sahip çıkmak

head

sahip çıkmak (third-person singular simple present sahip çıkar)

sahip çıkar (present singular third-person)
sahip çıkmak (infinitive)
sahip çıkan (imperfective impersonal participle)
sahip çıkmış (impersonal participle perfective)
sahip çıkacak (impersonal participle prospective)
sahip çıktığım (non-prospective participle personal)
sahip çıktığın (non-prospective participle personal)
sahip çıktığı (non-prospective participle personal)
sahip çıktığımız (non-prospective participle personal)
sahip çıktığınız (non-prospective participle personal)
sahip çıktıkları (non-prospective participle personal)
sahip çıkacağım (participle personal prospective)
sahip çıkacağın (participle personal prospective)
sahip çıkacağı (participle personal prospective)
sahip çıkacağımız (participle personal prospective)
sahip çıkacağınız (participle personal prospective)
sahip çıkacakları (participle personal prospective)
sahip çıkma (noun-from-verb)
sahip çıkış (adverbial)
sahip çıkarım (aorist first-person indicative present singular)
sahip çıkarsın (aorist indicative present second-person singular)
sahip çıkar (aorist indicative present singular third-person)
sahip çıkarız (aorist first-person indicative plural present)
sahip çıkarsınız (aorist indicative plural present second-person)
sahip çıkarlar (aorist indicative plural present third-person)
sahip çıkıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sahip çıkıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sahip çıkıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sahip çıkıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sahip çıkıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sahip çıkıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sahip çıktım (first-person indicative past perfective singular)
sahip çıktın (indicative past perfective second-person singular)
sahip çıktı (indicative past perfective singular third-person)
sahip çıktık (first-person indicative past perfective plural)
sahip çıktınız (indicative past perfective plural second-person)
sahip çıktılar (indicative past perfective plural third-person)
sahip çıkıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sahip çıkıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sahip çıkıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sahip çıkıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sahip çıkıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sahip çıkıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or sahip çıkıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
sahip çıkacağım (first-person future indicative singular)
sahip çıkacaksın (future indicative second-person singular)
sahip çıkacak (future indicative singular third-person)
sahip çıkacağız (first-person future indicative plural)
sahip çıkacaksınız (future indicative plural second-person)
sahip çıkacaklar (future indicative plural third-person)
sahip çıkmışım (first-person inferential perfective singular)
sahip çıkmışsın (inferential perfective second-person singular)
sahip çıkmış (inferential perfective singular third-person)
sahip çıkmışız (first-person inferential perfective plural)
sahip çıkmışsınız (inferential perfective plural second-person)
sahip çıkmışlar (inferential perfective plural third-person)
sahip çıkarmışım (aorist first-person inferential singular)
sahip çıkarmışsın (aorist inferential second-person singular)
sahip çıkarmış (aorist inferential singular third-person)
sahip çıkarmışız (aorist first-person inferential plural)
sahip çıkarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sahip çıkarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or sahip çıkarmışlar (aorist inferential plural third-person)
sahip çıkıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sahip çıkıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sahip çıkıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sahip çıkıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sahip çıkıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sahip çıkıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sahip çıksam (conditional first-person singular)
sahip çıksan (conditional second-person singular)
sahip çıksa (conditional singular third-person)
sahip çıksak (conditional first-person plural)
sahip çıksanız (conditional plural second-person)
sahip çıksalar (conditional plural third-person)
sahip çıksaydım (conditional first-person perfective singular)
sahip çıksaydın (conditional perfective second-person singular)
sahip çıksaydı (conditional perfective singular third-person)
sahip çıksaydık (conditional first-person perfective plural)
sahip çıksaydınız (conditional perfective plural second-person)
sahip çıksaydılar (conditional perfective plural third-person)
sahip çıkayım (first-person optative singular)
sahip çıkasın (optative second-person singular)
sahip çıka (optative singular third-person)
sahip çıkalım (first-person optative plural)
sahip çıkasınız (optative plural second-person)
sahip çıkalar (optative plural third-person)
sahip çıkmaktayım (first-person progressive singular)
sahip çıkmaktasın (progressive second-person singular)
sahip çıkmakta (progressive singular third-person)
sahip çıkmaktayız (first-person plural progressive)
sahip çıkmaktasınız (plural progressive second-person)
sahip çıkmaktalar (plural progressive third-person)
sahip çıkmalıyım (first-person necessitative singular)
sahip çıkmalısın (necessitative second-person singular)
sahip çıkmalı (necessitative singular third-person)
sahip çıkmalıyız (first-person necessitative plural)
sahip çıkmalısınız (necessitative plural second-person)
sahip çıkmalılar (necessitative plural third-person)
sahip çık (imperative second-person singular)
sahip çıksın (imperative singular third-person)
sahip çıkın (imperative plural second-person)
sahip çıksınlar (imperative plural third-person)
sahip çıkar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sahip çıkar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sahip çıkar mı? (aorist indicative present singular third-person)
sahip çıkar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sahip çıkar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sahip çıkarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sahip çıkıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sahip çıkıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sahip çıkıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sahip çıkıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sahip çıkıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sahip çıkıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sahip çıktım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sahip çıktın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sahip çıktı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sahip çıktık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sahip çıktınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sahip çıktılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sahip çıkıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sahip çıkıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sahip çıkıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sahip çıkıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sahip çıkıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sahip çıkıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sahip çıkacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sahip çıkacak mısın? (future indicative second-person singular)
sahip çıkacak mı? (future indicative singular third-person)
sahip çıkacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sahip çıkacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sahip çıkacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sahip çıkmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sahip çıkmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sahip çıkmış mı? (inferential perfective singular third-person)
sahip çıkmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sahip çıkmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sahip çıkmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sahip çıkar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sahip çıkar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sahip çıkar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sahip çıkar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sahip çıkar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sahip çıkarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sahip çıkıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sahip çıkıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sahip çıkıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sahip çıkıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sahip çıkıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sahip çıkıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sahip çıksam mı? (conditional first-person singular)
sahip çıksan mı? (conditional second-person singular)
sahip çıksa mı? (conditional singular third-person)
sahip çıksak mı? (conditional first-person plural)
sahip çıksanız mı? (conditional plural second-person)
sahip çıksalar mı? (conditional plural third-person)
sahip çıksa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sahip çıksa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sahip çıksa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sahip çıksa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sahip çıksa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sahip çıksalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sahip çıkmakta mıyım? (first-person progressive singular)
sahip çıkmakta mısın? (progressive second-person singular)
sahip çıkmakta mı? (progressive singular third-person)
sahip çıkmakta mıyız? (first-person plural progressive)
sahip çıkmakta mısınız? (plural progressive second-person)
sahip çıkmaktalar mı? (plural progressive third-person)
sahip çıkmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sahip çıkmalı mısın? (necessitative second-person singular)
sahip çıkmalı mı? (necessitative singular third-person)
sahip çıkmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sahip çıkmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sahip çıkmalılar mı? (necessitative plural third-person)
sahip çıkmamak (infinitive negative)
sahip çıkmayan (imperfective impersonal negative participle)
