மிஞ்சு

ta-verb

மிஞ்சு • (miñcu)

miñcu (romanization)
மிஞ்சுகிறேன் (affective first-person present singular)
மிஞ்சுகிறாய் (affective present second-person singular)
மிஞ்சுகிறான் (affective masculine present singular third-person)
மிஞ்சுகிறாள் (affective feminine present singular third-person)
மிஞ்சுகிறார் (honorific present singular third-person)
மிஞ்சுகிறது (neuter present singular third-person)
மிஞ்சினேன் (affective first-person past singular)
மிஞ்சினாய் (affective past second-person singular)
மிஞ்சினான் (affective masculine past singular third-person)
மிஞ்சினாள் (affective feminine past singular third-person)
மிஞ்சினார் (honorific past singular third-person)
மிஞ்சினது (neuter past singular third-person)
மிஞ்சுவேன் (affective first-person future singular)
மிஞ்சுவாய் (affective future second-person singular)
மிஞ்சுவான் (affective future masculine singular third-person)
மிஞ்சுவாள் (affective feminine future singular third-person)
மிஞ்சுவார் (future honorific singular third-person)
மிஞ்சும் (future neuter singular third-person)
மிஞ்சமாட்டேன் (affective first-person future negative singular)
மிஞ்சமாட்டாய் (affective future negative second-person singular)
மிஞ்சமாட்டான் (affective future masculine negative singular third-person)
மிஞ்சமாட்டாள் (affective feminine future negative singular third-person)
மிஞ்சமாட்டார் (future honorific negative singular third-person)
மிஞ்சாது (future negative neuter singular third-person)
மிஞ்சவில்லை (feminine masculine negative neuter singular third-person)
மிஞ்சவில்லை (first-person negative second-person singular)
மிஞ்சவில்லை (honorific negative singular third-person)
மிஞ்சுகிறோம் (affective exclusive first-person inclusive plural present)
மிஞ்சுகிறீர்கள் (affective plural present second-person)
மிஞ்சுகிறார்கள் (affective epicene plural present third-person)
மிஞ்சுகின்றன (affective neuter plural present third-person)
மிஞ்சினோம் (affective exclusive first-person inclusive past plural)
மிஞ்சினீர்கள் (affective past plural second-person)
மிஞ்சினார்கள் (affective epicene past plural third-person)
மிஞ்சினன (affective neuter past plural third-person)
மிஞ்சுவோம் (affective exclusive first-person future inclusive plural)
மிஞ்சுவீர்கள் (affective future plural second-person)
மிஞ்சுவார்கள் (affective epicene future plural third-person)
மிஞ்சுவன (affective future neuter plural third-person)
மிஞ்சமாட்டோம் (affective exclusive first-person future inclusive negative plural)
மிஞ்சமாட்டீர்கள் (affective future negative plural second-person)
மிஞ்சமாட்டார்கள் (affective epicene future negative plural third-person)
மிஞ்சா (affective future negative neuter plural third-person)
மிஞ்சவில்லை (affective epicene negative plural third-person)
மிஞ்சவில்லை (affective exclusive first-person inclusive negative plural second-person)
மிஞ்சவில்லை (affective negative neuter plural third-person)
மிஞ்சு (imperative singular)
மிஞ்சுங்கள் (imperative plural)
மிஞ்சாதே (imperative negative singular)
மிஞ்சாதீர்கள் (imperative negative plural)
past of மிஞ்சிவிடு (miñciviṭu) (imperative perfect present singular)
past of மிஞ்சிவிட்டிரு (miñciviṭṭiru) (past perfect)
future of மிஞ்சிவிடு (miñciviṭu) (future imperative perfect plural)
மிஞ்சிக்கொண்டிரு (future past present progressive)
மிஞ்சப்படு (effective future past present)
மிஞ்ச (infinitive)
மிஞ்சாமல் இருக்க (future infinitive negative)
மிஞ்சலாம் (potential)
மிஞ்சாமல் இருக்கலாம் (future negative potential)
மிஞ்சட்டும் (cohortative)
மிஞ்சாமல் இருக்கட்டும் (cohortative future negative)
மிஞ்சுவதால் (conditional informal)
மிஞ்சாத்தால் (conditional future informal negative)
மிஞ்சினால் (conditional)
மிஞ்சாவிட்டால் (conditional future negative)
மிஞ்சி (adverbial participle)
மிஞ்சாமல் (adverbial future negative participle)
மிஞ்சுகிற (adjectival participle present)
மிஞ்சின (adjectival participle past)
மிஞ்சும் (adjectival future participle)
மிஞ்சாத (adjectival future negative participle)
மிஞ்சுகிறவன் (imperative masculine present singular)
மிஞ்சுகிறவள் (feminine imperative present singular)
மிஞ்சுகிறவர் (future honorific present singular)
மிஞ்சுகிறது (future negative neuter present singular)
மிஞ்சுகிறவர்கள் (epicene future imperative negative plural present)
மிஞ்சுகிறவை (future imperative negative neuter plural present)
மிஞ்சினவன் (imperative masculine past present singular)
மிஞ்சினவள் (feminine imperative past present singular)
மிஞ்சினவர் (future honorific past singular)
மிஞ்சினது (future negative neuter past singular)
மிஞ்சினவர்கள் (epicene future imperative negative past plural)
மிஞ்சினவை (future imperative negative neuter past plural)
மிஞ்சுபவன் (future imperative masculine present singular)
மிஞ்சுபவள் (feminine future imperative present singular)
மிஞ்சுபவர் (future honorific singular)
மிஞ்சுவது (future negative neuter singular)
மிஞ்சுபவர்கள் (epicene future imperative negative plural)
மிஞ்சுபவை (future imperative negative neuter plural)
மிஞ்சாதவன் (imperative masculine negative present singular)
மிஞ்சாதவள் (feminine imperative negative present singular)
மிஞ்சாதவர் (future honorific negative singular)
மிஞ்சாதது (future negative neuter singular)
மிஞ்சாதவர்கள் (epicene future imperative negative plural)
மிஞ்சாதவை (future imperative negative neuter plural)
மிஞ்சுவது (feminine gerund gerund-i masculine singular)
மிஞ்சுதல் (gerund gerund-ii honorific singular)
மிஞ்சுதல் (gerund gerund-ii neuter singular)
மிஞ்சல் (epicene future gerund gerund-iii negative)
மிஞ்சல் (future gerund gerund-iii negative neuter)

(with dative) to exceed, surpass, be too big for


maruz kalmak

head

maruz kalmak (third-person singular simple present maruz kalır)

maruz kalır (present singular third-person)

İşkenceye maruz kaldım.

(intransitive, with dative) to be exposed to, to be subjected to


yer vermek

yer vermek (third-person singular simple present yer verir)

yer verir (present singular third-person)

From yer + vermek, literally "to give place".

Evladım, yer versene teyzeye.

Son, why don't you give the old lady your seat?

(intransitive, with dative) to give someone one's seat

Görselli sorulara çok fazla yer verilmiş.

Multiple-choice questions with images were used a lot.

Neden Mustafa Kemal kitabımda Atatürk'ün özel hayatına yer verdim?
Why did I touch upon the private life of Atatürk in my book titled "Mustafa Kemal"?

Bu dönem, daha çok kısa ve vodvil türünde komedyalara yer vermiştir.

(intransitive, with dative) to give weight


𑆠𑇀𑆫𑆜𑇀

𑆠𑇀𑆫𑆜𑇀 • (traṭh)

Inherited from Sanskrit तडित् (taḍit, “lightning”).

𑆠𑇀𑆫𑆜𑇀 𑆖𑆼!


