հիվանդանալ

hivandanal (romanization)
հիվանդանալ (infinitive)
հիվանդանում (converb imperfective)
հիվանդանալիս (converb simultaneous)
հիվանդացել (converb perfective)
հիվանդաց- (stem)
հիվանդանալու (converb converb-i future)
հիվանդացած (participle resultative)
հիվանդանալիք (converb converb-ii future)
հիվանդացող (participle subjective)
հիվանդանա (connegative converb)
հիվանդանում եմ (first-person indicative present singular)
հիվանդանում ես (indicative present second-person singular)
հիվանդանում է (indicative present singular third-person)
հիվանդանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հիվանդանում եք (indicative plural present second-person)
հիվանդանում են (indicative plural present third-person)
հիվանդանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հիվանդանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հիվանդանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հիվանդանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հիվանդանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հիվանդանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հիվանդանալու եմ (first-person future indicative singular)
հիվանդանալու ես (future indicative second-person singular)
հիվանդանալու է (future indicative singular third-person)
հիվանդանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հիվանդանալու եք (future indicative plural second-person)
հիվանդանալու են (future indicative plural third-person)
հիվանդանալու էի (first-person future indicative past singular)
հիվանդանալու էիր (future indicative past second-person singular)
հիվանդանալու էր (future indicative past singular third-person)
հիվանդանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հիվանդանալու էիք (future indicative past plural second-person)
հիվանդանալու էին (future indicative past plural third-person)
հիվանդացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հիվանդացել ես (indicative perfect present second-person singular)
հիվանդացել է (indicative perfect present singular third-person)
հիվանդացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հիվանդացել եք (indicative perfect plural present second-person)
հիվանդացել են (indicative perfect plural present third-person)
հիվանդացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հիվանդացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հիվանդացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հիվանդացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հիվանդացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հիվանդացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հիվանդացա (aorist first-person indicative singular)
հիվանդացար (aorist indicative second-person singular)
հիվանդացավ (aorist indicative singular third-person)
հիվանդացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հիվանդացաք (aorist indicative plural second-person)
հիվանդացան (aorist indicative plural third-person)
հիվանդանամ (first-person present singular subjunctive)
հիվանդանաս (present second-person singular subjunctive)
հիվանդանա (present singular subjunctive third-person)
հիվանդանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հիվանդանաք (plural present second-person subjunctive)
հիվանդանան (plural present subjunctive third-person)
հիվանդանայի (first-person past singular subjunctive)
հիվանդանայիր (past second-person singular subjunctive)
հիվանդանար (past singular subjunctive third-person)
հիվանդանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հիվանդանայիք (past plural second-person subjunctive)
հիվանդանային (past plural subjunctive third-person)
կհիվանդանամ (conditional first-person future singular)
կհիվանդանաս (conditional future second-person singular)
կհիվանդանա (conditional future singular third-person)
կհիվանդանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհիվանդանաք (conditional future plural second-person)
կհիվանդանան (conditional future plural third-person)
կհիվանդանայի (conditional first-person past singular)
կհիվանդանայիր (conditional past second-person singular)
կհիվանդանար (conditional past singular third-person)
կհիվանդանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհիվանդանայիք (conditional past plural second-person)
կհիվանդանային (conditional past plural third-person)
հիվանդացի՛ր (imperative rare singular)
հիվանդացի՛ (hivandacʻír, hivandacʻí*) (imperative rare singular)
հիվանդացե՛ք (imperative plural rare)
չհիվանդանալ (infinitive negative)
չհիվանդացած (negative participle resultative)
չհիվանդացող (negative participle subjective)
չեմ հիվանդանում (first-person indicative negative present singular)
չես հիվանդանում (indicative negative present second-person singular)
չի հիվանդանում (indicative negative present singular third-person)
չենք հիվանդանում (first-person indicative negative plural present)
չեք հիվանդանում (indicative negative plural present second-person)
չեն հիվանդանում (indicative negative plural present third-person)
չէի հիվանդանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հիվանդանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հիվանդանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հիվանդանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հիվանդանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հիվանդանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հիվանդանալու (first-person future indicative negative singular)
չես հիվանդանալու (future indicative negative second-person singular)
չի հիվանդանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք հիվանդանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք հիվանդանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն հիվանդանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի հիվանդանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հիվանդանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հիվանդանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հիվանդանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հիվանդանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հիվանդանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հիվանդացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հիվանդացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հիվանդացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հիվանդացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հիվանդացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հիվանդացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հիվանդացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հիվանդացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հիվանդացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հիվանդացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հիվանդացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հիվանդացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհիվանդացա (aorist first-person indicative negative singular)
չհիվանդացար (aorist indicative negative second-person singular)
չհիվանդացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չհիվանդացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չհիվանդացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չհիվանդացան (aorist indicative negative plural third-person)
չհիվանդանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չհիվանդանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չհիվանդանա (negative present singular subjunctive third-person)
չհիվանդանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չհիվանդանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չհիվանդանան (negative plural present subjunctive third-person)
չհիվանդանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չհիվանդանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհիվանդանար (negative past singular subjunctive third-person)
չհիվանդանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհիվանդանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհիվանդանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հիվանդանա (conditional first-person future negative singular)
չես հիվանդանա (conditional future negative second-person singular)
չի հիվանդանա (conditional future negative singular third-person)
չենք հիվանդանա (conditional first-person future negative plural)
չեք հիվանդանա (conditional future negative plural second-person)
չեն հիվանդանա (conditional future negative plural third-person)
չէի հիվանդանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր հիվանդանա (conditional negative past second-person singular)
չէր հիվանդանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք հիվանդանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք հիվանդանա (conditional negative past plural second-person)
չէին հիվանդանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հիվանդացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հիվանդացեք (imperative negative plural rare)
հիվանդանալ (nominative singular singular-only)
հիվանդանալու (dative singular singular-only)
հիվանդանալուց (ablative singular singular-only)
հիվանդանալով (instrumental singular singular-only)
հիվանդանալում (locative singular singular-only)
հիվանդանալը (definite nominative singular singular-only)
հիվանդանալն (definite nominative singular singular-only)
հիվանդանալուն (dative definite singular singular-only)
հիվանդանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հիվանդանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հիվանդանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հիվանդանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հիվանդանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հիվանդանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հիվանդանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հիվանդանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հիվանդանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հիվանդանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հիվանդանալիս

հիվանդանալու

հիվանդանալիք

հիվանդացող

հիվանդանայիր

հիվանդանայինք

հիվանդանայիք

հիվանդանային

հիվանդացի՛ր, հիվանդացի՛*

մի՛ հիվանդացիր, մի՛ հիվանդացի*

մի՛ հիվանդացեք

hy-decl-noun-unc

հիվանդանալը/հիվանդանալն

հիվանդանալներ

հիվանդանալները/հիվանդանալներն

հիվանդանալու

հիվանդանալուն

հիվանդանալների

հիվանդանալներին

հիվանդանալուց

հիվանդանալներից

հիվանդանալով

հիվանդանալներով

հիվանդանալում

հիվանդանալներում

հիվանդանալներս

հիվանդանալուս

հիվանդանալներիս

հիվանդանալուցս

հիվանդանալներիցս

հիվանդանալովս

հիվանդանալներովս

հիվանդանալումս

հիվանդանալներումս

հիվանդանալներդ

հիվանդանալուդ

հիվանդանալներիդ

հիվանդանալուցդ

հիվանդանալներիցդ

հիվանդանալովդ

հիվանդանալներովդ

հիվանդանալումդ

հիվանդանալներումդ

From Old Armenian հիւանդանամ (hiwandanam).


մատնանշել

head

մատնանշել • (matnanšel)

hy-verb

մատնանշել • (matnanšel)

