yemin etmek

head

yemin etmek (third-person singular simple present yemin eder)

yemin eder (present singular third-person)
yemin ederim (aorist singular third-person)
yemin edersin (aorist first-person plural)
yemin eder (aorist plural second-person)
yemin ederiz (aorist plural third-person)
yemin edersiniz (aorist)
yemin ederler (aorist)
yemin ederdim (aorist past)
yemin ederdin (aorist second-person singular)
yemin ederdi (aorist singular third-person)
yemin ederdik (aorist first-person plural)
yemin ederdiniz (aorist plural second-person)
yemin ederlerdi (aorist plural third-person)
yemin edermişim (aorist inferential)
yemin edermişsin (aorist second-person singular)
yemin edermiş (aorist singular third-person)
yemin edermişiz (aorist first-person plural)
yemin edermişsiniz (aorist plural second-person)
yemin ederlermiş (aorist plural third-person)
yemin edersem (aorist conditional)
yemin edersen (aorist second-person singular)
yemin ederse (aorist singular third-person)
yemin edersek (aorist first-person plural)
yemin ederseniz (aorist plural second-person)
yemin ederlerse (aorist plural third-person)
yemin ediyorum (continuative singular third-person)
yemin ediyorsun (continuative first-person plural)
yemin ediyor (continuative plural second-person)
yemin ediyoruz (continuative plural third-person)
yemin ediyorsunuz (continuative)
yemin ediyorlar (continuative)
yemin ediyordum (continuative past)
yemin ediyordun (continuative second-person singular)
yemin ediyordu (continuative singular third-person)
yemin ediyorduk (continuative first-person plural)
yemin ediyordunuz (continuative plural second-person)
yemin ediyorlardı (continuative plural third-person)
yemin ediyormuşum (continuative inferential)
yemin ediyormuşsun (continuative second-person singular)
yemin ediyormuş (continuative singular third-person)
yemin ediyormuşuz (continuative first-person plural)
yemin ediyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yemin ediyorlarmış (continuative plural third-person)
yemin ediyorsam (conditional continuative)
yemin ediyorsan (continuative second-person singular)
yemin ediyorsa (continuative singular third-person)
yemin ediyorsak (continuative first-person plural)
yemin ediyorsanız (continuative plural second-person)
yemin ediyorlarsa (continuative plural third-person)
yemin etmişim (inferential singular third-person)
yemin etmişsin (first-person inferential plural)
yemin etmiş (inferential plural second-person)
yemin etmişiz (inferential plural third-person)
yemin etmişsiniz (inferential)
yemin etmişler (inferential)
yemin etmiştim (inferential past)
yemin etmiştin (inferential second-person singular)
yemin etmişti (inferential singular third-person)
yemin etmiştik (first-person inferential plural)
yemin etmiştiniz (inferential plural second-person)
yemin etmişlerdi (inferential plural third-person)
yemin etmişmişim (inferential)
yemin etmişmişsin (inferential second-person singular)
yemin etmişmiş (inferential singular third-person)
yemin etmişmişiz (first-person inferential plural)
yemin etmişmişsiniz (inferential plural second-person)
yemin etmişlermiş (inferential plural third-person)
yemin etmişsem (conditional)
yemin etmişsen (inferential second-person singular)
yemin etmişse (inferential singular third-person)
yemin etmişsek (first-person inferential plural)
yemin etmişseniz (inferential plural second-person)
yemin etmişlerse (inferential plural third-person)
yemin edeceğim (future singular third-person)
yemin edeceksin (first-person future plural)
yemin edecek (future plural second-person)
yemin edeceğiz (future plural third-person)
yemin edeceksiniz (future)
yemin edecekler (future)
yemin edecektim (future past)
yemin edecektin (future second-person singular)
yemin edecekti (future singular third-person)
yemin edecektik (first-person future plural)
yemin edecektiniz (future plural second-person)
yemin edeceklerdi (future plural third-person)
yemin edecekmişim (future inferential)
yemin edecekmişsin (future second-person singular)
yemin edecekmiş (future singular third-person)
yemin edecekmişiz (first-person future plural)
yemin edecekmişsiniz (future plural second-person)
yemin edeceklermiş (future plural third-person)
yemin edeceksem (conditional future)
yemin edeceksen (future second-person singular)
yemin edecekse (future singular third-person)
yemin edeceksek (first-person future plural)
yemin edecekseniz (future plural second-person)
yemin edeceklerse (future plural third-person)
yemin etmekteyim (progressive singular third-person)
yemin etmektesin (first-person plural progressive)
yemin etmekte (plural progressive second-person)
yemin etmekteyiz (plural progressive third-person)
yemin etmektesiniz (progressive)
yemin etmekteler (progressive)
yemin etmekteydim (past progressive)
yemin etmekteydin (progressive second-person singular)
yemin etmekteydi (progressive singular third-person)
yemin etmekteydik (first-person plural progressive)
yemin etmekteydiniz (plural progressive second-person)
yemin etmektelerdi (plural progressive third-person)
yemin etmekteymişim (inferential progressive)
yemin etmekteymişsin (progressive second-person singular)
yemin etmekteymiş (progressive singular third-person)
yemin etmekteymişiz (first-person plural progressive)
yemin etmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yemin etmektelermiş (plural progressive third-person)