набридати

uk-verb

набрида́ти • (nabrydáty) impf (perfective набри́днути)

набрида́ти (canonical)
nabrydáty (romanization)
набри́днути (perfective)
набрида́ти (imperfective infinitive)
набрида́ть (imperfective infinitive)
набрида́ючи (adverbial imperfective present)
набрида́вши (adverbial imperfective past)
набрида́ю (first-person imperfective present singular)
бу́ду набрида́ти (first-person future imperfective singular)
бу́ду набрида́ть (first-person future imperfective singular)
набрида́тиму (first-person future imperfective singular)
набрида́єш (imperfective present second-person singular)
бу́деш набрида́ти (future imperfective second-person singular)
бу́деш набрида́ть (future imperfective second-person singular)
набрида́тимеш (future imperfective second-person singular)
набрида́є (imperfective present singular third-person)
бу́де набрида́ти (future imperfective singular third-person)
бу́де набрида́ть (future imperfective singular third-person)
набрида́тиме (future imperfective singular third-person)
набрида́єм (first-person imperfective plural present)
набрида́ємо (first-person imperfective plural present)
бу́демо набрида́ти (first-person future imperfective plural)
бу́демо набрида́ть (first-person future imperfective plural)
набрида́тимемо (first-person future imperfective plural)
набрида́тимем (first-person future imperfective plural)
набрида́єте (imperfective plural present second-person)
бу́дете набрида́ти (future imperfective plural second-person)
бу́дете набрида́ть (future imperfective plural second-person)
набрида́тимете (future imperfective plural second-person)
набрида́ють (imperfective plural present third-person)
бу́дуть набрида́ти (future imperfective plural third-person)
бу́дуть набрида́ть (future imperfective plural third-person)
набрида́тимуть (future imperfective plural third-person)
набрида́ймо (first-person imperative plural)
набрида́й (imperative second-person singular)
набрида́йте (imperative plural second-person)
набрида́в (masculine past singular)
набрида́ли (masculine past plural)
набрида́ла (feminine past singular)
набрида́ли (feminine past plural)
набрида́ло (neuter past singular)
набрида́ли (neuter past plural)

Uk-набридати.ogg

From на- (na-) + брид (bryd) + -а́ти (-áty).

to annoy, to bother, to bug, to pester, to plague (cause annoyance through constant presence or repeated approaches)


набриднути

набри́днути • (nabrýdnuty) pf (imperfective набрида́ти)

набри́днути (canonical)
nabrýdnuty (romanization)
набрида́ти (imperfective)
набри́днути (infinitive perfective)
набри́днуть (infinitive perfective)
набри́днувши (adverbial past perfective)
набри́дши (adverbial past perfective)
набри́дну (first-person future perfective singular)
набри́днеш (future perfective second-person singular)
набри́дне (future perfective singular third-person)
набри́днем (first-person future perfective plural)
набри́днемо (first-person future perfective plural)
набри́днете (future perfective plural second-person)
набри́днуть (future perfective plural third-person)
набри́днім (first-person imperative plural)
набри́днімо (first-person imperative plural)
набри́дни (imperative second-person singular)
набри́дніть (imperative plural second-person)
набри́днув (masculine past singular)
набри́д (masculine past singular)
набри́дли (masculine past plural)
набри́днули (masculine past plural)
набри́дла (feminine past singular)
набри́днула (feminine past singular)
набри́дли (feminine past plural)
набри́днули (feminine past plural)
набри́дло (neuter past singular)
набри́днуло (neuter past singular)
набри́дли (neuter past plural)
набри́днули (neuter past plural)

Uk-набриднути.ogg

From на- (na-) + брид (bryd) + -нути (-nuty).


diomaite de

head

diomaite de (plus dative, triggers lenition)

diomaite díom (first-person singular)
diomaite díomsa (emphatic first-person singular)
diomaite díot (second-person singular)
diomaite díotsa (emphatic second-person singular)
diomaite de (masculine singular third-person)
diomaite desean (emphatic masculine singular third-person)
diomaite di (feminine singular third-person)
diomaite dise (emphatic feminine singular third-person)
diomaite dínn (first-person plural)
diomaite dínne (emphatic first-person plural)
diomaite díbh (plural second-person)
diomaite díbhse (emphatic plural second-person)
diomaite díobh (plural third-person)
diomaite díobhsan (emphatic plural third-person)

apart from, besides, other than, except, except for, outside of


vorghìban

vorghìban (strong class 5 , auxiliary haban)

From Middle High German vergeben, from Old High German fargeban, from Proto-Germanic *fragebaną (“to give, grant; to forgive”), equivalent to vor- + ghiban. Cognate with German vergeben, English forgive.

inh

Ich han gabéelt, vorghìmmar.

(Sette Comuni, transitive, + dative) to forgive


kulak asmak

head

kulak asmak (third-person singular simple present kulak asar)