matnanšel (romanization)
մատնանշել (infinitive)
մատնանշում (converb imperfective)
մատնանշվել (passive)
մատնանշելիս (converb simultaneous)
մատնանշել (converb perfective)
մատնանշ- (stem)
մատնանշելու (converb converb-i future)
մատնանշած (participle resultative)
մատնանշելիք (converb converb-ii future)
մատնանշող (participle subjective)
մատնանշի (connegative converb)
մատնանշում եմ (first-person indicative present singular)
մատնանշում ես (indicative present second-person singular)
մատնանշում է (indicative present singular third-person)
մատնանշում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
մատնանշում եք (indicative plural present second-person)
մատնանշում են (indicative plural present third-person)
մատնանշում էի (first-person imperfective indicative past singular)
մատնանշում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
մատնանշում էր (imperfective indicative past singular third-person)
մատնանշում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
մատնանշում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
մատնանշում էին (imperfective indicative past plural third-person)
մատնանշելու եմ (first-person future indicative singular)
մատնանշելու ես (future indicative second-person singular)
մատնանշելու է (future indicative singular third-person)
մատնանշելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
մատնանշելու եք (future indicative plural second-person)
մատնանշելու են (future indicative plural third-person)
մատնանշելու էի (first-person future indicative past singular)
մատնանշելու էիր (future indicative past second-person singular)
մատնանշելու էր (future indicative past singular third-person)
մատնանշելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
մատնանշելու էիք (future indicative past plural second-person)
մատնանշելու էին (future indicative past plural third-person)
մատնանշել եմ (first-person indicative perfect present singular)
մատնանշել ես (indicative perfect present second-person singular)
մատնանշել է (indicative perfect present singular third-person)
մատնանշել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մատնանշել եք (indicative perfect plural present second-person)
մատնանշել են (indicative perfect plural present third-person)
մատնանշել էի (first-person indicative pluperfect singular)
մատնանշել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մատնանշել էր (indicative pluperfect singular third-person)
մատնանշել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մատնանշել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մատնանշել էին (indicative pluperfect plural third-person)
մատնանշեցի (aorist first-person indicative singular)
մատնանշի (matnanšecʻi, matnanši*) (aorist first-person indicative singular)
մատնանշեցիր (aorist indicative second-person singular)
մատնանշիր (matnanšecʻir, matnanšir*) (aorist indicative second-person singular)
մատնանշեց (aorist indicative singular third-person)
մատնանշեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մատնանշեցիք (aorist indicative plural second-person)
մատնանշիք (matnanšecʻikʻ, matnanšikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
մատնանշեցին (aorist indicative plural third-person)
մատնանշին (matnanšecʻin, matnanšin*) (aorist indicative plural third-person)
մատնանշեմ (first-person present singular subjunctive)
մատնանշես (present second-person singular subjunctive)
մատնանշի (present singular subjunctive third-person)
մատնանշենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մատնանշեք (plural present second-person subjunctive)
մատնանշեն (plural present subjunctive third-person)
մատնանշեի (first-person past singular subjunctive)
մատնանշեիր (past second-person singular subjunctive)
մատնանշեր (past singular subjunctive third-person)
մատնանշեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մատնանշեիք (past plural second-person subjunctive)
մատնանշեին (past plural subjunctive third-person)
կմատնանշեմ (conditional first-person future singular)
կմատնանշես (conditional future second-person singular)
կմատնանշի (conditional future singular third-person)
կմատնանշենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կմատնանշեք (conditional future plural second-person)
կմատնանշեն (conditional future plural third-person)
կմատնանշեի (conditional first-person past singular)
կմատնանշեիր (conditional past second-person singular)
կմատնանշեր (conditional past singular third-person)
կմատնանշեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կմատնանշեիք (conditional past plural second-person)
կմատնանշեին (conditional past plural third-person)
մատնանշի՛ր (imperative rare singular)
մատնանշի՛ (matnanšír, matnanší*) (imperative rare singular)
մատնանշե՛ք (imperative plural rare)
չմատնանշել (infinitive negative)
չմատնանշած (negative participle resultative)
չմատնանշող (negative participle subjective)
չեմ մատնանշում (first-person indicative negative present singular)
չես մատնանշում (indicative negative present second-person singular)
չի մատնանշում (indicative negative present singular third-person)
չենք մատնանշում (first-person indicative negative plural present)
չեք մատնանշում (indicative negative plural present second-person)
չեն մատնանշում (indicative negative plural present third-person)
չէի մատնանշում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մատնանշում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մատնանշում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մատնանշում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մատնանշում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մատնանշում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ մատնանշելու (first-person future indicative negative singular)
չես մատնանշելու (future indicative negative second-person singular)
չի մատնանշելու (future indicative negative singular third-person)
չենք մատնանշելու (first-person future indicative negative plural)
չեք մատնանշելու (future indicative negative plural second-person)
չեն մատնանշելու (future indicative negative plural third-person)
չէի մատնանշելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր մատնանշելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր մատնանշելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք մատնանշելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք մատնանշելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին մատնանշելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ մատնանշել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մատնանշել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի մատնանշել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մատնանշել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք մատնանշել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մատնանշել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի մատնանշել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մատնանշել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մատնանշել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մատնանշել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մատնանշել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մատնանշել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չմատնանշեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմատնանշի (čʻmatnanšecʻi, čʻmatnanši*) (aorist first-person indicative negative singular)
չմատնանշեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմատնանշեց (aorist indicative negative singular third-person)
չմատնանշեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմատնանշեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմատնանշեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չմատնանշեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմատնանշես (negative present second-person singular subjunctive)
չմատնանշի (negative present singular subjunctive third-person)
չմատնանշենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմատնանշեք (negative plural present second-person subjunctive)
չմատնանշեն (negative plural present subjunctive third-person)
չմատնանշեի (first-person negative past singular subjunctive)
չմատնանշեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմատնանշեր (negative past singular subjunctive third-person)
չմատնանշեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմատնանշեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմատնանշեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ մատնանշի (conditional first-person future negative singular)
չես մատնանշի (conditional future negative second-person singular)
չի մատնանշի (conditional future negative singular third-person)
չենք մատնանշի (conditional first-person future negative plural)
չեք մատնանշի (conditional future negative plural second-person)
չեն մատնանշի (conditional future negative plural third-person)
չէի մատնանշի (conditional first-person negative past singular)
չէիր մատնանշի (conditional negative past second-person singular)
չէր մատնանշի (conditional negative past singular third-person)
չէինք մատնանշի (conditional first-person negative past plural)
չէիք մատնանշի (conditional negative past plural second-person)
չէին մատնանշի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ մատնանշիր (imperative negative rare singular)
մի՛ մատնանշեք (imperative negative plural rare)
մատնանշել (nominative singular singular-only)
մատնանշելու (dative singular singular-only)
մատնանշելուց (ablative singular singular-only)
մատնանշելով (instrumental singular singular-only)
մատնանշելում (locative singular singular-only)
մատնանշելը (definite nominative singular singular-only)
մատնանշելն (definite nominative singular singular-only)
մատնանշելուն (dative definite singular singular-only)
մատնանշելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մատնանշելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մատնանշելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մատնանշելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մատնանշելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
մատնանշելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մատնանշելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մատնանշելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մատնանշելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
մատնանշելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

մատնանշող

մատնանշեցինք

մատնանշի՛ր, մատնանշի՛*

մատնանշե՛ք, մատնանշեցե՛ք**

մի՛ մատնանշիր, մի՛ մատնանշի*

մի՛ մատնանշեք, մի՛ մատնանշեցեք**

hy-decl-noun-unc

մատնանշելը/մատնանշելն

մատնանշելներ

մատնանշելները/մատնանշելներն

մատնանշելուն

մատնանշելների

մատնանշելներին

մատնանշելուց

մատնանշելներից

մատնանշելներով

մատնանշելում

մատնանշելներում

մատնանշելներս

մատնանշելուս

մատնանշելներիս

մատնանշելուցս

մատնանշելներիցս

մատնանշելովս

մատնանշելներովս

մատնանշելումս

մատնանշելներումս

մատնանշելներդ

մատնանշելուդ

մատնանշելներիդ

մատնանշելուցդ

մատնանշելներիցդ

մատնանշելովդ

մատնանշելներովդ

մատնանշելումդ

մատնանշելներումդ

(transitive) to finger, to put the finger on, to point out, to identify, to specify


պարտվող

head

պարտվող • (partvoġ)

partvoġ (romanization)
պարտվող (nominative singular)
պարտվողներ (nominative plural)
պարտվողի (dative singular)
պարտվողների (dative plural)
պարտվողից (ablative singular)
պարտվողներից (ablative plural)
պարտվողով (instrumental singular)
պարտվողներով (instrumental plural)
պարտվողում (locative singular)
պարտվողներում (locative plural)
պարտվողը (definite nominative singular)
պարտվողն (definite nominative singular)
պարտվողները (definite nominative plural)
պարտվողներն (definite nominative plural)
պարտվողին (dative definite singular)
պարտվողներին (dative definite plural)
պարտվողս (first-person nominative possessive singular)
պարտվողներս (first-person nominative plural possessive)
պարտվողիս (dative first-person possessive singular)
պարտվողներիս (dative first-person plural possessive)
պարտվողիցս (ablative first-person possessive singular)
պարտվողներիցս (ablative first-person plural possessive)
պարտվողովս (first-person instrumental possessive singular)
պարտվողներովս (first-person instrumental plural possessive)
պարտվողումս (first-person locative possessive singular)
պարտվողներումս (first-person locative plural possessive)
պարտվողդ (nominative possessive second-person singular)
պարտվողներդ (nominative plural possessive second-person)
պարտվողիդ (dative possessive second-person singular)
պարտվողներիդ (dative plural possessive second-person)
պարտվողիցդ (ablative possessive second-person singular)
պարտվողներիցդ (ablative plural possessive second-person)
պարտվողովդ (instrumental possessive second-person singular)
պարտվողներովդ (instrumental plural possessive second-person)
պարտվողումդ (locative possessive second-person singular)
պարտվողներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

