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սթափվելու (first-person future indicative negative singular)
չես սթափվելու (future indicative negative second-person singular)
չի սթափվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սթափվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սթափվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սթափվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սթափվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սթափվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սթափվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սթափվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սթափվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սթափվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սթափվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սթափվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սթափվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սթափվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սթափվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սթափվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սթափվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սթափվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սթափվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սթափվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սթափվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սթափվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսթափվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսթափվի (čʻstʻapʻvecʻi, čʻstʻapʻvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսթափվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսթափվիր (čʻstʻapʻvecʻir, čʻstʻapʻvir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսթափվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսթափվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսթափվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսթափվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսթափվին (čʻstʻapʻvecʻin, čʻstʻapʻvin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսթափվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսթափվես (negative present second-person singular subjunctive)
չսթափվի (negative present singular subjunctive third-person)
չսթափվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսթափվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսթափվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսթափվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսթափվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսթափվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսթափվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսթափվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսթափվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սթափվի (conditional first-person future negative singular)
չես սթափվի (conditional future negative second-person singular)
չի սթափվի (conditional future negative singular third-person)
չենք սթափվի (conditional first-person future negative plural)
չեք սթափվի (conditional future negative plural second-person)
չեն սթափվի (conditional future negative plural third-person)
չէի սթափվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սթափվի (conditional negative past second-person singular)
չէր սթափվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սթափվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սթափվի (conditional negative past plural second-person)
չէին սթափվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սթափվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սթափվի (mí stʻapʻvir, mí stʻapʻvi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սթափվեք (imperative negative plural rare)
սթափվել (nominative singular singular-only)
սթափվելու (dative singular singular-only)
սթափվելուց (ablative singular singular-only)
սթափվելով (instrumental singular singular-only)
սթափվելում (locative singular singular-only)
սթափվելը (definite nominative singular singular-only)
սթափվելն (definite nominative singular singular-only)
սթափվելուն (dative definite singular singular-only)
սթափվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սթափվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սթափվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սթափվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սթափվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սթափվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սթափվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սթափվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սթափվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սթափվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սթափվող

սթափվի՛ր, սթափվի՛*

սթափվե՛ք, սթափվեցե՛ք**

մի՛ սթափվիր, մի՛ սթափվի*

մի՛ սթափվեք, մի՛ սթափվեցեք**

hy-decl-noun-unc

սթափվելը/սթափվելն

սթափվելները/սթափվելներն

սթափվելներին

սթափվելներից

սթափվելներով

սթափվելներում

սթափվելներիս

սթափվելներիցս

սթափվելներովս

սթափվելներումս

սթափվելներիդ

սթափվելներիցդ

սթափվելներովդ

սթափվելներումդ

Hy-սթափվել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian սթափիմ (stʻapʻim).

learned borrowing

pull oneself together
pull oneself together

to come to oneself, to come to one's senses, to pull oneself together

քնից սթափվել

to wake up, to invigorate, to revitalize


արտագաղթել

head

արտագաղթել • (artagaġtʻel)

hy-verb

արտագաղթել • (artagaġtʻel)