sahip çıkmamış (impersonal negative participle perfective)
sahip çıkmayacak (impersonal negative participle prospective)
sahip çıkmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
sahip çıkmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
sahip çıkmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
sahip çıkmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
sahip çıkmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
sahip çıkmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
sahip çıkmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
sahip çıkmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
sahip çıkmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
sahip çıkmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
sahip çıkmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
sahip çıkmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
sahip çıkmama (negative noun-from-verb)
sahip çıkmayış (adverbial negative)
sahip çıkmam (aorist first-person indicative present singular)
sahip çıkmazsın (aorist indicative present second-person singular)
sahip çıkmaz (aorist indicative present singular third-person)
sahip çıkmayız (aorist first-person indicative plural present)
sahip çıkmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
sahip çıkmazlar (aorist indicative plural present third-person)
sahip çıkmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
sahip çıkmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
sahip çıkmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
sahip çıkmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
sahip çıkmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
sahip çıkmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
sahip çıkmadım (first-person indicative past perfective singular)
sahip çıkmadın (indicative past perfective second-person singular)
sahip çıkmadı (indicative past perfective singular third-person)
sahip çıkmadık (first-person indicative past perfective plural)
sahip çıkmadınız (indicative past perfective plural second-person)
sahip çıkmadılar (indicative past perfective plural third-person)
sahip çıkmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
sahip çıkmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
sahip çıkmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
sahip çıkmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
sahip çıkmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
sahip çıkmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
sahip çıkmayacağım (first-person future indicative singular)
sahip çıkmayacaksın (future indicative second-person singular)
sahip çıkmayacak (future indicative singular third-person)
sahip çıkmayacağız (first-person future indicative plural)
sahip çıkmayacaksınız (future indicative plural second-person)
sahip çıkmayacaklar (future indicative plural third-person)
sahip çıkmamışım (first-person inferential perfective singular)
sahip çıkmamışsın (inferential perfective second-person singular)
sahip çıkmamış (inferential perfective singular third-person)
sahip çıkmamışız (first-person inferential perfective plural)
sahip çıkmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
sahip çıkmamışlar (inferential perfective plural third-person)
sahip çıkmazmışım (aorist first-person inferential singular)
sahip çıkmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
sahip çıkmazmış (aorist inferential singular third-person)
sahip çıkmazmışız (aorist first-person inferential plural)
sahip çıkmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
sahip çıkmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
sahip çıkmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
sahip çıkmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
sahip çıkmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
sahip çıkmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
sahip çıkmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
sahip çıkmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
sahip çıkmasam (conditional first-person singular)
sahip çıkmasan (conditional second-person singular)
sahip çıkmasa (conditional singular third-person)
sahip çıkmasak (conditional first-person plural)
sahip çıkmasanız (conditional plural second-person)
sahip çıkmasalar (conditional plural third-person)
sahip çıkmasaydım (conditional first-person perfective singular)
sahip çıkmasaydın (conditional perfective second-person singular)
sahip çıkmasaydı (conditional perfective singular third-person)
sahip çıkmasaydık (conditional first-person perfective plural)
sahip çıkmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
sahip çıkmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
sahip çıkmayayım (first-person optative singular)
sahip çıkmayasın (optative second-person singular)
sahip çıkmaya (optative singular third-person)
sahip çıkmayalım (first-person optative plural)
sahip çıkmayasınız (optative plural second-person)
sahip çıkmayalar (optative plural third-person)
sahip çıkmamaktayım (first-person progressive singular)
sahip çıkmamaktasın (progressive second-person singular)
sahip çıkmamakta (progressive singular third-person)
sahip çıkmamaktayız (first-person plural progressive)
sahip çıkmamaktasınız (plural progressive second-person)
sahip çıkmamaktalar (plural progressive third-person)
sahip çıkmamalıyım (first-person necessitative singular)
sahip çıkmamalısın (necessitative second-person singular)
sahip çıkmamalı (necessitative singular third-person)
sahip çıkmamalıyız (first-person necessitative plural)
sahip çıkmamalısınız (necessitative plural second-person)
sahip çıkmamalılar (necessitative plural third-person)
sahip çıkma (imperative second-person singular)
sahip çıkmasın (imperative singular third-person)
sahip çıkmayın (imperative plural second-person)
sahip çıkmasınlar (imperative plural third-person)
sahip çıkmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
sahip çıkmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
sahip çıkmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
sahip çıkmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
sahip çıkmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
sahip çıkmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
sahip çıkmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
sahip çıkmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
sahip çıkmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
sahip çıkmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
sahip çıkmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
sahip çıkmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
sahip çıkmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
sahip çıkmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
sahip çıkmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
sahip çıkmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
sahip çıkmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
sahip çıkmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
sahip çıkmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
sahip çıkmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
sahip çıkmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
sahip çıkmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
sahip çıkmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
sahip çıkmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
sahip çıkmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
sahip çıkmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
sahip çıkmayacak mı? (future indicative singular third-person)
sahip çıkmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
sahip çıkmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
sahip çıkmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
sahip çıkmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
sahip çıkmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
sahip çıkmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
sahip çıkmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
sahip çıkmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
sahip çıkmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
sahip çıkmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
sahip çıkmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
sahip çıkmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
sahip çıkmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
sahip çıkmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
sahip çıkmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
sahip çıkmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
sahip çıkmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
sahip çıkmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
sahip çıkmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
sahip çıkmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
sahip çıkmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
sahip çıkmasam mı? (conditional first-person singular)
sahip çıkmasan mı? (conditional second-person singular)
sahip çıkmasa mı? (conditional singular third-person)
sahip çıkmasak mı? (conditional first-person plural)
sahip çıkmasanız mı? (conditional plural second-person)
sahip çıkmasalar mı? (conditional plural third-person)
sahip çıkmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
sahip çıkmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
sahip çıkmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
sahip çıkmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
sahip çıkmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
sahip çıkmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
sahip çıkmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
sahip çıkmamakta mısın? (progressive second-person singular)
sahip çıkmamakta mı? (progressive singular third-person)
sahip çıkmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
sahip çıkmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
sahip çıkmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
sahip çıkmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
sahip çıkmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
sahip çıkmamalı mı? (necessitative singular third-person)
sahip çıkmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
sahip çıkmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
sahip çıkmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

sahip çıkıyorlardı (or sahip çıkıyordular)

sahip çıkarlarmış (or sahip çıkarmışlar)

