kehämääritelmä

kehämääritelmä (nominative singular)
kehämääritelmät (nominative plural)
kehämääritelmä (accusative nominative singular)
kehämääritelmät (accusative nominative plural)
kehämääritelmän (accusative genitive singular)
kehämääritelmät (accusative genitive plural)
kehämääritelmän (genitive singular)
kehämääritelmien (genitive plural)
kehämääritelmäin (genitive plural rare)
kehämääritelmää (partitive singular)
kehämääritelmiä (partitive plural)
kehämääritelmässä (inessive singular)
kehämääritelmissä (inessive plural)
kehämääritelmästä (elative singular)
kehämääritelmistä (elative plural)
kehämääritelmään (illative singular)
kehämääritelmiin (illative plural)
kehämääritelmällä (adessive singular)
kehämääritelmillä (adessive plural)
kehämääritelmältä (ablative singular)
kehämääritelmiltä (ablative plural)
kehämääritelmälle (allative singular)
kehämääritelmille (allative plural)
kehämääritelmänä (essive singular)
kehämääritelminä (essive plural)
kehämääritelmäksi (singular translative)
kehämääritelmiksi (plural translative)
kehämääritelmättä (abessive singular)
kehämääritelmittä (abessive plural)
kehämääritelmin (instructive plural)
See the possessive forms below. (comitative)
kehämääritelmäni (nominative singular)
kehämääritelmäni (nominative plural)
kehämääritelmäni (accusative nominative singular)
kehämääritelmäni (accusative nominative plural)
kehämääritelmäni (accusative genitive singular)
kehämääritelmäni (accusative genitive plural)
kehämääritelmäni (genitive singular)
kehämääritelmieni (genitive plural)
kehämääritelmäini (genitive plural rare)
kehämääritelmääni (partitive singular)
kehämääritelmiäni (partitive plural)
kehämääritelmässäni (inessive singular)
kehämääritelmissäni (inessive plural)
kehämääritelmästäni (elative singular)
kehämääritelmistäni (elative plural)
kehämääritelmääni (illative singular)
kehämääritelmiini (illative plural)
kehämääritelmälläni (adessive singular)
kehämääritelmilläni (adessive plural)
kehämääritelmältäni (ablative singular)
kehämääritelmiltäni (ablative plural)
kehämääritelmälleni (allative singular)
kehämääritelmilleni (allative plural)
kehämääritelmänäni (essive singular)
kehämääritelminäni (essive plural)
kehämääritelmäkseni (singular translative)
kehämääritelmikseni (plural translative)
kehämääritelmättäni (abessive singular)
kehämääritelmittäni (abessive plural)
kehämääritelmineni (comitative plural)
kehämääritelmäsi (nominative singular)
kehämääritelmäsi (nominative plural)
kehämääritelmäsi (accusative nominative singular)
kehämääritelmäsi (accusative nominative plural)
kehämääritelmäsi (accusative genitive singular)
kehämääritelmäsi (accusative genitive plural)
kehämääritelmäsi (genitive singular)
kehämääritelmiesi (genitive plural)
kehämääritelmäisi (genitive plural rare)
kehämääritelmääsi (partitive singular)
kehämääritelmiäsi (partitive plural)
kehämääritelmässäsi (inessive singular)
kehämääritelmissäsi (inessive plural)
kehämääritelmästäsi (elative singular)
kehämääritelmistäsi (elative plural)
kehämääritelmääsi (illative singular)
kehämääritelmiisi (illative plural)
kehämääritelmälläsi (adessive singular)
kehämääritelmilläsi (adessive plural)
kehämääritelmältäsi (ablative singular)
kehämääritelmiltäsi (ablative plural)
kehämääritelmällesi (allative singular)
kehämääritelmillesi (allative plural)
kehämääritelmänäsi (essive singular)
kehämääritelminäsi (essive plural)
kehämääritelmäksesi (singular translative)
kehämääritelmiksesi (plural translative)
kehämääritelmättäsi (abessive singular)
kehämääritelmittäsi (abessive plural)
kehämääritelminesi (comitative plural)
kehämääritelmämme (nominative singular)
kehämääritelmämme (nominative plural)
kehämääritelmämme (accusative nominative singular)
kehämääritelmämme (accusative nominative plural)
kehämääritelmämme (accusative genitive singular)
kehämääritelmämme (accusative genitive plural)
kehämääritelmämme (genitive singular)
kehämääritelmiemme (genitive plural)
kehämääritelmäimme (genitive plural rare)
kehämääritelmäämme (partitive singular)
kehämääritelmiämme (partitive plural)
kehämääritelmässämme (inessive singular)
kehämääritelmissämme (inessive plural)
kehämääritelmästämme (elative singular)
kehämääritelmistämme (elative plural)
kehämääritelmäämme (illative singular)
kehämääritelmiimme (illative plural)
kehämääritelmällämme (adessive singular)
kehämääritelmillämme (adessive plural)
kehämääritelmältämme (ablative singular)
kehämääritelmiltämme (ablative plural)
kehämääritelmällemme (allative singular)
kehämääritelmillemme (allative plural)
kehämääritelmänämme (essive singular)
kehämääritelminämme (essive plural)
kehämääritelmäksemme (singular translative)
kehämääritelmiksemme (plural translative)
kehämääritelmättämme (abessive singular)
kehämääritelmittämme (abessive plural)
kehämääritelminemme (comitative plural)
kehämääritelmänne (nominative singular)
kehämääritelmänne (nominative plural)
kehämääritelmänne (accusative nominative singular)
kehämääritelmänne (accusative nominative plural)
kehämääritelmänne (accusative genitive singular)
kehämääritelmänne (accusative genitive plural)
kehämääritelmänne (genitive singular)
kehämääritelmienne (genitive plural)
kehämääritelmäinne (genitive plural rare)
kehämääritelmäänne (partitive singular)
kehämääritelmiänne (partitive plural)
kehämääritelmässänne (inessive singular)
kehämääritelmissänne (inessive plural)
kehämääritelmästänne (elative singular)
kehämääritelmistänne (elative plural)
kehämääritelmäänne (illative singular)
kehämääritelmiinne (illative plural)
kehämääritelmällänne (adessive singular)
kehämääritelmillänne (adessive plural)
kehämääritelmältänne (ablative singular)
kehämääritelmiltänne (ablative plural)
kehämääritelmällenne (allative singular)
kehämääritelmillenne (allative plural)
kehämääritelmänänne (essive singular)
kehämääritelminänne (essive plural)
kehämääritelmäksenne (singular translative)
kehämääritelmiksenne (plural translative)
kehämääritelmättänne (abessive singular)
kehämääritelmittänne (abessive plural)
kehämääritelminenne (comitative plural)
kehämääritelmänsä (nominative singular)
kehämääritelmänsä (nominative plural)
kehämääritelmänsä (accusative nominative singular)
kehämääritelmänsä (accusative nominative plural)
kehämääritelmänsä (accusative genitive singular)
kehämääritelmänsä (accusative genitive plural)
kehämääritelmänsä (genitive singular)
kehämääritelmiensä (genitive plural)
kehämääritelmäinsä (genitive plural rare)
kehämääritelmäänsä (partitive singular)
kehämääritelmiään (partitive plural)
kehämääritelmiänsä (partitive plural)
kehämääritelmässään (inessive singular)
kehämääritelmässänsä (inessive singular)
kehämääritelmissään (inessive plural)
kehämääritelmissänsä (inessive plural)
kehämääritelmästään (elative singular)
kehämääritelmästänsä (elative singular)
kehämääritelmistään (elative plural)
kehämääritelmistänsä (elative plural)
kehämääritelmäänsä (illative singular)
kehämääritelmiinsä (illative plural)
kehämääritelmällään (adessive singular)
kehämääritelmällänsä (adessive singular)
kehämääritelmillään (adessive plural)
kehämääritelmillänsä (adessive plural)
kehämääritelmältään (ablative singular)
kehämääritelmältänsä (ablative singular)
kehämääritelmiltään (ablative plural)
kehämääritelmiltänsä (ablative plural)
kehämääritelmälleen (allative singular)
kehämääritelmällensä (allative singular)
kehämääritelmilleen (allative plural)
kehämääritelmillensä (allative plural)
kehämääritelmänään (essive singular)
kehämääritelmänänsä (essive singular)
kehämääritelminään (essive plural)
kehämääritelminänsä (essive plural)
kehämääritelmäkseen (singular translative)
kehämääritelmäksensä (singular translative)
kehämääritelmikseen (plural translative)
kehämääritelmiksensä (plural translative)
kehämääritelmättään (abessive singular)
kehämääritelmättänsä (abessive singular)
kehämääritelmittään (abessive plural)
kehämääritelmittänsä (abessive plural)
kehämääritelmineen (comitative plural)
kehämääritelminensä (comitative plural)

[ˈk̟e̞ɦæˌmæːriˌt̪e̞lmæ]

kehä- (“circular”) + määritelmä (“definition”)

compound

(semantics, logic) circular definition (definition relying directly or indirectly on the term being defined)


kwantyfikator

kwantyfikator (nominative singular)
kwantyfikatory (nominative plural)
kwantyfikatora (genitive singular)
kwantyfikatorów (genitive plural)
kwantyfikatorowi (dative singular)
kwantyfikatorom (dative plural)
kwantyfikator (accusative singular)
kwantyfikatory (accusative plural)
kwantyfikatorem (instrumental singular)
kwantyfikatorami (instrumental plural)
kwantyfikatorze (locative singular)
kwantyfikatorach (locative plural)
kwantyfikatorze (singular vocative)
kwantyfikatory (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin quantificare.

lbor

(logic) quantifier (operator, such as the universal quantifier (written as ∀) or the existential quantifier (∃), used in predicate calculus to indicate the degree that predicate is true for a specified set)


排中律

/pʰaɪ̯³⁵ ʈ͡ʂʊŋ⁵⁵ ly⁵¹/

/pʰaːi̯²¹ t͡sʊŋ⁵⁵ lɵt̚²/

/pʰaɪ̯³⁵ ʈ͡ʂʊŋ⁵⁵ ly⁵¹/

/pʰaːi̯²¹ t͡sʊŋ⁵⁵ lɵt̚²/

law of excluded middle
law of excluded middle


law of contradiction

law of noncontradiction
law of noncontradiction#English

(logic) Synonym of law of noncontradiction


矛盾律

ㄇㄠˊ ㄉㄨㄣˋ ㄌㄩˋ

/mɑʊ̯³⁵ tu̯ən⁵¹⁻⁵³ ly⁵¹/

/maːu̯²¹ tʰɵn¹³ lɵt̚²/

/mɑʊ̯³⁵ tu̯ən⁵¹⁻⁵³ ly⁵¹/

/maːu̯²¹ tʰɵn¹³ lɵt̚²/

law of contradiction
law of contradiction

law of non-contradiction
law of non-contradiction

(logic) law of contradiction; law of non-contradiction


同一律

/tʰʊŋ³⁵ i⁵⁵ ly⁵¹/

/tʰʊŋ²¹ jɐt̚⁵ lɵt̚²/

/tʰʊŋ³⁵ i⁵⁵ ly⁵¹/

/tʰʊŋ²¹ jɐt̚⁵ lɵt̚²/


真值表

čžɛnʹčžibjao

/ʈ͡ʂən⁵⁵ ʈ͡ʂʐ̩³⁵ pi̯ɑʊ̯²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾/

/t͡sɐn⁵⁵ t͡sɪk̚² piːu̯³⁵/

/ʈ͡ʂən⁵⁵ ʈ͡ʂʐ̩³⁵ pi̯ɑʊ̯²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾/

/t͡sɐn⁵⁵ t͡sɪk̚² piːu̯³⁵/


monosyllogism

(logic) An argument expressed as a single syllogism


Gödel numbering

en-noun

Gödel numbering (plural Gödel numberings)

(logic) A function assigning a Gödel number to each well-formed formula of some formal language.


Gödelization

From Kurt Gödel (or Gödel number) and -ization.

2013, Encyclopedia of Mathhttps://encyclopediaofmath.org/wiki/Gödelization
Gödelizations with bijective mapping β are of special interest.