պարտվողը/պարտվողն

պարտվողները/պարտվողներն

պարտվողներին

պարտվողներից

պարտվողներով

պարտվողներում

պարտվողներիս

պարտվողներիցս

պարտվողներովս

պարտվողներումս

պարտվողներիդ

պարտվողներիցդ

պարտվողներովդ

պարտվողներումդ

պարտվել պարտվել#Armenian


նվաճել

head

նվաճել • (nvačel)

hy-verb

նվաճել • (nvačel)

nvačel (romanization)
նվաճել (infinitive)
նվաճում (converb imperfective)
նվաճվել (passive)
նվաճելիս (converb simultaneous)
նվաճել (converb perfective)
նվաճ- (stem)
նվաճելու (converb converb-i future)
նվաճած (participle resultative)
նվաճելիք (converb converb-ii future)
նվաճող (participle subjective)
նվաճի (connegative converb)
նվաճում եմ (first-person indicative present singular)
նվաճում ես (indicative present second-person singular)
նվաճում է (indicative present singular third-person)
նվաճում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
նվաճում եք (indicative plural present second-person)
նվաճում են (indicative plural present third-person)
նվաճում էի (first-person imperfective indicative past singular)
նվաճում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
նվաճում էր (imperfective indicative past singular third-person)
նվաճում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
նվաճում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
նվաճում էին (imperfective indicative past plural third-person)
նվաճելու եմ (first-person future indicative singular)
նվաճելու ես (future indicative second-person singular)
նվաճելու է (future indicative singular third-person)
նվաճելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
նվաճելու եք (future indicative plural second-person)
նվաճելու են (future indicative plural third-person)
նվաճելու էի (first-person future indicative past singular)
նվաճելու էիր (future indicative past second-person singular)
նվաճելու էր (future indicative past singular third-person)
նվաճելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
նվաճելու էիք (future indicative past plural second-person)
նվաճելու էին (future indicative past plural third-person)
նվաճել եմ (first-person indicative perfect present singular)
նվաճել ես (indicative perfect present second-person singular)
նվաճել է (indicative perfect present singular third-person)
նվաճել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
նվաճել եք (indicative perfect plural present second-person)
նվաճել են (indicative perfect plural present third-person)
նվաճել էի (first-person indicative pluperfect singular)
նվաճել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
նվաճել էր (indicative pluperfect singular third-person)
նվաճել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
նվաճել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
նվաճել էին (indicative pluperfect plural third-person)
նվաճեցի (aorist first-person indicative singular)
նվաճի (nvačecʻi, nvači*) (aorist first-person indicative singular)
նվաճեցիր (aorist indicative second-person singular)
նվաճիր (nvačecʻir, nvačir*) (aorist indicative second-person singular)
նվաճեց (aorist indicative singular third-person)
նվաճեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նվաճինք (nvačecʻinkʻ, nvačinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
նվաճեցիք (aorist indicative plural second-person)
նվաճիք (nvačecʻikʻ, nvačikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
նվաճեցին (aorist indicative plural third-person)
նվաճին (nvačecʻin, nvačin*) (aorist indicative plural third-person)
նվաճեմ (first-person present singular subjunctive)
նվաճես (present second-person singular subjunctive)
նվաճի (present singular subjunctive third-person)
նվաճենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
նվաճեք (plural present second-person subjunctive)
նվաճեն (plural present subjunctive third-person)
նվաճեի (first-person past singular subjunctive)
նվաճեիր (past second-person singular subjunctive)
նվաճեր (past singular subjunctive third-person)
նվաճեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
նվաճեիք (past plural second-person subjunctive)
նվաճեին (past plural subjunctive third-person)
կնվաճեմ (conditional first-person future singular)
կնվաճես (conditional future second-person singular)
կնվաճի (conditional future singular third-person)
կնվաճենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կնվաճեք (conditional future plural second-person)
կնվաճեն (conditional future plural third-person)
կնվաճեի (conditional first-person past singular)
կնվաճեիր (conditional past second-person singular)
կնվաճեր (conditional past singular third-person)
կնվաճեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կնվաճեիք (conditional past plural second-person)
կնվաճեին (conditional past plural third-person)
նվաճի՛ր (imperative rare singular)
նվաճի՛ (nvačír, nvačí*) (imperative rare singular)
նվաճե՛ք (imperative plural rare)
նվաճեցե՛ք (nvačékʻ, nvačecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չնվաճել (infinitive negative)
չնվաճած (negative participle resultative)
չնվաճող (negative participle subjective)
չեմ նվաճում (first-person indicative negative present singular)
չես նվաճում (indicative negative present second-person singular)
չի նվաճում (indicative negative present singular third-person)
չենք նվաճում (first-person indicative negative plural present)
չեք նվաճում (indicative negative plural present second-person)
չեն նվաճում (indicative negative plural present third-person)
չէի նվաճում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր նվաճում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր նվաճում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք նվաճում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք նվաճում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին նվաճում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ նվաճելու (first-person future indicative negative singular)
չես նվաճելու (future indicative negative second-person singular)
չի նվաճելու (future indicative negative singular third-person)
չենք նվաճելու (first-person future indicative negative plural)
չեք նվաճելու (future indicative negative plural second-person)
չեն նվաճելու (future indicative negative plural third-person)
չէի նվաճելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր նվաճելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր նվաճելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք նվաճելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք նվաճելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին նվաճելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ նվաճել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես նվաճել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի նվաճել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք նվաճել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք նվաճել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն նվաճել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի նվաճել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր նվաճել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր նվաճել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք նվաճել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք նվաճել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին նվաճել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չնվաճեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չնվաճի (čʻnvačecʻi, čʻnvači*) (aorist first-person indicative negative singular)
չնվաճեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չնվաճիր (čʻnvačecʻir, čʻnvačir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չնվաճեց (aorist indicative negative singular third-person)
չնվաճեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չնվաճինք (čʻnvačecʻinkʻ, čʻnvačinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չնվաճեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չնվաճիք (čʻnvačecʻikʻ, čʻnvačikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չնվաճեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չնվաճին (čʻnvačecʻin, čʻnvačin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չնվաճեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չնվաճես (negative present second-person singular subjunctive)
չնվաճի (negative present singular subjunctive third-person)
չնվաճենք (first-person negative plural present subjunctive)
չնվաճեք (negative plural present second-person subjunctive)
չնվաճեն (negative plural present subjunctive third-person)
չնվաճեի (first-person negative past singular subjunctive)
չնվաճեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չնվաճեր (negative past singular subjunctive third-person)
չնվաճեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չնվաճեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չնվաճեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ նվաճի (conditional first-person future negative singular)
չես նվաճի (conditional future negative second-person singular)
չի նվաճի (conditional future negative singular third-person)
չենք նվաճի (conditional first-person future negative plural)
չեք նվաճի (conditional future negative plural second-person)
չեն նվաճի (conditional future negative plural third-person)
չէի նվաճի (conditional first-person negative past singular)
չէիր նվաճի (conditional negative past second-person singular)
չէր նվաճի (conditional negative past singular third-person)
չէինք նվաճի (conditional first-person negative past plural)
չէիք նվաճի (conditional negative past plural second-person)
չէին նվաճի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ նվաճիր (imperative negative rare singular)
մի՛ նվաճի (mí nvačir, mí nvači*) (imperative negative rare singular)
մի՛ նվաճեք (imperative negative plural rare)
նվաճել (nominative singular singular-only)
նվաճելու (dative singular singular-only)
նվաճելուց (ablative singular singular-only)
նվաճելով (instrumental singular singular-only)
նվաճելում (locative singular singular-only)
նվաճելը (definite nominative singular singular-only)
նվաճելն (definite nominative singular singular-only)
նվաճելուն (dative definite singular singular-only)
նվաճելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
նվաճելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
նվաճելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
նվաճելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
նվաճելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
նվաճելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
նվաճելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
նվաճելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
նվաճելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
նվաճելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

նվաճող

նվաճի՛ր, նվաճի՛*

նվաճե՛ք, նվաճեցե՛ք**

մի՛ նվաճիր, մի՛ նվաճի*

մի՛ նվաճեք, մի՛ նվաճեցեք**

hy-decl-noun-unc

նվաճելը/նվաճելն

նվաճելները/նվաճելներն

նվաճելներում

նվաճելներիցս

նվաճելներովս

նվաճելներումս

նվաճելներիցդ

նվաճելներովդ

նվաճելներումդ

Learned borrowing from Old Armenian նուաճեմ (nuačem).

learned borrowing

(transitive) to achieve; to gain; to win


կորած

korac (romanization)
կորած (nominative singular)
կորածներ (nominative plural)
կորածի (dative singular)
կորածների (dative plural)
կորածից (ablative singular)
կորածներից (ablative plural)
կորածով (instrumental singular)
կորածներով (instrumental plural)
կորածում (locative singular)
կորածներում (locative plural)
կորածը (definite nominative singular)
կորածն (definite nominative singular)
կորածները (definite nominative plural)
կորածներն (definite nominative plural)
կորածին (dative definite singular)
կորածներին (dative definite plural)
կորածս (first-person nominative possessive singular)
կորածներս (first-person nominative plural possessive)
կորածիս (dative first-person possessive singular)
կորածներիս (dative first-person plural possessive)
կորածիցս (ablative first-person possessive singular)
կորածներիցս (ablative first-person plural possessive)
կորածովս (first-person instrumental possessive singular)
կորածներովս (first-person instrumental plural possessive)
կորածումս (first-person locative possessive singular)
կորածներումս (first-person locative plural possessive)
կորածդ (nominative possessive second-person singular)
կորածներդ (nominative plural possessive second-person)
կորածիդ (dative possessive second-person singular)
կորածներիդ (dative plural possessive second-person)
կորածիցդ (ablative possessive second-person singular)
կորածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
կորածովդ (instrumental possessive second-person singular)
կորածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
կորածումդ (locative possessive second-person singular)
կորածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

