güvenmek

head

güvenmek (third-person singular simple present güvenür)

güvenür (present singular third-person)
güvenmek (infinitive)
güvenen (imperfective impersonal participle)
güvenmiş (impersonal participle perfective)
güvenecek (impersonal participle prospective)
güvendiğim (non-prospective participle personal)
güvendiğin (non-prospective participle personal)
güvendiği (non-prospective participle personal)
güvendiğimiz (non-prospective participle personal)
güvendiğiniz (non-prospective participle personal)
güvendikleri (non-prospective participle personal)
güveneceğim (participle personal prospective)
güveneceğin (participle personal prospective)
güveneceği (participle personal prospective)
güveneceğimiz (participle personal prospective)
güveneceğiniz (participle personal prospective)
güvenecekleri (participle personal prospective)
güvenme (noun-from-verb)
güveniş (adverbial)
güvenirim (aorist first-person indicative present singular)
güvenirsin (aorist indicative present second-person singular)
güvenir (aorist indicative present singular third-person)
güveniriz (aorist first-person indicative plural present)
güvenirsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güvenirler (aorist indicative plural present third-person)
güveniyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güveniyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güveniyor (imperfective indicative present singular third-person)
güveniyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güveniyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güveniyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güvendim (first-person indicative past perfective singular)
güvendin (indicative past perfective second-person singular)
güvendi (indicative past perfective singular third-person)
güvendik (first-person indicative past perfective plural)
güvendiniz (indicative past perfective plural second-person)
güvendiler (indicative past perfective plural third-person)
güveniyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güveniyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güveniyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güveniyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güveniyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güveniyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or güveniyordular (imperfective indicative past plural third-person)
güveneceğim (first-person future indicative singular)
güveneceksin (future indicative second-person singular)
güvenecek (future indicative singular third-person)
güveneceğiz (first-person future indicative plural)
güveneceksiniz (future indicative plural second-person)
güvenecekler (future indicative plural third-person)
güvenmişim (first-person inferential perfective singular)
güvenmişsin (inferential perfective second-person singular)
güvenmiş (inferential perfective singular third-person)
güvenmişiz (first-person inferential perfective plural)
güvenmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güvenmişler (inferential perfective plural third-person)
güvenirmişim (aorist first-person inferential singular)
güvenirmişsin (aorist inferential second-person singular)
güvenirmiş (aorist inferential singular third-person)
güvenirmişiz (aorist first-person inferential plural)
güvenirmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güvenirlermiş (or güvenirmişlar) (aorist inferential plural third-person)
güveniyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güveniyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güveniyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güveniyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güveniyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güveniyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güvensem (conditional first-person singular)
güvensen (conditional second-person singular)
güvense (conditional singular third-person)
güvensek (conditional first-person plural)
güvenseniz (conditional plural second-person)
güvenseler (conditional plural third-person)
güvenseydim (conditional first-person perfective singular)
güvenseydin (conditional perfective second-person singular)
güvenseydi (conditional perfective singular third-person)
güvenseydik (conditional first-person perfective plural)
güvenseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güvenseydiler (conditional perfective plural third-person)
güveneyim (first-person optative singular)
güvenesin (optative second-person singular)
güvene (optative singular third-person)
güvenelim (first-person optative plural)
güvenesiniz (optative plural second-person)
güveneler (optative plural third-person)
güvenmekteyim (first-person progressive singular)
güvenmektesin (progressive second-person singular)
güvenmekte (progressive singular third-person)
güvenmekteyiz (first-person plural progressive)
güvenmektesiniz (plural progressive second-person)
güvenmekteler (plural progressive third-person)
güvenmeliyim (first-person necessitative singular)
güvenmelisin (necessitative second-person singular)
güvenmeli (necessitative singular third-person)
güvenmeliyiz (first-person necessitative plural)
güvenmelisiniz (necessitative plural second-person)
güvenmeliler (necessitative plural third-person)
güven (imperative second-person singular)
güvensin (imperative singular third-person)
güvenin (imperative plural second-person)
güvensinler (imperative plural third-person)
güvenir miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güvenir misin? (aorist indicative present second-person singular)
güvenir mi? (aorist indicative present singular third-person)
güvenir miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güvenir misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güvenirler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güveniyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güveniyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güveniyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güveniyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güveniyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güveniyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güvendim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güvendin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güvendi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güvendik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güvendiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güvendiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güveniyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güveniyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güveniyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güveniyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güveniyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güveniyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güvenecek miyim? (first-person future indicative singular)
güvenecek misin? (future indicative second-person singular)
güvenecek mi? (future indicative singular third-person)
güvenecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güvenecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güvenecekler mi? (future indicative plural third-person)
güvenmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güvenmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güvenmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güvenmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güvenmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güvenmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güvenir miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güvenir miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güvenir miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güvenir miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güvenir miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güvenirler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güveniyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güveniyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güveniyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güveniyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güveniyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güveniyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güvensem mi? (conditional first-person singular)
güvensen mi? (conditional second-person singular)
güvense mi? (conditional singular third-person)
güvensek mi? (conditional first-person plural)
güvenseniz mi? (conditional plural second-person)
güvenseler mi? (conditional plural third-person)
güvense miydim? (conditional first-person perfective singular)
güvense miydin? (conditional perfective second-person singular)
güvense miydi? (conditional perfective singular third-person)
güvense miydik? (conditional first-person perfective plural)
güvense miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güvenseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güvenmekte miyim? (first-person progressive singular)
güvenmekte misin? (progressive second-person singular)
güvenmekte mi? (progressive singular third-person)
güvenmekte miyiz? (first-person plural progressive)
güvenmekte misiniz? (plural progressive second-person)
güvenmekteler mi? (plural progressive third-person)
güvenmeli miyim? (first-person necessitative singular)
güvenmeli misin? (necessitative second-person singular)
güvenmeli mi? (necessitative singular third-person)
güvenmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güvenmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güvenmeliler mi? (necessitative plural third-person)
güvenmemek (infinitive negative)
güvenmeyen (imperfective impersonal negative participle)
güvenmemiş (impersonal negative participle perfective)
