oturmak

head

oturmak (third-person singular simple present oturur)

oturur (present singular third-person)
oturmak (infinitive)
oturan (imperfective impersonal participle)
oturmuş (impersonal participle perfective)
oturacak (impersonal participle prospective)
oturduğum (non-prospective participle personal)
oturduğun (non-prospective participle personal)
oturduğu (non-prospective participle personal)
oturduğumuz (non-prospective participle personal)
oturduğunuz (non-prospective participle personal)
oturdukları (non-prospective participle personal)
oturacağım (participle personal prospective)
oturacağın (participle personal prospective)
oturacağı (participle personal prospective)
oturacağımız (participle personal prospective)
oturacağınız (participle personal prospective)
oturacakları (participle personal prospective)
oturma (noun-from-verb)
oturuş (adverbial)
otururum (aorist first-person indicative present singular)
oturursun (aorist indicative present second-person singular)
oturur (aorist indicative present singular third-person)
otururuz (aorist first-person indicative plural present)
oturursunuz (aorist indicative plural present second-person)
otururlar (aorist indicative plural present third-person)
oturuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oturuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oturuyor (imperfective indicative present singular third-person)
oturuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oturuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oturuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oturdum (first-person indicative past perfective singular)
oturdun (indicative past perfective second-person singular)
oturdu (indicative past perfective singular third-person)
oturduk (first-person indicative past perfective plural)
oturdunuz (indicative past perfective plural second-person)
oturdular (indicative past perfective plural third-person)
oturuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oturuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oturuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oturuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oturuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oturuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or oturuyordular (imperfective indicative past plural third-person)
oturacağım (first-person future indicative singular)
oturacaksın (future indicative second-person singular)
oturacak (future indicative singular third-person)
oturacağız (first-person future indicative plural)
oturacaksınız (future indicative plural second-person)
oturacaklar (future indicative plural third-person)
oturmuşum (first-person inferential perfective singular)
oturmuşsun (inferential perfective second-person singular)
oturmuş (inferential perfective singular third-person)
oturmuşuz (first-person inferential perfective plural)
oturmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
oturmuşlar (inferential perfective plural third-person)
otururmuşum (aorist first-person inferential singular)
otururmuşsun (aorist inferential second-person singular)
otururmuş (aorist inferential singular third-person)
otururmuşuz (aorist first-person inferential plural)
otururmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
otururlarmış (or otururmuşlar) (aorist inferential plural third-person)
oturuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oturuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oturuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oturuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oturuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oturuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
otursam (conditional first-person singular)
otursan (conditional second-person singular)
otursa (conditional singular third-person)
otursak (conditional first-person plural)
otursanız (conditional plural second-person)
otursalar (conditional plural third-person)
otursaydım (conditional first-person perfective singular)
otursaydın (conditional perfective second-person singular)
otursaydı (conditional perfective singular third-person)
otursaydık (conditional first-person perfective plural)
otursaydınız (conditional perfective plural second-person)
otursaydılar (conditional perfective plural third-person)
oturayım (first-person optative singular)
oturasın (optative second-person singular)
otura (optative singular third-person)
oturalım (first-person optative plural)
oturasınız (optative plural second-person)
oturalar (optative plural third-person)
oturmaktayım (first-person progressive singular)
oturmaktasın (progressive second-person singular)
oturmakta (progressive singular third-person)
oturmaktayız (first-person plural progressive)
oturmaktasınız (plural progressive second-person)
oturmaktalar (plural progressive third-person)
oturmalıyım (first-person necessitative singular)
oturmalısın (necessitative second-person singular)
oturmalı (necessitative singular third-person)
oturmalıyız (first-person necessitative plural)
oturmalısınız (necessitative plural second-person)
oturmalılar (necessitative plural third-person)
otur (imperative second-person singular)
otursun (imperative singular third-person)
oturun (imperative plural second-person)
otursunlar (imperative plural third-person)
oturur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
oturur musun? (aorist indicative present second-person singular)
oturur mu? (aorist indicative present singular third-person)
oturur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
oturur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
otururlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oturuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oturuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oturuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oturuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oturuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oturuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oturdum mu? (first-person indicative past perfective singular)
oturdun mu? (indicative past perfective second-person singular)
oturdu mu? (indicative past perfective singular third-person)
oturduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
oturdunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
oturdular mı? (indicative past perfective plural third-person)
oturuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oturuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oturuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oturuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oturuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oturuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oturacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oturacak mısın? (future indicative second-person singular)
oturacak mı? (future indicative singular third-person)
oturacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oturacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oturacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oturmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
oturmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
oturmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
oturmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
oturmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
oturmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oturur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
oturur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
oturur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
oturur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
oturur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
otururlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oturuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oturuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oturuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oturuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oturuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oturuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
otursam mı? (conditional first-person singular)
otursan mı? (conditional second-person singular)
otursa mı? (conditional singular third-person)
otursak mı? (conditional first-person plural)
otursanız mı? (conditional plural second-person)
otursalar mı? (conditional plural third-person)
otursa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
otursa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
otursa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
otursa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
otursa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
otursalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oturmakta mıyım? (first-person progressive singular)
oturmakta mısın? (progressive second-person singular)
oturmakta mı? (progressive singular third-person)
oturmakta mıyız? (first-person plural progressive)
oturmakta mısınız? (plural progressive second-person)
oturmaktalar mı? (plural progressive third-person)
oturmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oturmalı mısın? (necessitative second-person singular)
oturmalı mı? (necessitative singular third-person)
oturmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oturmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oturmalılar mı? (necessitative plural third-person)
oturmamak (infinitive negative)
oturmayan (imperfective impersonal negative participle)
oturmamış (impersonal negative participle perfective)
oturmayacak (impersonal negative participle prospective)
oturmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
oturmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
oturmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
oturmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
oturmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
oturmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
oturmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
oturmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
oturmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
oturmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
oturmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
oturmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
oturmama (negative noun-from-verb)
oturmayuş (adverbial negative)
oturmam (aorist first-person indicative present singular)
oturmazsın (aorist indicative present second-person singular)
oturmaz (aorist indicative present singular third-person)
oturmayız (aorist first-person indicative plural present)
oturmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
oturmazlar (aorist indicative plural present third-person)
oturmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
oturmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
oturmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
oturmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
oturmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
oturmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
oturmadım (first-person indicative past perfective singular)
oturmadın (indicative past perfective second-person singular)
oturmadı (indicative past perfective singular third-person)
oturmadık (first-person indicative past perfective plural)
oturmadınız (indicative past perfective plural second-person)
oturmadılar (indicative past perfective plural third-person)
oturmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
oturmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
oturmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
oturmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
oturmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
oturmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
oturmayacağım (first-person future indicative singular)
oturmayacaksın (future indicative second-person singular)
oturmayacak (future indicative singular third-person)
oturmayacağız (first-person future indicative plural)
oturmayacaksınız (future indicative plural second-person)
oturmayacaklar (future indicative plural third-person)
oturmamışım (first-person inferential perfective singular)
oturmamışsın (inferential perfective second-person singular)
oturmamış (inferential perfective singular third-person)
oturmamışız (first-person inferential perfective plural)
oturmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
oturmamışlar (inferential perfective plural third-person)
oturmazmışım (aorist first-person inferential singular)
oturmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
oturmazmış (aorist inferential singular third-person)
oturmazmışız (aorist first-person inferential plural)
oturmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
oturmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
oturmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
oturmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
oturmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
oturmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
oturmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
oturmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
oturmasam (conditional first-person singular)
oturmasan (conditional second-person singular)
oturmasa (conditional singular third-person)
oturmasak (conditional first-person plural)
oturmasanız (conditional plural second-person)
oturmasalar (conditional plural third-person)
oturmasaydım (conditional first-person perfective singular)
oturmasaydın (conditional perfective second-person singular)
oturmasaydı (conditional perfective singular third-person)
oturmasaydık (conditional first-person perfective plural)
oturmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
oturmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
oturmayayım (first-person optative singular)
oturmayasın (optative second-person singular)
oturmaya (optative singular third-person)
oturmayalım (first-person optative plural)
oturmayasınız (optative plural second-person)
oturmayalar (optative plural third-person)
oturmamaktayım (first-person progressive singular)
oturmamaktasın (progressive second-person singular)
oturmamakta (progressive singular third-person)
oturmamaktayız (first-person plural progressive)
oturmamaktasınız (plural progressive second-person)
oturmamaktalar (plural progressive third-person)
oturmamalıyım (first-person necessitative singular)
oturmamalısın (necessitative second-person singular)
oturmamalı (necessitative singular third-person)
oturmamalıyız (first-person necessitative plural)
oturmamalısınız (necessitative plural second-person)
oturmamalılar (necessitative plural third-person)
oturma (imperative second-person singular)
oturmasın (imperative singular third-person)
oturmayın (imperative plural second-person)
oturmasınlar (imperative plural third-person)
oturmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
oturmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
oturmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
oturmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
oturmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
oturmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
oturmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
oturmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
oturmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
oturmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
oturmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
oturmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
oturmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
oturmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
oturmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
oturmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
oturmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
oturmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
oturmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
oturmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
oturmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
oturmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
oturmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
oturmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
oturmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
oturmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
oturmayacak mı? (future indicative singular third-person)
oturmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
oturmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
oturmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
oturmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
oturmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
oturmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
oturmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
oturmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
oturmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
oturmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
oturmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
oturmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
oturmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
oturmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
oturmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
oturmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
oturmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
oturmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
oturmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
oturmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
oturmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
oturmasam mı? (conditional first-person singular)
oturmasan mı? (conditional second-person singular)
oturmasa mı? (conditional singular third-person)
oturmasak mı? (conditional first-person plural)
oturmasanız mı? (conditional plural second-person)
oturmasalar mı? (conditional plural third-person)
oturmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
oturmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
oturmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
oturmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
oturmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
oturmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
oturmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
oturmamakta mısın? (progressive second-person singular)
oturmamakta mı? (progressive singular third-person)
oturmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
oturmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
oturmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
oturmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
oturmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
oturmamalı mı? (necessitative singular third-person)
oturmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
oturmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
oturmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish اوطورمق (oturmak, “to sit, incubate, live, remain”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (otur-, “to sit”), from earlier *oltur-, from Proto-Turkic *ol-tur- (“to sit”), akin to *ol-ur- (“to sit”) both being causative forms of Proto-Turkic *ol- (“to be”). Proto-Turkic *ol(u)-'s relation to Karakhanid [script needed] (olmāq, “to be, become ripe”), and Turkish olmak (“to be, become, happen, exist, be situated”) is not clear, at least the Turkish form is thought to be from Proto-Turkic *bōl- (“to become”). The -/l/- in -/lt/- cluster was lost, compare a similar case in getir- (<*gẹl-tür-).

