robot

head

robot (definite accusative robotu, plural robotlar)

robotu (accusative definite)
robotlar (plural)
robot (nominative singular)
robotlar (nominative plural)
robotu (accusative definite singular)
robotları (accusative definite plural)
robota (dative singular)
robotlara (dative plural)
robotta (locative singular)
robotlarda (locative plural)
robottan (ablative singular)
robotlardan (ablative plural)
robotun (genitive singular)
robotların (genitive plural)

Borrowed from French robot, from Czech robot.

Ellipsis of mutfak robotu (“food processor”).


lades

lades (definite accusative ladesi, plural ladesler)

ladesi (accusative definite)
ladesler (plural)
lades (nominative singular)
ladesler (nominative plural)
ladesi (accusative definite singular)
ladesleri (accusative definite plural)
ladese (dative singular)
ladeslere (dative plural)
ladeste (locative singular)
ladeslerde (locative plural)
ladesten (ablative singular)
ladeslerden (ablative plural)
ladesin (genitive singular)
ladeslerin (genitive plural)
ladesim (first-person nominative singular)
ladeslerim (first-person nominative singular)
ladesin (nominative second-person singular)
ladeslerin (nominative second-person singular)
ladesi (nominative singular third-person)
ladesleri (nominative singular third-person)
ladesimiz (first-person nominative plural)
ladeslerimiz (first-person nominative plural)
ladesiniz (nominative plural second-person)
ladesleriniz (nominative plural second-person)
ladesleri (nominative plural third-person)
ladesimi (accusative definite first-person singular)
ladeslerimi (accusative definite first-person singular)
ladesini (accusative definite second-person singular)
ladeslerini (accusative definite second-person singular)
ladesini (accusative definite singular third-person)
ladeslerini (accusative definite singular third-person)
ladesimizi (accusative definite first-person plural)
ladeslerimizi (accusative definite first-person plural)
ladesinizi (accusative definite plural second-person)
ladeslerinizi (accusative definite plural second-person)
ladeslerini (accusative definite plural third-person)
ladesime (dative first-person singular)
ladeslerime (dative first-person singular)
ladesine (dative second-person singular)
ladeslerine (dative second-person singular)
ladesine (dative singular third-person)
ladeslerine (dative singular third-person)
ladesimize (dative first-person plural)
ladeslerimize (dative first-person plural)
ladesinize (dative plural second-person)
ladeslerinize (dative plural second-person)
ladeslerine (dative plural third-person)
ladesimde (first-person locative singular)
ladeslerimde (first-person locative singular)
ladesinde (locative second-person singular)
ladeslerinde (locative second-person singular)
ladesinde (locative singular third-person)
ladeslerinde (locative singular third-person)
ladesimizde (first-person locative plural)
ladeslerimizde (first-person locative plural)
ladesinizde (locative plural second-person)
ladeslerinizde (locative plural second-person)
ladeslerinde (locative plural third-person)
ladesimden (ablative first-person singular)
ladeslerimden (ablative first-person singular)
ladesinden (ablative second-person singular)
ladeslerinden (ablative second-person singular)
ladesinden (ablative singular third-person)
ladeslerinden (ablative singular third-person)
ladesimizden (ablative first-person plural)
ladeslerimizden (ablative first-person plural)
ladesinizden (ablative plural second-person)
ladeslerinizden (ablative plural second-person)
ladeslerinden (ablative plural third-person)
ladesimin (first-person genitive singular)
ladeslerimin (first-person genitive singular)
ladesinin (genitive second-person singular)
ladeslerinin (genitive second-person singular)
ladesinin (genitive singular third-person)
ladeslerinin (genitive singular third-person)
ladesimizin (first-person genitive plural)
ladeslerimizin (first-person genitive plural)
ladesinizin (genitive plural second-person)
ladeslerinizin (genitive plural second-person)
ladeslerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish یادس (yādes, “interj. (It is borne in mind!) the expression used on again meeting between players of Philopena”), from Persian یاد است (yâd-ast, “I remember”).

