փռթկացնել

head

փռթկացնել • (pʻṙtʻkacʻnel)

hy-verb

փռթկացնել • (pʻṙtʻkacʻnel)

pʻṙtʻkacʻnel (romanization)
փռթկացնել (infinitive)
փռթկացնում (converb imperfective)
փռթկացվել (passive)
փռթկացնելիս (converb simultaneous)
փռթկացրել (converb perfective)
փռթկացր- (stem)
փռթկացնելու (converb converb-i future)
փռթկացրած (participle resultative)
փռթկացնելիք (converb converb-ii future)
փռթկացնող (participle subjective)
փռթկացնի (connegative converb)
փռթկացնում եմ (first-person indicative present singular)
փռթկացնում ես (indicative present second-person singular)
փռթկացնում է (indicative present singular third-person)
փռթկացնում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փռթկացնում եք (indicative plural present second-person)
փռթկացնում են (indicative plural present third-person)
փռթկացնում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փռթկացնում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փռթկացնում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փռթկացնում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փռթկացնում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փռթկացնում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փռթկացնելու եմ (first-person future indicative singular)
փռթկացնելու ես (future indicative second-person singular)
փռթկացնելու է (future indicative singular third-person)
փռթկացնելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փռթկացնելու եք (future indicative plural second-person)
փռթկացնելու են (future indicative plural third-person)
փռթկացնելու էի (first-person future indicative past singular)
փռթկացնելու էիր (future indicative past second-person singular)
փռթկացնելու էր (future indicative past singular third-person)
փռթկացնելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փռթկացնելու էիք (future indicative past plural second-person)
փռթկացնելու էին (future indicative past plural third-person)
փռթկացրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փռթկացրել ես (indicative perfect present second-person singular)
փռթկացրել է (indicative perfect present singular third-person)
փռթկացրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փռթկացրել եք (indicative perfect plural present second-person)
փռթկացրել են (indicative perfect plural present third-person)
փռթկացրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փռթկացրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փռթկացրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փռթկացրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փռթկացրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փռթկացրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փռթկացրի (aorist first-person indicative singular)
փռթկացրիր (aorist indicative second-person singular)
փռթկացրեց (aorist indicative singular third-person)
փռթկացրինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փռթկացրիք (aorist indicative plural second-person)
փռթկացրին (aorist indicative plural third-person)
փռթկացնեմ (first-person present singular subjunctive)
փռթկացնես (present second-person singular subjunctive)
փռթկացնի (present singular subjunctive third-person)
փռթկացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փռթկացնեք (plural present second-person subjunctive)
փռթկացնեն (plural present subjunctive third-person)
փռթկացնեի (first-person past singular subjunctive)
փռթկացնեիր (past second-person singular subjunctive)
փռթկացներ (past singular subjunctive third-person)
փռթկացնեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փռթկացնեիք (past plural second-person subjunctive)
փռթկացնեին (past plural subjunctive third-person)
կփռթկացնեմ (conditional first-person future singular)
կփռթկացնես (conditional future second-person singular)
կփռթկացնի (conditional future singular third-person)
կփռթկացնենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփռթկացնեք (conditional future plural second-person)
կփռթկացնեն (conditional future plural third-person)
կփռթկացնեի (conditional first-person past singular)
կփռթկացնեիր (conditional past second-person singular)
կփռթկացներ (conditional past singular third-person)
կփռթկացնեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփռթկացնեիք (conditional past plural second-person)
կփռթկացնեին (conditional past plural third-person)
փռթկացրո՛ւ (imperative rare singular)
փռթկացրա՛ (pʻṙtʻkacʻrú, pʻṙtʻkacʻrá*) (imperative rare singular)
փռթկացրե՛ք (imperative plural rare)
չփռթկացնել (infinitive negative)
չփռթկացրած (negative participle resultative)
չփռթկացնող (negative participle subjective)
չեմ փռթկացնում (first-person indicative negative present singular)
չես փռթկացնում (indicative negative present second-person singular)
չի փռթկացնում (indicative negative present singular third-person)
չենք փռթկացնում (first-person indicative negative plural present)
չեք փռթկացնում (indicative negative plural present second-person)
չեն փռթկացնում (indicative negative plural present third-person)
չէի փռթկացնում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փռթկացնում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փռթկացնում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փռթկացնում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փռթկացնում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փռթկացնում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փռթկացնելու (first-person future indicative negative singular)
չես փռթկացնելու (future indicative negative second-person singular)
չի փռթկացնելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փռթկացնելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փռթկացնելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փռթկացնելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փռթկացնելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փռթկացնելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փռթկացնելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փռթկացնելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փռթկացնելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փռթկացնելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փռթկացրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փռթկացրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փռթկացրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փռթկացրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փռթկացրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փռթկացրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փռթկացրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փռթկացրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փռթկացրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փռթկացրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փռթկացրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փռթկացրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփռթկացրի (aorist first-person indicative negative singular)
չփռթկացրիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփռթկացրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփռթկացրինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփռթկացրիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփռթկացրին (aorist indicative negative plural third-person)
չփռթկացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփռթկացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չփռթկացնի (negative present singular subjunctive third-person)
չփռթկացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփռթկացնեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփռթկացնեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփռթկացնեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփռթկացնեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփռթկացներ (negative past singular subjunctive third-person)
չփռթկացնեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփռթկացնեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփռթկացնեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փռթկացնի (conditional first-person future negative singular)
չես փռթկացնի (conditional future negative second-person singular)
չի փռթկացնի (conditional future negative singular third-person)
չենք փռթկացնի (conditional first-person future negative plural)
չեք փռթկացնի (conditional future negative plural second-person)
չեն փռթկացնի (conditional future negative plural third-person)
չէի փռթկացնի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փռթկացնի (conditional negative past second-person singular)
չէր փռթկացնի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փռթկացնի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փռթկացնի (conditional negative past plural second-person)
չէին փռթկացնի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փռթկացրու (imperative negative rare singular)
մի՛ փռթկացրեք (imperative negative plural rare)
փռթկացնել (nominative singular singular-only)
փռթկացնելու (dative singular singular-only)
փռթկացնելուց (ablative singular singular-only)
փռթկացնելով (instrumental singular singular-only)
փռթկացնելում (locative singular singular-only)
փռթկացնելը (definite nominative singular singular-only)
փռթկացնելն (definite nominative singular singular-only)
փռթկացնելուն (dative definite singular singular-only)
փռթկացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փռթկացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փռթկացնելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փռթկացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փռթկացնելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փռթկացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնել (infinitive)
փռթկացուցեր (evidential participle)
փռթկացուիլ (passive)
փռթկացնելու (converb converb-i future)
փռթկացնելիք (converb converb-ii future)
փռթկացուց- (stem)
փռթկացներ (connegative converb)
փռթկացուցած (participle resultative)
փռթկացնող (participle subjective)
կը փռթկացնեմ (first-person indicative present singular)
կը փռթկացնես (indicative present second-person singular)
կը փռթկացնէ (indicative present singular third-person)
կը փռթկացնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը փռթկացնէք (indicative plural present second-person)
կը փռթկացնեն (indicative plural present)
կը փռթկացնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը փռթկացնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը փռթկացնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը փռթկացնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը փռթկացնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը փռթկացնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի փռթկացնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի փռթկացնես (future indicative second-person singular)
պիտի փռթկացնէ (future indicative singular third-person)
պիտի փռթկացնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի փռթկացնէք (future indicative plural second-person)
պիտի փռթկացնեն (future indicative plural)
պիտի փռթկացնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի փռթկացնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի փռթկացնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի փռթկացնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի փռթկացնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի փռթկացնէին (future indicative past plural)
փռթկացուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
փռթկացուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
փռթկացուցած է (indicative perfect present singular third-person)
փռթկացուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փռթկացուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
փռթկացուցած են (indicative perfect plural present)
փռթկացուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
փռթկացուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փռթկացուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
փռթկացուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փռթկացուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փռթկացուցած էին (indicative pluperfect plural)
փռթկացուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
փռթկացուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
փռթկացուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
փռթկացուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փռթկացուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
փռթկացուցեր են (indicative perfect plural present)
փռթկացուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
փռթկացուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փռթկացուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
փռթկացուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փռթկացուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փռթկացուցեր էին (indicative pluperfect plural)
փռթկացուցի (aorist first-person indicative singular)
փռթկացուցիր (aorist indicative second-person singular)
փռթկացուց (aorist indicative singular third-person)
փռթկացուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փռթկացուցիք (aorist indicative plural second-person)
փռթկացուցին (aorist indicative plural)
փռթկացնեմ (first-person present singular subjunctive)
փռթկացնես (present second-person singular subjunctive)
փռթկացնէ (present singular subjunctive third-person)
փռթկացնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փռթկացնէք (plural present second-person subjunctive)
փռթկացնեն (plural present subjunctive)
փռթկացնէի (first-person past singular subjunctive)
փռթկացնէիր (past second-person singular subjunctive)
փռթկացնէր (past singular subjunctive third-person)
փռթկացնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փռթկացնէիք (past plural second-person subjunctive)
փռթկացնէին (past plural subjunctive)
փռթկացո՛ւր (imperative second-person singular)
փռթկացուցէ՛ք (imperative rare)
չփռթկացնել (infinitive negative)
չփռթկացուցած (negative participle resultative)
չփռթկացնող (negative participle subjective)
չեմ փռթկացներ (first-person indicative negative present singular)
չես փռթկացներ (indicative negative present second-person singular)
չի փռթկացներ (indicative negative present singular third-person)
չենք փռթկացներ (first-person indicative negative plural present)
չէք փռթկացներ (indicative negative plural present second-person)
չեն փռթկացներ (indicative negative plural present)
չէի փռթկացներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փռթկացներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փռթկացներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փռթկացներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փռթկացներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փռթկացներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չփռթկացնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չփռթկացնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չփռթկացնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չփռթկացնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չփռթկացնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չփռթկացնեն (future indicative negative plural)
պիտի չփռթկացնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չփռթկացնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չփռթկացնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չփռթկացնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չփռթկացնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չփռթկացնէին (future indicative negative past plural)
չեմ փռթկացուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փռթկացուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ փռթկացուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փռթկացուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք փռթկացուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փռթկացուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի փռթկացուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փռթկացուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փռթկացուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փռթկացուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փռթկացուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փռթկացուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ փռթկացուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փռթկացուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ փռթկացուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փռթկացուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք փռթկացուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փռթկացուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի փռթկացուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փռթկացուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փռթկացուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փռթկացուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փռթկացուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փռթկացուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չփռթկացուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփռթկացուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփռթկացուց (aorist indicative negative singular third-person)
չփռթկացուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփռթկացուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփռթկացուցին (aorist indicative negative plural)
չփռթկացնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփռթկացնես (negative present second-person singular subjunctive)
չփռթկացնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չփռթկացնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփռթկացնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չփռթկացնեն (negative plural present subjunctive)
չփռթկացնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չփռթկացնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփռթկացնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չփռթկացնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփռթկացնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփռթկացնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ փռթկացներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ փռթկացնէք (imperative negative rare)
փռթկացնել (nominative singular singular-only)
փռթկացնելու (dative singular singular-only)
փռթկացնելէ (ablative singular singular-only)
փռթկացնելով (instrumental singular singular-only)
փռթկացնելը (definite nominative singular singular-only)
փռթկացնելն (definite nominative singular singular-only)
փռթկացնելուն (dative definite singular singular-only)
փռթկացնելէն (ablative definite singular singular-only)
փռթկացնելովը (definite instrumental singular singular-only)
փռթկացնելովն (definite instrumental singular singular-only)
փռթկացնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փռթկացնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փռթկացնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փռթկացնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փռթկացնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փռթկացնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փռթկացնող