կորածը/կորածն

կորածները/կորածներն

կորածներումս

կորածներումդ

կորչել կորչել#Armenian

resultative participle of կորչել (korčʻel)

կորել կորել#Armenian


չկայացած

head

չկայացած • (čʻkayacʻac)

/t͡ʃʰəkɑjɑˈt͡sʰɑt͡s/

[t͡ʃʰəkɑjɑt͡sʰɑ́t͡s]

/t͡ʃəɡɑjɑˈt͡sɑd͡z/

[t͡ʃʰəɡɑjɑt͡sʰɑ́d͡z]

կայացած կայացած#Armenian

negative conjugation of կայացած (kayacʻac)


կայացած

կայացած • (kayacʻac)

kayacʻac (romanization)
կայացած (nominative singular)
կայացածներ (nominative plural)
կայացածի (dative singular)
կայացածների (dative plural)
կայացածից (ablative singular)
կայացածներից (ablative plural)
կայացածով (instrumental singular)
կայացածներով (instrumental plural)
կայացածում (locative singular)
կայացածներում (locative plural)
կայացածը (definite nominative singular)
կայացածն (definite nominative singular)
կայացածները (definite nominative plural)
կայացածներն (definite nominative plural)
կայացածին (dative definite singular)
կայացածներին (dative definite plural)
կայացածս (first-person nominative possessive singular)
կայացածներս (first-person nominative plural possessive)
կայացածիս (dative first-person possessive singular)
կայացածներիս (dative first-person plural possessive)
կայացածիցս (ablative first-person possessive singular)
կայացածներիցս (ablative first-person plural possessive)
կայացածովս (first-person instrumental possessive singular)
կայացածներովս (first-person instrumental plural possessive)
կայացածումս (first-person locative possessive singular)
կայացածներումս (first-person locative plural possessive)
կայացածդ (nominative possessive second-person singular)
կայացածներդ (nominative plural possessive second-person)
կայացածիդ (dative possessive second-person singular)
կայացածներիդ (dative plural possessive second-person)
կայացածիցդ (ablative possessive second-person singular)
կայացածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
կայացածովդ (instrumental possessive second-person singular)
կայացածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
կայացածումդ (locative possessive second-person singular)
կայացածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

կայացածը/կայացածն

կայացածները/կայացածներն

կայացածներին

կայացածներից

կայացածներով

կայացածներում

կայացածներիս

կայացածներիցս

կայացածներովս

կայացածներումս

կայացածներիդ

կայացածներիցդ

կայացածներովդ

կայացածներումդ

/ɡɑjɑˈt͡sɑd͡z/

[ɡɑjɑt͡sʰɑ́d͡z]

կայանալ կայանալ#Armenian

resultative participle of կայանալ (kayanal)


թթված

head

թթված • (tʻtʻvac)

tʻtʻvac (romanization)
թթված (nominative singular)
թթվածներ (nominative plural)
թթվածի (dative singular)
թթվածների (dative plural)
թթվածից (ablative singular)
թթվածներից (ablative plural)
թթվածով (instrumental singular)
թթվածներով (instrumental plural)
թթվածում (locative singular)
թթվածներում (locative plural)
թթվածը (definite nominative singular)
թթվածն (definite nominative singular)
թթվածները (definite nominative plural)
թթվածներն (definite nominative plural)
թթվածին (dative definite singular)
թթվածներին (dative definite plural)
թթվածս (first-person nominative possessive singular)
թթվածներս (first-person nominative plural possessive)
թթվածիս (dative first-person possessive singular)
թթվածներիս (dative first-person plural possessive)
թթվածիցս (ablative first-person possessive singular)
թթվածներիցս (ablative first-person plural possessive)
թթվածովս (first-person instrumental possessive singular)
թթվածներովս (first-person instrumental plural possessive)
թթվածումս (first-person locative possessive singular)
թթվածներումս (first-person locative plural possessive)
թթվածդ (nominative possessive second-person singular)
թթվածներդ (nominative plural possessive second-person)
թթվածիդ (dative possessive second-person singular)
թթվածներիդ (dative plural possessive second-person)
թթվածիցդ (ablative possessive second-person singular)
թթվածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
թթվածովդ (instrumental possessive second-person singular)
թթվածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
թթվածումդ (locative possessive second-person singular)
թթվածներումդ (locative plural possessive second-person)

hy-decl-noun

թթվածը/թթվածն

թթվածները/թթվածներն

թթվածներումս

թթվածներումդ

թթվել թթվել#Armenian

resultative participle of թթվել (tʻtʻvel)


հասած

hasac (romanization)
հասած (nominative singular)
հասածներ (nominative plural)
հասածի (dative singular)
հասածների (dative plural)
հասածից (ablative singular)
հասածներից (ablative plural)
հասածով (instrumental singular)
հասածներով (instrumental plural)
հասածում (locative singular)
հասածներում (locative plural)
հասածը (definite nominative singular)
հասածն (definite nominative singular)
հասածները (definite nominative plural)
հասածներն (definite nominative plural)
հասածին (dative definite singular)
հասածներին (dative definite plural)
հասածս (first-person nominative possessive singular)
հասածներս (first-person nominative plural possessive)
հասածիս (dative first-person possessive singular)
հասածներիս (dative first-person plural possessive)
հասածիցս (ablative first-person possessive singular)
հասածներիցս (ablative first-person plural possessive)
հասածովս (first-person instrumental possessive singular)
հասածներովս (first-person instrumental plural possessive)
հասածումս (first-person locative possessive singular)
հասածներումս (first-person locative plural possessive)
հասածդ (nominative possessive second-person singular)
հասածներդ (nominative plural possessive second-person)
հասածիդ (dative possessive second-person singular)
հասածներիդ (dative plural possessive second-person)
հասածիցդ (ablative possessive second-person singular)
հասածներիցդ (ablative plural possessive second-person)
հասածովդ (instrumental possessive second-person singular)
հասածներովդ (instrumental plural possessive second-person)
հասածումդ (locative possessive second-person singular)
հասածներումդ (locative plural possessive second-person)

հասածը/հասածն

հասածները/հասածներն

հասածներումս

հասածներումդ

հասնել հասնել#Armenian

resultative participle of հասնել (hasnel)


