dal

head

dal (definite accusative dalı, plural dallar)

dalı (accusative definite)
dallar (plural)
dal (nominative singular)
dallar (nominative plural)
dalı (accusative definite singular)
dalları (accusative definite plural)
dala (dative singular)
dallara (dative plural)
dalda (locative singular)
dallarda (locative plural)
daldan (ablative singular)
dallardan (ablative plural)
dalın (genitive singular)
dalların (genitive plural)
dalım (first-person nominative singular)
dallarım (first-person nominative singular)
dalın (nominative second-person singular)
dalların (nominative second-person singular)
dalı (nominative singular third-person)
dalları (nominative singular third-person)
dalımız (first-person nominative plural)
dallarımız (first-person nominative plural)
dalınız (nominative plural second-person)
dallarınız (nominative plural second-person)
dalları (nominative plural third-person)
dalımı (accusative definite first-person singular)
dallarımı (accusative definite first-person singular)
dalını (accusative definite second-person singular)
dallarını (accusative definite second-person singular)
dalını (accusative definite singular third-person)
dallarını (accusative definite singular third-person)
dalımızı (accusative definite first-person plural)
dallarımızı (accusative definite first-person plural)
dalınızı (accusative definite plural second-person)
dallarınızı (accusative definite plural second-person)
dallarını (accusative definite plural third-person)
dalıma (dative first-person singular)
dallarıma (dative first-person singular)
dalına (dative second-person singular)
dallarına (dative second-person singular)
dalına (dative singular third-person)
dallarına (dative singular third-person)
dalımıza (dative first-person plural)
dallarımıza (dative first-person plural)
dalınıza (dative plural second-person)
dallarınıza (dative plural second-person)
dallarına (dative plural third-person)
dalımda (first-person locative singular)
dallarımda (first-person locative singular)
dalında (locative second-person singular)
dallarında (locative second-person singular)
dalında (locative singular third-person)
dallarında (locative singular third-person)
dalımızda (first-person locative plural)
dallarımızda (first-person locative plural)
dalınızda (locative plural second-person)
dallarınızda (locative plural second-person)
dallarında (locative plural third-person)
dalımdan (ablative first-person singular)
dallarımdan (ablative first-person singular)
dalından (ablative second-person singular)
dallarından (ablative second-person singular)
dalından (ablative singular third-person)
dallarından (ablative singular third-person)
dalımızdan (ablative first-person plural)
dallarımızdan (ablative first-person plural)
dalınızdan (ablative plural second-person)
dallarınızdan (ablative plural second-person)
dallarından (ablative plural third-person)
dalımın (first-person genitive singular)
dallarımın (first-person genitive singular)
dalının (genitive second-person singular)
dallarının (genitive second-person singular)
dalının (genitive singular third-person)
dallarının (genitive singular third-person)
dalımızın (first-person genitive plural)
dallarımızın (first-person genitive plural)
dalınızın (genitive plural second-person)
dallarınızın (genitive plural second-person)
dallarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish دال (dal), from Old Anatolian Turkish طال (dal), from Proto-Turkic *tāl.
Cognate with Azerbaijani and Gagauz dal, Kazakh тал (tal), Kyrgyz тал (tal), Tatar тал (tal), Turkmen tal, and Yakut талах (talaq).

inh+

ulu ağacın gürültüsü dal ile, mutlu evin yakışığı döl ile


dal

Inherited from Ottoman Turkish [Term?], from Old Anatolian Turkish طالو (ṭalu), of Mongolic origin. Compare Azerbaijani dal.

(Isparta, Denizli, İzmir, Çanakkale, Bursa, Eskişehir, Çorum, Samsun, Tokat, Gümüşhane, Amasya, Artvin, Kars, Erzincan, Ağrı, Van, Muş, Diyarbakır, Erzurum, Elazığ, Malatya, Ankara, Kayseri, Niğde, Konya, Adana, Mersin) back, rear

Bursa; Kars; Van; Ankara; Bursa; Kars; Van; Ankara


tat

head

tat (definite accusative tatı, plural tatlar)

tatı (accusative definite)
tatlar (plural)
tat (nominative singular)
tatlar (nominative plural)
tadı (accusative definite singular)
tatları (accusative definite plural)
tada (dative singular)
tatlara (dative plural)
tatta (locative singular)
tatlarda (locative plural)
tattan (ablative singular)
tatlardan (ablative plural)
tadın (genitive singular)
tatların (genitive plural)
tadım (first-person nominative singular)
tatlarım (first-person nominative singular)
tadın (nominative second-person singular)
tatların (nominative second-person singular)
tadı (nominative singular third-person)
tatları (nominative singular third-person)
tadımız (first-person nominative plural)
tatlarımız (first-person nominative plural)
tadınız (nominative plural second-person)
tatlarınız (nominative plural second-person)
tatları (nominative plural third-person)
tadımı (accusative definite first-person singular)
tatlarımı (accusative definite first-person singular)
tadını (accusative definite second-person singular)
tatlarını (accusative definite second-person singular)
tadını (accusative definite singular third-person)
tatlarını (accusative definite singular third-person)
tadımızı (accusative definite first-person plural)
tatlarımızı (accusative definite first-person plural)
tadınızı (accusative definite plural second-person)
tatlarınızı (accusative definite plural second-person)
tatlarını (accusative definite plural third-person)
tadıma (dative first-person singular)
tatlarıma (dative first-person singular)
tadına (dative second-person singular)
tatlarına (dative second-person singular)
tadına (dative singular third-person)
tatlarına (dative singular third-person)
tadımıza (dative first-person plural)
tatlarımıza (dative first-person plural)
tadınıza (dative plural second-person)
tatlarınıza (dative plural second-person)
tatlarına (dative plural third-person)
tadımda (first-person locative singular)
tatlarımda (first-person locative singular)
tadında (locative second-person singular)
tatlarında (locative second-person singular)
tadında (locative singular third-person)
tatlarında (locative singular third-person)
tadımızda (first-person locative plural)
tatlarımızda (first-person locative plural)
tadınızda (locative plural second-person)
tatlarınızda (locative plural second-person)
tatlarında (locative plural third-person)
tadımdan (ablative first-person singular)
tatlarımdan (ablative first-person singular)
tadından (ablative second-person singular)
tatlarından (ablative second-person singular)
tadından (ablative singular third-person)
tatlarından (ablative singular third-person)
tadımızdan (ablative first-person plural)
tatlarımızdan (ablative first-person plural)
tadınızdan (ablative plural second-person)
tatlarınızdan (ablative plural second-person)
tatlarından (ablative plural third-person)
tadımın (first-person genitive singular)
tatlarımın (first-person genitive singular)
tadının (genitive second-person singular)
tatlarının (genitive second-person singular)
tadının (genitive singular third-person)
tatlarının (genitive singular third-person)
tadımızın (first-person genitive plural)
tatlarımızın (first-person genitive plural)
tadınızın (genitive plural second-person)
tatlarınızın (genitive plural second-person)
tatlarının (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish طاط (tat), from Old Anatolian Turkish طات (tat), from Proto-Turkic *tāt.

inh+

(Isparta, Denizli, İzmir, Balıkesir, Manisa, Eskişehir, Çorum, Samsun, Gaziantep, Kırşehir, Kayseri, Niğde, Konya, Mersin, Antalya, Muğla, Elazığ) mute

(Denizli, İzmir, Manisa, Çorum, Diyarbakır, Nevşehir, Niğde, Adana, Cyprus, Elazığ) one who stutters

(Isparta, İzmir, Van, Muğla, Cyprus) ugly, unlikeable person


ayna

head

ayna (definite accusative aynayı, plural aynalar)

aynayı (accusative definite)
aynalar (plural)
ayne (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish آینه (ayne, ayna), from Old Anatolian Turkish آیِینَه (āyine), from Classical Persian آیِینَه (āyīna).

inh+

(İzmir) The smooth, shiny surface of tobacco bales.


tatlı

head

tatlı (definite accusative tatlıyı, plural tatlılar)

tatlıyı (accusative definite)
tatlılar (plural)
tatlı (nominative singular)
tatlılar (nominative plural)
tatlıyı (accusative definite singular)
tatlıları (accusative definite plural)
tatlıya (dative singular)
tatlılara (dative plural)
tatlıda (locative singular)
tatlılarda (locative plural)
tatlıdan (ablative singular)
tatlılardan (ablative plural)
tatlının (genitive singular)
tatlıların (genitive plural)
datlı (alternative dialectal)

Inherited from Ottoman Turkish طاتلو (tatlı, datlı), from Old Anatolian Turkish طاتلو (datlu). By surface analysis, tat + -lı.