artagaġtʻel (romanization)
արտագաղթել (infinitive)
արտագաղթում (converb imperfective)
արտագաղթելիս (converb simultaneous)
արտագաղթեցնել (causative)
արտագաղթացնել (causative)
արտագաղթել (converb perfective)
արտագաղթ- (stem)
արտագաղթելու (converb converb-i future)
արտագաղթած (participle resultative)
արտագաղթելիք (converb converb-ii future)
արտագաղթող (participle subjective)
արտագաղթի (connegative converb)
արտագաղթում եմ (first-person indicative present singular)
արտագաղթում ես (indicative present second-person singular)
արտագաղթում է (indicative present singular third-person)
արտագաղթում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
արտագաղթում եք (indicative plural present second-person)
արտագաղթում են (indicative plural present third-person)
արտագաղթում էի (first-person imperfective indicative past singular)
արտագաղթում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
արտագաղթում էր (imperfective indicative past singular third-person)
արտագաղթում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
արտագաղթում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
արտագաղթում էին (imperfective indicative past plural third-person)
արտագաղթելու եմ (first-person future indicative singular)
արտագաղթելու ես (future indicative second-person singular)
արտագաղթելու է (future indicative singular third-person)
արտագաղթելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
արտագաղթելու եք (future indicative plural second-person)
արտագաղթելու են (future indicative plural third-person)
արտագաղթելու էի (first-person future indicative past singular)
արտագաղթելու էիր (future indicative past second-person singular)
արտագաղթելու էր (future indicative past singular third-person)
արտագաղթելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
արտագաղթելու էիք (future indicative past plural second-person)
արտագաղթելու էին (future indicative past plural third-person)
արտագաղթել եմ (first-person indicative perfect present singular)
արտագաղթել ես (indicative perfect present second-person singular)
արտագաղթել է (indicative perfect present singular third-person)
արտագաղթել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արտագաղթել եք (indicative perfect plural present second-person)
արտագաղթել են (indicative perfect plural present third-person)
արտագաղթել էի (first-person indicative pluperfect singular)
արտագաղթել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արտագաղթել էր (indicative pluperfect singular third-person)
արտագաղթել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արտագաղթել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արտագաղթել էին (indicative pluperfect plural third-person)
արտագաղթեցի (aorist first-person indicative singular)
արտագաղթի (artagaġtʻecʻi, artagaġtʻi*) (aorist first-person indicative singular)
արտագաղթեցիր (aorist indicative second-person singular)
արտագաղթեց (aorist indicative singular third-person)
արտագաղթեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արտագաղթեցիք (aorist indicative plural second-person)
արտագաղթեցին (aorist indicative plural third-person)
արտագաղթեմ (first-person present singular subjunctive)
արտագաղթես (present second-person singular subjunctive)
արտագաղթի (present singular subjunctive third-person)
արտագաղթենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արտագաղթեք (plural present second-person subjunctive)
արտագաղթեն (plural present subjunctive third-person)
արտագաղթեի (first-person past singular subjunctive)
արտագաղթեիր (past second-person singular subjunctive)
արտագաղթեր (past singular subjunctive third-person)
արտագաղթեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արտագաղթեիք (past plural second-person subjunctive)
արտագաղթեին (past plural subjunctive third-person)
կարտագաղթեմ (conditional first-person future singular)
կարտագաղթես (conditional future second-person singular)
կարտագաղթի (conditional future singular third-person)
կարտագաղթենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կարտագաղթեք (conditional future plural second-person)
կարտագաղթեն (conditional future plural third-person)
կարտագաղթեի (conditional first-person past singular)
կարտագաղթեիր (conditional past second-person singular)
կարտագաղթեր (conditional past singular third-person)
կարտագաղթեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կարտագաղթեիք (conditional past plural second-person)
կարտագաղթեին (conditional past plural third-person)
արտագաղթի՛ր (imperative rare singular)
արտագաղթի՛ (artagaġtʻír, artagaġtʻí*) (imperative rare singular)
արտագաղթե՛ք (imperative plural rare)
չարտագաղթել (infinitive negative)
չարտագաղթած (negative participle resultative)
չարտագաղթող (negative participle subjective)
չեմ արտագաղթում (first-person indicative negative present singular)
չես արտագաղթում (indicative negative present second-person singular)
չի արտագաղթում (indicative negative present singular third-person)
չենք արտագաղթում (first-person indicative negative plural present)
չեք արտագաղթում (indicative negative plural present second-person)
չեն արտագաղթում (indicative negative plural present third-person)
չէի արտագաղթում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արտագաղթում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արտագաղթում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արտագաղթում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արտագաղթում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արտագաղթում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ արտագաղթելու (first-person future indicative negative singular)
չես արտագաղթելու (future indicative negative second-person singular)
չի արտագաղթելու (future indicative negative singular third-person)
չենք արտագաղթելու (first-person future indicative negative plural)
չեք արտագաղթելու (future indicative negative plural second-person)
չեն արտագաղթելու (future indicative negative plural third-person)
չէի արտագաղթելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր արտագաղթելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր արտագաղթելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք արտագաղթելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք արտագաղթելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին արտագաղթելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ արտագաղթել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արտագաղթել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի արտագաղթել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արտագաղթել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք արտագաղթել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արտագաղթել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի արտագաղթել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արտագաղթել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արտագաղթել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արտագաղթել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արտագաղթել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արտագաղթել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չարտագաղթեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարտագաղթեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարտագաղթեց (aorist indicative negative singular third-person)
չարտագաղթեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարտագաղթեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարտագաղթեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չարտագաղթեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարտագաղթես (negative present second-person singular subjunctive)
չարտագաղթի (negative present singular subjunctive third-person)
չարտագաղթենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարտագաղթեք (negative plural present second-person subjunctive)
չարտագաղթեն (negative plural present subjunctive third-person)
չարտագաղթեի (first-person negative past singular subjunctive)
չարտագաղթեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարտագաղթեր (negative past singular subjunctive third-person)
չարտագաղթեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարտագաղթեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարտագաղթեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ արտագաղթի (conditional first-person future negative singular)
չես արտագաղթի (conditional future negative second-person singular)
չի արտագաղթի (conditional future negative singular third-person)
չենք արտագաղթի (conditional first-person future negative plural)
չեք արտագաղթի (conditional future negative plural second-person)
չեն արտագաղթի (conditional future negative plural third-person)
չէի արտագաղթի (conditional first-person negative past singular)
չէիր արտագաղթի (conditional negative past second-person singular)
չէր արտագաղթի (conditional negative past singular third-person)
չէինք արտագաղթի (conditional first-person negative past plural)
չէիք արտագաղթի (conditional negative past plural second-person)
չէին արտագաղթի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ արտագաղթիր (imperative negative rare singular)
մի՛ արտագաղթեք (imperative negative plural rare)
արտագաղթել (nominative singular singular-only)
արտագաղթելու (dative singular singular-only)
արտագաղթելուց (ablative singular singular-only)
արտագաղթելով (instrumental singular singular-only)
արտագաղթելում (locative singular singular-only)
արտագաղթելը (definite nominative singular singular-only)
արտագաղթելն (definite nominative singular singular-only)
արտագաղթելուն (dative definite singular singular-only)
արտագաղթելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արտագաղթելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արտագաղթելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արտագաղթելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արտագաղթելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
արտագաղթելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արտագաղթելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արտագաղթելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արտագաղթելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
արտագաղթելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