Morphologically sahip (“owner”) + çıkmak (“to come out, to stand”)

affix

(transitive, with dative) to claim something as one's own

Biz hiç beceremedik sevmeyi de, terk etmeyi de / Kendimize sahip çıkıp dünyayla yüzleşmeyi de

2011, “Değmesin Ellerimiz”, in Diğer Masallar, performed by Model

We could never manage to love or leave each other / To stand up for ourselves and face the world

(transitive, with dative) to stand up for, protect, to defend


skáka

head

skáka (weak verb, third-person singular past indicative skákaði, supine skákað)

skákaði (indicative past singular third-person)
skákað (supine)
að skáka (infinitive)
skákað (supine)
skákandi (participle present)
ég skáka (indicative participle present)
við skákum (indicative present)
ég skáki (present subjunctive)
við skákum (present subjunctive)
þú skákar (indicative participle present)
þið skákið (indicative present)
þú skákir (present subjunctive)
þið skákið (present subjunctive)
hann (indicative participle present)
hún (indicative participle present)
það skákar (indicative participle present)
þeir (indicative present)
þær (indicative present)
þau skáka (indicative present)
hann (present subjunctive)
hún (present subjunctive)
það skáki (present subjunctive)
þeir (present subjunctive)
þær (present subjunctive)
þau skáki (present subjunctive)
ég skákaði (indicative participle past present)
við skákuðum (indicative past)
ég skákaði (past subjunctive)
við skákuðum (past subjunctive)
þú skákaðir (indicative participle past present)
þið skákuðuð (indicative past)
þú skákaðir (past subjunctive)
þið skákuðuð (past subjunctive)
hann (indicative participle past present)
hún (indicative participle past present)
það skákaði (indicative participle past present)
þeir (indicative past)
þær (indicative past)
þau skákuðu (indicative past)
hann (past subjunctive)
hún (past subjunctive)
það skákaði (past subjunctive)
þeir (past subjunctive)
þær (past subjunctive)
þau skákuðu (past subjunctive)
skáka (þú) (indicative participle past present)
skákið (þið) (indicative past)
skákaðu (indicative participle past present pronoun-included)
skákiði (indicative past pronoun-included)

(with dative) to be better than something else

(with dative) to move (a thing between places), to relocate


hraka

hraka (weak verb, third-person singular past indicative hrakaði, supine hrakað)

hrakaði (indicative past singular third-person)
hrakað (supine)
að hraka (infinitive)
hrakað (supine)
hrakandi (participle present)
ég hraka (indicative participle present)
við hrökum (indicative present)
ég hraki (present subjunctive)
við hrökum (present subjunctive)
þú hrakar (indicative participle present)
þið hrakið (indicative present)
þú hrakir (present subjunctive)
þið hrakið (present subjunctive)
hann (indicative participle present)
hún (indicative participle present)
það hrakar (indicative participle present)
þeir (indicative present)
þær (indicative present)
þau hraka (indicative present)
hann (present subjunctive)
hún (present subjunctive)
það hraki (present subjunctive)
þeir (present subjunctive)
þær (present subjunctive)
þau hraki (present subjunctive)
ég hrakaði (indicative participle past present)
við hrökuðum (indicative past)
ég hrakaði (past subjunctive)
við hrökuðum (past subjunctive)
þú hrakaðir (indicative participle past present)
þið hrökuðuð (indicative past)
þú hrakaðir (past subjunctive)
þið hrökuðuð (past subjunctive)
hann (indicative participle past present)
hún (indicative participle past present)
það hrakaði (indicative participle past present)
þeir (indicative past)
þær (indicative past)
þau hrökuðu (indicative past)
hann (past subjunctive)
hún (past subjunctive)
það hrakaði (past subjunctive)
þeir (past subjunctive)
þær (past subjunctive)
þau hrökuðu (past subjunctive)
hraka (þú) (indicative participle past present)
hrakið (þið) (indicative past)
hrakaðu (indicative participle past present pronoun-included)
hrakiði (indicative past pronoun-included)
að hrakast (infinitive)
hrakast (supine)
hrakandist (participle present)
it is never used attributively (participle present)
predicatively (participle present)
only for explicatory subclauses (participle present)
ég hrakast (indicative participle present)
við hrökumst (indicative present)
ég hrakist (present subjunctive)
við hrökumst (present subjunctive)
þú hrakast (indicative participle present)
þið hrakist (indicative present)
þú hrakist (present subjunctive)
þið hrakist (present subjunctive)
hann (indicative participle present)
hún (indicative participle present)
það hrakast (indicative participle present)
þeir (indicative present)
þær (indicative present)
þau hrakast (indicative present)
hann (present subjunctive)
hún (present subjunctive)
það hrakist (present subjunctive)
þeir (present subjunctive)
þær (present subjunctive)
þau hrakist (present subjunctive)
ég hrakaðist (indicative participle past present)
við hrökuðumst (indicative past)
ég hrakaðist (past subjunctive)
við hrökuðumst (past subjunctive)
þú hrakaðist (indicative participle past present)
þið hrökuðust (indicative past)
þú hrakaðist (past subjunctive)
þið hrökuðust (past subjunctive)
hann (indicative participle past present)
hún (indicative participle past present)
það hrakaðist (indicative participle past present)
þeir (indicative past)
þær (indicative past)
þau hrökuðust (indicative past)
hann (past subjunctive)
hún (past subjunctive)
það hrakaðist (past subjunctive)
þeir (past subjunctive)
þær (past subjunctive)
þau hrökuðust (past subjunctive)
hrakast (þú) (indicative participle past present)
hrakist (þið) (indicative past)
hrakastu (indicative participle past present pronoun-included)
hrakisti (indicative past pronoun-included)


fá dtaobh de

fá dtaobh de (plus dative, triggers lenition)

fá dtaobh díom (first-person singular)
fá dtaobh díomsa (emphatic first-person singular)
fá dtaobh díot (second-person singular)
fá dtaobh díotsa (emphatic second-person singular)
fá dtaobh de (masculine singular third-person)
fá dtaobh desean (emphatic masculine singular third-person)
fá dtaobh di (feminine singular third-person)
fá dtaobh dise (emphatic feminine singular third-person)
fá dtaobh dínn (first-person plural)
fá dtaobh dínne (emphatic first-person plural)
fá dtaobh díbh (plural second-person)
fá dtaobh díbhse (emphatic plural second-person)
fá dtaobh díobh (plural third-person)
fá dtaobh díobhsan (emphatic plural third-person)


priklausyti

priklausýti (third-person present tense priklaũso, third-person past tense priklaũsė)

priklausýti (canonical)
priklaũso (present third-person)
priklaũsė (past third-person)


kaptırmak

kaptırmak (third-person singular simple present kaptırır)

kaptırır (present singular third-person)

