վախցնել

head

վախցնել • (vaxcʻnel)

hy-verb

վախցնել • (vaxcʻnel)

vaxcʻnel (romanization)
վախցնել (infinitive)
վախցուցեր (evidential participle)
վախցուիլ (passive)
վախցնելու (converb converb-i future)
վախցնելիք (converb converb-ii future)
վախցուց- (stem)
վախցներ (connegative converb)
վախցուցած (participle resultative)
վախցնող (participle subjective)
կը վախցնեմ (first-person indicative present singular)
կը վախցնես (indicative present second-person singular)
կը վախցնէ (indicative present singular third-person)
կը վախցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը վախցնէք (indicative plural present second-person)
կը վախցնեն (indicative plural present)
կը վախցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը վախցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը վախցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը վախցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը վախցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը վախցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի վախցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի վախցնես (future indicative second-person singular)
պիտի վախցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի վախցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի վախցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի վախցնեն (future indicative plural)
պիտի վախցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի վախցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի վախցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի վախցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի վախցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի վախցնէին (future indicative past plural)
վախցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
վախցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
վախցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
վախցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վախցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
վախցուցած են (indicative perfect plural present)
վախցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
վախցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վախցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
վախցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վախցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վախցուցած էին (indicative pluperfect plural)
վախցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
վախցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
վախցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
վախցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վախցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
վախցուցեր են (indicative perfect plural present)
վախցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
վախցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վախցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
վախցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վախցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վախցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
վախցուցի (aorist first-person indicative singular)
վախցուցիր (aorist indicative second-person singular)
վախցուց (aorist indicative singular third-person)
վախցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վախցուցիք (aorist indicative plural second-person)
վախցուցին (aorist indicative plural)
վախցնեմ (first-person present singular subjunctive)
վախցնես (present second-person singular subjunctive)
վախցնէ (present singular subjunctive third-person)
վախցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վախցնէք (plural present second-person subjunctive)
վախցնեն (plural present subjunctive)
վախցնէի (first-person past singular subjunctive)
վախցնէիր (past second-person singular subjunctive)
վախցնէր (past singular subjunctive third-person)
վախցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վախցնէիք (past plural second-person subjunctive)
վախցնէին (past plural subjunctive)
վախցո՛ւր (imperative second-person singular)
վախցուցէ՛ք (imperative rare)
չվախցնել (infinitive negative)
չվախցուցած (negative participle resultative)
չվախցնող (negative participle subjective)
չեմ վախցներ (first-person indicative negative present singular)
չես վախցներ (indicative negative present second-person singular)
չի վախցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք վախցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք վախցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն վախցներ (indicative negative plural present)
չէի վախցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վախցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վախցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վախցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վախցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վախցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չվախցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չվախցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չվախցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չվախցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չվախցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չվախցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չվախցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չվախցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չվախցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չվախցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չվախցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չվախցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ վախցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վախցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վախցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վախցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վախցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վախցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի վախցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վախցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վախցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վախցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վախցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վախցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ վախցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վախցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վախցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վախցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վախցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վախցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի վախցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վախցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վախցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վախցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վախցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վախցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չվախցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չվախցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չվախցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չվախցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չվախցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չվախցուցին (aorist indicative negative plural)
չվախցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվախցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չվախցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չվախցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չվախցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չվախցնեն (negative plural present subjunctive)
չվախցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չվախցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվախցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չվախցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվախցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվախցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ վախցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ վախցնէք (imperative negative rare)
վախցնել (nominative singular singular-only)
վախցնելու (dative singular singular-only)
վախցնելէ (ablative singular singular-only)
վախցնելով (instrumental singular singular-only)
վախցնելը (definite nominative singular singular-only)
վախցնելն (definite nominative singular singular-only)
վախցնելուն (dative definite singular singular-only)
վախցնելէն (ablative definite singular singular-only)
վախցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
վախցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
վախցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վախցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վախցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վախցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վախցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վախցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

վախցնող

կը վախցնէինք

hyw-decl-noun-unc

վախցնելը/վախցնելն

վախցնելները/վախցնելներն

վախցնելովը/վախցնելովն

վախցնելներու

վախցնելներուն

վախցնելներէն

վախցնելներովը/վախցնելներովն

վախցնելներով

վախցնելներուս

վախցնելներէս

վախցնելներովս

վախցնելներէդ

վախցնելներէդ

վախցնելներովդ

վախեցնել վախեցնել#Armenian

Western Armenian form of վախեցնել (vaxecʻnel)


պայքարիլ

head

պայքարիլ • (paykʻaril)

hy-verb

պայքարիլ • (paykʻaril)