արտագաղթեցնել, արտագաղթացնել*, արտագաղթցնել*

արտագաղթելիս

արտագաղթելու

արտագաղթելիք

արտագաղթող

արտագաղթեցիր

արտագաղթեցինք

արտագաղթեցիք

արտագաղթեցին

արտագաղթեինք

արտագաղթի՛ր, արտագաղթի՛*

արտագաղթե՛ք, արտագաղթեցե՛ք**

մի՛ արտագաղթիր, մի՛ արտագաղթի*

մի՛ արտագաղթեք, մի՛ արտագաղթեցեք**

hy-decl-noun-unc

արտագաղթելը/արտագաղթելն

արտագաղթելներ

արտագաղթելները/արտագաղթելներն

արտագաղթելու

արտագաղթելուն

արտագաղթելների

արտագաղթելներին

արտագաղթելուց

արտագաղթելներից

արտագաղթելով

արտագաղթելներով

արտագաղթելում

արտագաղթելներում

արտագաղթելներս

արտագաղթելուս

արտագաղթելներիս

արտագաղթելուցս

արտագաղթելներիցս

արտագաղթելովս

արտագաղթելներովս

արտագաղթելումս

արտագաղթելներումս

արտագաղթելներդ

արտագաղթելուդ

արտագաղթելներիդ

արտագաղթելուցդ

արտագաղթելներիցդ

արտագաղթելովդ

արտագաղթելներովդ

արտագաղթելումդ

արտագաղթելներումդ

/ɑɾtɑɡɑχˈtʰel/

[ɑɾtɑɡɑχtʰél]

[ɑɾdɑkʰɑχtʰél]

Coordinate term: ներգաղթել (nergaġtʻel)


շտկել

head

շտկել • (štkel)

hy-verb

շտկել • (štkel)