模態邏輯

ㄇㄛˊ ㄊㄞˋ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄇㄛˊ ㄊㄞˋ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/


道義邏輯

ㄉㄠˋ ㄧˋ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄉㄠˋ ㄧˋ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/tɑʊ̯⁵¹⁻⁵³ i⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/tɑʊ̯⁵¹⁻⁵³ i⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/tɑʊ̯⁵¹⁻⁵³ i⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/tɑʊ̯⁵¹⁻⁵³ i⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/


模態

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹/

/mou̯²¹ tʰaːi̯³³/

/mu̯ɔ³⁵ tʰaɪ̯⁵¹/

/mou̯²¹ tʰaːi̯³³/


一階邏輯

ㄧ ㄐㄧㄝ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄧ ㄐㄧㄝ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/i⁵⁵ t͡ɕi̯ɛ⁵⁵ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/i⁵⁵ t͡ɕi̯ɛ⁵⁵ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/i⁵⁵ t͡ɕi̯ɛ⁵⁵ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/i⁵⁵ t͡ɕi̯ɛ⁵⁵ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/


數理邏輯

ㄕㄨˋ ㄌㄧˇ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄕㄨˋ ㄌㄧˇ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/ʂu⁵¹ li²¹⁴⁻²¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/ʂu⁵¹ li²¹⁴⁻²¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/sou̯³³ lei̯¹³ lɔː²¹ t͡sʰɐp̚⁵/

/ʂu⁵¹ li²¹⁴⁻²¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/ʂu⁵¹ li²¹⁴⁻²¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/sou̯³³ lei̯¹³ lɔː²¹ t͡sʰɐp̚⁵/


符號邏輯

ㄈㄨˊ ㄏㄠˋ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄈㄨˊ ㄏㄠˋ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/fu³⁵ xɑʊ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/fu³⁵ xɑʊ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/fu³⁵ xɑʊ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/fu³⁵ xɑʊ̯⁵¹ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/


مقدمة

ar-noun

مُقَدِّمَة • (muqaddima) f (plural مُقَدِّمَات (muqaddimāt))

مُقَدِّمَة (canonical)
muqaddima (romanization)
مُقَدِّمَات (plural)
مُقَدِّمَة (ar-infl-a indefinite informal singular triptote)
الْمُقَدِّمَة (ar-infl-a definite informal singular triptote)
مُقَدِّمَة (ar-infl-a construct informal singular triptote)
مُقَدِّمَةٌ (ar-infl-a indefinite nominative singular triptote)
الْمُقَدِّمَةُ (ar-infl-a definite nominative singular triptote)
مُقَدِّمَةُ (ar-infl-a construct nominative singular triptote)
مُقَدِّمَةً (accusative ar-infl-a indefinite singular triptote)
الْمُقَدِّمَةَ (accusative ar-infl-a definite singular triptote)
مُقَدِّمَةَ (accusative ar-infl-a construct singular triptote)
مُقَدِّمَةٍ (ar-infl-a genitive indefinite singular triptote)
الْمُقَدِّمَةِ (ar-infl-a definite genitive singular triptote)
مُقَدِّمَةِ (ar-infl-a construct genitive singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْن (ar-infl-a dual indefinite informal singular triptote)
الْمُقَدِّمَتَيْن (ar-infl-a definite dual informal singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْ (ar-infl-a construct dual informal singular triptote)
مُقَدِّمَتَانِ (ar-infl-a dual indefinite nominative singular triptote)
الْمُقَدِّمَتَانِ (ar-infl-a definite dual nominative singular triptote)
مُقَدِّمَتَا (ar-infl-a construct dual nominative singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْنِ (accusative ar-infl-a dual indefinite singular triptote)
الْمُقَدِّمَتَيْنِ (accusative ar-infl-a definite dual singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْ (accusative ar-infl-a construct dual singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْنِ (ar-infl-a dual genitive indefinite singular triptote)
الْمُقَدِّمَتَيْنِ (ar-infl-a definite dual genitive singular triptote)
مُقَدِّمَتَيْ (ar-infl-a construct dual genitive singular triptote)
مُقَدِّمَات (feminine indefinite informal plural sound-form)
الْمُقَدِّمَات (definite feminine informal plural sound-form)
مُقَدِّمَات (construct feminine informal plural sound-form)
مُقَدِّمَاتٌ (feminine indefinite nominative plural sound-form)
الْمُقَدِّمَاتُ (definite feminine nominative plural sound-form)
مُقَدِّمَاتُ (construct feminine nominative plural sound-form)
مُقَدِّمَاتٍ (accusative feminine indefinite plural sound-form)
الْمُقَدِّمَاتِ (accusative definite feminine plural sound-form)
مُقَدِّمَاتِ (accusative construct feminine plural sound-form)
مُقَدِّمَاتٍ (feminine genitive indefinite plural sound-form)
الْمُقَدِّمَاتِ (definite feminine genitive plural sound-form)
مُقَدِّمَاتِ (construct feminine genitive plural sound-form)

→ Azerbaijani: müqəddimə

→ Indonesian: mukadimah

→ Persian: مقدمه (moqaddame)

Tajik: муқаддима (muqaddima)

→ Hindi: मुक़दमा (muqadmā)

→ Urdu: مقدمہ (muqaddama)

desctree

→ Ottoman Turkish: مقدمه (mukaddeme)
Turkish: mukaddime

→ Uyghur: مۇقەددىمە (muqeddime)

→ Uzbek: muqaddima


模糊邏輯

ㄇㄛˊ ㄏㄨˊ ㄌㄨㄛˊ ㄐㄧˊ

ㄇㄛˊ ㄏㄨˊ ㄌㄨㄛˊ ˙ㄐㄧ

/mu̯ɔ³⁵ xu³⁵ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/mu̯ɔ³⁵ xu³⁵ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/mou̯²¹ wuː²¹ lɔː²¹ t͡sʰɐp̚⁵/

/mu̯ɔ³⁵ xu³⁵ lu̯ɔ³⁵ t͡ɕi³⁵/

/mu̯ɔ³⁵ xu³⁵ lu̯ɔ³⁵ d͡ʑ̥i³/

/mou̯²¹ wuː²¹ lɔː²¹ t͡sʰɐp̚⁵/


διχοτομία

grc-noun

δῐχοτομῐ́ᾱ • (dĭkhotomĭ́ā) f (genitive δῐχοτομῐ́ᾱς); first declension

δῐχοτομῐ́ᾱ (canonical)
dĭkhotomĭ́ā (romanization)
δῐχοτομῐ́ᾱς (genitive)
ἡ δῐχοτομῐ́ᾱ (nominative singular)
τὼ δῐχοτομῐ́ᾱ (dual nominative)
αἱ δῐχοτομῐ́αι (nominative plural)
τῆς δῐχοτομῐ́ᾱς (genitive singular)
τοῖν δῐχοτομῐ́αιν (dual genitive)
τῶν δῐχοτομῐῶν (genitive plural)
τῇ δῐχοτομῐ́ᾳ (dative singular)
τοῖν δῐχοτομῐ́αιν (dative dual)
ταῖς δῐχοτομῐ́αις (dative plural)
τὴν δῐχοτομῐ́ᾱν (accusative singular)
τὼ δῐχοτομῐ́ᾱ (accusative dual)
τᾱ̀ς δῐχοτομῐ́ᾱς (accusative plural)
δῐχοτομῐ́ᾱ (singular vocative)
δῐχοτομῐ́ᾱ (dual vocative)
δῐχοτομῐ́αι (plural vocative)

→ English: dichotomy

→ German: Dichotomie

→ Italian: dicotomia

→ Spanish: dicotomía

From διχότομος (dikhótomos, “cut in two”) + -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā).

af

(logic) division in two parts, dichotomy


тиэрэ

See synonyms at сымыйа (sımıya).


ἀπόφασις

grc-noun

ᾰ̓πόφᾰσῐς • (ăpóphăsĭs) f (genitive ᾰ̓ποφᾰ́σεως); third declension

ᾰ̓πόφᾰσῐς (canonical)
ăpóphăsĭs (romanization)
ᾰ̓ποφᾰ́σεως (genitive)
ἡ ᾰ̓πόφᾰσῐς (nominative singular)
τὼ ᾰ̓ποφᾰ́σει (dual nominative)
αἱ ᾰ̓ποφᾰ́σεις (nominative plural)
τῆς ᾰ̓ποφᾰ́σεως (genitive singular)
τοῖν ᾰ̓ποφᾰσέοιν (dual genitive)
τῶν ᾰ̓ποφᾰ́σεων (genitive plural)
τῇ ᾰ̓ποφᾰ́σει (dative singular)
τοῖν ᾰ̓ποφᾰσέοιν (dative dual)
ταῖς ᾰ̓ποφᾰ́σεσῐ (dative plural)
ᾰ̓ποφᾰ́σεσῐν (dative plural)
taîs ăpophắsesĭ (dative plural)
taîs ăpophắsesĭn (dative plural)
τὴν ᾰ̓πόφᾰσῐν (accusative singular)
τὼ ᾰ̓ποφᾰ́σει (accusative dual)
τᾱ̀ς ᾰ̓ποφᾰ́σεις (accusative plural)
ᾰ̓πόφᾰσῐ (singular vocative)
ᾰ̓ποφᾰ́σει (dual vocative)
ᾰ̓ποφᾰ́σεις (plural vocative)
ἀπόφανσις (alternative)

ἀπο- (apo-, “away, from, off”) + φᾰ́σῐς (phắsĭs, “appearance; denunciation; accusation”), root φαίνω (phaínō, “bring to light; appear; denounce”) + -σῐς (-sĭs); form of composed verb ἀποφαίνω (apophaínō, “make known, declare, make clear; produce, render; denounce”), from Proto-Hellenic *pʰáňňō, from Proto-Indo-European *bʰeh₂ (“to shine”).

suffix

(logic, rhetoric) declaration, predication, assertion, answer


ἀπόφασις

ᾰ̓πόφᾰσῐς (canonical)
ăpóphăsĭs (romanization)
ᾰ̓ποφᾰ́σεως (genitive)
ἡ ᾰ̓πόφᾰσῐς (nominative singular)
τὼ ᾰ̓ποφᾰ́σει (dual nominative)
αἱ ᾰ̓ποφᾰ́σεις (nominative plural)
τῆς ᾰ̓ποφᾰ́σεως (genitive singular)
τοῖν ᾰ̓ποφᾰσέοιν (dual genitive)
τῶν ᾰ̓ποφᾰ́σεων (genitive plural)
τῇ ᾰ̓ποφᾰ́σει (dative singular)
τοῖν ᾰ̓ποφᾰσέοιν (dative dual)
ταῖς ᾰ̓ποφᾰ́σεσῐ (dative plural)
ᾰ̓ποφᾰ́σεσῐν (dative plural)
taîs ăpophắsesĭ (dative plural)
taîs ăpophắsesĭn (dative plural)
τὴν ᾰ̓πόφᾰσῐν (accusative singular)
τὼ ᾰ̓ποφᾰ́σει (accusative dual)
τᾱ̀ς ᾰ̓ποφᾰ́σεις (accusative plural)
ᾰ̓πόφᾰσῐ (singular vocative)
ᾰ̓ποφᾰ́σει (dual vocative)
ᾰ̓ποφᾰ́σεις (plural vocative)

Byzantine Greek: ἀπόφαση (apóphasē)

Greek: απόφαση (apófasi)

desctree

→ Latin: apophasis
English: apophasis
French: apophase
Galician: apófase
→ Finnish: apofaasi
Portuguese: apófase
→ Russian: Апофазия (Apofazija)

ἀπο- (apo-, “away, from, off”) + φᾰ́σῐς (phắsĭs, “statement, proposition, assertion”), root φημί (phēmí, “say, affirm, assert”) + -σῐς (-sĭs); form of composed verb ἀπόφημι (apóphēmi, “speak out; say no, refuse, deny”) from Attic Greek φημί (phēmí), Doric Greek φᾱμί (phāmí) from Proto-Hellenic *pʰā́mā from Proto-Indo-European *bʰeh₂ (“to speak”); whence via Proto-Italic *fāōr, *fāmā cognate to Latin fārī, fābula, fāma.

suffix

(logic, rhetoric) denial, negation, repudiation, exclusion; apophasis, negatory predication, denying a proposition


Andersonian

(logic) Of or pertaining to Alan Ross Anderson (1925–1973), American logician, or his work in relevance logic and deontic logic.


clausify

en-verb

clausify (third-person singular simple present clausifies, present participle clausifying, simple past and past participle clausified)

clausifies (present singular third-person)
clausifying (participle present)
clausified (participle past)
clausified (past)

(logic) To convert logic statements into standard clauses


clausification

(logic) The process of converting logic statements into standard clauses.


clausifier

(logic) A method, algorithm or program that converts logic statements into standard clauses.


nyakatekert

hu-adj

nyakatekert (comparative nyakatekertebb, superlative legnyakatekertebb)

nyakatekertebb (comparative)
legnyakatekertebb (superlative)
nyakatekert (nominative singular)
nyakatekertek (nominative plural)
nyakatekertet (accusative singular)
nyakatekerteket (accusative plural)
nyakatekertnek (dative singular)
nyakatekerteknek (dative plural)
nyakatekerttel (instrumental singular)
nyakatekertekkel (instrumental plural)
nyakatekertért (causal-final singular)
nyakatekertekért (causal-final plural)
nyakatekertté (singular translative)
nyakatekertekké (plural translative)
nyakatekertig (singular terminative)
nyakatekertekig (plural terminative)
nyakatekertként (essive-formal singular)
nyakatekertekként (essive-formal plural)
nyakatekertül (essive-modal singular)
nyakatekertben (inessive singular)
nyakatekertekben (inessive plural)
nyakatekerten (singular superessive)
nyakatekerteken (plural superessive)
nyakatekertnél (adessive singular)
nyakatekerteknél (adessive plural)
nyakatekertbe (illative singular)
nyakatekertekbe (illative plural)
nyakatekertre (singular sublative)
nyakatekertekre (plural sublative)
nyakatekerthez (allative singular)
nyakatekertekhez (allative plural)
nyakatekertből (elative singular)
nyakatekertekből (elative plural)
nyakatekertről (delative singular)
nyakatekertekről (delative plural)
nyakatekerttől (ablative singular)
nyakatekertektől (ablative plural)
nyakatekerté (singular)
nyakatekerteké (plural)
nyakatekertéi (singular)
nyakatekertekéi (plural)

From nyaka (“his/her/its neck”) + tekert (“twisted”), from nyak (“neck”) + -a (“his/her/its”, possessive suffix) + teker (“to twist, coil, wind”) + -t (past-participle suffix).

affix

(of utterance, writing, logic) convoluted, complicated, tortuous (pretentiously, unnecessarily complicated)


dialektyka

dialektyka (nominative singular)
dialektyki (genitive singular)
dialektyce (dative singular)
dialektykę (accusative singular)
dialektyką (instrumental singular)
dialektyce (locative singular)
dialektyko (singular vocative)

