मिल्

head

मिल् • (mil)

sa-root

मिल् • (mil)

Of uncertain origin and not attested in Vedic Sanskrit. Tedesco reconstructs this late root as a Sanskritization of early Prakrit *𑀫𑀺𑀮𑁆𑀳 (*milha, “mixed”), from मिश्र (miśra, “mixed”). Mayrhofer supports this and also notes Vedic l-variant मिश्ल (miśla, “mixed”) from which this root would be derived.
Turner rejects this origin on the basis that this root and its descendants show no evidence of the aspiration of -l- and Prakrit *𑀫𑀺𑀮𑁆𑀳 (*milha, “mixed”) is unattested in favor of 𑀫𑀺𑀲 (misa), 𑀫𑀻𑀲 (mīsa), 𑀫𑀺𑀲𑁆𑀲 (missa). He instead reconstructs mil ~ mēl ~ miḍ as a differentiation of older मील् (mīl, “to close the eyes”), undergoing a semantic shift evidenced by Vedic मीलित (mīlita, “closed, together, met”).

to meet (as friends or foes); to encounter; to join; to fall in with; to come together; to assemble; to concur; to combine


अण्ठ्

head

अण्ठ् • (aṇṭh)

sa-root

अण्ठ् • (aṇṭh)

aṇṭh (romanization)
अठ् (alternative)
अट् (alternative)

Buddhist-preferred variant of अट् (aṭ), which is a sanskritization of a popular pronunciation of the Vedic root अत् (at, “to go constantly, walk, run”).


खोलि

kholi (romanization)
खोलिः (nominative singular)
खोली (dual nominative)
खोलयः (nominative plural)
खोलिम् (accusative singular)
खोली (accusative dual)
खोलीः (accusative plural)
खोल्या (instrumental singular)
खोलिभ्याम् (dual instrumental)
खोलिभिः (instrumental plural)
खोलये (dative singular)
खोल्यै1 (dative singular)
खोलिभ्याम् (dative dual)
खोलिभ्यः (dative plural)
खोलेः (ablative singular)
खोल्याः1 (ablative singular)
खोलिभ्याम् (ablative dual)
खोलिभ्यः (ablative plural)
खोलेः (genitive singular)
खोल्याः1 (genitive singular)
खोल्योः (dual genitive)
खोलीनाम् (genitive plural)
खोलौ (locative singular)
खोल्याम्1 (locative singular)
खोल्योः (dual locative)
खोलिषु (locative plural)
खोले (singular vocative)
खोली (dual vocative)
खोलयः (plural vocative)

Hindustani:

Hindi: खोल (khol), ख़ोल (xol)

Urdu: خول (xol), کھول (khol)

Marathi: खोळ (khoḷ)

Nepali: खोल (khol)

Odia: ଖୋଳି (khoḷi)

Punjabi:

Gurmukhi script: ਖੋਲ (khol), ਖ਼ੋਲ (xol)

desc

Shahmukhi script: خول (xol), کھول (khol)

cog

Ashokan Prakrit *𑀔𑁄𑀮𑁆𑀮𑁆 (*kholl, “to open”)