paykʻaril (romanization)
պայքարիլ (infinitive)
պայքարեր (evidential participle)
պայքարելու (converb converb-i future)
պայքարելիք (converb converb-ii future)
պայքար- (stem)
պայքարիր (connegative converb)
պայքարած (participle resultative)
պայքարեր (connegative converb)
պայքարող (participle subjective)
կը պայքարիմ (first-person indicative present singular)
կը պայքարիս (indicative present second-person singular)
կը պայքարի (indicative present singular third-person)
կը պայքարինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը պայքարիք (indicative plural present second-person)
կը պայքարին (indicative plural present)
կը պայքարէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը պայքարէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը պայքարէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը պայքարէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը պայքարէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը պայքարէին (imperfective indicative past plural)
պիտի պայքարիմ (first-person future indicative singular)
պիտի պայքարիս (future indicative second-person singular)
պիտի պայքարի (future indicative singular third-person)
պիտի պայքարինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի պայքարիք (future indicative plural second-person)
պիտի պայքարին (future indicative plural)
պիտի պայքարէի (first-person future indicative past singular)
պիտի պայքարէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի պայքարէր (future indicative past singular third-person)
պիտի պայքարէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի պայքարէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի պայքարէին (future indicative past plural)
պայքարած եմ (first-person indicative perfect present singular)
պայքարած ես (indicative perfect present second-person singular)
պայքարած է (indicative perfect present singular third-person)
պայքարած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պայքարած էք (indicative perfect plural present second-person)
պայքարած են (indicative perfect plural present)
պայքարած էի (first-person indicative pluperfect singular)
պայքարած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պայքարած էր (indicative pluperfect singular third-person)
պայքարած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պայքարած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պայքարած էին (indicative pluperfect plural)
պայքարեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
պայքարեր ես (indicative perfect present second-person singular)
պայքարեր է (indicative perfect present singular third-person)
պայքարեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
պայքարեր էք (indicative perfect plural present second-person)
պայքարեր են (indicative perfect plural present)
պայքարեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
պայքարեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
պայքարեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
պայքարեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
պայքարեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
պայքարեր էին (indicative pluperfect plural)
պայքարեցայ (aorist first-person indicative singular)
պայքարեցար (aorist indicative second-person singular)
պայքարեցաւ (aorist indicative singular third-person)
պայքարեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
պայքարեցաք (aorist indicative plural second-person)
պայքարեցան (aorist indicative plural)
պայքարիմ (first-person present singular subjunctive)
պայքարիս (present second-person singular subjunctive)
պայքարի (present singular subjunctive third-person)
պայքարինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
պայքարիք (plural present second-person subjunctive)
պայքարին (plural present subjunctive)
պայքարէի (first-person past singular subjunctive)
պայքարէիր (past second-person singular subjunctive)
պայքարէր (past singular subjunctive third-person)
պայքարէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
պայքարէիք (past plural second-person subjunctive)
պայքարէին (past plural subjunctive)
պայքարի՛ր (imperative second-person singular)
պայքարէ՛ (paykʻarír, paykʻarḗ**) (imperative second-person singular)
պայքարեցէ՛ք (imperative rare)
չպայքարիլ (infinitive negative)
չպայքարած (negative participle resultative)
չպայքարող (negative participle subjective)
չեմ պայքարիր (first-person indicative negative present singular)
չես պայքարիր (indicative negative present second-person singular)
չի պայքարիր (indicative negative present singular third-person)
չենք պայքարիր (first-person indicative negative plural present)
չէք պայքարիր (indicative negative plural present second-person)
չեն պայքարիր (indicative negative plural present)
չէի պայքարեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր պայքարեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր պայքարեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք պայքարեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք պայքարեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին պայքարեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չպայքարիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չպայքարիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չպայքարի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չպայքարինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չպայքարիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չպայքարին (future indicative negative plural)
պիտի չպայքարէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չպայքարէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չպայքարէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չպայքարէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չպայքարէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չպայքարէին (future indicative negative past plural)
չեմ պայքարած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պայքարած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ պայքարած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պայքարած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք պայքարած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պայքարած (indicative negative perfect plural present)
չէի պայքարած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պայքարած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պայքարած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պայքարած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պայքարած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պայքարած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ պայքարեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես պայքարեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ պայքարեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք պայքարեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք պայքարեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն պայքարեր (indicative negative perfect plural present)
չէի պայքարեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր պայքարեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր պայքարեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք պայքարեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք պայքարեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին պայքարեր (indicative negative pluperfect plural)
չպայքարեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չպայքարեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չպայքարեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չպայքարեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չպայքարեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չպայքարեցան (aorist indicative negative plural)
չպայքարիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չպայքարիս (negative present second-person singular subjunctive)
չպայքարի (negative present singular subjunctive third-person)
չպայքարինք (first-person negative plural present subjunctive)
չպայքարիք (negative plural present second-person subjunctive)
չպայքարին (negative plural present subjunctive)
չպայքարէի (first-person negative past singular subjunctive)
չպայքարէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չպայքարէր (negative past singular subjunctive third-person)
չպայքարէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չպայքարէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չպայքարէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ պայքարիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ պայքարիք (imperative negative rare)
պայքարիլ (nominative singular singular-only)
պայքարելու (dative singular singular-only)
պայքարելէ (ablative singular singular-only)
պայքարելով (instrumental singular singular-only)
պայքարիլը (definite nominative singular singular-only)
պայքարիլն (definite nominative singular singular-only)
պայքարելուն (dative definite singular singular-only)
պայքարելէն (ablative definite singular singular-only)
պայքարելովը (definite instrumental singular singular-only)
պայքարիլովն (definite instrumental singular singular-only)
պայքարիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
պայքարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
պայքարելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
պայքարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
պայքարիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
պայքարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
պայքարելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
պայքարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

պայքարող

կը պայքարինք

կը պայքարէիր

կը պայքարէինք

կը պայքարէիք

կը պայքարէին

պայքարի՛ր, պայքարէ՛**

մի՛ պայքարիր

մի՛ պայքարիք

hyw-decl-noun-unc

պայքարիլը/պայքարիլն

պայքարելները/պայքարելներն

պայքարելովը/պայքարիլովն

պայքարելներու

պայքարելներուն

պայքարելներէն

պայքարելներովը/պայքարելներովն

պայքարելներէ

պայքարելներով

պայքարելներս

պայքարելներուս

պայքարելներէս

պայքարելներովս

պայքարելներդ

պայքարելներէդ

պայքարելներէդ

պայքարելներովդ

պայքարել պայքարել#Armenian

Western Armenian form of պայքարել (paykʻarel)


յապաղիլ

head

յապաղիլ • (yapaġil)

hy-verb

յապաղիլ • (yapaġil)