štkel (romanization)
շտկել (infinitive)
շտկում (converb imperfective)
շտկվել (passive)
շտկելիս (converb simultaneous)
շտկել (converb perfective)
շտկ- (stem)
շտկելու (converb converb-i future)
շտկած (participle resultative)
շտկելիք (converb converb-ii future)
շտկող (participle subjective)
շտկի (connegative converb)
շտկում եմ (first-person indicative present singular)
շտկում ես (indicative present second-person singular)
շտկում է (indicative present singular third-person)
շտկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
շտկում եք (indicative plural present second-person)
շտկում են (indicative plural present third-person)
շտկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
շտկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
շտկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
շտկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
շտկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
շտկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
շտկելու եմ (first-person future indicative singular)
շտկելու ես (future indicative second-person singular)
շտկելու է (future indicative singular third-person)
շտկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
շտկելու եք (future indicative plural second-person)
շտկելու են (future indicative plural third-person)
շտկելու էի (first-person future indicative past singular)
շտկելու էիր (future indicative past second-person singular)
շտկելու էր (future indicative past singular third-person)
շտկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
շտկելու էիք (future indicative past plural second-person)
շտկելու էին (future indicative past plural third-person)
շտկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
շտկել ես (indicative perfect present second-person singular)
շտկել է (indicative perfect present singular third-person)
շտկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
շտկել եք (indicative perfect plural present second-person)
շտկել են (indicative perfect plural present third-person)
շտկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
շտկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
շտկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
շտկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
շտկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
շտկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
շտկեցի (aorist first-person indicative singular)
շտկի (štkecʻi, štki*) (aorist first-person indicative singular)
շտկեցիր (aorist indicative second-person singular)
շտկիր (štkecʻir, štkir*) (aorist indicative second-person singular)
շտկեց (aorist indicative singular third-person)
շտկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շտկինք (štkecʻinkʻ, štkinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
շտկեցիք (aorist indicative plural second-person)
շտկիք (štkecʻikʻ, štkikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
շտկեցին (aorist indicative plural third-person)
շտկին (štkecʻin, štkin*) (aorist indicative plural third-person)
շտկեմ (first-person present singular subjunctive)
շտկես (present second-person singular subjunctive)
շտկի (present singular subjunctive third-person)
շտկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
շտկեք (plural present second-person subjunctive)
շտկեն (plural present subjunctive third-person)
շտկեի (first-person past singular subjunctive)
շտկեիր (past second-person singular subjunctive)
շտկեր (past singular subjunctive third-person)
շտկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
շտկեիք (past plural second-person subjunctive)
շտկեին (past plural subjunctive third-person)
կշտկեմ (conditional first-person future singular)
կշտկես (conditional future second-person singular)
կշտկի (conditional future singular third-person)
կշտկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կշտկեք (conditional future plural second-person)
կշտկեն (conditional future plural third-person)
կշտկեի (conditional first-person past singular)
կշտկեիր (conditional past second-person singular)
կշտկեր (conditional past singular third-person)
կշտկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կշտկեիք (conditional past plural second-person)
կշտկեին (conditional past plural third-person)
շտկի՛ր (imperative rare singular)
շտկի՛ (štkír, štkí*) (imperative rare singular)
շտկե՛ք (imperative plural rare)
շտկեցե՛ք (štkékʻ, štkecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չշտկել (infinitive negative)
չշտկած (negative participle resultative)
չշտկող (negative participle subjective)
չեմ շտկում (first-person indicative negative present singular)
չես շտկում (indicative negative present second-person singular)
չի շտկում (indicative negative present singular third-person)
չենք շտկում (first-person indicative negative plural present)
չեք շտկում (indicative negative plural present second-person)
չեն շտկում (indicative negative plural present third-person)
չէի շտկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր շտկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր շտկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք շտկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք շտկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին շտկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ շտկելու (first-person future indicative negative singular)
չես շտկելու (future indicative negative second-person singular)
չի շտկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք շտկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք շտկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն շտկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի շտկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր շտկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր շտկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք շտկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք շտկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին շտկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ շտկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես շտկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի շտկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք շտկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք շտկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն շտկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի շտկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր շտկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր շտկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք շտկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք շտկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին շտկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չշտկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չշտկի (čʻštkecʻi, čʻštki*) (aorist first-person indicative negative singular)
չշտկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չշտկիր (čʻštkecʻir, čʻštkir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չշտկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չշտկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չշտկինք (čʻštkecʻinkʻ, čʻštkinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չշտկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չշտկիք (čʻštkecʻikʻ, čʻštkikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չշտկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չշտկին (čʻštkecʻin, čʻštkin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չշտկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չշտկես (negative present second-person singular subjunctive)
չշտկի (negative present singular subjunctive third-person)
չշտկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չշտկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չշտկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չշտկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չշտկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չշտկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չշտկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չշտկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չշտկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ շտկի (conditional first-person future negative singular)
չես շտկի (conditional future negative second-person singular)
չի շտկի (conditional future negative singular third-person)
չենք շտկի (conditional first-person future negative plural)
չեք շտկի (conditional future negative plural second-person)
չեն շտկի (conditional future negative plural third-person)
չէի շտկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր շտկի (conditional negative past second-person singular)
չէր շտկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք շտկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք շտկի (conditional negative past plural second-person)
չէին շտկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ շտկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ շտկի (mí štkir, mí štki*) (imperative negative rare singular)
մի՛ շտկեք (imperative negative plural rare)
մի՛ շտկեցեք (mí štkekʻ, mí štkecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
շտկել (nominative singular singular-only)
շտկելու (dative singular singular-only)
շտկելուց (ablative singular singular-only)
շտկելով (instrumental singular singular-only)
շտկելում (locative singular singular-only)
շտկելը (definite nominative singular singular-only)
շտկելն (definite nominative singular singular-only)
շտկելուն (dative definite singular singular-only)
շտկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
շտկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
շտկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
շտկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
շտկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
շտկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
շտկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
շտկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
շտկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
շտկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

