o

From Ottoman Turkish او (o), from older اول (ol). Merger of Old Anatolian Turkish [script needed] (ol) and [script needed] (an, “she, he, that, it”), (Old Turkic 𐰆𐰞 (ul¹) and [script needed] (an), respectively); both from Proto-Turkic *ol. Cognate with Karakhanid اُلْ (“he, she, it; that”) and Chinese 兀 (wù, “that”).

der

The eighteenth letter of the Turkish alphabet, called o and written in the Latin script.


men

head

men (definite accusative meni, plural menler)

meni (accusative definite)
menler (plural)
men (nominative singular)
menler (nominative plural)
meni (accusative definite singular)
menleri (accusative definite plural)
mene (dative singular)
menlere (dative plural)
mende (locative singular)
menlerde (locative plural)
menden (ablative singular)
menlerden (ablative plural)
menin (genitive singular)
menlerin (genitive plural)
menim (first-person nominative singular)
menlerim (first-person nominative singular)
menin (nominative second-person singular)
menlerin (nominative second-person singular)
meni (nominative singular third-person)
menleri (nominative singular third-person)
menimiz (first-person nominative plural)
menlerimiz (first-person nominative plural)
meniniz (nominative plural second-person)
menleriniz (nominative plural second-person)
menleri (nominative plural third-person)
menimi (accusative definite first-person singular)
menlerimi (accusative definite first-person singular)
menini (accusative definite second-person singular)
menlerini (accusative definite second-person singular)
menini (accusative definite singular third-person)
menlerini (accusative definite singular third-person)
menimizi (accusative definite first-person plural)
menlerimizi (accusative definite first-person plural)
meninizi (accusative definite plural second-person)
menlerinizi (accusative definite plural second-person)
menlerini (accusative definite plural third-person)
menime (dative first-person singular)
menlerime (dative first-person singular)
menine (dative second-person singular)
menlerine (dative second-person singular)
menine (dative singular third-person)
menlerine (dative singular third-person)
menimize (dative first-person plural)
menlerimize (dative first-person plural)
meninize (dative plural second-person)
menlerinize (dative plural second-person)
menlerine (dative plural third-person)
menimde (first-person locative singular)
menlerimde (first-person locative singular)
meninde (locative second-person singular)
menlerinde (locative second-person singular)
meninde (locative singular third-person)
menlerinde (locative singular third-person)
menimizde (first-person locative plural)
menlerimizde (first-person locative plural)
meninizde (locative plural second-person)
menlerinizde (locative plural second-person)
menlerinde (locative plural third-person)
menimden (ablative first-person singular)
menlerimden (ablative first-person singular)
meninden (ablative second-person singular)
menlerinden (ablative second-person singular)
meninden (ablative singular third-person)
menlerinden (ablative singular third-person)
menimizden (ablative first-person plural)
menlerimizden (ablative first-person plural)
meninizden (ablative plural second-person)
menlerinizden (ablative plural second-person)
menlerinden (ablative plural third-person)
menimin (first-person genitive singular)
menlerimin (first-person genitive singular)
meninin (genitive second-person singular)
menlerinin (genitive second-person singular)
meninin (genitive singular third-person)
menlerinin (genitive singular third-person)
menimizin (first-person genitive plural)
menlerimizin (first-person genitive plural)
meninizin (genitive plural second-person)
menlerinizin (genitive plural second-person)
menlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish منع (menʾ, “a preventing, hindering, hindrance, a forbidding, prohibition”), from Arabic مَنْع (manʕ, “prevention”), verbal noun of مَنَعَ (manaʕa, “to hinder, to prevent, to repel”).


ben

head

ben (definite accusative beni, plural biz)

Inherited from Ottoman Turkish بَنْ (ban /ben/, “I”), from Old Anatolian Turkish بن (/bän/, “I”), from Proto-Common Turkic *bän (“I”), from Proto-Turkic *ben- (“me”), oblique of *be (“I”).
Cognate with Azerbaijani mən, Turkmen men; Uzbek men, Uyghur مەن (men), Karakhanid مَنْ (man /män/, “I”); Crimean Tatar men, Armeno-Kipchak մեն (men), Tatar мин (min), Bashkir мин (min), Kazakh мен (men), Kyrgyz мен (men); Old Turkic 𐰋𐰤 (b²n² /bän/, “I”), 𐰢𐰤 (mn² /män/); Chuvash эпӗ (ep̬ĕ); etc.
Possibly related to Mongolian ᠪᠢ (bi, “I”) / би (bi), Evenki бӣ (bī), Manchu ᠪᡳ (bi, “I”).


bir

Inherited from Ottoman Turkish بر (bir, “one”), from Old Anatolian Turkish بر (bir, “one”), from Proto-Turkic *bīr (“one”). Cognate with Old Turkic 𐰋𐰃𐰼 (b²ir² /bir/).


ne

From Ottoman Turkish نه (ne, “what, whatever, how”), from Old Anatolian Turkish [script needed] (ne, “what”), from Proto-Turkic *nē- (“what”).
Cognate with Old Turkic 𐰤𐰀 (n²a /ne/, “what, which”), Karakhanid نا (ne), Old Uyghur [script needed] (ne), Azerbaijani nə, Salar neñ, Bashkir ни (ni), Chuvash мӗн (mĕn) (metathesis < *ne-me), Kazakh не (ne), Khakas ниме (nime), Kyrgyz не (ne), Tatar ни (ni), Turkmen nǟmä, Tuvan чүү (çüü), Uyghur نېمە (nëme), Uzbek nima.

inh

Ne osurdun be!

