մեծցնել

head

մեծցնել • (meccʻnel)

hy-verb

մեծցնել • (meccʻnel)

meccʻnel (romanization)
մեծցնել (infinitive)
մեծցուցեր (evidential participle)
մեծցուիլ (passive)
մեծցնելու (converb converb-i future)
մեծցնելիք (converb converb-ii future)
մեծցուց- (stem)
մեծցներ (connegative converb)
մեծցուցած (participle resultative)
մեծցնող (participle subjective)
կը մեծցնեմ (first-person indicative present singular)
կը մեծցնես (indicative present second-person singular)
կը մեծցնէ (indicative present singular third-person)
կը մեծցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մեծցնէք (indicative plural present second-person)
կը մեծցնեն (indicative plural present)
կը մեծցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մեծցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մեծցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մեծցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մեծցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մեծցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մեծցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի մեծցնես (future indicative second-person singular)
պիտի մեծցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի մեծցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մեծցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի մեծցնեն (future indicative plural)
պիտի մեծցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մեծցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մեծցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մեծցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մեծցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մեծցնէին (future indicative past plural)
մեծցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մեծցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
մեծցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
մեծցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մեծցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
մեծցուցած են (indicative perfect plural present)
մեծցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մեծցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մեծցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մեծցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մեծցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մեծցուցած էին (indicative pluperfect plural)
մեծցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մեծցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մեծցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
մեծցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մեծցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մեծցուցեր են (indicative perfect plural present)
մեծցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մեծցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մեծցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մեծցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մեծցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մեծցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
մեծցուցի (aorist first-person indicative singular)
մեծցուցիր (aorist indicative second-person singular)
մեծցուց (aorist indicative singular third-person)
մեծցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մեծցուցիք (aorist indicative plural second-person)
մեծցուցին (aorist indicative plural)
մեծցնեմ (first-person present singular subjunctive)
մեծցնես (present second-person singular subjunctive)
մեծցնէ (present singular subjunctive third-person)
մեծցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մեծցնէք (plural present second-person subjunctive)
մեծցնեն (plural present subjunctive)
մեծցնէի (first-person past singular subjunctive)
մեծցնէիր (past second-person singular subjunctive)
մեծցնէր (past singular subjunctive third-person)
մեծցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մեծցնէիք (past plural second-person subjunctive)
մեծցնէին (past plural subjunctive)
մեծցո՛ւր (imperative second-person singular)
մեծցուցէ՛ք (imperative rare)
չմեծցնել (infinitive negative)
չմեծցուցած (negative participle resultative)
չմեծցնող (negative participle subjective)
չեմ մեծցներ (first-person indicative negative present singular)
չես մեծցներ (indicative negative present second-person singular)
չի մեծցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք մեծցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք մեծցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն մեծցներ (indicative negative plural present)
չէի մեծցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մեծցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մեծցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մեծցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մեծցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մեծցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմեծցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմեծցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմեծցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմեծցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմեծցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմեծցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չմեծցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմեծցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմեծցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմեծցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմեծցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմեծցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ մեծցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մեծցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մեծցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մեծցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մեծցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մեծցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի մեծցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մեծցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մեծցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մեծցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մեծցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մեծցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մեծցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մեծցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մեծցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մեծցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մեծցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մեծցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մեծցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մեծցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մեծցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մեծցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մեծցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մեծցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չմեծցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չմեծցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չմեծցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չմեծցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չմեծցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չմեծցուցին (aorist indicative negative plural)
չմեծցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմեծցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չմեծցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չմեծցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չմեծցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չմեծցնեն (negative plural present subjunctive)
չմեծցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմեծցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմեծցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմեծցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմեծցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմեծցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մեծցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ մեծցնէք (imperative negative rare)
մեծցնել (nominative singular singular-only)
մեծցնելու (dative singular singular-only)
մեծցնելէ (ablative singular singular-only)
մեծցնելով (instrumental singular singular-only)
մեծցնելը (definite nominative singular singular-only)
մեծցնելն (definite nominative singular singular-only)
մեծցնելուն (dative definite singular singular-only)
մեծցնելէն (ablative definite singular singular-only)
մեծցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
մեծցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
մեծցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մեծցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մեծցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մեծցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մեծցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մեծցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մեծցնող

կը մեծցնէինք

hyw-decl-noun-unc

մեծցնելը/մեծցնելն

մեծցնելները/մեծցնելներն

մեծցնելովը/մեծցնելովն

մեծցնելներու

մեծցնելներուն

մեծցնելներէն

մեծցնելներովը/մեծցնելներովն

մեծցնելներով

մեծցնելներուս

մեծցնելներէս

մեծցնելներովս

մեծցնելներէդ

մեծցնելներէդ

մեծցնելներովդ

մեծացնել մեծացնել#Armenian

Western Armenian form of մեծացնել (mecacʻnel)


դադրիլ

dadril (romanization)
դադրիլ (infinitive)
դադրեր (evidential participle)
դադրելու (converb converb-i future)
դադրեցնել (causative)
դադրցնել (dadrecʻnel, dadrcʻnel*) (causative)
դադրելիք (converb converb-ii future)
դադր- (stem)
դադրիր (connegative converb)
դադրած (participle resultative)
դադրեր (connegative converb)
դադրող (participle subjective)
կը դադրիմ (first-person indicative present singular)
կը դադրիս (indicative present second-person singular)
կը դադրի (indicative present singular third-person)
կը դադրինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը դադրիք (indicative plural present second-person)
կը դադրին (indicative plural present)
կը դադրէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը դադրէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը դադրէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը դադրէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը դադրէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը դադրէին (imperfective indicative past plural)
պիտի դադրիմ (first-person future indicative singular)
պիտի դադրիս (future indicative second-person singular)
պիտի դադրի (future indicative singular third-person)
պիտի դադրինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի դադրիք (future indicative plural second-person)
պիտի դադրին (future indicative plural)
պիտի դադրէի (first-person future indicative past singular)
պիտի դադրէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի դադրէր (future indicative past singular third-person)
պիտի դադրէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի դադրէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի դադրէին (future indicative past plural)
դադրած եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրած ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրած է (indicative perfect present singular third-person)
դադրած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրած էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրած են (indicative perfect plural present)
դադրած էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրած էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրած էին (indicative pluperfect plural)
դադրեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
դադրեր ես (indicative perfect present second-person singular)
դադրեր է (indicative perfect present singular third-person)
դադրեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
դադրեր էք (indicative perfect plural present second-person)
դադրեր են (indicative perfect plural present)
դադրեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
դադրեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
դադրեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
դադրեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
դադրեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
դադրեր էին (indicative pluperfect plural)
դադրեցայ (aorist first-person indicative singular)
դադրեցար (aorist indicative second-person singular)
դադրեցաւ (aorist indicative singular third-person)
դադրեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
դադրեցաք (aorist indicative plural second-person)
դադրեցան (aorist indicative plural)
դադրիմ (first-person present singular subjunctive)
դադրիս (present second-person singular subjunctive)
դադրի (present singular subjunctive third-person)
դադրինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
դադրիք (plural present second-person subjunctive)
դադրին (plural present subjunctive)
դադրէի (first-person past singular subjunctive)
դադրէիր (past second-person singular subjunctive)
դադրէր (past singular subjunctive third-person)
դադրէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
դադրէիք (past plural second-person subjunctive)
դադրէին (past plural subjunctive)
դադրի՛ր (imperative second-person singular)
դադրէ՛ (dadrír, dadrḗ**) (imperative second-person singular)
դադրեցէ՛ք (imperative rare)
չդադրիլ (infinitive negative)
չդադրած (negative participle resultative)
չդադրող (negative participle subjective)
չեմ դադրիր (first-person indicative negative present singular)
չես դադրիր (indicative negative present second-person singular)
չի դադրիր (indicative negative present singular third-person)
չենք դադրիր (first-person indicative negative plural present)
չէք դադրիր (indicative negative plural present second-person)
չեն դադրիր (indicative negative plural present)
չէի դադրեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր դադրեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր դադրեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք դադրեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք դադրեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին դադրեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չդադրիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չդադրիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չդադրի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չդադրինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չդադրիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չդադրին (future indicative negative plural)
պիտի չդադրէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չդադրէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չդադրէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չդադրէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չդադրէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չդադրէին (future indicative negative past plural)
չեմ դադրած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրած (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ դադրեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես դադրեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ դադրեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք դադրեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք դադրեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն դադրեր (indicative negative perfect plural present)
չէի դադրեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր դադրեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր դադրեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք դադրեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք դադրեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին դադրեր (indicative negative pluperfect plural)
չդադրեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չդադրեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չդադրեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չդադրեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չդադրեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չդադրեցան (aorist indicative negative plural)
չդադրիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չդադրիս (negative present second-person singular subjunctive)
չդադրի (negative present singular subjunctive third-person)
չդադրինք (first-person negative plural present subjunctive)
չդադրիք (negative plural present second-person subjunctive)
չդադրին (negative plural present subjunctive)
չդադրէի (first-person negative past singular subjunctive)
չդադրէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չդադրէր (negative past singular subjunctive third-person)
չդադրէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չդադրէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չդադրէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ դադրիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ դադրիք (imperative negative rare)
դադրիլ (nominative singular singular-only)
դադրելու (dative singular singular-only)
դադրելէ (ablative singular singular-only)
դադրելով (instrumental singular singular-only)
դադրիլը (definite nominative singular singular-only)
դադրիլն (definite nominative singular singular-only)
դադրելուն (dative definite singular singular-only)
դադրելէն (ablative definite singular singular-only)
դադրելովը (definite instrumental singular singular-only)
դադրիլովն (definite instrumental singular singular-only)
դադրիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
դադրելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
դադրելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
դադրելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
դադրիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
դադրելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
դադրելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
դադրելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