kulak asar (present singular third-person)
kulak asmak (infinitive)
kulak asan (imperfective impersonal participle)
kulak asmış (impersonal participle perfective)
kulak asacak (impersonal participle prospective)
kulak astığım (non-prospective participle personal)
kulak astığın (non-prospective participle personal)
kulak astığı (non-prospective participle personal)
kulak astığımız (non-prospective participle personal)
kulak astığınız (non-prospective participle personal)
kulak astıkları (non-prospective participle personal)
kulak asacağım (participle personal prospective)
kulak asacağın (participle personal prospective)
kulak asacağı (participle personal prospective)
kulak asacağımız (participle personal prospective)
kulak asacağınız (participle personal prospective)
kulak asacakları (participle personal prospective)
kulak asma (noun-from-verb)
kulak asış (adverbial)
kulak asarım (aorist first-person indicative present singular)
kulak asarsın (aorist indicative present second-person singular)
kulak asar (aorist indicative present singular third-person)
kulak asarız (aorist first-person indicative plural present)
kulak asarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kulak asarlar (aorist indicative plural present third-person)
kulak asıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kulak asıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kulak asıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kulak asıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kulak asıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kulak asıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kulak astım (first-person indicative past perfective singular)
kulak astın (indicative past perfective second-person singular)
kulak astı (indicative past perfective singular third-person)
kulak astık (first-person indicative past perfective plural)
kulak astınız (indicative past perfective plural second-person)
kulak astılar (indicative past perfective plural third-person)
kulak asıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kulak asıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kulak asıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kulak asıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kulak asıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kulak asıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kulak asıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kulak asacağım (first-person future indicative singular)
kulak asacaksın (future indicative second-person singular)
kulak asacak (future indicative singular third-person)
kulak asacağız (first-person future indicative plural)
kulak asacaksınız (future indicative plural second-person)
kulak asacaklar (future indicative plural third-person)
kulak asmışım (first-person inferential perfective singular)
kulak asmışsın (inferential perfective second-person singular)
kulak asmış (inferential perfective singular third-person)
kulak asmışız (first-person inferential perfective plural)
kulak asmışsınız (inferential perfective plural second-person)
kulak asmışlar (inferential perfective plural third-person)
kulak asarmışım (aorist first-person inferential singular)
kulak asarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kulak asarmış (aorist inferential singular third-person)
kulak asarmışız (aorist first-person inferential plural)
kulak asarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kulak asarlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kulak asarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kulak asıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kulak asıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kulak asıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kulak asıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kulak asıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kulak asıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kulak assam (conditional first-person singular)
kulak assan (conditional second-person singular)
kulak assa (conditional singular third-person)
kulak assak (conditional first-person plural)
kulak assanız (conditional plural second-person)
kulak assalar (conditional plural third-person)
kulak assaydım (conditional first-person perfective singular)
kulak assaydın (conditional perfective second-person singular)
kulak assaydı (conditional perfective singular third-person)
kulak assaydık (conditional first-person perfective plural)
kulak assaydınız (conditional perfective plural second-person)
kulak assaydılar (conditional perfective plural third-person)
kulak asayım (first-person optative singular)
kulak asasın (optative second-person singular)
kulak asa (optative singular third-person)
kulak asalım (first-person optative plural)
kulak asasınız (optative plural second-person)
kulak asalar (optative plural third-person)
kulak asmaktayım (first-person progressive singular)
kulak asmaktasın (progressive second-person singular)
kulak asmakta (progressive singular third-person)
kulak asmaktayız (first-person plural progressive)
kulak asmaktasınız (plural progressive second-person)
kulak asmaktalar (plural progressive third-person)
kulak asmalıyım (first-person necessitative singular)
kulak asmalısın (necessitative second-person singular)
kulak asmalı (necessitative singular third-person)
kulak asmalıyız (first-person necessitative plural)
kulak asmalısınız (necessitative plural second-person)
kulak asmalılar (necessitative plural third-person)
kulak as (imperative second-person singular)
kulak assın (imperative singular third-person)
kulak asın (imperative plural second-person)
kulak assınlar (imperative plural third-person)
kulak asar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kulak asar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kulak asar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kulak asar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kulak asar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kulak asarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kulak asıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kulak asıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kulak asıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kulak asıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kulak asıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kulak asıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kulak astım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kulak astın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kulak astı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kulak astık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kulak astınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kulak astılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kulak asıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kulak asıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kulak asıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kulak asıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kulak asıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kulak asıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kulak asacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kulak asacak mısın? (future indicative second-person singular)
kulak asacak mı? (future indicative singular third-person)
kulak asacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kulak asacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kulak asacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kulak asmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kulak asmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kulak asmış mı? (inferential perfective singular third-person)
kulak asmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kulak asmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kulak asmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kulak asar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kulak asar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kulak asar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kulak asar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kulak asar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kulak asarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kulak asıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kulak asıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kulak asıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kulak asıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kulak asıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kulak asıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kulak assam mı? (conditional first-person singular)
kulak assan mı? (conditional second-person singular)
kulak assa mı? (conditional singular third-person)
kulak assak mı? (conditional first-person plural)
kulak assanız mı? (conditional plural second-person)
kulak assalar mı? (conditional plural third-person)
kulak assa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kulak assa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kulak assa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kulak assa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kulak assa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kulak assalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kulak asmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kulak asmakta mısın? (progressive second-person singular)
kulak asmakta mı? (progressive singular third-person)
kulak asmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kulak asmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kulak asmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kulak asmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kulak asmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kulak asmalı mı? (necessitative singular third-person)
kulak asmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kulak asmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kulak asmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kulak asmamak (infinitive negative)
kulak asmayan (imperfective impersonal negative participle)
kulak asmamış (impersonal negative participle perfective)
kulak asmayacak (impersonal negative participle prospective)
kulak asmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kulak asmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kulak asmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kulak asmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kulak asmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kulak asmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kulak asmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kulak asmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kulak asmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kulak asmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kulak asmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kulak asmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kulak asmama (negative noun-from-verb)
kulak asmayış (adverbial negative)
kulak asmam (aorist first-person indicative present singular)
kulak asmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kulak asmaz (aorist indicative present singular third-person)
kulak asmayız (aorist first-person indicative plural present)
kulak asmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kulak asmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kulak asmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kulak asmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kulak asmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kulak asmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kulak asmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kulak asmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kulak asmadım (first-person indicative past perfective singular)
kulak asmadın (indicative past perfective second-person singular)
kulak asmadı (indicative past perfective singular third-person)
kulak asmadık (first-person indicative past perfective plural)
kulak asmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kulak asmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kulak asmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kulak asmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kulak asmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kulak asmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kulak asmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kulak asmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kulak asmayacağım (first-person future indicative singular)
kulak asmayacaksın (future indicative second-person singular)
kulak asmayacak (future indicative singular third-person)
kulak asmayacağız (first-person future indicative plural)
kulak asmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kulak asmayacaklar (future indicative plural third-person)
kulak asmamışım (first-person inferential perfective singular)
kulak asmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kulak asmamış (inferential perfective singular third-person)
kulak asmamışız (first-person inferential perfective plural)
kulak asmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kulak asmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kulak asmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kulak asmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kulak asmazmış (aorist inferential singular third-person)
kulak asmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kulak asmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kulak asmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kulak asmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kulak asmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kulak asmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kulak asmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kulak asmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kulak asmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kulak asmasam (conditional first-person singular)
kulak asmasan (conditional second-person singular)
kulak asmasa (conditional singular third-person)
kulak asmasak (conditional first-person plural)
kulak asmasanız (conditional plural second-person)
kulak asmasalar (conditional plural third-person)
kulak asmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kulak asmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kulak asmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kulak asmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kulak asmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kulak asmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kulak asmayayım (first-person optative singular)
kulak asmayasın (optative second-person singular)
kulak asmaya (optative singular third-person)
kulak asmayalım (first-person optative plural)
kulak asmayasınız (optative plural second-person)
kulak asmayalar (optative plural third-person)
kulak asmamaktayım (first-person progressive singular)
kulak asmamaktasın (progressive second-person singular)
kulak asmamakta (progressive singular third-person)
kulak asmamaktayız (first-person plural progressive)
kulak asmamaktasınız (plural progressive second-person)
kulak asmamaktalar (plural progressive third-person)
kulak asmamalıyım (first-person necessitative singular)
kulak asmamalısın (necessitative second-person singular)
kulak asmamalı (necessitative singular third-person)
kulak asmamalıyız (first-person necessitative plural)
kulak asmamalısınız (necessitative plural second-person)
kulak asmamalılar (necessitative plural third-person)
kulak asma (imperative second-person singular)
kulak asmasın (imperative singular third-person)
kulak asmayın (imperative plural second-person)
kulak asmasınlar (imperative plural third-person)
kulak asmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kulak asmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kulak asmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kulak asmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kulak asmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kulak asmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kulak asmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kulak asmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kulak asmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kulak asmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kulak asmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kulak asmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kulak asmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kulak asmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kulak asmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kulak asmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kulak asmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kulak asmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kulak asmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kulak asmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kulak asmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kulak asmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kulak asmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kulak asmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kulak asmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kulak asmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kulak asmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kulak asmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kulak asmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kulak asmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kulak asmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kulak asmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kulak asmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kulak asmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kulak asmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kulak asmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kulak asmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kulak asmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kulak asmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kulak asmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kulak asmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kulak asmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kulak asmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kulak asmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kulak asmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kulak asmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kulak asmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kulak asmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kulak asmasam mı? (conditional first-person singular)
kulak asmasan mı? (conditional second-person singular)
kulak asmasa mı? (conditional singular third-person)
kulak asmasak mı? (conditional first-person plural)
kulak asmasanız mı? (conditional plural second-person)
kulak asmasalar mı? (conditional plural third-person)
kulak asmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kulak asmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kulak asmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kulak asmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kulak asmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kulak asmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kulak asmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kulak asmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kulak asmamakta mı? (progressive singular third-person)
kulak asmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kulak asmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kulak asmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kulak asmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kulak asmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kulak asmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kulak asmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kulak asmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kulak asmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

kulak asıyorlardı (or kulak asıyordular)

Inherited from Ottoman Turkish قولاق آصمق (ḳulaḳ aṣmaḳ, “to lend an ear, to listen”), equivalent to compound of kulak (“ear”) + asmak (“to hang, to let loose”), literally “to hang (one's) ear”. Cognate with Kazakh құлақ асу (qūlaq asu).

com+

Kulak as sözüme.