Borrowed from French dialectique, from Old French dialectique, from Late Latin dialectica, from Ancient Greek διαλεκτική (dialektikḗ, “the art of argument through interactive questioning and answering”). Displaced Old Polish moworzeczna.

der

(logic, philosophy) dialectic (contradiction of ideas that serves as the determining factor in their interaction)

(logic, philosophy) dialectics (systematic method of argument)


αντίκρουση

head

αντικρούσεις

αντίκρουση • (antíkrousi) f (plural αντικρούσεις)

el-noun

αντικρούσεις

antíkrousi (romanization)
αντικρούσεις (plural)
αντίκρουση (nominative singular)
αντικρούσεις (nominative plural)
αντίκρουσης (genitive singular)
αντικρούσεων (genitive plural)
αντίκρουση (accusative singular)
αντικρούσεις (accusative plural)
αντίκρουση (singular vocative)
αντικρούσεις (plural vocative)

el-decl-noun

αντικρούσεις

αντικρούσεων

αντικρούσεις

αντικρούσεις

Older or formal genitive singular: αντικρούσεως (antikroúseos)


wyprowadzić

pl-verb

wyprowadzić pf (imperfective wyprowadzać)

wyprowadzać (imperfective)
wyprowadzić (infinitive)
wyprowadzę (future singular)
wyprowadzimy (future plural)
wyprowadzisz (future singular)
wyprowadzicie (future plural)
wyprowadzi (future singular third-person)
wyprowadzą (future plural third-person)
wyprowadzi się (future impersonal)
wyprowadziłem (masculine past singular)
-(e)m wyprowadził (masculine past singular)
wyprowadziłam (feminine past singular)
-(e)m wyprowadziła (feminine past singular)
wyprowadziłom (neuter past singular)
-(e)m wyprowadziło (neuter past singular)
wyprowadziliśmy (past plural virile)
-(e)śmy wyprowadzili (past plural virile)
wyprowadziłyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy wyprowadziły (nonvirile past plural)
wyprowadziłeś (masculine past singular)
-(e)ś wyprowadził (masculine past singular)
wyprowadziłaś (feminine past singular)
-(e)ś wyprowadziła (feminine past singular)
wyprowadziłoś (neuter past singular)
-(e)ś wyprowadziło (neuter past singular)
wyprowadziliście (past plural virile)
-(e)ście wyprowadzili (past plural virile)
wyprowadziłyście (nonvirile past plural)
-(e)ście wyprowadziły (nonvirile past plural)
wyprowadził (masculine past singular third-person)
wyprowadziła (feminine past singular third-person)
wyprowadziło (neuter past singular third-person)
wyprowadzili (past plural third-person virile)
wyprowadziły (nonvirile past plural third-person)
wyprowadzono (impersonal past)
wyprowadziłbym (conditional masculine singular)
bym wyprowadził (conditional masculine singular)
wyprowadziłabym (conditional feminine singular)
bym wyprowadziła (conditional feminine singular)
wyprowadziłobym (conditional neuter singular)
bym wyprowadziło (conditional neuter singular)
wyprowadzilibyśmy (conditional plural virile)
byśmy wyprowadzili (conditional plural virile)
wyprowadziłybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy wyprowadziły (conditional nonvirile plural)
wyprowadziłbyś (conditional masculine singular)
byś wyprowadził (conditional masculine singular)
wyprowadziłabyś (conditional feminine singular)
byś wyprowadziła (conditional feminine singular)
wyprowadziłobyś (conditional neuter singular)
byś wyprowadziło (conditional neuter singular)
wyprowadzilibyście (conditional plural virile)
byście wyprowadzili (conditional plural virile)
wyprowadziłybyście (conditional nonvirile plural)
byście wyprowadziły (conditional nonvirile plural)
wyprowadziłby (conditional masculine singular third-person)
by wyprowadził (conditional masculine singular third-person)
wyprowadziłaby (conditional feminine singular third-person)
by wyprowadziła (conditional feminine singular third-person)
wyprowadziłoby (conditional neuter singular third-person)
by wyprowadziło (conditional neuter singular third-person)
wyprowadziliby (conditional plural third-person virile)
by wyprowadzili (conditional plural third-person virile)
wyprowadziłyby (conditional nonvirile plural third-person)
by wyprowadziły (conditional nonvirile plural third-person)
wyprowadzono by (conditional impersonal)
niech wyprowadzę (imperative singular)
wyprowadźmy (imperative plural)
wyprowadź (imperative singular)
wyprowadźcie (imperative plural)
niech wyprowadzi (imperative singular third-person)
niech wyprowadzą (imperative plural third-person)
wyprowadzony (adjectival masculine participle passive singular)
wyprowadzona (adjectival feminine participle passive singular)
wyprowadzone (adjectival neuter participle passive singular)
wyprowadzeni (adjectival participle passive plural virile)
wyprowadzone (adjectival nonvirile participle passive plural)
wyprowadziwszy (adverbial anterior participle)
wyprowadzenie (noun-from-verb)


by extension

He argued that the failure of a democratic government, by extension, meant the failure of the people.

(logic) Used to connect the internal logic of two statements.


實然

/ʂʐ̩³⁵ ʐän³⁵/

/ʂʐ̩³⁵ ʐän³⁵/


應然

/iŋ⁵⁵ ʐän³⁵/

/jɪŋ⁵⁵ jiːn²¹/

/iŋ⁵⁵ ʐän³⁵/

/jɪŋ⁵⁵ jiːn²¹/

(philosophy, logic) normative; prescriptive


λῆψις

grc-noun

λῆψῐς • (lêpsĭs) f (genitive λήψεως); third declension

λῆψῐς (canonical)
lêpsĭs (romanization)
λήψεως (genitive)
ἡ λῆψῐς (nominative singular)
τὼ λήψει (dual nominative)
αἱ λήψεις (nominative plural)
τῆς λήψεως (genitive singular)
τοῖν ληψέοιν (dual genitive)
τῶν λήψεων (genitive plural)
τῇ λήψει (dative singular)
τοῖν ληψέοιν (dative dual)
ταῖς λήψεσῐ (dative plural)
λήψεσῐν (dative plural)
taîs lḗpsesĭ (dative plural)
taîs lḗpsesĭn (dative plural)
τὴν λῆψῐν (accusative singular)
τὼ λήψει (accusative dual)
τᾱ̀ς λήψεις (accusative plural)
λῆψῐ (singular vocative)
λήψει (dual vocative)
λήψεις (plural vocative)

From λαμβάνω (lambánō, “to take, grasp, seize”) + -σῐς (-sĭs).


αντινομία

head

αντινομία • (antinomía) f (plural αντινομίες)

antinomía (romanization)
αντινομίες (plural)
αντινομία (nominative singular)
αντινομίες (nominative plural)
αντινομίας (genitive singular)
αντινομιών (genitive plural)
αντινομία (accusative singular)
αντινομίες (accusative plural)
αντινομία (singular vocative)
αντινομίες (plural vocative)


inductie

→ Indonesian: induksi

From Middle Dutch inductie, from Middle French induction or Latin inductiō.

(logic) induction (derivation of general principles from specific instances)


inductief

inductief (adverbial positive predicative)
inductieve (feminine indefinite masculine positive singular)
inductief (indefinite neuter positive singular)
inductieve (indefinite plural positive)
inductieve (definite positive)
inductiefs (partitive positive)

→ Indonesian: induktif

Borrowed from French inductif, from Middle French inductif, from Latin inductīvus.


konkluzja

konkluzja (nominative singular)
konkluzje (nominative plural)
konkluzji (genitive singular)
konkluzji (genitive plural)
konkluzyj (archaic genitive plural)
konkluzji (dative singular)
konkluzjom (dative plural)
konkluzję (accusative singular)
konkluzje (accusative plural)
konkluzją (instrumental singular)
konkluzjami (instrumental plural)
konkluzji (locative singular)
konkluzjach (locative plural)
konkluzjo (singular vocative)
konkluzje (plural vocative)

(logic) conclusion (proposition that follows as a necessary consequence of the premises)


substituend

Borrowed from Latin substituendus; compare substituendum.

Each substituend SN, it seems, would amount to the same thing as its corresponding UN in SOME not very strained context.

1972, John King-Farlow, W.N. Christensen, “Probability and the 'Will to Believe'”, in Logic, Identity, and Consistency, D. Reidel, →ISBN, page 177:

Note that a variable is a substituend of a variable only in a vacuous sense , and so we shall be ignoring them while speaking of the substituends of a given variable.

1998, Pranab Kumar Sen, Logic, Identity, and Consistency (Studies in Philosophical and Non-Standard Logic; II), Allied Publishers, →ISBN, page 134:

The pragmatic process of substitution requires some given context to provide an appropriate substituend for a metavariable projected by a pronoun.

2006 March 13, Lutz Martin, “Relative Clause Construal”, in The Dynamics of Language, Brill, →ISBN, page 85:

(logic, linguistics) A substitute; something that substitutes for another.


deductie

→ Indonesian: déduksi

From Middle Dutch deductie, from Latin dēductiō.


삼단논법

samdannonbeop (romanization)
三段論法 (hanja)
삼단 논법 (alternative)


abducció

(logic) abduction (a syllogism or form of argument in which the major premise is evident, but the minor is only probable)


określenie

określenie (nominative singular)
określenia (nominative plural)
określenia (genitive singular)
określeń (genitive plural)
określeniu (dative singular)
określeniom (dative plural)
określenie (accusative singular)
określenia (accusative plural)
określeniem (instrumental singular)
określeniami (instrumental plural)
określeniu (locative singular)
określeniach (locative plural)
określenie (singular vocative)
określenia (plural vocative)

/ɔ.krɛˈɕlɛ.ɲɛ/

(countable, logic) term (subject or the predicate of a proposition)


contrapositively

(logic) By the inverse of the converse of a given proposition.


swakontradiksi

From swa- (“self-, auto-”) + kontradiksi (“contradiction”). Calque of English self-contradiction.


akcidenco

eo-head

akcidenco (accusative singular akcidencon, plural akcidencoj, accusative plural akcidencojn)

akcidencon (accusative singular)
akcidencoj (plural)
akcidencojn (accusative plural)

From Latin accidēns, present active participle of accidō. Doublet of akcidento.


deductibil

ro-adj

deductibil m or n (feminine singular deductibilă, masculine plural deductibili, feminine and neuter plural deductibile)

deductibilă (feminine singular)
deductibili (masculine plural)
deductibile (feminine neuter plural)
deductibil (indefinite masculine neuter singular)
deductibilă (feminine indefinite singular)
deductibili (indefinite masculine singular)
deductibile (feminine indefinite neuter plural)
deductibilul (definite masculine neuter singular)
deductibila (definite feminine singular)
deductibilii (definite masculine singular)
deductibilele (definite feminine neuter plural)
deductibile (feminine indefinite singular)
deductibilului (definite masculine neuter singular)
deductibilei (definite feminine singular)
deductibililor (definite masculine singular)
deductibilelor (definite feminine neuter plural)


扣帽子

/kʰoʊ̯⁵¹⁻⁵³ mɑʊ̯⁵¹ d͡z̥z̩¹/

/kʰoʊ̯⁵¹⁻⁵³ mɑʊ̯⁵¹ d͡z̥z̩¹/


coalternate

(logic, of a set of propositions) mutually alternate


weryfikować

pl-verb

weryfikować impf (perfective zweryfikować)