շտկող

շտկի՛ր, շտկի՛*

շտկե՛ք, շտկեցե՛ք**

մի՛ շտկիր, մի՛ շտկի*

մի՛ շտկեք, մի՛ շտկեցեք**

hy-decl-noun-unc

շտկելը/շտկելն

շտկելները/շտկելներն

շտկելներումս

շտկելներումդ

From Middle Armenian *շիտակել (*šitakel), from շիտակ (šitak).

շիտակել․ տռիցարէ
šitakel; tṙicʻarē
շիտակել (šitakel) = drizzare

ca. 1680–1684, Baṙ girg taliani [An Armenian–Italian Dictionary published in Venice] page 46

to straighten, to put in order, to arrange

to turn right side out (with the outer side on the outside)


ներգաղթել

head

ներգաղթել • (nergaġtʻel)

hy-verb

ներգաղթել • (nergaġtʻel)

nergaġtʻel (romanization)
ներգաղթել (infinitive)
ներգաղթում (converb imperfective)
ներգաղթելիս (converb simultaneous)
ներգաղթեցնել (causative)
ներգաղթացնել (causative)
ներգաղթել (converb perfective)
ներգաղթ- (stem)
ներգաղթելու (converb converb-i future)
ներգաղթած (participle resultative)
ներգաղթելիք (converb converb-ii future)
ներգաղթող (participle subjective)
ներգաղթի (connegative converb)
ներգաղթում եմ (first-person indicative present singular)
ներգաղթում ես (indicative present second-person singular)
ներգաղթում է (indicative present singular third-person)
ներգաղթում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ներգաղթում եք (indicative plural present second-person)
ներգաղթում են (indicative plural present third-person)
ներգաղթում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ներգաղթում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ներգաղթում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ներգաղթում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ներգաղթում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ներգաղթում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ներգաղթելու եմ (first-person future indicative singular)
ներգաղթելու ես (future indicative second-person singular)
ներգաղթելու է (future indicative singular third-person)
ներգաղթելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ներգաղթելու եք (future indicative plural second-person)
ներգաղթելու են (future indicative plural third-person)
ներգաղթելու էի (first-person future indicative past singular)
ներգաղթելու էիր (future indicative past second-person singular)
ներգաղթելու էր (future indicative past singular third-person)
ներգաղթելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ներգաղթելու էիք (future indicative past plural second-person)
ներգաղթելու էին (future indicative past plural third-person)
ներգաղթել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ներգաղթել ես (indicative perfect present second-person singular)
ներգաղթել է (indicative perfect present singular third-person)
ներգաղթել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ներգաղթել եք (indicative perfect plural present second-person)
ներգաղթել են (indicative perfect plural present third-person)
ներգաղթել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ներգաղթել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ներգաղթել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ներգաղթել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ներգաղթել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ներգաղթել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ներգաղթեցի (aorist first-person indicative singular)
ներգաղթի (nergaġtʻecʻi, nergaġtʻi*) (aorist first-person indicative singular)
ներգաղթեցիր (aorist indicative second-person singular)
ներգաղթիր (nergaġtʻecʻir, nergaġtʻir*) (aorist indicative second-person singular)
ներգաղթեց (aorist indicative singular third-person)
ներգաղթեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ներգաղթեցիք (aorist indicative plural second-person)
ներգաղթեցին (aorist indicative plural third-person)
ներգաղթին (nergaġtʻecʻin, nergaġtʻin*) (aorist indicative plural third-person)
ներգաղթեմ (first-person present singular subjunctive)
ներգաղթես (present second-person singular subjunctive)
ներգաղթի (present singular subjunctive third-person)
ներգաղթենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ներգաղթեք (plural present second-person subjunctive)
ներգաղթեն (plural present subjunctive third-person)
ներգաղթեի (first-person past singular subjunctive)
ներգաղթեիր (past second-person singular subjunctive)
ներգաղթեր (past singular subjunctive third-person)
ներգաղթեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ներգաղթեիք (past plural second-person subjunctive)
ներգաղթեին (past plural subjunctive third-person)
կներգաղթեմ (conditional first-person future singular)
կներգաղթես (conditional future second-person singular)
կներգաղթի (conditional future singular third-person)
կներգաղթենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կներգաղթեք (conditional future plural second-person)
կներգաղթեն (conditional future plural third-person)
կներգաղթեի (conditional first-person past singular)
կներգաղթեիր (conditional past second-person singular)
կներգաղթեր (conditional past singular third-person)
կներգաղթեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կներգաղթեիք (conditional past plural second-person)
կներգաղթեին (conditional past plural third-person)
ներգաղթի՛ր (imperative rare singular)
ներգաղթի՛ (nergaġtʻír, nergaġtʻí*) (imperative rare singular)
ներգաղթե՛ք (imperative plural rare)
չներգաղթել (infinitive negative)
չներգաղթած (negative participle resultative)
չներգաղթող (negative participle subjective)