դադրեցնել, դադրցնել*

դադրող

դադրի՛ր, դադրէ՛**

hyw-decl-noun-unc

դադրիլը/դադրիլն

դադրելները/դադրելներն

դադրելովը/դադրիլովն

դադրելներուն

դադրելներովը/դադրելներովն

դադրելներուս

դադրելներովս

դադրելներովդ

դադարել դադարել#Armenian

Western Armenian form of դադարել (dadarel)


հանգչիլ

head

հանգչիլ • (hangčʻil)

hy-verb

հանգչիլ • (hangčʻil)

hangčʻil (romanization)
հանգչիլ (infinitive)
հանգչեր (evidential participle)
հանգչելու (converb converb-i future)
հանգչելիք (converb converb-ii future)
հանգչ- (stem)
հանգչիր (connegative converb)
հանգչած (participle resultative)
հանգչեր (connegative converb)
հանգչող (participle subjective)
կը հանգչիմ (first-person indicative present singular)
կը հանգչիս (indicative present second-person singular)
կը հանգչի (indicative present singular third-person)
կը հանգչինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը հանգչիք (indicative plural present second-person)
կը հանգչին (indicative plural present)
կը հանգչէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը հանգչէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը հանգչէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը հանգչէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը հանգչէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը հանգչէին (imperfective indicative past plural)
պիտի հանգչիմ (first-person future indicative singular)
պիտի հանգչիս (future indicative second-person singular)
պիտի հանգչի (future indicative singular third-person)
պիտի հանգչինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի հանգչիք (future indicative plural second-person)
պիտի հանգչին (future indicative plural)
պիտի հանգչէի (first-person future indicative past singular)
պիտի հանգչէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի հանգչէր (future indicative past singular third-person)
պիտի հանգչէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի հանգչէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի հանգչէին (future indicative past plural)
հանգչած եմ (first-person indicative perfect present singular)
հանգչած ես (indicative perfect present second-person singular)
հանգչած է (indicative perfect present singular third-person)
հանգչած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հանգչած էք (indicative perfect plural present second-person)
հանգչած են (indicative perfect plural present)
հանգչած էի (first-person indicative pluperfect singular)
հանգչած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հանգչած էր (indicative pluperfect singular third-person)
հանգչած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հանգչած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հանգչած էին (indicative pluperfect plural)
հանգչեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
հանգչեր ես (indicative perfect present second-person singular)
հանգչեր է (indicative perfect present singular third-person)
հանգչեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
հանգչեր էք (indicative perfect plural present second-person)
հանգչեր են (indicative perfect plural present)
հանգչեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
հանգչեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
հանգչեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
հանգչեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
հանգչեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
հանգչեր էին (indicative pluperfect plural)
հանգչեցայ (aorist first-person indicative singular)
հանգչեցար (aorist indicative second-person singular)
հանգչեցաւ (aorist indicative singular third-person)
հանգչեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
հանգչեցաք (aorist indicative plural second-person)
հանգչեցան (aorist indicative plural)
հանգչիմ (first-person present singular subjunctive)
հանգչիս (present second-person singular subjunctive)
հանգչի (present singular subjunctive third-person)
հանգչինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
հանգչիք (plural present second-person subjunctive)
հանգչին (plural present subjunctive)
հանգչէի (first-person past singular subjunctive)
հանգչէիր (past second-person singular subjunctive)
հանգչէր (past singular subjunctive third-person)
հանգչէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
հանգչէիք (past plural second-person subjunctive)
հանգչէին (past plural subjunctive)
հանգչի՛ր (imperative second-person singular)
հանգչէ՛ (hangčʻír, hangčʻḗ**) (imperative second-person singular)
հանգչեցէ՛ք (imperative rare)
չհանգչիլ (infinitive negative)
չհանգչած (negative participle resultative)
չհանգչող (negative participle subjective)
չեմ հանգչիր (first-person indicative negative present singular)
չես հանգչիր (indicative negative present second-person singular)
չի հանգչիր (indicative negative present singular third-person)
չենք հանգչիր (first-person indicative negative plural present)
չէք հանգչիր (indicative negative plural present second-person)
չեն հանգչիր (indicative negative plural present)
չէի հանգչեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր հանգչեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր հանգչեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք հանգչեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք հանգչեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին հանգչեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չհանգչիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չհանգչիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չհանգչի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չհանգչինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չհանգչիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չհանգչին (future indicative negative plural)
պիտի չհանգչէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չհանգչէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չհանգչէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չհանգչէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չհանգչէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չհանգչէին (future indicative negative past plural)
չեմ հանգչած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հանգչած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հանգչած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հանգչած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հանգչած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հանգչած (indicative negative perfect plural present)
չէի հանգչած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հանգչած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հանգչած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հանգչած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հանգչած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հանգչած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ հանգչեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես հանգչեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ հանգչեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք հանգչեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք հանգչեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն հանգչեր (indicative negative perfect plural present)
չէի հանգչեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր հանգչեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր հանգչեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք հանգչեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք հանգչեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին հանգչեր (indicative negative pluperfect plural)
չհանգչեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չհանգչեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չհանգչեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չհանգչեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չհանգչեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չհանգչեցան (aorist indicative negative plural)
չհանգչիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չհանգչիս (negative present second-person singular subjunctive)
չհանգչի (negative present singular subjunctive third-person)
չհանգչինք (first-person negative plural present subjunctive)
չհանգչիք (negative plural present second-person subjunctive)
չհանգչին (negative plural present subjunctive)
չհանգչէի (first-person negative past singular subjunctive)
չհանգչէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չհանգչէր (negative past singular subjunctive third-person)
չհանգչէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չհանգչէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չհանգչէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ հանգչիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ հանգչիք (imperative negative rare)
հանգչիլ (nominative singular singular-only)
հանգչելու (dative singular singular-only)
հանգչելէ (ablative singular singular-only)
հանգչելով (instrumental singular singular-only)
հանգչիլը (definite nominative singular singular-only)
հանգչիլն (definite nominative singular singular-only)
հանգչելուն (dative definite singular singular-only)
հանգչելէն (ablative definite singular singular-only)
հանգչելովը (definite instrumental singular singular-only)
հանգչիլովն (definite instrumental singular singular-only)
հանգչիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
հանգչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
հանգչելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
հանգչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
հանգչիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
հանգչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

