վարկաբեկել

varkabekel (romanization)
վարկաբեկել (infinitive)
վարկաբեկում (converb imperfective)
վարկաբեկվել (passive)
վարկաբեկելիս (converb simultaneous)
վարկաբեկել (converb perfective)
վարկաբեկ- (stem)
վարկաբեկելու (converb converb-i future)
վարկաբեկած (participle resultative)
վարկաբեկելիք (converb converb-ii future)
վարկաբեկող (participle subjective)
վարկաբեկի (connegative converb)
վարկաբեկում եմ (first-person indicative present singular)
վարկաբեկում ես (indicative present second-person singular)
վարկաբեկում է (indicative present singular third-person)
վարկաբեկում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վարկաբեկում եք (indicative plural present second-person)
վարկաբեկում են (indicative plural present third-person)
վարկաբեկում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վարկաբեկում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վարկաբեկում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վարկաբեկում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վարկաբեկում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վարկաբեկում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վարկաբեկելու եմ (first-person future indicative singular)
վարկաբեկելու ես (future indicative second-person singular)
վարկաբեկելու է (future indicative singular third-person)
վարկաբեկելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վարկաբեկելու եք (future indicative plural second-person)
վարկաբեկելու են (future indicative plural third-person)
վարկաբեկելու էի (first-person future indicative past singular)
վարկաբեկելու էիր (future indicative past second-person singular)
վարկաբեկելու էր (future indicative past singular third-person)
վարկաբեկելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վարկաբեկելու էիք (future indicative past plural second-person)
վարկաբեկելու էին (future indicative past plural third-person)
վարկաբեկել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վարկաբեկել ես (indicative perfect present second-person singular)
վարկաբեկել է (indicative perfect present singular third-person)
վարկաբեկել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վարկաբեկել եք (indicative perfect plural present second-person)
վարկաբեկել են (indicative perfect plural present third-person)
վարկաբեկել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վարկաբեկել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վարկաբեկել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վարկաբեկել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վարկաբեկել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վարկաբեկել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վարկաբեկեցի (aorist first-person indicative singular)
վարկաբեկի (varkabekecʻi, varkabeki*) (aorist first-person indicative singular)
վարկաբեկեցիր (aorist indicative second-person singular)
վարկաբեկիր (varkabekecʻir, varkabekir*) (aorist indicative second-person singular)
վարկաբեկեց (aorist indicative singular third-person)
վարկաբեկեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վարկաբեկեցիք (aorist indicative plural second-person)
վարկաբեկեցին (aorist indicative plural third-person)
վարկաբեկին (varkabekecʻin, varkabekin*) (aorist indicative plural third-person)
վարկաբեկեմ (first-person present singular subjunctive)
վարկաբեկես (present second-person singular subjunctive)
վարկաբեկի (present singular subjunctive third-person)
վարկաբեկենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վարկաբեկեք (plural present second-person subjunctive)
վարկաբեկեն (plural present subjunctive third-person)
վարկաբեկեի (first-person past singular subjunctive)
վարկաբեկեիր (past second-person singular subjunctive)
վարկաբեկեր (past singular subjunctive third-person)
վարկաբեկեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վարկաբեկեիք (past plural second-person subjunctive)
վարկաբեկեին (past plural subjunctive third-person)
կվարկաբեկեմ (conditional first-person future singular)
կվարկաբեկես (conditional future second-person singular)
կվարկաբեկի (conditional future singular third-person)
կվարկաբեկենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվարկաբեկեք (conditional future plural second-person)
կվարկաբեկեն (conditional future plural third-person)
կվարկաբեկեի (conditional first-person past singular)
կվարկաբեկեիր (conditional past second-person singular)
կվարկաբեկեր (conditional past singular third-person)
կվարկաբեկեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվարկաբեկեիք (conditional past plural second-person)
կվարկաբեկեին (conditional past plural third-person)
վարկաբեկի՛ր (imperative rare singular)
վարկաբեկի՛ (varkabekír, varkabekí*) (imperative rare singular)
վարկաբեկե՛ք (imperative plural rare)
չվարկաբեկել (infinitive negative)
չվարկաբեկած (negative participle resultative)
չվարկաբեկող (negative participle subjective)
չեմ վարկաբեկում (first-person indicative negative present singular)
չես վարկաբեկում (indicative negative present second-person singular)
չի վարկաբեկում (indicative negative present singular third-person)
չենք վարկաբեկում (first-person indicative negative plural present)
չեք վարկաբեկում (indicative negative plural present second-person)
չեն վարկաբեկում (indicative negative plural present third-person)
չէի վարկաբեկում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վարկաբեկում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վարկաբեկում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վարկաբեկում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վարկաբեկում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վարկաբեկում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վարկաբեկելու (first-person future indicative negative singular)
չես վարկաբեկելու (future indicative negative second-person singular)
չի վարկաբեկելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վարկաբեկելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վարկաբեկելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վարկաբեկելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վարկաբեկելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վարկաբեկելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վարկաբեկելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վարկաբեկելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վարկաբեկելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վարկաբեկելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վարկաբեկել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վարկաբեկել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վարկաբեկել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վարկաբեկել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վարկաբեկել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վարկաբեկել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վարկաբեկել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վարկաբեկել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վարկաբեկել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վարկաբեկել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վարկաբեկել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վարկաբեկել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվարկաբեկեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվարկաբեկեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվարկաբեկեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվարկաբեկեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվարկաբեկեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվարկաբեկեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվարկաբեկեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվարկաբեկես (negative present second-person singular subjunctive)
չվարկաբեկի (negative present singular subjunctive third-person)
չվարկաբեկենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվարկաբեկեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվարկաբեկեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվարկաբեկեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվարկաբեկեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվարկաբեկեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվարկաբեկեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվարկաբեկեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվարկաբեկեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վարկաբեկի (conditional first-person future negative singular)
չես վարկաբեկի (conditional future negative second-person singular)
չի վարկաբեկի (conditional future negative singular third-person)
չենք վարկաբեկի (conditional first-person future negative plural)
չեք վարկաբեկի (conditional future negative plural second-person)
չեն վարկաբեկի (conditional future negative plural third-person)
չէի վարկաբեկի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վարկաբեկի (conditional negative past second-person singular)
չէր վարկաբեկի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վարկաբեկի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վարկաբեկի (conditional negative past plural second-person)
չէին վարկաբեկի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վարկաբեկիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վարկաբեկեք (imperative negative plural rare)
վարկաբեկել (nominative singular singular-only)
վարկաբեկելու (dative singular singular-only)
վարկաբեկելուց (ablative singular singular-only)
վարկաբեկելով (instrumental singular singular-only)
վարկաբեկելում (locative singular singular-only)
վարկաբեկելը (definite nominative singular singular-only)
վարկաբեկելն (definite nominative singular singular-only)
վարկաբեկելուն (dative definite singular singular-only)
վարկաբեկելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վարկաբեկելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վարկաբեկելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վարկաբեկելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վարկաբեկելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վարկաբեկելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վարկաբեկելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վարկաբեկելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վարկաբեկելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վարկաբեկելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վարկաբեկելիս

վարկաբեկելու

վարկաբեկելիք

վարկաբեկող

վարկաբեկեցիր

վարկաբեկեցինք

վարկաբեկեցիք

վարկաբեկեցին

վարկաբեկեինք

վարկաբեկի՛ր, վարկաբեկի՛*

վարկաբեկե՛ք, վարկաբեկեցե՛ք**

մի՛ վարկաբեկիր, մի՛ վարկաբեկի*

մի՛ վարկաբեկեք, մի՛ վարկաբեկեցեք**

hy-decl-noun-unc

վարկաբեկելը/վարկաբեկելն

վարկաբեկելներ

վարկաբեկելները/վարկաբեկելներն

վարկաբեկելու

վարկաբեկելուն

վարկաբեկելների

վարկաբեկելներին

վարկաբեկելուց

վարկաբեկելներից

վարկաբեկելով

վարկաբեկելներով

վարկաբեկելում

վարկաբեկելներում

վարկաբեկելներս

վարկաբեկելուս

վարկաբեկելներիս

վարկաբեկելուցս

վարկաբեկելներիցս

վարկաբեկելովս

վարկաբեկելներովս

վարկաբեկելումս

վարկաբեկելներումս

վարկաբեկելներդ

վարկաբեկելուդ

վարկաբեկելներիդ

վարկաբեկելուցդ

վարկաբեկելներիցդ

վարկաբեկելովդ

վարկաբեկելներովդ

վարկաբեկելումդ

վարկաբեկելներումդ

[vɑɾɡɑpʰeɡél]

From վարկ (vark) + -ա- (-a-) + բեկել (bekel).