cog

(intransitive, with dative case) to sit down (on), sit (upon)


ὄφελος

grc-noun

ὄφελος • (óphelos) n (genitive ὀφέλους); third declension

óphelos (romanization)
ὀφέλους (genitive)
τὸ ὄφελος (nominative singular)
τὼ ὀφέλει (dual nominative)
τᾰ̀ ὀφέλη (nominative plural)
τοῦ ὀφέλους (genitive singular)
τοῖν ὀφελοῖν (dual genitive)
τῶν ὀφελῶν (genitive plural)
τῷ ὀφέλει (dative singular)
τοῖν ὀφελοῖν (dative dual)
τοῖς ὀφέλεσῐ (dative plural)
ὀφέλεσῐν (dative plural)
toîs ophélesi (dative plural)
toîs ophélesin (dative plural)
τὸ ὄφελος (accusative singular)
τὼ ὀφέλει (accusative dual)
τᾰ̀ ὀφέλη (accusative plural)
ὄφελος (singular vocative)
ὀφέλει (dual vocative)
ὀφέλη (plural vocative)

Greek: όφελος (ófelos)

From Proto-Hellenic *opʰelos, from Proto-Indo-European *h₃bʰel- (whence also ὀφείλω (opheílō)). Cognates include Old Armenian աւելի (aweli, “more”), յաւելում (yawelum, “I add”).

(governs the dative) help against something


saymak

head

saymak (third-person singular simple present sayar)