zweryfikować (perfective)
weryfikować (infinitive)
weryfikuję (present singular)
weryfikujemy (plural present)
weryfikujesz (present singular)
weryfikujecie (plural present)
weryfikuje (present singular third-person)
weryfikują (plural present third-person)
weryfikuje się (impersonal present)
weryfikowałem (masculine past singular)
-(e)m weryfikował (masculine past singular)
weryfikowałam (feminine past singular)
-(e)m weryfikowała (feminine past singular)
weryfikowałom (neuter past singular)
-(e)m weryfikowało (neuter past singular)
weryfikowaliśmy (past plural virile)
-(e)śmy weryfikowali (past plural virile)
weryfikowałyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy weryfikowały (nonvirile past plural)
weryfikowałeś (masculine past singular)
-(e)ś weryfikował (masculine past singular)
weryfikowałaś (feminine past singular)
-(e)ś weryfikowała (feminine past singular)
weryfikowałoś (neuter past singular)
-(e)ś weryfikowało (neuter past singular)
weryfikowaliście (past plural virile)
-(e)ście weryfikowali (past plural virile)
weryfikowałyście (nonvirile past plural)
-(e)ście weryfikowały (nonvirile past plural)
weryfikował (masculine past singular third-person)
weryfikowała (feminine past singular third-person)
weryfikowało (neuter past singular third-person)
weryfikowali (past plural third-person virile)
weryfikowały (nonvirile past plural third-person)
weryfikowano (impersonal past)
będę weryfikował (future masculine singular)
będę weryfikować (future masculine singular)
będę weryfikowała (feminine future singular)
będę weryfikować (feminine future singular)
będę weryfikowało (future neuter singular)
będę weryfikować (future neuter singular)
będziemy weryfikowali (future plural virile)
będziemy weryfikować (future plural virile)
będziemy weryfikowały (future nonvirile plural)
będziemy weryfikować (future nonvirile plural)
będziesz weryfikował (future masculine singular)
będziesz weryfikować (future masculine singular)
będziesz weryfikowała (feminine future singular)
będziesz weryfikować (feminine future singular)
będziesz weryfikowało (future neuter singular)
będziesz weryfikować (future neuter singular)
będziecie weryfikowali (future plural virile)
będziecie weryfikować (future plural virile)
będziecie weryfikowały (future nonvirile plural)
będziecie weryfikować (future nonvirile plural)
będzie weryfikował (future masculine singular third-person)
będzie weryfikować (future masculine singular third-person)
będzie weryfikowała (feminine future singular third-person)
będzie weryfikować (feminine future singular third-person)
będzie weryfikowało (future neuter singular third-person)
będzie weryfikować (future neuter singular third-person)
będą weryfikowali (future plural third-person virile)
będą weryfikować (future plural third-person virile)
będą weryfikowały (future nonvirile plural third-person)
będą weryfikować (future nonvirile plural third-person)
będzie weryfikować się (future impersonal)
weryfikowałbym (conditional masculine singular)
bym weryfikował (conditional masculine singular)
weryfikowałabym (conditional feminine singular)
bym weryfikowała (conditional feminine singular)
weryfikowałobym (conditional neuter singular)
bym weryfikowało (conditional neuter singular)
weryfikowalibyśmy (conditional plural virile)
byśmy weryfikowali (conditional plural virile)
weryfikowałybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy weryfikowały (conditional nonvirile plural)
weryfikowałbyś (conditional masculine singular)
byś weryfikował (conditional masculine singular)
weryfikowałabyś (conditional feminine singular)
byś weryfikowała (conditional feminine singular)
weryfikowałobyś (conditional neuter singular)
byś weryfikowało (conditional neuter singular)
weryfikowalibyście (conditional plural virile)
byście weryfikowali (conditional plural virile)
weryfikowałybyście (conditional nonvirile plural)
byście weryfikowały (conditional nonvirile plural)
weryfikowałby (conditional masculine singular third-person)
by weryfikował (conditional masculine singular third-person)
weryfikowałaby (conditional feminine singular third-person)
by weryfikowała (conditional feminine singular third-person)
weryfikowałoby (conditional neuter singular third-person)
by weryfikowało (conditional neuter singular third-person)
weryfikowaliby (conditional plural third-person virile)
by weryfikowali (conditional plural third-person virile)
weryfikowałyby (conditional nonvirile plural third-person)
by weryfikowały (conditional nonvirile plural third-person)
weryfikowano by (conditional impersonal)
niech weryfikuję (imperative singular)
weryfikujmy (imperative plural)
weryfikuj (imperative singular)
weryfikujcie (imperative plural)
niech weryfikuje (imperative singular third-person)
niech weryfikują (imperative plural third-person)
weryfikujący (active adjectival masculine participle singular)
weryfikująca (active adjectival feminine participle singular)
weryfikujące (active adjectival neuter participle singular)
weryfikujący (active adjectival participle plural virile)
weryfikujące (active adjectival nonvirile participle plural)
weryfikowany (adjectival masculine participle passive singular)
weryfikowana (adjectival feminine participle passive singular)
weryfikowane (adjectival neuter participle passive singular)
weryfikowani (adjectival participle passive plural virile)
weryfikowane (adjectival nonvirile participle passive plural)
weryfikując (adjectival contemporary participle)
weryfikowanie (noun-from-verb)

Adapted borrowing of Medieval Latin vērificō + -ować.

af

(transitive, logic) to check, to verify (to substantiate or prove the truth of something)


weryfikacja

pl-noun

weryfikacja f (related adjective weryfikacyjny)

weryfikacyjny (adjective)
weryfikacja (nominative singular)
weryfikacje (nominative plural)
weryfikacji (genitive singular)
weryfikacji (genitive plural)
weryfikacyj (archaic genitive plural)
weryfikacji (dative singular)
weryfikacjom (dative plural)
weryfikację (accusative singular)
weryfikacje (accusative plural)
weryfikacją (instrumental singular)
weryfikacjami (instrumental plural)
weryfikacji (locative singular)
weryfikacjach (locative plural)
weryfikacjo (singular vocative)
weryfikacje (plural vocative)

Borrowed from French vérification, from Medieval Latin verificātiō.


monosyllogistic

(logic) Relating to, or expressed as a monosyllogism


pseudoproposition

LL-Q1860 (eng)-Flame, not lame-pseudoproposition.wav

(philosophy, logic) A spurious or meaningless proposition


mệnh đề

[məjŋ̟˧˨ʔ ʔɗe˨˩]

[men˨˩ʔ ʔɗej˦˩]

[məːn˨˩˨ ʔɗej˨˩]

Sino-Vietnamese word from 命題 (“proposition”), Japanese 命題 (meidai).


abduksjon

abduksjonen (definite singular)
abduksjoner (indefinite plural)
abduksjonene (definite plural)

From Latin abductiō (“robbing; abduction”), from abdūcō (“I take or lead away”), from Proto-Italic *abdoukō, or equivalent to both ab- (“from, away from”), from ab (“from, away from, of”), from Proto-Italic *ab, from Proto-Indo-European *h₂epó (“off, away”) + and from dūcō (“I lead, guide; pull”), from Proto-Italic *doukō (“lead”), from Proto-Indo-European *déwkti (“to pull, draw, lead”), from *dewk- (“to pull, draw; lead”).

der

(philosophy, logic) an abduction (a syllogism or form of argument in which the major premise is evident, but the minor is only probable)


niekonsekwencja

niekonsekwencja (nominative singular)
niekonsekwencje (nominative plural)
niekonsekwencji (genitive singular)
niekonsekwencji (genitive plural)
niekonsekwencyj (archaic genitive plural)
niekonsekwencji (dative singular)
niekonsekwencjom (dative plural)
niekonsekwencję (accusative singular)
niekonsekwencje (accusative plural)
niekonsekwencją (instrumental singular)
niekonsekwencjami (instrumental plural)
niekonsekwencji (locative singular)
niekonsekwencjach (locative plural)
niekonsekwencjo (singular vocative)
niekonsekwencje (plural vocative)


கழிவு

ta-noun

கழிவு • (kaḻivu)


vinaya

vinayo (nominative singular)
vinayā (nominative plural)
vinayaṃ (accusative singular)
vinaye (accusative plural)
vinayena (instrumental singular)
vinayehi (instrumental plural)
vinayebhi (instrumental plural)
vinayassa (dative singular)
vinayāya (dative singular)
vinayatthaṃ (dative singular)
vinayānaṃ (dative plural)
vinayasmā (ablative singular)
vinayamhā (ablative singular)
vinayā (ablative singular)
vinayehi (ablative plural)
vinayebhi (ablative plural)
vinayassa (genitive singular)
vinayānaṃ (genitive plural)
vinayasmiṃ (locative singular)
vinayamhi (locative singular)
vinaye (locative singular)
vinayesu (locative plural)
vinaya (singular vocative)
vinayā (plural vocative)


eubouliatic

From Ancient Greek εὐβουλία (euboulía) + -tic.

On the basis of the last square of opposition, Anderson [1968] suggests christening the topic (provided that it is worth pursuing) eubouliatic logic, the logic of prudence and related concepts, just as deontic logic is the logic of obligation and related concepts.

1987, Introduction to Deontic Logic and the Theory of Normative Systems:

(logic, rare) Pertaining to the modality of safety or prudence.


sorites paradox

en-noun

sorites paradox (plural sorites paradoxes)

(logic) A paradox arising from vague predicates and repeatedly applying a small difference. For example, removing one grain from a heap of sand still leaves a heap, yet removing enough grains will eventually not leave a heap.


induksi

From Dutch inductie (“induction”), from Middle Dutch inductie, from Middle French induction indirectly or Latin inductiō.

(logic) derivation of general principles from specific instances.


przesłanka

przesłanka (nominative singular)
przesłanki (nominative plural)
przesłanki (genitive singular)
przesłanek (genitive plural)
przesłance (dative singular)
przesłankom (dative plural)
przesłankę (accusative singular)
przesłanki (accusative plural)
przesłanką (instrumental singular)
przesłankami (instrumental plural)
przesłance (locative singular)
przesłankach (locative plural)
przesłanko (singular vocative)
przesłanki (plural vocative)

From przesłać + -anka. Sense 1 is a semantic loan from Medieval Latin premissa.


Falsifikation

de-noun

Falsifikation f (genitive Falsifikation, plural Falsifikationen)

Falsifikation (genitive)
Falsifikationen (plural)
Falsifikation (nominative singular)
Falsifikationen (definite nominative plural)
Falsifikation (genitive singular)
Falsifikationen (definite genitive plural)
Falsifikation (dative singular)
Falsifikationen (dative definite plural)
Falsifikation (accusative singular)
Falsifikationen (accusative definite plural)

(sciences, logic) falsification (proof of falsehood)


antynomia

antynomia (nominative singular)
antynomie (nominative plural)
antynomii (genitive singular)
antynomii (genitive plural)
antynomij (archaic genitive plural)
antynomii (dative singular)
antynomiom (dative plural)
antynomię (accusative singular)
antynomie (accusative plural)
antynomią (instrumental singular)
antynomiami (instrumental plural)
antynomii (locative singular)
antynomiach (locative plural)
antynomio (singular vocative)
antynomie (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek ἀντινομία (antinomía). By surface analysis, anty- + -nomia.

lbor

(logic, philosophy) antinomy, contradiction


binarny

pl-adj

binarny (not comparable, no derived adverb)

binarny (masculine nominative singular)
binarna (feminine nominative singular)
binarne (neuter nominative singular)
binarni (nominative plural virile)
binarne (nominative plural)
binarnego (genitive masculine singular)
binarnej (feminine genitive singular)
binarnego (genitive neuter singular)
binarnych (genitive plural)
binarnych (genitive plural virile)
binarnemu (dative masculine singular)
binarnej (dative feminine singular)
binarnemu (dative neuter singular)
binarnym (dative plural)
binarnym (dative plural virile)
binarnego (accusative animate masculine singular)
binarny (accusative inanimate masculine singular)
binarną (accusative feminine singular)
binarne (accusative neuter singular)
binarnych (accusative plural virile)
binarne (accusative plural)
binarnym (instrumental masculine singular)
binarną (feminine instrumental singular)
binarnym (instrumental neuter singular)
binarnymi (instrumental plural)
binarnymi (instrumental plural virile)
binarnym (locative masculine singular)
binarnej (feminine locative singular)
binarnym (locative neuter singular)
binarnych (locative plural)
binarnych (locative plural virile)

Adapted borrowing of English binary + -ny, from Late Latin bīnārius (“consisting of two”), from Latin bīnī (“two-by-two, pair”). First attested in 1864.


சாதனம்

ta-noun

சாதனம் • (cātaṉam)

cātaṉam (romanization)
சாதனம் (nominative singular)
சாதனங்கள் (nominative plural)
சாதனமே (singular vocative)
சாதனங்களே (plural vocative)
சாதனத்தை (accusative singular)
சாதனங்களை (accusative plural)
சாதனத்துக்கு (dative singular)
சாதனங்களுக்கு (dative plural)
சாதனத்துக்காக (benefactive singular)
சாதனங்களுக்காக (benefactive plural)
சாதனத்துடைய (genitive genitive-i singular)
சாதனங்களுடைய (genitive genitive-i plural)
சாதனத்தின் (genitive genitive-ii singular)
சாதனங்களின் (genitive genitive-ii plural)
சாதனத்தில் (locative locative-i singular)
சாதனங்களில் (locative locative-i plural)
சாதனத்திடம் (locative locative-ii singular)
சாதனங்களிடம் (locative locative-ii plural)
சாதனத்தோடு (singular sociative sociative-i)
சாதனங்களோடு (plural sociative sociative-i)
சாதனத்துடன் (singular sociative sociative-ii)
சாதனங்களுடன் (plural sociative sociative-ii)
சாதனத்தால் (instrumental singular)
சாதனங்களால் (instrumental plural)
சாதனத்திலிருந்து (ablative singular)
சாதனங்களிலிருந்து (ablative plural)

(logic) reason leading to an inference, the minor term


apodyktyczny

pl-adj

apodyktyczny (comparative bardziej apodyktyczny, superlative najbardziej apodyktyczny, derived adverb apodyktycznie)

bardziej apodyktyczny (comparative)
najbardziej apodyktyczny (superlative)
apodyktyczny (masculine nominative singular)
apodyktyczna (feminine nominative singular)
apodyktyczne (neuter nominative singular)
apodyktyczni (nominative plural virile)
apodyktyczne (nominative plural)
apodyktycznego (genitive masculine singular)
apodyktycznej (feminine genitive singular)
apodyktycznego (genitive neuter singular)
apodyktycznych (genitive plural)
apodyktycznych (genitive plural virile)
apodyktycznemu (dative masculine singular)
apodyktycznej (dative feminine singular)
apodyktycznemu (dative neuter singular)
apodyktycznym (dative plural)
apodyktycznym (dative plural virile)
apodyktycznego (accusative animate masculine singular)
apodyktyczny (accusative inanimate masculine singular)
apodyktyczną (accusative feminine singular)
apodyktyczne (accusative neuter singular)
apodyktycznych (accusative plural virile)
apodyktyczne (accusative plural)
apodyktycznym (instrumental masculine singular)
apodyktyczną (feminine instrumental singular)
apodyktycznym (instrumental neuter singular)
apodyktycznymi (instrumental plural)
apodyktycznymi (instrumental plural virile)
apodyktycznym (locative masculine singular)
apodyktycznej (feminine locative singular)
apodyktycznym (locative neuter singular)
apodyktycznych (locative plural)
apodyktycznych (locative plural virile)

Adapted borrowing of Latin apodīcticus + -ny, from Ancient Greek ἀποδεικτικός (apodeiktikós).