ոգորել

ogorel (romanization)
ոգորել (infinitive)
ոգորում (converb imperfective)
ոգորելիս (converb simultaneous)
ոգորել (converb perfective)
ոգոր- (stem)
ոգորելու (converb converb-i future)
ոգորած (participle resultative)
ոգորելիք (converb converb-ii future)
ոգորող (participle subjective)
ոգորի (connegative converb)
ոգորում եմ (first-person indicative present singular)
ոգորում ես (indicative present second-person singular)
ոգորում է (indicative present singular third-person)
ոգորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
ոգորում եք (indicative plural present second-person)
ոգորում են (indicative plural present third-person)
ոգորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
ոգորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
ոգորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
ոգորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
ոգորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
ոգորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
ոգորելու եմ (first-person future indicative singular)
ոգորելու ես (future indicative second-person singular)
ոգորելու է (future indicative singular third-person)
ոգորելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
ոգորելու եք (future indicative plural second-person)
ոգորելու են (future indicative plural third-person)
ոգորելու էի (first-person future indicative past singular)
ոգորելու էիր (future indicative past second-person singular)
ոգորելու էր (future indicative past singular third-person)
ոգորելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
ոգորելու էիք (future indicative past plural second-person)
ոգորելու էին (future indicative past plural third-person)
ոգորել եմ (first-person indicative perfect present singular)
ոգորել ես (indicative perfect present second-person singular)
ոգորել է (indicative perfect present singular third-person)
ոգորել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
ոգորել եք (indicative perfect plural present second-person)
ոգորել են (indicative perfect plural present third-person)
ոգորել էի (first-person indicative pluperfect singular)
ոգորել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
ոգորել էր (indicative pluperfect singular third-person)
ոգորել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
ոգորել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
ոգորել էին (indicative pluperfect plural third-person)
ոգորեցի (aorist first-person indicative singular)
ոգորի (ogorecʻi, ogori*) (aorist first-person indicative singular)
ոգորեցիր (aorist indicative second-person singular)
ոգորիր (ogorecʻir, ogorir*) (aorist indicative second-person singular)
ոգորեց (aorist indicative singular third-person)
ոգորեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ոգորինք (ogorecʻinkʻ, ogorinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
ոգորեցիք (aorist indicative plural second-person)
ոգորիք (ogorecʻikʻ, ogorikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
ոգորեցին (aorist indicative plural third-person)
ոգորին (ogorecʻin, ogorin*) (aorist indicative plural third-person)
ոգորեմ (first-person present singular subjunctive)
ոգորես (present second-person singular subjunctive)
ոգորի (present singular subjunctive third-person)
ոգորենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
ոգորեք (plural present second-person subjunctive)
ոգորեն (plural present subjunctive third-person)
ոգորեի (first-person past singular subjunctive)
ոգորեիր (past second-person singular subjunctive)
ոգորեր (past singular subjunctive third-person)
ոգորեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
ոգորեիք (past plural second-person subjunctive)
ոգորեին (past plural subjunctive third-person)
կոգորեմ (conditional first-person future singular)
կոգորես (conditional future second-person singular)
կոգորի (conditional future singular third-person)
կոգորենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կոգորեք (conditional future plural second-person)
կոգորեն (conditional future plural third-person)
կոգորեի (conditional first-person past singular)
կոգորեիր (conditional past second-person singular)
կոգորեր (conditional past singular third-person)
կոգորեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կոգորեիք (conditional past plural second-person)
կոգորեին (conditional past plural third-person)
ոգորի՛ր (imperative rare singular)
ոգորի՛ (ogorír, ogorí*) (imperative rare singular)
ոգորե՛ք (imperative plural rare)
ոգորեցե՛ք (ogorékʻ, ogorecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չոգորել (infinitive negative)
չոգորած (negative participle resultative)
չոգորող (negative participle subjective)
չեմ ոգորում (first-person indicative negative present singular)
չես ոգորում (indicative negative present second-person singular)
չի ոգորում (indicative negative present singular third-person)
չենք ոգորում (first-person indicative negative plural present)
չեք ոգորում (indicative negative plural present second-person)
չեն ոգորում (indicative negative plural present third-person)
չէի ոգորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր ոգորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր ոգորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք ոգորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք ոգորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին ոգորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ ոգորելու (first-person future indicative negative singular)
չես ոգորելու (future indicative negative second-person singular)
չի ոգորելու (future indicative negative singular third-person)
չենք ոգորելու (first-person future indicative negative plural)
չեք ոգորելու (future indicative negative plural second-person)
չեն ոգորելու (future indicative negative plural third-person)
չէի ոգորելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր ոգորելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր ոգորելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք ոգորելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք ոգորելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին ոգորելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ ոգորել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես ոգորել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի ոգորել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք ոգորել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք ոգորել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն ոգորել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի ոգորել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր ոգորել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր ոգորել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք ոգորել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք ոգորել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին ոգորել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չոգորեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չոգորի (čʻogorecʻi, čʻogori*) (aorist first-person indicative negative singular)
չոգորեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չոգորիր (čʻogorecʻir, čʻogorir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չոգորեց (aorist indicative negative singular third-person)
չոգորեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չոգորինք (čʻogorecʻinkʻ, čʻogorinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չոգորեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չոգորիք (čʻogorecʻikʻ, čʻogorikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չոգորեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չոգորին (čʻogorecʻin, čʻogorin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չոգորեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չոգորես (negative present second-person singular subjunctive)
չոգորի (negative present singular subjunctive third-person)
չոգորենք (first-person negative plural present subjunctive)
չոգորեք (negative plural present second-person subjunctive)
չոգորեն (negative plural present subjunctive third-person)
չոգորեի (first-person negative past singular subjunctive)
չոգորեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չոգորեր (negative past singular subjunctive third-person)
չոգորեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չոգորեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չոգորեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ ոգորի (conditional first-person future negative singular)
չես ոգորի (conditional future negative second-person singular)
չի ոգորի (conditional future negative singular third-person)
չենք ոգորի (conditional first-person future negative plural)
չեք ոգորի (conditional future negative plural second-person)
չեն ոգորի (conditional future negative plural third-person)
չէի ոգորի (conditional first-person negative past singular)
չէիր ոգորի (conditional negative past second-person singular)
չէր ոգորի (conditional negative past singular third-person)
չէինք ոգորի (conditional first-person negative past plural)
չէիք ոգորի (conditional negative past plural second-person)
չէին ոգորի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ ոգորիր (imperative negative rare singular)
մի՛ ոգորի (mí ogorir, mí ogori*) (imperative negative rare singular)
մի՛ ոգորեք (imperative negative plural rare)
ոգորել (nominative singular singular-only)
ոգորելու (dative singular singular-only)
ոգորելուց (ablative singular singular-only)
ոգորելով (instrumental singular singular-only)
ոգորելում (locative singular singular-only)
ոգորելը (definite nominative singular singular-only)
ոգորելն (definite nominative singular singular-only)
ոգորելուն (dative definite singular singular-only)
ոգորելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
ոգորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
ոգորելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
ոգորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
ոգորելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
ոգորելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
ոգորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
ոգորելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
ոգորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
ոգորելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