yapaġil (romanization)
յապաղիլ (infinitive)
յապաղեր (evidential participle)
յապաղելու (converb converb-i future)
յապաղելիք (converb converb-ii future)
յապաղ- (stem)
յապաղիր (connegative converb)
յապաղած (participle resultative)
յապաղեր (connegative converb)
յապաղող (participle subjective)
կը յապաղիմ (first-person indicative present singular)
կը յապաղիս (indicative present second-person singular)
կը յապաղի (indicative present singular third-person)
կը յապաղինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը յապաղիք (indicative plural present second-person)
կը յապաղին (indicative plural present)
կը յապաղէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը յապաղէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը յապաղէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը յապաղէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը յապաղէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը յապաղէին (imperfective indicative past plural)
պիտի յապաղիմ (first-person future indicative singular)
պիտի յապաղիս (future indicative second-person singular)
պիտի յապաղի (future indicative singular third-person)
պիտի յապաղինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի յապաղիք (future indicative plural second-person)
պիտի յապաղին (future indicative plural)
պիտի յապաղէի (first-person future indicative past singular)
պիտի յապաղէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի յապաղէր (future indicative past singular third-person)
պիտի յապաղէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի յապաղէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի յապաղէին (future indicative past plural)
յապաղած եմ (first-person indicative perfect present singular)
յապաղած ես (indicative perfect present second-person singular)
յապաղած է (indicative perfect present singular third-person)
յապաղած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
յապաղած էք (indicative perfect plural present second-person)
յապաղած են (indicative perfect plural present)
յապաղած էի (first-person indicative pluperfect singular)
յապաղած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
յապաղած էր (indicative pluperfect singular third-person)
յապաղած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
յապաղած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
յապաղած էին (indicative pluperfect plural)
յապաղեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
յապաղեր ես (indicative perfect present second-person singular)
յապաղեր է (indicative perfect present singular third-person)
յապաղեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
յապաղեր էք (indicative perfect plural present second-person)
յապաղեր են (indicative perfect plural present)
յապաղեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
յապաղեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
յապաղեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
յապաղեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
յապաղեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
յապաղեր էին (indicative pluperfect plural)
յապաղեցայ (aorist first-person indicative singular)
յապաղեցար (aorist indicative second-person singular)
յապաղեցաւ (aorist indicative singular third-person)
յապաղեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
յապաղեցաք (aorist indicative plural second-person)
յապաղեցան (aorist indicative plural)
յապաղիմ (first-person present singular subjunctive)
յապաղիս (present second-person singular subjunctive)
յապաղի (present singular subjunctive third-person)
յապաղինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
յապաղիք (plural present second-person subjunctive)
յապաղին (plural present subjunctive)
յապաղէի (first-person past singular subjunctive)
յապաղէիր (past second-person singular subjunctive)
յապաղէր (past singular subjunctive third-person)
յապաղէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
յապաղէիք (past plural second-person subjunctive)
յապաղէին (past plural subjunctive)
յապաղի՛ր (imperative second-person singular)
յապաղէ՛ (yapaġír, yapaġḗ**) (imperative second-person singular)
յապաղեցէ՛ք (imperative rare)
չյապաղիլ (infinitive negative)
չյապաղած (negative participle resultative)
չյապաղող (negative participle subjective)
չեմ յապաղիր (first-person indicative negative present singular)
չես յապաղիր (indicative negative present second-person singular)
չի յապաղիր (indicative negative present singular third-person)
չենք յապաղիր (first-person indicative negative plural present)
չէք յապաղիր (indicative negative plural present second-person)
չեն յապաղիր (indicative negative plural present)
չէի յապաղեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր յապաղեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր յապաղեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք յապաղեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք յապաղեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին յապաղեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չյապաղիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չյապաղիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չյապաղի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չյապաղինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չյապաղիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չյապաղին (future indicative negative plural)
պիտի չյապաղէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չյապաղէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չյապաղէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չյապաղէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չյապաղէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չյապաղէին (future indicative negative past plural)
չեմ յապաղած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես յապաղած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ յապաղած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք յապաղած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք յապաղած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն յապաղած (indicative negative perfect plural present)
չէի յապաղած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր յապաղած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր յապաղած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք յապաղած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք յապաղած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին յապաղած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ յապաղեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես յապաղեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ յապաղեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք յապաղեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք յապաղեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն յապաղեր (indicative negative perfect plural present)
չէի յապաղեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր յապաղեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր յապաղեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք յապաղեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք յապաղեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին յապաղեր (indicative negative pluperfect plural)
չյապաղեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չյապաղեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չյապաղեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չյապաղեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չյապաղեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չյապաղեցան (aorist indicative negative plural)
չյապաղիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չյապաղիս (negative present second-person singular subjunctive)
չյապաղի (negative present singular subjunctive third-person)
չյապաղինք (first-person negative plural present subjunctive)
չյապաղիք (negative plural present second-person subjunctive)
չյապաղին (negative plural present subjunctive)
չյապաղէի (first-person negative past singular subjunctive)
չյապաղէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չյապաղէր (negative past singular subjunctive third-person)
չյապաղէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չյապաղէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չյապաղէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ յապաղիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ յապաղիք (imperative negative rare)
յապաղիլ (nominative singular singular-only)
յապաղելու (dative singular singular-only)
յապաղելէ (ablative singular singular-only)
յապաղելով (instrumental singular singular-only)
յապաղիլը (definite nominative singular singular-only)
յապաղիլն (definite nominative singular singular-only)
յապաղելուն (dative definite singular singular-only)
յապաղելէն (ablative definite singular singular-only)
յապաղելովը (definite instrumental singular singular-only)
յապաղիլովն (definite instrumental singular singular-only)
յապաղիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
յապաղելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
յապաղելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
յապաղելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
յապաղիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
յապաղելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
յապաղելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
յապաղելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

յապաղող

կը յապաղէինք

յապաղի՛ր, յապաղէ՛**

hyw-decl-noun-unc

յապաղիլը/յապաղիլն

յապաղելները/յապաղելներն

յապաղելովը/յապաղիլովն

յապաղելներու

յապաղելներուն

յապաղելներէն

յապաղելներովը/յապաղելներովն

յապաղելներով

յապաղելներուս

յապաղելներէս

յապաղելներովս

յապաղելներէդ

յապաղելներէդ

յապաղելներովդ

հապաղել հապաղել#Armenian

Western Armenian form of հապաղել (hapaġel)


զբաղիլ

head

զբաղիլ • (zbaġil)

hy-verb

զբաղիլ • (zbaġil)