(intransitive, idiomatic, with dative) To heed, to pay attention, to listen carefully.


kanı kaynamak

head

kanı kaynamak (third-person singular simple present kanı kaynar)

kanı kaynar (present singular third-person)
kanı kaynamak (infinitive)
kanı kaynayan (imperfective impersonal participle)
kanı kaynamış (impersonal participle perfective)
kanı kaynayacak (impersonal participle prospective)
kanı kaynadığım (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığın (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığı (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığımız (non-prospective participle personal)
kanı kaynadığınız (non-prospective participle personal)
kanı kaynadıkları (non-prospective participle personal)
kanı kaynayacağım (participle personal prospective)
kanı kaynayacağın (participle personal prospective)
kanı kaynayacağı (participle personal prospective)
kanı kaynayacağımız (participle personal prospective)
kanı kaynayacağınız (participle personal prospective)
kanı kaynayacakları (participle personal prospective)
kanı kaynama (noun-from-verb)
kanı kaynayış (adverbial)
kanı kaynarım (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynarsın (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynar (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynarız (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynarsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynarlar (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynadım (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynadın (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynadı (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynadık (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynayacağım (first-person future indicative singular)
kanı kaynayacaksın (future indicative second-person singular)
kanı kaynayacak (future indicative singular third-person)
kanı kaynayacağız (first-person future indicative plural)
kanı kaynayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanı kaynayacaklar (future indicative plural third-person)
kanı kaynamışım (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamış (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamışız (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynarmışım (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynarmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynarmış (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynarmışız (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynarmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynasam (conditional first-person singular)
kanı kaynasan (conditional second-person singular)
kanı kaynasa (conditional singular third-person)
kanı kaynasak (conditional first-person plural)
kanı kaynasanız (conditional plural second-person)
kanı kaynasalar (conditional plural third-person)
kanı kaynasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynayayım (first-person optative singular)
kanı kaynayasın (optative second-person singular)
kanı kaynaya (optative singular third-person)
kanı kaynayalım (first-person optative plural)
kanı kaynayasınız (optative plural second-person)
kanı kaynayalar (optative plural third-person)
kanı kaynamaktayım (first-person progressive singular)
kanı kaynamaktasın (progressive second-person singular)
kanı kaynamakta (progressive singular third-person)
kanı kaynamaktayız (first-person plural progressive)
kanı kaynamaktasınız (plural progressive second-person)
kanı kaynamaktalar (plural progressive third-person)
kanı kaynamalıyım (first-person necessitative singular)
kanı kaynamalısın (necessitative second-person singular)
kanı kaynamalı (necessitative singular third-person)
kanı kaynamalıyız (first-person necessitative plural)
kanı kaynamalısınız (necessitative plural second-person)
kanı kaynamalılar (necessitative plural third-person)
kanı kayna (imperative second-person singular)
kanı kaynasın (imperative singular third-person)
kanı kaynayın (imperative plural second-person)
kanı kaynasınlar (imperative plural third-person)
kanı kaynar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynar mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanı kaynayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanı kaynayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanı kaynayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanı kaynayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanı kaynayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanı kaynamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynasam mı? (conditional first-person singular)
kanı kaynasan mı? (conditional second-person singular)
kanı kaynasa mı? (conditional singular third-person)
kanı kaynasak mı? (conditional first-person plural)
kanı kaynasanız mı? (conditional plural second-person)
kanı kaynasalar mı? (conditional plural third-person)
kanı kaynasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanı kaynamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanı kaynamakta mı? (progressive singular third-person)
kanı kaynamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanı kaynamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanı kaynamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanı kaynamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanı kaynamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanı kaynamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanı kaynamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanı kaynamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanı kaynamalılar mı? (necessitative plural third-person)
kanı kaynamamak (infinitive negative)
kanı kaynamayan (imperfective impersonal negative participle)
kanı kaynamamış (impersonal negative participle perfective)
kanı kaynamayacak (impersonal negative participle prospective)
kanı kaynamadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kanı kaynamadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kanı kaynamadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kanı kaynamadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kanı kaynamadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kanı kaynamadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kanı kaynamayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kanı kaynamayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kanı kaynamayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kanı kaynamayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kanı kaynamayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kanı kaynamayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kanı kaynamama (negative noun-from-verb)
kanı kaynamayış (adverbial negative)
kanı kaynamam (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynamazsın (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynamaz (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynamayız (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynamazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynamazlar (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynamıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynamıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynamıyor (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynamıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynamıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynamıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynamadım (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynamadın (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynamadı (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynamadık (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynamadınız (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynamadılar (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynamıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynamıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynamıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynamıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynamıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynamıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynamayacağım (first-person future indicative singular)
kanı kaynamayacaksın (future indicative second-person singular)
kanı kaynamayacak (future indicative singular third-person)
kanı kaynamayacağız (first-person future indicative plural)
kanı kaynamayacaksınız (future indicative plural second-person)
kanı kaynamayacaklar (future indicative plural third-person)
kanı kaynamamışım (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamamışsın (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamamış (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamamışız (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamamışlar (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynamazmışım (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynamazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynamazmış (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynamazmışız (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynamazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynamazmışlar (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynamıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynamıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynamıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynamıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynamıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynamıyormuşlar (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynamasam (conditional first-person singular)
kanı kaynamasan (conditional second-person singular)
kanı kaynamasa (conditional singular third-person)
kanı kaynamasak (conditional first-person plural)
kanı kaynamasanız (conditional plural second-person)
kanı kaynamasalar (conditional plural third-person)
kanı kaynamasaydım (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynamasaydın (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynamasaydı (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynamasaydık (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynamasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynamasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamayayım (first-person optative singular)
kanı kaynamayasın (optative second-person singular)
kanı kaynamaya (optative singular third-person)
kanı kaynamayalım (first-person optative plural)
kanı kaynamayasınız (optative plural second-person)
kanı kaynamayalar (optative plural third-person)
kanı kaynamamaktayım (first-person progressive singular)
kanı kaynamamaktasın (progressive second-person singular)
kanı kaynamamakta (progressive singular third-person)
kanı kaynamamaktayız (first-person plural progressive)
kanı kaynamamaktasınız (plural progressive second-person)
kanı kaynamamaktalar (plural progressive third-person)
kanı kaynamamalıyım (first-person necessitative singular)
kanı kaynamamalısın (necessitative second-person singular)
kanı kaynamamalı (necessitative singular third-person)
kanı kaynamamalıyız (first-person necessitative plural)
kanı kaynamamalısınız (necessitative plural second-person)
kanı kaynamamalılar (necessitative plural third-person)
kanı kaynama (imperative second-person singular)
kanı kaynamasın (imperative singular third-person)
kanı kaynamayın (imperative plural second-person)
kanı kaynamasınlar (imperative plural third-person)
kanı kaynamaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kanı kaynamaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kanı kaynamaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kanı kaynamaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kanı kaynamaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kanı kaynamazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kanı kaynamıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kanı kaynamıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kanı kaynamıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kanı kaynamıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kanı kaynamıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kanı kaynamıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kanı kaynamadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kanı kaynamadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kanı kaynamadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kanı kaynamadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kanı kaynamadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kanı kaynamadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kanı kaynamıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kanı kaynamıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kanı kaynamıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kanı kaynamıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kanı kaynamıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kanı kaynamıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kanı kaynamayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kanı kaynamayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kanı kaynamayacak mı? (future indicative singular third-person)
kanı kaynamayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kanı kaynamayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kanı kaynamayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kanı kaynamamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kanı kaynamamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kanı kaynamamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kanı kaynamamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kanı kaynamamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kanı kaynamamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kanı kaynamaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kanı kaynamaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kanı kaynamaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kanı kaynamaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kanı kaynamaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kanı kaynamazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kanı kaynamıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kanı kaynamıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kanı kaynamıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kanı kaynamıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kanı kaynamıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kanı kaynamıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kanı kaynamasam mı? (conditional first-person singular)
kanı kaynamasan mı? (conditional second-person singular)
kanı kaynamasa mı? (conditional singular third-person)
kanı kaynamasak mı? (conditional first-person plural)
kanı kaynamasanız mı? (conditional plural second-person)
kanı kaynamasalar mı? (conditional plural third-person)
kanı kaynamasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kanı kaynamasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kanı kaynamasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kanı kaynamasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kanı kaynamasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kanı kaynamasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kanı kaynamamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kanı kaynamamakta mısın? (progressive second-person singular)
kanı kaynamamakta mı? (progressive singular third-person)
kanı kaynamamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kanı kaynamamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kanı kaynamamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kanı kaynamamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kanı kaynamamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kanı kaynamamalı mı? (necessitative singular third-person)
kanı kaynamamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kanı kaynamamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kanı kaynamamalılar mı? (necessitative plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قانی قاینامق (ḳanı ḳaynamaḳ, “for one's blood to boil, to feel a glow of affection for one's own flesh and blood”), equivalent to compound of kan (“blood”) + -ı (possessive suffix) + kaynamak (“to boil”), literally “for one's blood to boil”. Cognate with Azerbaijani qanı qaynamaq (“to feel affection for someone”), Kazakh қаны қайнау (qany qainau, “to get excited”), Tatar qan qaynatu (“to get filled with anger”), Uzbek qoni qaynamoq (“to get filled with anger”).