խոստովանել

xostovanel (romanization)
խոստովանել (infinitive)
խոստովանում (converb imperfective)
խոստովանվել (passive)
խոստովանելիս (converb simultaneous)
խոստովանել (converb perfective)
խոստովան- (stem)
խոստովանելու (converb converb-i future)
խոստովանած (participle resultative)
խոստովանելիք (converb converb-ii future)
խոստովանող (participle subjective)
խոստովանի (connegative converb)
խոստովանում եմ (first-person indicative present singular)
խոստովանում ես (indicative present second-person singular)
խոստովանում է (indicative present singular third-person)
խոստովանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
խոստովանում եք (indicative plural present second-person)
խոստովանում են (indicative plural present third-person)
խոստովանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
խոստովանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
խոստովանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
խոստովանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
խոստովանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
խոստովանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
խոստովանելու եմ (first-person future indicative singular)
խոստովանելու ես (future indicative second-person singular)
խոստովանելու է (future indicative singular third-person)
խոստովանելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
խոստովանելու եք (future indicative plural second-person)
խոստովանելու են (future indicative plural third-person)
խոստովանելու էի (first-person future indicative past singular)
խոստովանելու էիր (future indicative past second-person singular)
խոստովանելու էր (future indicative past singular third-person)
խոստովանելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
խոստովանելու էիք (future indicative past plural second-person)
խոստովանելու էին (future indicative past plural third-person)
խոստովանել եմ (first-person indicative perfect present singular)
խոստովանել ես (indicative perfect present second-person singular)
խոստովանել է (indicative perfect present singular third-person)
խոստովանել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
խոստովանել եք (indicative perfect plural present second-person)
խոստովանել են (indicative perfect plural present third-person)
խոստովանել էի (first-person indicative pluperfect singular)
խոստովանել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
խոստովանել էր (indicative pluperfect singular third-person)
խոստովանել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
խոստովանել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
խոստովանել էին (indicative pluperfect plural third-person)
խոստովանեցի (aorist first-person indicative singular)
խոստովանի (xostovanecʻi, xostovani*) (aorist first-person indicative singular)
խոստովանեցիր (aorist indicative second-person singular)
խոստովանիր (xostovanecʻir, xostovanir*) (aorist indicative second-person singular)
խոստովանեց (aorist indicative singular third-person)
խոստովանեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
խոստովանեցիք (aorist indicative plural second-person)
խոստովանեցին (aorist indicative plural third-person)
խոստովանին (xostovanecʻin, xostovanin*) (aorist indicative plural third-person)
խոստովանեմ (first-person present singular subjunctive)
խոստովանես (present second-person singular subjunctive)
խոստովանի (present singular subjunctive third-person)
խոստովանենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
խոստովանեք (plural present second-person subjunctive)
խոստովանեն (plural present subjunctive third-person)
խոստովանեի (first-person past singular subjunctive)
խոստովանեիր (past second-person singular subjunctive)
խոստովաներ (past singular subjunctive third-person)
խոստովանեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
խոստովանեիք (past plural second-person subjunctive)
խոստովանեին (past plural subjunctive third-person)
կխոստովանեմ (conditional first-person future singular)
կխոստովանես (conditional future second-person singular)
կխոստովանի (conditional future singular third-person)
կխոստովանենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կխոստովանեք (conditional future plural second-person)
կխոստովանեն (conditional future plural third-person)
կխոստովանեի (conditional first-person past singular)
կխոստովանեիր (conditional past second-person singular)
կխոստովաներ (conditional past singular third-person)
կխոստովանեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կխոստովանեիք (conditional past plural second-person)
կխոստովանեին (conditional past plural third-person)
խոստովանի՛ր (imperative rare singular)
խոստովանի՛ (xostovanír, xostovaní*) (imperative rare singular)
խոստովանե՛ք (imperative plural rare)
չխոստովանել (infinitive negative)
չխոստովանած (negative participle resultative)
չխոստովանող (negative participle subjective)
չեմ խոստովանում (first-person indicative negative present singular)
չես խոստովանում (indicative negative present second-person singular)
չի խոստովանում (indicative negative present singular third-person)
չենք խոստովանում (first-person indicative negative plural present)
չեք խոստովանում (indicative negative plural present second-person)
չեն խոստովանում (indicative negative plural present third-person)
չէի խոստովանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր խոստովանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր խոստովանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք խոստովանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք խոստովանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին խոստովանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ խոստովանելու (first-person future indicative negative singular)
չես խոստովանելու (future indicative negative second-person singular)
չի խոստովանելու (future indicative negative singular third-person)
չենք խոստովանելու (first-person future indicative negative plural)
չեք խոստովանելու (future indicative negative plural second-person)
չեն խոստովանելու (future indicative negative plural third-person)
չէի խոստովանելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր խոստովանելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր խոստովանելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք խոստովանելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք խոստովանելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին խոստովանելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ խոստովանել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես խոստովանել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի խոստովանել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք խոստովանել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք խոստովանել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն խոստովանել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի խոստովանել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր խոստովանել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր խոստովանել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք խոստովանել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք խոստովանել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին խոստովանել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չխոստովանեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չխոստովանեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չխոստովանեց (aorist indicative negative singular third-person)
չխոստովանեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չխոստովանեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չխոստովանեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չխոստովանեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չխոստովանես (negative present second-person singular subjunctive)
չխոստովանի (negative present singular subjunctive third-person)
չխոստովանենք (first-person negative plural present subjunctive)
չխոստովանեք (negative plural present second-person subjunctive)
չխոստովանեն (negative plural present subjunctive third-person)
չխոստովանեի (first-person negative past singular subjunctive)
չխոստովանեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չխոստովաներ (negative past singular subjunctive third-person)
չխոստովանեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չխոստովանեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չխոստովանեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ խոստովանի (conditional first-person future negative singular)
չես խոստովանի (conditional future negative second-person singular)
չի խոստովանի (conditional future negative singular third-person)
չենք խոստովանի (conditional first-person future negative plural)
չեք խոստովանի (conditional future negative plural second-person)
չեն խոստովանի (conditional future negative plural third-person)
չէի խոստովանի (conditional first-person negative past singular)
չէիր խոստովանի (conditional negative past second-person singular)
չէր խոստովանի (conditional negative past singular third-person)
չէինք խոստովանի (conditional first-person negative past plural)
չէիք խոստովանի (conditional negative past plural second-person)
չէին խոստովանի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ խոստովանիր (imperative negative rare singular)
մի՛ խոստովանեք (imperative negative plural rare)
խոստովանել (nominative singular singular-only)
խոստովանելու (dative singular singular-only)
խոստովանելուց (ablative singular singular-only)
խոստովանելով (instrumental singular singular-only)
խոստովանելում (locative singular singular-only)
խոստովանելը (definite nominative singular singular-only)
խոստովանելն (definite nominative singular singular-only)
խոստովանելուն (dative definite singular singular-only)
խոստովանելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
խոստովանելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
խոստովանելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
խոստովանելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
խոստովանելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
խոստովանելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
խոստովանելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
խոստովանելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
խոստովանելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
խոստովանելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

խոստովանելիս

խոստովանելու

խոստովանելիք

խոստովանող

խոստովանեցիր

խոստովանեցինք

խոստովանեցիք

խոստովանեցին

խոստովանեինք

խոստովանի՛ր, խոստովանի՛*

խոստովանե՛ք, խոստովանեցե՛ք**

մի՛ խոստովանիր, մի՛ խոստովանի*

մի՛ խոստովանեք, մի՛ խոստովանեցեք**

hy-decl-noun-unc

խոստովանելը/խոստովանելն

խոստովանելներ

խոստովանելները/խոստովանելներն

խոստովանելու

խոստովանելուն

խոստովանելների

խոստովանելներին

խոստովանելուց

խոստովանելներից

խոստովանելով

խոստովանելներով

խոստովանելում

խոստովանելներում

խոստովանելներս

խոստովանելուս

խոստովանելներիս

խոստովանելուցս

խոստովանելներիցս

խոստովանելովս

խոստովանելներովս

խոստովանելումս

խոստովանելներումս

խոստովանելներդ

խոստովանելուդ

խոստովանելներիդ

խոստովանելուցդ

խոստովանելներիցդ

խոստովանելովդ

խոստովանելներովդ

խոստովանելումդ

խոստովանելներումդ

From Old Armenian խոստովանիմ (xostovanim).


հաչել

head

հաչել • (hačʻel)

hy-verb

հաչել • (hačʻel)