zbaġil (romanization)
զբաղիլ (infinitive)
զբաղեր (evidential participle)
զբաղելու (converb converb-i future)
զբաղեցնել (causative)
զբաղցնել (zbaġecʻnel, zbaġcʻnel*) (causative)
զբաղելիք (converb converb-ii future)
զբաղ- (stem)
զբաղիր (connegative converb)
զբաղած (participle resultative)
զբաղեր (connegative converb)
զբաղող (participle subjective)
կը զբաղիմ (first-person indicative present singular)
կը զբաղիս (indicative present second-person singular)
կը զբաղի (indicative present singular third-person)
կը զբաղինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը զբաղիք (indicative plural present second-person)
կը զբաղին (indicative plural present)
կը զբաղէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը զբաղէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը զբաղէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը զբաղէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը զբաղէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը զբաղէին (imperfective indicative past plural)
պիտի զբաղիմ (first-person future indicative singular)
պիտի զբաղիս (future indicative second-person singular)
պիտի զբաղի (future indicative singular third-person)
պիտի զբաղինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի զբաղիք (future indicative plural second-person)
պիտի զբաղին (future indicative plural)
պիտի զբաղէի (first-person future indicative past singular)
պիտի զբաղէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի զբաղէր (future indicative past singular third-person)
պիտի զբաղէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի զբաղէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի զբաղէին (future indicative past plural)
զբաղած եմ (first-person indicative perfect present singular)
զբաղած ես (indicative perfect present second-person singular)
զբաղած է (indicative perfect present singular third-person)
զբաղած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զբաղած էք (indicative perfect plural present second-person)
զբաղած են (indicative perfect plural present)
զբաղած էի (first-person indicative pluperfect singular)
զբաղած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զբաղած էր (indicative pluperfect singular third-person)
զբաղած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զբաղած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զբաղած էին (indicative pluperfect plural)
զբաղեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
զբաղեր ես (indicative perfect present second-person singular)
զբաղեր է (indicative perfect present singular third-person)
զբաղեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զբաղեր էք (indicative perfect plural present second-person)
զբաղեր են (indicative perfect plural present)
զբաղեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
զբաղեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զբաղեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
զբաղեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զբաղեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զբաղեր էին (indicative pluperfect plural)
զբաղեցայ (aorist first-person indicative singular)
զբաղեցար (aorist indicative second-person singular)
զբաղեցաւ (aorist indicative singular third-person)
զբաղեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զբաղեցաք (aorist indicative plural second-person)
զբաղեցան (aorist indicative plural)
զբաղիմ (first-person present singular subjunctive)
զբաղիս (present second-person singular subjunctive)
զբաղի (present singular subjunctive third-person)
զբաղինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զբաղիք (plural present second-person subjunctive)
զբաղին (plural present subjunctive)
զբաղէի (first-person past singular subjunctive)
զբաղէիր (past second-person singular subjunctive)
զբաղէր (past singular subjunctive third-person)
զբաղէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զբաղէիք (past plural second-person subjunctive)
զբաղէին (past plural subjunctive)
զբաղի՛ր (imperative second-person singular)
զբաղէ՛ (zbaġír, zbaġḗ**) (imperative second-person singular)
զբաղեցէ՛ք (imperative rare)
չզբաղիլ (infinitive negative)
չզբաղած (negative participle resultative)
չզբաղող (negative participle subjective)
չեմ զբաղիր (first-person indicative negative present singular)
չես զբաղիր (indicative negative present second-person singular)
չի զբաղիր (indicative negative present singular third-person)
չենք զբաղիր (first-person indicative negative plural present)
չէք զբաղիր (indicative negative plural present second-person)
չեն զբաղիր (indicative negative plural present)
չէի զբաղեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զբաղեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զբաղեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զբաղեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զբաղեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զբաղեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չզբաղիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չզբաղիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չզբաղի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չզբաղինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չզբաղիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չզբաղին (future indicative negative plural)
պիտի չզբաղէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չզբաղէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չզբաղէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չզբաղէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չզբաղէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չզբաղէին (future indicative negative past plural)
չեմ զբաղած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զբաղած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զբաղած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զբաղած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զբաղած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զբաղած (indicative negative perfect plural present)
չէի զբաղած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զբաղած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զբաղած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զբաղած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զբաղած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զբաղած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ զբաղեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զբաղեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զբաղեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զբաղեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զբաղեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զբաղեր (indicative negative perfect plural present)
չէի զբաղեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զբաղեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զբաղեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զբաղեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զբաղեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զբաղեր (indicative negative pluperfect plural)
չզբաղեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չզբաղեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չզբաղեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չզբաղեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չզբաղեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չզբաղեցան (aorist indicative negative plural)
չզբաղիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզբաղիս (negative present second-person singular subjunctive)
չզբաղի (negative present singular subjunctive third-person)
չզբաղինք (first-person negative plural present subjunctive)
չզբաղիք (negative plural present second-person subjunctive)
չզբաղին (negative plural present subjunctive)
չզբաղէի (first-person negative past singular subjunctive)
չզբաղէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզբաղէր (negative past singular subjunctive third-person)
չզբաղէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզբաղէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզբաղէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ զբաղիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ զբաղիք (imperative negative rare)
զբաղիլ (nominative singular singular-only)
զբաղելու (dative singular singular-only)
զբաղելէ (ablative singular singular-only)
զբաղելով (instrumental singular singular-only)
զբաղիլը (definite nominative singular singular-only)
զբաղիլն (definite nominative singular singular-only)
զբաղելուն (dative definite singular singular-only)
զբաղելէն (ablative definite singular singular-only)
զբաղելովը (definite instrumental singular singular-only)
զբաղիլովն (definite instrumental singular singular-only)
զբաղիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զբաղելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զբաղելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զբաղելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զբաղիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զբաղելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զբաղելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զբաղելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

զբաղեցնել, զբաղցնել*

զբաղող

զբաղի՛ր, զբաղէ՛**

hyw-decl-noun-unc

զբաղիլը/զբաղիլն

զբաղելները/զբաղելներն

զբաղելովը/զբաղիլովն

զբաղելներուն

զբաղելներովը/զբաղելներովն

զբաղելներուս

զբաղելներովս

զբաղելներովդ

զբաղվել զբաղվել#Armenian

Western Armenian form of զբաղվել (zbaġvel)


սարսափիլ

head

սարսափիլ • (sarsapʻil)

hy-verb

սարսափիլ • (sarsapʻil)