उड्डामर

sa-adj

उड्डामर • (uḍḍāmara) stem

uḍḍāmara (romanization)
उड्डामरः (nominative singular)
उड्डामरौ (dual nominative)
उड्डामराः (nominative plural)
उड्डामरम् (accusative singular)
उड्डामरौ (accusative dual)
उड्डामरान् (accusative plural)
उड्डामरेण (instrumental singular)
उड्डामराभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामरैः (instrumental plural)
उड्डामराय (dative singular)
उड्डामराभ्याम् (dative dual)
उड्डामरेभ्यः (dative plural)
उड्डामरात् (ablative singular)
उड्डामराभ्याम् (ablative dual)
उड्डामरेभ्यः (ablative plural)
उड्डामरस्य (genitive singular)
उड्डामरयोः (dual genitive)
उड्डामराणाम् (genitive plural)
उड्डामरे (locative singular)
उड्डामरयोः (dual locative)
उड्डामरेषु (locative plural)
उड्डामर (singular vocative)
उड्डामरौ (dual vocative)
उड्डामराः (plural vocative)
उड्डामरा (nominative singular)
उड्डामरे (dual nominative)
उड्डामराः (nominative plural)
उड्डामराम् (accusative singular)
उड्डामरे (accusative dual)
उड्डामराः (accusative plural)
उड्डामरया (instrumental singular)
उड्डामराभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामराभिः (instrumental plural)
उड्डामरायै (dative singular)
उड्डामराभ्याम् (dative dual)
उड्डामराभ्यः (dative plural)
उड्डामरायाः (ablative singular)
उड्डामराभ्याम् (ablative dual)
उड्डामराभ्यः (ablative plural)
उड्डामरायाः (genitive singular)
उड्डामरयोः (dual genitive)
उड्डामराणाम् (genitive plural)
उड्डामरायाम् (locative singular)
उड्डामरयोः (dual locative)
उड्डामरासु (locative plural)
उड्डामरे (singular vocative)
उड्डामरे (dual vocative)
उड्डामराः (plural vocative)
उड्डामरम् (nominative singular)
उड्डामरे (dual nominative)
उड्डामराणि (nominative plural)
उड्डामरम् (accusative singular)
उड्डामरे (accusative dual)
उड्डामराणि (accusative plural)
उड्डामरेण (instrumental singular)
उड्डामराभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामरैः (instrumental plural)
उड्डामराय (dative singular)
उड्डामराभ्याम् (dative dual)
उड्डामरेभ्यः (dative plural)
उड्डामरात् (ablative singular)
उड्डामराभ्याम् (ablative dual)
उड्डामरेभ्यः (ablative plural)
उड्डामरस्य (genitive singular)
उड्डामरयोः (dual genitive)
उड्डामराणाम् (genitive plural)
उड्डामरे (locative singular)
उड्डामरयोः (dual locative)
उड्डामरेषु (locative plural)
उड्डामर (singular vocative)
उड्डामरे (dual vocative)
उड्डामराणि (plural vocative)
उड्डमर (alternative)

/uɖ.ɖɑː.mɐ.ɾɐ/

[uɖ̚.ɖɑː.mɐ.ɾɐ]


उड्डामरिन्

उड्डामरिन् • (uḍḍāmarin) stem

uḍḍāmarin (romanization)
उड्डामरी (nominative singular)
उड्डामरिणौ (dual nominative)
उड्डामरिणः (nominative plural)
उड्डामरिणम् (accusative singular)
उड्डामरिणौ (accusative dual)
उड्डामरिणः (accusative plural)
उड्डामरिणा (instrumental singular)
उड्डामरिभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामरिभिः (instrumental plural)
उड्डामरिणे (dative singular)
उड्डामरिभ्याम् (dative dual)
उड्डामरिभ्यः (dative plural)
उड्डामरिणः (ablative singular)
उड्डामरिभ्याम् (ablative dual)
उड्डामरिभ्यः (ablative plural)
उड्डामरिणः (genitive singular)
उड्डामरिणोः (dual genitive)
उड्डामरिणाम् (genitive plural)
उड्डामरिणि (locative singular)
उड्डामरिणोः (dual locative)
उड्डामरिषु (locative plural)
उड्डामरिन् (singular vocative)
उड्डामरिणौ (dual vocative)
उड्डामरिणः (plural vocative)
उड्डामरिणी (nominative singular)
उड्डामरिण्यौ (dual nominative)
उड्डामरिण्यः (nominative plural)
उड्डामरिणीम् (accusative singular)
उड्डामरिण्यौ (accusative dual)
उड्डामरिणीः (accusative plural)
उड्डामरिण्या (instrumental singular)
उड्डामरिणीभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामरिणीभिः (instrumental plural)
उड्डामरिण्यै (dative singular)
उड्डामरिणीभ्याम् (dative dual)
उड्डामरिणीभ्यः (dative plural)
उड्डामरिण्याः (ablative singular)
उड्डामरिणीभ्याम् (ablative dual)
उड्डामरिणीभ्यः (ablative plural)
उड्डामरिण्याः (genitive singular)
उड्डामरिण्योः (dual genitive)
उड्डामरिणीनाम् (genitive plural)
उड्डामरिण्याम् (locative singular)
उड्डामरिण्योः (dual locative)
उड्डामरिणीषु (locative plural)
उड्डामरिणि (singular vocative)
उड्डामरिण्यौ (dual vocative)
उड्डामरिण्यः (plural vocative)
उड्डामरि (nominative singular)
उड्डामरिणी (dual nominative)
उड्डामरीणि (nominative plural)
उड्डामरि (accusative singular)
उड्डामरिणी (accusative dual)
उड्डामरीणि (accusative plural)
उड्डामरिणा (instrumental singular)
उड्डामरिभ्याम् (dual instrumental)
उड्डामरिभिः (instrumental plural)
उड्डामरिणे (dative singular)
उड्डामरिभ्याम् (dative dual)
उड्डामरिभ्यः (dative plural)
उड्डामरिणः (ablative singular)
उड्डामरिभ्याम् (ablative dual)
उड्डामरिभ्यः (ablative plural)
उड्डामरिणः (genitive singular)
उड्डामरिणोः (dual genitive)
उड्डामरिणाम् (genitive plural)
उड्डामरिणि (locative singular)
उड्डामरिणोः (dual locative)
उड्डामरिषु (locative plural)
उड्डामरि (singular vocative)
उड्डामरिन् (singular vocative)
उड्डामरिणी (dual vocative)
उड्डामरीणि (plural vocative)