փռթկացրեցինք

փռթկացրո՛ւ, փռթկացրա՛*

մի՛ փռթկացրու, մի՛ փռթկացրա*

մի՛ փռթկացրեք

hy-decl-noun-unc

փռթկացնելը/փռթկացնելն

փռթկացնելներ

փռթկացնելները/փռթկացնելներն

փռթկացնելուն

փռթկացնելների

փռթկացնելներին

փռթկացնելուց

փռթկացնելներից

փռթկացնելներով

փռթկացնելում

փռթկացնելներում

փռթկացնելներս

փռթկացնելուս

փռթկացնելներիս

փռթկացնելուցս

փռթկացնելներիցս

փռթկացնելովս

փռթկացնելներովս

փռթկացնելումս

փռթկացնելներումս

փռթկացնելներդ

փռթկացնելուդ

փռթկացնելներիդ

փռթկացնելուցդ

փռթկացնելներիցդ

փռթկացնելովդ

փռթկացնելներովդ

փռթկացնելումդ

փռթկացնելներումդ

hyw-conj

չի փռթկացներ

փռթկացնող

փռթկացուցինք

կը փռթկացնեմ

կը փռթկացնես

կը փռթկացնենք

կը փռթկացնէք

կը փռթկացնեն

կը փռթկացնէի

կը փռթկացնէիր

կը փռթկացնէր

կը փռթկացնէինք

կը փռթկացնէիք

կը փռթկացնէին

փռթկացուցէ՛ք

մի՛ փռթկացներ

մի՛ փռթկացնէք

hyw-decl-noun-unc

փռթկացնելը/փռթկացնելն

փռթկացնելներ

փռթկացնելները/փռթկացնելներն

փռթկացնելուն

փռթկացնելովը/փռթկացնելովն

փռթկացնելներու

փռթկացնելներուն

փռթկացնելներէն

փռթկացնելներովը/փռթկացնելներովն

փռթկացնելներէ

փռթկացնելներով

փռթկացնելներս

փռթկացնելուս

փռթկացնելներուս

փռթկացնելներէս

փռթկացնելովս

փռթկացնելներովս

փռթկացնելներդ

փռթկացնելուդ

փռթկացնելներէդ

փռթկացնելներէդ

փռթկացնելովդ

փռթկացնելներովդ

փռթկալ փռթկալ#Armenian


ահաբեկվել

ahabekvel (romanization)
ահաբեկվել (infinitive)
ահաբեկվում (converb imperfective)
ահաբեկվելիս (converb simultaneous)
ահաբեկվել (converb perfective)
ահաբեկվ- (stem)
ահաբեկվելու (converb converb-i future)
ահաբեկված (participle resultative)
ահաբեկվելիք (converb converb-ii future)
ահաբեկվող (participle subjective)
ահաբեկվի (connegative converb)
ահաբեկվում եմ (first-person indicative present singular)
ահաբեկվում ես (indicative present second-person singular)
ահաբեկվում է (indicative present singular third-person)
ահաբեկվում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ահաբեկվում եք (indicative plural present second-person)
ահաբեկվում են (indicative plural present third-person)
ահաբեկվում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ահաբեկվում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ահաբեկվում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ահաբեկվում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ահաբեկվում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ահաբեկվում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ահաբեկվելու եմ (first-person future indicative singular)
ահաբեկվելու ես (future indicative second-person singular)
ահաբեկվելու է (future indicative singular third-person)
ահաբեկվելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ահաբեկվելու եք (future indicative plural second-person)
ահաբեկվելու են (future indicative plural third-person)
ահաբեկվելու էի (first-person future indicative past singular)
ահաբեկվելու էիր (future indicative past second-person singular)
ահաբեկվելու էր (future indicative past singular third-person)
ահաբեկվելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ահաբեկվելու էիք (future indicative past plural second-person)
ահաբեկվելու էին (future indicative past plural third-person)
ահաբեկվել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ահաբեկվել ես (indicative perfect present second-person singular)
ահաբեկվել է (indicative perfect present singular third-person)
ահաբեկվել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ահաբեկվել եք (indicative perfect plural present second-person)
ահաբեկվել են (indicative perfect plural present third-person)
ահաբեկվել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ահաբեկվել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ահաբեկվել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ահաբեկվել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ահաբեկվել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ահաբեկվել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ահաբեկվեցի (aorist first-person indicative singular)
ահաբեկվի (ahabekvecʻi, ahabekvi*) (aorist first-person indicative singular)
ահաբեկվեցիր (aorist indicative second-person singular)
ահաբեկվիր (ahabekvecʻir, ahabekvir*) (aorist indicative second-person singular)
ահաբեկվեց (aorist indicative singular third-person)
ահաբեկվեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ահաբեկվեցիք (aorist indicative plural second-person)
ահաբեկվիք (ahabekvecʻikʻ, ahabekvikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ահաբեկվեցին (aorist indicative plural third-person)
ահաբեկվին (ahabekvecʻin, ahabekvin*) (aorist indicative plural third-person)
ահաբեկվեմ (first-person present singular subjunctive)
ահաբեկվես (present second-person singular subjunctive)
ահաբեկվի (present singular subjunctive third-person)
ահաբեկվենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ահաբեկվեք (plural present second-person subjunctive)
ահաբեկվեն (plural present subjunctive third-person)
ահաբեկվեի (first-person past singular subjunctive)
ահաբեկվեիր (past second-person singular subjunctive)
ահաբեկվեր (past singular subjunctive third-person)
ահաբեկվեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ահաբեկվեիք (past plural second-person subjunctive)
ահաբեկվեին (past plural subjunctive third-person)
կահաբեկվեմ (conditional first-person future singular)
կահաբեկվես (conditional future second-person singular)
կահաբեկվի (conditional future singular third-person)
կահաբեկվենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կահաբեկվեք (conditional future plural second-person)
կահաբեկվեն (conditional future plural third-person)
կահաբեկվեի (conditional first-person past singular)
կահաբեկվեիր (conditional past second-person singular)
կահաբեկվեր (conditional past singular third-person)
կահաբեկվեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կահաբեկվեիք (conditional past plural second-person)
կահաբեկվեին (conditional past plural third-person)
ահաբեկվի՛ր (imperative rare singular)
ահաբեկվի՛ (ahabekvír, ahabekví*) (imperative rare singular)
ահաբեկվե՛ք (imperative plural rare)
չահաբեկվել (infinitive negative)
չահաբեկված (negative participle resultative)
չահաբեկվող (negative participle subjective)
չեմ ահաբեկվում (first-person indicative negative present singular)
չես ահաբեկվում (indicative negative present second-person singular)
չի ահաբեկվում (indicative negative present singular third-person)
չենք ահաբեկվում (first-person indicative negative plural present)
չեք ահաբեկվում (indicative negative plural present second-person)
չեն ահաբեկվում (indicative negative plural present third-person)
չէի ահաբեկվում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ահաբեկվում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ահաբեկվում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկվում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ահաբեկվում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ահաբեկվում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ահաբեկվելու (first-person future indicative negative singular)
չես ահաբեկվելու (future indicative negative second-person singular)
չի ահաբեկվելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ահաբեկվելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ահաբեկվելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ահաբեկվելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ահաբեկվելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ահաբեկվելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ահաբեկվելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկվելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ահաբեկվելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ահաբեկվելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ահաբեկվել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ահաբեկվել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ահաբեկվել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ահաբեկվել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ահաբեկվել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ահաբեկվել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ահաբեկվել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ահաբեկվել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ահաբեկվել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ահաբեկվել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ահաբեկվել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ահաբեկվել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չահաբեկվեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չահաբեկվի (čʻahabekvecʻi, čʻahabekvi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չահաբեկվեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չահաբեկվեց (aorist indicative negative singular third-person)
չահաբեկվեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չահաբեկվեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չահաբեկվեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չահաբեկվեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չահաբեկվես (negative present second-person singular subjunctive)
չահաբեկվի (negative present singular subjunctive third-person)
չահաբեկվենք (first-person negative plural present subjunctive)
չահաբեկվեք (negative plural present second-person subjunctive)
չահաբեկվեն (negative plural present subjunctive third-person)
չահաբեկվեի (first-person negative past singular subjunctive)
չահաբեկվեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չահաբեկվեր (negative past singular subjunctive third-person)
չահաբեկվեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չահաբեկվեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չահաբեկվեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ահաբեկվի (conditional first-person future negative singular)
չես ահաբեկվի (conditional future negative second-person singular)
չի ահաբեկվի (conditional future negative singular third-person)
չենք ահաբեկվի (conditional first-person future negative plural)
չեք ահաբեկվի (conditional future negative plural second-person)
չեն ահաբեկվի (conditional future negative plural third-person)
չէի ահաբեկվի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ահաբեկվի (conditional negative past second-person singular)
չէր ահաբեկվի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ահաբեկվի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ահաբեկվի (conditional negative past plural second-person)
չէին ահաբեկվի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ահաբեկվիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ահաբեկվեք (imperative negative plural rare)
ահաբեկվել (nominative singular singular-only)
ահաբեկվելու (dative singular singular-only)
ահաբեկվելուց (ablative singular singular-only)
ահաբեկվելով (instrumental singular singular-only)
ահաբեկվելում (locative singular singular-only)
ահաբեկվելը (definite nominative singular singular-only)
ահաբեկվելն (definite nominative singular singular-only)
ահաբեկվելուն (dative definite singular singular-only)
ահաբեկվելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ահաբեկվելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ահաբեկվելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ահաբեկվելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ահաբեկվելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ահաբեկվելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկվելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկվելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկվելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ահաբեկվելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ահաբեկվող