evren

head

evren (definite accusative evreni, plural evrenler)

evreni (accusative definite)
evrenler (plural)
evren (nominative singular)
evrenler (nominative plural)
evreni (accusative definite singular)
evrenleri (accusative definite plural)
evrene (dative singular)
evrenlere (dative plural)
evrende (locative singular)
evrenlerde (locative plural)
evrenden (ablative singular)
evrenlerden (ablative plural)
evrenin (genitive singular)
evrenlerin (genitive plural)
evrenim (first-person nominative singular)
evrenlerim (first-person nominative singular)
evrenin (nominative second-person singular)
evrenlerin (nominative second-person singular)
evreni (nominative singular third-person)
evrenleri (nominative singular third-person)
evrenimiz (first-person nominative plural)
evrenlerimiz (first-person nominative plural)
evreniniz (nominative plural second-person)
evrenleriniz (nominative plural second-person)
evrenleri (nominative plural third-person)
evrenimi (accusative definite first-person singular)
evrenlerimi (accusative definite first-person singular)
evrenini (accusative definite second-person singular)
evrenlerini (accusative definite second-person singular)
evrenini (accusative definite singular third-person)
evrenlerini (accusative definite singular third-person)
evrenimizi (accusative definite first-person plural)
evrenlerimizi (accusative definite first-person plural)
evreninizi (accusative definite plural second-person)
evrenlerinizi (accusative definite plural second-person)
evrenlerini (accusative definite plural third-person)
evrenime (dative first-person singular)
evrenlerime (dative first-person singular)
evrenine (dative second-person singular)
evrenlerine (dative second-person singular)
evrenine (dative singular third-person)
evrenlerine (dative singular third-person)
evrenimize (dative first-person plural)
evrenlerimize (dative first-person plural)
evreninize (dative plural second-person)
evrenlerinize (dative plural second-person)
evrenlerine (dative plural third-person)
evrenimde (first-person locative singular)
evrenlerimde (first-person locative singular)
evreninde (locative second-person singular)
evrenlerinde (locative second-person singular)
evreninde (locative singular third-person)
evrenlerinde (locative singular third-person)
evrenimizde (first-person locative plural)
evrenlerimizde (first-person locative plural)
evreninizde (locative plural second-person)
evrenlerinizde (locative plural second-person)
evrenlerinde (locative plural third-person)
evrenimden (ablative first-person singular)
evrenlerimden (ablative first-person singular)
evreninden (ablative second-person singular)
evrenlerinden (ablative second-person singular)
evreninden (ablative singular third-person)
evrenlerinden (ablative singular third-person)
evrenimizden (ablative first-person plural)
evrenlerimizden (ablative first-person plural)
evreninizden (ablative plural second-person)
evrenlerinizden (ablative plural second-person)
evrenlerinden (ablative plural third-person)
evrenimin (first-person genitive singular)
evrenlerimin (first-person genitive singular)
evreninin (genitive second-person singular)
evrenlerinin (genitive second-person singular)
evreninin (genitive singular third-person)
evrenlerinin (genitive singular third-person)
evrenimizin (first-person genitive plural)
evrenlerimizin (first-person genitive plural)
evreninizin (genitive plural second-person)
evrenlerinizin (genitive plural second-person)
evrenlerinin (genitive plural third-person)
evran (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish اورن (evren), from Old Anatolian Turkish اورن (evren).

inh+

(Afyonkarahisar, Burdur, Denizli, Aydın, İzmir, Çanakkale, Hatay, Kayseri, Adana, Mersin, Muğla, Kırklareli) a legendary serpent; dragon

(İzmir) man in a position of power, leader, lord, master


pardı

head

pardı (definite accusative pardıyı, plural pardılar)

pardıyı (accusative definite)
pardılar (plural)

Universally accepted to be a borrowing from Armenian բարտի (barti).

(dialectal, Afyonkarahisar, Isparta, İzmir, Mersin, Antalya) brushwood fence for a vineyard or garden


elçi

elçi (definite accusative elçiyi, plural elçiler)

elçiyi (accusative definite)
elçiler (plural)
elçi (nominative singular)
elçiler (nominative plural)
elçiyi (accusative definite singular)
elçileri (accusative definite plural)
elçiye (dative singular)
elçilere (dative plural)
elçide (locative singular)
elçilerde (locative plural)
elçiden (ablative singular)
elçilerden (ablative plural)
elçinin (genitive singular)
elçilerin (genitive plural)
elçim (first-person nominative singular)
elçilerim (first-person nominative singular)
elçin (nominative second-person singular)
elçilerin (nominative second-person singular)
elçisi (nominative singular third-person)
elçileri (nominative singular third-person)
elçimiz (first-person nominative plural)
elçilerimiz (first-person nominative plural)
elçiniz (nominative plural second-person)
elçileriniz (nominative plural second-person)
elçileri (nominative plural third-person)
elçimi (accusative definite first-person singular)
elçilerimi (accusative definite first-person singular)
elçini (accusative definite second-person singular)
elçilerini (accusative definite second-person singular)
elçisini (accusative definite singular third-person)
elçilerini (accusative definite singular third-person)
elçimizi (accusative definite first-person plural)
elçilerimizi (accusative definite first-person plural)
elçinizi (accusative definite plural second-person)
elçilerinizi (accusative definite plural second-person)
elçilerini (accusative definite plural third-person)
elçime (dative first-person singular)
elçilerime (dative first-person singular)
elçine (dative second-person singular)
elçilerine (dative second-person singular)
elçisine (dative singular third-person)
elçilerine (dative singular third-person)
elçimize (dative first-person plural)
elçilerimize (dative first-person plural)
elçinize (dative plural second-person)
elçilerinize (dative plural second-person)
elçilerine (dative plural third-person)
elçimde (first-person locative singular)
elçilerimde (first-person locative singular)
elçinde (locative second-person singular)
elçilerinde (locative second-person singular)
elçisinde (locative singular third-person)
elçilerinde (locative singular third-person)
elçimizde (first-person locative plural)
elçilerimizde (first-person locative plural)
elçinizde (locative plural second-person)
elçilerinizde (locative plural second-person)
elçilerinde (locative plural third-person)
elçimden (ablative first-person singular)
elçilerimden (ablative first-person singular)
elçinden (ablative second-person singular)
elçilerinden (ablative second-person singular)
elçisinden (ablative singular third-person)
elçilerinden (ablative singular third-person)
elçimizden (ablative first-person plural)
elçilerimizden (ablative first-person plural)
elçinizden (ablative plural second-person)
elçilerinizden (ablative plural second-person)
elçilerinden (ablative plural third-person)
elçimin (first-person genitive singular)
elçilerimin (first-person genitive singular)
elçinin (genitive second-person singular)
elçilerinin (genitive second-person singular)
elçisinin (genitive singular third-person)
elçilerinin (genitive singular third-person)
elçimizin (first-person genitive plural)
elçilerimizin (first-person genitive plural)
elçinizin (genitive plural second-person)
elçilerinizin (genitive plural second-person)
elçilerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish ایلچی (elçi, “delegate, envoy; ambassador”), from Old Anatolian Turkish ایلچی (ẹlçi), from Proto-Turkic *ēlči. Equivalent to el + -çi. Cognate with Azerbaijani elçi, Kazakh елші (elşı), Kumyk элчи (elçi), Kyrgyz элчи (elci), Southern Altai элчи (elči), Turkmen ilçi, Uyghur ئەلچى (elchi) and Uzbek elchi.