पशुपति

paśupáti (romanization)
पशुपतिः (nominative singular)
पशुपती (dual nominative)
पशुपतयः (nominative plural)
पशुपतिम् (accusative singular)
पशुपती (accusative dual)
पशुपतीन् (accusative plural)
पशुपतिना (instrumental singular)
पशुपत्या1 (instrumental singular)
पशुपतिभ्याम् (dual instrumental)
पशुपतिभिः (instrumental plural)
पशुपतये (dative singular)
पशुपतिभ्याम् (dative dual)
पशुपतिभ्यः (dative plural)
पशुपतेः (ablative singular)
पशुपत्यः1 (ablative singular)
पशुपतिभ्याम् (ablative dual)
पशुपतिभ्यः (ablative plural)
पशुपतेः (genitive singular)
पशुपत्यः1 (genitive singular)
पशुपत्योः (dual genitive)
पशुपतीनाम् (genitive plural)
पशुपतौ (locative singular)
पशुपता1 (locative singular)
पशुपत्योः (dual locative)
पशुपतिषु (locative plural)
पशुपते (singular vocative)
पशुपती (dual vocative)
पशुपतयः (plural vocative)

→ Kannada: ಪಶುಪತಿ (paśupati)

→ Malayalam: പശുപതി (paśupati)

→ Tamil: பசுபதி (pacupati)

→ Telugu: పశుపతి (paśupati)

Compound of पशु (paśu, “cattle, animal”) + पति (pati, “lord”).

com+

तथा विद्याधराश्चैव सिद्धाश्चैव तपोधनाः ।
महादेवं पशुपतिं पर्युपासन्त भारत ॥
भूतानि च महाराज नानारूपधराण्यथ ।
राक्षसाश्च महारौद्राः पिशाचाश्च महाबलाः ॥
tathā vidyādharāścaiva siddhāścaiva tapodhanāḥ.
mahādevaṃ paśupatiṃ paryupāsanta bhārata.
bhūtāni ca mahārāja nānārūpadharāṇyatha.

A large number of Vidyadharas and Siddhas and ascetics too, O Bharata, approached thither for waiting upon Mahadeva, the Lord of beasts. Many ghostly beings, also, of diverse forms and aspects, and many dreadful Rakshasas and mighty Pisachas [formed the entourage of Shiva].

rākṣasāśca mahāraudrāḥ piśācāśca mahābalāḥ.