ոգորող

ոգորի՛ր, ոգորի՛*

ոգորե՛ք, ոգորեցե՛ք**

մի՛ ոգորիր, մի՛ ոգորի*

մի՛ ոգորեք, մի՛ ոգորեցեք**

hy-decl-noun-unc

ոգորելը/ոգորելն

ոգորելները/ոգորելներն

ոգորելներում

ոգորելներիցս

ոգորելներովս

ոգորելներումս

ոգորելներիցդ

ոգորելներովդ

ոգորելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian ոգորիմ (ogorim).


սղոցել

head

սղոցել • (sġocʻel)

hy-verb

սղոցել • (sġocʻel)

sġocʻel (romanization)
սղոցել (infinitive)
սղոցում (converb imperfective)
սղոցվել (passive)
սղոցելիս (converb simultaneous)
սղոցել (converb perfective)
սղոց- (stem)
սղոցելու (converb converb-i future)
սղոցած (participle resultative)
սղոցելիք (converb converb-ii future)
սղոցող (participle subjective)
սղոցի (connegative converb)
սղոցում եմ (first-person indicative present singular)
սղոցում ես (indicative present second-person singular)
սղոցում է (indicative present singular third-person)
սղոցում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
սղոցում եք (indicative plural present second-person)
սղոցում են (indicative plural present third-person)
սղոցում էի (first-person imperfective indicative past singular)
սղոցում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
սղոցում էր (imperfective indicative past singular third-person)
սղոցում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
սղոցում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
սղոցում էին (imperfective indicative past plural third-person)
սղոցելու եմ (first-person future indicative singular)
սղոցելու ես (future indicative second-person singular)
սղոցելու է (future indicative singular third-person)
սղոցելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
սղոցելու եք (future indicative plural second-person)
սղոցելու են (future indicative plural third-person)
սղոցելու էի (first-person future indicative past singular)
սղոցելու էիր (future indicative past second-person singular)
սղոցելու էր (future indicative past singular third-person)
սղոցելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
սղոցելու էիք (future indicative past plural second-person)
սղոցելու էին (future indicative past plural third-person)
սղոցել եմ (first-person indicative perfect present singular)
սղոցել ես (indicative perfect present second-person singular)
սղոցել է (indicative perfect present singular third-person)
սղոցել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սղոցել եք (indicative perfect plural present second-person)
սղոցել են (indicative perfect plural present third-person)
սղոցել էի (first-person indicative pluperfect singular)
սղոցել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սղոցել էր (indicative pluperfect singular third-person)
սղոցել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սղոցել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սղոցել էին (indicative pluperfect plural third-person)
սղոցեցի (aorist first-person indicative singular)
սղոցի (sġocʻecʻi, sġocʻi*) (aorist first-person indicative singular)
սղոցեցիր (aorist indicative second-person singular)
սղոցիր (sġocʻecʻir, sġocʻir*) (aorist indicative second-person singular)
սղոցեց (aorist indicative singular third-person)
սղոցեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սղոցինք (sġocʻecʻinkʻ, sġocʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սղոցեցիք (aorist indicative plural second-person)
սղոցիք (sġocʻecʻikʻ, sġocʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
սղոցեցին (aorist indicative plural third-person)
սղոցին (sġocʻecʻin, sġocʻin*) (aorist indicative plural third-person)
սղոցեմ (first-person present singular subjunctive)
սղոցես (present second-person singular subjunctive)
սղոցի (present singular subjunctive third-person)
սղոցենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սղոցեք (plural present second-person subjunctive)
սղոցեն (plural present subjunctive third-person)
սղոցեի (first-person past singular subjunctive)
սղոցեիր (past second-person singular subjunctive)
սղոցեր (past singular subjunctive third-person)
սղոցեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սղոցեիք (past plural second-person subjunctive)
սղոցեին (past plural subjunctive third-person)
կսղոցեմ (conditional first-person future singular)
կսղոցես (conditional future second-person singular)
կսղոցի (conditional future singular third-person)
կսղոցենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կսղոցեք (conditional future plural second-person)
կսղոցեն (conditional future plural third-person)
կսղոցեի (conditional first-person past singular)
կսղոցեիր (conditional past second-person singular)
կսղոցեր (conditional past singular third-person)
կսղոցեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կսղոցեիք (conditional past plural second-person)
կսղոցեին (conditional past plural third-person)
սղոցի՛ր (imperative rare singular)
սղոցի՛ (sġocʻír, sġocʻí*) (imperative rare singular)
սղոցե՛ք (imperative plural rare)
սղոցեցե՛ք (sġocʻékʻ, sġocʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չսղոցել (infinitive negative)
չսղոցած (negative participle resultative)
չսղոցող (negative participle subjective)
չեմ սղոցում (first-person indicative negative present singular)
չես սղոցում (indicative negative present second-person singular)
չի սղոցում (indicative negative present singular third-person)
չենք սղոցում (first-person indicative negative plural present)
չեք սղոցում (indicative negative plural present second-person)
չեն սղոցում (indicative negative plural present third-person)
չէի սղոցում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սղոցում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սղոցում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սղոցում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սղոցում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սղոցում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ սղոցելու (first-person future indicative negative singular)
չես սղոցելու (future indicative negative second-person singular)
չի սղոցելու (future indicative negative singular third-person)
չենք սղոցելու (first-person future indicative negative plural)
չեք սղոցելու (future indicative negative plural second-person)
չեն սղոցելու (future indicative negative plural third-person)
չէի սղոցելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր սղոցելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր սղոցելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք սղոցելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք սղոցելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին սղոցելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ սղոցել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սղոցել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի սղոցել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սղոցել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք սղոցել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սղոցել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի սղոցել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սղոցել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սղոցել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սղոցել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սղոցել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սղոցել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չսղոցեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսղոցի (čʻsġocʻecʻi, čʻsġocʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չսղոցեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսղոցիր (čʻsġocʻecʻir, čʻsġocʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չսղոցեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսղոցեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսղոցինք (čʻsġocʻecʻinkʻ, čʻsġocʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չսղոցեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսղոցիք (čʻsġocʻecʻikʻ, čʻsġocʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չսղոցեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չսղոցին (čʻsġocʻecʻin, čʻsġocʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չսղոցեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսղոցես (negative present second-person singular subjunctive)
չսղոցի (negative present singular subjunctive third-person)
չսղոցենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսղոցեք (negative plural present second-person subjunctive)
չսղոցեն (negative plural present subjunctive third-person)
չսղոցեի (first-person negative past singular subjunctive)
չսղոցեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսղոցեր (negative past singular subjunctive third-person)
չսղոցեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսղոցեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսղոցեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ սղոցի (conditional first-person future negative singular)
չես սղոցի (conditional future negative second-person singular)
չի սղոցի (conditional future negative singular third-person)
չենք սղոցի (conditional first-person future negative plural)
չեք սղոցի (conditional future negative plural second-person)
չեն սղոցի (conditional future negative plural third-person)
չէի սղոցի (conditional first-person negative past singular)
չէիր սղոցի (conditional negative past second-person singular)
չէր սղոցի (conditional negative past singular third-person)
չէինք սղոցի (conditional first-person negative past plural)
չէիք սղոցի (conditional negative past plural second-person)
չէին սղոցի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ սղոցիր (imperative negative rare singular)
մի՛ սղոցի (mí sġocʻir, mí sġocʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ սղոցեք (imperative negative plural rare)
սղոցել (nominative singular singular-only)
սղոցելու (dative singular singular-only)
սղոցելուց (ablative singular singular-only)
սղոցելով (instrumental singular singular-only)
սղոցելում (locative singular singular-only)
սղոցելը (definite nominative singular singular-only)
սղոցելն (definite nominative singular singular-only)
սղոցելուն (dative definite singular singular-only)
սղոցելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սղոցելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սղոցելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սղոցելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սղոցելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
սղոցելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սղոցելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սղոցելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սղոցելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
սղոցելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