güvenmeyecek (impersonal negative participle prospective)
güvenmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
güvenmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
güvenmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
güvenmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
güvenmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
güvenmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
güvenmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
güvenmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
güvenmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
güvenmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
güvenmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
güvenmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
güvenmeme (negative noun-from-verb)
güvenmeyiş (adverbial negative)
güvenmem (aorist first-person indicative present singular)
güvenmezsin (aorist indicative present second-person singular)
güvenmez (aorist indicative present singular third-person)
güvenmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
güvenmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
güvenmezler (aorist indicative plural present third-person)
güvenmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
güvenmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
güvenmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
güvenmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
güvenmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
güvenmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
güvenmedim (first-person indicative past perfective singular)
güvenmedin (indicative past perfective second-person singular)
güvenmedi (indicative past perfective singular third-person)
güvenmedik (first-person indicative past perfective plural)
güvenmediniz (indicative past perfective plural second-person)
güvenmediler (indicative past perfective plural third-person)
güvenmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
güvenmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
güvenmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
güvenmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
güvenmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
güvenmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
güvenmeyeceğim (first-person future indicative singular)
güvenmeyeceksin (future indicative second-person singular)
güvenmeyecek (future indicative singular third-person)
güvenmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
güvenmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
güvenmeyecekler (future indicative plural third-person)
güvenmemişim (first-person inferential perfective singular)
güvenmemişsin (inferential perfective second-person singular)
güvenmemiş (inferential perfective singular third-person)
güvenmemişiz (first-person inferential perfective plural)
güvenmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
güvenmemişler (inferential perfective plural third-person)
güvenmezmişim (aorist first-person inferential singular)
güvenmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
güvenmezmiş (aorist inferential singular third-person)
güvenmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
güvenmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
güvenmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
güvenmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
güvenmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
güvenmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
güvenmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
güvenmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
güvenmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
güvenmesem (conditional first-person singular)
güvenmesen (conditional second-person singular)
güvenmese (conditional singular third-person)
güvenmesek (conditional first-person plural)
güvenmeseniz (conditional plural second-person)
güvenmeseler (conditional plural third-person)
güvenmeseydim (conditional first-person perfective singular)
güvenmeseydin (conditional perfective second-person singular)
güvenmeseydi (conditional perfective singular third-person)
güvenmeseydik (conditional first-person perfective plural)
güvenmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
güvenmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
güvenmeyeyim (first-person optative singular)
güvenmeyesin (optative second-person singular)
güvenmeye (optative singular third-person)
güvenmeyelim (first-person optative plural)
güvenmeyesiniz (optative plural second-person)
güvenmeyeler (optative plural third-person)
güvenmemekteyim (first-person progressive singular)
güvenmemektesin (progressive second-person singular)
güvenmemekte (progressive singular third-person)
güvenmemekteyiz (first-person plural progressive)
güvenmemektesiniz (plural progressive second-person)
güvenmemekteler (plural progressive third-person)
güvenmemeliyim (first-person necessitative singular)
güvenmemelisin (necessitative second-person singular)
güvenmemeli (necessitative singular third-person)
güvenmemeliyiz (first-person necessitative plural)
güvenmemelisiniz (necessitative plural second-person)
güvenmemeliler (necessitative plural third-person)
güvenme (imperative second-person singular)
güvenmesin (imperative singular third-person)
güvenmeyin (imperative plural second-person)
güvenmesinler (imperative plural third-person)
güvenmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
güvenmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
güvenmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
güvenmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
güvenmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
güvenmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
güvenmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
güvenmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
güvenmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
güvenmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
güvenmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
güvenmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
güvenmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
güvenmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
güvenmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
güvenmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
güvenmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
güvenmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
güvenmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
güvenmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
güvenmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
güvenmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
güvenmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
güvenmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
güvenmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
güvenmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
güvenmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
güvenmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
güvenmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
güvenmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
güvenmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
güvenmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
güvenmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
güvenmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
güvenmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
güvenmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
güvenmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
güvenmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
güvenmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
güvenmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
güvenmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
güvenmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
güvenmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
güvenmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
güvenmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
güvenmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
güvenmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
güvenmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
güvenmesem mi? (conditional first-person singular)
güvenmesen mi? (conditional second-person singular)
güvenmese mi? (conditional singular third-person)
güvenmesek mi? (conditional first-person plural)
güvenmeseniz mi? (conditional plural second-person)
güvenmeseler mi? (conditional plural third-person)
güvenmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
güvenmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
güvenmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
güvenmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
güvenmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
güvenmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
güvenmemekte miyim? (first-person progressive singular)
güvenmemekte misin? (progressive second-person singular)
güvenmemekte mi? (progressive singular third-person)
güvenmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
güvenmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
güvenmemekteler mi? (plural progressive third-person)
güvenmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
güvenmemeli misin? (necessitative second-person singular)
güvenmemeli mi? (necessitative singular third-person)
güvenmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
güvenmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
güvenmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish گوگنمك, from Proto-Turkic *küb- (“to be proud, to hope”). Cognate with Old Turkic [script needed] (küven-), Azerbaijani güvənmək, etc.