չեմ ներգաղթում (first-person indicative negative present singular)
չես ներգաղթում (indicative negative present second-person singular)
չի ներգաղթում (indicative negative present singular third-person)
չենք ներգաղթում (first-person indicative negative plural present)
չեք ներգաղթում (indicative negative plural present second-person)
չեն ներգաղթում (indicative negative plural present third-person)
չէի ներգաղթում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ներգաղթում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ներգաղթում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ներգաղթում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ներգաղթում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ներգաղթում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ներգաղթելու (first-person future indicative negative singular)
չես ներգաղթելու (future indicative negative second-person singular)
չի ներգաղթելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ներգաղթելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ներգաղթելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ներգաղթելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ներգաղթելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ներգաղթելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ներգաղթելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ներգաղթելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ներգաղթելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ներգաղթելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ներգաղթել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ներգաղթել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ներգաղթել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ներգաղթել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ներգաղթել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ներգաղթել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ներգաղթել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ներգաղթել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ներգաղթել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ներգաղթել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ներգաղթել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ներգաղթել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չներգաղթեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չներգաղթեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չներգաղթեց (aorist indicative negative singular third-person)
չներգաղթեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չներգաղթեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չներգաղթեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չներգաղթեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չներգաղթես (negative present second-person singular subjunctive)
չներգաղթի (negative present singular subjunctive third-person)
չներգաղթենք (first-person negative plural present subjunctive)
չներգաղթեք (negative plural present second-person subjunctive)
չներգաղթեն (negative plural present subjunctive third-person)
չներգաղթեի (first-person negative past singular subjunctive)
չներգաղթեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չներգաղթեր (negative past singular subjunctive third-person)
չներգաղթեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չներգաղթեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չներգաղթեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ներգաղթի (conditional first-person future negative singular)
չես ներգաղթի (conditional future negative second-person singular)
չի ներգաղթի (conditional future negative singular third-person)
չենք ներգաղթի (conditional first-person future negative plural)
չեք ներգաղթի (conditional future negative plural second-person)
չեն ներգաղթի (conditional future negative plural third-person)
չէի ներգաղթի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ներգաղթի (conditional negative past second-person singular)
չէր ներգաղթի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ներգաղթի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ներգաղթի (conditional negative past plural second-person)
չէին ներգաղթի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ներգաղթիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ներգաղթեք (imperative negative plural rare)
ներգաղթել (nominative singular singular-only)
ներգաղթելու (dative singular singular-only)
ներգաղթելուց (ablative singular singular-only)
ներգաղթելով (instrumental singular singular-only)
ներգաղթելում (locative singular singular-only)
ներգաղթելը (definite nominative singular singular-only)
ներգաղթելն (definite nominative singular singular-only)
ներգաղթելուն (dative definite singular singular-only)
ներգաղթելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ներգաղթելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ներգաղթելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ներգաղթելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ներգաղթելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ներգաղթելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ներգաղթելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ներգաղթելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ներգաղթելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ներգաղթելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ներգաղթեցնել, ներգաղթացնել*, ներգաղթցնել*