inh+

Ellipsis of lades oyunu (“game of lades”); a game where two people break the wishbone of a chicken, or in the absence of it a small stick, then the aim is to hand the opponent any item without them calling "I remember!" The player who gets to do it when the other forgets to call it wins the game, and the loser has to buy the gift previously agreed upon.


beden

head

beden (definite accusative bedeni, plural bedenler)

bedeni (accusative definite)
bedenler (plural)
beden (nominative singular)
bedenler (nominative plural)
bedeni (accusative definite singular)
bedenleri (accusative definite plural)
bedene (dative singular)
bedenlere (dative plural)
bedende (locative singular)
bedenlerde (locative plural)
bedenden (ablative singular)
bedenlerden (ablative plural)
bedenin (genitive singular)
bedenlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish بدن (beden), from Arabic بَدَن (badan).

inh+

Sizin bedene kim giriyor?

Could be understood as "Who enters your body?"


açacak

head

açacak (definite accusative açacağı, plural açacaklar)

açacağı (accusative definite)
açacaklar (plural)
açacak (nominative singular)
açacaklar (nominative plural)
açacağı (accusative definite singular)
açacakları (accusative definite plural)
açacağa (dative singular)
açacaklara (dative plural)
açacakta (locative singular)
açacaklarda (locative plural)
açacaktan (ablative singular)
açacaklardan (ablative plural)
açacağın (genitive singular)
açacakların (genitive plural)
açacağım (first-person nominative singular)
açacaklarım (first-person nominative singular)
açacağın (nominative second-person singular)
açacakların (nominative second-person singular)
açacağı (nominative singular third-person)
açacakları (nominative singular third-person)
açacağımız (first-person nominative plural)
açacaklarımız (first-person nominative plural)
açacağınız (nominative plural second-person)
açacaklarınız (nominative plural second-person)
açacakları (nominative plural third-person)
açacağımı (accusative definite first-person singular)
açacaklarımı (accusative definite first-person singular)
açacağını (accusative definite second-person singular)
açacaklarını (accusative definite second-person singular)
açacağını (accusative definite singular third-person)
açacaklarını (accusative definite singular third-person)
açacağımızı (accusative definite first-person plural)
açacaklarımızı (accusative definite first-person plural)
açacağınızı (accusative definite plural second-person)
açacaklarınızı (accusative definite plural second-person)
açacaklarını (accusative definite plural third-person)
açacağıma (dative first-person singular)
açacaklarıma (dative first-person singular)
açacağına (dative second-person singular)
açacaklarına (dative second-person singular)
açacağına (dative singular third-person)
açacaklarına (dative singular third-person)
açacağımıza (dative first-person plural)
açacaklarımıza (dative first-person plural)
açacağınıza (dative plural second-person)
açacaklarınıza (dative plural second-person)
açacaklarına (dative plural third-person)
açacağımda (first-person locative singular)
açacaklarımda (first-person locative singular)
açacağında (locative second-person singular)
açacaklarında (locative second-person singular)
açacağında (locative singular third-person)
açacaklarında (locative singular third-person)
açacağımızda (first-person locative plural)
açacaklarımızda (first-person locative plural)
açacağınızda (locative plural second-person)
açacaklarınızda (locative plural second-person)
açacaklarında (locative plural third-person)
açacağımdan (ablative first-person singular)
açacaklarımdan (ablative first-person singular)
açacağından (ablative second-person singular)
açacaklarından (ablative second-person singular)
açacağından (ablative singular third-person)
açacaklarından (ablative singular third-person)
açacağımızdan (ablative first-person plural)
açacaklarımızdan (ablative first-person plural)
açacağınızdan (ablative plural second-person)
açacaklarınızdan (ablative plural second-person)
açacaklarından (ablative plural third-person)
açacağımın (first-person genitive singular)
açacaklarımın (first-person genitive singular)
açacağının (genitive second-person singular)
açacaklarının (genitive second-person singular)
açacağının (genitive singular third-person)
açacaklarının (genitive singular third-person)
açacağımızın (first-person genitive plural)
açacaklarımızın (first-person genitive plural)
açacağınızın (genitive plural second-person)
açacaklarınızın (genitive plural second-person)
açacaklarının (genitive plural third-person)