sarsapʻil (romanization)
սարսափիլ (infinitive)
սարսափեր (evidential participle)
սարսափելու (converb converb-i future)
սարսափեցնել (causative)
սարսափելիք (converb converb-ii future)
սարսափ- (stem)
սարսափիր (connegative converb)
սարսափած (participle resultative)
սարսափեր (connegative converb)
սարսափող (participle subjective)
կը սարսափիմ (first-person indicative present singular)
կը սարսափիս (indicative present second-person singular)
կը սարսափի (indicative present singular third-person)
կը սարսափինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը սարսափիք (indicative plural present second-person)
կը սարսափին (indicative plural present)
կը սարսափէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը սարսափէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը սարսափէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը սարսափէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը սարսափէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը սարսափէին (imperfective indicative past plural)
պիտի սարսափիմ (first-person future indicative singular)
պիտի սարսափիս (future indicative second-person singular)
պիտի սարսափի (future indicative singular third-person)
պիտի սարսափինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի սարսափիք (future indicative plural second-person)
պիտի սարսափին (future indicative plural)
պիտի սարսափէի (first-person future indicative past singular)
պիտի սարսափէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի սարսափէր (future indicative past singular third-person)
պիտի սարսափէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի սարսափէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի սարսափէին (future indicative past plural)
սարսափած եմ (first-person indicative perfect present singular)
սարսափած ես (indicative perfect present second-person singular)
սարսափած է (indicative perfect present singular third-person)
սարսափած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սարսափած էք (indicative perfect plural present second-person)
սարսափած են (indicative perfect plural present)
սարսափած էի (first-person indicative pluperfect singular)
սարսափած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սարսափած էր (indicative pluperfect singular third-person)
սարսափած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սարսափած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սարսափած էին (indicative pluperfect plural)
սարսափեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
սարսափեր ես (indicative perfect present second-person singular)
սարսափեր է (indicative perfect present singular third-person)
սարսափեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սարսափեր էք (indicative perfect plural present second-person)
սարսափեր են (indicative perfect plural present)
սարսափեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
սարսափեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սարսափեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
սարսափեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սարսափեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սարսափեր էին (indicative pluperfect plural)
սարսափեցայ (aorist first-person indicative singular)
սարսափեցար (aorist indicative second-person singular)
սարսափեցաւ (aorist indicative singular third-person)
սարսափեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սարսափեցաք (aorist indicative plural second-person)
սարսափեցան (aorist indicative plural)
սարսափիմ (first-person present singular subjunctive)
սարսափիս (present second-person singular subjunctive)
սարսափի (present singular subjunctive third-person)
սարսափինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սարսափիք (plural present second-person subjunctive)
սարսափին (plural present subjunctive)
սարսափէի (first-person past singular subjunctive)
սարսափէիր (past second-person singular subjunctive)
սարսափէր (past singular subjunctive third-person)
սարսափէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սարսափէիք (past plural second-person subjunctive)
սարսափէին (past plural subjunctive)
սարսափի՛ր (imperative second-person singular)
սարսափէ՛ (sarsapʻír, sarsapʻḗ**) (imperative second-person singular)
սարսափեցէ՛ք (imperative rare)
չսարսափիլ (infinitive negative)
չսարսափած (negative participle resultative)
չսարսափող (negative participle subjective)
չեմ սարսափիր (first-person indicative negative present singular)
չես սարսափիր (indicative negative present second-person singular)
չի սարսափիր (indicative negative present singular third-person)
չենք սարսափիր (first-person indicative negative plural present)
չէք սարսափիր (indicative negative plural present second-person)
չեն սարսափիր (indicative negative plural present)
չէի սարսափեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սարսափեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սարսափեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սարսափեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սարսափեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սարսափեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չսարսափիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չսարսափիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չսարսափի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չսարսափինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չսարսափիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չսարսափին (future indicative negative plural)
պիտի չսարսափէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չսարսափէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չսարսափէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չսարսափէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չսարսափէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չսարսափէին (future indicative negative past plural)
չեմ սարսափած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սարսափած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սարսափած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սարսափած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սարսափած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սարսափած (indicative negative perfect plural present)
չէի սարսափած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սարսափած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սարսափած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սարսափած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սարսափած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սարսափած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ սարսափեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սարսափեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սարսափեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սարսափեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սարսափեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սարսափեր (indicative negative perfect plural present)
չէի սարսափեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սարսափեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սարսափեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սարսափեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սարսափեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սարսափեր (indicative negative pluperfect plural)
չսարսափեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չսարսափեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չսարսափեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չսարսափեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չսարսափեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չսարսափեցան (aorist indicative negative plural)
չսարսափիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսարսափիս (negative present second-person singular subjunctive)
չսարսափի (negative present singular subjunctive third-person)
չսարսափինք (first-person negative plural present subjunctive)
չսարսափիք (negative plural present second-person subjunctive)
չսարսափին (negative plural present subjunctive)
չսարսափէի (first-person negative past singular subjunctive)
չսարսափէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսարսափէր (negative past singular subjunctive third-person)
չսարսափէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսարսափէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսարսափէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ սարսափիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ սարսափիք (imperative negative rare)
սարսափիլ (nominative singular singular-only)
սարսափելու (dative singular singular-only)
սարսափելէ (ablative singular singular-only)
սարսափելով (instrumental singular singular-only)
սարսափիլը (definite nominative singular singular-only)
սարսափիլն (definite nominative singular singular-only)
սարսափելուն (dative definite singular singular-only)
սարսափելէն (ablative definite singular singular-only)
սարսափելովը (definite instrumental singular singular-only)
սարսափիլովն (definite instrumental singular singular-only)
սարսափիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սարսափելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սարսափելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սարսափելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սարսափիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սարսափելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սարսափելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սարսափելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

սարսափեցնել, սարսափցնել*

սարսափող

կը սարսափինք

կը սարսափէիր

կը սարսափէինք

կը սարսափէիք

կը սարսափէին

սարսափի՛ր, սարսափէ՛**

մի՛ սարսափիր

մի՛ սարսափիք

hyw-decl-noun-unc

սարսափիլը/սարսափիլն

սարսափելները/սարսափելներն

սարսափելովը/սարսափիլովն

սարսափելներու

սարսափելներուն

սարսափելներէն

սարսափելներովը/սարսափելներովն

սարսափելներէ

սարսափելներով

սարսափելներս

սարսափելներուս

սարսափելներէս

սարսափելներովս

սարսափելներդ

սարսափելներէդ

սարսափելներէդ

սարսափելներովդ

սարսափել սարսափել#Armenian

Western Armenian form of սարսափել (sarsapʻel)


վհատիլ

vhatil (romanization)
վհատիլ (infinitive)
վհատեր (evidential participle)
վհատելու (converb converb-i future)
վհատեցնել (causative)
վհատցնել (vhatecʻnel, vhatcʻnel*) (causative)
վհատելիք (converb converb-ii future)
վհատ- (stem)
վհատիր (connegative converb)
վհատած (participle resultative)
վհատեր (connegative converb)
վհատող (participle subjective)
կը վհատիմ (first-person indicative present singular)
կը վհատիս (indicative present second-person singular)
կը վհատի (indicative present singular third-person)
կը վհատինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը վհատիք (indicative plural present second-person)
կը վհատին (indicative plural present)
կը վհատէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը վհատէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը վհատէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը վհատէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը վհատէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը վհատէին (imperfective indicative past plural)
պիտի վհատիմ (first-person future indicative singular)
պիտի վհատիս (future indicative second-person singular)
պիտի վհատի (future indicative singular third-person)
պիտի վհատինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի վհատիք (future indicative plural second-person)
պիտի վհատին (future indicative plural)
պիտի վհատէի (first-person future indicative past singular)
պիտի վհատէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի վհատէր (future indicative past singular third-person)
պիտի վհատէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի վհատէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի վհատէին (future indicative past plural)
վհատած եմ (first-person indicative perfect present singular)
վհատած ես (indicative perfect present second-person singular)
վհատած է (indicative perfect present singular third-person)
վհատած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վհատած էք (indicative perfect plural present second-person)
վհատած են (indicative perfect plural present)
վհատած էի (first-person indicative pluperfect singular)
վհատած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վհատած էր (indicative pluperfect singular third-person)
վհատած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վհատած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վհատած էին (indicative pluperfect plural)
վհատեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
վհատեր ես (indicative perfect present second-person singular)
վհատեր է (indicative perfect present singular third-person)
վհատեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
վհատեր էք (indicative perfect plural present second-person)
վհատեր են (indicative perfect plural present)
վհատեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
վհատեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
վհատեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
վհատեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
վհատեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
վհատեր էին (indicative pluperfect plural)
վհատեցայ (aorist first-person indicative singular)
վհատեցար (aorist indicative second-person singular)
վհատեցաւ (aorist indicative singular third-person)
վհատեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
վհատեցաք (aorist indicative plural second-person)
վհատեցան (aorist indicative plural)
վհատիմ (first-person present singular subjunctive)
վհատիս (present second-person singular subjunctive)
վհատի (present singular subjunctive third-person)
վհատինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
վհատիք (plural present second-person subjunctive)
վհատին (plural present subjunctive)
վհատէի (first-person past singular subjunctive)
վհատէիր (past second-person singular subjunctive)
վհատէր (past singular subjunctive third-person)
վհատէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
վհատէիք (past plural second-person subjunctive)
վհատէին (past plural subjunctive)
վհատի՛ր (imperative second-person singular)
վհատէ՛ (vhatír, vhatḗ**) (imperative second-person singular)
վհատեցէ՛ք (imperative rare)
չվհատիլ (infinitive negative)
չվհատած (negative participle resultative)
չվհատող (negative participle subjective)
չեմ վհատիր (first-person indicative negative present singular)
չես վհատիր (indicative negative present second-person singular)
չի վհատիր (indicative negative present singular third-person)
չենք վհատիր (first-person indicative negative plural present)
չէք վհատիր (indicative negative plural present second-person)
չեն վհատիր (indicative negative plural present)
չէի վհատեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր վհատեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր վհատեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք վհատեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք վհատեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին վհատեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չվհատիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չվհատիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չվհատի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չվհատինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չվհատիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չվհատին (future indicative negative plural)
պիտի չվհատէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չվհատէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չվհատէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չվհատէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չվհատէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չվհատէին (future indicative negative past plural)
չեմ վհատած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վհատած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վհատած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վհատած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վհատած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վհատած (indicative negative perfect plural present)
չէի վհատած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վհատած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վհատած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վհատած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վհատած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վհատած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ վհատեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես վհատեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ վհատեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք վհատեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք վհատեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն վհատեր (indicative negative perfect plural present)
չէի վհատեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր վհատեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր վհատեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք վհատեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք վհատեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին վհատեր (indicative negative pluperfect plural)
չվհատեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չվհատեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չվհատեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չվհատեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չվհատեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չվհատեցան (aorist indicative negative plural)
չվհատիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չվհատիս (negative present second-person singular subjunctive)
չվհատի (negative present singular subjunctive third-person)
չվհատինք (first-person negative plural present subjunctive)
չվհատիք (negative plural present second-person subjunctive)
չվհատին (negative plural present subjunctive)
չվհատէի (first-person negative past singular subjunctive)
չվհատէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չվհատէր (negative past singular subjunctive third-person)
չվհատէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չվհատէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չվհատէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ վհատիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ վհատիք (imperative negative rare)
վհատիլ (nominative singular singular-only)
վհատելու (dative singular singular-only)
վհատելէ (ablative singular singular-only)
վհատելով (instrumental singular singular-only)
վհատիլը (definite nominative singular singular-only)
վհատիլն (definite nominative singular singular-only)
վհատելուն (dative definite singular singular-only)
վհատելէն (ablative definite singular singular-only)
վհատելովը (definite instrumental singular singular-only)
վհատիլովն (definite instrumental singular singular-only)
վհատիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
վհատելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
վհատելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
վհատելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
վհատիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
վհատելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
վհատելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
վհատելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