(intransitive, with dative) to get carried away by


fırça çekmek

tr-conj-head

fırça çekiyorlardı (or fırça çekiyordular)

fırça çekerlermiş (or fırça çekermişlar)

fırça çekmek (infinitive)
fırça çeken (imperfective impersonal participle)
fırça çekmiş (impersonal participle perfective)
fırça çekecek (impersonal participle prospective)
fırça çektiğim (non-prospective participle personal)
fırça çektiğin (non-prospective participle personal)
fırça çektiği (non-prospective participle personal)
fırça çektiğimiz (non-prospective participle personal)
fırça çektiğiniz (non-prospective participle personal)
fırça çektikleri (non-prospective participle personal)
fırça çekeceğim (participle personal prospective)
fırça çekeceğin (participle personal prospective)
fırça çekeceği (participle personal prospective)
fırça çekeceğimiz (participle personal prospective)
fırça çekeceğiniz (participle personal prospective)
fırça çekecekleri (participle personal prospective)
fırça çekme (noun-from-verb)
fırça çekiş (adverbial)
fırça çekerim (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekersin (aorist indicative present second-person singular)
fırça çeker (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekeriz (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekersiniz (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekerler (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çektim (first-person indicative past perfective singular)
fırça çektin (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekti (indicative past perfective singular third-person)
fırça çektik (first-person indicative past perfective plural)
fırça çektiniz (indicative past perfective plural second-person)
fırça çektiler (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fırça çekiyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekeceğim (first-person future indicative singular)
fırça çekeceksin (future indicative second-person singular)
fırça çekecek (future indicative singular third-person)
fırça çekeceğiz (first-person future indicative plural)
fırça çekeceksiniz (future indicative plural second-person)
fırça çekecekler (future indicative plural third-person)
fırça çekmişim (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmişsin (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmiş (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmişiz (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmişler (inferential perfective plural third-person)
fırça çekermişim (aorist first-person inferential singular)
fırça çekermişsin (aorist inferential second-person singular)
fırça çekermiş (aorist inferential singular third-person)
fırça çekermişiz (aorist first-person inferential plural)
fırça çekermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fırça çekerlermiş (aorist inferential plural third-person)
or fırça çekermişlar (aorist inferential plural third-person)
fırça çekiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça çeksem (conditional first-person singular)
fırça çeksen (conditional second-person singular)
fırça çekse (conditional singular third-person)
fırça çeksek (conditional first-person plural)
fırça çekseniz (conditional plural second-person)
fırça çekseler (conditional plural third-person)
fırça çekseydim (conditional first-person perfective singular)
fırça çekseydin (conditional perfective second-person singular)
fırça çekseydi (conditional perfective singular third-person)
fırça çekseydik (conditional first-person perfective plural)
fırça çekseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fırça çekseydiler (conditional perfective plural third-person)
fırça çekeyim (first-person optative singular)
fırça çekesin (optative second-person singular)
fırça çeke (optative singular third-person)
fırça çekelim (first-person optative plural)
fırça çekesiniz (optative plural second-person)
fırça çekeler (optative plural third-person)
fırça çekmekteyim (first-person progressive singular)
fırça çekmektesin (progressive second-person singular)
fırça çekmekte (progressive singular third-person)
fırça çekmekteyiz (first-person plural progressive)
fırça çekmektesiniz (plural progressive second-person)
fırça çekmekteler (plural progressive third-person)
fırça çekmeliyim (first-person necessitative singular)
fırça çekmelisin (necessitative second-person singular)
fırça çekmeli (necessitative singular third-person)
fırça çekmeliyiz (first-person necessitative plural)
fırça çekmelisiniz (necessitative plural second-person)
fırça çekmeliler (necessitative plural third-person)
fırça çek (imperative second-person singular)
fırça çeksin (imperative singular third-person)
fırça çekin (imperative plural second-person)
fırça çeksinler (imperative plural third-person)
fırça çeker miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fırça çeker misin? (aorist indicative present second-person singular)
fırça çeker mi? (aorist indicative present singular third-person)
fırça çeker miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fırça çeker misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekerler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çektim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fırça çektin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekti mi? (indicative past perfective singular third-person)
fırça çektik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fırça çektiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fırça çektiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekecek miyim? (first-person future indicative singular)
fırça çekecek misin? (future indicative second-person singular)
fırça çekecek mi? (future indicative singular third-person)
fırça çekecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fırça çekecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fırça çekecekler mi? (future indicative plural third-person)
fırça çekmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fırça çeker miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fırça çeker miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fırça çeker miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fırça çeker miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fırça çeker miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fırça çekerler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fırça çekiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça çeksem mi? (conditional first-person singular)
fırça çeksen mi? (conditional second-person singular)
fırça çekse mi? (conditional singular third-person)
fırça çeksek mi? (conditional first-person plural)
fırça çekseniz mi? (conditional plural second-person)
fırça çekseler mi? (conditional plural third-person)
fırça çekse miydim? (conditional first-person perfective singular)
fırça çekse miydin? (conditional perfective second-person singular)
fırça çekse miydi? (conditional perfective singular third-person)
fırça çekse miydik? (conditional first-person perfective plural)
fırça çekse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fırça çekseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmekte miyim? (first-person progressive singular)
fırça çekmekte misin? (progressive second-person singular)
fırça çekmekte mi? (progressive singular third-person)
fırça çekmekte miyiz? (first-person plural progressive)
fırça çekmekte misiniz? (plural progressive second-person)
fırça çekmekteler mi? (plural progressive third-person)
fırça çekmeli miyim? (first-person necessitative singular)
fırça çekmeli misin? (necessitative second-person singular)
fırça çekmeli mi? (necessitative singular third-person)
fırça çekmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fırça çekmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fırça çekmeliler mi? (necessitative plural third-person)
fırça çekmemek (infinitive negative)
fırça çekmeyen (imperfective impersonal negative participle)
fırça çekmemiş (impersonal negative participle perfective)
fırça çekmeyecek (impersonal negative participle prospective)
fırça çekmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
fırça çekmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
fırça çekmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
fırça çekmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
fırça çekmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
fırça çekmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
fırça çekmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