sayar (present singular third-person)
saymak (infinitive)
sayan (imperfective impersonal participle)
saymış (impersonal participle perfective)
sayacak (impersonal participle prospective)
saydığım (non-prospective participle personal)
saydığın (non-prospective participle personal)
saydığı (non-prospective participle personal)
saydığımız (non-prospective participle personal)
saydığınız (non-prospective participle personal)
saydıkları (non-prospective participle personal)
sayacağım (participle personal prospective)
sayacağın (participle personal prospective)
sayacağı (participle personal prospective)
sayacağımız (participle personal prospective)
sayacağınız (participle personal prospective)
sayacakları (participle personal prospective)
sayma (noun-from-verb)
sayış (adverbial)
sayarım (aorist first-person indicative present singular)
sayarsın (aorist indicative present second-person singular)
sayar (aorist indicative present singular third-person)
sayarız (aorist first-person indicative plural present)
sayarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sayarlar (aorist indicative plural present third-person)
sayıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sayıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sayıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sayıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sayıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sayıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saydım (first-person indicative past perfective singular)
saydın (indicative past perfective second-person singular)
saydı (indicative past perfective singular third-person)
saydık (first-person indicative past perfective plural)
saydınız (indicative past perfective plural second-person)
saydılar (indicative past perfective plural third-person)
sayıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sayıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sayıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sayıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sayıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sayıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sayıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sayacağım (first-person future indicative singular)
sayacaksın (future indicative second-person singular)
sayacak (future indicative singular third-person)
sayacağız (first-person future indicative plural)
sayacaksınız (future indicative plural second-person)
sayacaklar (future indicative plural third-person)
saymışım (first-person inferential perfective singular)
saymışsın (inferential perfective second-person singular)
saymış (inferential perfective singular third-person)
saymışız (first-person inferential perfective plural)
saymışsınız (inferential perfective plural second-person)
saymışlar (inferential perfective plural third-person)
sayarmışım (aorist first-person inferential singular)
sayarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sayarmış (aorist inferential singular third-person)
sayarmışız (aorist first-person inferential plural)
sayarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sayarlarmış (or sayarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
sayıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sayıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sayıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sayıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sayıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sayıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saysam (conditional first-person singular)
saysan (conditional second-person singular)
saysa (conditional singular third-person)
saysak (conditional first-person plural)
saysanız (conditional plural second-person)
saysalar (conditional plural third-person)
saysaydım (conditional first-person perfective singular)
saysaydın (conditional perfective second-person singular)
saysaydı (conditional perfective singular third-person)
saysaydık (conditional first-person perfective plural)
saysaydınız (conditional perfective plural second-person)
saysaydılar (conditional perfective plural third-person)
sayayım (first-person optative singular)
sayasın (optative second-person singular)
saya (optative singular third-person)
sayalım (first-person optative plural)
sayasınız (optative plural second-person)
sayalar (optative plural third-person)
saymaktayım (first-person progressive singular)
saymaktasın (progressive second-person singular)
saymakta (progressive singular third-person)
saymaktayız (first-person plural progressive)
saymaktasınız (plural progressive second-person)
saymaktalar (plural progressive third-person)
saymalıyım (first-person necessitative singular)
saymalısın (necessitative second-person singular)
saymalı (necessitative singular third-person)
saymalıyız (first-person necessitative plural)
saymalısınız (necessitative plural second-person)
saymalılar (necessitative plural third-person)
say (imperative second-person singular)
saysın (imperative singular third-person)
sayın (imperative plural second-person)
saysınlar (imperative plural third-person)
sayar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sayar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sayar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sayar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sayar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sayarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sayıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sayıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sayıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sayıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sayıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sayıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saydım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saydın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saydı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saydık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saydınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saydılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sayıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sayıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sayıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sayıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sayıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sayıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sayacak mı? (future indicative singular third-person)
sayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
saymış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saymış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saymış mı? (inferential perfective singular third-person)
saymış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saymış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saymışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sayar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sayar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sayar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sayar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sayar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sayarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sayıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sayıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sayıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sayıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sayıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sayıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saysam mı? (conditional first-person singular)
saysan mı? (conditional second-person singular)
saysa mı? (conditional singular third-person)
saysak mı? (conditional first-person plural)
saysanız mı? (conditional plural second-person)
saysalar mı? (conditional plural third-person)
saysa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saysa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saysa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saysa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saysa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saysalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saymakta mıyım? (first-person progressive singular)
saymakta mısın? (progressive second-person singular)
saymakta mı? (progressive singular third-person)
saymakta mıyız? (first-person plural progressive)
saymakta mısınız? (plural progressive second-person)
saymaktalar mı? (plural progressive third-person)
saymalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saymalı mısın? (necessitative second-person singular)
saymalı mı? (necessitative singular third-person)
saymalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saymalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saymalılar mı? (necessitative plural third-person)
saymamak (infinitive negative)
saymayan (imperfective impersonal negative participle)
saymamış (impersonal negative participle perfective)
saymayacak (impersonal negative participle prospective)
saymadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
saymadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
saymadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
saymadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
saymadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
saymadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