der

ἀποδεικτικός


hyperproperty

(logic, physics) A generalisation of a property (or sets of properties)


paralogistic

(logic) Relating to paralogy; fallacious


błędne koło

błędne koło (nominative singular)
błędne koła (nominative plural)
błędnego koła (genitive singular)
błędnych kół (genitive plural)
błędnemu kołu (dative singular)
błędnym kołom (dative plural)
błędne koło (accusative singular)
błędne koła (accusative plural)
błędnym kołem (instrumental singular)
błędnymi kołami (instrumental plural)
błędnym kole (locative singular)
błędnych kołach (locative plural)
błędne koło (singular vocative)
błędne koła (plural vocative)

unikać błędnego koła

popaść w błędne koło

(logic) vicious circle (fallacy in which the premise is used to prove a conclusion which is then used to prove the premise)


གཞི

Compare Burmese မ္လိယ် (ma.liy), whence Burmese မြေ (mre, “earth; ground”), and Chinese 地 (OC *l'els) (Hill, 2019).


hệ quả

[hej˨˩˨ waː˨˩˦]


opozycja

opozycja (nominative singular)
opozycje (nominative plural)
opozycji (genitive singular)
opozycji (genitive plural)
opozycyj (archaic genitive plural)
opozycji (dative singular)
opozycjom (dative plural)
opozycję (accusative singular)
opozycje (accusative plural)
opozycją (instrumental singular)
opozycjami (instrumental plural)
opozycji (locative singular)
opozycjach (locative plural)
opozycjo (singular vocative)
opozycje (plural vocative)

Learned borrowing from Late Latin oppositiō.

lbor

(logic) opposition (difference of quantity or quality between two propositions having the same subject and predicate)


konotacja

konotacja (nominative singular)
konotacje (nominative plural)
konotacji (genitive singular)
konotacji (genitive plural)
konotacyj (archaic genitive plural)
konotacji (dative singular)
konotacjom (dative plural)
konotację (accusative singular)
konotacje (accusative plural)
konotacją (instrumental singular)
konotacjami (instrumental plural)
konotacji (locative singular)
konotacjach (locative plural)
konotacjo (singular vocative)
konotacje (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin connotātiō.

(logic) connotation (attribute or aggregate of attributes connoted by a term)


布爾函數

ㄅㄨˋ ㄦˇ ㄏㄢˊ ㄕㄨˋ

/pu⁵¹ ˀɤɻ²¹⁴⁻²¹ xän³⁵ ʂu⁵¹/

/pu⁵¹ ˀɤɻ²¹⁴⁻²¹ xän³⁵ ʂu⁵¹/

(algebra, logic, computing) Boolean function


modus morons

1. If P, then Q.

2. Q.

3. Therefore P.

(logic) An invalid argument, which has this form:


predykat

predykat (nominative singular)
predykaty (nominative plural)
predykatu (genitive singular)
predykatów (genitive plural)
predykatowi (dative singular)
predykatom (dative plural)
predykat (accusative singular)
predykaty (accusative plural)
predykatem (instrumental singular)
predykatami (instrumental plural)
predykacie (locative singular)
predykatach (locative plural)
predykacie (singular vocative)
predykaty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin praedicātus.

(logic) predicate (term of a statement, where the statement may be true or false depending on whether the thing referred to by the values of the statement's variables has the property signified by that (predicative) term)


netice

head

netice (definite accusative neticeyi, plural neticeler or (dated) netayiç)

neticeyi (accusative definite)
neticeler (plural)
netayiç (dated plural)

From Ottoman Turkish نتیجه (netice, “litter; consequence”), from Arabic نَتِيجَة (natīja).


Buridan formula

Named in honour of the medieval philosopher Jean Buridan.

(logic) In quantified modal logic, the formula ◇∀xFx→∀x◇Fx, meaning "if possibly everything is F, then everything is possibly F".


Barcan formula

Introduced by the logician Ruth Barcan Marcus.

(logic) In quantified modal logic, the formula ∀x□Fx→□∀xFx, meaning "if every x is necessarily F, then it is necessary that every x is F".


fuzzy math

(logic) A form of logic based on the concept of a fuzzy set.


baldin eta soilik baldin

[bal̪.d̪ĩn e̞.t̪a s̺o̞i̯.lik β̞al̪.d̪ĩn]


asymetria

asymetria (nominative singular)
asymetrie (nominative plural)
asymetrii (genitive singular)
asymetrii (genitive plural)
asymetryj (archaic genitive plural)
asymetrii (dative singular)
asymetriom (dative plural)
asymetrię (accusative singular)
asymetrie (accusative plural)
asymetrią (instrumental singular)
asymetriami (instrumental plural)
asymetrii (locative singular)
asymetriach (locative plural)
asymetrio (singular vocative)
asymetrie (plural vocative)


مغالطة

ar-noun

مُغَالَطَة • (muḡālaṭa) f (plural مُغَالَطَات (muḡālaṭāt))

مُغَالَطَة (canonical)
muḡālaṭa (romanization)
مُغَالَطَات (plural)
مُغَالَطَة (ar-infl-a indefinite informal singular triptote)
الْمُغَالَطَة (ar-infl-a definite informal singular triptote)
مُغَالَطَة (ar-infl-a construct informal singular triptote)
مُغَالَطَةٌ (ar-infl-a indefinite nominative singular triptote)
الْمُغَالَطَةُ (ar-infl-a definite nominative singular triptote)
مُغَالَطَةُ (ar-infl-a construct nominative singular triptote)
مُغَالَطَةً (accusative ar-infl-a indefinite singular triptote)
الْمُغَالَطَةَ (accusative ar-infl-a definite singular triptote)
مُغَالَطَةَ (accusative ar-infl-a construct singular triptote)
مُغَالَطَةٍ (ar-infl-a genitive indefinite singular triptote)
الْمُغَالَطَةِ (ar-infl-a definite genitive singular triptote)
مُغَالَطَةِ (ar-infl-a construct genitive singular triptote)
مُغَالَطَتَيْن (ar-infl-a dual indefinite informal singular triptote)
الْمُغَالَطَتَيْن (ar-infl-a definite dual informal singular triptote)
مُغَالَطَتَيْ (ar-infl-a construct dual informal singular triptote)
مُغَالَطَتَانِ (ar-infl-a dual indefinite nominative singular triptote)
الْمُغَالَطَتَانِ (ar-infl-a definite dual nominative singular triptote)
مُغَالَطَتَا (ar-infl-a construct dual nominative singular triptote)
مُغَالَطَتَيْنِ (accusative ar-infl-a dual indefinite singular triptote)
الْمُغَالَطَتَيْنِ (accusative ar-infl-a definite dual singular triptote)
مُغَالَطَتَيْ (accusative ar-infl-a construct dual singular triptote)
مُغَالَطَتَيْنِ (ar-infl-a dual genitive indefinite singular triptote)
الْمُغَالَطَتَيْنِ (ar-infl-a definite dual genitive singular triptote)
مُغَالَطَتَيْ (ar-infl-a construct dual genitive singular triptote)
مُغَالَطَات (feminine indefinite informal plural sound-form)
الْمُغَالَطَات (definite feminine informal plural sound-form)
مُغَالَطَات (construct feminine informal plural sound-form)
مُغَالَطَاتٌ (feminine indefinite nominative plural sound-form)
الْمُغَالَطَاتُ (definite feminine nominative plural sound-form)
مُغَالَطَاتُ (construct feminine nominative plural sound-form)
مُغَالَطَاتٍ (accusative feminine indefinite plural sound-form)
الْمُغَالَطَاتِ (accusative definite feminine plural sound-form)
مُغَالَطَاتِ (accusative construct feminine plural sound-form)
مُغَالَطَاتٍ (feminine genitive indefinite plural sound-form)
الْمُغَالَطَاتِ (definite feminine genitive plural sound-form)
مُغَالَطَاتِ (construct feminine genitive plural sound-form)

→ Azerbaijani: müğalitə

→ Hindustani:

Hindi: मुग़ालता (muġāltā)

Urdu: مغالطہ (muġāltā)

→ Punjabi:

Gurmukhi script: ਮੁਗਾਲਤਾ (mugāltā)

Shahmukhi script: مغالطہ (muġāltā)

→ Ottoman Turkish: مغالطه (muğâlata)

> Turkish: mugalata (inherited)

مُغَالَطَة مَنْطِقِيَّة ― muḡālaṭa(t) manṭiqiyya ― a logical fallacy


重言式

/ʈ͡ʂʰʊŋ³⁵ jɛn³⁵ ʂʐ̩⁵¹/

/t͡sʰʊŋ²¹ jiːn²¹ sɪk̚⁵/

/ʈ͡ʂʰʊŋ³⁵ jɛn³⁵ ʂʐ̩⁵¹/

/t͡sʰʊŋ²¹ jiːn²¹ sɪk̚⁵/


矛盾式

/mɑʊ̯³⁵ tu̯ən⁵¹⁻⁵³ ʂʐ̩⁵¹/

/mɑʊ̯³⁵ tu̯ən⁵¹⁻⁵³ ʂʐ̩⁵¹/


luận đề

[lwən˧˨ʔ ʔɗe˨˩]

[lwəŋ˨˩ʔ ʔɗej˦˩]

[l⁽ʷ⁾əŋ˨˩˨ ʔɗej˨˩]

Sino-Vietnamese word from 論題, composed of 論 (“theory”) and 題 (“topic”).

vi-etym-sino

(logic) a thesis (proposition to be proved)


phản chứng

[faːn˧˩ t͡ɕɨŋ˧˦]

[faːŋ˧˨ t͡ɕɨŋ˦˧˥]

[faːŋ˨˩˦ cɨŋ˦˥]

Sino-Vietnamese word from 反證, composed of 反 (“contrary”) and 證 (“proof”).

Phép phản chứng

reductio ad absurdum
reductio ad absurdum#English

proof by contradiction
proof by contradiction#English

(logic) reductio ad absurdum; proof by contradiction


dialektycznie

pl-adv

dialektycznie (comparative bardziej dialektycznie, superlative najbardziej dialektycznie)

bardziej dialektycznie (comparative)
najbardziej dialektycznie (superlative)


dialektyczny

pl-adj

dialektyczny (not comparable, derived adverb dialektycznie)

dialektyczny (masculine nominative singular)
dialektyczna (feminine nominative singular)
dialektyczne (neuter nominative singular)
dialektyczni (nominative plural virile)
dialektyczne (nominative plural)
dialektycznego (genitive masculine singular)
dialektycznej (feminine genitive singular)
dialektycznego (genitive neuter singular)
dialektycznych (genitive plural)
dialektycznych (genitive plural virile)
dialektycznemu (dative masculine singular)
dialektycznej (dative feminine singular)
dialektycznemu (dative neuter singular)
dialektycznym (dative plural)
dialektycznym (dative plural virile)
dialektycznego (accusative animate masculine singular)
dialektyczny (accusative inanimate masculine singular)
dialektyczną (accusative feminine singular)
dialektyczne (accusative neuter singular)
dialektycznych (accusative plural virile)
dialektyczne (accusative plural)
dialektycznym (instrumental masculine singular)
dialektyczną (feminine instrumental singular)
dialektycznym (instrumental neuter singular)
dialektycznymi (instrumental plural)
dialektycznymi (instrumental plural virile)
dialektycznym (locative masculine singular)
dialektycznej (feminine locative singular)
dialektycznym (locative neuter singular)
dialektycznych (locative plural)
dialektycznych (locative plural virile)

(relational, logic) dialectics; dialectical


dialektyk

dialektyk (nominative singular)
dialektycy (nominative plural)
dialektyki (derogatory nominative plural)
dialektyka (genitive singular)
dialektyków (genitive plural)
dialektykowi (dative singular)
dialektykom (dative plural)
dialektyka (accusative singular)
dialektyków (accusative plural)
dialektykiem (instrumental singular)
dialektykami (instrumental plural)
dialektyku (locative singular)
dialektykach (locative plural)
dialektyku (singular vocative)
dialektycy (plural vocative)