ահաբեկվեցինք

ահաբեկվի՛ր, ահաբեկվի՛*

ահաբեկվե՛ք, ահաբեկվեցե՛ք**

մի՛ ահաբեկվիր, մի՛ ահաբեկվի*

մի՛ ահաբեկվեք, մի՛ ահաբեկվեցեք**

hy-decl-noun-unc

ահաբեկվելը/ահաբեկվելն

ահաբեկվելներ

ահաբեկվելները/ահաբեկվելներն

ահաբեկվելուն

ահաբեկվելների

ահաբեկվելներին

ահաբեկվելուց

ահաբեկվելներից

ահաբեկվելներով

ահաբեկվելում

ահաբեկվելներում

ահաբեկվելներս

ահաբեկվելուս

ահաբեկվելներիս

ահաբեկվելուցս

ահաբեկվելներիցս

ահաբեկվելովս

ահաբեկվելներովս

ահաբեկվելումս

ահաբեկվելներումս

ահաբեկվելներդ

ահաբեկվելուդ

ահաբեկվելներիդ

ահաբեկվելուցդ

ահաբեկվելներիցդ

ահաբեկվելովդ

ահաբեկվելներովդ

ահաբեկվելումդ

ահաբեկվելներումդ

Hy-ահաբեկվել.ogg

ահաբեկված

ահաբեկել ահաբեկել#Armenian

mediopassive of ահաբեկել (ahabekel): to be terrified, petrified, scared


ձգտել

jgtel (romanization)
ձգտել (infinitive)
ձգտում (converb imperfective)
ձգտվել (passive)
ձգտելիս (converb simultaneous)
ձգտել (converb perfective)
ձգտ- (stem)
ձգտելու (converb converb-i future)
ձգտած (participle resultative)
ձգտելիք (converb converb-ii future)
ձգտող (participle subjective)
ձգտի (connegative converb)
ձգտում եմ (first-person indicative present singular)
ձգտում ես (indicative present second-person singular)
ձգտում է (indicative present singular third-person)
ձգտում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ձգտում եք (indicative plural present second-person)
ձգտում են (indicative plural present third-person)
ձգտում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ձգտում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ձգտում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ձգտում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ձգտում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ձգտում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ձգտելու եմ (first-person future indicative singular)
ձգտելու ես (future indicative second-person singular)
ձգտելու է (future indicative singular third-person)
ձգտելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ձգտելու եք (future indicative plural second-person)
ձգտելու են (future indicative plural third-person)
ձգտելու էի (first-person future indicative past singular)
ձգտելու էիր (future indicative past second-person singular)
ձգտելու էր (future indicative past singular third-person)
ձգտելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ձգտելու էիք (future indicative past plural second-person)
ձգտելու էին (future indicative past plural third-person)
ձգտել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ձգտել ես (indicative perfect present second-person singular)
ձգտել է (indicative perfect present singular third-person)
ձգտել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ձգտել եք (indicative perfect plural present second-person)
ձգտել են (indicative perfect plural present third-person)
ձգտել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ձգտել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ձգտել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ձգտել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ձգտել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ձգտել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ձգտեցի (aorist first-person indicative singular)
ձգտի (jgtecʻi, jgti*) (aorist first-person indicative singular)
ձգտեցիր (aorist indicative second-person singular)
ձգտիր (jgtecʻir, jgtir*) (aorist indicative second-person singular)
ձգտեց (aorist indicative singular third-person)
ձգտեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ձգտինք (jgtecʻinkʻ, jgtinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ձգտեցիք (aorist indicative plural second-person)
ձգտիք (jgtecʻikʻ, jgtikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ձգտեցին (aorist indicative plural third-person)
ձգտին (jgtecʻin, jgtin*) (aorist indicative plural third-person)
ձգտեմ (first-person present singular subjunctive)
ձգտես (present second-person singular subjunctive)
ձգտի (present singular subjunctive third-person)
ձգտենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ձգտեք (plural present second-person subjunctive)
ձգտեն (plural present subjunctive third-person)
ձգտեի (first-person past singular subjunctive)
ձգտեիր (past second-person singular subjunctive)
ձգտեր (past singular subjunctive third-person)
ձգտեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ձգտեիք (past plural second-person subjunctive)
ձգտեին (past plural subjunctive third-person)
կձգտեմ (conditional first-person future singular)
կձգտես (conditional future second-person singular)
կձգտի (conditional future singular third-person)
կձգտենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կձգտեք (conditional future plural second-person)
կձգտեն (conditional future plural third-person)
կձգտեի (conditional first-person past singular)
կձգտեիր (conditional past second-person singular)
կձգտեր (conditional past singular third-person)
կձգտեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կձգտեիք (conditional past plural second-person)
կձգտեին (conditional past plural third-person)
ձգտի՛ր (imperative rare singular)
ձգտի՛ (jgtír, jgtí*) (imperative rare singular)
ձգտե՛ք (imperative plural rare)
ձգտեցե՛ք (jgtékʻ, jgtecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չձգտել (infinitive negative)
չձգտած (negative participle resultative)
չձգտող (negative participle subjective)
չեմ ձգտում (first-person indicative negative present singular)
չես ձգտում (indicative negative present second-person singular)
չի ձգտում (indicative negative present singular third-person)
չենք ձգտում (first-person indicative negative plural present)
չեք ձգտում (indicative negative plural present second-person)
չեն ձգտում (indicative negative plural present third-person)
չէի ձգտում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ձգտում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ձգտում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ձգտում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ձգտում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ձգտում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ձգտելու (first-person future indicative negative singular)
չես ձգտելու (future indicative negative second-person singular)
չի ձգտելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ձգտելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ձգտելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ձգտելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ձգտելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ձգտելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ձգտելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ձգտելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ձգտելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ձգտելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ձգտել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ձգտել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ձգտել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ձգտել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ձգտել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ձգտել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ձգտել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ձգտել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ձգտել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ձգտել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ձգտել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ձգտել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չձգտեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չձգտի (čʻjgtecʻi, čʻjgti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չձգտեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չձգտիր (čʻjgtecʻir, čʻjgtir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չձգտեց (aorist indicative negative singular third-person)
չձգտեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չձգտինք (čʻjgtecʻinkʻ, čʻjgtinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չձգտեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չձգտիք (čʻjgtecʻikʻ, čʻjgtikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չձգտեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չձգտին (čʻjgtecʻin, čʻjgtin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չձգտեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չձգտես (negative present second-person singular subjunctive)
չձգտի (negative present singular subjunctive third-person)
չձգտենք (first-person negative plural present subjunctive)
չձգտեք (negative plural present second-person subjunctive)
չձգտեն (negative plural present subjunctive third-person)
չձգտեի (first-person negative past singular subjunctive)
չձգտեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չձգտեր (negative past singular subjunctive third-person)
չձգտեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չձգտեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չձգտեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ձգտի (conditional first-person future negative singular)
չես ձգտի (conditional future negative second-person singular)
չի ձգտի (conditional future negative singular third-person)
չենք ձգտի (conditional first-person future negative plural)
չեք ձգտի (conditional future negative plural second-person)
չեն ձգտի (conditional future negative plural third-person)
չէի ձգտի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ձգտի (conditional negative past second-person singular)
չէր ձգտի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ձգտի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ձգտի (conditional negative past plural second-person)
չէին ձգտի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ձգտիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ձգտի (mí jgtir, mí jgti*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ձգտեք (imperative negative plural rare)
մի՛ ձգտեցեք (mí jgtekʻ, mí jgtecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
ձգտել (nominative singular singular-only)
ձգտելու (dative singular singular-only)
ձգտելուց (ablative singular singular-only)
ձգտելով (instrumental singular singular-only)
ձգտելում (locative singular singular-only)
ձգտելը (definite nominative singular singular-only)
ձգտելն (definite nominative singular singular-only)
ձգտելուն (dative definite singular singular-only)
ձգտելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ձգտելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ձգտելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ձգտելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ձգտելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ձգտելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ձգտելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ձգտելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ձգտելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ձգտելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ձգտող

ձգտի՛ր, ձգտի՛*

ձգտե՛ք, ձգտեցե՛ք**

մի՛ ձգտիր, մի՛ ձգտի*

մի՛ ձգտեք, մի՛ ձգտեցեք**

hy-decl-noun-unc

ձգտելը/ձգտելն

ձգտելները/ձգտելներն

ձգտելներումս

ձգտելներումդ

ձգտել կատարելության

to seek (to), to aspire (to), to strive (for), to aim (at/for/to)


տեղափոխել

head

տեղափոխել • (teġapʻoxel)

hy-verb

տեղափոխել • (teġapʻoxel)