(Classical Sanskrit) "Lord of animals", an epithet of Shiva


केका

kekā (romanization)
केका (nominative singular)
केके (dual nominative)
केकाः (nominative plural)
केकाम् (accusative singular)
केके (accusative dual)
केकाः (accusative plural)
केकया (instrumental singular)
केका1 (instrumental singular)
केकाभ्याम् (dual instrumental)
केकाभिः (instrumental plural)
केकायै (dative singular)
केकाभ्याम् (dative dual)
केकाभ्यः (dative plural)
केकायाः (ablative singular)
केकायै2 (ablative singular)
केकाभ्याम् (ablative dual)
केकाभ्यः (ablative plural)
केकायाः (genitive singular)
केकायै2 (genitive singular)
केकयोः (dual genitive)
केकानाम् (genitive plural)
केकायाम् (locative singular)
केकयोः (dual locative)
केकासु (locative plural)
केके (singular vocative)
केके (dual vocative)
केकाः (plural vocative)

Prakrit: 𑀓𑁂𑀓𑀸 (kekā)

मयूरकेकाभिरुतं मदान्धालिविमूर्च्छितम् ।
प्लावितै रक्तकण्ठानां कूजितैश्च पतत्रिणाम् ॥
mayūrakekābhirutaṃ madāndhālivimūrcchitam.

c. 700 CE – 900 CE, Bhāgavata Purāṇa 4.6.12

The Kailasa, resounding of cries of the peacock, humming of the bees, singing of the cuckoos and whispering of birds.

plāvitai raktakaṇṭhānāṃ kūjitaiśca patatriṇām.


हेषा

heṣā (romanization)
हेषा (nominative singular)
हेषे (dual nominative)
हेषाः (nominative plural)
हेषाम् (accusative singular)
हेषे (accusative dual)
हेषाः (accusative plural)
हेषया (instrumental singular)
हेषा1 (instrumental singular)
हेषाभ्याम् (dual instrumental)
हेषाभिः (instrumental plural)
हेषायै (dative singular)
हेषाभ्याम् (dative dual)
हेषाभ्यः (dative plural)
हेषायाः (ablative singular)
हेषायै2 (ablative singular)
हेषाभ्याम् (ablative dual)
हेषाभ्यः (ablative plural)
हेषायाः (genitive singular)
हेषायै2 (genitive singular)
हेषयोः (dual genitive)
हेषाणाम् (genitive plural)
हेषायाम् (locative singular)
हेषयोः (dual locative)
हेषासु (locative plural)
हेषे (singular vocative)
हेषे (dual vocative)
हेषाः (plural vocative)

Pali: hesā

Prakrit: 𑀳𑁂𑀲𑀸 (hesā), 𑀳𑀺𑀁𑀲𑀸 (hiṃsā)

Hindi: हींस (hī̃s, “neighing of horse”)

रथाङ्गसंक्रीडितमश्वहेषा वहन्ति मत्तद्विपबृंहितानि ।

c. 600 CE, Bhāravi, Kirātārjunīya 16.8.1

The rattle of parts of chariots, neighings of horses, roars of intoxicated elephants are flowing.


पुण्यभूमि

puṇyabhūmi (romanization)
पुण्यभूमिः (nominative singular)
पुण्यभूमी (dual nominative)
पुण्यभूमयः (nominative plural)
पुण्यभूमिम् (accusative singular)
पुण्यभूमी (accusative dual)
पुण्यभूमीः (accusative plural)
पुण्यभूम्या (instrumental singular)
पुण्यभूमिभ्याम् (dual instrumental)
पुण्यभूमिभिः (instrumental plural)
पुण्यभूमये (dative singular)
पुण्यभूम्यै1 (dative singular)
पुण्यभूमिभ्याम् (dative dual)
पुण्यभूमिभ्यः (dative plural)
पुण्यभूमेः (ablative singular)
पुण्यभूम्याः1 (ablative singular)
पुण्यभूमिभ्याम् (ablative dual)
पुण्यभूमिभ्यः (ablative plural)
पुण्यभूमेः (genitive singular)
पुण्यभूम्याः1 (genitive singular)
पुण्यभूम्योः (dual genitive)
पुण्यभूमीनाम् (genitive plural)
पुण्यभूमौ (locative singular)
पुण्यभूम्याम्1 (locative singular)
पुण्यभूम्योः (dual locative)
पुण्यभूमिषु (locative plural)
पुण्यभूमे (singular vocative)
पुण्यभूमी (dual vocative)
पुण्यभूमयः (plural vocative)

Karmadhāraya compound of पुण्य (puṇya, “auspicious, sacred, holy”) + भूमि (bhūmi, “land”).

com

नमस्ते सदा वत्सले मातृभूमे
त्वया हिन्दुभूमे सुखं वर्धितोऽहम् ।
महामङ्गले पुण्यभूमे त्वदर्थे
पतत्वेष कायो नमस्ते नमस्ते ॥
namaste sadā vatsale mātṛbhūme
tvayā hindubhūme sukhaṃ vardhitoʼham.
mahāmaṅgale puṇyabhūme tvadarthe

1940, संघ प्रार्थना

I bow to you always, dear motherland; I have been brought up happily by you;
May this body fall for you, O much auspicious holy land!
Salutations to you, salutations to you.