հանգչող

կը հանգչէինք

հանգչի՛ր, հանգչէ՛**

hyw-decl-noun-unc

հանգչիլը/հանգչիլն

հանգչելները/հանգչելներն

հանգչելովը/հանգչիլովն

հանգչելներու

հանգչելներուն

հանգչելներէն

հանգչելներովը/հանգչելներովն

հանգչելներով

հանգչելներուս

հանգչելներէս

հանգչելներովս

հանգչելներէդ

հանգչելներէդ

հանգչելներովդ

[hɑŋkʰt͡ʃʰíl]

հանգչել հանգչել#Armenian

Western Armenian form of հանգչել (hangčʻel)


մարտնչիլ

head

մարտնչիլ • (martnčʻil)

hy-verb

մարտնչիլ • (martnčʻil)

martnčʻil (romanization)
մարտնչիլ (infinitive)
մարտնչեր (evidential participle)
մարտնչելու (converb converb-i future)
մարտնչելիք (converb converb-ii future)
մարտնչ- (stem)
մարտնչիր (connegative converb)
մարտնչած (participle resultative)
մարտնչեր (connegative converb)
մարտնչող (participle subjective)
կը մարտնչիմ (first-person indicative present singular)
կը մարտնչիս (indicative present second-person singular)
կը մարտնչի (indicative present singular third-person)
կը մարտնչինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մարտնչիք (indicative plural present second-person)
կը մարտնչին (indicative plural present)
կը մարտնչէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մարտնչէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մարտնչէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մարտնչէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մարտնչէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մարտնչէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մարտնչիմ (first-person future indicative singular)
պիտի մարտնչիս (future indicative second-person singular)
պիտի մարտնչի (future indicative singular third-person)
պիտի մարտնչինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մարտնչիք (future indicative plural second-person)
պիտի մարտնչին (future indicative plural)
պիտի մարտնչէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մարտնչէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մարտնչէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մարտնչէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մարտնչէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մարտնչէին (future indicative past plural)
մարտնչած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մարտնչած ես (indicative perfect present second-person singular)
մարտնչած է (indicative perfect present singular third-person)
մարտնչած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մարտնչած էք (indicative perfect plural present second-person)
մարտնչած են (indicative perfect plural present)
մարտնչած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մարտնչած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մարտնչած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մարտնչած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մարտնչած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մարտնչած էին (indicative pluperfect plural)
մարտնչեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մարտնչեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մարտնչեր է (indicative perfect present singular third-person)
մարտնչեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մարտնչեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մարտնչեր են (indicative perfect plural present)
մարտնչեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մարտնչեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մարտնչեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մարտնչեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մարտնչեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մարտնչեր էին (indicative pluperfect plural)
մարտնչեցայ (aorist first-person indicative singular)
մարտնչեցար (aorist indicative second-person singular)
մարտնչեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մարտնչեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մարտնչեցաք (aorist indicative plural second-person)
մարտնչեցան (aorist indicative plural)
մարտնչիմ (first-person present singular subjunctive)
մարտնչիս (present second-person singular subjunctive)
մարտնչի (present singular subjunctive third-person)
մարտնչինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մարտնչիք (plural present second-person subjunctive)
մարտնչին (plural present subjunctive)
մարտնչէի (first-person past singular subjunctive)
մարտնչէիր (past second-person singular subjunctive)
մարտնչէր (past singular subjunctive third-person)
մարտնչէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մարտնչէիք (past plural second-person subjunctive)
մարտնչէին (past plural subjunctive)
մարտնչի՛ր (imperative second-person singular)
մարտնչէ՛ (martnčʻír, martnčʻḗ**) (imperative second-person singular)
մարտնչեցէ՛ք (imperative rare)
չմարտնչիլ (infinitive negative)
չմարտնչած (negative participle resultative)
չմարտնչող (negative participle subjective)
չեմ մարտնչիր (first-person indicative negative present singular)
չես մարտնչիր (indicative negative present second-person singular)
չի մարտնչիր (indicative negative present singular third-person)
չենք մարտնչիր (first-person indicative negative plural present)
չէք մարտնչիր (indicative negative plural present second-person)
չեն մարտնչիր (indicative negative plural present)
չէի մարտնչեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մարտնչեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մարտնչեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մարտնչեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մարտնչեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մարտնչեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմարտնչիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմարտնչիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմարտնչի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմարտնչինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմարտնչիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմարտնչին (future indicative negative plural)
պիտի չմարտնչէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմարտնչէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմարտնչէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմարտնչէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմարտնչէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմարտնչէին (future indicative negative past plural)
չեմ մարտնչած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մարտնչած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մարտնչած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մարտնչած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մարտնչած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մարտնչած (indicative negative perfect plural present)
չէի մարտնչած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մարտնչած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մարտնչած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մարտնչած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մարտնչած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մարտնչած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մարտնչեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մարտնչեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մարտնչեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մարտնչեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մարտնչեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մարտնչեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մարտնչեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մարտնչեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մարտնչեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մարտնչեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մարտնչեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մարտնչեր (indicative negative pluperfect plural)
չմարտնչեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմարտնչեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմարտնչեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմարտնչեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմարտնչեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմարտնչեցան (aorist indicative negative plural)
չմարտնչիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմարտնչիս (negative present second-person singular subjunctive)
չմարտնչի (negative present singular subjunctive third-person)
չմարտնչինք (first-person negative plural present subjunctive)
չմարտնչիք (negative plural present second-person subjunctive)
չմարտնչին (negative plural present subjunctive)
չմարտնչէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմարտնչէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմարտնչէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմարտնչէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմարտնչէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմարտնչէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մարտնչիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ մարտնչիք (imperative negative rare)
մարտնչիլ (nominative singular singular-only)
մարտնչելու (dative singular singular-only)
մարտնչելէ (ablative singular singular-only)
մարտնչելով (instrumental singular singular-only)
մարտնչիլը (definite nominative singular singular-only)
մարտնչիլն (definite nominative singular singular-only)
մարտնչելուն (dative definite singular singular-only)
մարտնչելէն (ablative definite singular singular-only)
մարտնչելովը (definite instrumental singular singular-only)
մարտնչիլովն (definite instrumental singular singular-only)
մարտնչիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մարտնչելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մարտնչելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մարտնչելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մարտնչիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մարտնչելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մարտնչող