սղոցող

սղոցի՛ր, սղոցի՛*

սղոցե՛ք, սղոցեցե՛ք**

մի՛ սղոցիր, մի՛ սղոցի*

մի՛ սղոցեք, մի՛ սղոցեցեք**

hy-decl-noun-unc

սղոցելը/սղոցելն

սղոցելները/սղոցելներն

սղոցելներում

սղոցելներիցս

սղոցելներովս

սղոցելներումս

սղոցելներիցդ

սղոցելներովդ

սղոցելներումդ


մանկանալ

mankanal (romanization)
մանկանալ (infinitive)
մանկանում (converb imperfective)
մանկանալիս (converb simultaneous)
մանկացնել (causative)
մանկացել (converb perfective)
մանկաց- (stem)
մանկանալու (converb converb-i future)
մանկացած (participle resultative)
մանկանալիք (converb converb-ii future)
մանկացող (participle subjective)
մանկանա (connegative converb)
մանկանում եմ (first-person indicative present singular)
մանկանում ես (indicative present second-person singular)
մանկանում է (indicative present singular third-person)
մանկանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մանկանում եք (indicative plural present second-person)
մանկանում են (indicative plural present third-person)
մանկանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մանկանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մանկանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մանկանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մանկանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մանկանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մանկանալու եմ (first-person future indicative singular)
մանկանալու ես (future indicative second-person singular)
մանկանալու է (future indicative singular third-person)
մանկանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մանկանալու եք (future indicative plural second-person)
մանկանալու են (future indicative plural third-person)
մանկանալու էի (first-person future indicative past singular)
մանկանալու էիր (future indicative past second-person singular)
մանկանալու էր (future indicative past singular third-person)
մանկանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մանկանալու էիք (future indicative past plural second-person)
մանկանալու էին (future indicative past plural third-person)
մանկացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մանկացել ես (indicative perfect present second-person singular)
մանկացել է (indicative perfect present singular third-person)
մանկացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մանկացել եք (indicative perfect plural present second-person)
մանկացել են (indicative perfect plural present third-person)
մանկացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մանկացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մանկացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մանկացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մանկացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մանկացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մանկացա (aorist first-person indicative singular)
մանկացար (aorist indicative second-person singular)
մանկացավ (aorist indicative singular third-person)
մանկացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մանկացաք (aorist indicative plural second-person)
մանկացան (aorist indicative plural third-person)
մանկանամ (first-person present singular subjunctive)
մանկանաս (present second-person singular subjunctive)
մանկանա (present singular subjunctive third-person)
մանկանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մանկանաք (plural present second-person subjunctive)
մանկանան (plural present subjunctive third-person)
մանկանայի (first-person past singular subjunctive)
մանկանայիր (past second-person singular subjunctive)
մանկանար (past singular subjunctive third-person)
մանկանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մանկանայիք (past plural second-person subjunctive)
մանկանային (past plural subjunctive third-person)
կմանկանամ (conditional first-person future singular)
կմանկանաս (conditional future second-person singular)
կմանկանա (conditional future singular third-person)
կմանկանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմանկանաք (conditional future plural second-person)
կմանկանան (conditional future plural third-person)
կմանկանայի (conditional first-person past singular)
կմանկանայիր (conditional past second-person singular)
կմանկանար (conditional past singular third-person)
կմանկանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմանկանայիք (conditional past plural second-person)
կմանկանային (conditional past plural third-person)
մանկացի՛ր (imperative rare singular)
մանկացի՛ (mankacʻír, mankacʻí*) (imperative rare singular)
մանկացե՛ք (imperative plural rare)
չմանկանալ (infinitive negative)
չմանկացած (negative participle resultative)
չմանկացող (negative participle subjective)
չեմ մանկանում (first-person indicative negative present singular)
չես մանկանում (indicative negative present second-person singular)
չի մանկանում (indicative negative present singular third-person)
չենք մանկանում (first-person indicative negative plural present)
չեք մանկանում (indicative negative plural present second-person)
չեն մանկանում (indicative negative plural present third-person)
չէի մանկանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մանկանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մանկանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մանկանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մանկանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մանկանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մանկանալու (first-person future indicative negative singular)
չես մանկանալու (future indicative negative second-person singular)
չի մանկանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք մանկանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք մանկանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն մանկանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի մանկանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մանկանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մանկանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մանկանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մանկանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մանկանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մանկացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մանկացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մանկացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մանկացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մանկացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մանկացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մանկացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մանկացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մանկացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մանկացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մանկացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մանկացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմանկացա (aorist first-person indicative negative singular)
չմանկացար (aorist indicative negative second-person singular)
չմանկացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չմանկացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմանկացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմանկացան (aorist indicative negative plural third-person)
չմանկանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չմանկանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չմանկանա (negative present singular subjunctive third-person)
չմանկանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չմանկանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չմանկանան (negative plural present subjunctive third-person)
չմանկանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չմանկանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմանկանար (negative past singular subjunctive third-person)
չմանկանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմանկանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմանկանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մանկանա (conditional first-person future negative singular)
չես մանկանա (conditional future negative second-person singular)
չի մանկանա (conditional future negative singular third-person)
չենք մանկանա (conditional first-person future negative plural)
չեք մանկանա (conditional future negative plural second-person)
չեն մանկանա (conditional future negative plural third-person)
չէի մանկանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր մանկանա (conditional negative past second-person singular)
չէր մանկանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք մանկանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք մանկանա (conditional negative past plural second-person)
չէին մանկանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մանկացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մանկացեք (imperative negative plural rare)
մանկանալ (nominative singular singular-only)
մանկանալու (dative singular singular-only)
մանկանալուց (ablative singular singular-only)
մանկանալով (instrumental singular singular-only)
մանկանալում (locative singular singular-only)
մանկանալը (definite nominative singular singular-only)
մանկանալն (definite nominative singular singular-only)
մանկանալուն (dative definite singular singular-only)
մանկանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մանկանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մանկանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մանկանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մանկանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մանկանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մանկանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մանկանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մանկանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մանկանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մանկացող