पुण्यभू

puṇyabhū (romanization)
पुण्यभूः (nominative singular)
पुण्यभ्वौ (dual nominative)
पुण्यभ्वः (nominative plural)
पुण्यभूम् (accusative singular)
पुण्यभ्वौ (accusative dual)
पुण्यभूः (accusative plural)
पुण्यभ्वा (instrumental singular)
पुण्यभूभ्याम् (dual instrumental)
पुण्यभूभिः (instrumental plural)
पुण्यभ्वै (dative singular)
पुण्यभूभ्याम् (dative dual)
पुण्यभूभ्यः (dative plural)
पुण्यभ्वाः (ablative singular)
पुण्यभूभ्याम् (ablative dual)
पुण्यभूभ्यः (ablative plural)
पुण्यभ्वाः (genitive singular)
पुण्यभ्वोः (dual genitive)
पुण्यभूनाम् (genitive plural)
पुण्यभ्वाम् (locative singular)
पुण्यभ्वोः (dual locative)
पुण्यभूषु (locative plural)
पुण्यभु (singular vocative)
पुण्यभ्वौ (dual vocative)
पुण्यभ्वः (plural vocative)

Karmadhāraya compound of पुण्य (puṇya, “auspicious, sacred, holy”) + भू (bhū, “land”).

आसिन्धुसिन्धुपर्यन्ता यस्य भारतभूमिका ।
 पितृभूः पुण्यभूश्चैव स वै हिन्दुरिति स्मृतः ॥

1923, Vinayak Damodar Savarkar, Essentials of Hindutva:

For whom, the land of Bhārata, from the Sindhu to the [Indian] Ocean is the fatherland and holy land; he is named a Hindu.

āsindhusindhuparyantā yasya bhāratabhūmikā.
 pitṛbhūḥ puṇyabhūścaiva sa vai hinduriti smṛtaḥ.


करस्थ

karastha (romanization)
करस्थः (nominative singular)
करस्थौ (dual nominative)
करस्था1 (dual nominative)
करस्थाः (nominative plural)
करस्थासः1 (nominative plural)
करस्थम् (accusative singular)
करस्थौ (accusative dual)
करस्था1 (accusative dual)
करस्थान् (accusative plural)
करस्थेन (instrumental singular)
करस्थाभ्याम् (dual instrumental)
करस्थैः (instrumental plural)
करस्थेभिः1 (instrumental plural)
करस्थाय (dative singular)
करस्थाभ्याम् (dative dual)
करस्थेभ्यः (dative plural)
करस्थात् (ablative singular)
करस्थाभ्याम् (ablative dual)
करस्थेभ्यः (ablative plural)
करस्थस्य (genitive singular)
करस्थयोः (dual genitive)
करस्थानाम् (genitive plural)
करस्थे (locative singular)
करस्थयोः (dual locative)
करस्थेषु (locative plural)
करस्थ (singular vocative)
करस्थौ (dual vocative)
करस्था1 (dual vocative)
करस्थाः (plural vocative)
करस्थासः1 (plural vocative)
करस्था (nominative singular)
करस्थे (dual nominative)
करस्थाः (nominative plural)
करस्थाम् (accusative singular)
करस्थे (accusative dual)
करस्थाः (accusative plural)
करस्थया (instrumental singular)
करस्था1 (instrumental singular)
करस्थाभ्याम् (dual instrumental)
करस्थाभिः (instrumental plural)
करस्थायै (dative singular)
करस्थाभ्याम् (dative dual)
करस्थाभ्यः (dative plural)
करस्थायाः (ablative singular)
करस्थायै2 (ablative singular)
करस्थाभ्याम् (ablative dual)
करस्थाभ्यः (ablative plural)
करस्थायाः (genitive singular)
करस्थायै2 (genitive singular)
करस्थयोः (dual genitive)
करस्थानाम् (genitive plural)
करस्थायाम् (locative singular)
करस्थयोः (dual locative)
करस्थासु (locative plural)
करस्थे (singular vocative)
करस्थे (dual vocative)
करस्थाः (plural vocative)
करस्थम् (nominative singular)
करस्थे (dual nominative)
करस्थानि (nominative plural)
करस्था1 (nominative plural)
करस्थम् (accusative singular)
करस्थे (accusative dual)
करस्थानि (accusative plural)
करस्था1 (accusative plural)
करस्थेन (instrumental singular)
करस्थाभ्याम् (dual instrumental)
करस्थैः (instrumental plural)
करस्थेभिः1 (instrumental plural)
करस्थाय (dative singular)
करस्थाभ्याम् (dative dual)
करस्थेभ्यः (dative plural)
करस्थात् (ablative singular)
करस्थाभ्याम् (ablative dual)
करस्थेभ्यः (ablative plural)
करस्थस्य (genitive singular)
करस्थयोः (dual genitive)
करस्थानाम् (genitive plural)
करस्थे (locative singular)
करस्थयोः (dual locative)
करस्थेषु (locative plural)
करस्थ (singular vocative)
करस्थे (dual vocative)
करस्थानि (plural vocative)
करस्था1 (plural vocative)