teġapʻoxel (romanization)
տեղափոխել (infinitive)
տեղափոխում (converb imperfective)
տեղափոխվել (passive)
տեղափոխելիս (converb simultaneous)
տեղափոխել (converb perfective)
տեղափոխ- (stem)
տեղափոխելու (converb converb-i future)
տեղափոխած (participle resultative)
տեղափոխելիք (converb converb-ii future)
տեղափոխող (participle subjective)
տեղափոխի (connegative converb)
տեղափոխում եմ (first-person indicative present singular)
տեղափոխում ես (indicative present second-person singular)
տեղափոխում է (indicative present singular third-person)
տեղափոխում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
տեղափոխում եք (indicative plural present second-person)
տեղափոխում են (indicative plural present third-person)
տեղափոխում էի (first-person imperfective indicative past singular)
տեղափոխում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
տեղափոխում էր (imperfective indicative past singular third-person)
տեղափոխում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
տեղափոխում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
տեղափոխում էին (imperfective indicative past plural third-person)
տեղափոխելու եմ (first-person future indicative singular)
տեղափոխելու ես (future indicative second-person singular)
տեղափոխելու է (future indicative singular third-person)
տեղափոխելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
տեղափոխելու եք (future indicative plural second-person)
տեղափոխելու են (future indicative plural third-person)
տեղափոխելու էի (first-person future indicative past singular)
տեղափոխելու էիր (future indicative past second-person singular)
տեղափոխելու էր (future indicative past singular third-person)
տեղափոխելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
տեղափոխելու էիք (future indicative past plural second-person)
տեղափոխելու էին (future indicative past plural third-person)
տեղափոխել եմ (first-person indicative perfect present singular)
տեղափոխել ես (indicative perfect present second-person singular)
տեղափոխել է (indicative perfect present singular third-person)
տեղափոխել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
տեղափոխել եք (indicative perfect plural present second-person)
տեղափոխել են (indicative perfect plural present third-person)
տեղափոխել էի (first-person indicative pluperfect singular)
տեղափոխել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
տեղափոխել էր (indicative pluperfect singular third-person)
տեղափոխել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
տեղափոխել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
տեղափոխել էին (indicative pluperfect plural third-person)
տեղափոխեցի (aorist first-person indicative singular)
տեղափոխի (teġapʻoxecʻi, teġapʻoxi*) (aorist first-person indicative singular)
տեղափոխեցիր (aorist indicative second-person singular)
տեղափոխիր (teġapʻoxecʻir, teġapʻoxir*) (aorist indicative second-person singular)
տեղափոխեց (aorist indicative singular third-person)
տեղափոխեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տեղափոխեցիք (aorist indicative plural second-person)
տեղափոխեցին (aorist indicative plural third-person)
տեղափոխին (teġapʻoxecʻin, teġapʻoxin*) (aorist indicative plural third-person)
տեղափոխեմ (first-person present singular subjunctive)
տեղափոխես (present second-person singular subjunctive)
տեղափոխի (present singular subjunctive third-person)
տեղափոխենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
տեղափոխեք (plural present second-person subjunctive)
տեղափոխեն (plural present subjunctive third-person)
տեղափոխեի (first-person past singular subjunctive)
տեղափոխեիր (past second-person singular subjunctive)
տեղափոխեր (past singular subjunctive third-person)
տեղափոխեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
տեղափոխեիք (past plural second-person subjunctive)
տեղափոխեին (past plural subjunctive third-person)
կտեղափոխեմ (conditional first-person future singular)
կտեղափոխես (conditional future second-person singular)
կտեղափոխի (conditional future singular third-person)
կտեղափոխենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կտեղափոխեք (conditional future plural second-person)
կտեղափոխեն (conditional future plural third-person)
կտեղափոխեի (conditional first-person past singular)
կտեղափոխեիր (conditional past second-person singular)
կտեղափոխեր (conditional past singular third-person)
կտեղափոխեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կտեղափոխեիք (conditional past plural second-person)
կտեղափոխեին (conditional past plural third-person)
տեղափոխի՛ր (imperative rare singular)
տեղափոխի՛ (teġapʻoxír, teġapʻoxí*) (imperative rare singular)
տեղափոխե՛ք (imperative plural rare)
չտեղափոխել (infinitive negative)
չտեղափոխած (negative participle resultative)
չտեղափոխող (negative participle subjective)
չեմ տեղափոխում (first-person indicative negative present singular)
չես տեղափոխում (indicative negative present second-person singular)
չի տեղափոխում (indicative negative present singular third-person)
չենք տեղափոխում (first-person indicative negative plural present)
չեք տեղափոխում (indicative negative plural present second-person)
չեն տեղափոխում (indicative negative plural present third-person)
չէի տեղափոխում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր տեղափոխում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր տեղափոխում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք տեղափոխում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք տեղափոխում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին տեղափոխում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ տեղափոխելու (first-person future indicative negative singular)
չես տեղափոխելու (future indicative negative second-person singular)
չի տեղափոխելու (future indicative negative singular third-person)
չենք տեղափոխելու (first-person future indicative negative plural)
չեք տեղափոխելու (future indicative negative plural second-person)
չեն տեղափոխելու (future indicative negative plural third-person)
չէի տեղափոխելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր տեղափոխելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր տեղափոխելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք տեղափոխելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք տեղափոխելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին տեղափոխելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ տեղափոխել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես տեղափոխել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի տեղափոխել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք տեղափոխել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք տեղափոխել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն տեղափոխել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի տեղափոխել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր տեղափոխել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր տեղափոխել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք տեղափոխել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք տեղափոխել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին տեղափոխել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չտեղափոխեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չտեղափոխեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չտեղափոխեց (aorist indicative negative singular third-person)
չտեղափոխեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չտեղափոխեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չտեղափոխեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չտեղափոխեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չտեղափոխես (negative present second-person singular subjunctive)
չտեղափոխի (negative present singular subjunctive third-person)
չտեղափոխենք (first-person negative plural present subjunctive)
չտեղափոխեք (negative plural present second-person subjunctive)
չտեղափոխեն (negative plural present subjunctive third-person)
չտեղափոխեի (first-person negative past singular subjunctive)
չտեղափոխեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չտեղափոխեր (negative past singular subjunctive third-person)
չտեղափոխեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չտեղափոխեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չտեղափոխեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ տեղափոխի (conditional first-person future negative singular)
չես տեղափոխի (conditional future negative second-person singular)
չի տեղափոխի (conditional future negative singular third-person)
չենք տեղափոխի (conditional first-person future negative plural)
չեք տեղափոխի (conditional future negative plural second-person)
չեն տեղափոխի (conditional future negative plural third-person)
չէի տեղափոխի (conditional first-person negative past singular)
չէիր տեղափոխի (conditional negative past second-person singular)
չէր տեղափոխի (conditional negative past singular third-person)
չէինք տեղափոխի (conditional first-person negative past plural)
չէիք տեղափոխի (conditional negative past plural second-person)
չէին տեղափոխի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ տեղափոխիր (imperative negative rare singular)
մի՛ տեղափոխեք (imperative negative plural rare)
տեղափոխել (nominative singular singular-only)
տեղափոխելու (dative singular singular-only)
տեղափոխելուց (ablative singular singular-only)
տեղափոխելով (instrumental singular singular-only)
տեղափոխելում (locative singular singular-only)
տեղափոխելը (definite nominative singular singular-only)
տեղափոխելն (definite nominative singular singular-only)
տեղափոխելուն (dative definite singular singular-only)
տեղափոխելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
տեղափոխելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
տեղափոխելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
տեղափոխելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
տեղափոխելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
տեղափոխելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
տեղափոխելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
տեղափոխելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
տեղափոխելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
տեղափոխելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

տեղափոխող

տեղափոխեցինք

տեղափոխի՛ր, տեղափոխի՛*

տեղափոխե՛ք, տեղափոխեցե՛ք**

մի՛ տեղափոխիր, մի՛ տեղափոխի*

մի՛ տեղափոխեք, մի՛ տեղափոխեցեք**

hy-decl-noun-unc

տեղափոխելը/տեղափոխելն

տեղափոխելներ

տեղափոխելները/տեղափոխելներն

տեղափոխելուն

տեղափոխելների

տեղափոխելներին

տեղափոխելուց

տեղափոխելներից

տեղափոխելներով

տեղափոխելում

տեղափոխելներում

տեղափոխելներս

տեղափոխելուս