մանկացի՛ր, մանկացի՛*

մի՛ մանկացիր, մի՛ մանկացի*

մի՛ մանկացեք

hy-decl-noun-unc

մանկանալը/մանկանալն

մանկանալները/մանկանալներն

մանկանալների

մանկանալներին

մանկանալներից

մանկանալներով

մանկանալներում

մանկանալներս

մանկանալներիս

մանկանալուցս

մանկանալներիցս

մանկանալներովս

մանկանալումս

մանկանալներումս

մանկանալներդ

մանկանալներիդ

մանկանալուցդ

մանկանալներիցդ

մանկանալներովդ

մանկանալումդ

մանկանալներումդ


հնարել

hnarel (romanization)
հնարել (infinitive)
հնարում (converb imperfective)
հնարվել (passive)
հնարելիս (converb simultaneous)
հնարել (converb perfective)
հնար- (stem)
հնարելու (converb converb-i future)
հնարած (participle resultative)
հնարելիք (converb converb-ii future)
հնարող (participle subjective)
հնարի (connegative converb)
հնարում եմ (first-person indicative present singular)
հնարում ես (indicative present second-person singular)
հնարում է (indicative present singular third-person)
հնարում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հնարում եք (indicative plural present second-person)
հնարում են (indicative plural present third-person)
հնարում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հնարում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հնարում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հնարում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հնարում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հնարում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հնարելու եմ (first-person future indicative singular)
հնարելու ես (future indicative second-person singular)
հնարելու է (future indicative singular third-person)
հնարելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հնարելու եք (future indicative plural second-person)
հնարելու են (future indicative plural third-person)
հնարելու էի (first-person future indicative past singular)
հնարելու էիր (future indicative past second-person singular)
հնարելու էր (future indicative past singular third-person)
հնարելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հնարելու էիք (future indicative past plural second-person)
հնարելու էին (future indicative past plural third-person)
հնարել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հնարել ես (indicative perfect present second-person singular)
հնարել է (indicative perfect present singular third-person)
հնարել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հնարել եք (indicative perfect plural present second-person)
հնարել են (indicative perfect plural present third-person)
հնարել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հնարել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հնարել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հնարել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հնարել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հնարել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հնարեցի (aorist first-person indicative singular)
հնարի (hnarecʻi, hnari*) (aorist first-person indicative singular)
հնարեցիր (aorist indicative second-person singular)
հնարիր (hnarecʻir, hnarir*) (aorist indicative second-person singular)
հնարեց (aorist indicative singular third-person)
հնարեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հնարինք (hnarecʻinkʻ, hnarinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հնարեցիք (aorist indicative plural second-person)
հնարիք (hnarecʻikʻ, hnarikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հնարեցին (aorist indicative plural third-person)
հնարին (hnarecʻin, hnarin*) (aorist indicative plural third-person)
հնարեմ (first-person present singular subjunctive)
հնարես (present second-person singular subjunctive)
հնարի (present singular subjunctive third-person)
հնարենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հնարեք (plural present second-person subjunctive)
հնարեն (plural present subjunctive third-person)
հնարեի (first-person past singular subjunctive)
հնարեիր (past second-person singular subjunctive)
հնարեր (past singular subjunctive third-person)
հնարեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հնարեիք (past plural second-person subjunctive)
հնարեին (past plural subjunctive third-person)
կհնարեմ (conditional first-person future singular)
կհնարես (conditional future second-person singular)
կհնարի (conditional future singular third-person)
կհնարենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհնարեք (conditional future plural second-person)
կհնարեն (conditional future plural third-person)
կհնարեի (conditional first-person past singular)
կհնարեիր (conditional past second-person singular)
կհնարեր (conditional past singular third-person)
կհնարեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհնարեիք (conditional past plural second-person)
կհնարեին (conditional past plural third-person)
հնարի՛ր (imperative rare singular)
հնարի՛ (hnarír, hnarí*) (imperative rare singular)
հնարե՛ք (imperative plural rare)
հնարեցե՛ք (hnarékʻ, hnarecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհնարել (infinitive negative)
չհնարած (negative participle resultative)
չհնարող (negative participle subjective)
չեմ հնարում (first-person indicative negative present singular)
չես հնարում (indicative negative present second-person singular)
չի հնարում (indicative negative present singular third-person)
չենք հնարում (first-person indicative negative plural present)
չեք հնարում (indicative negative plural present second-person)
չեն հնարում (indicative negative plural present third-person)
չէի հնարում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հնարում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հնարում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հնարում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հնարում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հնարում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հնարելու (first-person future indicative negative singular)
չես հնարելու (future indicative negative second-person singular)
չի հնարելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հնարելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հնարելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հնարելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հնարելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հնարելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հնարելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հնարելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հնարելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հնարելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հնարել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հնարել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հնարել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հնարել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հնարել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հնարել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հնարել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հնարել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հնարել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հնարել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հնարել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հնարել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհնարեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհնարի (čʻhnarecʻi, čʻhnari*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհնարեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհնարիր (čʻhnarecʻir, čʻhnarir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհնարեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհնարեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհնարինք (čʻhnarecʻinkʻ, čʻhnarinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհնարեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհնարիք (čʻhnarecʻikʻ, čʻhnarikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհնարեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհնարին (čʻhnarecʻin, čʻhnarin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհնարեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհնարես (negative present second-person singular subjunctive)
չհնարի (negative present singular subjunctive third-person)
չհնարենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհնարեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհնարեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհնարեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհնարեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհնարեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհնարեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհնարեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհնարեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հնարի (conditional first-person future negative singular)
չես հնարի (conditional future negative second-person singular)
չի հնարի (conditional future negative singular third-person)
չենք հնարի (conditional first-person future negative plural)
չեք հնարի (conditional future negative plural second-person)
չեն հնարի (conditional future negative plural third-person)
չէի հնարի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հնարի (conditional negative past second-person singular)
չէր հնարի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հնարի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հնարի (conditional negative past plural second-person)
չէին հնարի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հնարիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հնարի (mí hnarir, mí hnari*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հնարեք (imperative negative plural rare)
հնարել (nominative singular singular-only)
հնարելու (dative singular singular-only)
հնարելուց (ablative singular singular-only)
հնարելով (instrumental singular singular-only)
հնարելում (locative singular singular-only)
հնարելը (definite nominative singular singular-only)
հնարելն (definite nominative singular singular-only)
հնարելուն (dative definite singular singular-only)
հնարելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հնարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հնարելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հնարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հնարելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հնարելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հնարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հնարելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հնարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հնարելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հնարող