/kɐ.ɾɐs̪.t̪ʰɐ/

From कर (kara, “hand”) + -स्थ (-stha, “situated”).

suf

जगज्जैत्रैकमन्त्रेण रामनाम्नाभिरक्षितम् ।
यः कण्ठे धारयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥
jagajjaitraikamantreṇa rāmanāmnābhirakṣitam.
yaḥ kaṇṭhe dhārayettasya karasthāḥ sarvasiddhayaḥ.
All accomplishments are in his hand, who memorizes by heart [lit. holds in his neck] this stotra, guarded by the world-conquering mantra, the name of Rāma.


निलिम्पनिर्झरी

sa-prop

निलिम्पनिर्झरी • (nilimpanirjharī) stem, f

nilimpanirjharī (romanization)
निलिम्पनिर्झरी (nominative singular)
निलिम्पनिर्झरीम् (accusative singular)
निलिम्पनिर्झर्या (instrumental singular)
निलिम्पनिर्झर्यै (dative singular)
निलिम्पनिर्झर्याः (ablative singular)
निलिम्पनिर्झर्याः (genitive singular)
निलिम्पनिर्झर्याम् (locative singular)
निलिम्पनिर्झरि (singular vocative)

Tatpuruṣa compound of निलिम्प (nilimpa, “god”) + निर्झरी (nirjharī, “waterfall; river”), literally “river of the gods”.

com

निलिम्पनिर्झरीधर

कदा निलिम्पनिर्झरीनिकुञ्जकोटरे वसन्
विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थम् अञ्जलिं वहन् ।
विमुक्तलोललोचनो ललामभाललग्नकः
शिवेति मन्त्रम् उच्चरन् कदा सुखी भवाम्य् अहम् ॥
kadā nilimpanirjharīnikuñjakoṭare vasan
vimuktadurmatiḥ sadā śiraḥstham añjaliṃ vahan.
vimuktalolalocano lalāmabhālalagnakaḥ
śiveti mantram uccaran kadā sukhī bhavāmy aham.
When will I be living in a dwelling cave near Ganga;
Carrying the Añjali Mudrā on my head;
Free from greedy eyes and with forehead marked [with the auspicious Tripuṇḍra];

Uttering the mantra ‘Śiva’, when will I be happy.

an epithet of Ganga (a river in India), considered celestial and holy


चिद्

head

चिद् • (cid)

sa-adverb

चिद् • (cid)

Inherited from Proto-Indo-Iranian *čid, from Proto-Indo-European *kʷid. Cognate with Latin quid (“why?”).