կը մարտնչինք

կը մարտնչէիր

կը մարտնչէինք

կը մարտնչէիք

կը մարտնչէին

մարտնչի՛ր, մարտնչէ՛**

մի՛ մարտնչիր

մի՛ մարտնչիք

hyw-decl-noun-unc

մարտնչիլը/մարտնչիլն

մարտնչելները/մարտնչելներն

մարտնչելովը/մարտնչիլովն

մարտնչելներու

մարտնչելներուն

մարտնչելներէն

մարտնչելներովը/մարտնչելներովն

մարտնչելներէ

մարտնչելներով

մարտնչելներս

մարտնչելներուս

մարտնչելներէս

մարտնչելներովս

մարտնչելներդ

մարտնչելներէդ

մարտնչելներէդ

մարտնչելներովդ

[mɑɾdənt͡ʃʰíl]

մարտնչել մարտնչել#Armenian

Western Armenian form of մարտնչել (martnčʻel)


խաղցնել

head

խաղցնել • (xaġcʻnel)

hy-verb

խաղցնել • (xaġcʻnel)

xaġcʻnel (romanization)
խաղցնել (infinitive)
խաղցուցեր (evidential participle)
խաղցուիլ (passive)
խաղցնելու (converb converb-i future)
խաղցնելիք (converb converb-ii future)
խաղցուց- (stem)
խաղցներ (connegative converb)
խաղցուցած (participle resultative)
խաղցնող (participle subjective)
կը խաղցնեմ (first-person indicative present singular)
կը խաղցնես (indicative present second-person singular)
կը խաղցնէ (indicative present singular third-person)
կը խաղցնենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը խաղցնէք (indicative plural present second-person)
կը խաղցնեն (indicative plural present)
կը խաղցնէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը խաղցնէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը խաղցնէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը խաղցնէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը խաղցնէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը խաղցնէին (imperfective indicative past plural)
պիտի խաղցնեմ (first-person future indicative singular)
պիտի խաղցնես (future indicative second-person singular)
պիտի խաղցնէ (future indicative singular third-person)
պիտի խաղցնենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի խաղցնէք (future indicative plural second-person)
պիտի խաղցնեն (future indicative plural)
պիտի խաղցնէի (first-person future indicative past singular)
պիտի խաղցնէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի խաղցնէր (future indicative past singular third-person)
պիտի խաղցնէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի խաղցնէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի խաղցնէին (future indicative past plural)
խաղցուցած եմ (first-person indicative perfect present singular)
խաղցուցած ես (indicative perfect present second-person singular)
խաղցուցած է (indicative perfect present singular third-person)
խաղցուցած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
խաղցուցած էք (indicative perfect plural present second-person)
խաղցուցած են (indicative perfect plural present)
խաղցուցած էի (first-person indicative pluperfect singular)
խաղցուցած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
խաղցուցած էր (indicative pluperfect singular third-person)
խաղցուցած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
խաղցուցած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
խաղցուցած էին (indicative pluperfect plural)
խաղցուցեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
խաղցուցեր ես (indicative perfect present second-person singular)
խաղցուցեր է (indicative perfect present singular third-person)
խաղցուցեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
խաղցուցեր էք (indicative perfect plural present second-person)
խաղցուցեր են (indicative perfect plural present)
խաղցուցեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
խաղցուցեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
խաղցուցեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
խաղցուցեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
խաղցուցեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
խաղցուցեր էին (indicative pluperfect plural)
խաղցուցի (aorist first-person indicative singular)
խաղցուցիր (aorist indicative second-person singular)
խաղցուց (aorist indicative singular third-person)
խաղցուցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
խաղցուցիք (aorist indicative plural second-person)
խաղցուցին (aorist indicative plural)
խաղցնեմ (first-person present singular subjunctive)
խաղցնես (present second-person singular subjunctive)
խաղցնէ (present singular subjunctive third-person)
խաղցնենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
խաղցնէք (plural present second-person subjunctive)
խաղցնեն (plural present subjunctive)
խաղցնէի (first-person past singular subjunctive)
խաղցնէիր (past second-person singular subjunctive)
խաղցնէր (past singular subjunctive third-person)
խաղցնէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
խաղցնէիք (past plural second-person subjunctive)
խաղցնէին (past plural subjunctive)
խաղցո՛ւր (imperative second-person singular)
խաղցուցէ՛ք (imperative rare)
չխաղցնել (infinitive negative)
չխաղցուցած (negative participle resultative)
չխաղցնող (negative participle subjective)
չեմ խաղցներ (first-person indicative negative present singular)
չես խաղցներ (indicative negative present second-person singular)
չի խաղցներ (indicative negative present singular third-person)
չենք խաղցներ (first-person indicative negative plural present)
չէք խաղցներ (indicative negative plural present second-person)
չեն խաղցներ (indicative negative plural present)
չէի խաղցներ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր խաղցներ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր խաղցներ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք խաղցներ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք խաղցներ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին խաղցներ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չխաղցնեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չխաղցնես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չխաղցնէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չխաղցնենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չխաղցնէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չխաղցնեն (future indicative negative plural)
պիտի չխաղցնէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չխաղցնէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չխաղցնէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չխաղցնէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չխաղցնէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չխաղցնէին (future indicative negative past plural)
չեմ խաղցուցած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես խաղցուցած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ խաղցուցած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք խաղցուցած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք խաղցուցած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն խաղցուցած (indicative negative perfect plural present)
չէի խաղցուցած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր խաղցուցած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր խաղցուցած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք խաղցուցած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք խաղցուցած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին խաղցուցած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ խաղցուցեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես խաղցուցեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ խաղցուցեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք խաղցուցեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք խաղցուցեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն խաղցուցեր (indicative negative perfect plural present)
չէի խաղցուցեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր խաղցուցեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր խաղցուցեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք խաղցուցեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք խաղցուցեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին խաղցուցեր (indicative negative pluperfect plural)
չխաղցուցի (aorist first-person indicative negative singular)
չխաղցուցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չխաղցուց (aorist indicative negative singular third-person)
չխաղցուցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չխաղցուցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չխաղցուցին (aorist indicative negative plural)
չխաղցնեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չխաղցնես (negative present second-person singular subjunctive)
չխաղցնէ (negative present singular subjunctive third-person)
չխաղցնենք (first-person negative plural present subjunctive)
չխաղցնէք (negative plural present second-person subjunctive)
չխաղցնեն (negative plural present subjunctive)
չխաղցնէի (first-person negative past singular subjunctive)
չխաղցնէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չխաղցնէր (negative past singular subjunctive third-person)
չխաղցնէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չխաղցնէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չխաղցնէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ խաղցներ (imperative negative second-person singular)
մի՛ խաղցնէք (imperative negative rare)
խաղցնել (nominative singular singular-only)
խաղցնելու (dative singular singular-only)
խաղցնելէ (ablative singular singular-only)
խաղցնելով (instrumental singular singular-only)
խաղցնելը (definite nominative singular singular-only)
խաղցնելն (definite nominative singular singular-only)
խաղցնելուն (dative definite singular singular-only)
խաղցնելէն (ablative definite singular singular-only)
խաղցնելովը (definite instrumental singular singular-only)
խաղցնելովն (definite instrumental singular singular-only)
խաղցնելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
խաղցնելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
խաղցնելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
խաղցնելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
խաղցնելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
խաղցնելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
խաղցնելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
խաղցնելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