ներգաղթող

ներգաղթեցինք

ներգաղթի՛ր, ներգաղթի՛*

ներգաղթե՛ք, ներգաղթեցե՛ք**

մի՛ ներգաղթիր, մի՛ ներգաղթի*

մի՛ ներգաղթեք, մի՛ ներգաղթեցեք**

hy-decl-noun-unc

ներգաղթելը/ներգաղթելն

ներգաղթելներ

ներգաղթելները/ներգաղթելներն

ներգաղթելուն

ներգաղթելների

ներգաղթելներին

ներգաղթելուց

ներգաղթելներից

ներգաղթելներով

ներգաղթելում

ներգաղթելներում

ներգաղթելներս

ներգաղթելուս

ներգաղթելներիս

ներգաղթելուցս

ներգաղթելներիցս

ներգաղթելովս

ներգաղթելներովս

ներգաղթելումս

ներգաղթելներումս

ներգաղթելներդ

ներգաղթելուդ

ներգաղթելներիդ

ներգաղթելուցդ

ներգաղթելներիցդ

ներգաղթելովդ

ներգաղթելներովդ

ներգաղթելումդ

ներգաղթելներումդ

[neɾɡɑχtʰél]

Coordinate term: արտագաղթել (artagaġtʻel)


հառնել

head

հառնել • (haṙnel) (traditional orthography spelling յառնել)