տեղափոխելներիս

տեղափոխելուցս

տեղափոխելներիցս

տեղափոխելովս

տեղափոխելներովս

տեղափոխելումս

տեղափոխելներումս

տեղափոխելներդ

տեղափոխելուդ

տեղափոխելներիդ

տեղափոխելուցդ

տեղափոխելներիցդ

տեղափոխելովդ

տեղափոխելներովդ

տեղափոխելումդ

տեղափոխելներումդ

Hy-տեղափոխել.ogg

From Old Armenian տեղափոխել (tełapʻoxel). By surface analysis, տեղ (teġ) + -ա- (-a-) + փոխել (pʻoxel).

surf

Օգնի՛ր ինձ սեղանը տեղափոխել։


հածել

hacel (romanization)
հածել (infinitive)
հածում (converb imperfective)
հածվել (passive)
հածելիս (converb simultaneous)
հածել (converb perfective)
հած- (stem)
հածելու (converb converb-i future)
հածած (participle resultative)
հածելիք (converb converb-ii future)
հածող (participle subjective)
հածի (connegative converb)
հածում եմ (first-person indicative present singular)
հածում ես (indicative present second-person singular)
հածում է (indicative present singular third-person)
հածում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հածում եք (indicative plural present second-person)
հածում են (indicative plural present third-person)
հածում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հածում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հածում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հածում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հածում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հածում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հածելու եմ (first-person future indicative singular)
հածելու ես (future indicative second-person singular)
հածելու է (future indicative singular third-person)
հածելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հածելու եք (future indicative plural second-person)
հածելու են (future indicative plural third-person)
հածելու էի (first-person future indicative past singular)
հածելու էիր (future indicative past second-person singular)
հածելու էր (future indicative past singular third-person)
հածելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հածելու էիք (future indicative past plural second-person)
հածելու էին (future indicative past plural third-person)
հածել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հածել ես (indicative perfect present second-person singular)
հածել է (indicative perfect present singular third-person)
հածել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հածել եք (indicative perfect plural present second-person)
հածել են (indicative perfect plural present third-person)
հածել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հածել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հածել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հածել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հածել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հածել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հածեցի (aorist first-person indicative singular)
հածի (hacecʻi, haci*) (aorist first-person indicative singular)
հածեցիր (aorist indicative second-person singular)
հածիր (hacecʻir, hacir*) (aorist indicative second-person singular)
հածեց (aorist indicative singular third-person)
հածեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հածինք (hacecʻinkʻ, hacinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հածեցիք (aorist indicative plural second-person)
հածիք (hacecʻikʻ, hacikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հածեցին (aorist indicative plural third-person)
հածին (hacecʻin, hacin*) (aorist indicative plural third-person)
հածեմ (first-person present singular subjunctive)
հածես (present second-person singular subjunctive)
հածի (present singular subjunctive third-person)
հածենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հածեք (plural present second-person subjunctive)
հածեն (plural present subjunctive third-person)
հածեի (first-person past singular subjunctive)
հածեիր (past second-person singular subjunctive)
հածեր (past singular subjunctive third-person)
հածեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հածեիք (past plural second-person subjunctive)
հածեին (past plural subjunctive third-person)
կհածեմ (conditional first-person future singular)
կհածես (conditional future second-person singular)
կհածի (conditional future singular third-person)
կհածենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհածեք (conditional future plural second-person)
կհածեն (conditional future plural third-person)
կհածեի (conditional first-person past singular)
կհածեիր (conditional past second-person singular)
կհածեր (conditional past singular third-person)
կհածեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհածեիք (conditional past plural second-person)
կհածեին (conditional past plural third-person)
հածի՛ր (imperative rare singular)
հածի՛ (hacír, hací*) (imperative rare singular)
հածե՛ք (imperative plural rare)
հածեցե՛ք (hacékʻ, hacecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհածել (infinitive negative)
չհածած (negative participle resultative)
չհածող (negative participle subjective)
չեմ հածում (first-person indicative negative present singular)
չես հածում (indicative negative present second-person singular)
չի հածում (indicative negative present singular third-person)
չենք հածում (first-person indicative negative plural present)
չեք հածում (indicative negative plural present second-person)
չեն հածում (indicative negative plural present third-person)
չէի հածում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հածում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հածում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հածում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հածում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հածում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հածելու (first-person future indicative negative singular)
չես հածելու (future indicative negative second-person singular)
չի հածելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հածելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հածելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հածելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հածելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հածելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հածելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հածելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հածելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հածելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հածել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հածել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հածել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հածել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հածել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հածել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հածել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հածել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հածել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հածել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հածել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հածել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհածեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհածի (čʻhacecʻi, čʻhaci*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհածեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհածիր (čʻhacecʻir, čʻhacir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհածեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհածեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհածինք (čʻhacecʻinkʻ, čʻhacinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհածեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհածիք (čʻhacecʻikʻ, čʻhacikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհածեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհածին (čʻhacecʻin, čʻhacin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհածեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհածես (negative present second-person singular subjunctive)
չհածի (negative present singular subjunctive third-person)
չհածենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհածեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհածեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհածեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհածեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհածեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհածեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհածեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհածեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հածի (conditional first-person future negative singular)
չես հածի (conditional future negative second-person singular)
չի հածի (conditional future negative singular third-person)
չենք հածի (conditional first-person future negative plural)
չեք հածի (conditional future negative plural second-person)
չեն հածի (conditional future negative plural third-person)
չէի հածի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հածի (conditional negative past second-person singular)
չէր հածի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հածի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հածի (conditional negative past plural second-person)
չէին հածի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հածիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հածի (mí hacir, mí haci*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հածեք (imperative negative plural rare)
մի՛ հածեցեք (mí hacekʻ, mí hacecʻekʻ**) (imperative negative plural rare)
հածել (nominative singular singular-only)
հածելու (dative singular singular-only)
հածելուց (ablative singular singular-only)
հածելով (instrumental singular singular-only)
հածելում (locative singular singular-only)
հածելը (definite nominative singular singular-only)
հածելն (definite nominative singular singular-only)
հածելուն (dative definite singular singular-only)
հածելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հածելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հածելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հածելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հածելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հածելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հածելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հածելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հածելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հածելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հածող