yemin etmekteysem (conditional progressive)
yemin etmekteysen (progressive second-person singular)
yemin etmekteyse (progressive singular third-person)
yemin etmekteysek (first-person plural progressive)
yemin etmekteyseniz (plural progressive second-person)
yemin etmektelerse (plural progressive third-person)
yemin etmeliyim (necessitative singular third-person)
yemin etmelisin (first-person necessitative plural)
yemin etmeli (necessitative plural second-person)
yemin etmeliyiz (necessitative plural third-person)
yemin etmelisiniz (necessitative)
yemin etmeliler (necessitative)
yemin etmeliydim (necessitative past)
yemin etmeliydin (necessitative second-person singular)
yemin etmeliydi (necessitative singular third-person)
yemin etmeliydik (first-person necessitative plural)
yemin etmeliydiniz (necessitative plural second-person)
yemin etmelilerdi (necessitative plural third-person)
yemin etmeliymişim (inferential)
yemin etmeliymişsin (necessitative second-person singular)
yemin etmeliymiş (necessitative singular third-person)
yemin etmeliymişiz (first-person necessitative plural)
yemin etmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yemin etmelilermiş (necessitative plural third-person)
yemin etmeliysem (conditional)
yemin etmeliysen (necessitative second-person singular)
yemin etmeliyse (necessitative singular third-person)
yemin etmeliysek (first-person necessitative plural)
yemin etmeliyseniz (necessitative plural second-person)
yemin etmelilerse (necessitative plural third-person)
yemin ettim (past singular third-person)
yemin ettin (first-person past plural)
yemin etti (past plural second-person)
yemin ettik (past plural third-person)
yemin ettiniz (past)
yemin ettiler (past)
yemin ettiysem (conditional past)
yemin ettiysen (past second-person singular)
yemin ettiyse (past singular third-person)
yemin ettiysek (first-person past plural)
yemin ettiyseniz (past plural second-person)
yemin ettilerse (past plural third-person)
yemin etsem (conditional singular third-person)
yemin etsen (conditional first-person plural)
yemin etse (conditional plural second-person)
yemin etsek (conditional plural third-person)
yemin etseniz (conditional)
yemin etseler (conditional)
yemin etseydim (conditional past)
yemin etseydin (conditional second-person singular)
yemin etseydi (conditional singular third-person)
yemin etseydik (conditional first-person plural)
yemin etseydiniz (conditional plural second-person)
yemin etselerdi (conditional plural third-person)
yemin etseymişim (inferential)
yemin etseymişsin (conditional second-person singular)
yemin etseymiş (conditional singular third-person)
yemin etseymişiz (conditional first-person plural)
yemin etseymişsiniz (conditional plural second-person)
yemin etselermiş (conditional plural third-person)
yemin edeyim (conditional optative singular)
yemin edesin (optative second-person singular)
yemin ede (optative singular third-person)
yemin edelim (first-person optative plural)
yemin edesiniz (optative plural second-person)
yemin edeler (optative plural third-person)
yemin et (first-person imperative plural)
yemin etsin (imperative plural second-person)
yemin edin (imperative)
yemin etsinler (imperative)
yemin ediniz (formal imperative second-person singular)
yemin ediniz (formal imperative plural second-person)
yemin etsene (imperative informal second-person singular)
yemin etsenize (imperative informal plural second-person)
yemin etmek (imperative infinitive)
yemin etme (imperative noun-from-verb)
yemin eden (impersonal participle)
yemin etmiş (impersonal participle)
yemin edecek (impersonal participle)
yemin eden (imperfective)
yemin etmiş (impersonal participle perfective)
yemin edecek (impersonal participle prospective)
yemin ettiğim (impersonal non-prospective participle)
yemin ettiğin (impersonal non-prospective participle)
yemin ettiği (impersonal non-prospective participle)
yemin ettiğimiz (impersonal non-prospective participle)
yemin ettiğiniz (impersonal non-prospective participle)
yemin ettikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yemin edeceğim (impersonal participle prospective)
yemin edeceğin (impersonal participle prospective)
yemin edeceği (impersonal participle prospective)
yemin edeceğimiz (impersonal participle prospective)
yemin edeceğiniz (impersonal participle prospective)
yemin edecekleri (impersonal participle personal prospective)
yemin ederken (plural second-person)
yemin edince (plural second-person)
yemin edip (plural second-person)
yemin edeli (plural second-person)
yemin edesiye (plural second-person)
yemin ettikçe (plural second-person)
yemin ederken
yemin edince (specific)
yemin edip (perfective)
yemin edeli
yemin edesiye
yemin ettikçe
yemin ederek (imperfective plural)
yemin ede ede (imperfective plural)
yemin edercesine (imperfective plural)
yemin ederek
yemin ede ede
yemin edercesine
yemin etmem (aorist singular third-person)
yemin etmezsin (aorist first-person plural)
yemin etmez (aorist plural second-person)
yemin etmeyiz (aorist plural third-person)
yemin etmezsiniz (aorist)
yemin etmezler (aorist)
yemin etmezdim (aorist past)
yemin etmezdin (aorist second-person singular)
yemin etmezdi (aorist singular third-person)
yemin etmezdik (aorist first-person plural)
yemin etmezdiniz (aorist plural second-person)