inh

bana güveniyor musun?


katılmak

head

katılmak (third-person singular simple present katılır)

katılır (present singular third-person)
katılmak (infinitive)
katılan (imperfective impersonal participle)
katılmış (impersonal participle perfective)
katılacak (impersonal participle prospective)
katıldığım (non-prospective participle personal)
katıldığın (non-prospective participle personal)
katıldığı (non-prospective participle personal)
katıldığımız (non-prospective participle personal)
katıldığınız (non-prospective participle personal)
katıldıkları (non-prospective participle personal)
katılacağım (participle personal prospective)
katılacağın (participle personal prospective)
katılacağı (participle personal prospective)
katılacağımız (participle personal prospective)
katılacağınız (participle personal prospective)
katılacakları (participle personal prospective)
katılma (noun-from-verb)
katılış (adverbial)
katılırım (aorist first-person indicative present singular)
katılırsın (aorist indicative present second-person singular)
katılır (aorist indicative present singular third-person)
katılırız (aorist first-person indicative plural present)
katılırsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılırlar (aorist indicative plural present third-person)
katılıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katıldım (first-person indicative past perfective singular)
katıldın (indicative past perfective second-person singular)
katıldı (indicative past perfective singular third-person)
katıldık (first-person indicative past perfective plural)
katıldınız (indicative past perfective plural second-person)
katıldılar (indicative past perfective plural third-person)
katılıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or katılıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
katılacağım (first-person future indicative singular)
katılacaksın (future indicative second-person singular)
katılacak (future indicative singular third-person)
katılacağız (first-person future indicative plural)
katılacaksınız (future indicative plural second-person)
katılacaklar (future indicative plural third-person)
katılmışım (first-person inferential perfective singular)
katılmışsın (inferential perfective second-person singular)
katılmış (inferential perfective singular third-person)
katılmışız (first-person inferential perfective plural)
katılmışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılmışlar (inferential perfective plural third-person)
katılırmışım (aorist first-person inferential singular)
katılırmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılırmış (aorist inferential singular third-person)
katılırmışız (aorist first-person inferential plural)
katılırmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılırlarmış (or katılırmışlar) (aorist inferential plural third-person)
katılıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılsam (conditional first-person singular)
katılsan (conditional second-person singular)
katılsa (conditional singular third-person)
katılsak (conditional first-person plural)
katılsanız (conditional plural second-person)
katılsalar (conditional plural third-person)
katılsaydım (conditional first-person perfective singular)
katılsaydın (conditional perfective second-person singular)
katılsaydı (conditional perfective singular third-person)
katılsaydık (conditional first-person perfective plural)
katılsaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılsaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılayım (first-person optative singular)
katılasın (optative second-person singular)
katıla (optative singular third-person)
katılalım (first-person optative plural)
katılasınız (optative plural second-person)
katılalar (optative plural third-person)
katılmaktayım (first-person progressive singular)
katılmaktasın (progressive second-person singular)
katılmakta (progressive singular third-person)
katılmaktayız (first-person plural progressive)
katılmaktasınız (plural progressive second-person)
katılmaktalar (plural progressive third-person)
katılmalıyım (first-person necessitative singular)
katılmalısın (necessitative second-person singular)
katılmalı (necessitative singular third-person)
katılmalıyız (first-person necessitative plural)
katılmalısınız (necessitative plural second-person)
katılmalılar (necessitative plural third-person)
katıl (imperative second-person singular)
katılsın (imperative singular third-person)
katılın (imperative plural second-person)
katılsınlar (imperative plural third-person)
katılır mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılır mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılır mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılır mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılır mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılırlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katıldım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katıldın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katıldı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katıldık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katıldınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katıldılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılacak mı? (future indicative singular third-person)
katılacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılmış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılır mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılır mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılır mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılır mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılır mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılırlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılsam mı? (conditional first-person singular)
katılsan mı? (conditional second-person singular)
katılsa mı? (conditional singular third-person)
katılsak mı? (conditional first-person plural)
katılsanız mı? (conditional plural second-person)
katılsalar mı? (conditional plural third-person)
katılsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılmakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılmakta mısın? (progressive second-person singular)
katılmakta mı? (progressive singular third-person)
katılmakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılmakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılmaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılmalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılmalı mı? (necessitative singular third-person)
katılmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılmalılar mı? (necessitative plural third-person)
katılmamak (infinitive negative)
katılmayan (imperfective impersonal negative participle)
katılmamış (impersonal negative participle perfective)
katılmayacak (impersonal negative participle prospective)
katılmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
katılmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
katılmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
katılmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
katılmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
katılmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
katılmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
katılmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
katılmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
katılmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
katılmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
katılmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
katılmama (negative noun-from-verb)
katılmayış (adverbial negative)
katılmam (aorist first-person indicative present singular)
katılmazsın (aorist indicative present second-person singular)
katılmaz (aorist indicative present singular third-person)
katılmayız (aorist first-person indicative plural present)
katılmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
katılmazlar (aorist indicative plural present third-person)
katılmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
katılmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
katılmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
katılmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
katılmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
katılmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
katılmadım (first-person indicative past perfective singular)
katılmadın (indicative past perfective second-person singular)
katılmadı (indicative past perfective singular third-person)
katılmadık (first-person indicative past perfective plural)
katılmadınız (indicative past perfective plural second-person)
katılmadılar (indicative past perfective plural third-person)
katılmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
katılmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
katılmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
katılmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
katılmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
katılmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
katılmayacağım (first-person future indicative singular)
katılmayacaksın (future indicative second-person singular)
katılmayacak (future indicative singular third-person)
katılmayacağız (first-person future indicative plural)
katılmayacaksınız (future indicative plural second-person)
katılmayacaklar (future indicative plural third-person)
katılmamışım (first-person inferential perfective singular)
katılmamışsın (inferential perfective second-person singular)
katılmamış (inferential perfective singular third-person)
katılmamışız (first-person inferential perfective plural)
katılmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
katılmamışlar (inferential perfective plural third-person)
katılmazmışım (aorist first-person inferential singular)
katılmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
katılmazmış (aorist inferential singular third-person)
katılmazmışız (aorist first-person inferential plural)
katılmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
katılmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
katılmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
katılmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
katılmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
katılmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
katılmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
katılmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
katılmasam (conditional first-person singular)
katılmasan (conditional second-person singular)
katılmasa (conditional singular third-person)
katılmasak (conditional first-person plural)
katılmasanız (conditional plural second-person)
katılmasalar (conditional plural third-person)
katılmasaydım (conditional first-person perfective singular)
katılmasaydın (conditional perfective second-person singular)
katılmasaydı (conditional perfective singular third-person)
katılmasaydık (conditional first-person perfective plural)
katılmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
katılmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
katılmayayım (first-person optative singular)
katılmayasın (optative second-person singular)
katılmaya (optative singular third-person)
katılmayalım (first-person optative plural)
katılmayasınız (optative plural second-person)
katılmayalar (optative plural third-person)
katılmamaktayım (first-person progressive singular)
katılmamaktasın (progressive second-person singular)
katılmamakta (progressive singular third-person)
katılmamaktayız (first-person plural progressive)
katılmamaktasınız (plural progressive second-person)
katılmamaktalar (plural progressive third-person)
katılmamalıyım (first-person necessitative singular)
katılmamalısın (necessitative second-person singular)
katılmamalı (necessitative singular third-person)
katılmamalıyız (first-person necessitative plural)
katılmamalısınız (necessitative plural second-person)
katılmamalılar (necessitative plural third-person)
katılma (imperative second-person singular)
katılmasın (imperative singular third-person)
katılmayın (imperative plural second-person)
katılmasınlar (imperative plural third-person)
katılmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
katılmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
katılmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
katılmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
katılmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
katılmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
katılmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
katılmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
katılmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
katılmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
katılmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
katılmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
katılmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
katılmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
katılmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
katılmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
katılmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
katılmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
katılmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
katılmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
katılmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
katılmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
katılmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
katılmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
katılmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
katılmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
katılmayacak mı? (future indicative singular third-person)
katılmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
katılmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
katılmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
katılmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
katılmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
katılmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
katılmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
katılmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
katılmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
katılmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
katılmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
katılmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
katılmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
katılmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
katılmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
katılmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
katılmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
katılmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
katılmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
katılmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
katılmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
katılmasam mı? (conditional first-person singular)
katılmasan mı? (conditional second-person singular)
katılmasa mı? (conditional singular third-person)
katılmasak mı? (conditional first-person plural)
katılmasanız mı? (conditional plural second-person)
katılmasalar mı? (conditional plural third-person)
katılmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
katılmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
katılmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
katılmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
katılmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
katılmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
katılmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
katılmamakta mısın? (progressive second-person singular)
katılmamakta mı? (progressive singular third-person)
katılmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
katılmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
katılmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
katılmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
katılmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
katılmamalı mı? (necessitative singular third-person)
katılmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
katılmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
katılmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