հածի՛ր, հածի՛*

հածե՛ք, հածեցե՛ք**

մի՛ հածիր, մի՛ հածի*

մի՛ հածեք, մի՛ հածեցեք**

hy-decl-noun-unc

հածելը/հածելն

հածելները/հածելներն

հածելներումս

հածելներումդ

(intransitive) to rove, to ramble, to roam, to wander


ալարել

alarel (romanization)
ալարել (infinitive)
ալարում (converb imperfective)
ալարելիս (converb simultaneous)
ալարել (converb perfective)
ալար- (stem)
ալարելու (converb converb-i future)
ալարած (participle resultative)
ալարելիք (converb converb-ii future)
ալարող (participle subjective)
ալարի (connegative converb)
ալարում եմ (first-person indicative present singular)
ալարում ես (indicative present second-person singular)
ալարում է (indicative present singular third-person)
ալարում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ալարում եք (indicative plural present second-person)
ալարում են (indicative plural present third-person)
ալարում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ալարում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ալարում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ալարում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ալարում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ալարում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ալարելու եմ (first-person future indicative singular)
ալարելու ես (future indicative second-person singular)
ալարելու է (future indicative singular third-person)
ալարելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ալարելու եք (future indicative plural second-person)
ալարելու են (future indicative plural third-person)
ալարելու էի (first-person future indicative past singular)
ալարելու էիր (future indicative past second-person singular)
ալարելու էր (future indicative past singular third-person)
ալարելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ալարելու էիք (future indicative past plural second-person)
ալարելու էին (future indicative past plural third-person)
ալարել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ալարել ես (indicative perfect present second-person singular)
ալարել է (indicative perfect present singular third-person)
ալարել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ալարել եք (indicative perfect plural present second-person)
ալարել են (indicative perfect plural present third-person)
ալարել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ալարել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ալարել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ալարել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ալարել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ալարել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ալարեցի (aorist first-person indicative singular)
ալարի (alarecʻi, alari*) (aorist first-person indicative singular)
ալարեցիր (aorist indicative second-person singular)
ալարիր (alarecʻir, alarir*) (aorist indicative second-person singular)
ալարեց (aorist indicative singular third-person)
ալարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ալարինք (alarecʻinkʻ, alarinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ալարեցիք (aorist indicative plural second-person)
ալարիք (alarecʻikʻ, alarikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ալարեցին (aorist indicative plural third-person)
ալարին (alarecʻin, alarin*) (aorist indicative plural third-person)
ալարեմ (first-person present singular subjunctive)
ալարես (present second-person singular subjunctive)
ալարի (present singular subjunctive third-person)
ալարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ալարեք (plural present second-person subjunctive)
ալարեն (plural present subjunctive third-person)
ալարեի (first-person past singular subjunctive)
ալարեիր (past second-person singular subjunctive)
ալարեր (past singular subjunctive third-person)
ալարեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ալարեիք (past plural second-person subjunctive)
ալարեին (past plural subjunctive third-person)
կալարեմ (conditional first-person future singular)
կալարես (conditional future second-person singular)
կալարի (conditional future singular third-person)
կալարենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կալարեք (conditional future plural second-person)
կալարեն (conditional future plural third-person)
կալարեի (conditional first-person past singular)
կալարեիր (conditional past second-person singular)
կալարեր (conditional past singular third-person)
կալարեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կալարեիք (conditional past plural second-person)
կալարեին (conditional past plural third-person)
ալարի՛ր (imperative rare singular)
ալարի՛ (alarír, alarí*) (imperative rare singular)
ալարե՛ք (imperative plural rare)
ալարեցե՛ք (alarékʻ, alarecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չալարել (infinitive negative)
չալարած (negative participle resultative)
չալարող (negative participle subjective)
չեմ ալարում (first-person indicative negative present singular)
չես ալարում (indicative negative present second-person singular)
չի ալարում (indicative negative present singular third-person)
չենք ալարում (first-person indicative negative plural present)
չեք ալարում (indicative negative plural present second-person)
չեն ալարում (indicative negative plural present third-person)
չէի ալարում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ալարում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ալարում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ալարում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ալարում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ալարում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ալարելու (first-person future indicative negative singular)
չես ալարելու (future indicative negative second-person singular)
չի ալարելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ալարելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ալարելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ալարելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ալարելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ալարելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ալարելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ալարելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ալարելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ալարելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ալարել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ալարել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ալարել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ալարել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ալարել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ալարել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ալարել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ալարել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ալարել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ալարել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ալարել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ալարել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չալարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չալարի (čʻalarecʻi, čʻalari*) (aorist first-person indicative negative singular)
չալարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չալարիր (čʻalarecʻir, čʻalarir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չալարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չալարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չալարինք (čʻalarecʻinkʻ, čʻalarinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չալարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չալարիք (čʻalarecʻikʻ, čʻalarikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չալարեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չալարին (čʻalarecʻin, čʻalarin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չալարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չալարես (negative present second-person singular subjunctive)
չալարի (negative present singular subjunctive third-person)
չալարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չալարեք (negative plural present second-person subjunctive)
չալարեն (negative plural present subjunctive third-person)
չալարեի (first-person negative past singular subjunctive)
չալարեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չալարեր (negative past singular subjunctive third-person)
չալարեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չալարեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չալարեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ալարի (conditional first-person future negative singular)
չես ալարի (conditional future negative second-person singular)
չի ալարի (conditional future negative singular third-person)
չենք ալարի (conditional first-person future negative plural)
չեք ալարի (conditional future negative plural second-person)
չեն ալարի (conditional future negative plural third-person)
չէի ալարի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ալարի (conditional negative past second-person singular)
չէր ալարի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ալարի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ալարի (conditional negative past plural second-person)
չէին ալարի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ալարիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ալարի (mí alarir, mí alari*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ալարեք (imperative negative plural rare)
ալարել (nominative singular singular-only)
ալարելու (dative singular singular-only)
ալարելուց (ablative singular singular-only)
ալարելով (instrumental singular singular-only)
ալարելում (locative singular singular-only)
ալարելը (definite nominative singular singular-only)
ալարելն (definite nominative singular singular-only)
ալարելուն (dative definite singular singular-only)
ալարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ալարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ալարելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ալարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ալարելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ալարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ալարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ալարելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ալարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ալարելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ալարող