yemin etmezlerdi (aorist plural third-person)
yemin etmezmişim (aorist inferential)
yemin etmezmişsin (aorist second-person singular)
yemin etmezmiş (aorist singular third-person)
yemin etmezmişiz (aorist first-person plural)
yemin etmezmişsiniz (aorist plural second-person)
yemin etmezlermiş (aorist plural third-person)
yemin etmezsem (aorist conditional)
yemin etmezsen (aorist second-person singular)
yemin etmezse (aorist singular third-person)
yemin etmezsek (aorist first-person plural)
yemin etmezseniz (aorist plural second-person)
yemin etmezlerse (aorist plural third-person)
yemin etmiyorum (continuative singular third-person)
yemin etmiyorsun (continuative first-person plural)
yemin etmiyor (continuative plural second-person)
yemin etmiyoruz (continuative plural third-person)
yemin etmiyorsunuz (continuative)
yemin etmiyorlar (continuative)
yemin etmiyordum (continuative past)
yemin etmiyordun (continuative second-person singular)
yemin etmiyordu (continuative singular third-person)
yemin etmiyorduk (continuative first-person plural)
yemin etmiyordunuz (continuative plural second-person)
yemin etmiyorlardı (continuative plural third-person)
yemin etmiyormuşum (continuative inferential)
yemin etmiyormuşsun (continuative second-person singular)
yemin etmiyormuş (continuative singular third-person)
yemin etmiyormuşuz (continuative first-person plural)
yemin etmiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yemin etmiyorlarmış (continuative plural third-person)
yemin etmiyorsam (conditional continuative)
yemin etmiyorsan (continuative second-person singular)
yemin etmiyorsa (continuative singular third-person)
yemin etmiyorsak (continuative first-person plural)
yemin etmiyorsanız (continuative plural second-person)
yemin etmiyorlarsa (continuative plural third-person)
yemin etmemişim (inferential singular third-person)
yemin etmemişsin (first-person inferential plural)
yemin etmemiş (inferential plural second-person)
yemin etmemişiz (inferential plural third-person)
yemin etmemişsiniz (inferential)
yemin etmemişler (inferential)
yemin etmemiştim (inferential past)
yemin etmemiştin (inferential second-person singular)
yemin etmemişti (inferential singular third-person)
yemin etmemiştik (first-person inferential plural)
yemin etmemiştiniz (inferential plural second-person)
yemin etmemişlerdi (inferential plural third-person)
yemin etmemişmişim (inferential)
yemin etmemişmişsin (inferential second-person singular)
yemin etmemişmiş (inferential singular third-person)
yemin etmemişmişiz (first-person inferential plural)
yemin etmemişmişsiniz (inferential plural second-person)
yemin etmemişlermiş (inferential plural third-person)
yemin etmemişsem (conditional)
yemin etmemişsen (inferential second-person singular)
yemin etmemişse (inferential singular third-person)
yemin etmemişsek (first-person inferential plural)
yemin etmemişseniz (inferential plural second-person)
yemin etmemişlerse (inferential plural third-person)
yemin etmeyeceğim (future singular third-person)
yemin etmeyeceksin (first-person future plural)
yemin etmeyecek (future plural second-person)
yemin etmeyeceğiz (future plural third-person)
yemin etmeyeceksiniz (future)
yemin etmeyecekler (future)
yemin etmeyecektim (future past)
yemin etmeyecektin (future second-person singular)
yemin etmeyecekti (future singular third-person)
yemin etmeyecektik (first-person future plural)
yemin etmeyecektiniz (future plural second-person)
yemin etmeyeceklerdi (future plural third-person)
yemin etmeyecekmişim (future inferential)
yemin etmeyecekmişsin (future second-person singular)
yemin etmeyecekmiş (future singular third-person)
yemin etmeyecekmişiz (first-person future plural)
yemin etmeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yemin etmeyeceklermiş (future plural third-person)
yemin etmeyeceksem (conditional future)
yemin etmeyeceksen (future second-person singular)
yemin etmeyecekse (future singular third-person)
yemin etmeyeceksek (first-person future plural)
yemin etmeyecekseniz (future plural second-person)
yemin etmeyeceklerse (future plural third-person)
yemin etmemekteyim (progressive singular third-person)
yemin etmemektesin (first-person plural progressive)
yemin etmemekte (plural progressive second-person)
yemin etmemekteyiz (plural progressive third-person)
yemin etmemektesiniz (progressive)
yemin etmemekteler (progressive)
yemin etmemekteydim (past progressive)
yemin etmemekteydin (progressive second-person singular)
yemin etmemekteydi (progressive singular third-person)
yemin etmemekteydik (first-person plural progressive)
yemin etmemekteydiniz (plural progressive second-person)
yemin etmemektelerdi (plural progressive third-person)
yemin etmemekteymişim (inferential progressive)
yemin etmemekteymişsin (progressive second-person singular)
yemin etmemekteymiş (progressive singular third-person)
yemin etmemekteymişiz (first-person plural progressive)
yemin etmemekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yemin etmemektelermiş (plural progressive third-person)
yemin etmemekteysem (conditional progressive)
yemin etmemekteysen (progressive second-person singular)
yemin etmemekteyse (progressive singular third-person)
yemin etmemekteysek (first-person plural progressive)
yemin etmemekteyseniz (plural progressive second-person)
yemin etmemektelerse (plural progressive third-person)