inh+

(İzmir, Artvin, Kars, Van) a person sent to solicit an unmarried woman's hand in marriage in behalf of a close relative


kadırga

head

kadırga (definite accusative kadırgayı, plural kadırgalar)

kadırgayı (accusative definite)
kadırgalar (plural)
kadırga (nominative singular)
kadırgalar (nominative plural)
kadırgayı (accusative definite singular)
kadırgaları (accusative definite plural)
kadırgaya (dative singular)
kadırgalara (dative plural)
kadırgada (locative singular)
kadırgalarda (locative plural)
kadırgadan (ablative singular)
kadırgalardan (ablative plural)
kadırganın (genitive singular)
kadırgaların (genitive plural)
kadırgam (first-person nominative singular)
kadırgalarım (first-person nominative singular)
kadırgan (nominative second-person singular)
kadırgaların (nominative second-person singular)
kadırgası (nominative singular third-person)
kadırgaları (nominative singular third-person)
kadırgamız (first-person nominative plural)
kadırgalarımız (first-person nominative plural)
kadırganız (nominative plural second-person)
kadırgalarınız (nominative plural second-person)
kadırgaları (nominative plural third-person)
kadırgamı (accusative definite first-person singular)
kadırgalarımı (accusative definite first-person singular)
kadırganı (accusative definite second-person singular)
kadırgalarını (accusative definite second-person singular)
kadırgasını (accusative definite singular third-person)
kadırgalarını (accusative definite singular third-person)
kadırgamızı (accusative definite first-person plural)
kadırgalarımızı (accusative definite first-person plural)
kadırganızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarınızı (accusative definite plural second-person)
kadırgalarını (accusative definite plural third-person)
kadırgama (dative first-person singular)
kadırgalarıma (dative first-person singular)
kadırgana (dative second-person singular)
kadırgalarına (dative second-person singular)
kadırgasına (dative singular third-person)
kadırgalarına (dative singular third-person)
kadırgamıza (dative first-person plural)
kadırgalarımıza (dative first-person plural)
kadırganıza (dative plural second-person)
kadırgalarınıza (dative plural second-person)
kadırgalarına (dative plural third-person)
kadırgamda (first-person locative singular)
kadırgalarımda (first-person locative singular)
kadırganda (locative second-person singular)
kadırgalarında (locative second-person singular)
kadırgasında (locative singular third-person)
kadırgalarında (locative singular third-person)
kadırgamızda (first-person locative plural)
kadırgalarımızda (first-person locative plural)
kadırganızda (locative plural second-person)
kadırgalarınızda (locative plural second-person)
kadırgalarında (locative plural third-person)
kadırgamdan (ablative first-person singular)
kadırgalarımdan (ablative first-person singular)
kadırgandan (ablative second-person singular)
kadırgalarından (ablative second-person singular)
kadırgasından (ablative singular third-person)
kadırgalarından (ablative singular third-person)
kadırgamızdan (ablative first-person plural)
kadırgalarımızdan (ablative first-person plural)
kadırganızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarınızdan (ablative plural second-person)
kadırgalarından (ablative plural third-person)
kadırgamın (first-person genitive singular)
kadırgalarımın (first-person genitive singular)
kadırganın (genitive second-person singular)
kadırgalarının (genitive second-person singular)
kadırgasının (genitive singular third-person)
kadırgalarının (genitive singular third-person)
kadırgamızın (first-person genitive plural)
kadırgalarımızın (first-person genitive plural)
kadırganızın (genitive plural second-person)
kadırgalarınızın (genitive plural second-person)
kadırgalarının (genitive plural third-person)
kadırgayım (first-person singular)
kadırgalarım (first-person singular)
kadırgasın (second-person singular)
kadırgalarsın (second-person singular)
kadırga (singular third-person)
kadırgadır (singular third-person)
kadırgalar (singular third-person)
kadırgalardır (singular third-person)
kadırgayız (first-person plural)
kadırgalarız (first-person plural)
kadırgasınız (plural second-person)
kadırgalarsınız (plural second-person)
kadırgalar (plural third-person)
kadırgalardır (plural third-person)

desc

→ Armenian: ղատրղա (ġatrġa), ղատըրղա (ġatərġa)

From Ottoman Turkish قادرغه, from Byzantine Greek κάτεργον (kátergon, “galley; penal labor”), from Ancient Greek κάτεργος (kátergos).


talaz

head

talaz (definite accusative talazı, plural talazlar)

talazı (accusative definite)
talazlar (plural)
talaz (nominative singular)
talazlar (nominative plural)
talazı (accusative definite singular)
talazları (accusative definite plural)
talaza (dative singular)
talazlara (dative plural)
talazda (locative singular)
talazlarda (locative plural)
talazdan (ablative singular)
talazlardan (ablative plural)
talazın (genitive singular)
talazların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish طالاز (talaz), from Old Anatolian Turkish طلز (talaz), from Greek θάλασσα (thálassa).


gevrek

Inherited from Ottoman Turkish گورك (gevrek), from Ottoman Turkish گورمك (gevremek).


mazak

head

mazak (definite accusative mazağı, plural mazaklar)

mazağı (accusative definite)
mazaklar (plural)
mazak (nominative singular)
mazaklar (nominative plural)
mazağı (accusative definite singular)
mazakları (accusative definite plural)
mazağa (dative singular)
mazaklara (dative plural)
mazakta (locative singular)
mazaklarda (locative plural)
mazaktan (ablative singular)
mazaklardan (ablative plural)
mazağın (genitive singular)
mazakların (genitive plural)

(İzmir, Balıkesir, Çanakkale) the metal in the middle of a car tire


yapıyom

(informal, dialectal, İzmir) Spoken variant of yapıyorum, first-person singular present of yapmak


dölenmek

From Ottoman Turkish دولنمك (“to rest”), Old Anatolian Turkish دولنمك (dölenmek), ultimately Proto-Turkic *döle-. Cognate with Turkish dölek. Çağbayır considers senses third to sixth to be derived from the preceding.


kurumsak

kurumsak (definite accusative kurumsağı, plural kurumsaklar)

kurumsağı (accusative definite)
kurumsaklar (plural)
kurumsak (nominative singular)
kurumsaklar (nominative plural)
kurumsağı (accusative definite singular)
kurumsakları (accusative definite plural)
kurumsağa (dative singular)
kurumsaklara (dative plural)
kurumsakta (locative singular)
kurumsaklarda (locative plural)
kurumsaktan (ablative singular)
kurumsaklardan (ablative plural)
kurumsağın (genitive singular)
kurumsakların (genitive plural)
kurumsağım (first-person nominative singular)
kurumsaklarım (first-person nominative singular)
kurumsağın (nominative second-person singular)
kurumsakların (nominative second-person singular)
kurumsağı (nominative singular third-person)
kurumsakları (nominative singular third-person)
kurumsağımız (first-person nominative plural)
kurumsaklarımız (first-person nominative plural)
kurumsağınız (nominative plural second-person)
kurumsaklarınız (nominative plural second-person)
kurumsakları (nominative plural third-person)
kurumsağımı (accusative definite first-person singular)
kurumsaklarımı (accusative definite first-person singular)
kurumsağını (accusative definite second-person singular)
kurumsaklarını (accusative definite second-person singular)
kurumsağını (accusative definite singular third-person)
kurumsaklarını (accusative definite singular third-person)
kurumsağımızı (accusative definite first-person plural)
kurumsaklarımızı (accusative definite first-person plural)
kurumsağınızı (accusative definite plural second-person)
kurumsaklarınızı (accusative definite plural second-person)
kurumsaklarını (accusative definite plural third-person)
kurumsağıma (dative first-person singular)
kurumsaklarıma (dative first-person singular)
kurumsağına (dative second-person singular)
kurumsaklarına (dative second-person singular)
kurumsağına (dative singular third-person)
kurumsaklarına (dative singular third-person)
kurumsağımıza (dative first-person plural)
kurumsaklarımıza (dative first-person plural)
kurumsağınıza (dative plural second-person)
kurumsaklarınıza (dative plural second-person)
kurumsaklarına (dative plural third-person)
kurumsağımda (first-person locative singular)
kurumsaklarımda (first-person locative singular)
kurumsağında (locative second-person singular)
kurumsaklarında (locative second-person singular)
kurumsağında (locative singular third-person)
kurumsaklarında (locative singular third-person)
kurumsağımızda (first-person locative plural)
kurumsaklarımızda (first-person locative plural)
kurumsağınızda (locative plural second-person)
kurumsaklarınızda (locative plural second-person)
kurumsaklarında (locative plural third-person)
kurumsağımdan (ablative first-person singular)
kurumsaklarımdan (ablative first-person singular)
kurumsağından (ablative second-person singular)
kurumsaklarından (ablative second-person singular)
kurumsağından (ablative singular third-person)
kurumsaklarından (ablative singular third-person)
kurumsağımızdan (ablative first-person plural)
kurumsaklarımızdan (ablative first-person plural)
kurumsağınızdan (ablative plural second-person)
kurumsaklarınızdan (ablative plural second-person)
kurumsaklarından (ablative plural third-person)
kurumsağımın (first-person genitive singular)
kurumsaklarımın (first-person genitive singular)
kurumsağının (genitive second-person singular)
kurumsaklarının (genitive second-person singular)
kurumsağının (genitive singular third-person)
kurumsaklarının (genitive singular third-person)
kurumsağımızın (first-person genitive plural)
kurumsaklarımızın (first-person genitive plural)
kurumsağınızın (genitive plural second-person)
kurumsaklarınızın (genitive plural second-person)
kurumsaklarının (genitive plural third-person)
kurumsağım (first-person singular)
kurumsaklarım (first-person singular)
kurumsaksın (second-person singular)
kurumsaklarsın (second-person singular)
kurumsak (singular third-person)
kurumsaktır (singular third-person)
kurumsaklar (singular third-person)
kurumsaklardır (singular third-person)
kurumsağız (first-person plural)
kurumsaklarız (first-person plural)
kurumsaksınız (plural second-person)
kurumsaklarsınız (plural second-person)
kurumsaklar (plural third-person)
kurumsaklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish قورومساق (kurumsak).