fırça çekmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
fırça çekmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
fırça çekmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
fırça çekmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
fırça çekmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
fırça çekmeme (negative noun-from-verb)
fırça çekmeyiş (adverbial negative)
fırça çekmem (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekmezsin (aorist indicative present second-person singular)
fırça çekmez (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekmezler (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çekmedim (first-person indicative past perfective singular)
fırça çekmedin (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekmedi (indicative past perfective singular third-person)
fırça çekmedik (first-person indicative past perfective plural)
fırça çekmediniz (indicative past perfective plural second-person)
fırça çekmediler (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekmeyeceğim (first-person future indicative singular)
fırça çekmeyeceksin (future indicative second-person singular)
fırça çekmeyecek (future indicative singular third-person)
fırça çekmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
fırça çekmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
fırça çekmeyecekler (future indicative plural third-person)
fırça çekmemişim (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmemişsin (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmemiş (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmemişiz (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmemişler (inferential perfective plural third-person)
fırça çekmezmişim (aorist first-person inferential singular)
fırça çekmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
fırça çekmezmiş (aorist inferential singular third-person)
fırça çekmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
fırça çekmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
fırça çekmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
fırça çekmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça çekmesem (conditional first-person singular)
fırça çekmesen (conditional second-person singular)
fırça çekmese (conditional singular third-person)
fırça çekmesek (conditional first-person plural)
fırça çekmeseniz (conditional plural second-person)
fırça çekmeseler (conditional plural third-person)
fırça çekmeseydim (conditional first-person perfective singular)
fırça çekmeseydin (conditional perfective second-person singular)
fırça çekmeseydi (conditional perfective singular third-person)
fırça çekmeseydik (conditional first-person perfective plural)
fırça çekmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
fırça çekmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmeyeyim (first-person optative singular)
fırça çekmeyesin (optative second-person singular)
fırça çekmeye (optative singular third-person)
fırça çekmeyelim (first-person optative plural)
fırça çekmeyesiniz (optative plural second-person)
fırça çekmeyeler (optative plural third-person)
fırça çekmemekteyim (first-person progressive singular)
fırça çekmemektesin (progressive second-person singular)
fırça çekmemekte (progressive singular third-person)
fırça çekmemekteyiz (first-person plural progressive)
fırça çekmemektesiniz (plural progressive second-person)
fırça çekmemekteler (plural progressive third-person)
fırça çekmemeliyim (first-person necessitative singular)
fırça çekmemelisin (necessitative second-person singular)
fırça çekmemeli (necessitative singular third-person)
fırça çekmemeliyiz (first-person necessitative plural)
fırça çekmemelisiniz (necessitative plural second-person)
fırça çekmemeliler (necessitative plural third-person)
fırça çekme (imperative second-person singular)
fırça çekmesin (imperative singular third-person)
fırça çekmeyin (imperative plural second-person)
fırça çekmesinler (imperative plural third-person)
fırça çekmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
fırça çekmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
fırça çekmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
fırça çekmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
fırça çekmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
fırça çekmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
fırça çekmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça çekmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça çekmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça çekmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça çekmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça çekmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça çekmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
fırça çekmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
fırça çekmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
fırça çekmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
fırça çekmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
fırça çekmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
fırça çekmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça çekmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça çekmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça çekmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça çekmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça çekmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça çekmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
fırça çekmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
fırça çekmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
fırça çekmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
fırça çekmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
fırça çekmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
fırça çekmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
fırça çekmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
fırça çekmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
fırça çekmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
fırça çekmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
fırça çekmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
fırça çekmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
fırça çekmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
fırça çekmez miymiş? (aorist inferential singular third-person)
fırça çekmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
fırça çekmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
fırça çekmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
fırça çekmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça çekmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça çekmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça çekmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça çekmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça çekmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça çekmesem mi? (conditional first-person singular)
fırça çekmesen mi? (conditional second-person singular)
fırça çekmese mi? (conditional singular third-person)
fırça çekmesek mi? (conditional first-person plural)
fırça çekmeseniz mi? (conditional plural second-person)
fırça çekmeseler mi? (conditional plural third-person)
fırça çekmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
fırça çekmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
fırça çekmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
fırça çekmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
fırça çekmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
fırça çekmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
fırça çekmemekte miyim? (first-person progressive singular)
fırça çekmemekte misin? (progressive second-person singular)
fırça çekmemekte mi? (progressive singular third-person)
fırça çekmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
fırça çekmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
fırça çekmemekteler mi? (plural progressive third-person)
fırça çekmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
fırça çekmemeli misin? (necessitative second-person singular)
fırça çekmemeli mi? (necessitative singular third-person)
fırça çekmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
fırça çekmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
fırça çekmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[fɯɾ̞ˈt͡ʃɑ t͡ʃe̞c.me̞c]