From Ottoman Turkish قاتلمق, passive form of قاتمق (katmak, “add, join”).

oyuna katılmalısın

annene katılıyorum

bu kursa da katılacak

... sonra, karışıma biraz su katılır

... then, some water is added to the mixture


sürmek

head

sürmek (third-person singular simple present sürer)

sürer (present singular third-person)
sürmek (infinitive)
süren (imperfective impersonal participle)
sürmüş (impersonal participle perfective)
sürecek (impersonal participle prospective)
sürdüğüm (non-prospective participle personal)
sürdüğün (non-prospective participle personal)
sürdüğü (non-prospective participle personal)
sürdüğümüz (non-prospective participle personal)
sürdüğünüz (non-prospective participle personal)
sürdükleri (non-prospective participle personal)
süreceğim (participle personal prospective)
süreceğin (participle personal prospective)
süreceği (participle personal prospective)
süreceğimiz (participle personal prospective)
süreceğiniz (participle personal prospective)
sürecekleri (participle personal prospective)
sürme (noun-from-verb)
sürüş (adverbial)
sürerim (aorist first-person indicative present singular)
sürersin (aorist indicative present second-person singular)
sürer (aorist indicative present singular third-person)
süreriz (aorist first-person indicative plural present)
sürersiniz (aorist indicative plural present second-person)
sürerler (aorist indicative plural present third-person)
sürüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sürüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sürüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sürüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sürüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sürüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sürdüm (first-person indicative past perfective singular)
sürdün (indicative past perfective second-person singular)
sürdü (indicative past perfective singular third-person)
sürdük (first-person indicative past perfective plural)
sürdünüz (indicative past perfective plural second-person)
sürdüler (indicative past perfective plural third-person)
sürüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sürüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sürüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sürüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sürüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sürüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sürüyordular (imperfective indicative past plural third-person)
süreceğim (first-person future indicative singular)
süreceksin (future indicative second-person singular)
sürecek (future indicative singular third-person)
süreceğiz (first-person future indicative plural)
süreceksiniz (future indicative plural second-person)
sürecekler (future indicative plural third-person)
sürmişim (first-person inferential perfective singular)
sürmişsin (inferential perfective second-person singular)
sürmiş (inferential perfective singular third-person)
sürmişiz (first-person inferential perfective plural)
sürmişsinüz (inferential perfective plural second-person)
sürmişler (inferential perfective plural third-person)
sürermişim (aorist first-person inferential singular)
sürermişsin (aorist inferential second-person singular)
sürermiş (aorist inferential singular third-person)
sürermişiz (aorist first-person inferential plural)
sürermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sürerlermiş (or sürermişlar) (aorist inferential plural third-person)
sürüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sürüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sürüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sürüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sürüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sürüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sürsem (conditional first-person singular)
sürsen (conditional second-person singular)
sürse (conditional singular third-person)
sürsek (conditional first-person plural)
sürseniz (conditional plural second-person)
sürseler (conditional plural third-person)
sürseydim (conditional first-person perfective singular)
sürseydin (conditional perfective second-person singular)
sürseydi (conditional perfective singular third-person)
sürseydik (conditional first-person perfective plural)
sürseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sürseydiler (conditional perfective plural third-person)
süreyim (first-person optative singular)
süresin (optative second-person singular)
süre (optative singular third-person)
sürelim (first-person optative plural)
süresiniz (optative plural second-person)
süreler (optative plural third-person)
sürmekteyim (first-person progressive singular)
sürmektesin (progressive second-person singular)
sürmekte (progressive singular third-person)
sürmekteyiz (first-person plural progressive)
sürmektesiniz (plural progressive second-person)
sürmekteler (plural progressive third-person)
sürmeliyim (first-person necessitative singular)
sürmelisin (necessitative second-person singular)
sürmeli (necessitative singular third-person)
sürmeliyiz (first-person necessitative plural)
sürmelisiniz (necessitative plural second-person)
sürmeliler (necessitative plural third-person)
sür (imperative second-person singular)
sürsün (imperative singular third-person)
sürün (imperative plural second-person)
sürsünler (imperative plural third-person)
sürer miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sürer misin? (aorist indicative present second-person singular)
sürer mi? (aorist indicative present singular third-person)
sürer miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sürer misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sürerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sürüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sürüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sürüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sürüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sürüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sürüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sürdüm mü? (first-person indicative past perfective singular)
sürdün mü? (indicative past perfective second-person singular)
sürdü mü? (indicative past perfective singular third-person)
sürdük mü? (first-person indicative past perfective plural)
sürdünüz mü? (indicative past perfective plural second-person)
sürdüler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sürüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sürüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sürüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sürüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sürüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sürüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sürecek miyim? (first-person future indicative singular)
sürecek misin? (future indicative second-person singular)
sürecek mi? (future indicative singular third-person)
sürecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sürecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sürecekler mi? (future indicative plural third-person)
sürmüş müyüm? (first-person inferential perfective singular)
sürmüş müsün? (inferential perfective second-person singular)
sürmüş mü? (inferential perfective singular third-person)
sürmüş müyüz? (first-person inferential perfective plural)
sürmüş müsünüz? (inferential perfective plural second-person)
sürmüşler mi? (inferential perfective plural third-person)
sürer miymüşim? (aorist first-person inferential singular)
sürer miymüşsin? (aorist inferential second-person singular)
sürer miymüş? (aorist inferential singular third-person)
sürer miymüşiz? (aorist first-person inferential plural)
sürer miymüşsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sürerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sürüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sürüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sürüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sürüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sürüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sürüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sürsem mi? (conditional first-person singular)
sürsen mi? (conditional second-person singular)
sürse mi? (conditional singular third-person)
sürsek mi? (conditional first-person plural)
sürseniz mi? (conditional plural second-person)
sürseler mi? (conditional plural third-person)
sürse miydim? (conditional first-person perfective singular)
sürse miydin? (conditional perfective second-person singular)
sürse miydi? (conditional perfective singular third-person)
sürse miydik? (conditional first-person perfective plural)
sürse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sürseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sürmekte miyim? (first-person progressive singular)
sürmekte misin? (progressive second-person singular)
sürmekte mi? (progressive singular third-person)
sürmekte miyiz? (first-person plural progressive)
sürmekte misiniz? (plural progressive second-person)
sürmekteler mi? (plural progressive third-person)
sürmeli miyim? (first-person necessitative singular)
sürmeli misin? (necessitative second-person singular)
sürmeli mi? (necessitative singular third-person)
sürmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sürmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sürmeliler mi? (necessitative plural third-person)
sürmemek (infinitive negative)
sürmeyen (imperfective impersonal negative participle)
sürmemiş (impersonal negative participle perfective)
sürmeyecek (impersonal negative participle prospective)
sürmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
sürmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
sürmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
sürmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
sürmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
sürmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
sürmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
sürmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
sürmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
sürmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
sürmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
sürmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
sürmeme (negative noun-from-verb)
sürmeyüş (adverbial negative)
sürmem (aorist first-person indicative present singular)
sürmezsin (aorist indicative present second-person singular)
sürmez (aorist indicative present singular third-person)
sürmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
sürmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
sürmezler (aorist indicative plural present third-person)
sürmüyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sürmüyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sürmüyor (imperfective indicative present singular third-person)
sürmüyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sürmüyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sürmüyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sürmedim (first-person indicative past perfective singular)
sürmedin (indicative past perfective second-person singular)
sürmedi (indicative past perfective singular third-person)
sürmedik (first-person indicative past perfective plural)
sürmediniz (indicative past perfective plural second-person)
sürmediler (indicative past perfective plural third-person)
sürmüyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sürmüyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sürmüyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sürmüyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sürmüyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sürmüyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sürmeyeceğim (first-person future indicative singular)
sürmeyeceksin (future indicative second-person singular)
sürmeyecek (future indicative singular third-person)
sürmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
sürmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
sürmeyecekler (future indicative plural third-person)
sürmemişim (first-person inferential perfective singular)
sürmemişsin (inferential perfective second-person singular)
sürmemiş (inferential perfective singular third-person)
sürmemişiz (first-person inferential perfective plural)
sürmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
sürmemişler (inferential perfective plural third-person)
sürmezmişim (aorist first-person inferential singular)
sürmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
sürmezmiş (aorist inferential singular third-person)
sürmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
sürmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
sürmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
sürmüyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sürmüyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sürmüyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sürmüyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sürmüyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sürmüyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sürmesem (conditional first-person singular)
sürmesen (conditional second-person singular)
sürmese (conditional singular third-person)
sürmesek (conditional first-person plural)
sürmeseniz (conditional plural second-person)
sürmeseler (conditional plural third-person)
sürmeseydim (conditional first-person perfective singular)
sürmeseydin (conditional perfective second-person singular)
sürmeseydi (conditional perfective singular third-person)
sürmeseydik (conditional first-person perfective plural)
sürmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
sürmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
sürmeyeyim (first-person optative singular)
sürmeyesin (optative second-person singular)
sürmeye (optative singular third-person)
sürmeyelim (first-person optative plural)
sürmeyesiniz (optative plural second-person)
sürmeyeler (optative plural third-person)
sürmemekteyim (first-person progressive singular)
sürmemektesin (progressive second-person singular)
sürmemekte (progressive singular third-person)
sürmemekteyiz (first-person plural progressive)
sürmemektesiniz (plural progressive second-person)
sürmemekteler (plural progressive third-person)
sürmemeliyim (first-person necessitative singular)
sürmemelisin (necessitative second-person singular)
sürmemeli (necessitative singular third-person)
sürmemeliyiz (first-person necessitative plural)
sürmemelisiniz (necessitative plural second-person)
sürmemeliler (necessitative plural third-person)
sürme (imperative second-person singular)
sürmesin (imperative singular third-person)
sürmeyin (imperative plural second-person)
sürmesinler (imperative plural third-person)
sürmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
sürmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
sürmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
sürmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
sürmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
sürmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
sürmüyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sürmüyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sürmüyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sürmüyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sürmüyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sürmüyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sürmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
sürmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
sürmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
sürmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
sürmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
sürmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
sürmüyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sürmüyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sürmüyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sürmüyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sürmüyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sürmüyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sürmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
sürmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
sürmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
sürmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
sürmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
sürmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
sürmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
sürmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
sürmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
sürmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
sürmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
sürmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
sürmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
sürmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
sürmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
sürmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
sürmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
sürmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
sürmüyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sürmüyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sürmüyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sürmüyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sürmüyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sürmüyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sürmesem mi? (conditional first-person singular)
sürmesen mi? (conditional second-person singular)
sürmese mi? (conditional singular third-person)
sürmesek mi? (conditional first-person plural)
sürmeseniz mi? (conditional plural second-person)
sürmeseler mi? (conditional plural third-person)
sürmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
sürmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
sürmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
sürmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
sürmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
sürmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
sürmemekte miyim? (first-person progressive singular)
sürmemekte misin? (progressive second-person singular)
sürmemekte mi? (progressive singular third-person)
sürmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
sürmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
sürmemekteler mi? (plural progressive third-person)
sürmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
sürmemeli misin? (necessitative second-person singular)
sürmemeli mi? (necessitative singular third-person)
sürmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
sürmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
sürmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish سورمك (sürmek, “to drive before one, to drive away, to banish, to advance, to sell in open market, to continue, to rub on or against, to shoot out, to protrude”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (sür-, “to drive away, to spend time, to go ahead, (for time) to elapse, to rub, to smear”), from Proto-Turkic *sǖr- (“to drive before one, to lead, to drive away”). Although, both senses "to drive, to banish" and "to rub" were originated from the same root, it was not until Old Anatolian Turkish era when the verb went through semantic expansion and took on the latter meaning and began to be used in the sense "to cast away disease or ugliness via balms, ointments or medicine".
Cognates
Azerbaijani sürmək (“to continue, to last”)
Bashkir һөрөү (höröw, “to exile, to plow”)
Chagatai [script needed] (sürmek, “to drive, to drive away, to plough land”)
Chuvash сирме (sirme, “to move away”)
Khakas сӱрерге (sürerge, “to drive, to chase, to expel”)
Kipchak [Arabic needed] (sür-, “to banish”)
Kyrgyz сүрүү (sürüü, “to move forward, to rub, to scrape”)
Southern Altai сӱрер (sürer, “to drive, to chase”)
Tatar сөрү (sörü, “to drive, to exile, to plow”)
Turkmen sürmek (“to drive, to smear, to daub”)
Tuvan сүрер (sürer, “to clean, to purify”)
Uyghur سۈرمەك (sürmek, “to move, to shift, to pursue, to chase, to spread, to smear, to apply”)
Uzbek surmoq (“to move, to propel, to rub”)
Yakut үүр (üür, “to drive, to expel”)