հնարի՛ր, հնարի՛*

հնարե՛ք, հնարեցե՛ք**

մի՛ հնարիր, մի՛ հնարի*

մի՛ հնարեք, մի՛ հնարեցեք**

hy-decl-noun-unc

հնարելը/հնարելն

հնարելները/հնարելներն

հնարելներում

հնարելներիցս

հնարելներովս

հնարելներումս

հնարելներիցդ

հնարելներովդ

հնարելներումդ


նորոգել

norogel (romanization)
նորոգել (infinitive)
նորոգում (converb imperfective)
նորոգվել (passive)
նորոգելիս (converb simultaneous)
նորոգել (converb perfective)
նորոգ- (stem)
նորոգելու (converb converb-i future)
նորոգած (participle resultative)
նորոգելիք (converb converb-ii future)
նորոգող (participle subjective)
նորոգի (connegative converb)
նորոգում եմ (first-person indicative present singular)
նորոգում ես (indicative present second-person singular)
նորոգում է (indicative present singular third-person)
նորոգում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
նորոգում եք (indicative plural present second-person)
նորոգում են (indicative plural present third-person)
նորոգում էի (first-person imperfective indicative past singular)
նորոգում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
նորոգում էր (imperfective indicative past singular third-person)
նորոգում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
նորոգում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
նորոգում էին (imperfective indicative past plural third-person)
նորոգելու եմ (first-person future indicative singular)
նորոգելու ես (future indicative second-person singular)
նորոգելու է (future indicative singular third-person)
նորոգելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
նորոգելու եք (future indicative plural second-person)
նորոգելու են (future indicative plural third-person)
նորոգելու էի (first-person future indicative past singular)
նորոգելու էիր (future indicative past second-person singular)
նորոգելու էր (future indicative past singular third-person)
նորոգելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
նորոգելու էիք (future indicative past plural second-person)
նորոգելու էին (future indicative past plural third-person)
նորոգել եմ (first-person indicative perfect present singular)
նորոգել ես (indicative perfect present second-person singular)
նորոգել է (indicative perfect present singular third-person)
նորոգել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
նորոգել եք (indicative perfect plural present second-person)
նորոգել են (indicative perfect plural present third-person)
նորոգել էի (first-person indicative pluperfect singular)
նորոգել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
նորոգել էր (indicative pluperfect singular third-person)
նորոգել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
նորոգել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
նորոգել էին (indicative pluperfect plural third-person)
նորոգեցի (aorist first-person indicative singular)
նորոգի (norogecʻi, norogi*) (aorist first-person indicative singular)
նորոգեցիր (aorist indicative second-person singular)
նորոգիր (norogecʻir, norogir*) (aorist indicative second-person singular)
նորոգեց (aorist indicative singular third-person)
նորոգեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նորոգինք (norogecʻinkʻ, noroginkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նորոգեցիք (aorist indicative plural second-person)
նորոգիք (norogecʻikʻ, norogikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
նորոգեցին (aorist indicative plural third-person)
նորոգին (norogecʻin, norogin*) (aorist indicative plural third-person)
նորոգեմ (first-person present singular subjunctive)
նորոգես (present second-person singular subjunctive)
նորոգի (present singular subjunctive third-person)
նորոգենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
նորոգեք (plural present second-person subjunctive)
նորոգեն (plural present subjunctive third-person)
նորոգեի (first-person past singular subjunctive)
նորոգեիր (past second-person singular subjunctive)
նորոգեր (past singular subjunctive third-person)
նորոգեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
նորոգեիք (past plural second-person subjunctive)
նորոգեին (past plural subjunctive third-person)
կնորոգեմ (conditional first-person future singular)
կնորոգես (conditional future second-person singular)
կնորոգի (conditional future singular third-person)
կնորոգենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կնորոգեք (conditional future plural second-person)
կնորոգեն (conditional future plural third-person)
կնորոգեի (conditional first-person past singular)
կնորոգեիր (conditional past second-person singular)
կնորոգեր (conditional past singular third-person)
կնորոգեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կնորոգեիք (conditional past plural second-person)
կնորոգեին (conditional past plural third-person)
նորոգի՛ր (imperative rare singular)
նորոգի՛ (norogír, norogí*) (imperative rare singular)
նորոգե՛ք (imperative plural rare)
նորոգեցե՛ք (norogékʻ, norogecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չնորոգել (infinitive negative)
չնորոգած (negative participle resultative)
չնորոգող (negative participle subjective)
չեմ նորոգում (first-person indicative negative present singular)
չես նորոգում (indicative negative present second-person singular)
չի նորոգում (indicative negative present singular third-person)
չենք նորոգում (first-person indicative negative plural present)
չեք նորոգում (indicative negative plural present second-person)
չեն նորոգում (indicative negative plural present third-person)
չէի նորոգում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր նորոգում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր նորոգում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք նորոգում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք նորոգում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին նորոգում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ նորոգելու (first-person future indicative negative singular)
չես նորոգելու (future indicative negative second-person singular)
չի նորոգելու (future indicative negative singular third-person)
չենք նորոգելու (first-person future indicative negative plural)
չեք նորոգելու (future indicative negative plural second-person)
չեն նորոգելու (future indicative negative plural third-person)
չէի նորոգելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր նորոգելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր նորոգելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք նորոգելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք նորոգելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին նորոգելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ նորոգել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես նորոգել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի նորոգել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք նորոգել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք նորոգել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն նորոգել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի նորոգել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր նորոգել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր նորոգել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք նորոգել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք նորոգել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին նորոգել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չնորոգեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չնորոգի (čʻnorogecʻi, čʻnorogi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չնորոգեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չնորոգիր (čʻnorogecʻir, čʻnorogir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չնորոգեց (aorist indicative negative singular third-person)
չնորոգեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չնորոգեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չնորոգիք (čʻnorogecʻikʻ, čʻnorogikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չնորոգեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չնորոգին (čʻnorogecʻin, čʻnorogin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չնորոգեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չնորոգես (negative present second-person singular subjunctive)
չնորոգի (negative present singular subjunctive third-person)
չնորոգենք (first-person negative plural present subjunctive)
չնորոգեք (negative plural present second-person subjunctive)
չնորոգեն (negative plural present subjunctive third-person)
չնորոգեի (first-person negative past singular subjunctive)
չնորոգեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չնորոգեր (negative past singular subjunctive third-person)
չնորոգեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չնորոգեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չնորոգեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ նորոգի (conditional first-person future negative singular)
չես նորոգի (conditional future negative second-person singular)
չի նորոգի (conditional future negative singular third-person)
չենք նորոգի (conditional first-person future negative plural)
չեք նորոգի (conditional future negative plural second-person)
չեն նորոգի (conditional future negative plural third-person)
չէի նորոգի (conditional first-person negative past singular)
չէիր նորոգի (conditional negative past second-person singular)
չէր նորոգի (conditional negative past singular third-person)
չէինք նորոգի (conditional first-person negative past plural)
չէիք նորոգի (conditional negative past plural second-person)
չէին նորոգի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ նորոգիր (imperative negative rare singular)
մի՛ նորոգի (mí norogir, mí norogi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ նորոգեք (imperative negative plural rare)
նորոգել (nominative singular singular-only)
նորոգելու (dative singular singular-only)
նորոգելուց (ablative singular singular-only)
նորոգելով (instrumental singular singular-only)
նորոգելում (locative singular singular-only)
նորոգելը (definite nominative singular singular-only)
նորոգելն (definite nominative singular singular-only)
նորոգելուն (dative definite singular singular-only)
նորոգելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
նորոգելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
նորոգելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
նորոգելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
նորոգելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
նորոգելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
նորոգելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
նորոգելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
նորոգելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
նորոգելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