yemin etmemeliyim (necessitative singular third-person)
yemin etmemelisin (first-person necessitative plural)
yemin etmemeli (necessitative plural second-person)
yemin etmemeliyiz (necessitative plural third-person)
yemin etmemelisiniz (necessitative)
yemin etmemeliler (necessitative)
yemin etmemeliydim (necessitative past)
yemin etmemeliydin (necessitative second-person singular)
yemin etmemeliydi (necessitative singular third-person)
yemin etmemeliydik (first-person necessitative plural)
yemin etmemeliydiniz (necessitative plural second-person)
yemin etmemelilerdi (necessitative plural third-person)
yemin etmemeliymişim (inferential)
yemin etmemeliymişsin (necessitative second-person singular)
yemin etmemeliymiş (necessitative singular third-person)
yemin etmemeliymişiz (first-person necessitative plural)
yemin etmemeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yemin etmemelilermiş (necessitative plural third-person)
yemin etmemeliysem (conditional)
yemin etmemeliysen (necessitative second-person singular)
yemin etmemeliyse (necessitative singular third-person)
yemin etmemeliysek (first-person necessitative plural)
yemin etmemeliyseniz (necessitative plural second-person)
yemin etmemelilerse (necessitative plural third-person)
yemin etmedim (past singular third-person)
yemin etmedin (first-person past plural)
yemin etmedi (past plural second-person)
yemin etmedik (past plural third-person)
yemin etmediniz (past)
yemin etmediler (past)
yemin etmediysem (conditional past)
yemin etmediysen (past second-person singular)
yemin etmediyse (past singular third-person)
yemin etmediysek (first-person past plural)
yemin etmediyseniz (past plural second-person)
yemin etmedilerse (past plural third-person)
yemin etmesem (conditional singular third-person)
yemin etmesen (conditional first-person plural)
yemin etmese (conditional plural second-person)
yemin etmesek (conditional plural third-person)
yemin etmeseniz (conditional)
yemin etmeseler (conditional)
yemin etmeseydim (conditional past)
yemin etmeseydin (conditional second-person singular)
yemin etmeseydi (conditional singular third-person)
yemin etmeseydik (conditional first-person plural)
yemin etmeseydiniz (conditional plural second-person)
yemin etmeselerdi (conditional plural third-person)
yemin etmeseymişim (inferential)
yemin etmeseymişsin (conditional second-person singular)
yemin etmeseymiş (conditional singular third-person)
yemin etmeseymişiz (conditional first-person plural)
yemin etmeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yemin etmeselermiş (conditional plural third-person)
yemin etmeyeyim (conditional optative singular)
yemin etmeyesin (optative second-person singular)
yemin etmeye (optative singular third-person)
yemin etmeyelim (first-person optative plural)
yemin etmeyesiniz (optative plural second-person)
yemin etmeyeler (optative plural third-person)
yemin etme (first-person imperative plural)
yemin etmesin (imperative plural second-person)
yemin etmeyin (imperative)
yemin etmesinler (imperative)
yemin etmeyiniz (formal imperative second-person singular)
yemin etmeyiniz (formal imperative plural second-person)
yemin etmesene (imperative informal second-person singular)
yemin etmesenize (imperative informal plural second-person)
yemin etmemek (imperative infinitive)
yemin etmeme (imperative noun-from-verb)
yemin etmeyen (impersonal participle)
yemin etmemiş (impersonal participle)
yemin etmeyecek (impersonal participle)
yemin etmeyen (imperfective)
yemin etmemiş (impersonal participle perfective)
yemin etmeyecek (impersonal participle prospective)
yemin etmediğim (impersonal non-prospective participle)
yemin etmediğin (impersonal non-prospective participle)
yemin etmediği (impersonal non-prospective participle)
yemin etmediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yemin etmediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yemin etmedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yemin etmeyeceğim (impersonal participle prospective)
yemin etmeyeceğin (impersonal participle prospective)
yemin etmeyeceği (impersonal participle prospective)
yemin etmeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yemin etmeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yemin etmeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yemin etmezken (plural second-person)
yemin etmeyince (plural second-person)
yemin etmeyip (plural second-person)
yemin etmeyeli (plural second-person)
yemin etmeyesiye (plural second-person)
yemin etmedikçe (plural second-person)
yemin etmezken
yemin etmeyince (specific)
yemin etmeyip (perfective)
yemin etmeyeli
yemin etmeyesiye
yemin etmedikçe
yemin etmeyerek (imperfective plural)
yemin etmeye etmeye (imperfective plural)
yemin etmezcesine (imperfective plural)
yemin etmeyerek
yemin etmeye etmeye
yemin etmezcesine
yemin edebilirim (aorist singular third-person)
yemin edebilirsin (aorist first-person plural)
yemin edebilir (aorist plural second-person)
yemin edebiliriz (aorist plural third-person)
yemin edebilirsiniz (aorist)
yemin edebilirler (aorist)
yemin edebilirdim (aorist past)
yemin edebilirdin (aorist second-person singular)
yemin edebilirdi (aorist singular third-person)
yemin edebilirdik (aorist first-person plural)
yemin edebilirdiniz (aorist plural second-person)
yemin edebilirlerdi (aorist plural third-person)