hačʻel (romanization)
հաչել (infinitive)
հաչում (converb imperfective)
հաչելիս (converb simultaneous)
հաչեցնել (causative)
հաչացնել (causative)
հաչել (converb perfective)
հաչ- (stem)
հաչելու (converb converb-i future)
հաչած (participle resultative)
հաչելիք (converb converb-ii future)
հաչող (participle subjective)
հաչի (connegative converb)
հաչում եմ (first-person indicative present singular)
հաչում ես (indicative present second-person singular)
հաչում է (indicative present singular third-person)
հաչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հաչում եք (indicative plural present second-person)
հաչում են (indicative plural present third-person)
հաչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հաչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հաչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հաչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հաչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հաչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հաչելու եմ (first-person future indicative singular)
հաչելու ես (future indicative second-person singular)
հաչելու է (future indicative singular third-person)
հաչելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հաչելու եք (future indicative plural second-person)
հաչելու են (future indicative plural third-person)
հաչելու էի (first-person future indicative past singular)
հաչելու էիր (future indicative past second-person singular)
հաչելու էր (future indicative past singular third-person)
հաչելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հաչելու էիք (future indicative past plural second-person)
հաչելու էին (future indicative past plural third-person)
հաչել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հաչել ես (indicative perfect present second-person singular)
հաչել է (indicative perfect present singular third-person)
հաչել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հաչել եք (indicative perfect plural present second-person)
հաչել են (indicative perfect plural present third-person)
հաչել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հաչել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հաչել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հաչել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հաչել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հաչել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հաչեցի (aorist first-person indicative singular)
հաչի (hačʻecʻi, hačʻi*) (aorist first-person indicative singular)
հաչեցիր (aorist indicative second-person singular)
հաչիր (hačʻecʻir, hačʻir*) (aorist indicative second-person singular)
հաչեց (aorist indicative singular third-person)
հաչեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հաչինք (hačʻecʻinkʻ, hačʻinkʻ*) (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հաչեցիք (aorist indicative plural second-person)
հաչիք (hačʻecʻikʻ, hačʻikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
հաչեցին (aorist indicative plural third-person)
հաչին (hačʻecʻin, hačʻin*) (aorist indicative plural third-person)
հաչեմ (first-person present singular subjunctive)
հաչես (present second-person singular subjunctive)
հաչի (present singular subjunctive third-person)
հաչենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հաչեք (plural present second-person subjunctive)
հաչեն (plural present subjunctive third-person)
հաչեի (first-person past singular subjunctive)
հաչեիր (past second-person singular subjunctive)
հաչեր (past singular subjunctive third-person)
հաչեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հաչեիք (past plural second-person subjunctive)
հաչեին (past plural subjunctive third-person)
կհաչեմ (conditional first-person future singular)
կհաչես (conditional future second-person singular)
կհաչի (conditional future singular third-person)
կհաչենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհաչեք (conditional future plural second-person)
կհաչեն (conditional future plural third-person)
կհաչեի (conditional first-person past singular)
կհաչեիր (conditional past second-person singular)
կհաչեր (conditional past singular third-person)
կհաչեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհաչեիք (conditional past plural second-person)
կհաչեին (conditional past plural third-person)
հաչի՛ր (imperative rare singular)
հաչի՛ (hačʻír, hačʻí*) (imperative rare singular)
հաչե՛ք (imperative plural rare)
հաչեցե՛ք (hačʻékʻ, hačʻecʻékʻ**) (imperative plural rare)
չհաչել (infinitive negative)
չհաչած (negative participle resultative)
չհաչող (negative participle subjective)
չեմ հաչում (first-person indicative negative present singular)
չես հաչում (indicative negative present second-person singular)
չի հաչում (indicative negative present singular third-person)
չենք հաչում (first-person indicative negative plural present)
չեք հաչում (indicative negative plural present second-person)
չեն հաչում (indicative negative plural present third-person)
չէի հաչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հաչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հաչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հաչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հաչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հաչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հաչելու (first-person future indicative negative singular)
չես հաչելու (future indicative negative second-person singular)
չի հաչելու (future indicative negative singular third-person)
չենք հաչելու (first-person future indicative negative plural)
չեք հաչելու (future indicative negative plural second-person)
չեն հաչելու (future indicative negative plural third-person)
չէի հաչելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հաչելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հաչելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հաչելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հաչելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հաչելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հաչել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հաչել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հաչել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հաչել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հաչել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հաչել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հաչել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հաչել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հաչել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հաչել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հաչել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հաչել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհաչեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չհաչի (čʻhačʻecʻi, čʻhačʻi*) (aorist first-person indicative negative singular)
չհաչեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհաչիր (čʻhačʻecʻir, čʻhačʻir*) (aorist indicative negative second-person singular)
չհաչեց (aorist indicative negative singular third-person)
չհաչեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհաչինք (čʻhačʻecʻinkʻ, čʻhačʻinkʻ*) (aorist first-person indicative negative plural)
չհաչեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհաչիք (čʻhačʻecʻikʻ, čʻhačʻikʻ*) (aorist indicative negative plural second-person)
չհաչեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չհաչին (čʻhačʻecʻin, čʻhačʻin*) (aorist indicative negative plural third-person)
չհաչեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհաչես (negative present second-person singular subjunctive)
չհաչի (negative present singular subjunctive third-person)
չհաչենք (first-person negative plural present subjunctive)
չհաչեք (negative plural present second-person subjunctive)
չհաչեն (negative plural present subjunctive third-person)
չհաչեի (first-person negative past singular subjunctive)
չհաչեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհաչեր (negative past singular subjunctive third-person)
չհաչեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհաչեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհաչեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հաչի (conditional first-person future negative singular)
չես հաչի (conditional future negative second-person singular)
չի հաչի (conditional future negative singular third-person)
չենք հաչի (conditional first-person future negative plural)
չեք հաչի (conditional future negative plural second-person)
չեն հաչի (conditional future negative plural third-person)
չէի հաչի (conditional first-person negative past singular)
չէիր հաչի (conditional negative past second-person singular)
չէր հաչի (conditional negative past singular third-person)
չէինք հաչի (conditional first-person negative past plural)
չէիք հաչի (conditional negative past plural second-person)
չէին հաչի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հաչիր (imperative negative rare singular)
մի՛ հաչի (mí hačʻir, mí hačʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ հաչեք (imperative negative plural rare)
հաչել (nominative singular singular-only)
հաչելու (dative singular singular-only)
հաչելուց (ablative singular singular-only)
հաչելով (instrumental singular singular-only)
հաչելում (locative singular singular-only)
հաչելը (definite nominative singular singular-only)
հաչելն (definite nominative singular singular-only)
հաչելուն (dative definite singular singular-only)
հաչելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հաչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հաչելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հաչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հաչելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հաչելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հաչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հաչելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հաչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հաչելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հաչեցնել, հաչացնել*, հաչցնել*

հաչող

հաչի՛ր, հաչի՛*

հաչե՛ք, հաչեցե՛ք**

մի՛ հաչիր, մի՛ հաչի*

մի՛ հաչեք, մի՛ հաչեցեք**

hy-decl-noun-unc

հաչելը/հաչելն

հաչելները/հաչելներն

հաչելներումս

հաչելներումդ


տիրապետել

tirapetel (romanization)
տիրապետել (infinitive)
տիրապետում (converb imperfective)
տիրապետվել (passive)
տիրապետելիս (converb simultaneous)
տիրապետել (converb perfective)
տիրապետ- (stem)
տիրապետելու (converb converb-i future)
տիրապետած (participle resultative)
տիրապետելիք (converb converb-ii future)
տիրապետող (participle subjective)
տիրապետի (connegative converb)
տիրապետում եմ (first-person indicative present singular)
տիրապետում ես (indicative present second-person singular)
տիրապետում է (indicative present singular third-person)
տիրապետում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
տիրապետում եք (indicative plural present second-person)
տիրապետում են (indicative plural present third-person)
տիրապետում էի (first-person imperfective indicative past singular)
տիրապետում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
տիրապետում էր (imperfective indicative past singular third-person)
տիրապետում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
տիրապետում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
տիրապետում էին (imperfective indicative past plural third-person)
տիրապետելու եմ (first-person future indicative singular)
տիրապետելու ես (future indicative second-person singular)
տիրապետելու է (future indicative singular third-person)
տիրապետելու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
տիրապետելու եք (future indicative plural second-person)
տիրապետելու են (future indicative plural third-person)
տիրապետելու էի (first-person future indicative past singular)
տիրապետելու էիր (future indicative past second-person singular)
տիրապետելու էր (future indicative past singular third-person)
տիրապետելու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
տիրապետելու էիք (future indicative past plural second-person)
տիրապետելու էին (future indicative past plural third-person)
տիրապետել եմ (first-person indicative perfect present singular)
տիրապետել ես (indicative perfect present second-person singular)
տիրապետել է (indicative perfect present singular third-person)
տիրապետել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
տիրապետել եք (indicative perfect plural present second-person)
տիրապետել են (indicative perfect plural present third-person)
տիրապետել էի (first-person indicative pluperfect singular)
տիրապետել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
տիրապետել էր (indicative pluperfect singular third-person)
տիրապետել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
տիրապետել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
տիրապետել էին (indicative pluperfect plural third-person)
տիրապետեցի (aorist first-person indicative singular)
տիրապետի (tirapetecʻi, tirapeti*) (aorist first-person indicative singular)
տիրապետեցիր (aorist indicative second-person singular)
տիրապետիր (tirapetecʻir, tirapetir*) (aorist indicative second-person singular)
տիրապետեց (aorist indicative singular third-person)
տիրապետեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
տիրապետեցիք (aorist indicative plural second-person)
տիրապետիք (tirapetecʻikʻ, tirapetikʻ*) (aorist indicative plural second-person)
տիրապետեցին (aorist indicative plural third-person)
տիրապետին (tirapetecʻin, tirapetin*) (aorist indicative plural third-person)
տիրապետեմ (first-person present singular subjunctive)
տիրապետես (present second-person singular subjunctive)
տիրապետի (present singular subjunctive third-person)
տիրապետենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
տիրապետեք (plural present second-person subjunctive)
տիրապետեն (plural present subjunctive third-person)
տիրապետեի (first-person past singular subjunctive)
տիրապետեիր (past second-person singular subjunctive)
տիրապետեր (past singular subjunctive third-person)
տիրապետեինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
տիրապետեիք (past plural second-person subjunctive)
տիրապետեին (past plural subjunctive third-person)
կտիրապետեմ (conditional first-person future singular)
կտիրապետես (conditional future second-person singular)
կտիրապետի (conditional future singular third-person)
կտիրապետենք (conditional connegative converb first-person future plural)
կտիրապետեք (conditional future plural second-person)
կտիրապետեն (conditional future plural third-person)
կտիրապետեի (conditional first-person past singular)
կտիրապետեիր (conditional past second-person singular)
կտիրապետեր (conditional past singular third-person)
կտիրապետեինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կտիրապետեիք (conditional past plural second-person)
կտիրապետեին (conditional past plural third-person)
տիրապետի՛ր (imperative rare singular)
տիրապետի՛ (tirapetír, tirapetí*) (imperative rare singular)
տիրապետե՛ք (imperative plural rare)
չտիրապետել (infinitive negative)
չտիրապետած (negative participle resultative)
չտիրապետող (negative participle subjective)
չեմ տիրապետում (first-person indicative negative present singular)
չես տիրապետում (indicative negative present second-person singular)
չի տիրապետում (indicative negative present singular third-person)
չենք տիրապետում (first-person indicative negative plural present)
չեք տիրապետում (indicative negative plural present second-person)
չեն տիրապետում (indicative negative plural present third-person)
չէի տիրապետում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր տիրապետում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր տիրապետում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք տիրապետում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք տիրապետում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին տիրապետում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ տիրապետելու (first-person future indicative negative singular)
չես տիրապետելու (future indicative negative second-person singular)
չի տիրապետելու (future indicative negative singular third-person)
չենք տիրապետելու (first-person future indicative negative plural)
չեք տիրապետելու (future indicative negative plural second-person)
չեն տիրապետելու (future indicative negative plural third-person)
չէի տիրապետելու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր տիրապետելու (future indicative negative past second-person singular)
չէր տիրապետելու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք տիրապետելու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք տիրապետելու (future indicative negative past plural second-person)
չէին տիրապետելու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ տիրապետել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես տիրապետել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի տիրապետել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք տիրապետել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք տիրապետել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն տիրապետել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի տիրապետել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր տիրապետել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր տիրապետել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք տիրապետել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք տիրապետել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին տիրապետել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չտիրապետեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չտիրապետի (čʻtirapetecʻi, čʻtirapeti*) (aorist first-person indicative negative singular)
չտիրապետեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չտիրապետեց (aorist indicative negative singular third-person)
չտիրապետեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չտիրապետեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չտիրապետեցին (aorist indicative negative plural third-person)
չտիրապետեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չտիրապետես (negative present second-person singular subjunctive)
չտիրապետի (negative present singular subjunctive third-person)
չտիրապետենք (first-person negative plural present subjunctive)
չտիրապետեք (negative plural present second-person subjunctive)
չտիրապետեն (negative plural present subjunctive third-person)
չտիրապետեի (first-person negative past singular subjunctive)
չտիրապետեիր (negative past second-person singular subjunctive)
չտիրապետեր (negative past singular subjunctive third-person)
չտիրապետեինք (first-person negative past plural subjunctive)
չտիրապետեիք (negative past plural second-person subjunctive)
չտիրապետեին (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ տիրապետի (conditional first-person future negative singular)
չես տիրապետի (conditional future negative second-person singular)
չի տիրապետի (conditional future negative singular third-person)
չենք տիրապետի (conditional first-person future negative plural)
չեք տիրապետի (conditional future negative plural second-person)
չեն տիրապետի (conditional future negative plural third-person)
չէի տիրապետի (conditional first-person negative past singular)
չէիր տիրապետի (conditional negative past second-person singular)
չէր տիրապետի (conditional negative past singular third-person)
չէինք տիրապետի (conditional first-person negative past plural)
չէիք տիրապետի (conditional negative past plural second-person)
չէին տիրապետի (conditional negative past plural third-person)
մի՛ տիրապետիր (imperative negative rare singular)
մի՛ տիրապետեք (imperative negative plural rare)
տիրապետել (nominative singular singular-only)
տիրապետելու (dative singular singular-only)
տիրապետելուց (ablative singular singular-only)
տիրապետելով (instrumental singular singular-only)
տիրապետելում (locative singular singular-only)
տիրապետելը (definite nominative singular singular-only)
տիրապետելն (definite nominative singular singular-only)
տիրապետելուն (dative definite singular singular-only)
տիրապետելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
տիրապետելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
տիրապետելուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
տիրապետելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
տիրապետելումս (first-person locative possessive singular singular-only)
տիրապետելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
տիրապետելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
տիրապետելուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
տիրապետելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
տիրապետելումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