You farted such (that probably the whole world heard it).

Used as an intensifier to express surprise, astonishment, together with expressions like be!, ha!.


kim

kim (nominative singular)
kimler (nominative plural)
kimi (accusative definite singular)
kimleri (accusative definite plural)
kime (dative singular)
kimlere (dative plural)
kimde (locative singular)
kimlerde (locative plural)
kimden (ablative singular)
kimlerden (ablative plural)
kimin (genitive singular)
kimlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كیم (kim, “who”), from Old Anatolian Turkish كِمْ (kim), from Proto-Turkic *kem (“who”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰢 (kem, “who”), Karakhanid كِمْ (kim, “who”).

kim onu gördü?


kim

o kim görür


bu

From Ottoman Turkish بو (bu, “this”), from Old Anatolian Turkish بو (bu, “this”), from Proto-Turkic *bū (“this”). Compare Old Turkic 𐰉𐰆 (b¹u /bu/, “this”).

Bu kitaplar benim.


birader

head

birader (definite accusative biraderi, plural biraderler)

biraderi (accusative definite)
biraderler (plural)
birader (nominative singular)
biraderler (nominative plural)
biraderi (accusative definite singular)
biraderleri (accusative definite plural)
biradere (dative singular)
biraderlere (dative plural)
biraderde (locative singular)
biraderlerde (locative plural)
biraderden (ablative singular)
biraderlerden (ablative plural)
biraderin (genitive singular)
biraderlerin (genitive plural)
biraderim (first-person nominative singular)
biraderlerim (first-person nominative singular)
biraderin (nominative second-person singular)
biraderlerin (nominative second-person singular)
biraderi (nominative singular third-person)
biraderleri (nominative singular third-person)
biraderimiz (first-person nominative plural)
biraderlerimiz (first-person nominative plural)
biraderiniz (nominative plural second-person)
biraderleriniz (nominative plural second-person)
biraderleri (nominative plural third-person)
biraderimi (accusative definite first-person singular)
biraderlerimi (accusative definite first-person singular)
biraderini (accusative definite second-person singular)
biraderlerini (accusative definite second-person singular)
biraderini (accusative definite singular third-person)
biraderlerini (accusative definite singular third-person)
biraderimizi (accusative definite first-person plural)
biraderlerimizi (accusative definite first-person plural)
biraderinizi (accusative definite plural second-person)
biraderlerinizi (accusative definite plural second-person)
biraderlerini (accusative definite plural third-person)
biraderime (dative first-person singular)
biraderlerime (dative first-person singular)
biraderine (dative second-person singular)
biraderlerine (dative second-person singular)
biraderine (dative singular third-person)
biraderlerine (dative singular third-person)
biraderimize (dative first-person plural)
biraderlerimize (dative first-person plural)
biraderinize (dative plural second-person)
biraderlerinize (dative plural second-person)
biraderlerine (dative plural third-person)
biraderimde (first-person locative singular)
biraderlerimde (first-person locative singular)
biraderinde (locative second-person singular)
biraderlerinde (locative second-person singular)
biraderinde (locative singular third-person)
biraderlerinde (locative singular third-person)
biraderimizde (first-person locative plural)
biraderlerimizde (first-person locative plural)
biraderinizde (locative plural second-person)
biraderlerinizde (locative plural second-person)
biraderlerinde (locative plural third-person)
biraderimden (ablative first-person singular)
biraderlerimden (ablative first-person singular)
biraderinden (ablative second-person singular)
biraderlerinden (ablative second-person singular)
biraderinden (ablative singular third-person)
biraderlerinden (ablative singular third-person)
biraderimizden (ablative first-person plural)
biraderlerimizden (ablative first-person plural)
biraderinizden (ablative plural second-person)
biraderlerinizden (ablative plural second-person)
biraderlerinden (ablative plural third-person)
biraderimin (first-person genitive singular)
biraderlerimin (first-person genitive singular)
biraderinin (genitive second-person singular)
biraderlerinin (genitive second-person singular)
biraderinin (genitive singular third-person)
biraderlerinin (genitive singular third-person)
biraderimizin (first-person genitive plural)
biraderlerimizin (first-person genitive plural)
biraderinizin (genitive plural second-person)
biraderlerinizin (genitive plural second-person)
biraderlerinin (genitive plural third-person)
biladar (alternative dialectal)
bilader (alternative dialectal)
bilâzer (alternative dialectal)
bilezer (alternative dialectal)

From Ottoman Turkish برادر (birader), from Classical Persian برادر (birādar, barādar). Cognate with English brother.


sen

sen (nominative singular)
siz (nominative plural)
seni (accusative definite singular)
sizi (accusative definite plural)
sana (dative singular)
size (dative plural)
sende (locative singular)
sizde (locative plural)
senden (ablative singular)
sizden (ablative plural)
senin (genitive singular)
sizin (genitive plural)

From Ottoman Turkish سن (sen, “thou”), from Proto-Turkic *sen (“thou”). Cognate to siz (“you”) derived from the same root. Compare Old Turkic 𐰾𐰤 (sen, “you”), Karakhanid سَنْ (sen, “you”).