Okuldan kaçan çocuklara müdür fırça çekmiş

The principal berated the children who skipped school

(informal, idiomatic, transitive, with dative) to berate


tanıklık etmek

tanıklık ediyorlardı (or tanıklık ediyordular)

tanıklık ederlermiş (or tanıklık edermişlar)

tanıklık etmeyin (or tanıklık etmeyiniz)

tanıklık etmek (infinitive)
tanıklık eden (imperfective impersonal participle)
tanıklık etmiş (impersonal participle perfective)
tanıklık edecek (impersonal participle prospective)
tanıklık ettiğim (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğin (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiği (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğimiz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettiğiniz (non-prospective participle personal)
tanıklık ettikleri (non-prospective participle personal)
tanıklık edeceğim (participle personal prospective)
tanıklık edeceğin (participle personal prospective)
tanıklık edeceği (participle personal prospective)
tanıklık edeceğimiz (participle personal prospective)
tanıklık edeceğiniz (participle personal prospective)
tanıklık edecekleri (participle personal prospective)
tanıklık etme (noun-from-verb)
tanıklık ediş (adverbial)
tanıklık ederim (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık edersin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık ederiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık edersiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or tanıklık ediyordular (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık edeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek (future indicative singular third-person)
tanıklık edeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık edeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık edermişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık edermişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık edermiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık edermişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık edermişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederlermiş (aorist inferential plural third-person)
or tanıklık edermişlar (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem (conditional first-person singular)
tanıklık etsen (conditional second-person singular)
tanıklık etse (conditional singular third-person)
tanıklık etsek (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etseler (conditional plural third-person)
tanıklık etseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık edeyim (first-person optative singular)
tanıklık edesin (optative second-person singular)
tanıklık ede (optative singular third-person)
tanıklık edelim (first-person optative plural)
tanıklık edesiniz (optative plural second-person)
tanıklık edeler (optative plural third-person)
tanıklık etmekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık et (imperative second-person singular)
tanıklık etsin (imperative singular third-person)
tanıklık edin (imperative plural second-person)
or tanıklık ediniz (imperative plural second-person)
tanıklık etsinler (imperative plural third-person)
tanıklık eder miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık eder misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık eder mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık eder miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık eder misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık ederler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık ediyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık ediyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık ediyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık ediyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık ediyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık ediyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık ettim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık ettin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etti mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık ettik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık ettiniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık ettiler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık ediyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık ediyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık ediyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık ediyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık ediyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık edecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık edecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık edecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık edecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık edecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık edecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık eder miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık eder miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık eder miymiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık eder miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık eder miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık ederler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık ediyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık ediyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık ediyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık ediyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık ediyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık ediyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etsem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etsen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etse mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etsek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etse miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etse miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etse miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etse miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etse miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmekte (first-person progressive singular)
miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmeli (first-person necessitative singular)
miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmeliler mi? (necessitative plural third-person)
tanıklık etmemek (infinitive negative)
tanıklık etmeyen (imperfective impersonal negative participle)
tanıklık etmemiş (impersonal negative participle perfective)
tanıklık etmeyecek (impersonal negative participle prospective)
tanıklık etmediğim (first-person negative non-prospective participle singular)
tanıklık etmediğin (negative non-prospective participle second-person singular)
tanıklık etmediği (negative non-prospective participle singular third-person)
tanıklık etmediğimiz (first-person negative non-prospective participle plural)
tanıklık etmediğiniz (negative non-prospective participle plural second-person)
tanıklık etmedikleri (negative non-prospective participle plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person negative participle prospective singular)
tanıklık etmeyeceğin (negative participle prospective second-person singular)
tanıklık etmeyeceği (negative participle prospective singular third-person)
tanıklık etmeyeceğimiz (first-person negative participle plural prospective)
tanıklık etmeyeceğiniz (negative participle plural prospective second-person)
tanıklık etmeyecekleri (negative participle plural prospective third-person)
tanıklık etmeme (negative noun-from-verb)
tanıklık etmeyiş (adverbial negative)
tanıklık etmem (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmezsin (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmeyiz (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmezsiniz (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyorum (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyordum (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyordun (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyordu (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyeceğim (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyeceksin (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyeceğiz (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyeceksiniz (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemişim (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemişsin (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemişiz (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemişsiniz (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmezmişim (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmezmişsin (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmezmiş (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmezmişiz (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmezmişsiniz (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezlermiş (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyormuş (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen (conditional second-person singular)
tanıklık etmese (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler (conditional plural third-person)
tanıklık etmeseydim (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmeseydin (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmeseydi (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmeseydik (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmeseydiniz (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseydiler (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmeyeyim (first-person optative singular)
tanıklık etmeyesin (optative second-person singular)
tanıklık etmeye (optative singular third-person)
tanıklık etmeyelim (first-person optative plural)
tanıklık etmeyesiniz (optative plural second-person)
tanıklık etmeyeler (optative plural third-person)
tanıklık etmemekteyim (first-person progressive singular)
tanıklık etmemektesin (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekteyiz (first-person plural progressive)
tanıklık etmemektesiniz (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeliyim (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemelisin (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeliyiz (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemelisiniz (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler (necessitative plural third-person)
tanıklık etme (imperative second-person singular)
tanıklık etmesin (imperative singular third-person)
tanıklık etmeyin (imperative plural second-person)
or tanıklık etmeyiniz (imperative plural second-person)
tanıklık etmesinler (imperative plural third-person)
tanıklık etmez miyim? (aorist first-person indicative present singular)
tanıklık etmez misin? (aorist indicative present second-person singular)
tanıklık etmez mi? (aorist indicative present singular third-person)
tanıklık etmez miyiz? (aorist first-person indicative plural present)
tanıklık etmez misiniz? (aorist indicative plural present second-person)
tanıklık etmezler mi? (aorist indicative plural present third-person)
tanıklık etmiyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
tanıklık etmiyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
tanıklık etmiyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
tanıklık etmiyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
tanıklık etmiyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
tanıklık etmiyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
tanıklık etmedim mi? (first-person indicative past perfective singular)
tanıklık etmedin mi? (indicative past perfective second-person singular)
tanıklık etmedi mi? (indicative past perfective singular third-person)
tanıklık etmedik mi? (first-person indicative past perfective plural)
tanıklık etmediniz mi? (indicative past perfective plural second-person)
tanıklık etmediler mi? (indicative past perfective plural third-person)
tanıklık etmiyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
tanıklık etmiyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
tanıklık etmiyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
tanıklık etmiyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
tanıklık etmiyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
tanıklık etmeyecek miyim? (first-person future indicative singular)
tanıklık etmeyecek misin? (future indicative second-person singular)
tanıklık etmeyecek mi? (future indicative singular third-person)
tanıklık etmeyecek miyiz? (first-person future indicative plural)
tanıklık etmeyecek misiniz? (future indicative plural second-person)
tanıklık etmeyecekler mi? (future indicative plural third-person)
tanıklık etmemiş miyim? (first-person inferential perfective singular)
tanıklık etmemiş misin? (inferential perfective second-person singular)
tanıklık etmemiş mi? (inferential perfective singular third-person)
tanıklık etmemiş miyiz? (first-person inferential perfective plural)
tanıklık etmemiş misiniz? (inferential perfective plural second-person)
tanıklık etmemişler mi? (inferential perfective plural third-person)
tanıklık etmez miymişim? (aorist first-person inferential singular)
tanıklık etmez miymişsin? (aorist inferential second-person singular)
tanıklık etmez mimiş? (aorist inferential singular third-person)
tanıklık etmez miymişiz? (aorist first-person inferential plural)
tanıklık etmez miymişsiniz? (aorist inferential plural second-person)
tanıklık etmezler miymiş? (aorist inferential plural third-person)
tanıklık etmiyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
tanıklık etmiyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
tanıklık etmiyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
tanıklık etmiyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
tanıklık etmiyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
tanıklık etmiyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
tanıklık etmesem mi? (conditional first-person singular)
tanıklık etmesen mi? (conditional second-person singular)
tanıklık etmese mi? (conditional singular third-person)
tanıklık etmesek mi? (conditional first-person plural)
tanıklık etmeseniz mi? (conditional plural second-person)
tanıklık etmeseler mi? (conditional plural third-person)
tanıklık etmese miydim? (conditional first-person perfective singular)
tanıklık etmese miydin? (conditional perfective second-person singular)
tanıklık etmese miydi? (conditional perfective singular third-person)
tanıklık etmese miydik? (conditional first-person perfective plural)
tanıklık etmese miydiniz? (conditional perfective plural second-person)
tanıklık etmeseler miydi? (conditional perfective plural third-person)
tanıklık etmemekte miyim? (first-person progressive singular)
tanıklık etmemekte misin? (progressive second-person singular)
tanıklık etmemekte mi? (progressive singular third-person)
tanıklık etmemekte miyiz? (first-person plural progressive)
tanıklık etmemekte misiniz? (plural progressive second-person)
tanıklık etmemekteler mi? (plural progressive third-person)
tanıklık etmemeli miyim? (first-person necessitative singular)
tanıklık etmemeli misin? (necessitative second-person singular)
tanıklık etmemeli mi? (necessitative singular third-person)
tanıklık etmemeli miyiz? (first-person necessitative plural)
tanıklık etmemeli misiniz? (necessitative plural second-person)
tanıklık etmemeliler mi? (necessitative plural third-person)