From aç- (“to open”) + -acak (future tense suffix).

suf

konserve açacağı
konserve açacağı#Turkish

Ellipsis of konserve açacağı; can opener

opener (device that opens something)
Ellipsis of şişe açacağı; bottle opener

Ellipsis of kalem açacağı; pencil sharpener


döner

head

döner (definite accusative döneri, plural dönerler)

döneri (accusative definite)
dönerler (plural)

→ Azerbaijani: dönər

→ English: doner

→ Finnish: döner

→ German: Döner

From Ottoman Turkish دونر (döner, “to turn round”), from dönmek (“to turn”).


bozuk

head

bozuk (definite accusative bozuğu, plural bozuklar)

bozuğu (accusative definite)
bozuklar (plural)
bozuk (nominative singular)
bozuklar (nominative plural)
bozuğu (accusative definite singular)
bozukları (accusative definite plural)
bozuğa (dative singular)
bozuklara (dative plural)
bozukta (locative singular)
bozuklarda (locative plural)
bozuktan (ablative singular)
bozuklardan (ablative plural)
bozuğun (genitive singular)
bozukların (genitive plural)
bozuğum (first-person nominative singular)
bozuklarım (first-person nominative singular)
bozuğun (nominative second-person singular)
bozukların (nominative second-person singular)
bozuğu (nominative singular third-person)
bozukları (nominative singular third-person)
bozuğumuz (first-person nominative plural)
bozuklarımız (first-person nominative plural)
bozuğunuz (nominative plural second-person)
bozuklarınız (nominative plural second-person)
bozukları (nominative plural third-person)
bozuğumu (accusative definite first-person singular)
bozuklarımı (accusative definite first-person singular)
bozuğunu (accusative definite second-person singular)
bozuklarını (accusative definite second-person singular)
bozuğunu (accusative definite singular third-person)
bozuklarını (accusative definite singular third-person)
bozuğumuzu (accusative definite first-person plural)
bozuklarımızı (accusative definite first-person plural)
bozuğunuzu (accusative definite plural second-person)
bozuklarınızı (accusative definite plural second-person)
bozuklarını (accusative definite plural third-person)
bozuğuma (dative first-person singular)
bozuklarıma (dative first-person singular)
bozuğuna (dative second-person singular)
bozuklarına (dative second-person singular)
bozuğuna (dative singular third-person)
bozuklarına (dative singular third-person)
bozuğumuza (dative first-person plural)
bozuklarımıza (dative first-person plural)
bozuğunuza (dative plural second-person)
bozuklarınıza (dative plural second-person)
bozuklarına (dative plural third-person)
bozuğumda (first-person locative singular)
bozuklarımda (first-person locative singular)
bozuğunda (locative second-person singular)
bozuklarında (locative second-person singular)
bozuğunda (locative singular third-person)
bozuklarında (locative singular third-person)
bozuğumuzda (first-person locative plural)
bozuklarımızda (first-person locative plural)
bozuğunuzda (locative plural second-person)
bozuklarınızda (locative plural second-person)
bozuklarında (locative plural third-person)
bozuğumdan (ablative first-person singular)
bozuklarımdan (ablative first-person singular)
bozuğundan (ablative second-person singular)
bozuklarından (ablative second-person singular)
bozuğundan (ablative singular third-person)
bozuklarından (ablative singular third-person)
bozuğumuzdan (ablative first-person plural)
bozuklarımızdan (ablative first-person plural)
bozuğunuzdan (ablative plural second-person)
bozuklarınızdan (ablative plural second-person)
bozuklarından (ablative plural third-person)
bozuğumun (first-person genitive singular)
bozuklarımın (first-person genitive singular)
bozuğunun (genitive second-person singular)
bozuklarının (genitive second-person singular)
bozuğunun (genitive singular third-person)
bozuklarının (genitive singular third-person)
bozuğumuzun (first-person genitive plural)
bozuklarımızın (first-person genitive plural)
bozuğunuzun (genitive plural second-person)
bozuklarınızın (genitive plural second-person)
bozuklarının (genitive plural third-person)
bozuğum (first-person singular)
bozuklarım (first-person singular)
bozuksun (second-person singular)
bozuklarsın (second-person singular)
bozuk (singular third-person)
bozuktur (singular third-person)
bozuklar (singular third-person)
bozuklardır (singular third-person)
bozuğuz (first-person plural)
bozuklarız (first-person plural)
bozuksunuz (plural second-person)
bozuklarsınız (plural second-person)
bozuklar (plural third-person)
bozuklardır (plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish بوزق (bozuḳ) or بوزوق (bozuḳ, “broken; bad”), from Ottoman Turkish بوزمق (bozmaḳ, “to demolish, to take down, to destroy, to defeat, to rout”), from Proto-Turkic *buŕ- (“to demolish, to ruin”), morphologically boz- + -uk.