ora

ora (nominative singular)
oralar (nominative plural)
orayı (accusative definite singular)
oraları (accusative definite plural)
oraya (dative singular)
oralara (dative plural)
orada (locative singular)
oralarda (locative plural)
oradan (ablative singular)
oralardan (ablative plural)
oranın (genitive singular)
oraların (genitive plural)
oram (first-person nominative singular)
oralarım (first-person nominative singular)
oran (nominative second-person singular)
oraların (nominative second-person singular)
orası (nominative singular third-person)
oraları (nominative singular third-person)
oramız (first-person nominative plural)
oralarımız (first-person nominative plural)
oranız (nominative plural second-person)
oralarınız (nominative plural second-person)
oraları (nominative plural third-person)
oramı (accusative definite first-person singular)
oralarımı (accusative definite first-person singular)
oranı (accusative definite second-person singular)
oralarını (accusative definite second-person singular)
orasını (accusative definite singular third-person)
oralarını (accusative definite singular third-person)
oramızı (accusative definite first-person plural)
oralarımızı (accusative definite first-person plural)
oranızı (accusative definite plural second-person)
oralarınızı (accusative definite plural second-person)
oralarını (accusative definite plural third-person)
orama (dative first-person singular)
oralarıma (dative first-person singular)
orana (dative second-person singular)
oralarına (dative second-person singular)
orasına (dative singular third-person)
oralarına (dative singular third-person)
oramıza (dative first-person plural)
oralarımıza (dative first-person plural)
oranıza (dative plural second-person)
oralarınıza (dative plural second-person)
oralarına (dative plural third-person)
oramda (first-person locative singular)
oralarımda (first-person locative singular)
oranda (locative second-person singular)
oralarında (locative second-person singular)
orasında (locative singular third-person)
oralarında (locative singular third-person)
oramızda (first-person locative plural)
oralarımızda (first-person locative plural)
oranızda (locative plural second-person)
oralarınızda (locative plural second-person)
oralarında (locative plural third-person)
oramdan (ablative first-person singular)
oralarımdan (ablative first-person singular)
orandan (ablative second-person singular)
oralarından (ablative second-person singular)
orasından (ablative singular third-person)
oralarından (ablative singular third-person)
oramızdan (ablative first-person plural)
oralarımızdan (ablative first-person plural)
oranızdan (ablative plural second-person)
oralarınızdan (ablative plural second-person)
oralarından (ablative plural third-person)
oramın (first-person genitive singular)
oralarımın (first-person genitive singular)
oranın (genitive second-person singular)
oralarının (genitive second-person singular)
orasının (genitive singular third-person)
oralarının (genitive singular third-person)
oramızın (first-person genitive plural)
oralarımızın (first-person genitive plural)
oranızın (genitive plural second-person)
oralarınızın (genitive plural second-person)
oralarının (genitive plural third-person)
orayım (first-person present singular)
ora mıyım? (first-person present singular)
orasın (present second-person singular)
ora mısın? (present second-person singular)
ora (present singular third-person)
oradır (present singular third-person)
ora mı? (present singular third-person)
orayız (first-person plural present)
ora mıyız? (first-person plural present)
orasınız (plural present second-person)
ora mısınız? (plural present second-person)
ora (plural present third-person)
oralar (plural present third-person)
ora mı? (plural present third-person)
oralar mı? (plural present third-person)
oraydım (first-person past singular)
ora mıydım? (first-person past singular)
oraydın (past second-person singular)
ora mıydın? (past second-person singular)
oraydı (past singular third-person)
ora mıydı? (past singular third-person)
oraydık (first-person past plural)
ora mıydık? (first-person past plural)
oraydınız (past plural second-person)
ora mıydınız? (past plural second-person)
oraydılar (past plural third-person)
ora mıydılar? (past plural third-person)
oraymışım (first-person past singular)
ora mıymışım? (first-person past singular)
oraymışsın (past second-person singular)
ora mıymışsın? (past second-person singular)
oraymış (past singular third-person)
ora mıymış? (past singular third-person)
oraymışız (first-person past plural)
ora mıymışız? (first-person past plural)
oraymışsınız (past plural second-person)
ora mıymışsınız? (past plural second-person)
oraymışlar (past plural third-person)
ora mıymışlar? (past plural third-person)
oraysam (conditional first-person singular)
ora mıysam? (conditional first-person singular)
oraysan (conditional second-person singular)
ora mıysan? (conditional second-person singular)
oraysa (conditional singular third-person)
ora mıysa? (conditional singular third-person)
oraysak (conditional first-person plural)
ora mıysak? (conditional first-person plural)
oraysanız (conditional plural second-person)
ora mıysanız? (conditional plural second-person)
oraysalar (conditional plural third-person)
ora mıysalar? (conditional plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish اورا. By surface analysis, o (“that”) + -ra.

O durmadan oraya giderdi.

Ora nasıl?

Evi orada.

Evi orası.

Oranın yemeğine bayılıyorum.

Kedimiz oradan gelmiştir.

Orayı seviyorum.


şu

şunu (accusative)
şunlar (plural)
şu (nominative singular)
şunlar (nominative plural)
şunu (accusative definite singular)
şunları (accusative definite plural)
şuna (dative singular)
şunlara (dative plural)
şunda (locative singular)
şunlarda (locative plural)
şundan (ablative singular)
şunlardan (ablative plural)
şunun (genitive singular)
şunların (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish شو (şu), from Old Anatolian Turkish شول (şol), from earlier اوش اول (uş ol). By surface analysis, uş + ol. Cognate with Kazakh сол (sol) and Bashkir шул (şul).

Şuna bak!