inh

to drive before one, to lead, to drive away

cog

Azerbaijani sürmək (“to continue, to last”)

Bashkir һөрөү (höröw, “to exile, to plow”)

Kipchak [Arabic needed] (sür-, “to banish”)

Tuvan сүрер (sürer, “to clean, to purify”)

Uzbek surmoq (“to move, to propel, to rub”)

col

Azerbaijani <i class="Latn mention" lang="az">sürmək</i> (“to continue, to last”)

Bashkir <i class="Cyrl mention" lang="ba">һөрөү</i> (höröw, “to exile, to plow”)

Chagatai <small>[script needed]</small> (sürmek, “to drive, to drive away, to plough land”)

Chuvash <i class="Cyrl mention" lang="cv">сирме</i> (sirme, “to move away”)

Khakas <i class="Cyrl mention" lang="kjh">сӱрерге</i> (sürerge, “to drive, to chase, to expel”)

Kipchak <small>[Arabic needed]</small> (sür-, “to banish”)

Kyrgyz <i class="Cyrl mention" lang="ky">сүрүү</i> (sürüü, “to move forward, to rub, to scrape”)

Southern Altai <i class="Cyrl mention" lang="alt">сӱрер</i> (sürer, “to drive, to chase”)

Tatar <i class="Cyrl mention" lang="tt">сөрү</i> (sörü, “to drive, to exile, to plow”)

Turkmen <i class="Latn mention" lang="tk">sürmek</i> (“to drive, to smear, to daub”)

Tuvan <i class="Cyrl mention" lang="tyv">сүрер</i> (sürer, “to clean, to purify”)

Uyghur <i class="Arab ug-Arab mention" lang="ug">سۈرمەك</i> (sürmek, “to move, to shift, to pursue, to chase, to spread, to smear, to apply”)

Uzbek <i class="Latn mention" lang="uz">surmoq</i> (“to move, to propel, to rub”)

Yakut <i class="Cyrl mention" lang="sah">үүр</i> (üür, “to drive, to expel”)

Araba sürüyoruz.