inh

Ellipsis of bozuk para; change, small denominations of money, coin.


dolap

head

dolap (definite accusative dolabı, plural dolaplar)

dolabı (accusative definite)
dolaplar (plural)
dolap (nominative singular)
dolaplar (nominative plural)
dolabı (accusative definite singular)
dolapları (accusative definite plural)
dolaba (dative singular)
dolaplara (dative plural)
dolapta (locative singular)
dolaplarda (locative plural)
dolaptan (ablative singular)
dolaplardan (ablative plural)
dolabın (genitive singular)
dolapların (genitive plural)
dolabım (first-person nominative singular)
dolaplarım (first-person nominative singular)
dolabın (nominative second-person singular)
dolapların (nominative second-person singular)
dolabı (nominative singular third-person)
dolapları (nominative singular third-person)
dolabımız (first-person nominative plural)
dolaplarımız (first-person nominative plural)
dolabınız (nominative plural second-person)
dolaplarınız (nominative plural second-person)
dolapları (nominative plural third-person)
dolabımı (accusative definite first-person singular)
dolaplarımı (accusative definite first-person singular)
dolabını (accusative definite second-person singular)
dolaplarını (accusative definite second-person singular)
dolabını (accusative definite singular third-person)
dolaplarını (accusative definite singular third-person)
dolabımızı (accusative definite first-person plural)
dolaplarımızı (accusative definite first-person plural)
dolabınızı (accusative definite plural second-person)
dolaplarınızı (accusative definite plural second-person)
dolaplarını (accusative definite plural third-person)
dolabıma (dative first-person singular)
dolaplarıma (dative first-person singular)
dolabına (dative second-person singular)
dolaplarına (dative second-person singular)
dolabına (dative singular third-person)
dolaplarına (dative singular third-person)
dolabımıza (dative first-person plural)
dolaplarımıza (dative first-person plural)
dolabınıza (dative plural second-person)
dolaplarınıza (dative plural second-person)
dolaplarına (dative plural third-person)
dolabımda (first-person locative singular)
dolaplarımda (first-person locative singular)
dolabında (locative second-person singular)
dolaplarında (locative second-person singular)
dolabında (locative singular third-person)
dolaplarında (locative singular third-person)
dolabımızda (first-person locative plural)
dolaplarımızda (first-person locative plural)
dolabınızda (locative plural second-person)
dolaplarınızda (locative plural second-person)
dolaplarında (locative plural third-person)
dolabımdan (ablative first-person singular)
dolaplarımdan (ablative first-person singular)
dolabından (ablative second-person singular)
dolaplarından (ablative second-person singular)
dolabından (ablative singular third-person)
dolaplarından (ablative singular third-person)
dolabımızdan (ablative first-person plural)
dolaplarımızdan (ablative first-person plural)
dolabınızdan (ablative plural second-person)
dolaplarınızdan (ablative plural second-person)
dolaplarından (ablative plural third-person)
dolabımın (first-person genitive singular)
dolaplarımın (first-person genitive singular)
dolabının (genitive second-person singular)
dolaplarının (genitive second-person singular)
dolabının (genitive singular third-person)
dolaplarının (genitive singular third-person)
dolabımızın (first-person genitive plural)
dolaplarımızın (first-person genitive plural)
dolabınızın (genitive plural second-person)
dolaplarınızın (genitive plural second-person)
dolaplarının (genitive plural third-person)