Şunlar senin arkadaşların değil mi?


biz

biz (nominative singular)
bizler (nominative plural)
bizi (accusative definite singular)
bizleri (accusative definite plural)
bize (dative singular)
bizlere (dative plural)
bizde (locative singular)
bizlerde (locative plural)
bizden (ablative singular)
bizlerden (ablative plural)
bizim (genitive singular)
bizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish بز (biz), from Proto-Turkic *bi-ŕ, *bẹ- (“we”). Cognate with Old Turkic 𐰋𐰃𐰕 (b²iz /biz/), Chuvash эпир (ep̬ir, “we”).


gibi

Inherited from Ottoman Turkish گبی (gibi), from Old Anatolian Turkish كِبِی (gibi, gebi), from Proto-Turkic *kēpi (“like”), from Proto-Turkic *kēp (“form, image, example”). Doublet of kip and possibly equivalent to kip + -i.
cognates
Cognate with Gagauz gibi, Azerbaijani kimi, Turkmen kimin, Uzbek kabi, Uyghur كەبى (kebi), and Crimean Tatar kibi.

der

Ev gibisi yok.

something like; anything similar to something previously mentioned


biri

biri (nominative singular)
biriler (nominative plural)
biriyi (accusative definite singular)
birileri (accusative definite plural)
biriye (dative singular)
birilere (dative plural)
biride (locative singular)
birilerde (locative plural)
biriden (ablative singular)
birilerden (ablative plural)
birinin (genitive singular)
birilerin (genitive plural)
birim (first-person nominative singular)
birilerim (first-person nominative singular)
birin (nominative second-person singular)
birilerin (nominative second-person singular)
birisi (nominative singular third-person)
birileri (nominative singular third-person)
birimiz (first-person nominative plural)
birilerimiz (first-person nominative plural)
biriniz (nominative plural second-person)
birileriniz (nominative plural second-person)
birileri (nominative plural third-person)
birimi (accusative definite first-person singular)
birilerimi (accusative definite first-person singular)
birini (accusative definite second-person singular)
birilerini (accusative definite second-person singular)
birisini (accusative definite singular third-person)
birilerini (accusative definite singular third-person)
birimizi (accusative definite first-person plural)
birilerimizi (accusative definite first-person plural)
birinizi (accusative definite plural second-person)
birilerinizi (accusative definite plural second-person)
birilerini (accusative definite plural third-person)
birime (dative first-person singular)
birilerime (dative first-person singular)
birine (dative second-person singular)
birilerine (dative second-person singular)
birisine (dative singular third-person)
birilerine (dative singular third-person)
birimize (dative first-person plural)
birilerimize (dative first-person plural)
birinize (dative plural second-person)
birilerinize (dative plural second-person)
birilerine (dative plural third-person)
birimde (first-person locative singular)
birilerimde (first-person locative singular)
birinde (locative second-person singular)
birilerinde (locative second-person singular)
birisinde (locative singular third-person)
birilerinde (locative singular third-person)
birimizde (first-person locative plural)
birilerimizde (first-person locative plural)
birinizde (locative plural second-person)
birilerinizde (locative plural second-person)
birilerinde (locative plural third-person)
birimden (ablative first-person singular)
birilerimden (ablative first-person singular)
birinden (ablative second-person singular)
birilerinden (ablative second-person singular)
birisinden (ablative singular third-person)
birilerinden (ablative singular third-person)
birimizden (ablative first-person plural)
birilerimizden (ablative first-person plural)
birinizden (ablative plural second-person)
birilerinizden (ablative plural second-person)
birilerinden (ablative plural third-person)
birimin (first-person genitive singular)
birilerimin (first-person genitive singular)
birinin (genitive second-person singular)
birilerinin (genitive second-person singular)
birisinin (genitive singular third-person)
birilerinin (genitive singular third-person)
birimizin (first-person genitive plural)
birilerimizin (first-person genitive plural)
birinizin (genitive plural second-person)
birilerinizin (genitive plural second-person)
birilerinin (genitive plural third-person)
biriyim (first-person singular)
birilerim (first-person singular)
birisin (second-person singular)
birilersin (second-person singular)
biri (singular third-person)
biridir (singular third-person)
biriler (singular third-person)
birilerdir (singular third-person)
biriyiz (first-person plural)
birileriz (first-person plural)
birisiniz (plural second-person)
birilersiniz (plural second-person)
biriler (plural third-person)
birilerdir (plural third-person)

Ya biri bizi gördüyse?

Kurşun vınlayarak gidip bahçedeki ağaçlardan birine saplanmıştı.

The bullet whizzed by the trees and hit one of them in the garden.

Adamın köpeklerinden biri ölmüş.


ney

head

ney (definite accusative neyi, plural neyler)