խաղցնող

կը խաղցնէինք

hyw-decl-noun-unc

խաղցնելը/խաղցնելն

խաղցնելները/խաղցնելներն

խաղցնելովը/խաղցնելովն

խաղցնելներու

խաղցնելներուն

խաղցնելներէն

խաղցնելներովը/խաղցնելներովն

խաղցնելներով

խաղցնելներուս

խաղցնելներէս

խաղցնելներովս

խաղցնելներէդ

խաղցնելներէդ

խաղցնելներովդ

[χɑχt͡sʰənél]

Hy-խաղցնել.ogg

խաղացնել խաղացնել#Armenian

Western Armenian form of խաղացնել (xaġacʻnel)


զբաղուիլ

head

զբաղուիլ • (zbaġuil)

hy-verb

զբաղուիլ • (zbaġuil)

zbaġuil (romanization)
զբաղուիլ (infinitive)
զբաղուեր (evidential participle)
զբաղուելու (converb converb-i future)
զբաղուելիք (converb converb-ii future)
զբաղու- (stem)
զբաղուիր (connegative converb)
զբաղուած (participle resultative)
զբաղուեր (connegative converb)
զբաղուող (participle subjective)
կը զբաղուիմ (first-person indicative present singular)
կը զբաղուիս (indicative present second-person singular)
կը զբաղուի (indicative present singular third-person)
կը զբաղուինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը զբաղուիք (indicative plural present second-person)
կը զբաղուին (indicative plural present)
կը զբաղուէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը զբաղուէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը զբաղուէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը զբաղուէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը զբաղուէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը զբաղուէին (imperfective indicative past plural)
պիտի զբաղուիմ (first-person future indicative singular)
պիտի զբաղուիս (future indicative second-person singular)
պիտի զբաղուի (future indicative singular third-person)
պիտի զբաղուինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի զբաղուիք (future indicative plural second-person)
պիտի զբաղուին (future indicative plural)
պիտի զբաղուէի (first-person future indicative past singular)
պիտի զբաղուէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի զբաղուէր (future indicative past singular third-person)
պիտի զբաղուէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի զբաղուէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի զբաղուէին (future indicative past plural)
զբաղուած եմ (first-person indicative perfect present singular)
զբաղուած ես (indicative perfect present second-person singular)
զբաղուած է (indicative perfect present singular third-person)
զբաղուած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զբաղուած էք (indicative perfect plural present second-person)
զբաղուած են (indicative perfect plural present)
զբաղուած էի (first-person indicative pluperfect singular)
զբաղուած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զբաղուած էր (indicative pluperfect singular third-person)
զբաղուած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զբաղուած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զբաղուած էին (indicative pluperfect plural)
զբաղուեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
զբաղուեր ես (indicative perfect present second-person singular)
զբաղուեր է (indicative perfect present singular third-person)
զբաղուեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
զբաղուեր էք (indicative perfect plural present second-person)
զբաղուեր են (indicative perfect plural present)
զբաղուեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
զբաղուեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
զբաղուեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
զբաղուեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
զբաղուեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
զբաղուեր էին (indicative pluperfect plural)
զբաղուեցայ (aorist first-person indicative singular)
զբաղուեցար (aorist indicative second-person singular)
զբաղուեցաւ (aorist indicative singular third-person)
զբաղուեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
զբաղուեցաք (aorist indicative plural second-person)
զբաղուեցան (aorist indicative plural)
զբաղուիմ (first-person present singular subjunctive)
զբաղուիս (present second-person singular subjunctive)
զբաղուի (present singular subjunctive third-person)
զբաղուինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
զբաղուիք (plural present second-person subjunctive)
զբաղուին (plural present subjunctive)
զբաղուէի (first-person past singular subjunctive)
զբաղուէիր (past second-person singular subjunctive)
զբաղուէր (past singular subjunctive third-person)
զբաղուէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
զբաղուէիք (past plural second-person subjunctive)
զբաղուէին (past plural subjunctive)
զբաղուի՛ր (imperative second-person singular)
զբաղուէ՛ (zbaġuír, zbaġuḗ**) (imperative second-person singular)
զբաղուեցէ՛ք (imperative rare)
չզբաղուիլ (infinitive negative)
չզբաղուած (negative participle resultative)
չզբաղուող (negative participle subjective)
չեմ զբաղուիր (first-person indicative negative present singular)
չես զբաղուիր (indicative negative present second-person singular)
չի զբաղուիր (indicative negative present singular third-person)
չենք զբաղուիր (first-person indicative negative plural present)
չէք զբաղուիր (indicative negative plural present second-person)
չեն զբաղուիր (indicative negative plural present)
չէի զբաղուեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր զբաղուեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր զբաղուեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք զբաղուեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք զբաղուեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին զբաղուեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չզբաղուիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չզբաղուիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չզբաղուի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չզբաղուինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չզբաղուիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չզբաղուին (future indicative negative plural)
պիտի չզբաղուէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չզբաղուէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չզբաղուէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չզբաղուէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չզբաղուէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չզբաղուէին (future indicative negative past plural)
չեմ զբաղուած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զբաղուած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զբաղուած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զբաղուած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զբաղուած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զբաղուած (indicative negative perfect plural present)
չէի զբաղուած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զբաղուած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զբաղուած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զբաղուած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զբաղուած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զբաղուած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ զբաղուեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես զբաղուեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ զբաղուեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք զբաղուեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք զբաղուեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն զբաղուեր (indicative negative perfect plural present)
չէի զբաղուեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր զբաղուեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր զբաղուեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք զբաղուեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք զբաղուեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին զբաղուեր (indicative negative pluperfect plural)
չզբաղուեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չզբաղուեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չզբաղուեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չզբաղուեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չզբաղուեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չզբաղուեցան (aorist indicative negative plural)
չզբաղուիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չզբաղուիս (negative present second-person singular subjunctive)
չզբաղուի (negative present singular subjunctive third-person)
չզբաղուինք (first-person negative plural present subjunctive)
չզբաղուիք (negative plural present second-person subjunctive)
չզբաղուին (negative plural present subjunctive)
չզբաղուէի (first-person negative past singular subjunctive)
չզբաղուէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չզբաղուէր (negative past singular subjunctive third-person)
չզբաղուէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չզբաղուէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չզբաղուէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ զբաղուիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ զբաղուիք (imperative negative rare)
զբաղուիլ (nominative singular singular-only)
զբաղուելու (dative singular singular-only)
զբաղուելէ (ablative singular singular-only)
զբաղուելով (instrumental singular singular-only)
զբաղուիլը (definite nominative singular singular-only)
զբաղուիլն (definite nominative singular singular-only)
զբաղուելուն (dative definite singular singular-only)
զբաղուելէն (ablative definite singular singular-only)
զբաղուելովը (definite instrumental singular singular-only)
զբաղուիլովն (definite instrumental singular singular-only)
զբաղուիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
զբաղուելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
զբաղուելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
զբաղուելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
զբաղուիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
զբաղուելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
զբաղուելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
զբաղուելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

զբաղուող

կը զբաղուինք

կը զբաղուէիր

կը զբաղուէինք

կը զբաղուէիք

կը զբաղուէին

զբաղուի՛ր, զբաղուէ՛**

մի՛ զբաղուիր

մի՛ զբաղուիք

hyw-decl-noun-unc

զբաղուիլը/զբաղուիլն

զբաղուելները/զբաղուելներն

զբաղուելովը/զբաղուիլովն

զբաղուելներու

զբաղուելներուն

զբաղուելներէն

զբաղուելներովը/զբաղուելներովն

զբաղուելներէ

զբաղուելներով

զբաղուելներս

զբաղուելներուս

զբաղուելներէս

զբաղուելներովս

զբաղուելներդ

զբաղուելներէդ

զբաղուելներէդ

զբաղուելներովդ

զբաղվել զբաղվել#Armenian

Western Armenian form of զբաղվել (zbaġvel)