yemin edebilirmişim (aorist inferential)
yemin edebilirmişsin (aorist second-person singular)
yemin edebilirmiş (aorist singular third-person)
yemin edebilirmişiz (aorist first-person plural)
yemin edebilirmişsiniz (aorist plural second-person)
yemin edebilirlermiş (aorist plural third-person)
yemin edebilirsem (aorist conditional)
yemin edebilirsen (aorist second-person singular)
yemin edebilirse (aorist singular third-person)
yemin edebilirsek (aorist first-person plural)
yemin edebilirseniz (aorist plural second-person)
yemin edebilirlerse (aorist plural third-person)
yemin edebiliyorum (continuative singular third-person)
yemin edebiliyorsun (continuative first-person plural)
yemin edebiliyor (continuative plural second-person)
yemin edebiliyoruz (continuative plural third-person)
yemin edebiliyorsunuz (continuative)
yemin edebiliyorlar (continuative)
yemin edebiliyordum (continuative past)
yemin edebiliyordun (continuative second-person singular)
yemin edebiliyordu (continuative singular third-person)
yemin edebiliyorduk (continuative first-person plural)
yemin edebiliyordunuz (continuative plural second-person)
yemin edebiliyorlardı (continuative plural third-person)
yemin edebiliyormuşum (continuative inferential)
yemin edebiliyormuşsun (continuative second-person singular)
yemin edebiliyormuş (continuative singular third-person)
yemin edebiliyormuşuz (continuative first-person plural)
yemin edebiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yemin edebiliyorlarmış (continuative plural third-person)
yemin edebiliyorsam (conditional continuative)
yemin edebiliyorsan (continuative second-person singular)
yemin edebiliyorsa (continuative singular third-person)
yemin edebiliyorsak (continuative first-person plural)
yemin edebiliyorsanız (continuative plural second-person)
yemin edebiliyorlarsa (continuative plural third-person)
yemin edebilmişim (inferential singular third-person)
yemin edebilmişsin (first-person inferential plural)
yemin edebilmiş (inferential plural second-person)
yemin edebilmişiz (inferential plural third-person)
yemin edebilmişsiniz (inferential)
yemin edebilmişler (inferential)
yemin edebilmiştim (inferential past)
yemin edebilmiştin (inferential second-person singular)
yemin edebilmişti (inferential singular third-person)
yemin edebilmiştik (first-person inferential plural)
yemin edebilmiştiniz (inferential plural second-person)
yemin edebilmişlerdi (inferential plural third-person)
yemin edebilmişmişim (inferential)
yemin edebilmişmişsin (inferential second-person singular)
yemin edebilmişmiş (inferential singular third-person)
yemin edebilmişmişiz (first-person inferential plural)
yemin edebilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
yemin edebilmişlermiş (inferential plural third-person)
yemin edebilmişsem (conditional)
yemin edebilmişsen (inferential second-person singular)
yemin edebilmişse (inferential singular third-person)
yemin edebilmişsek (first-person inferential plural)
yemin edebilmişseniz (inferential plural second-person)
yemin edebilmişlerse (inferential plural third-person)
yemin edebileceğim (future singular third-person)
yemin edebileceksin (first-person future plural)
yemin edebilecek (future plural second-person)
yemin edebileceğiz (future plural third-person)
yemin edebileceksiniz (future)
yemin edebilecekler (future)
yemin edebilecektim (future past)
yemin edebilecektin (future second-person singular)
yemin edebilecekti (future singular third-person)
yemin edebilecektik (first-person future plural)
yemin edebilecektiniz (future plural second-person)
yemin edebileceklerdi (future plural third-person)
yemin edebilecekmişim (future inferential)
yemin edebilecekmişsin (future second-person singular)
yemin edebilecekmiş (future singular third-person)
yemin edebilecekmişiz (first-person future plural)
yemin edebilecekmişsiniz (future plural second-person)
yemin edebileceklermiş (future plural third-person)
yemin edebileceksem (conditional future)
yemin edebileceksen (future second-person singular)
yemin edebilecekse (future singular third-person)
yemin edebileceksek (first-person future plural)
yemin edebilecekseniz (future plural second-person)
yemin edebileceklerse (future plural third-person)
yemin edebilmekteyim (progressive singular third-person)
yemin edebilmektesin (first-person plural progressive)
yemin edebilmekte (plural progressive second-person)
yemin edebilmekteyiz (plural progressive third-person)
yemin edebilmektesiniz (progressive)
yemin edebilmekteler (progressive)
yemin edebilmekteydim (past progressive)
yemin edebilmekteydin (progressive second-person singular)
yemin edebilmekteydi (progressive singular third-person)
yemin edebilmekteydik (first-person plural progressive)
yemin edebilmekteydiniz (plural progressive second-person)
yemin edebilmektelerdi (plural progressive third-person)
yemin edebilmekteymişim (inferential progressive)
yemin edebilmekteymişsin (progressive second-person singular)
yemin edebilmekteymiş (progressive singular third-person)
yemin edebilmekteymişiz (first-person plural progressive)
yemin edebilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yemin edebilmektelermiş (plural progressive third-person)
yemin edebilmekteysem (conditional progressive)
yemin edebilmekteysen (progressive second-person singular)
yemin edebilmekteyse (progressive singular third-person)