haṙnel (romanization)
orthography spelling յառնել (traditional)
հառնել (infinitive)
հառնում (converb imperfective)
հառնելիս (converb simultaneous)
հառնել (converb perfective)
հառն- (stem)
հառնելու (converb converb-i future)
հառնած (participle resultative)
հառնելիք (converb converb-ii future)
հառնող (participle subjective)
հառնի (connegative converb)
հառնում եմ (first-person indicative present singular)
հառնում ես (indicative present second-person singular)
հառնում է (indicative present singular third-person)
հառնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հառնում եք (indicative plural present second-person)
հառնում են (indicative plural present third-person)
հառնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հառնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հառնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հառնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հառնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հառնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հառնելու եմ (first-person future indicative singular)
հառնելու ես (future indicative second-person singular)
հառնելու է (future indicative singular third-person)
հառնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հառնելու եք (future indicative plural second-person)
հառնելու են (future indicative plural third-person)
հառնելու էի (first-person future indicative past singular)
հառնելու էիր (future indicative past second-person singular)
հառնելու էր (future indicative past singular third-person)
հառնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հառնելու էիք (future indicative past plural second-person)
հառնելու էին (future indicative past plural third-person)
հառնել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հառնել ես (indicative perfect present second-person singular)
հառնել է (indicative perfect present singular third-person)
հառնել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հառնել եք (indicative perfect plural present second-person)
հառնել են (indicative perfect plural present third-person)
հառնել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հառնել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հառնել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հառնել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հառնել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հառնել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հառնեցի (aorist first-person indicative singular)
հառնի (haṙnecʻi, haṙni*) (aorist first-person indicative singular)
հառնեցիր (aorist indicative second-person singular)
հառնիր (haṙnecʻir, haṙnir*) (aorist indicative second-person singular)
հառնեց (aorist indicative singular third-person)
հառնեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հառնինք (haṙnecʻinkʻ, haṙninkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հառնեցիք (aorist indicative plural second-person)
հառնիք (haṙnecʻikʻ, haṙnikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հառնեցին (aorist indicative plural third-person)
հառնին (haṙnecʻin, haṙnin*) (aorist indicative plural third-person)
հառնեմ (first-person present singular subjunctive)
հառնես (present second-person singular subjunctive)
հառնի (present singular subjunctive third-person)
հառնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հառնեք (plural present second-person subjunctive)
հառնեն (plural present subjunctive third-person)
հառնեի (first-person past singular subjunctive)
հառնեիր (past second-person singular subjunctive)
հառներ (past singular subjunctive third-person)
հառնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հառնեիք (past plural second-person subjunctive)
հառնեին (past plural subjunctive third-person)
կհառնեմ (conditional first-person future singular)
կհառնես (conditional future second-person singular)
կհառնի (conditional future singular third-person)
կհառնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհառնեք (conditional future plural second-person)
կհառնեն (conditional future plural third-person)
կհառնեի (conditional first-person past singular)
կհառնեիր (conditional past second-person singular)
կհառներ (conditional past singular third-person)
կհառնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհառնեիք (conditional past plural second-person)
կհառնեին (conditional past plural third-person)
հառնի՛ր (imperative rare singular)
հառնի՛ (haṙnír, haṙní*) (imperative rare singular)
հառնե՛ք (imperative plural rare)
հառնեցե՛ք (haṙnékʻ, haṙnecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհառնել (infinitive negative)
չհառնած (negative participle resultative)
չհառնող (negative participle subjective)
չեմ հառնում (first-person indicative negative present singular)
չես հառնում (indicative negative present second-person singular)
չի հառնում (indicative negative present singular third-person)
չենք հառնում (first-person indicative negative plural present)
չեք հառնում (indicative negative plural present second-person)
չեն հառնում (indicative negative plural present third-person)
չէի հառնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հառնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հառնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հառնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հառնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հառնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հառնելու (first-person future indicative negative singular)
չես հառնելու (future indicative negative second-person singular)
չի հառնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հառնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հառնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հառնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հառնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հառնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հառնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հառնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հառնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հառնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հառնել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հառնել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հառնել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հառնել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հառնել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հառնել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հառնել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հառնել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հառնել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հառնել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հառնել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հառնել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհառնեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհառնի (čʻhaṙnecʻi, čʻhaṙni*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհառնեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհառնիր (čʻhaṙnecʻir, čʻhaṙnir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհառնեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհառնեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհառնինք (čʻhaṙnecʻinkʻ, čʻhaṙninkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհառնեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհառնիք (čʻhaṙnecʻikʻ, čʻhaṙnikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհառնեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհառնին (čʻhaṙnecʻin, čʻhaṙnin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհառնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհառնես (negative present second-person singular subjunctive)
չհառնի (negative present singular subjunctive third-person)
չհառնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհառնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհառնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհառնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհառնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհառներ (negative past singular subjunctive third-person)
չհառնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհառնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհառնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հառնի (conditional first-person future negative singular)
չես հառնի (conditional future negative second-person singular)
չի հառնի (conditional future negative singular third-person)
չենք հառնի (conditional first-person future negative plural)
չեք հառնի (conditional future negative plural second-person)
չեն հառնի (conditional future negative plural third-person)
չէի հառնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հառնի (conditional negative past second-person singular)
չէր հառնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հառնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հառնի (conditional negative past plural second-person)
չէին հառնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հառնիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հառնի (mí haṙnir, mí haṙni*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հառնեք (imperative negative plural rare)
հառնել (nominative singular singular-only)
հառնելու (dative singular singular-only)
հառնելուց (ablative singular singular-only)
հառնելով (instrumental singular singular-only)
հառնելում (locative singular singular-only)
հառնելը (definite nominative singular singular-only)
հառնելն (definite nominative singular singular-only)
հառնելուն (dative definite singular singular-only)
հառնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հառնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հառնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հառնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հառնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հառնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հառնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հառնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հառնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հառնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հառնող

հառնի՛ր, հառնի՛*

հառնե՛ք, հառնեցե՛ք**

մի՛ հառնիր, մի՛ հառնի*

մի՛ հառնեք, մի՛ հառնեցեք**

hy-decl-noun-unc

հառնելը/հառնելն

հառնելները/հառնելներն

հառնելներում

հառնելներիցս

հառնելներովս

հառնելներումս

հառնելներիցդ

հառնելներովդ

հառնելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian յառնեմ (yaṙnem).