inh

قانی قاینامق

inh+

قانی قاینامق

cog

(intransitive, idiomatic, with dative) To feel an affection towards someone shortly after meeting them, to hit it off.


ѧтисѧ

ętisę (romanization)
имѫсѧ (first-person present singular)
имевѣсѧ (dual first-person present)
имемъсѧ (first-person plural present)
имешисѧ (present second-person singular)
иметасѧ (dual present second-person)
иметесѧ (plural present second-person)
иметьсѧ (present singular third-person)
иметасѧ (dual present third-person)
имѫтьсѧ (plural present third-person)
имохъсѧ (aorist first-person singular)
имоховѣсѧ (aorist dual first-person)
имохомъсѧ (aorist first-person plural)
имесѧ (aorist second-person singular)
имостасѧ (aorist dual second-person)
имостесѧ (aorist plural second-person)
имесѧ (aorist singular third-person)
имостасѧ (aorist dual third-person)
имошасѧ (aorist plural third-person)
имѧхъсѧ (first-person imperfect singular)
имѧховѣсѧ (dual first-person imperfect)
имѧхомъсѧ (first-person imperfect plural)
имѧшесѧ (imperfect second-person singular)
имѧстасѧ (dual imperfect second-person)
имѧстесѧ (imperfect plural second-person)
имѧшесѧ (imperfect singular third-person)
имѧстасѧ (dual imperfect third-person)
имѧхѫсѧ (imperfect plural third-person)
имѧхѫтьсѧ (imperfect plural third-person)
имисѧ (imperative singular)
имѣтасѧ (dual imperative)
имѣтесѧ (imperative plural)
имѣвѣсѧ (dual)
имѣмъсѧ (plural)
имасѧ
имомъсѧ
имъсѧ
именъсѧ
L-Participle
ѧлъсѧ
ѧтисѧ (infinitive)
ѧтъсѧ (supine)

orv-conj

имѧхѫсѧ, имѧхѫтьсѧ

Old Ruthenian: ятися (jatisja)

Ukrainian: (dialectal) я́тися (játysja)

Russian: (archaic) я́ться (játʹsja)

fall to someone's lot
fall to someone's lot

(transitive + dative) to fall to someone's lot


kol kanat olmak

head

kol kanat olmak (third-person singular simple present kol kanat olur)