From Ottoman Turkish طولاب (dolab), from Persian دولاب (dolâb, “closet”).


makine

makine (definite accusative makineyi, plural makineler)

makineyi (accusative definite)
makineler (plural)
makine (nominative singular)
makineler (nominative plural)
makineyi (accusative definite singular)
makineleri (accusative definite plural)
makineye (dative singular)
makinelere (dative plural)
makinede (locative singular)
makinelerde (locative plural)
makineden (ablative singular)
makinelerden (ablative plural)
makinenin (genitive singular)
makinelerin (genitive plural)
makinem (first-person nominative singular)
makinelerim (first-person nominative singular)
makinen (nominative second-person singular)
makinelerin (nominative second-person singular)
makinesi (nominative singular third-person)
makineleri (nominative singular third-person)
makinemiz (first-person nominative plural)
makinelerimiz (first-person nominative plural)
makineniz (nominative plural second-person)
makineleriniz (nominative plural second-person)
makineleri (nominative plural third-person)
makinemi (accusative definite first-person singular)
makinelerimi (accusative definite first-person singular)
makineni (accusative definite second-person singular)
makinelerini (accusative definite second-person singular)
makinesini (accusative definite singular third-person)
makinelerini (accusative definite singular third-person)
makinemizi (accusative definite first-person plural)
makinelerimizi (accusative definite first-person plural)
makinenizi (accusative definite plural second-person)
makinelerinizi (accusative definite plural second-person)
makinelerini (accusative definite plural third-person)
makineme (dative first-person singular)
makinelerime (dative first-person singular)
makinene (dative second-person singular)
makinelerine (dative second-person singular)
makinesine (dative singular third-person)
makinelerine (dative singular third-person)
makinemize (dative first-person plural)
makinelerimize (dative first-person plural)
makinenize (dative plural second-person)
makinelerinize (dative plural second-person)
makinelerine (dative plural third-person)
makinemde (first-person locative singular)
makinelerimde (first-person locative singular)
makinende (locative second-person singular)
makinelerinde (locative second-person singular)
makinesinde (locative singular third-person)
makinelerinde (locative singular third-person)
makinemizde (first-person locative plural)
makinelerimizde (first-person locative plural)
makinenizde (locative plural second-person)
makinelerinizde (locative plural second-person)
makinelerinde (locative plural third-person)
makinemden (ablative first-person singular)
makinelerimden (ablative first-person singular)
makinenden (ablative second-person singular)
makinelerinden (ablative second-person singular)
makinesinden (ablative singular third-person)
makinelerinden (ablative singular third-person)
makinemizden (ablative first-person plural)
makinelerimizden (ablative first-person plural)
makinenizden (ablative plural second-person)
makinelerinizden (ablative plural second-person)
makinelerinden (ablative plural third-person)
makinemin (first-person genitive singular)
makinelerimin (first-person genitive singular)
makinenin (genitive second-person singular)
makinelerinin (genitive second-person singular)
makinesinin (genitive singular third-person)
makinelerinin (genitive singular third-person)
makinemizin (first-person genitive plural)
makinelerimizin (first-person genitive plural)
makinenizin (genitive plural second-person)
makinelerinizin (genitive plural second-person)
makinelerinin (genitive plural third-person)