նորոգող

նորոգի՛ր, նորոգի՛*

նորոգե՛ք, նորոգեցե՛ք**

մի՛ նորոգիր, մի՛ նորոգի*

մի՛ նորոգեք, մի՛ նորոգեցեք**

hy-decl-noun-unc

նորոգելը/նորոգելն

նորոգելները/նորոգելներն

նորոգելներին

նորոգելներից

նորոգելներով

նորոգելներում

նորոգելներիս

նորոգելներիցս

նորոգելներովս

նորոգելներումս

նորոգելներիդ

նորոգելներիցդ

նորոգելներովդ

նորոգելներումդ

(transitive) to put in a better condition; to regenerate, to reform


վիրավորել

viravorel (romanization)
վիրավորել (infinitive)
վիրավորում (converb imperfective)
վիրավորվել (passive)
վիրավորելիս (converb simultaneous)
վիրավորել (converb perfective)
վիրավոր- (stem)
վիրավորելու (converb converb-i future)
վիրավորած (participle resultative)
վիրավորելիք (converb converb-ii future)
վիրավորող (participle subjective)
վիրավորի (connegative converb)
վիրավորում եմ (first-person indicative present singular)
վիրավորում ես (indicative present second-person singular)
վիրավորում է (indicative present singular third-person)
վիրավորում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
վիրավորում եք (indicative plural present second-person)
վիրավորում են (indicative plural present third-person)
վիրավորում էի (first-person imperfective indicative past singular)
վիրավորում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
վիրավորում էր (imperfective indicative past singular third-person)
վիրավորում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
վիրավորում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
վիրավորում էին (imperfective indicative past plural third-person)
վիրավորելու եմ (first-person future indicative singular)
վիրավորելու ես (future indicative second-person singular)
վիրավորելու է (future indicative singular third-person)
վիրավորելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
վիրավորելու եք (future indicative plural second-person)
վիրավորելու են (future indicative plural third-person)
վիրավորելու էի (first-person future indicative past singular)
վիրավորելու էիր (future indicative past second-person singular)
վիրավորելու էր (future indicative past singular third-person)
վիրավորելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
վիրավորելու էիք (future indicative past plural second-person)
վիրավորելու էին (future indicative past plural third-person)
վիրավորել եմ (first-person indicative perfect present singular)
վիրավորել ես (indicative perfect present second-person singular)
վիրավորել է (indicative perfect present singular third-person)
վիրավորել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վիրավորել եք (indicative perfect plural present second-person)
վիրավորել են (indicative perfect plural present third-person)
վիրավորել էի (first-person indicative pluperfect singular)
վիրավորել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վիրավորել էր (indicative pluperfect singular third-person)
վիրավորել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վիրավորել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վիրավորել էին (indicative pluperfect plural third-person)
վիրավորեցի (aorist first-person indicative singular)
վիրավորի (viravorecʻi, viravori*) (aorist first-person indicative singular)
վիրավորեցիր (aorist indicative second-person singular)
վիրավորիր (viravorecʻir, viravorir*) (aorist indicative second-person singular)
վիրավորեց (aorist indicative singular third-person)
վիրավորեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վիրավորեցիք (aorist indicative plural second-person)
վիրավորիք (viravorecʻikʻ, viravorikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
վիրավորեցին (aorist indicative plural third-person)
վիրավորին (viravorecʻin, viravorin*) (aorist indicative plural third-person)
վիրավորեմ (first-person present singular subjunctive)
վիրավորես (present second-person singular subjunctive)
վիրավորի (present singular subjunctive third-person)
վիրավորենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վիրավորեք (plural present second-person subjunctive)
վիրավորեն (plural present subjunctive third-person)
վիրավորեի (first-person past singular subjunctive)
վիրավորեիր (past second-person singular subjunctive)
վիրավորեր (past singular subjunctive third-person)
վիրավորեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վիրավորեիք (past plural second-person subjunctive)
վիրավորեին (past plural subjunctive third-person)
կվիրավորեմ (conditional first-person future singular)
կվիրավորես (conditional future second-person singular)
կվիրավորի (conditional future singular third-person)
կվիրավորենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կվիրավորեք (conditional future plural second-person)
կվիրավորեն (conditional future plural third-person)
կվիրավորեի (conditional first-person past singular)
կվիրավորեիր (conditional past second-person singular)
կվիրավորեր (conditional past singular third-person)
կվիրավորեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կվիրավորեիք (conditional past plural second-person)
կվիրավորեին (conditional past plural third-person)
վիրավորի՛ր (imperative rare singular)
վիրավորի՛ (viravorír, viravorí*) (imperative rare singular)
վիրավորե՛ք (imperative plural rare)
չվիրավորել (infinitive negative)
չվիրավորած (negative participle resultative)
չվիրավորող (negative participle subjective)
չեմ վիրավորում (first-person indicative negative present singular)
չես վիրավորում (indicative negative present second-person singular)
չի վիրավորում (indicative negative present singular third-person)
չենք վիրավորում (first-person indicative negative plural present)
չեք վիրավորում (indicative negative plural present second-person)
չեն վիրավորում (indicative negative plural present third-person)
չէի վիրավորում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վիրավորում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վիրավորում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վիրավորում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վիրավորում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վիրավորում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ վիրավորելու (first-person future indicative negative singular)
չես վիրավորելու (future indicative negative second-person singular)
չի վիրավորելու (future indicative negative singular third-person)
չենք վիրավորելու (first-person future indicative negative plural)
չեք վիրավորելու (future indicative negative plural second-person)
չեն վիրավորելու (future indicative negative plural third-person)
չէի վիրավորելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր վիրավորելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր վիրավորելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք վիրավորելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք վիրավորելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին վիրավորելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ վիրավորել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վիրավորել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի վիրավորել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վիրավորել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք վիրավորել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վիրավորել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի վիրավորել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վիրավորել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վիրավորել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վիրավորել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վիրավորել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վիրավորել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չվիրավորեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվիրավորի (čʻviravorecʻi, čʻviravori*) (aorist first-person indicative negative singular)
չվիրավորեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվիրավորեց (aorist indicative negative singular third-person)
չվիրավորեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվիրավորեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվիրավորեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չվիրավորեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվիրավորես (negative present second-person singular subjunctive)
չվիրավորի (negative present singular subjunctive third-person)
չվիրավորենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվիրավորեք (negative plural present second-person subjunctive)
չվիրավորեն (negative plural present subjunctive third-person)
չվիրավորեի (first-person negative past singular subjunctive)
չվիրավորեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվիրավորեր (negative past singular subjunctive third-person)
չվիրավորեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվիրավորեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվիրավորեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ վիրավորի (conditional first-person future negative singular)
չես վիրավորի (conditional future negative second-person singular)
չի վիրավորի (conditional future negative singular third-person)
չենք վիրավորի (conditional first-person future negative plural)
չեք վիրավորի (conditional future negative plural second-person)
չեն վիրավորի (conditional future negative plural third-person)
չէի վիրավորի (conditional first-person negative past singular)
չէիր վիրավորի (conditional negative past second-person singular)
չէր վիրավորի (conditional negative past singular third-person)
չէինք վիրավորի (conditional first-person negative past plural)
չէիք վիրավորի (conditional negative past plural second-person)
չէին վիրավորի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ վիրավորիր (imperative negative rare singular)
մի՛ վիրավորեք (imperative negative plural rare)
վիրավորել (nominative singular singular-only)
վիրավորելու (dative singular singular-only)
վիրավորելուց (ablative singular singular-only)
վիրավորելով (instrumental singular singular-only)
վիրավորելում (locative singular singular-only)
վիրավորելը (definite nominative singular singular-only)
վիրավորելն (definite nominative singular singular-only)
վիրավորելուն (dative definite singular singular-only)
վիրավորելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վիրավորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վիրավորելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վիրավորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վիրավորելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
վիրավորելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վիրավորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վիրավորելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վիրավորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
վիրավորելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

վիրավորող

վիրավորեցինք

վիրավորի՛ր, վիրավորի՛*

վիրավորե՛ք, վիրավորեցե՛ք**

մի՛ վիրավորիր, մի՛ վիրավորի*

մի՛ վիրավորեք, մի՛ վիրավորեցեք**

hy-decl-noun-unc

վիրավորելը/վիրավորելն

վիրավորելներ

վիրավորելները/վիրավորելներն

վիրավորելուն

վիրավորելների

վիրավորելներին

վիրավորելուց

վիրավորելներից

վիրավորելներով

վիրավորելում

վիրավորելներում

վիրավորելներս

վիրավորելուս

վիրավորելներիս

վիրավորելուցս

վիրավորելներիցս

վիրավորելովս

վիրավորելներովս

վիրավորելումս

վիրավորելներումս

վիրավորելներդ

վիրավորելուդ

վիրավորելներիդ

վիրավորելուցդ

վիրավորելներիցդ

վիրավորելովդ

վիրավորելներովդ

վիրավորելումդ

վիրավորելներումդ

From Old Armenian վիրաւորեմ (viraworem).