սպաննել

spannel (romanization)
սպաննել (infinitive)
սպաններ (evidential participle)
սպաննելու (converb converb-i future)
սպաննելիք (converb converb-ii future)
սպանն- (stem)
սպաններ (connegative converb)
սպաննած (participle resultative)
սպաննող (participle subjective)
կը սպաննեմ (first-person indicative present singular)
կը սպաննես (indicative present second-person singular)
կը սպաննէ (indicative present singular third-person)
կը սպաննենք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը սպաննէք (indicative plural present second-person)
կը սպաննեն (indicative plural present)
կը սպաննէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը սպաննէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը սպաննէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը սպաննէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը սպաննէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը սպաննէին (imperfective indicative past plural)
պիտի սպաննեմ (first-person future indicative singular)
պիտի սպաննես (future indicative second-person singular)
պիտի սպաննէ (future indicative singular third-person)
պիտի սպաննենք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի սպաննէք (future indicative plural second-person)
պիտի սպաննեն (future indicative plural)
պիտի սպաննէի (first-person future indicative past singular)
պիտի սպաննէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի սպաննէր (future indicative past singular third-person)
պիտի սպաննէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի սպաննէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի սպաննէին (future indicative past plural)
սպաննած եմ (first-person indicative perfect present singular)
սպաննած ես (indicative perfect present second-person singular)
սպաննած է (indicative perfect present singular third-person)
սպաննած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սպաննած էք (indicative perfect plural present second-person)
սպաննած են (indicative perfect plural present)
սպաննած էի (first-person indicative pluperfect singular)
սպաննած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սպաննած էր (indicative pluperfect singular third-person)
սպաննած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սպաննած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սպաննած էին (indicative pluperfect plural)
սպաններ եմ (first-person indicative perfect present singular)
սպաններ ես (indicative perfect present second-person singular)
սպաններ է (indicative perfect present singular third-person)
սպաններ ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
սպաններ էք (indicative perfect plural present second-person)
սպաններ են (indicative perfect plural present)
սպաններ էի (first-person indicative pluperfect singular)
սպաններ էիր (indicative pluperfect second-person singular)
սպաններ էր (indicative pluperfect singular third-person)
սպաններ էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
սպաններ էիք (indicative pluperfect plural second-person)
սպաններ էին (indicative pluperfect plural)
սպաննեցի (aorist first-person indicative singular)
սպաննեցիր (aorist indicative second-person singular)
սպաննեց (aorist indicative singular third-person)
սպաննեցինք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
սպաննեցիք (aorist indicative plural second-person)
սպաննեցին (aorist indicative plural)
սպաննեմ (first-person present singular subjunctive)
սպաննես (present second-person singular subjunctive)
սպաննէ (present singular subjunctive third-person)
սպաննենք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
սպաննէք (plural present second-person subjunctive)
սպաննեն (plural present subjunctive)
սպաննէի (first-person past singular subjunctive)
սպաննէիր (past second-person singular subjunctive)
սպաննէր (past singular subjunctive third-person)
սպաննէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
սպաննէիք (past plural second-person subjunctive)
սպաննէին (past plural subjunctive)
սպաննէ՛ (imperative second-person singular)
սպաննեցէ՛ք (imperative rare)
չսպաննել (infinitive negative)
չսպաննած (negative participle resultative)
չսպաննող (negative participle subjective)
չեմ սպաններ (first-person indicative negative present singular)
չես սպաններ (indicative negative present second-person singular)
չի սպաններ (indicative negative present singular third-person)
չենք սպաններ (first-person indicative negative plural present)
չէք սպաններ (indicative negative plural present second-person)
չեն սպաններ (indicative negative plural present)
չէի սպաններ (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր սպաններ (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր սպաններ (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք սպաններ (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք սպաններ (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին սպաններ (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չսպաննեմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չսպաննես (future indicative negative second-person singular)
պիտի չսպաննէ (future indicative negative singular third-person)
պիտի չսպաննենք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չսպաննէք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չսպաննեն (future indicative negative plural)
պիտի չսպաննէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չսպաննէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չսպաննէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չսպաննէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չսպաննէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չսպաննէին (future indicative negative past plural)
չեմ սպաննած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սպաննած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սպաննած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սպաննած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սպաննած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սպաննած (indicative negative perfect plural present)
չէի սպաննած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սպաննած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սպաննած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սպաննած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սպաննած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սպաննած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ սպաններ (first-person indicative negative perfect present singular)
չես սպաններ (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ սպաններ (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք սպաններ (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք սպաններ (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն սպաններ (indicative negative perfect plural present)
չէի սպաններ (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր սպաններ (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր սպաններ (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք սպաններ (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք սպաններ (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին սպաններ (indicative negative pluperfect plural)
չսպաննեցի (aorist first-person indicative negative singular)
չսպաննեցիր (aorist indicative negative second-person singular)
չսպաննեց (aorist indicative negative singular third-person)
չսպաննեցինք (aorist first-person indicative negative plural)
չսպաննեցիք (aorist indicative negative plural second-person)
չսպաննեցին (aorist indicative negative plural)
չսպաննեմ (first-person negative present singular subjunctive)
չսպաննես (negative present second-person singular subjunctive)
չսպաննէ (negative present singular subjunctive third-person)
չսպաննենք (first-person negative plural present subjunctive)
չսպաննէք (negative plural present second-person subjunctive)
չսպաննեն (negative plural present subjunctive)
չսպաննէի (first-person negative past singular subjunctive)
չսպաննէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չսպաննէր (negative past singular subjunctive third-person)
չսպաննէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չսպաննէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չսպաննէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ սպաններ (imperative negative second-person singular)
մի՛ սպաննէք (imperative negative rare)
սպաննել (nominative singular singular-only)
սպաննելու (dative singular singular-only)
սպաննելէ (ablative singular singular-only)
սպաննելով (instrumental singular singular-only)
սպաննելը (definite nominative singular singular-only)
սպաննելն (definite nominative singular singular-only)
սպաննելուն (dative definite singular singular-only)
սպաննելէն (ablative definite singular singular-only)
սպաննելովը (definite instrumental singular singular-only)
սպաննելովն (definite instrumental singular singular-only)
սպաննելս (first-person nominative possessive singular singular-only)
սպաննելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
սպաննելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
սպաննելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
սպաննելդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
սպաննելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
սպաննելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
սպաննելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

սպաննող

կը սպաննէինք

hyw-decl-noun-unc

սպաննելը/սպաննելն

սպաննելները/սպաննելներն

սպաննելովը/սպաննելովն

սպաննելներու

սպաննելներուն

սպաննելներէն

սպաննելներովը/սպաննելներովն

սպաննելներով

սպաննելներուս

սպաննելներէս

սպաննելներովս

սպաննելներէդ

սպաննելներէդ

սպաննելներովդ

սպանել սպանել#Armenian

Western Armenian form of սպանել (spanel)