[t̪ʰɑ.n̪ɯkˈɫ̪ɯ.cʰ‿e̞t̪.me̞c]

(transitive, with dative) to have lived thorough a certain time or a social event, to witness


fırça atmak

fırça atıyorlardı (or fırça atıyordular)

fırça atmak (infinitive)
fırça atan (imperfective impersonal participle)
fırça atmış (impersonal participle perfective)
fırça atacak (impersonal participle prospective)
fırça attığım (non-prospective participle personal)
fırça attığın (non-prospective participle personal)
fırça attığı (non-prospective participle personal)
fırça attığımız (non-prospective participle personal)
fırça attığınız (non-prospective participle personal)
fırça attıkları (non-prospective participle personal)
fırça atacağım (participle personal prospective)
fırça atacağın (participle personal prospective)
fırça atacağı (participle personal prospective)
fırça atacağımız (participle personal prospective)
fırça atacağınız (participle personal prospective)
fırça atacakları (participle personal prospective)
fırça atma (noun-from-verb)
fırça atış (adverbial)
fırça atarım (aorist first-person indicative present singular)
fırça atarsın (aorist indicative present second-person singular)
fırça atar (aorist indicative present singular third-person)
fırça atarız (aorist first-person indicative plural present)
fırça atarsınız (aorist indicative plural present second-person)
fırça atarlar (aorist indicative plural present third-person)
fırça atıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça attım (first-person indicative past perfective singular)
fırça attın (indicative past perfective second-person singular)
fırça attı (indicative past perfective singular third-person)
fırça attık (first-person indicative past perfective plural)
fırça attınız (indicative past perfective plural second-person)
fırça attılar (indicative past perfective plural third-person)
fırça atıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or fırça atıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atacağım (first-person future indicative singular)
fırça atacaksın (future indicative second-person singular)
fırça atacak (future indicative singular third-person)
fırça atacağız (first-person future indicative plural)
fırça atacaksınız (future indicative plural second-person)
fırça atacaklar (future indicative plural third-person)
fırça atmışım (first-person inferential perfective singular)
fırça atmışsın (inferential perfective second-person singular)
fırça atmış (inferential perfective singular third-person)
fırça atmışız (first-person inferential perfective plural)
fırça atmışsınız (inferential perfective plural second-person)
fırça atmışlar (inferential perfective plural third-person)
fırça atarmışım (aorist first-person inferential singular)
fırça atarmışsın (aorist inferential second-person singular)
fırça atarmış (aorist inferential singular third-person)
fırça atarmışız (aorist first-person inferential plural)
fırça atarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fırça atarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or fırça atarmışlar (aorist inferential plural third-person)
fırça atıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça atıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça atıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça atıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça atıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça atıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça atsam (conditional first-person singular)
fırça atsan (conditional second-person singular)
fırça atsa (conditional singular third-person)
fırça atsak (conditional first-person plural)
fırça atsanız (conditional plural second-person)
fırça atsalar (conditional plural third-person)
fırça atsaydım (conditional first-person perfective singular)
fırça atsaydın (conditional perfective second-person singular)
fırça atsaydı (conditional perfective singular third-person)
fırça atsaydık (conditional first-person perfective plural)
fırça atsaydınız (conditional perfective plural second-person)
fırça atsaydılar (conditional perfective plural third-person)
fırça atayım (first-person optative singular)
fırça atasın (optative second-person singular)
fırça ata (optative singular third-person)
fırça atalım (first-person optative plural)
fırça atasınız (optative plural second-person)
fırça atalar (optative plural third-person)
fırça atmaktayım (first-person progressive singular)
fırça atmaktasın (progressive second-person singular)
fırça atmakta (progressive singular third-person)
fırça atmaktayız (first-person plural progressive)
fırça atmaktasınız (plural progressive second-person)
fırça atmaktalar (plural progressive third-person)
fırça atmalıyım (first-person necessitative singular)
fırça atmalısın (necessitative second-person singular)
fırça atmalı (necessitative singular third-person)
fırça atmalıyız (first-person necessitative plural)
fırça atmalısınız (necessitative plural second-person)
fırça atmalılar (necessitative plural third-person)
fırça at (imperative second-person singular)
fırça atsın (imperative singular third-person)
fırça atın (imperative plural second-person)
fırça atsınlar (imperative plural third-person)
fırça atar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fırça atar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fırça atar mı? (aorist indicative present singular third-person)
fırça atar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fırça atar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fırça atarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fırça atıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça attım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fırça attın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fırça attı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fırça attık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fırça attınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fırça attılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fırça atıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fırça atacak mısın? (future indicative second-person singular)
fırça atacak mı? (future indicative singular third-person)
fırça atacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fırça atacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fırça atacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fırça atmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fırça atmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fırça atmış mı? (inferential perfective singular third-person)
fırça atmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fırça atmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fırça atmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fırça atar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fırça atar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fırça atar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fırça atar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fırça atar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fırça atarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fırça atıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça atıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça atıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça atıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça atıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça atıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça atsam mı? (conditional first-person singular)
fırça atsan mı? (conditional second-person singular)
fırça atsa mı? (conditional singular third-person)
fırça atsak mı? (conditional first-person plural)
fırça atsanız mı? (conditional plural second-person)
fırça atsalar mı? (conditional plural third-person)
fırça atsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fırça atsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fırça atsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fırça atsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fırça atsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fırça atsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fırça atmakta mıyım? (first-person progressive singular)
fırça atmakta mısın? (progressive second-person singular)
fırça atmakta mı? (progressive singular third-person)
fırça atmakta mıyız? (first-person plural progressive)
fırça atmakta mısınız? (plural progressive second-person)
fırça atmaktalar mı? (plural progressive third-person)
fırça atmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fırça atmalı mısın? (necessitative second-person singular)
fırça atmalı mı? (necessitative singular third-person)
fırça atmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fırça atmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fırça atmalılar mı? (necessitative plural third-person)
fırça atmamak (infinitive negative)
fırça atmayan (imperfective impersonal negative participle)
fırça atmamış (impersonal negative participle perfective)
fırça atmayacak (impersonal negative participle prospective)
fırça atmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
fırça atmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
fırça atmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
fırça atmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
fırça atmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
fırça atmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
fırça atmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
fırça atmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