փետրել

head

փետրել • (pʻetrel)

hy-verb

փետրել • (pʻetrel)

pʻetrel (romanization)
փետրել (infinitive)
փետրում (converb imperfective)
փետրվել (passive)
փետրելիս (converb simultaneous)
փետրել (converb perfective)
փետր- (stem)
փետրելու (converb converb-i future)
փետրած (participle resultative)
փետրելիք (converb converb-ii future)
փետրող (participle subjective)
փետրի (connegative converb)
փետրում եմ (first-person indicative present singular)
փետրում ես (indicative present second-person singular)
փետրում է (indicative present singular third-person)
փետրում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
փետրում եք (indicative plural present second-person)
փետրում են (indicative plural present third-person)
փետրում էի (first-person imperfective indicative past singular)
փետրում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
փետրում էր (imperfective indicative past singular third-person)
փետրում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
փետրում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
փետրում էին (imperfective indicative past plural third-person)
փետրելու եմ (first-person future indicative singular)
փետրելու ես (future indicative second-person singular)
փետրելու է (future indicative singular third-person)
փետրելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
փետրելու եք (future indicative plural second-person)
փետրելու են (future indicative plural third-person)
փետրելու էի (first-person future indicative past singular)
փետրելու էիր (future indicative past second-person singular)
փետրելու էր (future indicative past singular third-person)
փետրելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
փետրելու էիք (future indicative past plural second-person)
փետրելու էին (future indicative past plural third-person)
փետրել եմ (first-person indicative perfect present singular)
փետրել ես (indicative perfect present second-person singular)
փետրել է (indicative perfect present singular third-person)
փետրել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
փետրել եք (indicative perfect plural present second-person)
փետրել են (indicative perfect plural present third-person)
փետրել էի (first-person indicative pluperfect singular)
փետրել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
փետրել էր (indicative pluperfect singular third-person)
փետրել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
փետրել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
փետրել էին (indicative pluperfect plural third-person)
փետրեցի (aorist first-person indicative singular)
փետրի (pʻetrecʻi, pʻetri*) (aorist first-person indicative singular)
փետրեցիր (aorist indicative second-person singular)
փետրիր (pʻetrecʻir, pʻetrir*) (aorist indicative second-person singular)
փետրեց (aorist indicative singular third-person)
փետրեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փետրինք (pʻetrecʻinkʻ, pʻetrinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
փետրեցիք (aorist indicative plural second-person)
փետրիք (pʻetrecʻikʻ, pʻetrikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
փետրեցին (aorist indicative plural third-person)
փետրին (pʻetrecʻin, pʻetrin*) (aorist indicative plural third-person)
փետրեմ (first-person present singular subjunctive)
փետրես (present second-person singular subjunctive)
փետրի (present singular subjunctive third-person)
փետրենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
փետրեք (plural present second-person subjunctive)
փետրեն (plural present subjunctive third-person)
փետրեի (first-person past singular subjunctive)
փետրեիր (past second-person singular subjunctive)
փետրեր (past singular subjunctive third-person)
փետրեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
փետրեիք (past plural second-person subjunctive)
փետրեին (past plural subjunctive third-person)
կփետրեմ (conditional first-person future singular)
կփետրես (conditional future second-person singular)
կփետրի (conditional future singular third-person)
կփետրենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կփետրեք (conditional future plural second-person)
կփետրեն (conditional future plural third-person)
կփետրեի (conditional first-person past singular)
կփետրեիր (conditional past second-person singular)
կփետրեր (conditional past singular third-person)
կփետրեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կփետրեիք (conditional past plural second-person)
կփետրեին (conditional past plural third-person)
փետրի՛ր (imperative rare singular)
փետրի՛ (pʻetrír, pʻetrí*) (imperative rare singular)
փետրե՛ք (imperative plural rare)
փետրեցե՛ք (pʻetrékʻ, pʻetrecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չփետրել (infinitive negative)
չփետրած (negative participle resultative)
չփետրող (negative participle subjective)
չեմ փետրում (first-person indicative negative present singular)
չես փետրում (indicative negative present second-person singular)
չի փետրում (indicative negative present singular third-person)
չենք փետրում (first-person indicative negative plural present)
չեք փետրում (indicative negative plural present second-person)
չեն փետրում (indicative negative plural present third-person)
չէի փետրում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր փետրում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր փետրում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք փետրում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք փետրում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին փետրում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ փետրելու (first-person future indicative negative singular)
չես փետրելու (future indicative negative second-person singular)
չի փետրելու (future indicative negative singular third-person)
չենք փետրելու (first-person future indicative negative plural)
չեք փետրելու (future indicative negative plural second-person)
չեն փետրելու (future indicative negative plural third-person)
չէի փետրելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր փետրելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր փետրելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք փետրելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք փետրելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին փետրելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ փետրել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես փետրել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի փետրել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք փետրել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք փետրել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն փետրել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի փետրել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր փետրել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր փետրել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք փետրել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք փետրել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին փետրել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չփետրեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չփետրի (čʻpʻetrecʻi, čʻpʻetri*) (aorist first-person indicative negative singular)
չփետրեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չփետրիր (čʻpʻetrecʻir, čʻpʻetrir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չփետրեց (aorist indicative negative singular third-person)
չփետրեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չփետրինք (čʻpʻetrecʻinkʻ, čʻpʻetrinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չփետրեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չփետրիք (čʻpʻetrecʻikʻ, čʻpʻetrikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չփետրեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չփետրին (čʻpʻetrecʻin, čʻpʻetrin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չփետրեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չփետրես (negative present second-person singular subjunctive)
չփետրի (negative present singular subjunctive third-person)
չփետրենք (first-person negative plural present subjunctive)
չփետրեք (negative plural present second-person subjunctive)
չփետրեն (negative plural present subjunctive third-person)
չփետրեի (first-person negative past singular subjunctive)
չփետրեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չփետրեր (negative past singular subjunctive third-person)
չփետրեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չփետրեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չփետրեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ փետրի (conditional first-person future negative singular)
չես փետրի (conditional future negative second-person singular)
չի փետրի (conditional future negative singular third-person)
չենք փետրի (conditional first-person future negative plural)
չեք փետրի (conditional future negative plural second-person)
չեն փետրի (conditional future negative plural third-person)
չէի փետրի (conditional first-person negative past singular)
չէիր փետրի (conditional negative past second-person singular)
չէր փետրի (conditional negative past singular third-person)
չէինք փետրի (conditional first-person negative past plural)
չէիք փետրի (conditional negative past plural second-person)
չէին փետրի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ փետրիր (imperative negative rare singular)
մի՛ փետրի (mí pʻetrir, mí pʻetri*) (imperative negative rare singular)
մի՛ փետրեք (imperative negative plural rare)
փետրել (nominative singular singular-only)
փետրելու (dative singular singular-only)
փետրելուց (ablative singular singular-only)
փետրելով (instrumental singular singular-only)
փետրելում (locative singular singular-only)
փետրելը (definite nominative singular singular-only)
փետրելն (definite nominative singular singular-only)
փետրելուն (dative definite singular singular-only)
փետրելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
փետրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
փետրելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
փետրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
փետրելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
փետրելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
փետրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
փետրելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
փետրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
փետրելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

փետրող

փետրի՛ր, փետրի՛*

փետրե՛ք, փետրեցե՛ք**

մի՛ փետրիր, մի՛ փետրի*

մի՛ փետրեք, մի՛ փետրեցեք**

hy-decl-noun-unc

փետրելը/փետրելն

փետրելները/փետրելներն

փետրելներում

փետրելներիցս

փետրելներովս

փետրելներումս

փետրելներիցդ

փետրելներովդ

փետրելներումդ