կռուիլ

head

կռուիլ • (kṙuil)

hy-verb

կռուիլ • (kṙuil)

kṙuil (romanization)
կռուիլ (infinitive)
կռուեր (evidential participle)
կռուելու (converb converb-i future)
կռուելիք (converb converb-ii future)
կռու- (stem)
կռուիր (connegative converb)
կռուած (participle resultative)
կռուեր (connegative converb)
կռուող (participle subjective)
կը կռուիմ (first-person indicative present singular)
կը կռուիս (indicative present second-person singular)
կը կռուի (indicative present singular third-person)
կը կռուինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը կռուիք (indicative plural present second-person)
կը կռուին (indicative plural present)
կը կռուէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը կռուէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը կռուէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը կռուէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը կռուէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը կռուէին (imperfective indicative past plural)
պիտի կռուիմ (first-person future indicative singular)
պիտի կռուիս (future indicative second-person singular)
պիտի կռուի (future indicative singular third-person)
պիտի կռուինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի կռուիք (future indicative plural second-person)
պիտի կռուին (future indicative plural)
պիտի կռուէի (first-person future indicative past singular)
պիտի կռուէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի կռուէր (future indicative past singular third-person)
պիտի կռուէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի կռուէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի կռուէին (future indicative past plural)
կռուած եմ (first-person indicative perfect present singular)
կռուած ես (indicative perfect present second-person singular)
կռուած է (indicative perfect present singular third-person)
կռուած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կռուած էք (indicative perfect plural present second-person)
կռուած են (indicative perfect plural present)
կռուած էի (first-person indicative pluperfect singular)
կռուած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կռուած էր (indicative pluperfect singular third-person)
կռուած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կռուած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կռուած էին (indicative pluperfect plural)
կռուեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
կռուեր ես (indicative perfect present second-person singular)
կռուեր է (indicative perfect present singular third-person)
կռուեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
կռուեր էք (indicative perfect plural present second-person)
կռուեր են (indicative perfect plural present)
կռուեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
կռուեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
կռուեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
կռուեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
կռուեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
կռուեր էին (indicative pluperfect plural)
կռուեցայ (aorist first-person indicative singular)
կռուեցար (aorist indicative second-person singular)
կռուեցաւ (aorist indicative singular third-person)
կռուեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
կռուեցաք (aorist indicative plural second-person)
կռուեցան (aorist indicative plural)
կռուիմ (first-person present singular subjunctive)
կռուիս (present second-person singular subjunctive)
կռուի (present singular subjunctive third-person)
կռուինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
կռուիք (plural present second-person subjunctive)
կռուին (plural present subjunctive)
կռուէի (first-person past singular subjunctive)
կռուէիր (past second-person singular subjunctive)
կռուէր (past singular subjunctive third-person)
կռուէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
կռուէիք (past plural second-person subjunctive)
կռուէին (past plural subjunctive)
կռուի՛ր (imperative second-person singular)
կռուէ՛ (kṙuír, kṙuḗ**) (imperative second-person singular)
կռուեցէ՛ք (imperative rare)
չկռուիլ (infinitive negative)
չկռուած (negative participle resultative)
չկռուող (negative participle subjective)
չեմ կռուիր (first-person indicative negative present singular)
չես կռուիր (indicative negative present second-person singular)
չի կռուիր (indicative negative present singular third-person)
չենք կռուիր (first-person indicative negative plural present)
չէք կռուիր (indicative negative plural present second-person)
չեն կռուիր (indicative negative plural present)
չէի կռուեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր կռուեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր կռուեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք կռուեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք կռուեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին կռուեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չկռուիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չկռուիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չկռուի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չկռուինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չկռուիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չկռուին (future indicative negative plural)
պիտի չկռուէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չկռուէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չկռուէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չկռուէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չկռուէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չկռուէին (future indicative negative past plural)
չեմ կռուած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կռուած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ կռուած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կռուած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք կռուած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կռուած (indicative negative perfect plural present)
չէի կռուած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կռուած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կռուած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կռուած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կռուած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կռուած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ կռուեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես կռուեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ կռուեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք կռուեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք կռուեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն կռուեր (indicative negative perfect plural present)
չէի կռուեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր կռուեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր կռուեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք կռուեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք կռուեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին կռուեր (indicative negative pluperfect plural)
չկռուեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չկռուեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չկռուեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չկռուեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չկռուեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չկռուեցան (aorist indicative negative plural)
չկռուիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չկռուիս (negative present second-person singular subjunctive)
չկռուի (negative present singular subjunctive third-person)
չկռուինք (first-person negative plural present subjunctive)
չկռուիք (negative plural present second-person subjunctive)
չկռուին (negative plural present subjunctive)
չկռուէի (first-person negative past singular subjunctive)
չկռուէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չկռուէր (negative past singular subjunctive third-person)
չկռուէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չկռուէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չկռուէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ կռուիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ կռուիք (imperative negative rare)
կռուիլ (nominative singular singular-only)
կռուելու (dative singular singular-only)
կռուելէ (ablative singular singular-only)
կռուելով (instrumental singular singular-only)
կռուիլը (definite nominative singular singular-only)
կռուիլն (definite nominative singular singular-only)
կռուելուն (dative definite singular singular-only)
կռուելէն (ablative definite singular singular-only)
կռուելովը (definite instrumental singular singular-only)
կռուիլովն (definite instrumental singular singular-only)
կռուիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
կռուելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
կռուելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
կռուելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
կռուիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
կռուելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
կռուելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
կռուելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