kol kanat olur (present singular third-person)
kol kanat olmak (infinitive)
kol kanat olan (imperfective impersonal participle)
kol kanat olmuş (impersonal participle perfective)
kol kanat olacak (impersonal participle prospective)
kol kanat olduğum (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğun (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğu (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğumuz (non-prospective participle personal)
kol kanat olduğunuz (non-prospective participle personal)
kol kanat oldukları (non-prospective participle personal)
kol kanat olacağım (participle personal prospective)
kol kanat olacağın (participle personal prospective)
kol kanat olacağı (participle personal prospective)
kol kanat olacağımız (participle personal prospective)
kol kanat olacağınız (participle personal prospective)
kol kanat olacakları (participle personal prospective)
kol kanat olma (noun-from-verb)
kol kanat oluş (adverbial)
kol kanat olurum (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olursun (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olur (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat oluruz (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olursunuz (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olurlar (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat oluyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat oluyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat oluyor (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat oluyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat oluyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat oluyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat oldum (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat oldun (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat oldu (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olduk (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat oldunuz (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat oldular (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat oluyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat oluyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat oluyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat oluyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat oluyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat oluyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or kol kanat oluyordular (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olacağım (first-person future indicative singular)
kol kanat olacaksın (future indicative second-person singular)
kol kanat olacak (future indicative singular third-person)
kol kanat olacağız (first-person future indicative plural)
kol kanat olacaksınız (future indicative plural second-person)
kol kanat olacaklar (future indicative plural third-person)
kol kanat olmuşum (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmuşsun (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmuş (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmuşuz (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmuşsunuz (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmuşlar (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olurmuşum (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olurmuşsun (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olurmuş (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olurmuşuz (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olurmuşsunuz (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olurlarmış (aorist inferential plural third-person)
or kol kanat olurmuşlar (aorist inferential plural third-person)
kol kanat oluyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat oluyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat oluyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat oluyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat oluyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat oluyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olsam (conditional first-person singular)
kol kanat olsan (conditional second-person singular)
kol kanat olsa (conditional singular third-person)
kol kanat olsak (conditional first-person plural)
kol kanat olsanız (conditional plural second-person)
kol kanat olsalar (conditional plural third-person)
kol kanat olsaydım (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olsaydın (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olsaydı (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olsaydık (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olsaydınız (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olsaydılar (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olayım (first-person optative singular)
kol kanat olasın (optative second-person singular)
kol kanat ola (optative singular third-person)
kol kanat olalım (first-person optative plural)
kol kanat olasınız (optative plural second-person)
kol kanat olalar (optative plural third-person)
kol kanat olmaktayım (first-person progressive singular)
kol kanat olmaktasın (progressive second-person singular)
kol kanat olmakta (progressive singular third-person)
kol kanat olmaktayız (first-person plural progressive)
kol kanat olmaktasınız (plural progressive second-person)
kol kanat olmaktalar (plural progressive third-person)
kol kanat olmalıyım (first-person necessitative singular)
kol kanat olmalısın (necessitative second-person singular)
kol kanat olmalı (necessitative singular third-person)
kol kanat olmalıyız (first-person necessitative plural)
kol kanat olmalısınız (necessitative plural second-person)
kol kanat olmalılar (necessitative plural third-person)
kol kanat ol (imperative second-person singular)
kol kanat olsun (imperative singular third-person)
kol kanat olun (imperative plural second-person)
kol kanat olsunlar (imperative plural third-person)
kol kanat olur muyum? (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olur musun? (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olur mu? (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olur muyuz? (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olur musunuz? (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olurlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat oluyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat oluyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat oluyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat oluyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat oluyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat oluyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat oldum mu? (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat oldun mu? (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat oldu mu? (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olduk mu? (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat oldunuz mu? (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat oldular mı? (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat oluyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat oluyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat oluyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat oluyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat oluyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat oluyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kol kanat olacak mısın? (future indicative second-person singular)
kol kanat olacak mı? (future indicative singular third-person)
kol kanat olacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kol kanat olacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kol kanat olacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kol kanat olmuş muyum? (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmuş musun? (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmuş mu? (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmuş muyuz? (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmuş musunuz? (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmuşlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olur muymuşum? (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olur muymuşsun? (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olur muymuş? (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olur muymuşuz? (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olur muymuşsunuz? (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olurlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kol kanat oluyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat oluyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat oluyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat oluyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat oluyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat oluyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olsam mı? (conditional first-person singular)
kol kanat olsan mı? (conditional second-person singular)
kol kanat olsa mı? (conditional singular third-person)
kol kanat olsak mı? (conditional first-person plural)
kol kanat olsanız mı? (conditional plural second-person)
kol kanat olsalar mı? (conditional plural third-person)
kol kanat olsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmakta mıyım? (first-person progressive singular)
kol kanat olmakta mısın? (progressive second-person singular)
kol kanat olmakta mı? (progressive singular third-person)
kol kanat olmakta mıyız? (first-person plural progressive)
kol kanat olmakta mısınız? (plural progressive second-person)
kol kanat olmaktalar mı? (plural progressive third-person)
kol kanat olmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kol kanat olmalı mısın? (necessitative second-person singular)
kol kanat olmalı mı? (necessitative singular third-person)
kol kanat olmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kol kanat olmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kol kanat olmalılar mı? (necessitative plural third-person)
kol kanat olmamak (infinitive negative)
kol kanat olmayan (imperfective impersonal negative participle)
kol kanat olmamış (impersonal negative participle perfective)
kol kanat olmayacak (impersonal negative participle prospective)
kol kanat olmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
kol kanat olmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kol kanat olmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kol kanat olmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kol kanat olmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kol kanat olmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kol kanat olmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
kol kanat olmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kol kanat olmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kol kanat olmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kol kanat olmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kol kanat olmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kol kanat olmama (negative noun-from-verb)
kol kanat olmayuş (adverbial negative)
kol kanat olmam (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olmazsın (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olmaz (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olmayız (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olmazlar (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat olmuyorum (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat olmuyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat olmuyor (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat olmuyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat olmuyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat olmuyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat olmadım (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat olmadın (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat olmadı (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olmadık (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat olmadınız (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat olmadılar (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat olmuyordum (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat olmuyordun (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat olmuyordu (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat olmuyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat olmuyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat olmuyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olmayacağım (first-person future indicative singular)
kol kanat olmayacaksın (future indicative second-person singular)
kol kanat olmayacak (future indicative singular third-person)
kol kanat olmayacağız (first-person future indicative plural)
kol kanat olmayacaksınız (future indicative plural second-person)
kol kanat olmayacaklar (future indicative plural third-person)
kol kanat olmamışım (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmamışsın (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmamış (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmamışız (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmamışlar (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olmazmışım (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olmazmış (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olmazmışız (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
kol kanat olmuyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat olmuyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat olmuyormuş (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat olmuyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat olmuyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat olmuyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olmasam (conditional first-person singular)
kol kanat olmasan (conditional second-person singular)
kol kanat olmasa (conditional singular third-person)
kol kanat olmasak (conditional first-person plural)
kol kanat olmasanız (conditional plural second-person)
kol kanat olmasalar (conditional plural third-person)
kol kanat olmasaydım (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olmasaydın (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olmasaydı (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olmasaydık (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmayayım (first-person optative singular)
kol kanat olmayasın (optative second-person singular)
kol kanat olmaya (optative singular third-person)
kol kanat olmayalım (first-person optative plural)
kol kanat olmayasınız (optative plural second-person)
kol kanat olmayalar (optative plural third-person)
kol kanat olmamaktayım (first-person progressive singular)
kol kanat olmamaktasın (progressive second-person singular)
kol kanat olmamakta (progressive singular third-person)
kol kanat olmamaktayız (first-person plural progressive)
kol kanat olmamaktasınız (plural progressive second-person)
kol kanat olmamaktalar (plural progressive third-person)
kol kanat olmamalıyım (first-person necessitative singular)
kol kanat olmamalısın (necessitative second-person singular)
kol kanat olmamalı (necessitative singular third-person)
kol kanat olmamalıyız (first-person necessitative plural)
kol kanat olmamalısınız (necessitative plural second-person)
kol kanat olmamalılar (necessitative plural third-person)
kol kanat olma (imperative second-person singular)
kol kanat olmasın (imperative singular third-person)
kol kanat olmayın (imperative plural second-person)
kol kanat olmasınlar (imperative plural third-person)
kol kanat olmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
kol kanat olmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
kol kanat olmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
kol kanat olmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
kol kanat olmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
kol kanat olmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
kol kanat olmuyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
kol kanat olmuyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
kol kanat olmuyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
kol kanat olmuyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
kol kanat olmuyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
kol kanat olmuyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
kol kanat olmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
kol kanat olmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
kol kanat olmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
kol kanat olmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
kol kanat olmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
kol kanat olmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
kol kanat olmuyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
kol kanat olmuyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
kol kanat olmuyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
kol kanat olmuyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
kol kanat olmuyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
kol kanat olmuyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
kol kanat olmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
kol kanat olmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
kol kanat olmayacak mı? (future indicative singular third-person)
kol kanat olmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
kol kanat olmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
kol kanat olmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
kol kanat olmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
kol kanat olmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
kol kanat olmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
kol kanat olmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
kol kanat olmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
kol kanat olmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
kol kanat olmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
kol kanat olmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
kol kanat olmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
kol kanat olmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
kol kanat olmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
kol kanat olmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
kol kanat olmuyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
kol kanat olmuyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
kol kanat olmuyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
kol kanat olmuyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
kol kanat olmuyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
kol kanat olmuyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
kol kanat olmasam mı? (conditional first-person singular)
kol kanat olmasan mı? (conditional second-person singular)
kol kanat olmasa mı? (conditional singular third-person)
kol kanat olmasak mı? (conditional first-person plural)
kol kanat olmasanız mı? (conditional plural second-person)
kol kanat olmasalar mı? (conditional plural third-person)
kol kanat olmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
kol kanat olmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
kol kanat olmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
kol kanat olmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
kol kanat olmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
kol kanat olmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
kol kanat olmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
kol kanat olmamakta mısın? (progressive second-person singular)
kol kanat olmamakta mı? (progressive singular third-person)
kol kanat olmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
kol kanat olmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
kol kanat olmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
kol kanat olmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
kol kanat olmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
kol kanat olmamalı mı? (necessitative singular third-person)
kol kanat olmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
kol kanat olmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
kol kanat olmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V⁴r</i>

kol kanat oluyorlardı (or kol kanat oluyordular)

kol kanat olurlarmış (or kol kanat olurmuşlar)

Compound of kol (“arm”) + kanat (“wing”) + olmak (“to be, to become”), literally “to be an arm and a wing”. Cognate with Kazakh қол қанат (qol qanat, “helper”), қол қанат болу (qol qanat bolu, “to be helper”).

com+

take under one's wing
take under one's wing

(intransitive, with dative, idiomatic) To help, to protect, to take under one's wing.