Bisiklet süreceğim.

(transitive, with dative) To operate a wheeled vehicle; to drive, to ride.

Bir sıçrayışta arabaya atlayarak hayvanları sürdü.

He jumped into the cart in one leap and drove the animals.

(transitive, with dative) (of animals) To huddle before one and compel to move forward; to drive.

Bu şartlar altında Rommel tüm tanklarını savaşa sürmek zorunda kaldı.

Under these circumstances Rommel was forced to send all of his tanks onto the battlefield.

(transitive, with dative) To push forward, to send, to drive.

Matarayı ateşe sürdü, suyun kaynamasını bekledi.

He held the canteen over the fire, waited for it to boil.

Fırın ısınınca tepsiyi fırına sürün.

Once the oven heats up, place the tray in the oven.

(transitive, with dative) (of a container or a cooking utensil) To hold over or to place on fire, a stove or in an oven.

Yüzümü saçlarına sürmek için başımı eğdim.

I tilted my head to touch it to her hair.

Elini ekrana sürme, iz oluyor.

Don't touch the screen with your hand, it leaves a mark.

(transitive, with dative) To cause to touch, to make touch.

Sultan IV. Murat, Hezarfen Ahmet Çelebi'yi uçuşundan sonra bir kese altın verip Cezayir'e sürdü.

After giving Hezarfen Ahmet Çelebi a pouch of golden coins, Sultan Murat IV exiled him to Algeria.

(transitive, with dative) To exile, send into exile, to expel, to cast out, to banish.

Bir dilim ekmeğin üstüne tereyağ ile reçel sürdü ve afiyetle yedi.

She spread butter and jam on a slice of bread and ate it with gusto.

(transitive, with dative) To spread something on a surface in a thin layer; to rub, to smear, to apply.

Albümün baharda piyasaya sürülmesi planlandı.

The album was planned to be released to the market in spring.

(transitive, with dative) To put on the market; to put up for sale, to launch, to release, to make available for purchase.

Tutuklanan zanlı sahte para sürmekten yargılanıyor.

The suspect arrested is being tried for releasing fake money.

(transitive, with dative) To release money into circulation illegally.

To release money into circulation illegally.

(transitive, intransitive, with dative) (of plants) To sprout, to germinate, to grow in size, to shoot forth, to grow roots, to strike roots.


yanmak

head

yanmak (third-person singular simple present yanar)