կռուող

կռուի՛ր, կռուէ՛**

hyw-decl-noun-unc

կռուիլը/կռուիլն

կռուելները/կռուելներն

կռուելովը/կռուիլովն

կռուելներուն

կռուելներովը/կռուելներովն

կռուելներուս

կռուելներովս

կռուելներովդ

կռվել կռվել#Armenian


մոլորիլ

moloril (romanization)
մոլորիլ (infinitive)
մոլորեր (evidential participle)
մոլորելու (converb converb-i future)
մոլորեցնել (causative)
մոլորցնել (molorecʻnel, molorcʻnel*) (causative)
մոլորելիք (converb converb-ii future)
մոլոր- (stem)
մոլորիր (connegative converb)
մոլորած (participle resultative)
մոլորեր (connegative converb)
մոլորող (participle subjective)
կը մոլորիմ (first-person indicative present singular)
կը մոլորիս (indicative present second-person singular)
կը մոլորի (indicative present singular third-person)
կը մոլորինք (connegative converb first-person indicative plural present)
կը մոլորիք (indicative plural present second-person)
կը մոլորին (indicative plural present)
կը մոլորէի (first-person imperfective indicative past singular)
կը մոլորէիր (imperfective indicative past second-person singular)
կը մոլորէր (imperfective indicative past singular third-person)
կը մոլորէինք (connegative converb first-person imperfective indicative past plural)
կը մոլորէիք (imperfective indicative past plural second-person)
կը մոլորէին (imperfective indicative past plural)
պիտի մոլորիմ (first-person future indicative singular)
պիտի մոլորիս (future indicative second-person singular)
պիտի մոլորի (future indicative singular third-person)
պիտի մոլորինք (connegative converb first-person future indicative plural)
պիտի մոլորիք (future indicative plural second-person)
պիտի մոլորին (future indicative plural)
պիտի մոլորէի (first-person future indicative past singular)
պիտի մոլորէիր (future indicative past second-person singular)
պիտի մոլորէր (future indicative past singular third-person)
պիտի մոլորէինք (connegative converb first-person future indicative past plural)
պիտի մոլորէիք (future indicative past plural second-person)
պիտի մոլորէին (future indicative past plural)
մոլորած եմ (first-person indicative perfect present singular)
մոլորած ես (indicative perfect present second-person singular)
մոլորած է (indicative perfect present singular third-person)
մոլորած ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մոլորած էք (indicative perfect plural present second-person)
մոլորած են (indicative perfect plural present)
մոլորած էի (first-person indicative pluperfect singular)
մոլորած էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մոլորած էր (indicative pluperfect singular third-person)
մոլորած էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մոլորած էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մոլորած էին (indicative pluperfect plural)
մոլորեր եմ (first-person indicative perfect present singular)
մոլորեր ես (indicative perfect present second-person singular)
մոլորեր է (indicative perfect present singular third-person)
մոլորեր ենք (connegative converb first-person indicative perfect plural present)
մոլորեր էք (indicative perfect plural present second-person)
մոլորեր են (indicative perfect plural present)
մոլորեր էի (first-person indicative pluperfect singular)
մոլորեր էիր (indicative pluperfect second-person singular)
մոլորեր էր (indicative pluperfect singular third-person)
մոլորեր էինք (connegative converb first-person indicative pluperfect plural)
մոլորեր էիք (indicative pluperfect plural second-person)
մոլորեր էին (indicative pluperfect plural)
մոլորեցայ (aorist first-person indicative singular)
մոլորեցար (aorist indicative second-person singular)
մոլորեցաւ (aorist indicative singular third-person)
մոլորեցանք (aorist connegative converb first-person indicative plural)
մոլորեցաք (aorist indicative plural second-person)
մոլորեցան (aorist indicative plural)
մոլորիմ (first-person present singular subjunctive)
մոլորիս (present second-person singular subjunctive)
մոլորի (present singular subjunctive third-person)
մոլորինք (connegative converb first-person plural present subjunctive)
մոլորիք (plural present second-person subjunctive)
մոլորին (plural present subjunctive)
մոլորէի (first-person past singular subjunctive)
մոլորէիր (past second-person singular subjunctive)
մոլորէր (past singular subjunctive third-person)
մոլորէինք (connegative converb first-person past plural subjunctive)
մոլորէիք (past plural second-person subjunctive)
մոլորէին (past plural subjunctive)
մոլորի՛ր (imperative second-person singular)
մոլորէ՛ (molorír, molorḗ**) (imperative second-person singular)
մոլորեցէ՛ք (imperative rare)
չմոլորիլ (infinitive negative)
չմոլորած (negative participle resultative)
չմոլորող (negative participle subjective)
չեմ մոլորիր (first-person indicative negative present singular)
չես մոլորիր (indicative negative present second-person singular)
չի մոլորիր (indicative negative present singular third-person)
չենք մոլորիր (first-person indicative negative plural present)
չէք մոլորիր (indicative negative plural present second-person)
չեն մոլորիր (indicative negative plural present)
չէի մոլորեր (first-person imperfective indicative negative past singular)
չէիր մոլորեր (imperfective indicative negative past second-person singular)
չէր մոլորեր (imperfective indicative negative past singular third-person)
չէինք մոլորեր (first-person imperfective indicative negative past plural)
չէիք մոլորեր (imperfective indicative negative past plural second-person)
չէին մոլորեր (imperfective indicative negative past plural)
պիտի չմոլորիմ (first-person future indicative negative singular)
պիտի չմոլորիս (future indicative negative second-person singular)
պիտի չմոլորի (future indicative negative singular third-person)
պիտի չմոլորինք (first-person future indicative negative plural)
պիտի չմոլորիք (future indicative negative plural second-person)
պիտի չմոլորին (future indicative negative plural)
պիտի չմոլորէի (first-person future indicative negative past singular)
պիտի չմոլորէիր (future indicative negative past second-person singular)
պիտի չմոլորէր (future indicative negative past singular third-person)
պիտի չմոլորէինք (first-person future indicative negative past plural)
պիտի չմոլորէիք (future indicative negative past plural second-person)
պիտի չմոլորէին (future indicative negative past plural)
չեմ մոլորած (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մոլորած (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մոլորած (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մոլորած (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մոլորած (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մոլորած (indicative negative perfect plural present)
չէի մոլորած (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մոլորած (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մոլորած (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մոլորած (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մոլորած (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մոլորած (indicative negative pluperfect plural)
չեմ մոլորեր (first-person indicative negative perfect present singular)
չես մոլորեր (indicative negative perfect present second-person singular)
չէ մոլորեր (indicative negative perfect present singular third-person)
չենք մոլորեր (first-person indicative negative perfect plural present)
չէք մոլորեր (indicative negative perfect plural present second-person)
չեն մոլորեր (indicative negative perfect plural present)
չէի մոլորեր (first-person indicative negative pluperfect singular)
չէիր մոլորեր (indicative negative pluperfect second-person singular)
չէր մոլորեր (indicative negative pluperfect singular third-person)
չէինք մոլորեր (first-person indicative negative pluperfect plural)
չէիք մոլորեր (indicative negative pluperfect plural second-person)
չէին մոլորեր (indicative negative pluperfect plural)
չմոլորեցայ (aorist first-person indicative negative singular)
չմոլորեցար (aorist indicative negative second-person singular)
չմոլորեցաւ (aorist indicative negative singular third-person)
չմոլորեցանք (aorist first-person indicative negative plural)
չմոլորեցաք (aorist indicative negative plural second-person)
չմոլորեցան (aorist indicative negative plural)
չմոլորիմ (first-person negative present singular subjunctive)
չմոլորիս (negative present second-person singular subjunctive)
չմոլորի (negative present singular subjunctive third-person)
չմոլորինք (first-person negative plural present subjunctive)
չմոլորիք (negative plural present second-person subjunctive)
չմոլորին (negative plural present subjunctive)
չմոլորէի (first-person negative past singular subjunctive)
չմոլորէիր (negative past second-person singular subjunctive)
չմոլորէր (negative past singular subjunctive third-person)
չմոլորէինք (first-person negative past plural subjunctive)
չմոլորէիք (negative past plural second-person subjunctive)
չմոլորէին (negative past plural subjunctive)
մի՛ մոլորիր (imperative negative second-person singular)
մի՛ մոլորիք (imperative negative rare)
մոլորիլ (nominative singular singular-only)
մոլորելու (dative singular singular-only)
մոլորելէ (ablative singular singular-only)
մոլորելով (instrumental singular singular-only)
մոլորիլը (definite nominative singular singular-only)
մոլորիլն (definite nominative singular singular-only)
մոլորելուն (dative definite singular singular-only)
մոլորելէն (ablative definite singular singular-only)
մոլորելովը (definite instrumental singular singular-only)
մոլորիլովն (definite instrumental singular singular-only)
մոլորիլս (first-person nominative possessive singular singular-only)
մոլորելուս (dative first-person possessive singular singular-only)
մոլորելէս (ablative first-person possessive singular singular-only)
մոլորելովս (first-person instrumental possessive singular singular-only)
մոլորիլդ (nominative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելուդ (dative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելէդ (ablative possessive second-person singular singular-only)
մոլորելովդ (instrumental possessive second-person singular singular-only)

hyw-conj

մոլորեցնել, մոլորցնել*

մոլորող

կը մոլորէինք

մոլորի՛ր, մոլորէ՛**

hyw-decl-noun-unc

մոլորիլը/մոլորիլն

մոլորելները/մոլորելներն

մոլորելովը/մոլորիլովն

մոլորելներու

մոլորելներուն

մոլորելներէն

մոլորելներովը/մոլորելներովն

մոլորելներով

մոլորելներուս

մոլորելներէս

մոլորելներովս

մոլորելներէդ

մոլորելներէդ

մոլորելներովդ

մոլորվել մոլորվել#Armenian

Western Armenian form of մոլորվել (molorvel)