տիրապետող

տիրապետեցինք

տիրապետի՛ր, տիրապետի՛*

տիրապետե՛ք, տիրապետեցե՛ք**

մի՛ տիրապետիր, մի՛ տիրապետի*

մի՛ տիրապետեք, մի՛ տիրապետեցեք**

hy-decl-noun-unc

տիրապետելը/տիրապետելն

տիրապետելներ

տիրապետելները/տիրապետելներն

տիրապետելուն

տիրապետելների

տիրապետելներին

տիրապետելուց

տիրապետելներից

տիրապետելներով

տիրապետելում

տիրապետելներում

տիրապետելներս

տիրապետելուս

տիրապետելներիս

տիրապետելուցս

տիրապետելներիցս

տիրապետելովս

տիրապետելներովս

տիրապետելումս

տիրապետելներումս

տիրապետելներդ

տիրապետելուդ

տիրապետելներիդ

տիրապետելուցդ

տիրապետելներիցդ

տիրապետելովդ

տիրապետելներովդ

տիրապետելումդ

տիրապետելներումդ

From Old Armenian տիրապետեմ (tirapetem).


հաչալ

head

հաչալ • (hačʻal)

hy-verb

հաչալ • (hačʻal)

hačʻal (romanization)
հաչալ (infinitive)
հաչում (converb imperfective)
հաչալիս (converb simultaneous)
հաչացել (converb perfective)
հաչաց- (stem)
հաչալու (converb converb-i future)
հաչացած (participle resultative)
հաչալիք (converb converb-ii future)
հաչացող (participle subjective)
հաչա (connegative converb)
հաչում եմ (first-person indicative present singular)
հաչում ես (indicative present second-person singular)
հաչում է (indicative present singular third-person)
հաչում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
հաչում եք (indicative plural present second-person)
հաչում են (indicative plural present third-person)
հաչում էի (first-person imperfective indicative past singular)
հաչում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
հաչում էր (imperfective indicative past singular third-person)
հաչում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
հաչում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
հաչում էին (imperfective indicative past plural third-person)
հաչալու եմ (first-person future indicative singular)
հաչալու ես (future indicative second-person singular)
հաչալու է (future indicative singular third-person)
հաչալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
հաչալու եք (future indicative plural second-person)
հաչալու են (future indicative plural third-person)
հաչալու էի (first-person future indicative past singular)
հաչալու էիր (future indicative past second-person singular)
հաչալու էր (future indicative past singular third-person)
հաչալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
հաչալու էիք (future indicative past plural second-person)
հաչալու էին (future indicative past plural third-person)
հաչացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
հաչացել ես (indicative perfect present second-person singular)
հաչացել է (indicative perfect present singular third-person)
հաչացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հաչացել եք (indicative perfect plural present second-person)
հաչացել են (indicative perfect plural present third-person)
հաչացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
հաչացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հաչացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
հաչացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հաչացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հաչացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
հաչացի (aorist first-person indicative singular)
հաչացիր (aorist indicative second-person singular)
հաչաց (aorist indicative singular third-person)
հաչացինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հաչացիք (aorist indicative plural second-person)
հաչացին (aorist indicative plural third-person)
հաչամ (first-person present singular subjunctive)
հաչաս (present second-person singular subjunctive)
հաչա (present singular subjunctive third-person)
հաչանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հաչաք (plural present second-person subjunctive)
հաչան (plural present subjunctive third-person)
հաչայի (first-person past singular subjunctive)
հաչայիր (past second-person singular subjunctive)
հաչար (past singular subjunctive third-person)
հաչայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հաչայիք (past plural second-person subjunctive)
հաչային (past plural subjunctive third-person)
կհաչամ (conditional first-person future singular)
կհաչաս (conditional future second-person singular)
կհաչա (conditional future singular third-person)
կհաչանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կհաչաք (conditional future plural second-person)
կհաչան (conditional future plural third-person)
կհաչայի (conditional first-person past singular)
կհաչայիր (conditional past second-person singular)
կհաչար (conditional past singular third-person)
կհաչայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կհաչայիք (conditional past plural second-person)
կհաչային (conditional past plural third-person)
հաչա՛ (imperative rare singular)
հաչացե՛ք (imperative plural rare)
չհաչալ (infinitive negative)
չհաչացած (negative participle resultative)
չհաչացող (negative participle subjective)
չեմ հաչում (first-person indicative negative present singular)
չես հաչում (indicative negative present second-person singular)
չի հաչում (indicative negative present singular third-person)
չենք հաչում (first-person indicative negative plural present)
չեք հաչում (indicative negative plural present second-person)
չեն հաչում (indicative negative plural present third-person)
չէի հաչում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հաչում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հաչում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հաչում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հաչում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հաչում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ հաչալու (first-person future indicative negative singular)
չես հաչալու (future indicative negative second-person singular)
չի հաչալու (future indicative negative singular third-person)
չենք հաչալու (first-person future indicative negative plural)
չեք հաչալու (future indicative negative plural second-person)
չեն հաչալու (future indicative negative plural third-person)
չէի հաչալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր հաչալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր հաչալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք հաչալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք հաչալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին հաչալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ հաչացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հաչացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի հաչացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հաչացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք հաչացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հաչացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի հաչացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հաչացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հաչացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հաչացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հաչացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հաչացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չհաչացի (aorist first-person indicative negative singular)
չհաչացիր (aorist indicative negative second-person singular)
չհաչաց (aorist indicative negative singular third-person)
չհաչացինք (aorist first-person indicative negative plural)
չհաչացիք (aorist indicative negative plural second-person)
չհաչացին (aorist indicative negative plural third-person)
չհաչամ (first-person negative present singular subjunctive)
չհաչաս (negative present second-person singular subjunctive)
չհաչա (negative present singular subjunctive third-person)
չհաչանք (first-person negative plural present subjunctive)
չհաչաք (negative plural present second-person subjunctive)
չհաչան (negative plural present subjunctive third-person)
չհաչայի (first-person negative past singular subjunctive)
չհաչայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհաչար (negative past singular subjunctive third-person)
չհաչայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհաչայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհաչային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ հաչա (conditional first-person future negative singular)
չես հաչա (conditional future negative second-person singular)
չի հաչա (conditional future negative singular third-person)
չենք հաչա (conditional first-person future negative plural)
չեք հաչա (conditional future negative plural second-person)
չեն հաչա (conditional future negative plural third-person)
չէի հաչա (conditional first-person negative past singular)
չէիր հաչա (conditional negative past second-person singular)
չէր հաչա (conditional negative past singular third-person)
չէինք հաչա (conditional first-person negative past plural)
չէիք հաչա (conditional negative past plural second-person)
չէին հաչա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ հաչա (imperative negative rare singular)
մի՛ հաչացեք (imperative negative plural rare)
հաչալ (nominative singular singular-only)
հաչալու (dative singular singular-only)
հաչալուց (ablative singular singular-only)
հաչալով (instrumental singular singular-only)
հաչալում (locative singular singular-only)
հաչալը (definite nominative singular singular-only)
հաչալն (definite nominative singular singular-only)
հաչալուն (dative definite singular singular-only)
հաչալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հաչալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հաչալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հաչալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հաչալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
հաչալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հաչալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հաչալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հաչալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
հաչալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