վհատեցնել, վհատցնել*

վհատող

վհատի՛ր, վհատէ՛**

hyw-decl-noun-unc

վհատիլը/վհատիլն

վհատելները/վհատելներն

վհատելովը/վհատիլովն

վհատելներուն

վհատելներովը/վհատելներովն

վհատելներուս

վհատելներովս

վհատելներովդ

վհատել վհատել#Armenian

Western Armenian form of վհատել (vhatel)


յօժարիլ

head

յօժարիլ • (yōžaril)

hy-verb

յօժարիլ • (yōžaril)

yōžaril (romanization)
յօժարիլ (infinitive)
յօժարեր (evidential participle)
յօժարելու (converb converb-i future)
յօժարեցնել (causative)
յօժարցնել (yōžarecʻnel, yōžarcʻnel*) (causative)
յօժարելիք (converb converb-ii future)
յօժար- (stem)
յօժարիր (connegative converb)
յօժարած (participle resultative)
յօժարեր (connegative converb)
յօժարող (participle subjective)
կը յօժարիմ (first-person indicative present singular)
կը յօժարիս (indicative present second-person singular)
կը յօժարի (indicative present singular third-person)
կը յօժարինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը յօժարիք (indicative plural present second-person)
կը յօժարին (indicative plural present)
կը յօժարէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը յօժարէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը յօժարէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը յօժարէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը յօժարէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը յօժարէին (imperfective indicative past plural)
պիտի յօժարիմ (first-person future indicative singular)
պիտի յօժարիս (future indicative second-person singular)
պիտի յօժարի (future indicative singular third-person)
պիտի յօժարինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի յօժարիք (future indicative plural second-person)
պիտի յօժարին (future indicative plural)
պիտի յօժարէի (first-person future indicative past singular)
պիտի յօժարէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի յօժարէր (future indicative past singular third-person)
պիտի յօժարէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի յօժարէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի յօժարէին (future indicative past plural)
յօժարած եմ (first-person indicative perfect present singular)
յօժարած ես (indicative perfect present second-person singular)
յօժարած է (indicative perfect present singular third-person)
յօժարած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
յօժարած էք (indicative perfect plural present second-person)
յօժարած են (indicative perfect plural present)
յօժարած էի (first-person indicative pluperfect singular)
յօժարած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
յօժարած էր (indicative pluperfect singular third-person)
յօժարած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
յօժարած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
յօժարած էին (indicative pluperfect plural)
յօժարեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
յօժարեր ես (indicative perfect present second-person singular)
յօժարեր է (indicative perfect present singular third-person)
յօժարեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
յօժարեր էք (indicative perfect plural present second-person)
յօժարեր են (indicative perfect plural present)
յօժարեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
յօժարեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
յօժարեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
յօժարեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
յօժարեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
յօժարեր էին (indicative pluperfect plural)
յօժարեցայ (aorist first-person indicative singular)
յօժարեցար (aorist indicative second-person singular)
յօժարեցաւ (aorist indicative singular third-person)
յօժարեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
յօժարեցաք (aorist indicative plural second-person)
յօժարեցան (aorist indicative plural)
յօժարիմ (first-person present singular subjunctive)
յօժարիս (present second-person singular subjunctive)
յօժարի (present singular subjunctive third-person)
յօժարինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
յօժարիք (plural present second-person subjunctive)
յօժարին (plural present subjunctive)
յօժարէի (first-person past singular subjunctive)
յօժարէիր (past second-person singular subjunctive)
յօժարէր (past singular subjunctive third-person)
յօժարէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
յօժարէիք (past plural second-person subjunctive)
յօժարէին (past plural subjunctive)
յօժարի՛ր (imperative second-person singular)
յօժարէ՛ (yōžarír, yōžarḗ**) (imperative second-person singular)
յօժարեցէ՛ք (imperative rare)
չյօժարիլ (infinitive negative)
չյօժարած (negative participle resultative)
չյօժարող (negative participle subjective)
չեմ յօժարիր (first-person indicative negative present singular)
չես յօժարիր (indicative negative present second-person singular)
չի յօժարիր (indicative negative present singular third-person)
չենք յօժարիր (first-person indicative negative plural present)
չէք յօժարիր (indicative negative plural present second-person)
չեն յօժարիր (indicative negative plural present)
չէի յօժարեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր յօժարեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր յօժարեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք յօժարեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք յօժարեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին յօժարեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չյօժարիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չյօժարիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չյօժարի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չյօժարինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չյօժարիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չյօժարին (future indicative negative plural)
պիտի չյօժարէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չյօժարէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չյօժարէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չյօժարէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չյօժարէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չյօժարէին (future indicative negative past plural)
չեմ յօժարած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես յօժարած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ յօժարած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք յօժարած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք յօժարած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն յօժարած (indicative negative perfect plural present)
չէի յօժարած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր յօժարած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր յօժարած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք յօժարած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք յօժարած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին յօժարած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ յօժարեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես յօժարեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ յօժարեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք յօժարեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք յօժարեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն յօժարեր (indicative negative perfect plural present)
չէի յօժարեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր յօժարեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր յօժարեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք յօժարեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք յօժարեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին յօժարեր (indicative negative pluperfect plural)
չյօժարեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չյօժարեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չյօժարեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չյօժարեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չյօժարեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չյօժարեցան (aorist indicative negative plural)
չյօժարիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չյօժարիս (negative present second-person singular subjunctive)
չյօժարի (negative present singular subjunctive third-person)
չյօժարինք (first-person negative plural present subjunctive)
չյօժարիք (negative plural present second-person subjunctive)
չյօժարին (negative plural present subjunctive)
չյօժարէի (first-person negative past singular subjunctive)
չյօժարէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չյօժարէր (negative past singular subjunctive third-person)
չյօժարէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չյօժարէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չյօժարէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ յօժարիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ յօժարիք (imperative negative rare)
յօժարիլ (nominative singular singular-only)
յօժարելու (dative singular singular-only)
յօժարելէ (ablative singular singular-only)
յօժարելով (instrumental singular singular-only)
յօժարիլը (definite nominative singular singular-only)
յօժարիլն (definite nominative singular singular-only)
յօժարելուն (dative definite singular singular-only)
յօժարելէն (ablative definite singular singular-only)
յօժարելովը (definite instrumental singular singular-only)
յօժարիլովն (definite instrumental singular singular-only)
յօժարիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
յօժարելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
յօժարելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
յօժարելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
յօժարիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
յօժարելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
յօժարելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
յօժարելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