saymayacağım (first-person negative participle prospective singular)
saymayacağın (negative participle prospective second-person singular)
saymayacağı (negative participle prospective singular third-person)
saymayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
saymayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
saymayacakları (negative participle plural prospective third-person)
saymama (negative noun-from-verb)
saymayış (adverbial negative)
saymam (aorist first-person indicative present singular)
saymazsın (aorist indicative present second-person singular)
saymaz (aorist indicative present singular third-person)
saymayız (aorist first-person indicative plural present)
saymazsınız (aorist indicative plural present second-person)
saymazlar (aorist indicative plural present third-person)
saymıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
saymıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
saymıyor (imperfective indicative present singular third-person)
saymıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
saymıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
saymıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
saymadım (first-person indicative past perfective singular)
saymadın (indicative past perfective second-person singular)
saymadı (indicative past perfective singular third-person)
saymadık (first-person indicative past perfective plural)
saymadınız (indicative past perfective plural second-person)
saymadılar (indicative past perfective plural third-person)
saymıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
saymıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
saymıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
saymıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
saymıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
saymıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
saymayacağım (first-person future indicative singular)
saymayacaksın (future indicative second-person singular)
saymayacak (future indicative singular third-person)
saymayacağız (first-person future indicative plural)
saymayacaksınız (future indicative plural second-person)
saymayacaklar (future indicative plural third-person)
saymamışım (first-person inferential perfective singular)
saymamışsın (inferential perfective second-person singular)
saymamış (inferential perfective singular third-person)
saymamışız (first-person inferential perfective plural)
saymamışsınız (inferential perfective plural second-person)
saymamışlar (inferential perfective plural third-person)
saymazmışım (aorist first-person inferential singular)
saymazmışsın (aorist inferential second-person singular)
saymazmış (aorist inferential singular third-person)
saymazmışız (aorist first-person inferential plural)
saymazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
saymazlarmış (aorist inferential plural third-person)
saymıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
saymıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
saymıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
saymıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
saymıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
saymıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
saymasam (conditional first-person singular)
saymasan (conditional second-person singular)
saymasa (conditional singular third-person)
saymasak (conditional first-person plural)
saymasanız (conditional plural second-person)
saymasalar (conditional plural third-person)
saymasaydım (conditional first-person perfective singular)
saymasaydın (conditional perfective second-person singular)
saymasaydı (conditional perfective singular third-person)
saymasaydık (conditional first-person perfective plural)
saymasaydınız (conditional perfective plural second-person)
saymasaydılar (conditional perfective plural third-person)
saymayayım (first-person optative singular)
saymayasın (optative second-person singular)
saymaya (optative singular third-person)
saymayalım (first-person optative plural)
saymayasınız (optative plural second-person)
saymayalar (optative plural third-person)
saymamaktayım (first-person progressive singular)
saymamaktasın (progressive second-person singular)
saymamakta (progressive singular third-person)
saymamaktayız (first-person plural progressive)
saymamaktasınız (plural progressive second-person)
saymamaktalar (plural progressive third-person)
saymamalıyım (first-person necessitative singular)
saymamalısın (necessitative second-person singular)
saymamalı (necessitative singular third-person)
saymamalıyız (first-person necessitative plural)
saymamalısınız (necessitative plural second-person)
saymamalılar (necessitative plural third-person)
sayma (imperative second-person singular)
saymasın (imperative singular third-person)
saymayın (imperative plural second-person)
saymasınlar (imperative plural third-person)
saymaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
saymaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
saymaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
saymaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
saymaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
saymazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
saymıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
saymıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
saymıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
saymıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
saymıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
saymıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
saymadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
saymadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
saymadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
saymadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
saymadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
saymadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
saymıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
saymıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
saymıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
saymıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
saymıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
saymıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
saymayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
saymayacak mısın? (future indicative second-person singular)
saymayacak mı? (future indicative singular third-person)
saymayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
saymayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
saymayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
saymamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
saymamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
saymamış mı? (inferential perfective singular third-person)
saymamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
saymamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
saymamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
saymaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
saymaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
saymaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
saymaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
saymaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
saymazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
saymıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
saymıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
saymıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
saymıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
saymıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
saymıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
saymasam mı? (conditional first-person singular)
saymasan mı? (conditional second-person singular)
saymasa mı? (conditional singular third-person)
saymasak mı? (conditional first-person plural)
saymasanız mı? (conditional plural second-person)
saymasalar mı? (conditional plural third-person)
saymasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
saymasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
saymasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
saymasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
saymasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
saymasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
saymamakta mıyım? (first-person progressive singular)
saymamakta mısın? (progressive second-person singular)
saymamakta mı? (progressive singular third-person)
saymamakta mıyız? (first-person plural progressive)
saymamakta mısınız? (plural progressive second-person)
saymamaktalar mı? (plural progressive third-person)
saymamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
saymamalı mısın? (necessitative second-person singular)
saymamalı mı? (necessitative singular third-person)
saymamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
saymamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
saymamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish صایمق (saymak, “to count, take into account, consider, respect, value, deem, suppose”), from Proto-Turkic *sā(j)- (“to count, to consider”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (sa-, “to count, consider, suppose”), Azerbaijani saymaq (“to count, consider”), Chuvash сума (suma, “to count, consider, honor, respect, read”), Turkmen saýmak (“to think, assume, suppose, consider”), Yakut аах (aaq, “to read, count, consider”).