yanar (present singular third-person)
yanmak (infinitive)
yanan (imperfective impersonal participle)
yanmış (impersonal participle perfective)
yanacak (impersonal participle prospective)
yandığım (non-prospective participle personal)
yandığın (non-prospective participle personal)
yandığı (non-prospective participle personal)
yandığımız (non-prospective participle personal)
yandığınız (non-prospective participle personal)
yandıkları (non-prospective participle personal)
yanacağım (participle personal prospective)
yanacağın (participle personal prospective)
yanacağı (participle personal prospective)
yanacağımız (participle personal prospective)
yanacağınız (participle personal prospective)
yanacakları (participle personal prospective)
yanma (noun-from-verb)
yanış (adverbial)
yanarım (aorist first-person indicative present singular)
yanarsın (aorist indicative present second-person singular)
yanar (aorist indicative present singular third-person)
yanarız (aorist first-person indicative plural present)
yanarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanarlar (aorist indicative plural present third-person)
yanıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yandım (first-person indicative past perfective singular)
yandın (indicative past perfective second-person singular)
yandı (indicative past perfective singular third-person)
yandık (first-person indicative past perfective plural)
yandınız (indicative past perfective plural second-person)
yandılar (indicative past perfective plural third-person)
yanıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yanıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yanacağım (first-person future indicative singular)
yanacaksın (future indicative second-person singular)
yanacak (future indicative singular third-person)
yanacağız (first-person future indicative plural)
yanacaksınız (future indicative plural second-person)
yanacaklar (future indicative plural third-person)
yanmışım (first-person inferential perfective singular)
yanmışsın (inferential perfective second-person singular)
yanmış (inferential perfective singular third-person)
yanmışız (first-person inferential perfective plural)
yanmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanmışlar (inferential perfective plural third-person)
yanarmışım (aorist first-person inferential singular)
yanarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanarmış (aorist inferential singular third-person)
yanarmışız (aorist first-person inferential plural)
yanarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanarlarmış (or yanarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yanıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yansam (conditional first-person singular)
yansan (conditional second-person singular)
yansa (conditional singular third-person)
yansak (conditional first-person plural)
yansanız (conditional plural second-person)
yansalar (conditional plural third-person)
yansaydım (conditional first-person perfective singular)
yansaydın (conditional perfective second-person singular)
yansaydı (conditional perfective singular third-person)
yansaydık (conditional first-person perfective plural)
yansaydınız (conditional perfective plural second-person)
yansaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanayım (first-person optative singular)
yanasın (optative second-person singular)
yana (optative singular third-person)
yanalım (first-person optative plural)
yanasınız (optative plural second-person)
yanalar (optative plural third-person)
yanmaktayım (first-person progressive singular)
yanmaktasın (progressive second-person singular)
yanmakta (progressive singular third-person)
yanmaktayız (first-person plural progressive)
yanmaktasınız (plural progressive second-person)
yanmaktalar (plural progressive third-person)
yanmalıyım (first-person necessitative singular)
yanmalısın (necessitative second-person singular)
yanmalı (necessitative singular third-person)
yanmalıyız (first-person necessitative plural)
yanmalısınız (necessitative plural second-person)
yanmalılar (necessitative plural third-person)
yan (imperative second-person singular)
yansın (imperative singular third-person)
yanın (imperative plural second-person)
yansınlar (imperative plural third-person)
yanar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yandım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yandın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yandı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yandık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yandınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yandılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanacak mı? (future indicative singular third-person)
yanacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yansam mı? (conditional first-person singular)
yansan mı? (conditional second-person singular)
yansa mı? (conditional singular third-person)
yansak mı? (conditional first-person plural)
yansanız mı? (conditional plural second-person)
yansalar mı? (conditional plural third-person)
yansa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yansa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yansa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yansa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yansa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yansalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanmakta mısın? (progressive second-person singular)
yanmakta mı? (progressive singular third-person)
yanmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanmalı mı? (necessitative singular third-person)
yanmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yanmamak (infinitive negative)
yanmayan (imperfective impersonal negative participle)
yanmamış (impersonal negative participle perfective)
yanmayacak (impersonal negative participle prospective)
yanmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yanmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yanmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yanmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yanmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yanmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yanmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yanmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yanmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yanmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yanmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yanmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yanmama (negative noun-from-verb)
yanmayış (adverbial negative)
yanmam (aorist first-person indicative present singular)
yanmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yanmaz (aorist indicative present singular third-person)
yanmayız (aorist first-person indicative plural present)
yanmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yanmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yanmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yanmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yanmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yanmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yanmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yanmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yanmadım (first-person indicative past perfective singular)
yanmadın (indicative past perfective second-person singular)
yanmadı (indicative past perfective singular third-person)
yanmadık (first-person indicative past perfective plural)
yanmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yanmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yanmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yanmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yanmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yanmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yanmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yanmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yanmayacağım (first-person future indicative singular)
yanmayacaksın (future indicative second-person singular)
yanmayacak (future indicative singular third-person)
yanmayacağız (first-person future indicative plural)
yanmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yanmayacaklar (future indicative plural third-person)
yanmamışım (first-person inferential perfective singular)
yanmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yanmamış (inferential perfective singular third-person)
yanmamışız (first-person inferential perfective plural)
yanmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yanmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yanmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yanmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yanmazmış (aorist inferential singular third-person)
yanmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yanmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yanmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yanmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yanmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yanmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yanmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yanmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yanmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yanmasam (conditional first-person singular)
yanmasan (conditional second-person singular)
yanmasa (conditional singular third-person)
yanmasak (conditional first-person plural)
yanmasanız (conditional plural second-person)
yanmasalar (conditional plural third-person)
yanmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yanmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yanmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yanmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yanmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yanmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yanmayayım (first-person optative singular)
yanmayasın (optative second-person singular)
yanmaya (optative singular third-person)
yanmayalım (first-person optative plural)
yanmayasınız (optative plural second-person)
yanmayalar (optative plural third-person)
yanmamaktayım (first-person progressive singular)
yanmamaktasın (progressive second-person singular)
yanmamakta (progressive singular third-person)
yanmamaktayız (first-person plural progressive)
yanmamaktasınız (plural progressive second-person)
yanmamaktalar (plural progressive third-person)
yanmamalıyım (first-person necessitative singular)
yanmamalısın (necessitative second-person singular)
yanmamalı (necessitative singular third-person)
yanmamalıyız (first-person necessitative plural)
yanmamalısınız (necessitative plural second-person)
yanmamalılar (necessitative plural third-person)
yanma (imperative second-person singular)
yanmasın (imperative singular third-person)
yanmayın (imperative plural second-person)
yanmasınlar (imperative plural third-person)
yanmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yanmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yanmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yanmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yanmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yanmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yanmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yanmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yanmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yanmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yanmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yanmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yanmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yanmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yanmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yanmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yanmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yanmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yanmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yanmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yanmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yanmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yanmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yanmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yanmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yanmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yanmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yanmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yanmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yanmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yanmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yanmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yanmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yanmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yanmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yanmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yanmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yanmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yanmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yanmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yanmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yanmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yanmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yanmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yanmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yanmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yanmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yanmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yanmasam mı? (conditional first-person singular)
yanmasan mı? (conditional second-person singular)
yanmasa mı? (conditional singular third-person)
yanmasak mı? (conditional first-person plural)
yanmasanız mı? (conditional plural second-person)
yanmasalar mı? (conditional plural third-person)
yanmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yanmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yanmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yanmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yanmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yanmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yanmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yanmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yanmamakta mı? (progressive singular third-person)
yanmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yanmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yanmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yanmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yanmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yanmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yanmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yanmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yanmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

From Ottoman Turkish یانمق (yanmak, “to be burnt, suffer”), from Proto-Turkic *yan- (“to burn (intr.), blaze up”).
Cognate with Karakhanid [script needed] (yan-, “to burn”), Azerbaijani yanmaq, Crimean Tatar yanmaq (“to burn”), Bashkir яныу (yanıw, “to burn”), Chuvash ҫунма (śunma, “to burn, shine, worry, suffer”), Kazakh жану (janu, “to burn”), Kyrgyz жануу (januu, “to burn”), Turkmen ýanmak (“to be burnt”), Uzbek yonmoq (“to ignite, glow”), Yakut сандаар (sandaar, “to shine”) (< caus. *jan-tɨr-).

cog

(intransitive, with dative case) to feel great sadness (at); to feel bitter regret (for)


còmhla ri

Nach robh thu còmhla ri Seumas an-dè?