inh+

(İzmir, Çanakkale, Konya) dishonorable person


malaka

(Balıkesir, Burdur, Denizli, Gümüşhane, Isparta, İzmir, Kayseri, Manisa, Muğla) gratuitous, unearned


malaka

head

malaka (definite accusative malakayı, plural malakalar)

malakayı (accusative definite)
malakalar (plural)

(İzmir, Kayseri) steal (merchandise available at a very attractive price)


bükü

bükü (definite accusative büküyü, plural büküler)

büküyü (accusative definite)
büküler (plural)

(colloquial, İzmir, Ankara) alternative spelling of büyü


koklan

koklan (definite accusative koklanı, plural koklanlar)

koklanı (accusative definite)
koklanlar (plural)

From koklangoz (“snail”). Compare Albanian kokllan (“mullet”).


dirvana

Borrowed from Bulgarian дървена f (dǎrvena, “wooden”).


tülü

head

tülü (definite accusative tülüyü, plural tülüler)

tülüyü (accusative definite)
tülüler (plural)
tülü (nominative singular)
tülüler (nominative plural)
tülüyü (accusative definite singular)
tülüleri (accusative definite plural)
tülüye (dative singular)
tülülere (dative plural)
tülüde (locative singular)
tülülerde (locative plural)
tülüden (ablative singular)
tülülerden (ablative plural)
tülünün (genitive singular)
tülülerin (genitive plural)
tüylü (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish تولی (tülü), from Old Anatolian Turkish تولو (tülü, “hairy, feathered”), a derivation from تو (tü). Morphologically tüy + -lü.

inh

(Isparta, İzmir, Adana) male camel resulting from the mating of frankincense and common camel


dığan

head

dığan (definite accusative dığanı, plural dığanlar)

dığanı (accusative definite)
dığanlar (plural)
tığan (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish طغان (tığan), from Greek τηγάνι (tigáni).

inh+

(Afyonkarahisar, Uşak, Isparta, Burdur, Denizli, Aydın, İzmir, Manisa, Balıkesir, Çanakkale, Kütahya, Ankara, Kırşehir, Konya, Adana, Antalya, Muğla) frying pan

(Afyonkarahisar, Burdur, Denizli, Aydın, İzmir, Manisa, Bursa, Kütahya, Ordu, Konya) brass boiler

(İzmir, Konya, Mersin, Antalya) a deep tray


kargımak

head

kargımak (third-person singular simple present kargır)