cog

(intransitive, with dative) to pay so much money for, to overpay


kalmak

head

kalmak (third-person singular simple present kalır)

kalır (present singular third-person)
kalmak (infinitive)
kalan (imperfective impersonal participle)
kalmış (impersonal participle perfective)
kalacak (impersonal participle prospective)
kaldığım (non-prospective participle personal)
kaldığın (non-prospective participle personal)
kaldığı (non-prospective participle personal)
kaldığımız (non-prospective participle personal)
kaldığınız (non-prospective participle personal)
kaldıkları (non-prospective participle personal)
kalacağım (participle personal prospective)
kalacağın (participle personal prospective)
kalacağı (participle personal prospective)
kalacağımız (participle personal prospective)
kalacağınız (participle personal prospective)
kalacakları (participle personal prospective)
kalma (noun-from-verb)
kalış (adverbial)
kalırım (aorist first-person indicative present singular)
kalırsın (aorist indicative present second-person singular)
kalır (aorist indicative present singular third-person)
kalırız (aorist first-person indicative plural present)
kalırsınız (aorist indicative plural present second-person)
kalırlar (aorist indicative plural present third-person)
kalıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kaldım (first-person indicative past perfective singular)
kaldın (indicative past perfective second-person singular)
kaldı (indicative past perfective singular third-person)
kaldık (first-person indicative past perfective plural)
kaldınız (indicative past perfective plural second-person)
kaldılar (indicative past perfective plural third-person)
kalıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kalıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kalacağım (first-person future indicative singular)
kalacaksın (future indicative second-person singular)
kalacak (future indicative singular third-person)
kalacağız (first-person future indicative plural)
kalacaksınız (future indicative plural second-person)
kalacaklar (future indicative plural third-person)
kalmışım (first-person inferential perfective singular)
kalmışsın (inferential perfective second-person singular)
kalmış (inferential perfective singular third-person)
kalmışız (first-person inferential perfective plural)
kalmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kalmışlar (inferential perfective plural third-person)
kalırmışım (aorist first-person inferential singular)
kalırmışsın (aorist inferential second-person singular)
kalırmış (aorist inferential singular third-person)
kalırmışız (aorist first-person inferential plural)
kalırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kalırlarmış (or kalırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
kalıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalsam (conditional first-person singular)
kalsan (conditional second-person singular)
kalsa (conditional singular third-person)
kalsak (conditional first-person plural)
kalsanız (conditional plural second-person)
kalsalar (conditional plural third-person)
kalsaydım (conditional first-person perfective singular)
kalsaydın (conditional perfective second-person singular)
kalsaydı (conditional perfective singular third-person)
kalsaydık (conditional first-person perfective plural)
kalsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kalsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kalayım (first-person optative singular)
kalasın (optative second-person singular)
kala (optative singular third-person)
kalalım (first-person optative plural)
kalasınız (optative plural second-person)
kalalar (optative plural third-person)
kalmaktayım (first-person progressive singular)
kalmaktasın (progressive second-person singular)
kalmakta (progressive singular third-person)
kalmaktayız (first-person plural progressive)
kalmaktasınız (plural progressive second-person)
kalmaktalar (plural progressive third-person)
kalmalıyım (first-person necessitative singular)
kalmalısın (necessitative second-person singular)
kalmalı (necessitative singular third-person)
kalmalıyız (first-person necessitative plural)
kalmalısınız (necessitative plural second-person)
kalmalılar (necessitative plural third-person)
kal (imperative second-person singular)
kalsın (imperative singular third-person)
kalın (imperative plural second-person)
kalsınlar (imperative plural third-person)
kalır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kalır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kalır mı? (aorist indicative present singular third-person)
kalır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kalır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kalırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kalıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kaldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kaldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kaldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kaldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kaldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kaldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kalıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kalacak mısın? (future indicative second-person singular)
kalacak mı? (future indicative singular third-person)
kalacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kalacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kalacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kalmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kalmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kalmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kalmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kalmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kalmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kalır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kalır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kalır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kalır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kalır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kalırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kalıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalsam mı? (conditional first-person singular)
kalsan mı? (conditional second-person singular)
kalsa mı? (conditional singular third-person)
kalsak mı? (conditional first-person plural)
kalsanız mı? (conditional plural second-person)
kalsalar mı? (conditional plural third-person)
kalsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kalsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kalsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kalsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kalsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kalsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kalmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kalmakta mısın? (progressive second-person singular)
kalmakta mı? (progressive singular third-person)
kalmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kalmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kalmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kalmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kalmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kalmalı mı? (necessitative singular third-person)
kalmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kalmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kalmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kalmamak (infinitive negative)
kalmayan (imperfective impersonal negative participle)
kalmamış (impersonal negative participle perfective)
kalmayacak (impersonal negative participle prospective)
kalmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kalmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kalmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kalmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kalmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kalmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kalmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kalmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kalmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kalmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kalmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kalmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kalmama (negative noun-from-verb)
kalmayış (adverbial negative)
kalmam (aorist first-person indicative present singular)
kalmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kalmaz (aorist indicative present singular third-person)
kalmayız (aorist first-person indicative plural present)
kalmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kalmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kalmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kalmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kalmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kalmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kalmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kalmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kalmadım (first-person indicative past perfective singular)
kalmadın (indicative past perfective second-person singular)
kalmadı (indicative past perfective singular third-person)
kalmadık (first-person indicative past perfective plural)
kalmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kalmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kalmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kalmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kalmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kalmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kalmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kalmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kalmayacağım (first-person future indicative singular)
kalmayacaksın (future indicative second-person singular)
kalmayacak (future indicative singular third-person)
kalmayacağız (first-person future indicative plural)
kalmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kalmayacaklar (future indicative plural third-person)
kalmamışım (first-person inferential perfective singular)
kalmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kalmamış (inferential perfective singular third-person)
kalmamışız (first-person inferential perfective plural)
kalmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kalmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kalmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kalmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kalmazmış (aorist inferential singular third-person)
kalmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kalmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kalmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kalmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kalmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kalmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kalmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kalmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kalmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kalmasam (conditional first-person singular)
kalmasan (conditional second-person singular)
kalmasa (conditional singular third-person)
kalmasak (conditional first-person plural)
kalmasanız (conditional plural second-person)
kalmasalar (conditional plural third-person)
kalmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kalmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kalmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kalmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kalmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kalmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kalmayayım (first-person optative singular)
kalmayasın (optative second-person singular)
kalmaya (optative singular third-person)
kalmayalım (first-person optative plural)
kalmayasınız (optative plural second-person)
kalmayalar (optative plural third-person)
kalmamaktayım (first-person progressive singular)
kalmamaktasın (progressive second-person singular)
kalmamakta (progressive singular third-person)
kalmamaktayız (first-person plural progressive)
kalmamaktasınız (plural progressive second-person)
kalmamaktalar (plural progressive third-person)
kalmamalıyım (first-person necessitative singular)
kalmamalısın (necessitative second-person singular)
kalmamalı (necessitative singular third-person)
kalmamalıyız (first-person necessitative plural)
kalmamalısınız (necessitative plural second-person)
kalmamalılar (necessitative plural third-person)
kalma (imperative second-person singular)
kalmasın (imperative singular third-person)
kalmayın (imperative plural second-person)
kalmasınlar (imperative plural third-person)
kalmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kalmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kalmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kalmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kalmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kalmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kalmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kalmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kalmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kalmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kalmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kalmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kalmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kalmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kalmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kalmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kalmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kalmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kalmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kalmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kalmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kalmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kalmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kalmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kalmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kalmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kalmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kalmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kalmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kalmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kalmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kalmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kalmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kalmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kalmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kalmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kalmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kalmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kalmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kalmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kalmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kalmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kalmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kalmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kalmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kalmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kalmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kalmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kalmasam mı? (conditional first-person singular)
kalmasan mı? (conditional second-person singular)
kalmasa mı? (conditional singular third-person)
kalmasak mı? (conditional first-person plural)
kalmasanız mı? (conditional plural second-person)
kalmasalar mı? (conditional plural third-person)
kalmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kalmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kalmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kalmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kalmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kalmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kalmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kalmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kalmamakta mı? (progressive singular third-person)
kalmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kalmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kalmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kalmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kalmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kalmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kalmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kalmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kalmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish قالمق (qalmaq, “to halt, cease moving, remain, remain behind, be left, to wait, to be deficient”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (qalmaq, “to remain”), from Proto-Turkic *kiāl-mak (“to stay behind, remain”). Cognate with Old Turkic 𐰴𐰞 (qal-, “to be left (behind)”), Old Uyghur qʾlmʾq (qalmaq, “to remain”), Karakhanid قَلْماقْ (qalmāq, “to remain”).