յօժարեցնել, յօժարցնել*

յօժարող

կը յօժարէինք

յօժարի՛ր, յօժարէ՛**

hyw-decl-noun-unc

յօժարիլը/յօժարիլն

յօժարելները/յօժարելներն

յօժարելովը/յօժարիլովն

յօժարելներու

յօժարելներուն

յօժարելներէն

յօժարելներովը/յօժարելներովն

յօժարելներով

յօժարելներուս

յօժարելներէս

յօժարելներովս

յօժարելներէդ

յօժարելներէդ

յօժարելներովդ

հոժարել հոժարել#Armenian

Western Armenian form of հոժարել (hožarel)


դադրեցնել

head

դադրեցնել • (dadrecʻnel)

hy-verb

դադրեցնել • (dadrecʻnel)

dadrecʻnel (romanization)
դադրեցնել (infinitive)
դադրեցուցեր (evidential participle)
դադրեցուիլ (passive)
դադրեցնելու (converb converb-i future)
դադրեցնելիք (converb converb-ii future)
դադրեցուց- (stem)
դադրեցներ (connegative converb)
դադրեցուցած (participle resultative)
դադրեցնող (participle subjective)
կը դադրեցնեմ (first-person indicative present singular)
կը դադրեցնես (indicative present second-person singular)
կը դադրեցնէ (indicative present singular third-person)
կը դադրեցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը դադրեցնէք (indicative plural present second-person)
կը դադրեցնեն (indicative plural present)
կը դադրեցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը դադրեցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը դադրեցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը դադրեցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը դադրեցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը դադրեցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի դադրեցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի դադրեցնես (future indicative second-person singular)
պիտի դադրեցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի դադրեցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի դադրեցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի դադրեցնեն (future indicative plural)
պիտի դադրեցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի դադրեցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի դադրեցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի դադրեցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի դադրեցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի դադրեցնէին (future indicative past plural)
դադրեցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեցուցած են (indicative perfect plural present)
դադրեցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեցուցած էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեցուցեր են (indicative perfect plural present)
դադրեցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցուցի (aorist first-person indicative singular)
դադրեցուցիր (aorist indicative second-person singular)
դադրեցուց (aorist indicative singular third-person)
դադրեցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դադրեցուցիք (aorist indicative plural second-person)
դադրեցուցին (aorist indicative plural)
դադրեցնեմ (first-person present singular subjunctive)
դադրեցնես (present second-person singular subjunctive)
դադրեցնէ (present singular subjunctive third-person)
դադրեցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դադրեցնէք (plural present second-person subjunctive)
դադրեցնեն (plural present subjunctive)
դադրեցնէի (first-person past singular subjunctive)
դադրեցնէիր (past second-person singular subjunctive)
դադրեցնէր (past singular subjunctive third-person)
դադրեցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դադրեցնէիք (past plural second-person subjunctive)
դադրեցնէին (past plural subjunctive)
դադրեցո՛ւր (imperative second-person singular)
դադրեցուցէ՛ք (imperative rare)
չդադրեցնել (infinitive negative)
չդադրեցուցած (negative participle resultative)
չդադրեցնող (negative participle subjective)
չեմ դադրեցներ (first-person indicative negative present singular)
չես դադրեցներ (indicative negative present second-person singular)
չի դադրեցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք դադրեցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք դադրեցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն դադրեցներ (indicative negative plural present)
չէի դադրեցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դադրեցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դադրեցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դադրեցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դադրեցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դադրեցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չդադրեցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չդադրեցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չդադրեցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չդադրեցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չդադրեցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չդադրեցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չդադրեցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չդադրեցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չդադրեցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չդադրեցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չդադրեցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չդադրեցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ դադրեցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ դադրեցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չդադրեցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չդադրեցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չդադրեցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չդադրեցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չդադրեցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չդադրեցուցին (aorist indicative negative plural)
չդադրեցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդադրեցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չդադրեցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չդադրեցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չդադրեցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չդադրեցնեն (negative plural present subjunctive)
չդադրեցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չդադրեցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդադրեցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չդադրեցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդադրեցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդադրեցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ դադրեցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ դադրեցնէք (imperative negative rare)
դադրեցնել (nominative singular singular-only)
դադրեցնելու (dative singular singular-only)
դադրեցնելէ (ablative singular singular-only)
դադրեցնելով (instrumental singular singular-only)
դադրեցնելը (definite nominative singular singular-only)
դադրեցնելն (definite nominative singular singular-only)
դադրեցնելուն (dative definite singular singular-only)
դադրեցնելէն (ablative definite singular singular-only)
դադրեցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
դադրեցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
դադրեցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դադրեցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դադրեցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դադրեցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դադրեցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դադրեցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