ալարի՛ր, ալարի՛*

ալարե՛ք, ալարեցե՛ք**

մի՛ ալարիր, մի՛ ալարի*

մի՛ ալարեք, մի՛ ալարեցեք**

hy-decl-noun-unc

ալարելը/ալարելն

ալարելները/ալարելներն

ալարելներում

ալարելներիցս

ալարելներովս

ալարելներումս

ալարելներիցդ

ալարելներովդ

ալարելներումդ

The origin is uncertain. Ačaṙyan notes that this cannot be related to Old Armenian ալարեմ (alarem, “to be ashamed”) due to the difference in meaning. J̌ahukyan initially considered the relation possible, but later changed his mind.

cog

ալարում եմ վեր կենալ

ով ալարի, ոչ դալարի

(Ararat, Tbilisi, Erzurum, Van, colloquial, intransitive) to be lazy


աղճատել

head

աղճատել • (aġčatel)

hy-verb

աղճատել • (aġčatel)

aġčatel (romanization)
աղճատել (infinitive)
աղճատում (converb imperfective)
աղճատվել (passive)
աղճատելիս (converb simultaneous)
աղճատել (converb perfective)
աղճատ- (stem)
աղճատելու (converb converb-i future)
աղճատած (participle resultative)
աղճատելիք (converb converb-ii future)
աղճատող (participle subjective)
աղճատի (connegative converb)
աղճատում եմ (first-person indicative present singular)
աղճատում ես (indicative present second-person singular)
աղճատում է (indicative present singular third-person)
աղճատում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
աղճատում եք (indicative plural present second-person)
աղճատում են (indicative plural present third-person)
աղճատում էի (first-person imperfective indicative past singular)
աղճատում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
աղճատում էր (imperfective indicative past singular third-person)
աղճատում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
աղճատում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
աղճատում էին (imperfective indicative past plural third-person)
աղճատելու եմ (first-person future indicative singular)
աղճատելու ես (future indicative second-person singular)
աղճատելու է (future indicative singular third-person)
աղճատելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
աղճատելու եք (future indicative plural second-person)
աղճատելու են (future indicative plural third-person)
աղճատելու էի (first-person future indicative past singular)
աղճատելու էիր (future indicative past second-person singular)
աղճատելու էր (future indicative past singular third-person)
աղճատելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
աղճատելու էիք (future indicative past plural second-person)
աղճատելու էին (future indicative past plural third-person)
աղճատել եմ (first-person indicative perfect present singular)
աղճատել ես (indicative perfect present second-person singular)
աղճատել է (indicative perfect present singular third-person)
աղճատել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
աղճատել եք (indicative perfect plural present second-person)
աղճատել են (indicative perfect plural present third-person)
աղճատել էի (first-person indicative pluperfect singular)
աղճատել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
աղճատել էր (indicative pluperfect singular third-person)
աղճատել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
աղճատել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
աղճատել էին (indicative pluperfect plural third-person)
աղճատեցի (aorist first-person indicative singular)
աղճատի (aġčatecʻi, aġčati*) (aorist first-person indicative singular)
աղճատեցիր (aorist indicative second-person singular)
աղճատիր (aġčatecʻir, aġčatir*) (aorist indicative second-person singular)
աղճատեց (aorist indicative singular third-person)
աղճատեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղճատինք (aġčatecʻinkʻ, aġčatinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
աղճատեցիք (aorist indicative plural second-person)
աղճատիք (aġčatecʻikʻ, aġčatikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
աղճատեցին (aorist indicative plural third-person)
աղճատին (aġčatecʻin, aġčatin*) (aorist indicative plural third-person)
աղճատեմ (first-person present singular subjunctive)
աղճատես (present second-person singular subjunctive)
աղճատի (present singular subjunctive third-person)
աղճատենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
աղճատեք (plural present second-person subjunctive)
աղճատեն (plural present subjunctive third-person)
աղճատեի (first-person past singular subjunctive)
աղճատեիր (past second-person singular subjunctive)
աղճատեր (past singular subjunctive third-person)
աղճատեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
աղճատեիք (past plural second-person subjunctive)
աղճատեին (past plural subjunctive third-person)
կաղճատեմ (conditional first-person future singular)
կաղճատես (conditional future second-person singular)
կաղճատի (conditional future singular third-person)
կաղճատենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կաղճատեք (conditional future plural second-person)
կաղճատեն (conditional future plural third-person)
կաղճատեի (conditional first-person past singular)
կաղճատեիր (conditional past second-person singular)
կաղճատեր (conditional past singular third-person)
կաղճատեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կաղճատեիք (conditional past plural second-person)
կաղճատեին (conditional past plural third-person)
աղճատի՛ր (imperative rare singular)
աղճատի՛ (aġčatír, aġčatí*) (imperative rare singular)
աղճատե՛ք (imperative plural rare)
աղճատեցե՛ք (aġčatékʻ, aġčatecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չաղճատել (infinitive negative)
չաղճատած (negative participle resultative)
չաղճատող (negative participle subjective)
չեմ աղճատում (first-person indicative negative present singular)
չես աղճատում (indicative negative present second-person singular)
չի աղճատում (indicative negative present singular third-person)
չենք աղճատում (first-person indicative negative plural present)
չեք աղճատում (indicative negative plural present second-person)
չեն աղճատում (indicative negative plural present third-person)
չէի աղճատում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր աղճատում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր աղճատում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք աղճատում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք աղճատում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին աղճատում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ աղճատելու (first-person future indicative negative singular)
չես աղճատելու (future indicative negative second-person singular)
չի աղճատելու (future indicative negative singular third-person)
չենք աղճատելու (first-person future indicative negative plural)
չեք աղճատելու (future indicative negative plural second-person)
չեն աղճատելու (future indicative negative plural third-person)
չէի աղճատելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր աղճատելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր աղճատելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք աղճատելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք աղճատելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին աղճատելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ աղճատել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես աղճատել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի աղճատել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք աղճատել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք աղճատել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն աղճատել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի աղճատել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր աղճատել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր աղճատել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք աղճատել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք աղճատել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին աղճատել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չաղճատեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չաղճատի (čʻaġčatecʻi, čʻaġčati*) (aorist first-person indicative negative singular)
չաղճատեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չաղճատիր (čʻaġčatecʻir, čʻaġčatir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չաղճատեց (aorist indicative negative singular third-person)
չաղճատեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չաղճատեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չաղճատիք (čʻaġčatecʻikʻ, čʻaġčatikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չաղճատեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չաղճատին (čʻaġčatecʻin, čʻaġčatin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չաղճատեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չաղճատես (negative present second-person singular subjunctive)
չաղճատի (negative present singular subjunctive third-person)
չաղճատենք (first-person negative plural present subjunctive)
չաղճատեք (negative plural present second-person subjunctive)
չաղճատեն (negative plural present subjunctive third-person)
չաղճատեի (first-person negative past singular subjunctive)
չաղճատեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չաղճատեր (negative past singular subjunctive third-person)
չաղճատեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չաղճատեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չաղճատեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ աղճատի (conditional first-person future negative singular)
չես աղճատի (conditional future negative second-person singular)
չի աղճատի (conditional future negative singular third-person)
չենք աղճատի (conditional first-person future negative plural)
չեք աղճատի (conditional future negative plural second-person)
չեն աղճատի (conditional future negative plural third-person)
չէի աղճատի (conditional first-person negative past singular)
չէիր աղճատի (conditional negative past second-person singular)
չէր աղճատի (conditional negative past singular third-person)
չէինք աղճատի (conditional first-person negative past plural)
չէիք աղճատի (conditional negative past plural second-person)
չէին աղճատի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ աղճատիր (imperative negative rare singular)
մի՛ աղճատի (mí aġčatir, mí aġčati*) (imperative negative rare singular)
մի՛ աղճատեք (imperative negative plural rare)
աղճատել (nominative singular singular-only)
աղճատելու (dative singular singular-only)
աղճատելուց (ablative singular singular-only)
աղճատելով (instrumental singular singular-only)
աղճատելում (locative singular singular-only)
աղճատելը (definite nominative singular singular-only)
աղճատելն (definite nominative singular singular-only)
աղճատելուն (dative definite singular singular-only)
աղճատելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
աղճատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
աղճատելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
աղճատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
աղճատելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
աղճատելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
աղճատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
աղճատելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
աղճատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
աղճատելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