հաչացող

hy-decl-noun-unc

հաչալը/հաչալն

հաչալները/հաչալներն

հաչալներումս

հաչալներումդ

հաչել հաչել#Armenian


դիմանալ

dimanal (romanization)
դիմանալ (infinitive)
դիմանում (converb imperfective)
դիմանալիս (converb simultaneous)
դիմացել (converb perfective)
դիմաց- (stem)
դիմանալու (converb converb-i future)
դիմացած (participle resultative)
դիմանալիք (converb converb-ii future)
դիմացող (participle subjective)
դիմանա (connegative converb)
դիմանում եմ (first-person indicative present singular)
դիմանում ես (indicative present second-person singular)
դիմանում է (indicative present singular third-person)
դիմանում ենք (connegative converb first-person indicative plural present)
դիմանում եք (indicative plural present second-person)
դիմանում են (indicative plural present third-person)
դիմանում էի (first-person imperfective indicative past singular)
դիմանում էիր (imperfective indicative past second-person singular)
դիմանում էր (imperfective indicative past singular third-person)
դիմանում էինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
դիմանում էիք (imperfective indicative past plural second-person)
դիմանում էին (imperfective indicative past plural third-person)
դիմանալու եմ (first-person future indicative singular)
դիմանալու ես (future indicative second-person singular)
դիմանալու է (future indicative singular third-person)
դիմանալու ենք (connegative converb first-person future indicative plural)
դիմանալու եք (future indicative plural second-person)
դիմանալու են (future indicative plural third-person)
դիմանալու էի (first-person future indicative past singular)
դիմանալու էիր (future indicative past second-person singular)
դիմանալու էր (future indicative past singular third-person)
դիմանալու էինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
դիմանալու էիք (future indicative past plural second-person)
դիմանալու էին (future indicative past plural third-person)
դիմացել եմ (first-person indicative perfect present singular)
դիմացել ես (indicative perfect present second-person singular)
դիմացել է (indicative perfect present singular third-person)
դիմացել ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դիմացել եք (indicative perfect plural present second-person)
դիմացել են (indicative perfect plural present third-person)
դիմացել էի (first-person indicative pluperfect singular)
դիմացել էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դիմացել էր (indicative pluperfect singular third-person)
դիմացել էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դիմացել էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դիմացել էին (indicative pluperfect plural third-person)
դիմացա (aorist first-person indicative singular)
դիմացար (aorist indicative second-person singular)
դիմացավ (aorist indicative singular third-person)
դիմացանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դիմացաք (aorist indicative plural second-person)
դիմացան (aorist indicative plural third-person)
դիմանամ (first-person present singular subjunctive)
դիմանաս (present second-person singular subjunctive)
դիմանա (present singular subjunctive third-person)
դիմանանք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դիմանաք (plural present second-person subjunctive)
դիմանան (plural present subjunctive third-person)
դիմանայի (first-person past singular subjunctive)
դիմանայիր (past second-person singular subjunctive)
դիմանար (past singular subjunctive third-person)
դիմանայինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դիմանայիք (past plural second-person subjunctive)
դիմանային (past plural subjunctive third-person)
կդիմանամ (conditional first-person future singular)
կդիմանաս (conditional future second-person singular)
կդիմանա (conditional future singular third-person)
կդիմանանք (conditional connegative converb first-person future plural)
կդիմանաք (conditional future plural second-person)
կդիմանան (conditional future plural third-person)
կդիմանայի (conditional first-person past singular)
կդիմանայիր (conditional past second-person singular)
կդիմանար (conditional past singular third-person)
կդիմանայինք (conditional connegative converb first-person past plural)
կդիմանայիք (conditional past plural second-person)
կդիմանային (conditional past plural third-person)
դիմացի՛ր (imperative rare singular)
դիմացի՛ (dimacʻír, dimacʻí*) (imperative rare singular)
դիմացե՛ք (imperative plural rare)
չդիմանալ (infinitive negative)
չդիմացած (negative participle resultative)
չդիմացող (negative participle subjective)
չեմ դիմանում (first-person indicative negative present singular)
չես դիմանում (indicative negative present second-person singular)
չի դիմանում (indicative negative present singular third-person)
չենք դիմանում (first-person indicative negative plural present)
չեք դիմանում (indicative negative plural present second-person)
չեն դիմանում (indicative negative plural present third-person)
չէի դիմանում (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դիմանում (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դիմանում (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դիմանում (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դիմանում (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դիմանում (imperfective indicative negative past plural third-person)
չեմ դիմանալու (first-person future indicative negative singular)
չես դիմանալու (future indicative negative second-person singular)
չի դիմանալու (future indicative negative singular third-person)
չենք դիմանալու (first-person future indicative negative plural)
չեք դիմանալու (future indicative negative plural second-person)
չեն դիմանալու (future indicative negative plural third-person)
չէի դիմանալու (first-person future indicative negative past singular)
չէիր դիմանալու (future indicative negative past second-person singular)
չէր դիմանալու (future indicative negative past singular third-person)
չէինք դիմանալու (first-person future indicative negative past plural)
չէիք դիմանալու (future indicative negative past plural second-person)
չէին դիմանալու (future indicative negative past plural third-person)
չեմ դիմացել (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դիմացել (indicative negative perfect present second-person singular)
չի դիմացել (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դիմացել (first-person indicative negative perfect plural present)
չեք դիմացել (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դիմացել (indicative negative perfect plural present third-person)
չէի դիմացել (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դիմացել (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դիմացել (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դիմացել (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դիմացել (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դիմացել (indicative negative pluperfect plural third-person)
չդիմացա (aorist first-person indicative negative singular)
չդիմացար (aorist indicative negative second-person singular)
չդիմացավ (aorist indicative negative singular third-person)
չդիմացանք (aorist first-person indicative negative plural)
չդիմացաք (aorist indicative negative plural second-person)
չդիմացան (aorist indicative negative plural third-person)
չդիմանամ (first-person negative present singular subjunctive)
չդիմանաս (negative present second-person singular subjunctive)
չդիմանա (negative present singular subjunctive third-person)
չդիմանանք (first-person negative plural present subjunctive)
չդիմանաք (negative plural present second-person subjunctive)
չդիմանան (negative plural present subjunctive third-person)
չդիմանայի (first-person negative past singular subjunctive)
չդիմանայիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդիմանար (negative past singular subjunctive third-person)
չդիմանայինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդիմանայիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդիմանային (negative past plural subjunctive third-person)
չեմ դիմանա (conditional first-person future negative singular)
չես դիմանա (conditional future negative second-person singular)
չի դիմանա (conditional future negative singular third-person)
չենք դիմանա (conditional first-person future negative plural)
չեք դիմանա (conditional future negative plural second-person)
չեն դիմանա (conditional future negative plural third-person)
չէի դիմանա (conditional first-person negative past singular)
չէիր դիմանա (conditional negative past second-person singular)
չէր դիմանա (conditional negative past singular third-person)
չէինք դիմանա (conditional first-person negative past plural)
չէիք դիմանա (conditional negative past plural second-person)
չէին դիմանա (conditional negative past plural third-person)
մի՛ դիմացիր (imperative negative rare singular)
մի՛ դիմացի (mí dimacʻir, mí dimacʻi*) (imperative negative rare singular)
մի՛ դիմացեք (imperative negative plural rare)
դիմանալ (nominative singular singular-only)
դիմանալու (dative singular singular-only)
դիմանալուց (ablative singular singular-only)
դիմանալով (instrumental singular singular-only)
դիմանալում (locative singular singular-only)
դիմանալը (definite nominative singular singular-only)
դիմանալն (definite nominative singular singular-only)
դիմանալուն (dative definite singular singular-only)
դիմանալս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դիմանալուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դիմանալուցս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դիմանալովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դիմանալումս (first-person locative possessive singular singular-only)
դիմանալդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դիմանալուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դիմանալուցդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դիմանալովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)
դիմանալումդ (locative possessive second-person singular singular-only)

hy-conj

դիմացող

դիմացի՛ր, դիմացի՛*

մի՛ դիմացիր, մի՛ դիմացի*

hy-decl-noun-unc

դիմանալը/դիմանալն

դիմանալները/դիմանալներն

դիմանալներին

դիմանալներից

դիմանալներով

դիմանալներում

դիմանալներիս

դիմանալներիցս

դիմանալներովս

դիմանալներումս

դիմանալներիդ

դիմանալներիցդ

դիմանալներովդ

դիմանալներումդ

to endure, to withstand, to persist, to bear