kargır (present singular third-person)
kargırım (aorist singular third-person)
kargırsın (aorist first-person plural)
kargır (aorist plural second-person)
kargırız (aorist plural third-person)
kargırsınız (aorist)
kargırlar (aorist)
kargırmışım (aorist past)
kargırmışsın (aorist second-person singular)
kargırmış (aorist singular third-person)
kargırmışız (aorist first-person plural)
kargırmışsınız (aorist plural second-person)
kargırlarmış (aorist plural third-person)
kargırdım (aorist inferential)
kargırdın (aorist second-person singular)
kargırdı (aorist singular third-person)
kargırdık (aorist first-person plural)
kargırdınız (aorist plural second-person)
kargırlardı (aorist plural third-person)
kargırsam (aorist conditional)
kargırsan (aorist second-person singular)
kargırsa (aorist singular third-person)
kargırsak (aorist first-person plural)
kargırsanız (aorist plural second-person)
kargırlarsa (aorist plural third-person)
kargıyorum (continuative singular third-person)
kargıyorsun (continuative first-person plural)
kargıyor (continuative plural second-person)
kargıyoruz (continuative plural third-person)
kargıyorsunuz (continuative)
kargıyorlar (continuative)
kargıyormuşum (continuative past)
kargıyormuşsun (continuative second-person singular)
kargıyormuş (continuative singular third-person)
kargıyormuşuz (continuative first-person plural)
kargıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kargıyorlarmış (continuative plural third-person)
kargıyordum (continuative inferential)
kargıyordun (continuative second-person singular)
kargıyordu (continuative singular third-person)
kargıyorduk (continuative first-person plural)
kargıyordunuz (continuative plural second-person)
kargıyorlardı (continuative plural third-person)
kargıyorsam (conditional continuative)
kargıyorsan (continuative second-person singular)
kargıyorsa (continuative singular third-person)
kargıyorsak (continuative first-person plural)
kargıyorsanız (continuative plural second-person)
kargıyorlarsa (continuative plural third-person)
kargımışım (inferential singular third-person)
kargımışsın (first-person inferential plural)
kargımış (inferential plural second-person)
kargımışız (inferential plural third-person)
kargımışsınız (inferential)
kargımışlar (inferential)
kargımışmışım (inferential past)
kargımışmışsın (inferential second-person singular)
kargımışmış (inferential singular third-person)
kargımışmışız (first-person inferential plural)
kargımışmışsınız (inferential plural second-person)
kargımışlarmış (inferential plural third-person)
kargımıştım (inferential)
kargımıştın (inferential second-person singular)
kargımıştı (inferential singular third-person)
kargımıştık (first-person inferential plural)
kargımıştınız (inferential plural second-person)
kargımışlardı (inferential plural third-person)
kargımışsam (conditional)
kargımışsan (inferential second-person singular)
kargımışsa (inferential singular third-person)
kargımışsak (first-person inferential plural)
kargımışsanız (inferential plural second-person)
kargımışlarsa (inferential plural third-person)
kargıyacağım (future singular third-person)
kargıyacaksın (first-person future plural)
kargıyacak (future plural second-person)
kargıyacağız (future plural third-person)
kargıyacaksınız (future)
kargıyacaklar (future)
kargıyacakmışım (future past)
kargıyacakmışsın (future second-person singular)
kargıyacakmış (future singular third-person)
kargıyacakmışız (first-person future plural)
kargıyacakmışsınız (future plural second-person)
kargıyacaklarmış (future plural third-person)
kargıyacaktım (future inferential)
kargıyacaktın (future second-person singular)
kargıyacaktı (future singular third-person)
kargıyacaktık (first-person future plural)
kargıyacaktınız (future plural second-person)
kargıyacaklardı (future plural third-person)
kargıyacaksam (conditional future)
kargıyacaksan (future second-person singular)
kargıyacaksa (future singular third-person)
kargıyacaksak (first-person future plural)
kargıyacaksanız (future plural second-person)
kargıyacaklarsa (future plural third-person)
kargımaktayım (progressive singular third-person)
kargımaktasın (first-person plural progressive)
kargımakta (plural progressive second-person)
kargımaktayız (plural progressive third-person)
kargımaktasınız (progressive)
kargımaktalar (progressive)
kargımaktaymışım (past progressive)
kargımaktaymışsın (progressive second-person singular)
kargımaktaymış (progressive singular third-person)
kargımaktaymışız (first-person plural progressive)
kargımaktaymışsınız (plural progressive second-person)
kargımaktalarmış (plural progressive third-person)
kargımaktaydım (inferential progressive)
kargımaktaydın (progressive second-person singular)
kargımaktaydı (progressive singular third-person)
kargımaktaydık (first-person plural progressive)
kargımaktaydınız (plural progressive second-person)
kargımaktalardı (plural progressive third-person)
kargımaktaysam (conditional progressive)
kargımaktaysan (progressive second-person singular)
kargımaktaysa (progressive singular third-person)
kargımaktaysak (first-person plural progressive)
kargımaktaysanız (plural progressive second-person)
kargımaktalarsa (plural progressive third-person)
kargımalıyım (necessitative singular third-person)
kargımalısın (first-person necessitative plural)
kargımalı (necessitative plural second-person)
kargımalıyız (necessitative plural third-person)
kargımalısınız (necessitative)
kargımalılar (necessitative)
kargımalıymışım (necessitative past)
kargımalıymışsın (necessitative second-person singular)
kargımalıymış (necessitative singular third-person)
kargımalıymışız (first-person necessitative plural)
kargımalıymışsınız (necessitative plural second-person)
kargımalılarmış (necessitative plural third-person)
kargımalıydım (inferential)
kargımalıydın (necessitative second-person singular)
kargımalıydı (necessitative singular third-person)
kargımalıydık (first-person necessitative plural)
kargımalıydınız (necessitative plural second-person)
kargımalılardı (necessitative plural third-person)
kargımalıysam (conditional)
kargımalıysan (necessitative second-person singular)
kargımalıysa (necessitative singular third-person)
kargımalıysak (first-person necessitative plural)
kargımalıysanız (necessitative plural second-person)
kargımalılarsa (necessitative plural third-person)
kargıdım (past singular third-person)
kargıdın (first-person past plural)
kargıdı (past plural second-person)
kargıdık (past plural third-person)
kargıdınız (past)
kargıdılar (past)
kargıdıysam (conditional past)
kargıdıysan (past second-person singular)
kargıdıysa (past singular third-person)
kargıdıysak (first-person past plural)
kargıdıysanız (past plural second-person)
kargıdılarsa (past plural third-person)
kargısam (conditional singular third-person)
kargısan (conditional first-person plural)
kargısa (conditional plural second-person)
kargısak (conditional plural third-person)
kargısanız (conditional)
kargısalar (conditional)
kargısaymışım (conditional past)
kargısaymışsın (conditional second-person singular)
kargısaymış (conditional singular third-person)
kargısaymışız (conditional first-person plural)
kargısaymışsınız (conditional plural second-person)
kargısalarmış (conditional plural third-person)
kargısaydım (inferential)
kargısaydın (conditional second-person singular)
kargısaydı (conditional singular third-person)
kargısaydık (conditional first-person plural)
kargısaydınız (conditional plural second-person)
kargısalardı (conditional plural third-person)
kargıyayım (conditional optative singular)
kargıyasın (optative second-person singular)
kargıya (optative singular third-person)
kargıyalım (first-person optative plural)
kargıyasınız (optative plural second-person)
kargıyalar (optative plural third-person)
kargı (first-person imperative plural)
kargısın (imperative plural second-person)
kargıyın (imperative)
kargısınlar (imperative)
kargıyınız (imperative second-person singular)
kargıyınız (imperative plural second-person)
kargısana (imperative second-person singular)
kargısanıza (imperative plural second-person)
kargımak (imperative infinitive)
kargıma (imperative noun-from-verb)
kargıyan (imperative imperfective impersonal participle)
kargımış (imperative impersonal participle perfective)
kargıyacak (imperative impersonal participle prospective)
kargıdığım (imperative non-prospective participle personal singular)
kargıdığın (non-prospective participle second-person singular)
kargıdığı (non-prospective participle singular third-person)
kargıdığımız (first-person non-prospective participle plural)
kargıdığınız (non-prospective participle plural second-person)
kargıdıkları (non-prospective participle plural third-person)
kargıyacağım (imperative participle personal prospective singular)
kargıyacağın (participle prospective second-person singular)
kargıyacağı (participle prospective singular third-person)
kargıyacağımız (first-person participle plural prospective)
kargıyacağınız (participle plural prospective second-person)
kargıyacakları (participle plural prospective third-person)
kargırken (plural)
kargıyınca (specific)
kargıyıp
kargıyalı
kargıyasıya
kargıdıkça
kargıyarak (plural)
kargıya kargıya
kargırcasına
kargımam (aorist negative singular third-person)
kargımazsın (aorist first-person negative plural)
kargımaz (aorist negative plural second-person)
kargımayız (aorist negative plural third-person)
kargımazsınız (aorist negative)
kargımazlar (aorist negative)
kargımazmışım (aorist negative past)
kargımazmışsın (aorist negative second-person singular)
kargımazmış (aorist negative singular third-person)
kargımazmışız (aorist first-person negative plural)
kargımazmışsınız (aorist negative plural second-person)
kargımazlarmış (aorist negative plural third-person)
kargımazdım (aorist inferential negative)
kargımazdın (aorist negative second-person singular)
kargımazdı (aorist negative singular third-person)
kargımazdık (aorist first-person negative plural)
kargımazdınız (aorist negative plural second-person)
kargımazlardı (aorist negative plural third-person)
kargımazsam (aorist conditional negative)
kargımazsan (aorist negative second-person singular)
kargımazsa (aorist negative singular third-person)
kargımazsak (aorist first-person negative plural)
kargımazsanız (aorist negative plural second-person)
kargımazlarsa (aorist negative plural third-person)