ǿgja

non-conj-blank-full

Conjugation of ǿgja — active (weak class 1)

Conjugation of ǿgja — mediopassive (weak class 1)

non-conj-table

ǿgja (infinitive)
ǿgjandi (participle present)
ǿgðr (participle past)
ǿgi (first-person present singular)
ǿgða (first-person past singular)
ǿgir (present second-person singular)
ǿgðir (past second-person singular)
ǿgir (present singular third-person)
ǿgði (past singular third-person)
ǿgjum (first-person plural present)
ǿgðum (first-person past plural)
ǿgið (plural present second-person)
ǿgðuð (past plural second-person)
ǿgja (plural present third-person)
ǿgðu (past plural third-person)
ǿgja (first-person present singular)
ǿgi (present singular third-person)
ǿgim (first-person plural present)
ǿgðim (first-person past plural)
ǿgðið (past plural second-person)
ǿgi (plural present third-person)
ǿgði (past plural third-person)
ǿg (present second-person singular)
ǿgi (present second-person singular)
ǿgjask (infinitive)
ǿgjandisk (participle present)
ǿgzk (participle past)
ǿgjumk (first-person present singular)
ǿgðumk (first-person past singular)
ǿgisk (present second-person singular)
ǿgðisk (past second-person singular)
ǿgisk (present singular third-person)
ǿgðisk (past singular third-person)
ǿgjumsk (first-person plural present)
ǿgðumsk (first-person past plural)
ǿgizk (plural present second-person)
ǿgðuzk (past plural second-person)
ǿgjask (plural present third-person)
ǿgðusk (past plural third-person)
ǿgimsk (first-person plural present)
ǿgðimsk (first-person past plural)
ǿgðizk (past plural second-person)
ǿgisk (plural present third-person)
ǿgðisk (past plural third-person)
ǿgsk (present second-person singular)

Icelandic: ægja

From Proto-Germanic *ōgijaną (“to frighten, to scare”), causative of *aganą (“to fear, to be scared”). Cognate with Old English onœ̄ġan, Gothic 𐍉𐌲𐌾𐌰𐌽 (ōgjan).

inh

(transitive, governs the dative) to frighten


eesn

From Middle High German eisen, from Old High German egison, probably related to Proto-West Germanic *agi (“fear”).

s eest mich

(Erzgebirgisch, impersonal, + dative) to cause terror


béï

From Central Franconian bei, from Middle High German bī, from Old High German bī, from Proto-West Germanic *bī, from Proto-Germanic *bi, from Proto-Indo-European *h₁epi.


doëne

doëne (infinitive)
doënend (participle present)
gedoëne (participle past)
doënentääre (gerund)
haane (auxiliary)
donne (indicative present singular)
déïs (indicative present singular)
déït (indicative present singular)
dönnt (indicative plural present)
dööt (indicative plural present)
doëch (indicative preterite singular)
doëchs (indicative preterite singular)
doëge (indicative plural preterite)
doëcht (indicative plural preterite)
wärrt doëne (future indicative singular)
wärrs doëne (future indicative singular)
wäarde doëne (future indicative plural)
wärrt doëne (future indicative plural)
donne doëne (continuative indicative present singular)
déïs doëne (continuative indicative present singular)
déit doëne (continuative indicative present singular)
dönnt doëne (continuative indicative plural present)
dööt doëne (continuative indicative plural present)
doëch doëne (continuative indicative past singular)
doëchs doëne (continuative indicative past singular)
doëge doëne (continuative indicative past plural)
doëcht doëne (continuative indicative past plural)
hann gedoëne (indicative perfect present singular)
hass gedoëne (indicative perfect present singular)
hatt gedoëne (indicative perfect present singular)
hannt gedoëne (indicative perfect plural present)
hat gedoëne (indicative perfect plural present)
ho gedoëne (indicative past perfect singular)
hotts gedoëne (indicative past perfect singular)
hoë gedoëne (indicative past perfect plural)
hott gedoëne (indicative past perfect plural)
woërt gedoëne (future indicative perfect singular)
doëne (future indicative perfect singular)
woërs gedoëne (future indicative perfect singular)
woërte gedoëne (future indicative perfect plural)
doëne (future indicative perfect plural)
woërt gedoëne (future indicative perfect plural)
diëch (conditional singular)
diëchs (conditional singular)
diëge (conditional plural)
diëcht (conditional plural)
so doëne (conditional present singular)
sowws doëne (conditional present singular)
sowwe doëne (conditional plural present)
sowwt doëne (conditional plural present)
siëch gedoëne (conditional perfect singular)
siëchs gedoëne (conditional perfect singular)
siëge gedoëne (conditional perfect plural)
siëcht gedoëne (conditional perfect plural)
döü (imperative singular)
döüt (imperative plural)

From Proto-West Germanic *dōn, from Proto-Germanic *dōną, from Proto-Indo-European *dʰeh₁-.

(Eupen, with dative) To do something (positive or negative) to someone.


дєкувати

uk-verb

дє́кувати • (djékuvaty) impf (perfective подє́кувати)

дє́кувати (canonical)
djékuvaty (romanization)
подє́кувати (perfective)
дє́кувати (imperfective infinitive)
дє́кувать (imperfective infinitive)
дє́куваний (imperfective passive past)
impersonal: дє́кувано (imperfective passive past)
дє́куючи (adverbial imperfective present)
дє́кувавши (adverbial imperfective past)
дє́кую (first-person imperfective present singular)
бу́ду дє́кувати (first-person future imperfective singular)
бу́ду дє́кувать (first-person future imperfective singular)
дє́куватиму (first-person future imperfective singular)
дє́куєш (imperfective present second-person singular)
бу́деш дє́кувати (future imperfective second-person singular)
бу́деш дє́кувать (future imperfective second-person singular)
дє́куватимеш (future imperfective second-person singular)
дє́кує (imperfective present singular third-person)
бу́де дє́кувати (future imperfective singular third-person)
бу́де дє́кувать (future imperfective singular third-person)
дє́куватиме (future imperfective singular third-person)
дє́куєм (first-person imperfective plural present)
дє́куємо (first-person imperfective plural present)
бу́демо дє́кувати (first-person future imperfective plural)
бу́демо дє́кувать (first-person future imperfective plural)
дє́куватимемо (first-person future imperfective plural)
дє́куватимем (first-person future imperfective plural)
дє́куєте (imperfective plural present second-person)
бу́дете дє́кувати (future imperfective plural second-person)
бу́дете дє́кувать (future imperfective plural second-person)
дє́куватимете (future imperfective plural second-person)
дє́кують (imperfective plural present third-person)
бу́дуть дє́кувати (future imperfective plural third-person)
бу́дуть дє́кувать (future imperfective plural third-person)
дє́куватимуть (future imperfective plural third-person)
дє́куймо (first-person imperative plural)
дє́куй (imperative second-person singular)
дє́куйте (imperative plural second-person)
дє́кував (masculine past singular)
дє́кували (masculine past plural)
дє́кувала (feminine past singular)
дє́кували (feminine past plural)
дє́кувало (neuter past singular)
дє́кували (neuter past plural)

[ˈdʲɛkʊʋɐte]

Inherited from Old Ruthenian дековати (dekovati), borrowed from Old Polish dziękować, from Old High German dankōn, ultimately from Proto-Germanic *þankōną.

inh+

дя́кувати дякувати#Ukrainian

(dialectal) Alternative form of дя́кувати (djákuvaty)


сумно

head

су́мно • (súmno)

Мені́ су́мно


всупереч

всу́переч • (vsúpereč)

всу́переч (canonical)
vsúpereč (romanization)

Uk-всупереч.ogg

Possibly from в (v) + супере́ч(ити) (superéč(yty)). Compare Russian вопреки́ (voprekí), Belarusian насу́перак (nasúpjerak). Ultimately from Proto-Slavic *perkъ, whence also Ukrainian перека (pereka), Ukrainian поперек (poperek), Ukrainian безпереч (bezpereč), Ukrainian уперек (uperek).