→ Northern Kurdish: makîne f

Inherited from Ottoman Turkish ماكینه (makina, “machine”), from Italian macchina, from Latin machina (“a machine, engine, contrivance, device, stratagem, trick”). Doublet of maçuna.

der

çamaşır makinesi
çamaşır makinesi#Turkish

Ellipsis of çamaşır makinesi (“washing machine”).

bulaşık makinesi
bulaşık makinesi#Turkish

Ellipsis of bulaşık makinesi (“dishwasher”).


yırtmak

head

yırtmak (third-person singular simple present yırtar)

yırtar (present singular third-person)
yırtmak (infinitive)
yırtan (imperfective impersonal participle)
yırtmış (impersonal participle perfective)
yırtacak (impersonal participle prospective)
yırttığım (non-prospective participle personal)
yırttığın (non-prospective participle personal)
yırttığı (non-prospective participle personal)
yırttığımız (non-prospective participle personal)
yırttığınız (non-prospective participle personal)
yırttıkları (non-prospective participle personal)
yırtacağım (participle personal prospective)
yırtacağın (participle personal prospective)
yırtacağı (participle personal prospective)
yırtacağımız (participle personal prospective)
yırtacağınız (participle personal prospective)
yırtacakları (participle personal prospective)
yırtma (noun-from-verb)
yırtış (adverbial)
yırtarım (aorist first-person indicative present singular)
yırtarsın (aorist indicative present second-person singular)
yırtar (aorist indicative present singular third-person)
yırtarız (aorist first-person indicative plural present)
yırtarsınız (aorist indicative plural present second-person)
yırtarlar (aorist indicative plural present third-person)
yırtıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yırtıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yırtıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yırtıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yırtıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yırtıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yırttım (first-person indicative past perfective singular)
yırttın (indicative past perfective second-person singular)
yırttı (indicative past perfective singular third-person)
yırttık (first-person indicative past perfective plural)
yırttınız (indicative past perfective plural second-person)
yırttılar (indicative past perfective plural third-person)
yırtıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yırtıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yırtıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yırtıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yırtıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yırtıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
or yırtıyordular (imperfective indicative past plural third-person)
yırtacağım (first-person future indicative singular)
yırtacaksın (future indicative second-person singular)
yırtacak (future indicative singular third-person)
yırtacağız (first-person future indicative plural)
yırtacaksınız (future indicative plural second-person)
yırtacaklar (future indicative plural third-person)
yırtmışım (first-person inferential perfective singular)
yırtmışsın (inferential perfective second-person singular)
yırtmış (inferential perfective singular third-person)
yırtmışız (first-person inferential perfective plural)
yırtmışsınız (inferential perfective plural second-person)
yırtmışlar (inferential perfective plural third-person)
yırtarmışım (aorist first-person inferential singular)
yırtarmışsın (aorist inferential second-person singular)
yırtarmış (aorist inferential singular third-person)
yırtarmışız (aorist first-person inferential plural)
yırtarmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yırtarlarmış (or yırtarmışlar) (aorist inferential plural third-person)
yırtıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yırtıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yırtıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yırtıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yırtıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yırtıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yırtsam (conditional first-person singular)
yırtsan (conditional second-person singular)
yırtsa (conditional singular third-person)
yırtsak (conditional first-person plural)
yırtsanız (conditional plural second-person)
yırtsalar (conditional plural third-person)
yırtsaydım (conditional first-person perfective singular)
yırtsaydın (conditional perfective second-person singular)
yırtsaydı (conditional perfective singular third-person)
yırtsaydık (conditional first-person perfective plural)
yırtsaydınız (conditional perfective plural second-person)
yırtsaydılar (conditional perfective plural third-person)
yırtayım (first-person optative singular)
yırtasın (optative second-person singular)
yırta (optative singular third-person)
yırtalım (first-person optative plural)
yırtasınız (optative plural second-person)
yırtalar (optative plural third-person)
yırtmaktayım (first-person progressive singular)
yırtmaktasın (progressive second-person singular)
yırtmakta (progressive singular third-person)
yırtmaktayız (first-person plural progressive)
yırtmaktasınız (plural progressive second-person)
yırtmaktalar (plural progressive third-person)
yırtmalıyım (first-person necessitative singular)
yırtmalısın (necessitative second-person singular)
yırtmalı (necessitative singular third-person)
yırtmalıyız (first-person necessitative plural)
yırtmalısınız (necessitative plural second-person)