indukować

zindukować (perfective)
indukować (infinitive)
indukuję (present singular)
indukujemy (plural present)
indukujesz (present singular)
indukujecie (plural present)
indukuje (present singular third-person)
indukują (plural present third-person)
indukuje się (impersonal present)
indukowałem (masculine past singular)
-(e)m indukował (masculine past singular)
indukowałam (feminine past singular)
-(e)m indukowała (feminine past singular)
indukowałom (neuter past singular)
-(e)m indukowało (neuter past singular)
indukowaliśmy (past plural virile)
-(e)śmy indukowali (past plural virile)
indukowałyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy indukowały (nonvirile past plural)
indukowałeś (masculine past singular)
-(e)ś indukował (masculine past singular)
indukowałaś (feminine past singular)
-(e)ś indukowała (feminine past singular)
indukowałoś (neuter past singular)
-(e)ś indukowało (neuter past singular)
indukowaliście (past plural virile)
-(e)ście indukowali (past plural virile)
indukowałyście (nonvirile past plural)
-(e)ście indukowały (nonvirile past plural)
indukował (masculine past singular third-person)
indukowała (feminine past singular third-person)
indukowało (neuter past singular third-person)
indukowali (past plural third-person virile)
indukowały (nonvirile past plural third-person)
indukowano (impersonal past)
będę indukował (future masculine singular)
będę indukować (future masculine singular)
będę indukowała (feminine future singular)
będę indukować (feminine future singular)
będę indukowało (future neuter singular)
będę indukować (future neuter singular)
będziemy indukowali (future plural virile)
będziemy indukować (future plural virile)
będziemy indukowały (future nonvirile plural)
będziemy indukować (future nonvirile plural)
będziesz indukował (future masculine singular)
będziesz indukować (future masculine singular)
będziesz indukowała (feminine future singular)
będziesz indukować (feminine future singular)
będziesz indukowało (future neuter singular)
będziesz indukować (future neuter singular)
będziecie indukowali (future plural virile)
będziecie indukować (future plural virile)
będziecie indukowały (future nonvirile plural)
będziecie indukować (future nonvirile plural)
będzie indukował (future masculine singular third-person)
będzie indukować (future masculine singular third-person)
będzie indukowała (feminine future singular third-person)
będzie indukować (feminine future singular third-person)
będzie indukowało (future neuter singular third-person)
będzie indukować (future neuter singular third-person)
będą indukowali (future plural third-person virile)
będą indukować (future plural third-person virile)
będą indukowały (future nonvirile plural third-person)
będą indukować (future nonvirile plural third-person)
będzie indukować się (future impersonal)
indukowałbym (conditional masculine singular)
bym indukował (conditional masculine singular)
indukowałabym (conditional feminine singular)
bym indukowała (conditional feminine singular)
indukowałobym (conditional neuter singular)
bym indukowało (conditional neuter singular)
indukowalibyśmy (conditional plural virile)
byśmy indukowali (conditional plural virile)
indukowałybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy indukowały (conditional nonvirile plural)
indukowałbyś (conditional masculine singular)
byś indukował (conditional masculine singular)
indukowałabyś (conditional feminine singular)
byś indukowała (conditional feminine singular)
indukowałobyś (conditional neuter singular)
byś indukowało (conditional neuter singular)
indukowalibyście (conditional plural virile)
byście indukowali (conditional plural virile)
indukowałybyście (conditional nonvirile plural)
byście indukowały (conditional nonvirile plural)
indukowałby (conditional masculine singular third-person)
by indukował (conditional masculine singular third-person)
indukowałaby (conditional feminine singular third-person)
by indukowała (conditional feminine singular third-person)
indukowałoby (conditional neuter singular third-person)
by indukowało (conditional neuter singular third-person)
indukowaliby (conditional plural third-person virile)
by indukowali (conditional plural third-person virile)
indukowałyby (conditional nonvirile plural third-person)
by indukowały (conditional nonvirile plural third-person)
indukowano by (conditional impersonal)
niech indukuję (imperative singular)
indukujmy (imperative plural)
indukuj (imperative singular)
indukujcie (imperative plural)
niech indukuje (imperative singular third-person)
niech indukują (imperative plural third-person)
indukujący (active adjectival masculine participle singular)
indukująca (active adjectival feminine participle singular)
indukujące (active adjectival neuter participle singular)
indukujący (active adjectival participle plural virile)
indukujące (active adjectival nonvirile participle plural)
indukowany (adjectival masculine participle passive singular)
indukowana (adjectival feminine participle passive singular)
indukowane (adjectival neuter participle passive singular)
indukowani (adjectival participle passive plural virile)
indukowane (adjectival nonvirile participle passive plural)
indukując (adjectival contemporary participle)
indukowanie (noun-from-verb)

Adapted borrowing of Latin indūcō + -ować.

af

(transitive, logic) to infer by induction


Herbrand's theorem

(logic) A fundamental result of mathematical logic, essentially allowing a certain kind of reduction of first-order logic to propositional logic.


Davis-Putnam algorithm

Developed by Martin Davis and Hilary Putnam.

(logic) An algorithm for checking the validity of a first-order logic formula using a resolution-based decision procedure for propositional logic.


aksjomatyka

aksjomatyka (nominative singular)
aksjomatyki (nominative plural)
aksjomatyki (genitive singular)
aksjomatyk (genitive plural)
aksjomatyce (dative singular)
aksjomatykom (dative plural)
aksjomatykę (accusative singular)
aksjomatyki (accusative plural)
aksjomatyką (instrumental singular)
aksjomatykami (instrumental plural)
aksjomatyce (locative singular)
aksjomatykach (locative plural)
aksjomatyko (singular vocative)
aksjomatyki (plural vocative)

Borrowed from German Axiomatik. By surface analysis, aksjomat + -yka. First attested in 1914.

ref

Federigo Enriques (1914) Zagadnienia dotyczące giometrji elementarnej. T. 1, Krytyka podstaw (in Polish), page II

aksjomatyka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

aksjomatyka Euklidesa

aksjomatyka Hilberta

aksjomatyka arytmetyki

aksjomatyka teorii mnogości

aksjomatyka liczb (rzeczywistych/naturalnych)

the axiomatics of (real/natural) numbers

(logic) axiomatics (system or study of axioms within a given system)


aksjomatyczny

pl-adj

aksjomatyczny (not comparable, derived adverb aksjomatycznie)

aksjomatyczny (masculine nominative singular)
aksjomatyczna (feminine nominative singular)
aksjomatyczne (neuter nominative singular)
aksjomatyczni (nominative plural virile)
aksjomatyczne (nominative plural)
aksjomatycznego (genitive masculine singular)
aksjomatycznej (feminine genitive singular)
aksjomatycznego (genitive neuter singular)
aksjomatycznych (genitive plural)
aksjomatycznych (genitive plural virile)
aksjomatycznemu (dative masculine singular)
aksjomatycznej (dative feminine singular)
aksjomatycznemu (dative neuter singular)
aksjomatycznym (dative plural)
aksjomatycznym (dative plural virile)
aksjomatycznego (accusative animate masculine singular)
aksjomatyczny (accusative inanimate masculine singular)
aksjomatyczną (accusative feminine singular)
aksjomatyczne (accusative neuter singular)
aksjomatycznych (accusative plural virile)
aksjomatyczne (accusative plural)
aksjomatycznym (instrumental masculine singular)
aksjomatyczną (feminine instrumental singular)
aksjomatycznym (instrumental neuter singular)
aksjomatycznymi (instrumental plural)
aksjomatycznymi (instrumental plural virile)
aksjomatycznym (locative masculine singular)
aksjomatycznej (feminine locative singular)
aksjomatycznym (locative neuter singular)
aksjomatycznych (locative plural)
aksjomatycznych (locative plural virile)

From aksjomatyka + -ny. First attested in 1859.

ref

Michał Amszejewicz (in Polish), 1859, page 17

aksjomatyczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

baza aksjomatyczna

system aksjomatyczny

teoria aksjomatyczna

metoda aksjomatyczna

nauka aksjomatyczna

aksjomatyczne założenie

aksjomatyczna definicja

aksjomatyczny punkt

(relational, logic, philosophy) axiomatic, of or relating to axioms


system aksjomatyczny

system aksjomatyczny (nominative singular)
systemy aksjomatyczne (nominative plural)
systemu aksjomatycznego (genitive singular)
systemów aksjomatycznych (genitive plural)
systemowi aksjomatycznemu (dative singular)
systemom aksjomatycznym (dative plural)
system aksjomatyczny (accusative singular)
systemy aksjomatyczne (accusative plural)
systemem aksjomatycznym (instrumental singular)
systemami aksjomatycznymi (instrumental plural)
systemie aksjomatycznym (locative singular)
systemach aksjomatycznych (locative plural)
systemie aksjomatyczny (singular vocative)
systemy aksjomatyczne (plural vocative)


aksjomatycznie

From aksjomatyczny + -ie. First attested in 1900.

Przegląd Filozoficzny (in Polish), number R. 3, z. 4, 1900, page 101

aksjomatycznie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

przyjąć aksjomatycznie

(relational, logic, philosophy, literary) axiomatically (by the use of axioms; in the form of an axiom)


aksjomatyzacja

aksjomatyzacja (nominative singular)
aksjomatyzacje (nominative plural)
aksjomatyzacji (genitive singular)
aksjomatyzacji (genitive plural)
aksjomatyzacyj (archaic genitive plural)
aksjomatyzacji (dative singular)
aksjomatyzacjom (dative plural)
aksjomatyzację (accusative singular)
aksjomatyzacje (accusative plural)
aksjomatyzacją (instrumental singular)
aksjomatyzacjami (instrumental plural)
aksjomatyzacji (locative singular)
aksjomatyzacjach (locative plural)
aksjomatyzacjo (singular vocative)
aksjomatyzacje (plural vocative)

From aksjomat + -yzacja. First attested in 1919.

aksjomatyzacja arytmetyki

aksjomatyzacja geometrii

aksjomatyzacja teorii mnogości

(logic) axiomatization (reduction of some system or concept to a set of axioms)

(logic) axiomatization (result of establishing a concept within a system of axioms axiomatic system)


nielogicznie

pl-adv

nielogicznie (comparative bardziej nielogicznie, superlative najbardziej nielogicznie)

bardziej nielogicznie (comparative)
najbardziej nielogicznie (superlative)

/ɲɛ.lɔˈɡit͡ʂ.ɲɛ/


denotasi

From Dutch denotatie, from French dénotation, from Latin denotatio.

(logic, linguistics, semiotics) denotation: The primary, surface, literal, or explicit meaning of a signifier such as a word, phrase, or symbol; that which a word denotes, as contrasted with its connotation; the aggregate or set of objects of which a word may be predicated.


analogat

analogat (nominative singular)
analogaty (nominative plural)
analogatu (genitive singular)
analogatów (genitive plural)
analogatowi (dative singular)
analogatom (dative plural)
analogat (accusative singular)
analogaty (accusative plural)
analogatem (instrumental singular)
analogatami (instrumental plural)
analogacie (locative singular)
analogatach (locative plural)
analogacie (singular vocative)
analogaty (plural vocative)

From analog + -at. First attested in 1923.

ref

analogat in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego


Baroco

(logic, obsolete) Alternative form of Baroko


Bocardo

(logic, obsolete) Alternative form of Bokardo


falsyfikacja

pl-noun

falsyfikacja f (related adjective falsyfikacyjny)

falsyfikacyjny (adjective)
falsyfikacja (nominative singular)
falsyfikacje (nominative plural)
falsyfikacji (genitive singular)
falsyfikacji (genitive plural)
falsyfikacyj (archaic genitive plural)
falsyfikacji (dative singular)
falsyfikacjom (dative plural)
falsyfikację (accusative singular)
falsyfikacje (accusative plural)
falsyfikacją (instrumental singular)
falsyfikacjami (instrumental plural)
falsyfikacji (locative singular)
falsyfikacjach (locative plural)
falsyfikacjo (singular vocative)
falsyfikacje (plural vocative)

Learned borrowing from Medieval Latin falsificātiō.

lbor

(logic) falsification (act of demonstrating the falsity of a claim or the fallacy of a hypothesis in the process of testing them)


falsyfikować

pl-verb

falsyfikować impf (perfective sfalsyfikować)

sfalsyfikować (perfective)
falsyfikować (infinitive)
falsyfikuję (present singular)
falsyfikujemy (plural present)
falsyfikujesz (present singular)
falsyfikujecie (plural present)
falsyfikuje (present singular third-person)
falsyfikują (plural present third-person)
falsyfikuje się (impersonal present)
falsyfikowałem (masculine past singular)
-(e)m falsyfikował (masculine past singular)
falsyfikowałam (feminine past singular)
-(e)m falsyfikowała (feminine past singular)
falsyfikowałom (neuter past singular)
-(e)m falsyfikowało (neuter past singular)
falsyfikowaliśmy (past plural virile)
-(e)śmy falsyfikowali (past plural virile)
falsyfikowałyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy falsyfikowały (nonvirile past plural)
falsyfikowałeś (masculine past singular)
-(e)ś falsyfikował (masculine past singular)
falsyfikowałaś (feminine past singular)
-(e)ś falsyfikowała (feminine past singular)
falsyfikowałoś (neuter past singular)
-(e)ś falsyfikowało (neuter past singular)
falsyfikowaliście (past plural virile)
-(e)ście falsyfikowali (past plural virile)
falsyfikowałyście (nonvirile past plural)
-(e)ście falsyfikowały (nonvirile past plural)
falsyfikował (masculine past singular third-person)
falsyfikowała (feminine past singular third-person)
falsyfikowało (neuter past singular third-person)
falsyfikowali (past plural third-person virile)
falsyfikowały (nonvirile past plural third-person)
falsyfikowano (impersonal past)
będę falsyfikował (future masculine singular)
będę falsyfikować (future masculine singular)
będę falsyfikowała (feminine future singular)
będę falsyfikować (feminine future singular)
będę falsyfikowało (future neuter singular)
będę falsyfikować (future neuter singular)
będziemy falsyfikowali (future plural virile)
będziemy falsyfikować (future plural virile)
będziemy falsyfikowały (future nonvirile plural)
będziemy falsyfikować (future nonvirile plural)
będziesz falsyfikował (future masculine singular)
będziesz falsyfikować (future masculine singular)
będziesz falsyfikowała (feminine future singular)
będziesz falsyfikować (feminine future singular)
będziesz falsyfikowało (future neuter singular)
będziesz falsyfikować (future neuter singular)
będziecie falsyfikowali (future plural virile)
będziecie falsyfikować (future plural virile)
będziecie falsyfikowały (future nonvirile plural)
będziecie falsyfikować (future nonvirile plural)
będzie falsyfikował (future masculine singular third-person)
będzie falsyfikować (future masculine singular third-person)
będzie falsyfikowała (feminine future singular third-person)
będzie falsyfikować (feminine future singular third-person)
będzie falsyfikowało (future neuter singular third-person)
będzie falsyfikować (future neuter singular third-person)
będą falsyfikowali (future plural third-person virile)
będą falsyfikować (future plural third-person virile)
będą falsyfikowały (future nonvirile plural third-person)
będą falsyfikować (future nonvirile plural third-person)
będzie falsyfikować się (future impersonal)
falsyfikowałbym (conditional masculine singular)
bym falsyfikował (conditional masculine singular)
falsyfikowałabym (conditional feminine singular)
bym falsyfikowała (conditional feminine singular)
falsyfikowałobym (conditional neuter singular)
bym falsyfikowało (conditional neuter singular)
falsyfikowalibyśmy (conditional plural virile)
byśmy falsyfikowali (conditional plural virile)
falsyfikowałybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy falsyfikowały (conditional nonvirile plural)
falsyfikowałbyś (conditional masculine singular)
byś falsyfikował (conditional masculine singular)
falsyfikowałabyś (conditional feminine singular)
byś falsyfikowała (conditional feminine singular)
falsyfikowałobyś (conditional neuter singular)
byś falsyfikowało (conditional neuter singular)
falsyfikowalibyście (conditional plural virile)
byście falsyfikowali (conditional plural virile)
falsyfikowałybyście (conditional nonvirile plural)
byście falsyfikowały (conditional nonvirile plural)
falsyfikowałby (conditional masculine singular third-person)
by falsyfikował (conditional masculine singular third-person)
falsyfikowałaby (conditional feminine singular third-person)
by falsyfikowała (conditional feminine singular third-person)
falsyfikowałoby (conditional neuter singular third-person)
by falsyfikowało (conditional neuter singular third-person)
falsyfikowaliby (conditional plural third-person virile)
by falsyfikowali (conditional plural third-person virile)
falsyfikowałyby (conditional nonvirile plural third-person)
by falsyfikowały (conditional nonvirile plural third-person)
falsyfikowano by (conditional impersonal)
niech falsyfikuję (imperative singular)
falsyfikujmy (imperative plural)
falsyfikuj (imperative singular)
falsyfikujcie (imperative plural)
niech falsyfikuje (imperative singular third-person)
niech falsyfikują (imperative plural third-person)
falsyfikujący (active adjectival masculine participle singular)
falsyfikująca (active adjectival feminine participle singular)
falsyfikujące (active adjectival neuter participle singular)
falsyfikujący (active adjectival participle plural virile)
falsyfikujące (active adjectival nonvirile participle plural)
falsyfikowany (adjectival masculine participle passive singular)
falsyfikowana (adjectival feminine participle passive singular)
falsyfikowane (adjectival neuter participle passive singular)
falsyfikowani (adjectival participle passive plural virile)
falsyfikowane (adjectival nonvirile participle passive plural)
falsyfikując (adjectival contemporary participle)
falsyfikowanie (noun-from-verb)