af

супере́ч(ити)

contrary to, despite, in spite of, notwithstanding

uk:Мельничук Олександр Савич


𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽

got-verb

𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽 • (miþqiman)

miþqiman (romanization)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽 (class-4 infinitive strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰 (class-4 first-person present singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌰𐌼 (class-4 first-person past singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌳𐌰 (class-4 first-person passive present singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌹𐍃 (class-4 present second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌰𐌼𐍄 (class-4 past second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌶𐌰 (class-4 passive present second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌹𐌸 (class-4 present singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌰𐌼 (class-4 past singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌳𐌰 (class-4 passive present singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐍉𐍃 (class-4 dual first-person present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌿 (class-4 dual first-person past strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐍄𐍃 (class-4 dual present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌿𐍄𐍃 (class-4 dual past second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌼 (class-4 first-person plural present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌿𐌼 (class-4 first-person past plural strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐌰 (class-4 first-person passive plural present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌹𐌸 (class-4 plural present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌿𐌸 (class-4 past plural second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐌰 (class-4 passive plural present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳 (class-4 plural present strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌿𐌽 (class-4 past plural strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐌰 (class-4 passive plural present strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌿 (class-4 first-person present singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌾𐌰𐌿 (class-4 first-person past singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 (class-4 first-person passive present singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐍃 (class-4 present second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐍃 (class-4 past second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌶𐌰𐌿 (class-4 passive present second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹 (class-4 present singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌹 (class-4 past singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 (class-4 passive present singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐍅𐌰 (class-4 dual first-person present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐍅𐌰 (class-4 dual first-person past strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐍄𐍃 (class-4 dual present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐍄𐍃 (class-4 dual past second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌼𐌰 (class-4 first-person plural present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐌼𐌰 (class-4 first-person past plural strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (class-4 first-person passive plural present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌸 (class-4 plural present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐌸 (class-4 past plural second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (class-4 passive plural present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌰 (class-4 plural present strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌴𐌼𐌴𐌹𐌽𐌰 (class-4 past plural strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (class-4 passive plural present strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼 (class-4 imperative present second-person singular strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌳𐌰𐌿 (class-4 imperative present singular strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐍄𐍃 (class-4 dual imperative present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌹𐌸 (class-4 imperative plural present second-person strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐌰𐌿 (class-4 imperative plural present strong third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽𐌳𐍃 (class-4 imperative participle present strong)
𐌼𐌹𐌸𐌵𐌿𐌼𐌰𐌽𐍃 (class-4 imperative participle past strong)

From 𐌼𐌹𐌸- (miþ-) + 𐌵𐌹𐌼𐌰𐌽 (qiman). Compare Dutch meekomen, German mitkommen.


𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽

𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽 • (miþstandan)

miþstandan (romanization)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽 (infinitive)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰 (first-person present singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸 (first-person past singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌳𐌰 (first-person passive present singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌹𐍃 (present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐍃𐍄 (past second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌶𐌰 (passive present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌹𐌸 (present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸 (past singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌳𐌰 (passive present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐍉𐍃 (dual first-person present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌿 (dual first-person past)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐍄𐍃 (dual present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌿𐍄𐍃 (dual past second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌼 (first-person plural present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌿𐌼 (first-person past plural)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐌰 (first-person passive plural present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌹𐌸 (plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌿𐌸 (past plural second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐌰 (passive plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳 (plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌿𐌽 (past plural third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐌰 (passive plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌿 (first-person present singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌾𐌰𐌿 (first-person past singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 (first-person passive present singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐍃 (present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐍃 (past second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌶𐌰𐌿 (passive present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹 (present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌹 (past singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌳𐌰𐌿 (passive present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐍅𐌰 (dual first-person present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐍅𐌰 (dual first-person past)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐍄𐍃 (dual present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐍄𐍃 (dual past second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌼𐌰 (first-person plural present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐌼𐌰 (first-person past plural)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (first-person passive plural present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌸 (plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐌸 (past plural second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (passive plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌽𐌰 (plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐍉𐌸𐌴𐌹𐌽𐌰 (past plural third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌹𐌽𐌳𐌰𐌿 (passive plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳 (imperative present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌳𐌰𐌿 (imperative present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐍄𐍃 (dual imperative present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌹𐌸 (imperative plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐌰𐌿 (imperative plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐍃 (imperative participle present)
𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌸𐌰𐌽𐍃 (imperative participle past)

𐌹𐌸 𐍀𐌰𐌹𐍄𐍂𐌿𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐌰𐌹 𐌼𐌹𐌸 𐌹𐌼𐌼𐌰 𐍅𐌴𐍃𐌿𐌽 𐌺𐌰𐌿𐍂𐌹𐌳𐌰𐌹 𐍃𐌻𐌴𐍀𐌰: 𐌲𐌰𐍅𐌰𐌺𐌽𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌸𐌰𐌽 𐌲𐌰𐍃𐌴𐍈𐌿𐌽 𐍅𐌿𐌻𐌸𐌿 𐌹𐍃 𐌾𐌰𐌷 𐌸𐌰𐌽𐍃 𐍄𐍅𐌰𐌽𐍃 𐍅𐌰𐌹𐍂𐌰𐌽𐍃 𐌸𐌰𐌽𐍃 𐌼𐌹𐌸𐍃𐍄𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐌳𐌰𐌽𐍃 𐌹𐌼𐌼𐌰.

But Peter and they that were with him were heavy with sleep: and when they were awake, they saw his glory, and the two men that stood with him. (KJV)

iþ paitrus jah þai miþ imma wēsun kauridai slēpa: gawaknandans þan gasēƕun wulþu is jah þans twans wairans þans miþstandandans imma.


𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽

𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽 • (miþþiudanōn)

miþþiudanōn (romanization)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽 (infinitive)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉 (first-person present singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰 (first-person past singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰 (first-person passive present singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍃 (present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐍃 (past second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌶𐌰 (passive present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌸 (present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰 (past singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰 (passive present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍃 (dual first-person present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿 (dual first-person past)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍄𐍃 (dual present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿𐍄𐍃 (dual past second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌼 (first-person plural present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿𐌼 (first-person past plural)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰 (first-person passive plural present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌸 (plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿𐌸 (past plural second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰 (passive plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳 (plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌿𐌽 (past plural third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰 (passive plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌾𐌰𐌿 (first-person past singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰𐌿 (first-person passive present singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐍃 (past second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌶𐌰𐌿 (passive present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉 (present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌹 (past singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰𐌿 (passive present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍅𐌰 (dual first-person present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐍅𐌰 (dual first-person past)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐍄𐍃 (dual past second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌼𐌰 (first-person plural present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐌼𐌰 (first-person past plural)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰𐌿 (first-person passive plural present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐌸 (past plural second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰𐌿 (passive plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌰 (plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌴𐌳𐌴𐌹𐌽𐌰 (past plural third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰𐌿 (passive plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉 (imperative present second-person singular)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌳𐌰𐌿 (imperative present singular third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐍄𐍃 (dual imperative present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌸 (imperative plural present second-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐌰𐌿 (imperative plural present third-person)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌽𐌳𐍃 (imperative participle present)
𐌼𐌹𐌸𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽𐍉𐌸𐍃 (imperative participle past)


fa ré

head

fa ré (plus dative, triggers h-prothesis, before the definite article fa ris)

From fa and ré (“towards, against”) (< Old Irish fri).

faré Find

ca. 1200?, Whitley Stone, Donnchadh Ó Corráin, editors, Acallam na Senórach, Corpus of Electronic Texts, published 1996, line 1306

Fa ris sin smuainim ar an mbás

1616, Flaithrí Ó Maolchonaire, edited by T. F. O’Rahilly, Desiderius, otherwise called Sgáthán an chrábhaidh, Dublin, published 1941, line 1172, page 41

⁊ nách minic do thuillis bheith thíos a bpianoibh ifeirnn fá ré cloinn na mallacht?

1616, Flaithrí Ó Maolchonaire, edited by T. F. O’Rahilly, Desiderius, otherwise called Sgáthán an chrábhaidh, Dublin, published 1941, lines 1342–3, page 46

and didn’t you often deserve to be down in the torments of hell along with the wicked?

ór atá a chomhmór sin do ghrádh agom ar Thighearna go ccuirim fá ris an dá chéim-si an treas céim eile don ghrádh

1616, Flaithrí Ó Maolchonaire, edited by T. F. O’Rahilly, Desiderius, otherwise called Sgáthán an chrábhaidh, Dublin, published 1941, lines 6025–7, page 197

because I have so much love for the Lord that I add, beside the two degrees, the third degree of love

Obsolete form of fara, frae (“along with, beside”).