cog

(intransitive, with dative case) to be postponed to


girmek

head

girmek (third-person singular simple present girer)

girer (present singular third-person)
girmek (infinitive)
giren (imperfective impersonal participle)
girmiş (impersonal participle perfective)
girecek (impersonal participle prospective)
girdiğim (non-prospective participle personal)
girdiğin (non-prospective participle personal)
girdiği (non-prospective participle personal)
girdiğimiz (non-prospective participle personal)
girdiğiniz (non-prospective participle personal)
girdikleri (non-prospective participle personal)
gireceğim (participle personal prospective)
gireceğin (participle personal prospective)
gireceği (participle personal prospective)
gireceğimiz (participle personal prospective)
gireceğiniz (participle personal prospective)
girecekleri (participle personal prospective)
girme (noun-from-verb)
giriş (adverbial)
girerim (aorist first-person indicative present singular)
girersin (aorist indicative present second-person singular)
girer (aorist indicative present singular third-person)
gireriz (aorist first-person indicative plural present)
girersiniz (aorist indicative plural present second-person)
girerler (aorist indicative plural present third-person)
giriyorum (first-person imperfective indicative present singular)
giriyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
giriyor (imperfective indicative present singular third-person)
giriyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
giriyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
giriyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
girdim (first-person indicative past perfective singular)
girdin (indicative past perfective second-person singular)
girdi (indicative past perfective singular third-person)
girdik (first-person indicative past perfective plural)
girdiniz (indicative past perfective plural second-person)
girdiler (indicative past perfective plural third-person)
giriyordum (first-person imperfective indicative past singular)
giriyordun (imperfective indicative past second-person singular)
giriyordu (imperfective indicative past singular third-person)
giriyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
giriyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
giriyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or giriyordular (imperfective indicative past plural third-person)
gireceğim (first-person future indicative singular)
gireceksin (future indicative second-person singular)
girecek (future indicative singular third-person)
gireceğiz (first-person future indicative plural)
gireceksiniz (future indicative plural second-person)
girecekler (future indicative plural third-person)
girmişim (first-person inferential perfective singular)
girmişsin (inferential perfective second-person singular)
girmiş (inferential perfective singular third-person)
girmişiz (first-person inferential perfective plural)
girmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
girmişler (inferential perfective plural third-person)
girermişim (aorist first-person inferential singular)
girermişsin (aorist inferential second-person singular)
girermiş (aorist inferential singular third-person)
girermişiz (aorist first-person inferential plural)
girermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
girerlermiş (or girermişlar) (aorist inferential plural third-person)
giriyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
giriyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
giriyormuş (imperfective inferential singular third-person)
giriyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
giriyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
giriyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
girsem (conditional first-person singular)
girsen (conditional second-person singular)
girse (conditional singular third-person)
girsek (conditional first-person plural)
girseniz (conditional plural second-person)
girseler (conditional plural third-person)
girseydim (conditional first-person perfective singular)
girseydin (conditional perfective second-person singular)
girseydi (conditional perfective singular third-person)
girseydik (conditional first-person perfective plural)
girseydiniz (conditional perfective plural second-person)
girseydiler (conditional perfective plural third-person)
gireyim (first-person optative singular)
giresin (optative second-person singular)
gire (optative singular third-person)
girelim (first-person optative plural)
giresiniz (optative plural second-person)
gireler (optative plural third-person)
girmekteyim (first-person progressive singular)
girmektesin (progressive second-person singular)
girmekte (progressive singular third-person)
girmekteyiz (first-person plural progressive)
girmektesiniz (plural progressive second-person)
girmekteler (plural progressive third-person)
girmeliyim (first-person necessitative singular)
girmelisin (necessitative second-person singular)
girmeli (necessitative singular third-person)
girmeliyiz (first-person necessitative plural)
girmelisiniz (necessitative plural second-person)
girmeliler (necessitative plural third-person)
gir (imperative second-person singular)
girsin (imperative singular third-person)
girin (imperative plural second-person)
girsinler (imperative plural third-person)
girer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
girer misin? (aorist indicative present second-person singular)
girer mi? (aorist indicative present singular third-person)
girer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
girer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
girerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
giriyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
giriyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
giriyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
giriyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
giriyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
giriyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
girdim mi? (first-person indicative past perfective singular)
girdin mi? (indicative past perfective second-person singular)
girdi mi? (indicative past perfective singular third-person)
girdik mi? (first-person indicative past perfective plural)
girdiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
girdiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
giriyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
giriyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
giriyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
giriyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
giriyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
giriyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
girecek miyim? (first-person future indicative singular)
girecek misin? (future indicative second-person singular)
girecek mi? (future indicative singular third-person)
girecek miyiz? (first-person future indicative plural)
girecek misiniz? (future indicative plural second-person)
girecekler mi? (future indicative plural third-person)
girmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
girmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
girmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
girmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
girmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
girmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
girer miymişim? (aorist first-person inferential singular)
girer miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
girer miymiş? (aorist inferential singular third-person)
girer miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
girer miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
girerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
giriyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
giriyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
giriyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
giriyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
giriyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
giriyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
girsem mi? (conditional first-person singular)
girsen mi? (conditional second-person singular)
girse mi? (conditional singular third-person)
girsek mi? (conditional first-person plural)
girseniz mi? (conditional plural second-person)
girseler mi? (conditional plural third-person)
girse miydim? (conditional first-person perfective singular)
girse miydin? (conditional perfective second-person singular)
girse miydi? (conditional perfective singular third-person)
girse miydik? (conditional first-person perfective plural)
girse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
girseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
girmekte miyim? (first-person progressive singular)
girmekte misin? (progressive second-person singular)
girmekte mi? (progressive singular third-person)
girmekte miyiz? (first-person plural progressive)
girmekte misiniz? (plural progressive second-person)
girmekteler mi? (plural progressive third-person)
girmeli miyim? (first-person necessitative singular)
girmeli misin? (necessitative second-person singular)
girmeli mi? (necessitative singular third-person)
girmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
girmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
girmeliler mi? (necessitative plural third-person)
girmemek (infinitive negative)
girmeyen (imperfective impersonal negative participle)
girmemiş (impersonal negative participle perfective)