Adapted borrowing of Medieval Latin falsificō + -ować.

af

(transitive, logic) to falsify (to prove to be false)

(reflexive with się, logic) to be falsifiable


sfalsyfikować

pl-verb

sfalsyfikować pf (imperfective falsyfikować)

falsyfikować (imperfective)
sfalsyfikować (infinitive)
sfalsyfikuję (future singular)
sfalsyfikujemy (future plural)
sfalsyfikujesz (future singular)
sfalsyfikujecie (future plural)
sfalsyfikuje (future singular third-person)
sfalsyfikują (future plural third-person)
sfalsyfikuje się (future impersonal)
sfalsyfikowałem (masculine past singular)
-(e)m sfalsyfikował (masculine past singular)
sfalsyfikowałam (feminine past singular)
-(e)m sfalsyfikowała (feminine past singular)
sfalsyfikowałom (neuter past singular)
-(e)m sfalsyfikowało (neuter past singular)
sfalsyfikowaliśmy (past plural virile)
-(e)śmy sfalsyfikowali (past plural virile)
sfalsyfikowałyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy sfalsyfikowały (nonvirile past plural)
sfalsyfikowałeś (masculine past singular)
-(e)ś sfalsyfikował (masculine past singular)
sfalsyfikowałaś (feminine past singular)
-(e)ś sfalsyfikowała (feminine past singular)
sfalsyfikowałoś (neuter past singular)
-(e)ś sfalsyfikowało (neuter past singular)
sfalsyfikowaliście (past plural virile)
-(e)ście sfalsyfikowali (past plural virile)
sfalsyfikowałyście (nonvirile past plural)
-(e)ście sfalsyfikowały (nonvirile past plural)
sfalsyfikował (masculine past singular third-person)
sfalsyfikowała (feminine past singular third-person)
sfalsyfikowało (neuter past singular third-person)
sfalsyfikowali (past plural third-person virile)
sfalsyfikowały (nonvirile past plural third-person)
sfalsyfikowano (impersonal past)
sfalsyfikowałbym (conditional masculine singular)
bym sfalsyfikował (conditional masculine singular)
sfalsyfikowałabym (conditional feminine singular)
bym sfalsyfikowała (conditional feminine singular)
sfalsyfikowałobym (conditional neuter singular)
bym sfalsyfikowało (conditional neuter singular)
sfalsyfikowalibyśmy (conditional plural virile)
byśmy sfalsyfikowali (conditional plural virile)
sfalsyfikowałybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy sfalsyfikowały (conditional nonvirile plural)
sfalsyfikowałbyś (conditional masculine singular)
byś sfalsyfikował (conditional masculine singular)
sfalsyfikowałabyś (conditional feminine singular)
byś sfalsyfikowała (conditional feminine singular)
sfalsyfikowałobyś (conditional neuter singular)
byś sfalsyfikowało (conditional neuter singular)
sfalsyfikowalibyście (conditional plural virile)
byście sfalsyfikowali (conditional plural virile)
sfalsyfikowałybyście (conditional nonvirile plural)
byście sfalsyfikowały (conditional nonvirile plural)
sfalsyfikowałby (conditional masculine singular third-person)
by sfalsyfikował (conditional masculine singular third-person)
sfalsyfikowałaby (conditional feminine singular third-person)
by sfalsyfikowała (conditional feminine singular third-person)
sfalsyfikowałoby (conditional neuter singular third-person)
by sfalsyfikowało (conditional neuter singular third-person)
sfalsyfikowaliby (conditional plural third-person virile)
by sfalsyfikowali (conditional plural third-person virile)
sfalsyfikowałyby (conditional nonvirile plural third-person)
by sfalsyfikowały (conditional nonvirile plural third-person)
sfalsyfikowano by (conditional impersonal)
niech sfalsyfikuję (imperative singular)
sfalsyfikujmy (imperative plural)
sfalsyfikuj (imperative singular)
sfalsyfikujcie (imperative plural)
niech sfalsyfikuje (imperative singular third-person)
niech sfalsyfikują (imperative plural third-person)
sfalsyfikowany (adjectival masculine participle passive singular)
sfalsyfikowana (adjectival feminine participle passive singular)
sfalsyfikowane (adjectival neuter participle passive singular)
sfalsyfikowani (adjectival participle passive plural virile)
sfalsyfikowane (adjectival nonvirile participle passive plural)
sfalsyfikowawszy (adverbial anterior participle)
sfalsyfikowanie (noun-from-verb)


антиномія

uk-noun

антино́мія<>

антиномі́чний

антино́мія • (antynómija) f inan (genitive антино́мії, nominative plural антино́мії, genitive plural антино́мій, relational adjective антиномі́чний)

антино́мія (canonical)
antynómija (romanization)
антино́мії (genitive)
антино́мії (nominative plural)
антино́мій (genitive plural)
антиномі́чний (adjective relational)
антино́мія (nominative singular)
антино́мії (nominative plural)
антино́мії (genitive singular)
антино́мій (genitive plural)
антино́мії (dative singular)
антино́міям (dative plural)
антино́мію (accusative singular)
антино́мії (accusative plural)
антино́мією (instrumental singular)
антино́міями (instrumental plural)
антино́мії (locative singular)
антино́міях (locative plural)
антино́міє (singular vocative)
антино́мії (plural vocative)

uk-ndecl

антино́мія<>


заперечення

uk-noun

запере́чення<loci:ju>

запере́чення • (zaperéčennja) n inan (genitive запере́чення, nominative plural запере́чення, genitive plural запере́чень)

запере́чення (canonical)
zaperéčennja (romanization)
запере́чення (genitive)
запере́чення (nominative plural)
запере́чень (genitive plural)
запере́чення (nominative singular)
запере́чення (nominative plural)
запере́чення (genitive singular)
запере́чень (genitive plural)
запере́ченню (dative singular)
запере́ченням (dative plural)
запере́чення (accusative singular)
запере́чення (accusative plural)
запере́ченням (instrumental singular)
запере́ченнями (instrumental plural)
запере́ченні (locative singular)
запере́ченню (locative singular)
запере́ченнях (locative plural)
запере́чення (singular vocative)
запере́чення (plural vocative)

uk-ndecl

запере́чення<loci:ju>

Uk-заперечення.ogg

From запере́чити (zaperéčyty) + -ення (-ennja). Compare Polish zaprzeczenie.


antylogizm

antylogizm (nominative singular)
antylogizmy (nominative plural)
antylogizmu (genitive singular)
antylogizmów (genitive plural)
antylogizmowi (dative singular)
antylogizmom (dative plural)
antylogizm (accusative singular)
antylogizmy (accusative plural)
antylogizmem (instrumental singular)
antylogizmami (instrumental plural)
antylogizmie (locative singular)
antylogizmach (locative plural)
antylogizmie (singular vocative)
antylogizmy (plural vocative)


antynomiczny

pl-adj

antynomiczny (not comparable, no derived adverb)

antynomiczny (masculine nominative singular)
antynomiczna (feminine nominative singular)
antynomiczne (neuter nominative singular)
antynomiczni (nominative plural virile)
antynomiczne (nominative plural)
antynomicznego (genitive masculine singular)
antynomicznej (feminine genitive singular)
antynomicznego (genitive neuter singular)
antynomicznych (genitive plural)
antynomicznych (genitive plural virile)
antynomicznemu (dative masculine singular)
antynomicznej (dative feminine singular)
antynomicznemu (dative neuter singular)
antynomicznym (dative plural)
antynomicznym (dative plural virile)
antynomicznego (accusative animate masculine singular)
antynomiczny (accusative inanimate masculine singular)
antynomiczną (accusative feminine singular)
antynomiczne (accusative neuter singular)
antynomicznych (accusative plural virile)
antynomiczne (accusative plural)
antynomicznym (instrumental masculine singular)
antynomiczną (feminine instrumental singular)
antynomicznym (instrumental neuter singular)
antynomicznymi (instrumental plural)
antynomicznymi (instrumental plural virile)
antynomicznym (locative masculine singular)
antynomicznej (feminine locative singular)
antynomicznym (locative neuter singular)
antynomicznych (locative plural)
antynomicznych (locative plural virile)

(logic, philosophy, relational) antinomic


antynomijny

antynomijny (not comparable, no derived adverb)

antynomijny (masculine nominative singular)
antynomijna (feminine nominative singular)
antynomijne (neuter nominative singular)
antynomijni (nominative plural virile)
antynomijne (nominative plural)
antynomijnego (genitive masculine singular)
antynomijnej (feminine genitive singular)
antynomijnego (genitive neuter singular)
antynomijnych (genitive plural)
antynomijnych (genitive plural virile)
antynomijnemu (dative masculine singular)
antynomijnej (dative feminine singular)
antynomijnemu (dative neuter singular)
antynomijnym (dative plural)
antynomijnym (dative plural virile)
antynomijnego (accusative animate masculine singular)
antynomijny (accusative inanimate masculine singular)
antynomijną (accusative feminine singular)
antynomijne (accusative neuter singular)
antynomijnych (accusative plural virile)
antynomijne (accusative plural)
antynomijnym (instrumental masculine singular)
antynomijną (feminine instrumental singular)
antynomijnym (instrumental neuter singular)
antynomijnymi (instrumental plural)
antynomijnymi (instrumental plural virile)
antynomijnym (locative masculine singular)
antynomijnej (feminine locative singular)
antynomijnym (locative neuter singular)
antynomijnych (locative plural)
antynomijnych (locative plural virile)


antynomiczność

antynomiczność (nominative singular)
antynomiczności (genitive singular)
antynomiczności (dative singular)
antynomiczność (accusative singular)
antynomicznością (instrumental singular)
antynomiczności (locative singular)
antynomiczności (singular vocative)

From antynomiczny + -ość. First attested in 1910.

(logic, philosophy) the quality of being antinomic


apagogiczny

apagogiczny (not comparable, no derived adverb)

apagogiczny (masculine nominative singular)
apagogiczna (feminine nominative singular)
apagogiczne (neuter nominative singular)
apagogiczni (nominative plural virile)
apagogiczne (nominative plural)
apagogicznego (genitive masculine singular)
apagogicznej (feminine genitive singular)
apagogicznego (genitive neuter singular)
apagogicznych (genitive plural)
apagogicznych (genitive plural virile)
apagogicznemu (dative masculine singular)
apagogicznej (dative feminine singular)
apagogicznemu (dative neuter singular)
apagogicznym (dative plural)
apagogicznym (dative plural virile)
apagogicznego (accusative animate masculine singular)
apagogiczny (accusative inanimate masculine singular)
apagogiczną (accusative feminine singular)
apagogiczne (accusative neuter singular)
apagogicznych (accusative plural virile)
apagogiczne (accusative plural)
apagogicznym (instrumental masculine singular)
apagogiczną (feminine instrumental singular)
apagogicznym (instrumental neuter singular)
apagogicznymi (instrumental plural)
apagogicznymi (instrumental plural virile)
apagogicznym (locative masculine singular)
apagogicznej (feminine locative singular)
apagogicznym (locative neuter singular)
apagogicznych (locative plural)
apagogicznych (locative plural virile)

From Ancient Greek ἀπαγωγή (apagōgḗ) -iczny.

dowód apagogiczny


apodyktyczność

apodyktyczność (nominative singular)
apodyktyczności (genitive singular)
apodyktyczności (dative singular)
apodyktyczność (accusative singular)
apodyktycznością (instrumental singular)
apodyktyczności (locative singular)
apodyktyczności (singular vocative)


ecthesis

From Ancient Greek ἐκθετικός (ekthetikós).