जातु (jātu, “at all”) + चिद् (cid) → जातुचिद् (jātucid, “perhaps”)

चिद् (cid) + चिद् (cid) → चिच्चिद् (ciccid, “as well as”)

कः (kaḥ, “what”) + चिद् (cid) → कश्चिद् (kaścid, “anything”) → यः कश्चित् (yaḥ kaścit, “whatever”)

(Classical Sanskrit) only used after interrogative pronouns and adverbs to render them indefinite, and after जातु (jātu)


श्रीवल्ली

sa-noun

श्रीवल्ली • (śrīvallī) stem, f

śrīvallī (romanization)
श्रीवल्ली (nominative singular)
श्रीवल्ल्यौ (dual nominative)
श्रीवल्ल्यः (nominative plural)
श्रीवल्लीम् (accusative singular)
श्रीवल्ल्यौ (accusative dual)
श्रीवल्लीः (accusative plural)
श्रीवल्ल्या (instrumental singular)
श्रीवल्लीभ्याम् (dual instrumental)
श्रीवल्लीभिः (instrumental plural)
श्रीवल्ल्यै (dative singular)
श्रीवल्लीभ्याम् (dative dual)
श्रीवल्लीभ्यः (dative plural)
श्रीवल्ल्याः (ablative singular)
श्रीवल्लीभ्याम् (ablative dual)
श्रीवल्लीभ्यः (ablative plural)
श्रीवल्ल्याः (genitive singular)
श्रीवल्ल्योः (dual genitive)
श्रीवल्लीनाम् (genitive plural)
श्रीवल्ल्याम् (locative singular)
श्रीवल्ल्योः (dual locative)
श्रीवल्लीषु (locative plural)
श्रीवल्लि (singular vocative)
श्रीवल्ल्यौ (dual vocative)
श्रीवल्ल्यः (plural vocative)

/ɕɾiː.ʋɐl̪.l̪iː/

Compound of श्री (śrī) + वल्ली (vallī, “creeper”).

com+

c. 1400 – 1600, Rājanighaṇṭu


जातु

head

जातु • (jātu)

sa-adverb

जातु • (jātu)

The other meanings come from the original sense of "by birth", which is from a neuter adverbial accusative of Proto-Indo-Iranian *ȷ́aHtúš, from Proto-Indo-European *ǵn̥h₁-tu-, from *ǵenh₁- (“to be born”). Equivalent to जन् (jan, root) + -तु (-tu). Compare a parallel formation in Latin nātū, and English nature.

(Vedic, Classical Sanskrit) at all, ever


प्रघृ

head

प्रघृ • (praghṛ)

sa-root

प्रघृ • (praghṛ)

Etymology tree
Proto-Indo-European *per-
Proto-Indo-European *pró
Proto-Indo-European *pro-
Proto-Indo-Iranian *pra-
Sanskrit प्र- (pra-)
Sanskrit घृ (ghṛ)
Sanskrit प्रघृ (praghṛ)
From प्र- (pra-) + घृ (ghṛ).