kargımıyorum (continuative negative singular third-person)
kargımıyorsun (continuative first-person negative plural)
kargımıyor (continuative negative plural second-person)
kargımıyoruz (continuative negative plural third-person)
kargımıyorsunuz (continuative negative)
kargımıyorlar (continuative negative)
kargımıyormuşum (continuative negative past)
kargımıyormuşsun (continuative negative second-person singular)
kargımıyormuş (continuative negative singular third-person)
kargımıyormuşuz (continuative first-person negative plural)
kargımıyormuşsunuz (continuative negative plural second-person)
kargımıyorlarmış (continuative negative plural third-person)
kargımıyordum (continuative inferential negative)
kargımıyordun (continuative negative second-person singular)
kargımıyordu (continuative negative singular third-person)
kargımıyorduk (continuative first-person negative plural)
kargımıyordunuz (continuative negative plural second-person)
kargımıyorlardı (continuative negative plural third-person)
kargımıyorsam (conditional continuative negative)
kargımıyorsan (continuative negative second-person singular)
kargımıyorsa (continuative negative singular third-person)
kargımıyorsak (continuative first-person negative plural)
kargımıyorsanız (continuative negative plural second-person)
kargımıyorlarsa (continuative negative plural third-person)
kargımamışım (inferential negative singular third-person)
kargımamışsın (first-person inferential negative plural)
kargımamış (inferential negative plural second-person)
kargımamışız (inferential negative plural third-person)
kargımamışsınız (inferential negative)
kargımamışlar (inferential negative)
kargımamışmışım (inferential negative past)
kargımamışmışsın (inferential negative second-person singular)
kargımamışmış (inferential negative singular third-person)
kargımamışmışız (first-person inferential negative plural)
kargımamışmışsınız (inferential negative plural second-person)
kargımamışlarmış (inferential negative plural third-person)
kargımamıştım (inferential negative)
kargımamıştın (inferential negative second-person singular)
kargımamıştı (inferential negative singular third-person)
kargımamıştık (first-person inferential negative plural)
kargımamıştınız (inferential negative plural second-person)
kargımamışlardı (inferential negative plural third-person)
kargımamışsam (conditional negative)
kargımamışsan (inferential negative second-person singular)
kargımamışsa (inferential negative singular third-person)
kargımamışsak (first-person inferential negative plural)
kargımamışsanız (inferential negative plural second-person)
kargımamışlarsa (inferential negative plural third-person)
kargımayacağım (future negative singular third-person)
kargımayacaksın (first-person future negative plural)
kargımayacak (future negative plural second-person)
kargımayacağız (future negative plural third-person)
kargımayacaksınız (future negative)
kargımayacaklar (future negative)
kargımayacakmışım (future negative past)
kargımayacakmışsın (future negative second-person singular)
kargımayacakmış (future negative singular third-person)
kargımayacakmışız (first-person future negative plural)
kargımayacakmışsınız (future negative plural second-person)
kargımayacaklarmış (future negative plural third-person)
kargımayacaktım (future inferential negative)
kargımayacaktın (future negative second-person singular)
kargımayacaktı (future negative singular third-person)
kargımayacaktık (first-person future negative plural)
kargımayacaktınız (future negative plural second-person)
kargımayacaklardı (future negative plural third-person)
kargımayacaksam (conditional future negative)
kargımayacaksan (future negative second-person singular)
kargımayacaksa (future negative singular third-person)
kargımayacaksak (first-person future negative plural)
kargımayacaksanız (future negative plural second-person)
kargımayacaklarsa (future negative plural third-person)
kargımamaktayım (negative progressive singular third-person)
kargımamaktasın (first-person negative plural progressive)
kargımamakta (negative plural progressive second-person)
kargımamaktayız (negative plural progressive third-person)
kargımamaktasınız (negative progressive)
kargımamaktalar (negative progressive)
kargımamaktaymışım (negative past progressive)
kargımamaktaymışsın (negative progressive second-person singular)
kargımamaktaymış (negative progressive singular third-person)
kargımamaktaymışız (first-person negative plural progressive)
kargımamaktaymışsınız (negative plural progressive second-person)
kargımamaktalarmış (negative plural progressive third-person)
kargımamaktaydım (inferential negative progressive)
kargımamaktaydın (negative progressive second-person singular)
kargımamaktaydı (negative progressive singular third-person)
kargımamaktaydık (first-person negative plural progressive)
kargımamaktaydınız (negative plural progressive second-person)
kargımamaktalardı (negative plural progressive third-person)
kargımamaktaysam (conditional negative progressive)
kargımamaktaysan (negative progressive second-person singular)
kargımamaktaysa (negative progressive singular third-person)
kargımamaktaysak (first-person negative plural progressive)
kargımamaktaysanız (negative plural progressive second-person)
kargımamaktalarsa (negative plural progressive third-person)
kargımamalıyım (necessitative negative singular third-person)
kargımamalısın (first-person necessitative negative plural)
kargımamalı (necessitative negative plural second-person)
kargımamalıyız (necessitative negative plural third-person)
kargımamalısınız (necessitative negative)
kargımamalılar (necessitative negative)
kargımamalıymışım (necessitative negative past)
kargımamalıymışsın (necessitative negative second-person singular)
kargımamalıymış (necessitative negative singular third-person)
kargımamalıymışız (first-person necessitative negative plural)
kargımamalıymışsınız (necessitative negative plural second-person)
kargımamalılarmış (necessitative negative plural third-person)
kargımamalıydım (inferential negative)
kargımamalıydın (necessitative negative second-person singular)
kargımamalıydı (necessitative negative singular third-person)
kargımamalıydık (first-person necessitative negative plural)
kargımamalıydınız (necessitative negative plural second-person)
kargımamalılardı (necessitative negative plural third-person)
kargımamalıysam (conditional negative)
kargımamalıysan (necessitative negative second-person singular)
kargımamalıysa (necessitative negative singular third-person)
kargımamalıysak (first-person necessitative negative plural)
kargımamalıysanız (necessitative negative plural second-person)
kargımamalılarsa (necessitative negative plural third-person)
kargımadım (negative past singular third-person)
kargımadın (first-person negative past plural)
kargımadı (negative past plural second-person)
kargımadık (negative past plural third-person)
kargımadınız (negative past)
kargımadılar (negative past)
kargımadıysam (conditional negative past)
kargımadıysan (negative past second-person singular)
kargımadıysa (negative past singular third-person)
kargımadıysak (first-person negative past plural)
kargımadıysanız (negative past plural second-person)
kargımadılarsa (negative past plural third-person)
kargımasam (conditional negative singular third-person)
kargımasan (conditional first-person negative plural)
kargımasa (conditional negative plural second-person)
kargımasak (conditional negative plural third-person)
kargımasanız (conditional negative)
kargımasalar (conditional negative)
kargımasaymışım (conditional negative past)
kargımasaymışsın (conditional negative second-person singular)
kargımasaymış (conditional negative singular third-person)
kargımasaymışız (conditional first-person negative plural)
kargımasaymışsınız (conditional negative plural second-person)
kargımasalarmış (conditional negative plural third-person)
kargımasaydım (inferential negative)
kargımasaydın (conditional negative second-person singular)
kargımasaydı (conditional negative singular third-person)
kargımasaydık (conditional first-person negative plural)
kargımasaydınız (conditional negative plural second-person)
kargımasalardı (conditional negative plural third-person)
kargımayayım (conditional negative optative singular)
kargımayasın (negative optative second-person singular)
kargımaya (negative optative singular third-person)
kargımayalım (first-person negative optative plural)
kargımayasınız (negative optative plural second-person)
kargımayalar (negative optative plural third-person)
kargıma (first-person imperative negative plural)
kargımasın (imperative negative plural second-person)
kargımayın (imperative negative)
kargımasınlar (imperative negative)
kargımayınız (imperative negative second-person singular)
kargımayınız (imperative negative plural second-person)
kargımasana (imperative negative second-person singular)
kargımasanıza (imperative negative plural second-person)
kargımamak (imperative infinitive negative)
kargımama (imperative negative noun-from-verb)
kargımayan (imperative imperfective impersonal negative participle)
kargımamış (imperative impersonal negative participle perfective)
kargımayacak (imperative impersonal negative participle prospective)
kargımadığım (imperative negative non-prospective participle personal singular)
kargımadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
kargımadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
kargımadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
kargımadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
kargımadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
kargımayacağım (imperative negative participle personal prospective singular)
kargımayacağın (negative participle prospective second-person singular)
kargımayacağı (negative participle prospective singular third-person)
kargımayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
kargımayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
kargımayacakları (negative participle plural prospective third-person)
kargımazken (negative plural)
kargımayınca (negative specific)
kargımayıp (negative)
kargımayalı (negative)
kargımayasıya (negative)
kargımadıkça (negative)
kargımayarak (negative plural)
kargımaya kargımaya (negative)
kargımazcasına (negative)
kargıyabilirim (aorist singular third-person)
kargıyabilirsin (aorist first-person plural)