yemin edebilmekteysek (first-person plural progressive)
yemin edebilmekteyseniz (plural progressive second-person)
yemin edebilmektelerse (plural progressive third-person)
yemin edebilmeliyim (necessitative singular third-person)
yemin edebilmelisin (first-person necessitative plural)
yemin edebilmeli (necessitative plural second-person)
yemin edebilmeliyiz (necessitative plural third-person)
yemin edebilmelisiniz (necessitative)
yemin edebilmeliler (necessitative)
yemin edebilmeliydim (necessitative past)
yemin edebilmeliydin (necessitative second-person singular)
yemin edebilmeliydi (necessitative singular third-person)
yemin edebilmeliydik (first-person necessitative plural)
yemin edebilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
yemin edebilmelilerdi (necessitative plural third-person)
yemin edebilmeliymişim (inferential)
yemin edebilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
yemin edebilmeliymiş (necessitative singular third-person)
yemin edebilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
yemin edebilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yemin edebilmelilermiş (necessitative plural third-person)
yemin edebilmeliysem (conditional)
yemin edebilmeliysen (necessitative second-person singular)
yemin edebilmeliyse (necessitative singular third-person)
yemin edebilmeliysek (first-person necessitative plural)
yemin edebilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
yemin edebilmelilerse (necessitative plural third-person)
yemin edebildim (past singular third-person)
yemin edebildin (first-person past plural)
yemin edebildi (past plural second-person)
yemin edebildik (past plural third-person)
yemin edebildiniz (past)
yemin edebildiler (past)
yemin edebildiysem (conditional past)
yemin edebildiysen (past second-person singular)
yemin edebildiyse (past singular third-person)
yemin edebildiysek (first-person past plural)
yemin edebildiyseniz (past plural second-person)
yemin edebildilerse (past plural third-person)
yemin edebilsem (conditional singular third-person)
yemin edebilsen (conditional first-person plural)
yemin edebilse (conditional plural second-person)
yemin edebilsek (conditional plural third-person)
yemin edebilseniz (conditional)
yemin edebilseler (conditional)
yemin edebilseydim (conditional past)
yemin edebilseydin (conditional second-person singular)
yemin edebilseydi (conditional singular third-person)
yemin edebilseydik (conditional first-person plural)
yemin edebilseydiniz (conditional plural second-person)
yemin edebilselerdi (conditional plural third-person)
yemin edebilseymişim (inferential)
yemin edebilseymişsin (conditional second-person singular)
yemin edebilseymiş (conditional singular third-person)
yemin edebilseymişiz (conditional first-person plural)
yemin edebilseymişsiniz (conditional plural second-person)
yemin edebilselermiş (conditional plural third-person)
yemin edebileyim (conditional optative singular)
yemin edebilesin (optative second-person singular)
yemin edebile (optative singular third-person)
yemin edebilelim (first-person optative plural)
yemin edebilesiniz (optative plural second-person)
yemin edebileler (optative plural third-person)
yemin edebil (first-person imperative plural)
yemin edebilsin (imperative plural second-person)
yemin edebilin (imperative)
yemin edebilsinler (imperative)
yemin edebiliniz (formal imperative second-person singular)
yemin edebiliniz (formal imperative plural second-person)
yemin edebilsene (imperative informal second-person singular)
yemin edebilsenize (imperative informal plural second-person)
yemin edebilmek (imperative infinitive)
yemin edebilme (imperative noun-from-verb)
yemin edebilen (impersonal participle)
yemin edebilmiş (impersonal participle)
yemin edebilecek (impersonal participle)
yemin edebilen (imperfective)
yemin edebilmiş (impersonal participle perfective)
yemin edebilecek (impersonal participle prospective)
yemin edebildiğim (impersonal non-prospective participle)
yemin edebildiğin (impersonal non-prospective participle)
yemin edebildiği (impersonal non-prospective participle)
yemin edebildiğimiz (impersonal non-prospective participle)
yemin edebildiğiniz (impersonal non-prospective participle)
yemin edebildikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yemin edebileceğim (impersonal participle prospective)
yemin edebileceğin (impersonal participle prospective)
yemin edebileceği (impersonal participle prospective)
yemin edebileceğimiz (impersonal participle prospective)
yemin edebileceğiniz (impersonal participle prospective)
yemin edebilecekleri (impersonal participle personal prospective)
yemin edebilirken (plural second-person)
yemin edebilince (plural second-person)
yemin edebilip (plural second-person)
yemin edebileli (plural second-person)
yemin edebilesiye (plural second-person)
yemin edebildikçe (plural second-person)
yemin edebilirken
yemin edebilince (specific)
yemin edebilip (perfective)
yemin edebileli
yemin edebilesiye
yemin edebildikçe
yemin edebilerek (imperfective plural)
yemin edebile edebile (imperfective plural)
yemin edebilircesine (imperfective plural)
yemin edebilerek
yemin edebile edebile
yemin edebilircesine
yemin edemem (aorist singular third-person)
yemin edemezsin (aorist first-person plural)
yemin edemez (aorist plural second-person)
yemin edemeyiz (aorist plural third-person)