neyi (accusative definite)
neyler (plural)
ney (nominative singular)
neyler (nominative plural)
neyi (accusative definite singular)
neyleri (accusative definite plural)
neye (dative singular)
neylere (dative plural)
neyde (locative singular)
neylerde (locative plural)
neyden (ablative singular)
neylerden (ablative plural)
neyin (genitive singular)
neylerin (genitive plural)
neyim (first-person nominative singular)
neylerim (first-person nominative singular)
neyin (nominative second-person singular)
neylerin (nominative second-person singular)
neyi (nominative singular third-person)
neyleri (nominative singular third-person)
neyimiz (first-person nominative plural)
neylerimiz (first-person nominative plural)
neyiniz (nominative plural second-person)
neyleriniz (nominative plural second-person)
neyleri (nominative plural third-person)
neyimi (accusative definite first-person singular)
neylerimi (accusative definite first-person singular)
neyini (accusative definite second-person singular)
neylerini (accusative definite second-person singular)
neyini (accusative definite singular third-person)
neylerini (accusative definite singular third-person)
neyimizi (accusative definite first-person plural)
neylerimizi (accusative definite first-person plural)
neyinizi (accusative definite plural second-person)
neylerinizi (accusative definite plural second-person)
neylerini (accusative definite plural third-person)
neyime (dative first-person singular)
neylerime (dative first-person singular)
neyine (dative second-person singular)
neylerine (dative second-person singular)
neyine (dative singular third-person)
neylerine (dative singular third-person)
neyimize (dative first-person plural)
neylerimize (dative first-person plural)
neyinize (dative plural second-person)
neylerinize (dative plural second-person)
neylerine (dative plural third-person)
neyimde (first-person locative singular)
neylerimde (first-person locative singular)
neyinde (locative second-person singular)
neylerinde (locative second-person singular)
neyinde (locative singular third-person)
neylerinde (locative singular third-person)
neyimizde (first-person locative plural)
neylerimizde (first-person locative plural)
neyinizde (locative plural second-person)
neylerinizde (locative plural second-person)
neylerinde (locative plural third-person)
neyimden (ablative first-person singular)
neylerimden (ablative first-person singular)
neyinden (ablative second-person singular)
neylerinden (ablative second-person singular)
neyinden (ablative singular third-person)
neylerinden (ablative singular third-person)
neyimizden (ablative first-person plural)
neylerimizden (ablative first-person plural)
neyinizden (ablative plural second-person)
neylerinizden (ablative plural second-person)
neylerinden (ablative plural third-person)
neyimin (first-person genitive singular)
neylerimin (first-person genitive singular)
neyinin (genitive second-person singular)
neylerinin (genitive second-person singular)
neyinin (genitive singular third-person)
neylerinin (genitive singular third-person)
neyimizin (first-person genitive plural)
neylerimizin (first-person genitive plural)
neyinizin (genitive plural second-person)
neylerinizin (genitive plural second-person)
neylerinin (genitive plural third-person)

From Persian نی (ney) or Persian نای (nây).

An endblown flute made by hollowing out and tempering a giant reed (Arundo donax), used mainly in Persian, Arabian, Turkish and Mevlevi Sufi music.


siz

siz (nominative singular)
sizler (nominative plural)
sizi (accusative definite singular)
sizleri (accusative definite plural)
size (dative singular)
sizlere (dative plural)
sizde (locative singular)
sizlerde (locative plural)
sizden (ablative singular)
sizlerden (ablative plural)
sizin (genitive singular)
sizlerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish سز, from Proto-Turkic *siŕ. Compare Old Turkic 𐰾𐰃𐰕 (siz).

you (subject pronoun: the group being addressed)


öz

From Ottoman Turkish اوز (öz, “pith, essence, marrow; self”), from Old Anatolian Turkish اوز (öz), from Proto-Turkic *ȫŕ.


benim

→ Swedish: benim

Genitive case of ben. It was 𐰢𐰤𐰭 (meniŋ, “my”) in Bilge Khagan and Kul Tigin inscriptions, 𐰋𐰤𐰭 (beniŋ, “my”) in Tonyukuk inscriptions. Cognate with Kazakh менің (menıñ).


âlem

head

âlem (definite accusative âlemi, plural âlemler)

âlemi (accusative definite)
âlemler (plural)
âlem (nominative singular)
âlemler (nominative plural)
âlemi (accusative definite singular)
âlemleri (accusative definite plural)
âleme (dative singular)
âlemlere (dative plural)
âlemde (locative singular)
âlemlerde (locative plural)
âlemden (ablative singular)
âlemlerden (ablative plural)
âlemin (genitive singular)
âlemlerin (genitive plural)
âlemim (first-person nominative singular)
âlemlerim (first-person nominative singular)
âlemin (nominative second-person singular)
âlemlerin (nominative second-person singular)
âlemi (nominative singular third-person)
âlemleri (nominative singular third-person)
âlemimiz (first-person nominative plural)
âlemlerimiz (first-person nominative plural)
âleminiz (nominative plural second-person)
âlemleriniz (nominative plural second-person)
âlemleri (nominative plural third-person)
âlemimi (accusative definite first-person singular)
âlemlerimi (accusative definite first-person singular)
âlemini (accusative definite second-person singular)
âlemlerini (accusative definite second-person singular)
âlemini (accusative definite singular third-person)
âlemlerini (accusative definite singular third-person)
âlemimizi (accusative definite first-person plural)
âlemlerimizi (accusative definite first-person plural)
âleminizi (accusative definite plural second-person)
âlemlerinizi (accusative definite plural second-person)
âlemlerini (accusative definite plural third-person)
âlemime (dative first-person singular)
âlemlerime (dative first-person singular)
âlemine (dative second-person singular)
âlemlerine (dative second-person singular)
âlemine (dative singular third-person)
âlemlerine (dative singular third-person)
âlemimize (dative first-person plural)
âlemlerimize (dative first-person plural)
âleminize (dative plural second-person)
âlemlerinize (dative plural second-person)
âlemlerine (dative plural third-person)
âlemimde (first-person locative singular)
âlemlerimde (first-person locative singular)
âleminde (locative second-person singular)
âlemlerinde (locative second-person singular)
âleminde (locative singular third-person)
âlemlerinde (locative singular third-person)
âlemimizde (first-person locative plural)
âlemlerimizde (first-person locative plural)
âleminizde (locative plural second-person)
âlemlerinizde (locative plural second-person)
âlemlerinde (locative plural third-person)
âlemimden (ablative first-person singular)
âlemlerimden (ablative first-person singular)
âleminden (ablative second-person singular)
âlemlerinden (ablative second-person singular)
âleminden (ablative singular third-person)
âlemlerinden (ablative singular third-person)
âlemimizden (ablative first-person plural)
âlemlerimizden (ablative first-person plural)
âleminizden (ablative plural second-person)
âlemlerinizden (ablative plural second-person)
âlemlerinden (ablative plural third-person)
âlemimin (first-person genitive singular)
âlemlerimin (first-person genitive singular)
âleminin (genitive second-person singular)
âlemlerinin (genitive second-person singular)
âleminin (genitive singular third-person)
âlemlerinin (genitive singular third-person)
âlemimizin (first-person genitive plural)
âlemlerimizin (first-person genitive plural)
âleminizin (genitive plural second-person)
âlemlerinizin (genitive plural second-person)
âlemlerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish عالم (alem), from Arabic عَالَم (ʕālam).