girmeyecek (impersonal negative participle prospective)
girmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
girmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
girmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
girmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
girmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
girmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
girmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
girmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
girmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
girmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
girmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
girmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
girmeme (negative noun-from-verb)
girmeyiş (adverbial negative)
girmem (aorist first-person indicative present singular)
girmezsin (aorist indicative present second-person singular)
girmez (aorist indicative present singular third-person)
girmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
girmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
girmezler (aorist indicative plural present third-person)
girmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
girmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
girmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
girmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
girmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
girmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
girmedim (first-person indicative past perfective singular)
girmedin (indicative past perfective second-person singular)
girmedi (indicative past perfective singular third-person)
girmedik (first-person indicative past perfective plural)
girmediniz (indicative past perfective plural second-person)
girmediler (indicative past perfective plural third-person)
girmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
girmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
girmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
girmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
girmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
girmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
girmeyeceğim (first-person future indicative singular)
girmeyeceksin (future indicative second-person singular)
girmeyecek (future indicative singular third-person)
girmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
girmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
girmeyecekler (future indicative plural third-person)
girmemişim (first-person inferential perfective singular)
girmemişsin (inferential perfective second-person singular)
girmemiş (inferential perfective singular third-person)
girmemişiz (first-person inferential perfective plural)
girmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
girmemişler (inferential perfective plural third-person)
girmezmişim (aorist first-person inferential singular)
girmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
girmezmiş (aorist inferential singular third-person)
girmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
girmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
girmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
girmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
girmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
girmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
girmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
girmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
girmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
girmesem (conditional first-person singular)
girmesen (conditional second-person singular)
girmese (conditional singular third-person)
girmesek (conditional first-person plural)
girmeseniz (conditional plural second-person)
girmeseler (conditional plural third-person)
girmeseydim (conditional first-person perfective singular)
girmeseydin (conditional perfective second-person singular)
girmeseydi (conditional perfective singular third-person)
girmeseydik (conditional first-person perfective plural)
girmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
girmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
girmeyeyim (first-person optative singular)
girmeyesin (optative second-person singular)
girmeye (optative singular third-person)
girmeyelim (first-person optative plural)
girmeyesiniz (optative plural second-person)
girmeyeler (optative plural third-person)
girmemekteyim (first-person progressive singular)
girmemektesin (progressive second-person singular)
girmemekte (progressive singular third-person)
girmemekteyiz (first-person plural progressive)
girmemektesiniz (plural progressive second-person)
girmemekteler (plural progressive third-person)
girmemeliyim (first-person necessitative singular)
girmemelisin (necessitative second-person singular)
girmemeli (necessitative singular third-person)
girmemeliyiz (first-person necessitative plural)
girmemelisiniz (necessitative plural second-person)
girmemeliler (necessitative plural third-person)
girme (imperative second-person singular)
girmesin (imperative singular third-person)
girmeyin (imperative plural second-person)
girmesinler (imperative plural third-person)
girmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
girmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
girmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
girmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
girmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
girmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
girmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
girmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
girmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
girmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
girmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
girmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
girmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
girmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
girmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
girmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
girmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
girmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
girmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
girmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
girmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
girmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
girmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
girmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
girmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
girmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
girmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
girmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
girmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
girmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
girmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
girmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
girmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
girmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
girmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
girmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
girmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
girmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
girmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
girmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
girmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
girmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
girmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
girmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
girmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
girmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
girmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
girmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
girmesem mi? (conditional first-person singular)
girmesen mi? (conditional second-person singular)
girmese mi? (conditional singular third-person)
girmesek mi? (conditional first-person plural)
girmeseniz mi? (conditional plural second-person)
girmeseler mi? (conditional plural third-person)
girmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
girmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
girmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
girmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
girmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
girmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
girmemekte miyim? (first-person progressive singular)
girmemekte misin? (progressive second-person singular)
girmemekte mi? (progressive singular third-person)
girmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
girmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
girmemekteler mi? (plural progressive third-person)
girmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
girmemeli misin? (necessitative second-person singular)
girmemeli mi? (necessitative singular third-person)
girmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
girmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
girmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish گیرمك (girmek), Proto-Turkic *kīr- (“to enter”).

Odaya hızla girdim.

Mermi küçük deliğe kolayca girdi.

The bullet went in the tiny hole easily.

Havuza girecek misin?

sınava girmek

Akşam namazı vakti girdi.

(intransitive) (a season, time &c.) to arrive