kargıyabilir (aorist plural second-person)
kargıyabiliriz (aorist plural third-person)
kargıyabilirsiniz (aorist)
kargıyabilirler (aorist)
kargıyabilirmişim (aorist past)
kargıyabilirmişsin (aorist second-person singular)
kargıyabilirmiş (aorist singular third-person)
kargıyabilirmişiz (aorist first-person plural)
kargıyabilirmişsiniz (aorist plural second-person)
kargıyabilirlermiş (aorist plural third-person)
kargıyabilirdim (aorist inferential)
kargıyabilirdin (aorist second-person singular)
kargıyabilirdi (aorist singular third-person)
kargıyabilirdik (aorist first-person plural)
kargıyabilirdiniz (aorist plural second-person)
kargıyabilirlerdi (aorist plural third-person)
kargıyabilirsem (aorist conditional)
kargıyabilirsen (aorist second-person singular)
kargıyabilirse (aorist singular third-person)
kargıyabilirsek (aorist first-person plural)
kargıyabilirseniz (aorist plural second-person)
kargıyabilirlerse (aorist plural third-person)
kargıyabiliyorum (continuative singular third-person)
kargıyabiliyorsun (continuative first-person plural)
kargıyabiliyor (continuative plural second-person)
kargıyabiliyoruz (continuative plural third-person)
kargıyabiliyorsunuz (continuative)
kargıyabiliyorlar (continuative)
kargıyabiliyormuşum (continuative past)
kargıyabiliyormuşsun (continuative second-person singular)
kargıyabiliyormuş (continuative singular third-person)
kargıyabiliyormuşuz (continuative first-person plural)
kargıyabiliyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kargıyabiliyorlarmış (continuative plural third-person)
kargıyabiliyordum (continuative inferential)
kargıyabiliyordun (continuative second-person singular)
kargıyabiliyordu (continuative singular third-person)
kargıyabiliyorduk (continuative first-person plural)
kargıyabiliyordunuz (continuative plural second-person)
kargıyabiliyorlardı (continuative plural third-person)
kargıyabiliyorsam (conditional continuative)
kargıyabiliyorsan (continuative second-person singular)
kargıyabiliyorsa (continuative singular third-person)
kargıyabiliyorsak (continuative first-person plural)
kargıyabiliyorsanız (continuative plural second-person)
kargıyabiliyorlarsa (continuative plural third-person)
kargıyabilmişim (inferential singular third-person)
kargıyabilmişsin (first-person inferential plural)
kargıyabilmiş (inferential plural second-person)
kargıyabilmişiz (inferential plural third-person)
kargıyabilmişsiniz (inferential)
kargıyabilmişler (inferential)
kargıyabilmişmişim (inferential past)
kargıyabilmişmişsin (inferential second-person singular)
kargıyabilmişmiş (inferential singular third-person)
kargıyabilmişmişiz (first-person inferential plural)
kargıyabilmişmişsiniz (inferential plural second-person)
kargıyabilmişlermiş (inferential plural third-person)
kargıyabilmiştim (inferential)
kargıyabilmiştin (inferential second-person singular)
kargıyabilmişti (inferential singular third-person)
kargıyabilmiştik (first-person inferential plural)
kargıyabilmiştiniz (inferential plural second-person)
kargıyabilmişlerdi (inferential plural third-person)
kargıyabilmişsem (conditional)
kargıyabilmişsen (inferential second-person singular)
kargıyabilmişse (inferential singular third-person)
kargıyabilmişsek (first-person inferential plural)
kargıyabilmişseniz (inferential plural second-person)
kargıyabilmişlerse (inferential plural third-person)
kargıyabileceğim (future singular third-person)
kargıyabileceksin (first-person future plural)
kargıyabilecek (future plural second-person)
kargıyabileceğiz (future plural third-person)
kargıyabileceksiniz (future)
kargıyabilecekler (future)
kargıyabilecekmişim (future past)
kargıyabilecekmişsin (future second-person singular)
kargıyabilecekmiş (future singular third-person)
kargıyabilecekmişiz (first-person future plural)
kargıyabilecekmişsiniz (future plural second-person)
kargıyabileceklermiş (future plural third-person)
kargıyabilecektim (future inferential)
kargıyabilecektin (future second-person singular)
kargıyabilecekti (future singular third-person)
kargıyabilecektik (first-person future plural)
kargıyabilecektiniz (future plural second-person)
kargıyabileceklerdi (future plural third-person)
kargıyabileceksem (conditional future)
kargıyabileceksen (future second-person singular)
kargıyabilecekse (future singular third-person)
kargıyabileceksek (first-person future plural)
kargıyabilecekseniz (future plural second-person)
kargıyabileceklerse (future plural third-person)
kargıyabilmekteyim (progressive singular third-person)
kargıyabilmektesin (first-person plural progressive)
kargıyabilmekte (plural progressive second-person)
kargıyabilmekteyiz (plural progressive third-person)
kargıyabilmektesiniz (progressive)
kargıyabilmekteler (progressive)
kargıyabilmekteymişim (past progressive)
kargıyabilmekteymişsin (progressive second-person singular)
kargıyabilmekteymiş (progressive singular third-person)
kargıyabilmekteymişiz (first-person plural progressive)
kargıyabilmekteymişsiniz (plural progressive second-person)
kargıyabilmektelermiş (plural progressive third-person)
kargıyabilmekteydim (inferential progressive)
kargıyabilmekteydin (progressive second-person singular)
kargıyabilmekteydi (progressive singular third-person)
kargıyabilmekteydik (first-person plural progressive)
kargıyabilmekteydiniz (plural progressive second-person)
kargıyabilmektelerdi (plural progressive third-person)
kargıyabilmekteysem (conditional progressive)
kargıyabilmekteysen (progressive second-person singular)
kargıyabilmekteyse (progressive singular third-person)
kargıyabilmekteysek (first-person plural progressive)
kargıyabilmekteyseniz (plural progressive second-person)
kargıyabilmektelerse (plural progressive third-person)
kargıyabilmeliyim (necessitative singular third-person)
kargıyabilmelisin (first-person necessitative plural)
kargıyabilmeli (necessitative plural second-person)
kargıyabilmeliyiz (necessitative plural third-person)
kargıyabilmelisiniz (necessitative)
kargıyabilmeliler (necessitative)
kargıyabilmeliymişim (necessitative past)
kargıyabilmeliymişsin (necessitative second-person singular)
kargıyabilmeliymiş (necessitative singular third-person)
kargıyabilmeliymişiz (first-person necessitative plural)
kargıyabilmeliymişsiniz (necessitative plural second-person)
kargıyabilmelilermiş (necessitative plural third-person)
kargıyabilmeliydim (inferential)
kargıyabilmeliydin (necessitative second-person singular)
kargıyabilmeliydi (necessitative singular third-person)
kargıyabilmeliydik (first-person necessitative plural)
kargıyabilmeliydiniz (necessitative plural second-person)
kargıyabilmelilerdi (necessitative plural third-person)
kargıyabilmeliysem (conditional)
kargıyabilmeliysen (necessitative second-person singular)
kargıyabilmeliyse (necessitative singular third-person)
kargıyabilmeliysek (first-person necessitative plural)
kargıyabilmeliyseniz (necessitative plural second-person)
kargıyabilmelilerse (necessitative plural third-person)
kargıyabildim (past singular third-person)
kargıyabildin (first-person past plural)
kargıyabildi (past plural second-person)
kargıyabildik (past plural third-person)
kargıyabildiniz (past)
kargıyabildiler (past)
kargıyabildiysem (conditional past)
kargıyabildiysen (past second-person singular)
kargıyabildiyse (past singular third-person)
kargıyabildiysek (first-person past plural)
kargıyabildiyseniz (past plural second-person)
kargıyabildilerse (past plural third-person)
kargıyabilsem (conditional singular third-person)
kargıyabilsen (conditional first-person plural)
kargıyabilse (conditional plural second-person)
kargıyabilsek (conditional plural third-person)
kargıyabilseniz (conditional)
kargıyabilseler (conditional)
kargıyabilseymişim (conditional past)
kargıyabilseymişsin (conditional second-person singular)
kargıyabilseymiş (conditional singular third-person)
kargıyabilseymişiz (conditional first-person plural)
kargıyabilseymişsiniz (conditional plural second-person)
kargıyabilselermiş (conditional plural third-person)
kargıyabilseydim (inferential)
kargıyabilseydin (conditional second-person singular)
kargıyabilseydi (conditional singular third-person)
kargıyabilseydik (conditional first-person plural)
kargıyabilseydiniz (conditional plural second-person)
kargıyabilselerdi (conditional plural third-person)
kargıyabileyim (conditional optative singular)
kargıyabilesin (optative second-person singular)
kargıyabile (optative singular third-person)
kargıyabilelim (first-person optative plural)
kargıyabilesiniz (optative plural second-person)
kargıyabileler (optative plural third-person)
kargıyabil (first-person imperative plural)
kargıyabilsin (imperative plural second-person)
kargıyabilin (imperative)
kargıyabilsinler (imperative)
kargıyabiliniz (imperative second-person singular)
kargıyabiliniz (imperative plural second-person)
kargıyabilsene (imperative second-person singular)
kargıyabilsenize (imperative plural second-person)
kargıyabilmek (imperative infinitive)
kargıyabilme (imperative noun-from-verb)
kargıyabilen (imperative imperfective impersonal participle)
kargıyabilmiş (imperative impersonal participle perfective)
kargıyabilecek (imperative impersonal participle prospective)
kargıyabildiğim (imperative non-prospective participle personal singular)
kargıyabildiğin (non-prospective participle second-person singular)
kargıyabildiği (non-prospective participle singular third-person)
kargıyabildiğimiz (first-person non-prospective participle plural)
kargıyabildiğiniz (non-prospective participle plural second-person)
kargıyabildikleri (non-prospective participle plural third-person)
kargıyabileceğim (imperative participle personal prospective singular)
kargıyabileceğin (participle prospective second-person singular)
kargıyabileceği (participle prospective singular third-person)
kargıyabileceğimiz (first-person participle plural prospective)
kargıyabileceğiniz (participle plural prospective second-person)
kargıyabilecekleri (participle plural prospective third-person)
kargıyabilirken (plural)
kargıyabilince (specific)
kargıyabilip
kargıyabileli
kargıyabilesiye
kargıyabildikçe
kargıyabilerek (plural)
kargıyabile kargıyabile
kargıyabilircesine
kargıyamam (aorist singular third-person)
kargıyamazsın (aorist first-person plural)
kargıyamaz (aorist plural second-person)
kargıyamayız (aorist plural third-person)
kargıyamazsınız (aorist)
kargıyamazlar (aorist)
kargıyamazmışım (aorist past)