herkes

From Ottoman Turkish هركس (herkes), from Persian هرکس (harkas), from هر (har, “each, every”) + کس (kas, “person”). See Azerbaijani hər kəs.


falan

falan (definite accusative falanı, plural falanlar)

falanı (accusative definite)
falanlar (plural)
filan (alternative)
felan (alternative misspelling)

Inherited from Ottoman Turkish فلان (falan), from Arabic فُلَان (fulān).

inh+

Atlet falan aldım.


kendi

Inherited from Ottoman Turkish كندی (kendi, “one's self”), from older كندو (kendü), from Old Anatolian Turkish كندو (gändü), from Proto-Turkic *kẹntü (“self, himself”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰦𐰇 (kentü, “self, own”), Karakhanid كَنْدُو (kendü, “self, own”), Yakut кини (kini).


birisi

birisi (nominative singular)
birisiler (nominative plural)
birisiyi (accusative definite singular)
birisileri (accusative definite plural)
birisiye (dative singular)
birisilere (dative plural)
biriside (locative singular)
birisilerde (locative plural)
birisiden (ablative singular)
birisilerden (ablative plural)
birisinin (genitive singular)
birisilerin (genitive plural)
birisim (first-person nominative singular)
birisilerim (first-person nominative singular)
birisin (nominative second-person singular)
birisilerin (nominative second-person singular)
birisisi (nominative singular third-person)
birisileri (nominative singular third-person)
birisimiz (first-person nominative plural)
birisilerimiz (first-person nominative plural)
birisiniz (nominative plural second-person)
birisileriniz (nominative plural second-person)
birisileri (nominative plural third-person)
birisimi (accusative definite first-person singular)
birisilerimi (accusative definite first-person singular)
birisini (accusative definite second-person singular)
birisilerini (accusative definite second-person singular)
birisisini (accusative definite singular third-person)
birisilerini (accusative definite singular third-person)
birisimizi (accusative definite first-person plural)
birisilerimizi (accusative definite first-person plural)
birisinizi (accusative definite plural second-person)
birisilerinizi (accusative definite plural second-person)
birisilerini (accusative definite plural third-person)
birisime (dative first-person singular)
birisilerime (dative first-person singular)
birisine (dative second-person singular)
birisilerine (dative second-person singular)
birisisine (dative singular third-person)
birisilerine (dative singular third-person)
birisimize (dative first-person plural)
birisilerimize (dative first-person plural)
birisinize (dative plural second-person)
birisilerinize (dative plural second-person)
birisilerine (dative plural third-person)
birisimde (first-person locative singular)
birisilerimde (first-person locative singular)
birisinde (locative second-person singular)
birisilerinde (locative second-person singular)
birisisinde (locative singular third-person)
birisilerinde (locative singular third-person)
birisimizde (first-person locative plural)
birisilerimizde (first-person locative plural)
birisinizde (locative plural second-person)
birisilerinizde (locative plural second-person)
birisilerinde (locative plural third-person)
birisimden (ablative first-person singular)
birisilerimden (ablative first-person singular)
birisinden (ablative second-person singular)
birisilerinden (ablative second-person singular)
birisisinden (ablative singular third-person)
birisilerinden (ablative singular third-person)
birisimizden (ablative first-person plural)
birisilerimizden (ablative first-person plural)
birisinizden (ablative plural second-person)
birisilerinizden (ablative plural second-person)
birisilerinden (ablative plural third-person)
birisimin (first-person genitive singular)
birisilerimin (first-person genitive singular)
birisinin (genitive second-person singular)
birisilerinin (genitive second-person singular)
birisisinin (genitive singular third-person)
birisilerinin (genitive singular third-person)
birisimizin (first-person genitive plural)
birisilerimizin (first-person genitive plural)
birisinizin (genitive plural second-person)
birisilerinizin (genitive plural second-person)
birisilerinin (genitive plural third-person)
birisiyim (first-person singular)
birisilerim (first-person singular)
birisisin (second-person singular)
birisilersin (second-person singular)
birisi (singular third-person)
birisidir (singular third-person)
birisiler (singular third-person)
birisilerdir (singular third-person)
birisiyiz (first-person plural)
birisileriz (first-person plural)
birisisiniz (plural second-person)
birisilersiniz (plural second-person)
birisiler (plural third-person)
birisilerdir (plural third-person)