yemin edemezsiniz (aorist)
yemin edemezler (aorist)
yemin edemezdim (aorist past)
yemin edemezdin (aorist second-person singular)
yemin edemezdi (aorist singular third-person)
yemin edemezdik (aorist first-person plural)
yemin edemezdiniz (aorist plural second-person)
yemin edemezlerdi (aorist plural third-person)
yemin edemezmişim (aorist inferential)
yemin edemezmişsin (aorist second-person singular)
yemin edemezmiş (aorist singular third-person)
yemin edemezmişiz (aorist first-person plural)
yemin edemezmişsiniz (aorist plural second-person)
yemin edemezlermiş (aorist plural third-person)
yemin edemezsem (aorist conditional)
yemin edemezsen (aorist second-person singular)
yemin edemezse (aorist singular third-person)
yemin edemezsek (aorist first-person plural)
yemin edemezseniz (aorist plural second-person)
yemin edemezlerse (aorist plural third-person)
yemin edemiyorum (continuative singular third-person)
yemin edemiyorsun (continuative first-person plural)
yemin edemiyor (continuative plural second-person)
yemin edemiyoruz (continuative plural third-person)
yemin edemiyorsunuz (continuative)
yemin edemiyorlar (continuative)
yemin edemiyordum (continuative past)
yemin edemiyordun (continuative second-person singular)
yemin edemiyordu (continuative singular third-person)
yemin edemiyorduk (continuative first-person plural)
yemin edemiyordunuz (continuative plural second-person)
yemin edemiyorlardı (continuative plural third-person)
yemin edemiyormuşum (continuative inferential)
yemin edemiyormuşsun (continuative second-person singular)
yemin edemiyormuş (continuative singular third-person)
yemin edemiyormuşuz (continuative first-person plural)
yemin edemiyormuşsunuz (continuative plural second-person)
yemin edemiyorlarmış (continuative plural third-person)
yemin edemiyorsam (conditional continuative)
yemin edemiyorsan (continuative second-person singular)
yemin edemiyorsa (continuative singular third-person)
yemin edemiyorsak (continuative first-person plural)
yemin edemiyorsanız (continuative plural second-person)
yemin edemiyorlarsa (continuative plural third-person)
yemin edememişim (inferential singular third-person)
yemin edememişsin (first-person inferential plural)
yemin edememiş (inferential plural second-person)
yemin edememişiz (inferential plural third-person)
yemin edememişsiniz (inferential)
yemin edememişler (inferential)
yemin edememiştim (inferential past)
yemin edememiştin (inferential second-person singular)
yemin edememişti (inferential singular third-person)
yemin edememiştik (first-person inferential plural)
yemin edememiştiniz (inferential plural second-person)
yemin edememişlerdi (inferential plural third-person)
yemin edememişmişim (inferential)
yemin edememişmişsin (inferential second-person singular)
yemin edememişmiş (inferential singular third-person)
yemin edememişmişiz (first-person inferential plural)
yemin edememişmişsiniz (inferential plural second-person)
yemin edememişlermiş (inferential plural third-person)
yemin edememişsem (conditional)
yemin edememişsen (inferential second-person singular)
yemin edememişse (inferential singular third-person)
yemin edememişsek (first-person inferential plural)
yemin edememişseniz (inferential plural second-person)
yemin edememişlerse (inferential plural third-person)
yemin edemeyeceğim (future singular third-person)
yemin edemeyeceksin (first-person future plural)
yemin edemeyecek (future plural second-person)
yemin edemeyeceğiz (future plural third-person)
yemin edemeyeceksiniz (future)
yemin edemeyecekler (future)
yemin edemeyecektim (future past)
yemin edemeyecektin (future second-person singular)
yemin edemeyecekti (future singular third-person)
yemin edemeyecektik (first-person future plural)
yemin edemeyecektiniz (future plural second-person)
yemin edemeyeceklerdi (future plural third-person)
yemin edemeyecekmişim (future inferential)
yemin edemeyecekmişsin (future second-person singular)
yemin edemeyecekmiş (future singular third-person)
yemin edemeyecekmişiz (first-person future plural)
yemin edemeyecekmişsiniz (future plural second-person)
yemin edemeyeceklermiş (future plural third-person)
yemin edemeyeceksem (conditional future)
yemin edemeyeceksen (future second-person singular)
yemin edemeyecekse (future singular third-person)
yemin edemeyeceksek (first-person future plural)
yemin edemeyecekseniz (future plural second-person)
yemin edemeyeceklerse (future plural third-person)
yemin edememekteyim (progressive singular third-person)
yemin edememektesin (first-person plural progressive)
yemin edememekte (plural progressive second-person)
yemin edememekteyiz (plural progressive third-person)
yemin edememektesiniz (progressive)
yemin edememekteler (progressive)
yemin edememekteydim (past progressive)
yemin edememekteydin (progressive second-person singular)
yemin edememekteydi (progressive singular third-person)
yemin edememekteydik (first-person plural progressive)
yemin edememekteydiniz (plural progressive second-person)
yemin edememektelerdi (plural progressive third-person)
yemin edememekteymişim (inferential progressive)
yemin edememekteymişsin (progressive second-person singular)
yemin edememekteymiş (progressive singular third-person)
yemin edememekteymişiz (first-person plural progressive)
yemin edememekteymişsiniz (plural progressive second-person)