fırça atmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
fırça atmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
fırça atmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
fırça atmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
fırça atmama (negative noun-from-verb)
fırça atmayış (adverbial negative)
fırça atmam (aorist first-person indicative present singular)
fırça atmazsın (aorist indicative present second-person singular)
fırça atmaz (aorist indicative present singular third-person)
fırça atmayız (aorist first-person indicative plural present)
fırça atmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
fırça atmazlar (aorist indicative plural present third-person)
fırça atmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
fırça atmadım (first-person indicative past perfective singular)
fırça atmadın (indicative past perfective second-person singular)
fırça atmadı (indicative past perfective singular third-person)
fırça atmadık (first-person indicative past perfective plural)
fırça atmadınız (indicative past perfective plural second-person)
fırça atmadılar (indicative past perfective plural third-person)
fırça atmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atmayacağım (first-person future indicative singular)
fırça atmayacaksın (future indicative second-person singular)
fırça atmayacak (future indicative singular third-person)
fırça atmayacağız (first-person future indicative plural)
fırça atmayacaksınız (future indicative plural second-person)
fırça atmayacaklar (future indicative plural third-person)
fırça atmamışım (first-person inferential perfective singular)
fırça atmamışsın (inferential perfective second-person singular)
fırça atmamış (inferential perfective singular third-person)
fırça atmamışız (first-person inferential perfective plural)
fırça atmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
fırça atmamışlar (inferential perfective plural third-person)
fırça atmazmışım (aorist first-person inferential singular)
fırça atmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
fırça atmazmış (aorist inferential singular third-person)
fırça atmazmışız (aorist first-person inferential plural)
fırça atmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
fırça atmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
fırça atmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
fırça atmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
fırça atmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
fırça atmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
fırça atmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
fırça atmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
fırça atmasam (conditional first-person singular)
fırça atmasan (conditional second-person singular)
fırça atmasa (conditional singular third-person)
fırça atmasak (conditional first-person plural)
fırça atmasanız (conditional plural second-person)
fırça atmasalar (conditional plural third-person)
fırça atmasaydım (conditional first-person perfective singular)
fırça atmasaydın (conditional perfective second-person singular)
fırça atmasaydı (conditional perfective singular third-person)
fırça atmasaydık (conditional first-person perfective plural)
fırça atmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
fırça atmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
fırça atmayayım (first-person optative singular)
fırça atmayasın (optative second-person singular)
fırça atmaya (optative singular third-person)
fırça atmayalım (first-person optative plural)
fırça atmayasınız (optative plural second-person)
fırça atmayalar (optative plural third-person)
fırça atmamaktayım (first-person progressive singular)
fırça atmamaktasın (progressive second-person singular)
fırça atmamakta (progressive singular third-person)
fırça atmamaktayız (first-person plural progressive)
fırça atmamaktasınız (plural progressive second-person)
fırça atmamaktalar (plural progressive third-person)
fırça atmamalıyım (first-person necessitative singular)
fırça atmamalısın (necessitative second-person singular)
fırça atmamalı (necessitative singular third-person)
fırça atmamalıyız (first-person necessitative plural)
fırça atmamalısınız (necessitative plural second-person)
fırça atmamalılar (necessitative plural third-person)
fırça atma (imperative second-person singular)
fırça atmasın (imperative singular third-person)
fırça atmayın (imperative plural second-person)
fırça atmasınlar (imperative plural third-person)
fırça atmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
fırça atmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
fırça atmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
fırça atmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
fırça atmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
fırça atmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
fırça atmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
fırça atmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
fırça atmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
fırça atmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
fırça atmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
fırça atmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
fırça atmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
fırça atmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
fırça atmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
fırça atmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
fırça atmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
fırça atmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
fırça atmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
fırça atmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
fırça atmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
fırça atmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
fırça atmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
fırça atmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
fırça atmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
fırça atmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
fırça atmayacak mı? (future indicative singular third-person)
fırça atmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
fırça atmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
fırça atmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
fırça atmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
fırça atmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
fırça atmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
fırça atmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
fırça atmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
fırça atmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
fırça atmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
fırça atmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
fırça atmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
fırça atmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
fırça atmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
fırça atmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
fırça atmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
fırça atmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
fırça atmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
fırça atmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
fırça atmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
fırça atmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
fırça atmasam mı? (conditional first-person singular)
fırça atmasan mı? (conditional second-person singular)
fırça atmasa mı? (conditional singular third-person)
fırça atmasak mı? (conditional first-person plural)
fırça atmasanız mı? (conditional plural second-person)
fırça atmasalar mı? (conditional plural third-person)
fırça atmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
fırça atmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
fırça atmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
fırça atmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
fırça atmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
fırça atmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
fırça atmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
fırça atmamakta mısın? (progressive second-person singular)
fırça atmamakta mı? (progressive singular third-person)
fırça atmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
fırça atmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
fırça atmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
fırça atmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
fırça atmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
fırça atmamalı mı? (necessitative singular third-person)
fırça atmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
fırça atmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
fırça atmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

/fɯɾˈt͡ʃɑ ɑtmɑk/

[fɯɾ̞ˈt͡ʃɑ ɑt̪.mɑk]

Okuldan kaçan çocuklara müdür fırça atmış


bovve

From Middle High German boven, northern variant of boben. Compare Dutch boven, Westphalian Low German buowen.
For “up” and “down”, Ripuarian has forms with and without b- alongside (bovve/ovve; bonge/onge); Moselle Franconian has only those without. For “inside” and “outside”, b- alternates with dr- in both dialect groups (e.g. benne/drenne; busse/drusse). Contemporary Kölsch for some reason prefers bovve, but unge, and drenne, drusse.

De Lamp hängk bovve dem Desch.