Birisi bizi dinlemeye çalışırsa bana söyle


her şey

her şey (nominative singular)
her şeyler (nominative plural)
her şeyi (accusative definite singular)
her şeyleri (accusative definite plural)
her şeye (dative singular)
her şeylere (dative plural)
her şeyde (locative singular)
her şeylerde (locative plural)
her şeyden (ablative singular)
her şeylerden (ablative plural)
her şeyin (genitive singular)
her şeylerin (genitive plural)
her şeyim (first-person nominative singular)
her şeylerim (first-person nominative singular)
her şeyin (nominative second-person singular)
her şeylerin (nominative second-person singular)
her şeyi (nominative singular third-person)
her şeyleri (nominative singular third-person)
her şeyimiz (first-person nominative plural)
her şeylerimiz (first-person nominative plural)
her şeyiniz (nominative plural second-person)
her şeyleriniz (nominative plural second-person)
her şeyleri (nominative plural third-person)
her şeyimi (accusative definite first-person singular)
her şeylerimi (accusative definite first-person singular)
her şeyini (accusative definite second-person singular)
her şeylerini (accusative definite second-person singular)
her şeyini (accusative definite singular third-person)
her şeylerini (accusative definite singular third-person)
her şeyimizi (accusative definite first-person plural)
her şeylerimizi (accusative definite first-person plural)
her şeyinizi (accusative definite plural second-person)
her şeylerinizi (accusative definite plural second-person)
her şeylerini (accusative definite plural third-person)
her şeyime (dative first-person singular)
her şeylerime (dative first-person singular)
her şeyine (dative second-person singular)
her şeylerine (dative second-person singular)
her şeyine (dative singular third-person)
her şeylerine (dative singular third-person)
her şeyimize (dative first-person plural)
her şeylerimize (dative first-person plural)
her şeyinize (dative plural second-person)
her şeylerinize (dative plural second-person)
her şeylerine (dative plural third-person)
her şeyimde (first-person locative singular)
her şeylerimde (first-person locative singular)
her şeyinde (locative second-person singular)
her şeylerinde (locative second-person singular)
her şeyinde (locative singular third-person)
her şeylerinde (locative singular third-person)
her şeyimizde (first-person locative plural)
her şeylerimizde (first-person locative plural)
her şeyinizde (locative plural second-person)
her şeylerinizde (locative plural second-person)
her şeylerinde (locative plural third-person)
her şeyimden (ablative first-person singular)
her şeylerimden (ablative first-person singular)
her şeyinden (ablative second-person singular)
her şeylerinden (ablative second-person singular)
her şeyinden (ablative singular third-person)
her şeylerinden (ablative singular third-person)
her şeyimizden (ablative first-person plural)
her şeylerimizden (ablative first-person plural)
her şeyinizden (ablative plural second-person)
her şeylerinizden (ablative plural second-person)
her şeylerinden (ablative plural third-person)
her şeyimin (first-person genitive singular)
her şeylerimin (first-person genitive singular)
her şeyinin (genitive second-person singular)
her şeylerinin (genitive second-person singular)
her şeyinin (genitive singular third-person)
her şeylerinin (genitive singular third-person)
her şeyimizin (first-person genitive plural)
her şeylerimizin (first-person genitive plural)
her şeyinizin (genitive plural second-person)
her şeylerinizin (genitive plural second-person)
her şeylerinin (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish هر شی, from now dated Persian هر شیء (har šey', “everything”, literally “each thing”), from هر (har, “each, every”) + شیء (“thing, object”), the latter being a borrowing from Arabic شَيْء (šayʔ, “thing”).


kimse

kimse (nominative singular)
kimseler (nominative plural)
kimseyi (accusative definite singular)
kimseleri (accusative definite plural)
kimseye (dative singular)
kimselere (dative plural)
kimsede (locative singular)
kimselerde (locative plural)
kimseden (ablative singular)
kimselerden (ablative plural)
kimsenin (genitive singular)
kimselerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish كمسه (kimse).

inh+

"Çöpçü", çöp toplayan kimseyi ifade ediyor.

"Trash collector", refers to someone who collects trash.

Kimse sana inanmaz.


birbiri

birbiri (nominative singular)
birbirleri (nominative plural)
birbirini (accusative definite singular)
birbirlerini (accusative definite plural)
birbirine (dative singular)
birbirlerine (dative plural)
birbirinde (locative singular)
birbirlerinde (locative plural)
birbirinden (ablative singular)
birbirlerinden (ablative plural)
birbirinin (genitive singular)
birbirlerinin (genitive plural)

From Ottoman Turkish بربری (birbiri). Cognate with Azerbaijani bir-biri, Kazakh бір-бірі (bır-bırı), Uzbek bir-biri, etc.