(logic, historical) An exposition or setting out; used by Aristotle in setting forth various proofs, though the nature of the process is disputed; perhaps simply writing out in letter notation.

The Ecthesis

a letter published in 638 CE by the Byzantine emperor Heraclius which defined Monothelitism as the official imperial form of Christianity.


aprioryczny

aprioryczny (not comparable, derived adverb apriorycznie)


aprioryczność

aprioryczność (nominative singular)
aprioryczności (genitive singular)
aprioryczności (dative singular)
aprioryczność (accusative singular)
apriorycznością (instrumental singular)
aprioryczności (locative singular)
aprioryczności (singular vocative)


apriorysta

apriorysta (nominative singular)
aprioryści (nominative plural)
apriorysty (derogatory nominative plural)
apriorysty (genitive singular)
apriorystów (genitive plural)
aprioryście (dative singular)
apriorystom (dative plural)
apriorystę (accusative singular)
apriorystów (accusative plural)
apriorystą (instrumental singular)
apriorystami (instrumental plural)
aprioryście (locative singular)
apriorystach (locative plural)
apriorysto (singular vocative)
aprioryści (plural vocative)


apriorystyczny

apriorystyczny (not comparable, no derived adverb)

apriorystyczny (masculine nominative singular)
apriorystyczna (feminine nominative singular)
apriorystyczne (neuter nominative singular)
apriorystyczni (nominative plural virile)
apriorystyczne (nominative plural)
apriorystycznego (genitive masculine singular)
apriorystycznej (feminine genitive singular)
apriorystycznego (genitive neuter singular)
apriorystycznych (genitive plural)
apriorystycznych (genitive plural virile)
apriorystycznemu (dative masculine singular)
apriorystycznej (dative feminine singular)
apriorystycznemu (dative neuter singular)
apriorystycznym (dative plural)
apriorystycznym (dative plural virile)
apriorystycznego (accusative animate masculine singular)
apriorystyczny (accusative inanimate masculine singular)
apriorystyczną (accusative feminine singular)
apriorystyczne (accusative neuter singular)
apriorystycznych (accusative plural virile)
apriorystyczne (accusative plural)
apriorystycznym (instrumental masculine singular)
apriorystyczną (feminine instrumental singular)
apriorystycznym (instrumental neuter singular)
apriorystycznymi (instrumental plural)
apriorystycznymi (instrumental plural virile)
apriorystycznym (locative masculine singular)
apriorystycznej (feminine locative singular)
apriorystycznym (locative neuter singular)
apriorystycznych (locative plural)
apriorystycznych (locative plural virile)

(literary, logic, philosophy) aprioristic


aprioryzm

aprioryzm (nominative singular)
aprioryzmu (genitive singular)
aprioryzmowi (dative singular)
aprioryzm (accusative singular)
aprioryzmem (instrumental singular)
aprioryzmie (locative singular)
aprioryzmie (singular vocative)


অকাট্য

head

সবচেয়ে অকাট্য

অকাট্য • (okaṭṭo) (comparative আরও অকাট্য, superlative সবচেয়ে অকাট্য)

okaṭṭo (romanization)
আরও অকাট্য (comparative)
সবচেয়ে অকাট্য (superlative)

Sanskritic tatpuruṣa compound of অ- (o-) + কাট্য (kaṭṭo).

sa-com

(logic) irrefutable, unanswerable, what can not be overturned


konwersja

konwersja (nominative singular)
konwersje (nominative plural)
konwersji (genitive singular)
konwersji (genitive plural)
konwersyj (archaic genitive plural)
konwersji (dative singular)
konwersjom (dative plural)
konwersję (accusative singular)
konwersje (accusative plural)
konwersją (instrumental singular)
konwersjami (instrumental plural)
konwersji (locative singular)
konwersjach (locative plural)
konwersjo (singular vocative)
konwersje (plural vocative)

From either English conversion or French conversion, from Latin conversiō.

(chemistry, computing, logic) conversion


অখণ্ডনীয়

head

আরও অখণ্ডনীয়

সবচেয়ে অখণ্ডনীয়

অখণ্ডনীয় • (ôkhônḍôniẏô) (comparative আরও অখণ্ডনীয়, superlative সবচেয়ে অখণ্ডনীয়)

ôkhônḍôniẏô (romanization)
আরও অখণ্ডনীয় (comparative)
সবচেয়ে অখণ্ডনীয় (superlative)

Derived from Sanskrit अखण्डनीय (akhaṇḍanīya). Structurally, from Tatpuruṣa compound of অ- (o-) + খণ্ডনীয় (khônḍôniẏô), or, by Bengali affixation of অ- (o-) + খণ্ড (khônḍô) + -অনীয় (-ôniẏô).

af

(logic) irrefutable, undisputable, unanswerable


অখণ্ড্য

head

সবচেয়ে অখণ্ড্য

অখণ্ড্য • (ôkhônḍô) (comparative আরও অখণ্ড্য, superlative সবচেয়ে অখণ্ড্য)

ôkhônḍô (romanization)
আরও অখণ্ড্য (comparative)
সবচেয়ে অখণ্ড্য (superlative)

অখণ্ড (ôkhônḍô)

Derived from Sanskrit अखण्ड्य (akhaṇḍya). Structurally, from Tatpuruṣa compound of অ- (o-) + খণ্ড্য (khônḍô), or, by Bengali affixation of অ- (o-) + খণ্ড (khônḍô) + -য (-jo).


asercja

asercja (nominative singular)
asercje (nominative plural)
asercji (genitive singular)
asercji (genitive plural)
asercyj (archaic genitive plural)
asercji (dative singular)
asercjom (dative plural)
asercję (accusative singular)
asercje (accusative plural)
asercją (instrumental singular)
asercjami (instrumental plural)
asercji (locative singular)
asercjach (locative plural)
asercjo (singular vocative)
asercje (plural vocative)

Learned borrowing from Latin assertiō. First attested in 1915.


asertoryczny

pl-adj

asertoryczny (not comparable, no derived adverb)

asertoryczny (masculine nominative singular)
asertoryczna (feminine nominative singular)
asertoryczne (neuter nominative singular)
asertoryczni (nominative plural virile)
asertoryczne (nominative plural)
asertorycznego (genitive masculine singular)
asertorycznej (feminine genitive singular)
asertorycznego (genitive neuter singular)
asertorycznych (genitive plural)
asertorycznych (genitive plural virile)
asertorycznemu (dative masculine singular)
asertorycznej (dative feminine singular)
asertorycznemu (dative neuter singular)
asertorycznym (dative plural)
asertorycznym (dative plural virile)
asertorycznego (accusative animate masculine singular)
asertoryczny (accusative inanimate masculine singular)
asertoryczną (accusative feminine singular)
asertoryczne (accusative neuter singular)
asertorycznych (accusative plural virile)
asertoryczne (accusative plural)
asertorycznym (instrumental masculine singular)
asertoryczną (feminine instrumental singular)
asertorycznym (instrumental neuter singular)
asertorycznymi (instrumental plural)
asertorycznymi (instrumental plural virile)
asertorycznym (locative masculine singular)
asertorycznej (feminine locative singular)
asertorycznym (locative neuter singular)
asertorycznych (locative plural)
asertorycznych (locative plural virile)

sąd asertoryczny, zdanie asertoryczne


賓詞

/pɐn⁵⁵ t͡sʰiː²¹/

/pɐn⁵⁵ t͡sʰiː²¹/


weryfikacyjny

weryfikacyjny (not comparable, no derived adverb)

weryfikacyjny (masculine nominative singular)
weryfikacyjna (feminine nominative singular)
weryfikacyjne (neuter nominative singular)
weryfikacyjni (nominative plural virile)
weryfikacyjne (nominative plural)
weryfikacyjnego (genitive masculine singular)
weryfikacyjnej (feminine genitive singular)
weryfikacyjnego (genitive neuter singular)
weryfikacyjnych (genitive plural)
weryfikacyjnych (genitive plural virile)
weryfikacyjnemu (dative masculine singular)
weryfikacyjnej (dative feminine singular)
weryfikacyjnemu (dative neuter singular)
weryfikacyjnym (dative plural)
weryfikacyjnym (dative plural virile)
weryfikacyjnego (accusative animate masculine singular)
weryfikacyjny (accusative inanimate masculine singular)
weryfikacyjną (accusative feminine singular)
weryfikacyjne (accusative neuter singular)
weryfikacyjnych (accusative plural virile)
weryfikacyjne (accusative plural)
weryfikacyjnym (instrumental masculine singular)
weryfikacyjną (feminine instrumental singular)
weryfikacyjnym (instrumental neuter singular)
weryfikacyjnymi (instrumental plural)
weryfikacyjnymi (instrumental plural virile)
weryfikacyjnym (locative masculine singular)
weryfikacyjnej (feminine locative singular)
weryfikacyjnym (locative neuter singular)
weryfikacyjnych (locative plural)
weryfikacyjnych (locative plural virile)


конјункција

konjunkcija (romanization)
конјункција (indefinite singular)
конјункции (indefinite plural)
конјункцијата (definite singular unspecified)
конјункциите (definite plural unspecified)
конјункцијава (definite proximal singular)
конјункцииве (definite plural proximal)
конјункцијана (definite distal singular)
конјункциине (definite distal plural)
конјункцијо (singular vocative)
конјункции (plural vocative)

mk-decl-noun-table

конјункцијата

конјункцијава

конјункцијана

конјункциите

конјункцииве

конјункциине


tam đoạn luận

[taːm˧˧ ʔɗwaːn˧˨ʔ lwən˧˨ʔ]

[taːm˧˧ ʔɗwaːŋ˨˩ʔ lwəŋ˨˩ʔ]

[taːm˧˧ ʔɗwaːŋ˨˩˨ l⁽ʷ⁾əŋ˨˩˨]


truthset

truthsets (plural)
truth set (alternative)

(mathematics, logic) A set of all true values


preuve par l'absurde

fr-noun

preuve par l’absurde f (plural preuves par l’absurde)

preuve par l’ absurde (canonical feminine)
preuves par l’absurde (plural)

proof by contradiction
proof by contradiction

reductio ad absurdum
reductio ad absurdum

(mathematics, logic) proof by contradiction, reductio ad absurdum


raisonnement par l'absurde

raisonnement par l’absurde m (plural raisonnements par l’absurde)

raisonnement par l’ absurde (canonical masculine)
raisonnements par l’absurde (plural)


ultratotal

(logic, archaic) That quantifies more than the total quantity.


konjungsi

From Dutch conjunctie, from Old French conjonction, from Latin coniūnctiō (“joining”), from coniungere (“to join”).

(logic) conjunction (the proposition resulting from the combination of two or more propositions using the ∧ operator)


unverity

en-noun

unverity (countable and uncountable, plural unverities)

All and only classically valid arguments are those which preserve verity in the following sense: there is no assignment of verities such that the unverity of the conclusion exceeds the sum of the unverities of the premises.

2013, A. Bottani, Massimiliano Carrara, P. Giaretta, Individuals, Essence and Identity, page 311:

(logic) A value equal to 1 minus the truth value of a statement.


метатеорема

metateorema (romanization)
метатеорема (nominative singular)
метатеоремалар (nominative plural)
метатеореманың (genitive singular)
метатеоремалардың (genitive plural)
метатеоремаға (dative singular)
метатеоремаларға (dative plural)
метатеореманы (accusative singular)
метатеоремаларды (accusative plural)
метатеоремада (locative singular)
метатеоремаларда (locative plural)
метатеоремадан (ablative singular)
метатеоремалардан (ablative plural)
метатеоремамен (instrumental singular)
метатеоремалармен (instrumental plural)

kk-decl-noun

метатеоремалар

метатеореманың

метатеоремалардың

метатеоремаға

метатеоремаларға

метатеореманы

метатеоремаларды

метатеоремада

метатеоремаларда

метатеоремадан

метатеоремалардан

метатеоремамен

метатеоремалармен

Borrowed from Russian метатеорема (metateorema). By surface analysis, мета- (meta-) + теорема (teorema).

surf

Kazakh alphabets#Arabic script
Kazakh alphabets#Cyrillic script
Kazakh alphabets#Latin script


indukcja

indukcja (nominative singular)
indukcje (nominative plural)
indukcji (genitive singular)
indukcji (genitive plural)
indukcyj (archaic genitive plural)
indukcji (dative singular)
indukcjom (dative plural)
indukcję (accusative singular)
indukcje (accusative plural)
indukcją (instrumental singular)
indukcjami (instrumental plural)
indukcji (locative singular)
indukcjach (locative plural)
indukcjo (singular vocative)
indukcje (plural vocative)

Internationalism; compare English induction, French induction, German Induktion, ultimately from Latin inductiō.

(logic) induction (derivation of general principles from specific instances)


contronominale

it-noun

contronominale m (plural contronominali)

From contro- + nominale. First attested in 1965.