अवमूर्धक

avamūrdhaka (romanization)
अवमूर्धकः (nominative singular)
अवमूर्धकौ (dual nominative)
अवमूर्धकाः (nominative plural)
अवमूर्धकम् (accusative singular)
अवमूर्धकौ (accusative dual)
अवमूर्धकान् (accusative plural)
अवमूर्धकेन (instrumental singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अवमूर्धकैः (instrumental plural)
अवमूर्धकाय (dative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dative dual)
अवमूर्धकेभ्यः (dative plural)
अवमूर्धकात् (ablative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अवमूर्धकेभ्यः (ablative plural)
अवमूर्धकस्य (genitive singular)
अवमूर्धकयोः (dual genitive)
अवमूर्धकानाम् (genitive plural)
अवमूर्धके (locative singular)
अवमूर्धकयोः (dual locative)
अवमूर्धकेषु (locative plural)
अवमूर्धक (singular vocative)
अवमूर्धकौ (dual vocative)
अवमूर्धकाः (plural vocative)
अवमूर्धका (nominative singular)
अवमूर्धके (dual nominative)
अवमूर्धकाः (nominative plural)
अवमूर्धकाम् (accusative singular)
अवमूर्धके (accusative dual)
अवमूर्धकाः (accusative plural)
अवमूर्धकया (instrumental singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अवमूर्धकाभिः (instrumental plural)
अवमूर्धकायै (dative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dative dual)
अवमूर्धकाभ्यः (dative plural)
अवमूर्धकायाः (ablative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अवमूर्धकाभ्यः (ablative plural)
अवमूर्धकायाः (genitive singular)
अवमूर्धकयोः (dual genitive)
अवमूर्धकानाम् (genitive plural)
अवमूर्धकायाम् (locative singular)
अवमूर्धकयोः (dual locative)
अवमूर्धकासु (locative plural)
अवमूर्धके (singular vocative)
अवमूर्धके (dual vocative)
अवमूर्धकाः (plural vocative)
अवमूर्धकम् (nominative singular)
अवमूर्धके (dual nominative)
अवमूर्धकानि (nominative plural)
अवमूर्धकम् (accusative singular)
अवमूर्धके (accusative dual)
अवमूर्धकानि (accusative plural)
अवमूर्धकेन (instrumental singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dual instrumental)
अवमूर्धकैः (instrumental plural)
अवमूर्धकाय (dative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (dative dual)
अवमूर्धकेभ्यः (dative plural)
अवमूर्धकात् (ablative singular)
अवमूर्धकाभ्याम् (ablative dual)
अवमूर्धकेभ्यः (ablative plural)
अवमूर्धकस्य (genitive singular)
अवमूर्धकयोः (dual genitive)
अवमूर्धकानाम् (genitive plural)
अवमूर्धके (locative singular)
अवमूर्धकयोः (dual locative)
अवमूर्धकेषु (locative plural)
अवमूर्धक (singular vocative)
अवमूर्धके (dual vocative)
अवमूर्धकानि (plural vocative)

Prakrit: 𑀑𑀫𑀼𑀤𑁆𑀥𑀕 (omuddhaga) (see there for further descendants)

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₂ew
Proto-Indo-Iranian *Háwa
Sanskrit अव (ava)
Sanskrit अव- (ava-)
Proto-Indo-European *ml̥Hdʰṓ
Proto-Indo-Iranian *mr̥Hdʰā́
Sanskrit मूर्धन् (mūrdhan)
Proto-Indo-European *-kos
Sanskrit -क (-ka)
Sanskrit अवमूर्धक (avamūrdhaka)
From अव- (ava-) + मूर्धन् (mūrdhan) + -क (-ka).


उडुम्बर

uḍumbara (romanization)
उडुम्बरः (nominative singular)
उडुम्बरौ (dual nominative)
उडुम्बरा1 (dual nominative)
उडुम्बराः (nominative plural)
उडुम्बरासः1 (nominative plural)
उडुम्बरम् (accusative singular)
उडुम्बरौ (accusative dual)
उडुम्बरा1 (accusative dual)
उडुम्बरान् (accusative plural)
उडुम्बरेण (instrumental singular)
उडुम्बराभ्याम् (dual instrumental)
उडुम्बरैः (instrumental plural)
उडुम्बरेभिः1 (instrumental plural)
उडुम्बराय (dative singular)
उडुम्बराभ्याम् (dative dual)
उडुम्बरेभ्यः (dative plural)
उडुम्बरात् (ablative singular)
उडुम्बराभ्याम् (ablative dual)
उडुम्बरेभ्यः (ablative plural)
उडुम्बरस्य (genitive singular)
उडुम्बरयोः (dual genitive)
उडुम्बराणाम् (genitive plural)
उडुम्बरे (locative singular)
उडुम्बरयोः (dual locative)
उडुम्बरेषु (locative plural)
उडुम्बर (singular vocative)
उडुम्बरौ (dual vocative)
उडुम्बरा1 (dual vocative)
उडुम्बराः (plural vocative)
उडुम्बरासः1 (plural vocative)

उदुम्बर उदुम्बर#Sanskrit

(Classical Sanskrit) alternative form of उदुम्बर (udumbara)


लङ्घ्

head

लङ्घ् • (laṅgh)

sa-root

लङ्घ् • (laṅgh)

Later and more eastern form of रंह् (raṃh, “to hasten”), रङ्घ् (raṅgh), also with semantic development. Ultimately from Proto-Indo-European *h₁lengʷʰ-