kargıyamazmışsın (aorist second-person singular)
kargıyamazmış (aorist singular third-person)
kargıyamazmışız (aorist first-person plural)
kargıyamazmışsınız (aorist plural second-person)
kargıyamazlarmış (aorist plural third-person)
kargıyamazdım (aorist inferential)
kargıyamazdın (aorist second-person singular)
kargıyamazdı (aorist singular third-person)
kargıyamazdık (aorist first-person plural)
kargıyamazdınız (aorist plural second-person)
kargıyamazlardı (aorist plural third-person)
kargıyamazsam (aorist conditional)
kargıyamazsan (aorist second-person singular)
kargıyamazsa (aorist singular third-person)
kargıyamazsak (aorist first-person plural)
kargıyamazsanız (aorist plural second-person)
kargıyamazlarsa (aorist plural third-person)
kargıyamıyorum (continuative singular third-person)
kargıyamıyorsun (continuative first-person plural)
kargıyamıyor (continuative plural second-person)
kargıyamıyoruz (continuative plural third-person)
kargıyamıyorsunuz (continuative)
kargıyamıyorlar (continuative)
kargıyamıyormuşum (continuative past)
kargıyamıyormuşsun (continuative second-person singular)
kargıyamıyormuş (continuative singular third-person)
kargıyamıyormuşuz (continuative first-person plural)
kargıyamıyormuşsunuz (continuative plural second-person)
kargıyamıyorlarmış (continuative plural third-person)
kargıyamıyordum (continuative inferential)
kargıyamıyordun (continuative second-person singular)
kargıyamıyordu (continuative singular third-person)
kargıyamıyorduk (continuative first-person plural)
kargıyamıyordunuz (continuative plural second-person)
kargıyamıyorlardı (continuative plural third-person)
kargıyamıyorsam (conditional continuative)
kargıyamıyorsan (continuative second-person singular)
kargıyamıyorsa (continuative singular third-person)
kargıyamıyorsak (continuative first-person plural)
kargıyamıyorsanız (continuative plural second-person)
kargıyamıyorlarsa (continuative plural third-person)
kargıyamamışım (inferential singular third-person)
kargıyamamışsın (first-person inferential plural)
kargıyamamış (inferential plural second-person)
kargıyamamışız (inferential plural third-person)
kargıyamamışsınız (inferential)
kargıyamamışlar (inferential)
kargıyamamışmışım (inferential past)
kargıyamamışmışsın (inferential second-person singular)
kargıyamamışmış (inferential singular third-person)
kargıyamamışmışız (first-person inferential plural)
kargıyamamışmışsınız (inferential plural second-person)
kargıyamamışlarmış (inferential plural third-person)
kargıyamamıştım (inferential)
kargıyamamıştın (inferential second-person singular)
kargıyamamıştı (inferential singular third-person)
kargıyamamıştık (first-person inferential plural)
kargıyamamıştınız (inferential plural second-person)
kargıyamamışlardı (inferential plural third-person)
kargıyamamışsam (conditional)
kargıyamamışsan (inferential second-person singular)
kargıyamamışsa (inferential singular third-person)
kargıyamamışsak (first-person inferential plural)
kargıyamamışsanız (inferential plural second-person)
kargıyamamışlarsa (inferential plural third-person)
kargıyamayacağım (future singular third-person)
kargıyamayacaksın (first-person future plural)
kargıyamayacak (future plural second-person)
kargıyamayacağız (future plural third-person)
kargıyamayacaksınız (future)
kargıyamayacaklar (future)
kargıyamayacakmışım (future past)
kargıyamayacakmışsın (future second-person singular)
kargıyamayacakmış (future singular third-person)
kargıyamayacakmışız (first-person future plural)
kargıyamayacakmışsınız (future plural second-person)
kargıyamayacaklarmış (future plural third-person)
kargıyamayacaktım (future inferential)
kargıyamayacaktın (future second-person singular)
kargıyamayacaktı (future singular third-person)
kargıyamayacaktık (first-person future plural)
kargıyamayacaktınız (future plural second-person)
kargıyamayacaklardı (future plural third-person)
kargıyamayacaksam (conditional future)
kargıyamayacaksan (future second-person singular)
kargıyamayacaksa (future singular third-person)
kargıyamayacaksak (first-person future plural)
kargıyamayacaksanız (future plural second-person)
kargıyamayacaklarsa (future plural third-person)
kargıyamamaktayım (progressive singular third-person)
kargıyamamaktasın (first-person plural progressive)
kargıyamamakta (plural progressive second-person)
kargıyamamaktayız (plural progressive third-person)
kargıyamamaktasınız (progressive)
kargıyamamaktalar (progressive)
kargıyamamaktaymışım (past progressive)
kargıyamamaktaymışsın (progressive second-person singular)
kargıyamamaktaymış (progressive singular third-person)
kargıyamamaktaymışız (first-person plural progressive)
kargıyamamaktaymışsınız (plural progressive second-person)
kargıyamamaktalarmış (plural progressive third-person)
kargıyamamaktaydım (inferential progressive)
kargıyamamaktaydın (progressive second-person singular)
kargıyamamaktaydı (progressive singular third-person)
kargıyamamaktaydık (first-person plural progressive)
kargıyamamaktaydınız (plural progressive second-person)
kargıyamamaktalardı (plural progressive third-person)
kargıyamamaktaysam (conditional progressive)
kargıyamamaktaysan (progressive second-person singular)
kargıyamamaktaysa (progressive singular third-person)
kargıyamamaktaysak (first-person plural progressive)
kargıyamamaktaysanız (plural progressive second-person)
kargıyamamaktalarsa (plural progressive third-person)
kargıyamamalıyım (necessitative singular third-person)
kargıyamamalısın (first-person necessitative plural)
kargıyamamalı (necessitative plural second-person)
kargıyamamalıyız (necessitative plural third-person)
kargıyamamalısınız (necessitative)
kargıyamamalılar (necessitative)
kargıyamamalıymışım (necessitative past)
kargıyamamalıymışsın (necessitative second-person singular)
kargıyamamalıymış (necessitative singular third-person)
kargıyamamalıymışız (first-person necessitative plural)
kargıyamamalıymışsınız (necessitative plural second-person)
kargıyamamalılarmış (necessitative plural third-person)
kargıyamamalıydım (inferential)
kargıyamamalıydın (necessitative second-person singular)
kargıyamamalıydı (necessitative singular third-person)
kargıyamamalıydık (first-person necessitative plural)
kargıyamamalıydınız (necessitative plural second-person)
kargıyamamalılardı (necessitative plural third-person)
kargıyamamalıysam (conditional)
kargıyamamalıysan (necessitative second-person singular)
kargıyamamalıysa (necessitative singular third-person)
kargıyamamalıysak (first-person necessitative plural)
kargıyamamalıysanız (necessitative plural second-person)
kargıyamamalılarsa (necessitative plural third-person)
kargıyamadım (past singular third-person)
kargıyamadın (first-person past plural)
kargıyamadı (past plural second-person)
kargıyamadık (past plural third-person)
kargıyamadınız (past)
kargıyamadılar (past)
kargıyamadıysam (conditional past)
kargıyamadıysan (past second-person singular)
kargıyamadıysa (past singular third-person)
kargıyamadıysak (first-person past plural)
kargıyamadıysanız (past plural second-person)
kargıyamadılarsa (past plural third-person)
kargıyamasam (conditional singular third-person)
kargıyamasan (conditional first-person plural)
kargıyamasa (conditional plural second-person)
kargıyamasak (conditional plural third-person)
kargıyamasanız (conditional)
kargıyamasalar (conditional)
kargıyamasaymışım (conditional past)
kargıyamasaymışsın (conditional second-person singular)
kargıyamasaymış (conditional singular third-person)
kargıyamasaymışız (conditional first-person plural)
kargıyamasaymışsınız (conditional plural second-person)
kargıyamasalarmış (conditional plural third-person)
kargıyamasaydım (inferential)
kargıyamasaydın (conditional second-person singular)
kargıyamasaydı (conditional singular third-person)
kargıyamasaydık (conditional first-person plural)
kargıyamasaydınız (conditional plural second-person)
kargıyamasalardı (conditional plural third-person)
kargıyamayayım (conditional optative singular)
kargıyamayasın (optative second-person singular)
kargıyamaya (optative singular third-person)
kargıyamayalım (first-person optative plural)
kargıyamayasınız (optative plural second-person)
kargıyamayalar (optative plural third-person)
kargıyama (first-person imperative plural)
kargıyamasın (imperative plural second-person)
kargıyamayın (imperative)
kargıyamasınlar (imperative)
kargıyamayınız (imperative second-person singular)
kargıyamayınız (imperative plural second-person)
kargıyamasana (imperative second-person singular)
kargıyamasanıza (imperative plural second-person)
kargıyamamak (imperative infinitive)
kargıyamama (imperative noun-from-verb)
kargıyamayan (imperative imperfective impersonal participle)
kargıyamamış (imperative impersonal participle perfective)
kargıyamayacak (imperative impersonal participle prospective)
kargıyamadığım (imperative non-prospective participle personal singular)
kargıyamadığın (non-prospective participle second-person singular)
kargıyamadığı (non-prospective participle singular third-person)
kargıyamadığımız (first-person non-prospective participle plural)
kargıyamadığınız (non-prospective participle plural second-person)
kargıyamadıkları (non-prospective participle plural third-person)
kargıyamayacağım (imperative participle personal prospective singular)
kargıyamayacağın (participle prospective second-person singular)
kargıyamayacağı (participle prospective singular third-person)
kargıyamayacağımız (first-person participle plural prospective)
kargıyamayacağınız (participle plural prospective second-person)
kargıyamayacakları (participle plural prospective third-person)
kargıyamazken (plural)
kargıyamayınca (specific)
kargıyamayıp
kargıyamayalı
kargıyamayasıya
kargıyamadıkça
kargıyamayarak (plural)
kargıyamaya kargıyamaya
kargıyamazcasına
kargamak (alternative)

Inherited from Ottoman Turkish قرغامق (kargamak), from Old Anatolian Turkish قرغامق (qarġamaq), from Proto-Turkic *karga-, itself a derivation from *karak. Compare Azerbaijani qarğımaq, Crimean Tatar qarğamaq.

inh+

Gök Tanrıya yalvarıp onu kargımış

she maledicted him by begging to Sky God

(dialectal or archaic, transitive, İzmir) to condemn, to curse, to maledict


örü

Inherited from Ottoman Turkish اوری (örü), from Old Anatolian Turkish اورو (örü), from Proto-Turkic *ȫrü, ultimately a derivation from Proto-Turkic *ȫr- (“to rise”).

(İzmir, Çanakkale, Kocaeli, Çankırı, Konya) upright