աղճատող

աղճատի՛ր, աղճատի՛*

աղճատե՛ք, աղճատեցե՛ք**

մի՛ աղճատիր, մի՛ աղճատի*

մի՛ աղճատեք, մի՛ աղճատեցեք**

hy-decl-noun-unc

աղճատելը/աղճատելն

աղճատելները/աղճատելներն

աղճատելներին

աղճատելներից

աղճատելներով

աղճատելներում

աղճատելներիս

աղճատելներիցս

աղճատելներովս

աղճատելներումս

աղճատելներիդ

աղճատելներիցդ

աղճատելներովդ

աղճատելներումդ

/ɑχt͡ʃɑˈtel/

/ɑʁd͡ʒɑˈdel/

Hy-աղճատել.ogg

Learned borrowing from Old Armenian աղճատեմ (ałčatem).

learned borrowing

աղճատել բառի իմաստը


քչքչալ

head

քչքչալ • (kʻčʻkʻčʻal)

hy-verb

քչքչալ • (kʻčʻkʻčʻal)

kʻčʻkʻčʻal (romanization)
քչքչալ (infinitive)
քչքչում (converb imperfective)
քչքչալիս (converb simultaneous)
քչքչացել (converb perfective)
քչքչաց- (stem)
քչքչալու (converb converb-i future)
քչքչացած (participle resultative)
քչքչալիք (converb converb-ii future)
քչքչացող (participle subjective)
քչքչա (connegative converb)
քչքչում եմ (first-person indicative present singular)
քչքչում ես (indicative present second-person singular)
քչքչում է (indicative present singular third-person)
քչքչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
քչքչում եք (indicative plural present second-person)
քչքչում են (indicative plural present third-person)
քչքչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
քչքչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
քչքչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
քչքչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
քչքչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
քչքչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
քչքչալու եմ (first-person future indicative singular)
քչքչալու ես (future indicative second-person singular)
քչքչալու է (future indicative singular third-person)
քչքչալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
քչքչալու եք (future indicative plural second-person)
քչքչալու են (future indicative plural third-person)
քչքչալու էի (first-person future indicative past singular)
քչքչալու էիր (future indicative past second-person singular)
քչքչալու էր (future indicative past singular third-person)
քչքչալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
քչքչալու էիք (future indicative past plural second-person)
քչքչալու էին (future indicative past plural third-person)
քչքչացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
քչքչացել ես (indicative perfect present second-person singular)
քչքչացել է (indicative perfect present singular third-person)
քչքչացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
քչքչացել եք (indicative perfect plural present second-person)
քչքչացել են (indicative perfect plural present third-person)
քչքչացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
քչքչացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
քչքչացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
քչքչացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
քչքչացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
քչքչացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
քչքչացի (aorist first-person indicative singular)
քչքչացիր (aorist indicative second-person singular)
քչքչաց (aorist indicative singular third-person)
քչքչացինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
քչքչացիք (aorist indicative plural second-person)
քչքչացին (aorist indicative plural third-person)
քչքչամ (first-person present singular subjunctive)
քչքչաս (present second-person singular subjunctive)
քչքչա (present singular subjunctive third-person)
քչքչանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
քչքչաք (plural present second-person subjunctive)
քչքչան (plural present subjunctive third-person)
քչքչայի (first-person past singular subjunctive)
քչքչայիր (past second-person singular subjunctive)
քչքչար (past singular subjunctive third-person)
քչքչայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
քչքչայիք (past plural second-person subjunctive)
քչքչային (past plural subjunctive third-person)
կքչքչամ (conditional first-person future singular)
կքչքչաս (conditional future second-person singular)
կքչքչա (conditional future singular third-person)
կքչքչանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կքչքչաք (conditional future plural second-person)
կքչքչան (conditional future plural third-person)
կքչքչայի (conditional first-person past singular)
կքչքչայիր (conditional past second-person singular)
կքչքչար (conditional past singular third-person)
կքչքչայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կքչքչայիք (conditional past plural second-person)
կքչքչային (conditional past plural third-person)
քչքչա՛ (imperative rare singular)
քչքչացե՛ք (imperative plural rare)
չքչքչալ (infinitive negative)
չքչքչացած (negative participle resultative)
չքչքչացող (negative participle subjective)
չեմ քչքչում (first-person indicative negative present singular)
չես քչքչում (indicative negative present second-person singular)
չի քչքչում (indicative negative present singular third-person)
չենք քչքչում (first-person indicative negative plural present)
չեք քչքչում (indicative negative plural present second-person)
չեն քչքչում (indicative negative plural present third-person)
չէի քչքչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր քչքչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր քչքչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք քչքչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք քչքչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին քչքչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ քչքչալու (first-person future indicative negative singular)
չես քչքչալու (future indicative negative second-person singular)
չի քչքչալու (future indicative negative singular third-person)
չենք քչքչալու (first-person future indicative negative plural)
չեք քչքչալու (future indicative negative plural second-person)
չեն քչքչալու (future indicative negative plural third-person)
չէի քչքչալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր քչքչալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր քչքչալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք քչքչալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք քչքչալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին քչքչալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ քչքչացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես քչքչացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի քչքչացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք քչքչացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք քչքչացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն քչքչացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի քչքչացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր քչքչացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր քչքչացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք քչքչացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք քչքչացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին քչքչացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չքչքչացի (aorist first-person indicative negative singular)
չքչքչացիր (aorist indicative negative second-person singular)
չքչքչաց (aorist indicative negative singular third-person)
չքչքչացինք (aorist first-person indicative negative plural)
չքչքչացիք (aorist indicative negative plural second-person)
չքչքչացին (aorist indicative negative plural third-person)
չքչքչամ (first-person negative present singular subjunctive)
չքչքչաս (negative present second-person singular subjunctive)
չքչքչա (negative present singular subjunctive third-person)
չքչքչանք (first-person negative plural present subjunctive)
չքչքչաք (negative plural present second-person subjunctive)
չքչքչան (negative plural present subjunctive third-person)
չքչքչայի (first-person negative past singular subjunctive)
չքչքչայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չքչքչար (negative past singular subjunctive third-person)
չքչքչայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չքչքչայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չքչքչային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ քչքչա (conditional first-person future negative singular)
չես քչքչա (conditional future negative second-person singular)
չի քչքչա (conditional future negative singular third-person)
չենք քչքչա (conditional first-person future negative plural)
չեք քչքչա (conditional future negative plural second-person)
չեն քչքչա (conditional future negative plural third-person)
չէի քչքչա (conditional first-person negative past singular)
չէիր քչքչա (conditional negative past second-person singular)
չէր քչքչա (conditional negative past singular third-person)
չէինք քչքչա (conditional first-person negative past plural)
չէիք քչքչա (conditional negative past plural second-person)
չէին քչքչա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ քչքչա (imperative negative rare singular)
մի՛ քչքչացեք (imperative negative plural rare)
քչքչալ (nominative singular singular-only)
քչքչալու (dative singular singular-only)
քչքչալուց (ablative singular singular-only)
քչքչալով (instrumental singular singular-only)
քչքչալում (locative singular singular-only)
քչքչալը (definite nominative singular singular-only)
քչքչալն (definite nominative singular singular-only)
քչքչալուն (dative definite singular singular-only)
քչքչալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
քչքչալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
քչքչալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
քչքչալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
քչքչալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
քչքչալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
քչքչալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
քչքչալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
քչքչալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
քչքչալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

քչքչացող

մի՛ քչքչացեք

hy-decl-noun-unc

քչքչալը/քչքչալն

քչքչալները/քչքչալներն

քչքչալներում

քչքչալներիցս

քչքչալներովս

քչքչալներումս

քչքչալներիցդ

քչքչալներովդ

քչքչալներումդ

/kʰət͡ʃʰkʰəˈt͡ʃʰɑl/

[kʰət͡ʃʰkʰət͡ʃʰɑ́l]

/kət͡ʃkəˈt͡ʃɑl/

[kʰət͡ʃʰkʰət͡ʃʰɑ́l]

to flow with a murmuring sound, to purl, to babble

to sough, to murmur, to rustle (of leaves, stalks, etc.)

to tweet, to twitter, to chirrup (of birds)

to laugh loudly, to cackle, to roar, to guffaw