bir şey

bir şey (nominative singular)
bir şeyler (nominative plural)
bir şeyi (accusative definite singular)
bir şeyleri (accusative definite plural)
bir şeye (dative singular)
bir şeylere (dative plural)
bir şeyde (locative singular)
bir şeylerde (locative plural)
bir şeyden (ablative singular)
bir şeylerden (ablative plural)
bir şeyin (genitive singular)
bir şeylerin (genitive plural)
bir şeyim (first-person nominative singular)
bir şeylerim (first-person nominative singular)
bir şeyin (nominative second-person singular)
bir şeylerin (nominative second-person singular)
bir şeyi (nominative singular third-person)
bir şeyleri (nominative singular third-person)
bir şeyimiz (first-person nominative plural)
bir şeylerimiz (first-person nominative plural)
bir şeyiniz (nominative plural second-person)
bir şeyleriniz (nominative plural second-person)
bir şeyleri (nominative plural third-person)
bir şeyimi (accusative definite first-person singular)
bir şeylerimi (accusative definite first-person singular)
bir şeyini (accusative definite second-person singular)
bir şeylerini (accusative definite second-person singular)
bir şeyini (accusative definite singular third-person)
bir şeylerini (accusative definite singular third-person)
bir şeyimizi (accusative definite first-person plural)
bir şeylerimizi (accusative definite first-person plural)
bir şeyinizi (accusative definite plural second-person)
bir şeylerinizi (accusative definite plural second-person)
bir şeylerini (accusative definite plural third-person)
bir şeyime (dative first-person singular)
bir şeylerime (dative first-person singular)
bir şeyine (dative second-person singular)
bir şeylerine (dative second-person singular)
bir şeyine (dative singular third-person)
bir şeylerine (dative singular third-person)
bir şeyimize (dative first-person plural)
bir şeylerimize (dative first-person plural)
bir şeyinize (dative plural second-person)
bir şeylerinize (dative plural second-person)
bir şeylerine (dative plural third-person)
bir şeyimde (first-person locative singular)
bir şeylerimde (first-person locative singular)
bir şeyinde (locative second-person singular)
bir şeylerinde (locative second-person singular)
bir şeyinde (locative singular third-person)
bir şeylerinde (locative singular third-person)
bir şeyimizde (first-person locative plural)
bir şeylerimizde (first-person locative plural)
bir şeyinizde (locative plural second-person)
bir şeylerinizde (locative plural second-person)
bir şeylerinde (locative plural third-person)
bir şeyimden (ablative first-person singular)
bir şeylerimden (ablative first-person singular)
bir şeyinden (ablative second-person singular)
bir şeylerinden (ablative second-person singular)
bir şeyinden (ablative singular third-person)
bir şeylerinden (ablative singular third-person)
bir şeyimizden (ablative first-person plural)
bir şeylerimizden (ablative first-person plural)
bir şeyinizden (ablative plural second-person)
bir şeylerinizden (ablative plural second-person)
bir şeylerinden (ablative plural third-person)
bir şeyimin (first-person genitive singular)
bir şeylerimin (first-person genitive singular)
bir şeyinin (genitive second-person singular)
bir şeylerinin (genitive second-person singular)
bir şeyinin (genitive singular third-person)
bir şeylerinin (genitive singular third-person)
bir şeyimizin (first-person genitive plural)
bir şeylerimizin (first-person genitive plural)
bir şeyinizin (genitive plural second-person)
bir şeylerinizin (genitive plural second-person)
bir şeylerinin (genitive plural third-person)
birşey (alternative)
bişe (alternative informal)
bişi (alternative informal)

From bir (“a, one, indefinite determiner”) + şey (“thing”).

af

bir<gloss:a, one, indefinite determiner>

In question and negative sentences; anything


hangi

hangi (nominative singular)
hangileri (nominative plural)
hangisini (accusative definite singular)
hangilerini (accusative definite plural)
hangisine (dative singular)
hangilerine (dative plural)
hangisinde (locative singular)
hangilerinde (locative plural)
hangisinden (ablative singular)
hangilerinden (ablative plural)
hangisinin (genitive singular)
hangilerinin (genitive plural)

From Ottoman Turkish هانكی (hangi), خانغی (hangı, “which”), from earlier قنغی (kangı), from Old Anatolian Turkish [script needed] (qanqï, “which”), from Proto-Turkic *kan-, *kań-, a derivation from the interrogative stem *ka-. Ultimately cognate to Turkish hani (“where”), Old Uyghur [script needed] (kanu, “what, which”), Karakhanid [script needed] (kayū, “what, which”), Bashkir ҡайһы (qayhı, “which”), Kyrgyz кай (kay, “what, which”), but its relation to the original word is obscure.

cog

Hangi ayda doğdun?


her biri

From her (“each, every”) + bir (“one”) + -i (“possessive suffix”).


hepsi

Inherited from Ottoman Turkish هپسی (hepsi, “all of it, all of them”), from Ottoman Turkish هپ (hep, “the whole, all, wholly, entirely”), from Persian هم (ham, “also, too”).


sizler

İzlenme gelirlerini anket aracılığı ile sizin seçtiğiniz kurumlara bağışladığımız Mevzular Açık Mikrofonu, yine sizler sayesinde 15 Bölümle seçimin sonuna taşıdık

1. "Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz. Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şey bekliyoruz."

2021 April 23, Amy Santiago, “Atatürk'ün Çocuklar ve Gençler Üzerine Söylediği Zamanın Çok Ötesinde 15 Söz”, in Onedio:

(nonstandard, colloquial) Formal version of siz (“you”)


onunki

From Ottoman Turkish آنككی (anıñki), equivalent to onun + -ki.


hiç kimse

From hiç (“none, nothing”) + kimse (“anybody”).


başkası

başkası (nominative singular)
başkaları (nominative plural)
başkasını (accusative definite singular)
başkalarını (accusative definite plural)
başkasına (dative singular)
başkalarına (dative plural)
başkasında (locative singular)
başkalarında (locative plural)
başkasından (ablative singular)
başkalarından (ablative plural)
başkasının (genitive singular)
başkalarının (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish باشقهسی (başkası). From başka + -sı.

inh+

Şimdi belki başkasının oldun sen.

Babasından başkasını dinlemez.


bişi

bişi dicem