չի դադրեցներ

դադրեցնող

դադրեցուցինք

կը դադրեցնեմ

կը դադրեցնես

կը դադրեցնենք

կը դադրեցնէք

կը դադրեցնեն

կը դադրեցնէի

կը դադրեցնէիր

կը դադրեցնէր

կը դադրեցնէինք

կը դադրեցնէիք

կը դադրեցնէին

դադրեցուցէ՛ք

մի՛ դադրեցներ

մի՛ դադրեցնէք

hyw-decl-noun-unc

դադրեցնելը/դադրեցնելն

դադրեցնելներ

դադրեցնելները/դադրեցնելներն

դադրեցնելուն

դադրեցնելովը/դադրեցնելովն

դադրեցնելներու

դադրեցնելներուն

դադրեցնելներէն

դադրեցնելներովը/դադրեցնելներովն

դադրեցնելներէ

դադրեցնելներով

դադրեցնելներս

դադրեցնելուս

դադրեցնելներուս

դադրեցնելներէս

դադրեցնելովս

դադրեցնելներովս

դադրեցնելներդ

դադրեցնելուդ

դադրեցնելներէդ

դադրեցնելներէդ

դադրեցնելովդ

դադրեցնելներովդ

դադարեցնել դադարեցնել#Armenian

Western Armenian form of դադարեցնել (dadarecʻnel)


արթնցնել

head

արթնցնել • (artʻncʻnel)

hy-verb

արթնցնել • (artʻncʻnel)

artʻncʻnel (romanization)
արթնցնել (infinitive)
արթնցուցեր (evidential participle)
արթնցուիլ (passive)
արթնցնելու (converb converb-i future)
արթնցնելիք (converb converb-ii future)
արթնցուց- (stem)
արթնցներ (connegative converb)
արթնցուցած (participle resultative)
արթնցնող (participle subjective)
կ՚արթնցնեմ (first-person indicative present singular)
կ՚արթնցնես (indicative present second-person singular)
կ՚արթնցնէ (indicative present singular third-person)
կ՚արթնցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կ՚արթնցնէք (indicative plural present second-person)
կ՚արթնցնեն (indicative plural present)
կ՚արթնցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կ՚արթնցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կ՚արթնցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կ՚արթնցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կ՚արթնցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կ՚արթնցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի արթնցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի արթնցնես (future indicative second-person singular)
պիտի արթնցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի արթնցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի արթնցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի արթնցնեն (future indicative plural)
պիտի արթնցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի արթնցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի արթնցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի արթնցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի արթնցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի արթնցնէին (future indicative past plural)
արթնցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
արթնցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
արթնցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
արթնցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արթնցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
արթնցուցած են (indicative perfect plural present)
արթնցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
արթնցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արթնցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
արթնցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արթնցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արթնցուցած էին (indicative pluperfect plural)
արթնցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
արթնցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
արթնցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
արթնցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
արթնցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
արթնցուցեր են (indicative perfect plural present)
արթնցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
արթնցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
արթնցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
արթնցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
արթնցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
արթնցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
արթնցուցի (aorist first-person indicative singular)
արթնցուցիր (aorist indicative second-person singular)
արթնցուց (aorist indicative singular third-person)
արթնցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
արթնցուցիք (aorist indicative plural second-person)
արթնցուցին (aorist indicative plural)
արթնցնեմ (first-person present singular subjunctive)
արթնցնես (present second-person singular subjunctive)
արթնցնէ (present singular subjunctive third-person)
արթնցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
արթնցնէք (plural present second-person subjunctive)
արթնցնեն (plural present subjunctive)
արթնցնէի (first-person past singular subjunctive)
արթնցնէիր (past second-person singular subjunctive)
արթնցնէր (past singular subjunctive third-person)
արթնցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
արթնցնէիք (past plural second-person subjunctive)
արթնցնէին (past plural subjunctive)
արթնցո՛ւր (imperative second-person singular)
արթնցուցէ՛ք (imperative rare)
չարթնցնել (infinitive negative)
չարթնցուցած (negative participle resultative)
չարթնցնող (negative participle subjective)
չեմ արթնցներ (first-person indicative negative present singular)
չես արթնցներ (indicative negative present second-person singular)
չ՚արթնցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք արթնցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք արթնցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն արթնցներ (indicative negative plural present)
չէի արթնցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր արթնցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր արթնցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք արթնցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք արթնցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին արթնցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չարթնցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չարթնցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չարթնցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չարթնցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չարթնցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չարթնցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չարթնցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չարթնցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չարթնցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չարթնցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չարթնցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չարթնցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ արթնցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արթնցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արթնցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արթնցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արթնցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արթնցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի արթնցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արթնցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արթնցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արթնցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արթնցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արթնցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ արթնցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես արթնցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ արթնցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք արթնցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք արթնցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն արթնցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի արթնցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր արթնցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր արթնցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք արթնցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք արթնցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին արթնցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չարթնցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չարթնցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չարթնցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չարթնցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չարթնցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չարթնցուցին (aorist indicative negative plural)
չարթնցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չարթնցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չարթնցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չարթնցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չարթնցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չարթնցնեն (negative plural present subjunctive)
չարթնցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չարթնցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չարթնցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չարթնցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չարթնցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չարթնցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ արթնցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ արթնցնէք (imperative negative rare)
արթնցնել (nominative singular singular-only)
արթնցնելու (dative singular singular-only)
արթնցնելէ (ablative singular singular-only)
արթնցնելով (instrumental singular singular-only)
արթնցնելը (definite nominative singular singular-only)
արթնցնելն (definite nominative singular singular-only)
արթնցնելուն (dative definite singular singular-only)
արթնցնելէն (ablative definite singular singular-only)
արթնցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
արթնցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
արթնցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
արթնցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
արթնցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
արթնցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
արթնցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
արթնցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

արթնցնող

կ՚արթնցնէինք

մի՛ արթնցներ

մի՛ արթնցնէք

hyw-decl-noun-unc

արթնցնելը/արթնցնելն

արթնցնելները/արթնցնելներն

արթնցնելովը/արթնցնելովն

արթնցնելներու

արթնցնելներուն

արթնցնելներէն

արթնցնելներովը/արթնցնելներովն

արթնցնելներէ

արթնցնելներով

արթնցնելներս

արթնցնելներուս

արթնցնելներէս

արթնցնելներովս

արթնցնելներդ

արթնցնելներէդ

արթնցնելներէդ

արթնցնելներովդ

[ɑɾtʰənt͡sʰənél]

արթնացնել արթնացնել#Armenian

արթննալ արթննալ#Armenian

Western Armenian form of արթնացնել (artʻnacʻnel), causative of արթննալ (artʻnnal)