yemin edememektelermiş (plural progressive third-person)
yemin edememekteysem (conditional progressive)
yemin edememekteysen (progressive second-person singular)
yemin edememekteyse (progressive singular third-person)
yemin edememekteysek (first-person plural progressive)
yemin edememekteyseniz (plural progressive second-person)
yemin edememektelerse (plural progressive third-person)
yemin edememeliyim (necessitative singular third-person)
yemin edememelisin (first-person necessitative plural)
yemin edememeli (necessitative plural second-person)
yemin edememeliyiz (necessitative plural third-person)
yemin edememelisiniz (necessitative)
yemin edememeliler (necessitative)
yemin edememeliydim (necessitative past)
yemin edememeliydin (necessitative second-person singular)
yemin edememeliydi (necessitative singular third-person)
yemin edememeliydik (first-person necessitative plural)
yemin edememeliydiniz (necessitative plural second-person)
yemin edememelilerdi (necessitative plural third-person)
yemin edememeliymişim (inferential)
yemin edememeliymişsin (necessitative second-person singular)
yemin edememeliymiş (necessitative singular third-person)
yemin edememeliymişiz (first-person necessitative plural)
yemin edememeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
yemin edememelilermiş (necessitative plural third-person)
yemin edememeliysem (conditional)
yemin edememeliysen (necessitative second-person singular)
yemin edememeliyse (necessitative singular third-person)
yemin edememeliysek (first-person necessitative plural)
yemin edememeliyseniz (necessitative plural second-person)
yemin edememelilerse (necessitative plural third-person)
yemin edemedim (past singular third-person)
yemin edemedin (first-person past plural)
yemin edemedi (past plural second-person)
yemin edemedik (past plural third-person)
yemin edemediniz (past)
yemin edemediler (past)
yemin edemediysem (conditional past)
yemin edemediysen (past second-person singular)
yemin edemediyse (past singular third-person)
yemin edemediysek (first-person past plural)
yemin edemediyseniz (past plural second-person)
yemin edemedilerse (past plural third-person)
yemin edemesem (conditional singular third-person)
yemin edemesen (conditional first-person plural)
yemin edemese (conditional plural second-person)
yemin edemesek (conditional plural third-person)
yemin edemeseniz (conditional)
yemin edemeseler (conditional)
yemin edemeseydim (conditional past)
yemin edemeseydin (conditional second-person singular)
yemin edemeseydi (conditional singular third-person)
yemin edemeseydik (conditional first-person plural)
yemin edemeseydiniz (conditional plural second-person)
yemin edemeselerdi (conditional plural third-person)
yemin edemeseymişim (inferential)
yemin edemeseymişsin (conditional second-person singular)
yemin edemeseymiş (conditional singular third-person)
yemin edemeseymişiz (conditional first-person plural)
yemin edemeseymişsiniz (conditional plural second-person)
yemin edemeselermiş (conditional plural third-person)
yemin edemeyeyim (conditional optative singular)
yemin edemeyesin (optative second-person singular)
yemin edemeye (optative singular third-person)
yemin edemeyelim (first-person optative plural)
yemin edemeyesiniz (optative plural second-person)
yemin edemeyeler (optative plural third-person)
yemin edeme (first-person imperative plural)
yemin edemesin (imperative plural second-person)
yemin edemeyin (imperative)
yemin edemesinler (imperative)
yemin edemeyiniz (formal imperative second-person singular)
yemin edemeyiniz (formal imperative plural second-person)
yemin edemesene (imperative informal second-person singular)
yemin edemesenize (imperative informal plural second-person)
yemin edememek (imperative infinitive)
yemin edememe (imperative noun-from-verb)
yemin edemeyen (impersonal participle)
yemin edememiş (impersonal participle)
yemin edemeyecek (impersonal participle)
yemin edemeyen (imperfective)
yemin edememiş (impersonal participle perfective)
yemin edemeyecek (impersonal participle prospective)
yemin edemediğim (impersonal non-prospective participle)
yemin edemediğin (impersonal non-prospective participle)
yemin edemediği (impersonal non-prospective participle)
yemin edemediğimiz (impersonal non-prospective participle)
yemin edemediğiniz (impersonal non-prospective participle)
yemin edemedikleri (impersonal non-prospective participle personal)
yemin edemeyeceğim (impersonal participle prospective)
yemin edemeyeceğin (impersonal participle prospective)
yemin edemeyeceği (impersonal participle prospective)
yemin edemeyeceğimiz (impersonal participle prospective)
yemin edemeyeceğiniz (impersonal participle prospective)
yemin edemeyecekleri (impersonal participle personal prospective)
yemin edemezken (plural second-person)
yemin edemeyince (plural second-person)
yemin edemeyip (plural second-person)
yemin edemeyeli (plural second-person)
yemin edemeyesiye (plural second-person)
yemin edemedikçe (plural second-person)
yemin edemezken
yemin edemeyince (specific)
yemin edemeyip (perfective)
yemin edemeyeli
yemin edemeyesiye
yemin edemedikçe
yemin edemeyerek (imperfective plural)
yemin edemeye edemeye (imperfective plural)
yemin edemezcesine (imperfective plural)
yemin edemeyerek
yemin edemeye edemeye
yemin edemezcesine

Inherited from Ottoman Turkish یمین ایتمك (yemîn etmek).