yırtmalılar (necessitative plural third-person)
yırt (imperative second-person singular)
yırtsın (imperative singular third-person)
yırtın (imperative plural second-person)
yırtsınlar (imperative plural third-person)
yırtar mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yırtar mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yırtar mı? (aorist indicative present singular third-person)
yırtar mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yırtar mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yırtarlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yırtıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yırtıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yırtıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yırtıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yırtıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yırtıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yırttım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yırttın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yırttı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yırttık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yırttınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yırttılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yırtıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yırtıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yırtıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yırtıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yırtıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yırtıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yırtacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yırtacak mısın? (future indicative second-person singular)
yırtacak mı? (future indicative singular third-person)
yırtacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yırtacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yırtacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yırtmış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yırtmış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yırtmış mı? (inferential perfective singular third-person)
yırtmış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yırtmış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yırtmışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yırtar mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yırtar mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yırtar mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yırtar mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yırtar mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yırtarlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yırtıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yırtıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yırtıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yırtıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yırtıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yırtıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yırtsam mı? (conditional first-person singular)
yırtsan mı? (conditional second-person singular)
yırtsa mı? (conditional singular third-person)
yırtsak mı? (conditional first-person plural)
yırtsanız mı? (conditional plural second-person)
yırtsalar mı? (conditional plural third-person)
yırtsa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yırtsa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yırtsa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yırtsa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yırtsa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yırtsalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yırtmakta mıyım? (first-person progressive singular)
yırtmakta mısın? (progressive second-person singular)
yırtmakta mı? (progressive singular third-person)
yırtmakta mıyız? (first-person plural progressive)
yırtmakta mısınız? (plural progressive second-person)
yırtmaktalar mı? (plural progressive third-person)
yırtmalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yırtmalı mısın? (necessitative second-person singular)
yırtmalı mı? (necessitative singular third-person)
yırtmalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yırtmalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yırtmalılar mı? (necessitative plural third-person)
yırtmamak (infinitive negative)
yırtmayan (imperfective impersonal negative participle)
yırtmamış (impersonal negative participle perfective)
yırtmayacak (impersonal negative participle prospective)
yırtmadığım (first-person negative non-prospective participle singular)
yırtmadığın (negative non-prospective participle second-person singular)
yırtmadığı (negative non-prospective participle singular third-person)
yırtmadığımız (first-person negative non-prospective participle plural)
yırtmadığınız (negative non-prospective participle plural second-person)
yırtmadıkları (negative non-prospective participle plural third-person)
yırtmayacağım (first-person negative participle prospective singular)
yırtmayacağın (negative participle prospective second-person singular)
yırtmayacağı (negative participle prospective singular third-person)
yırtmayacağımız (first-person negative participle plural prospective)
yırtmayacağınız (negative participle plural prospective second-person)
yırtmayacakları (negative participle plural prospective third-person)
yırtmama (negative noun-from-verb)
yırtmayış (adverbial negative)
yırtmam (aorist first-person indicative present singular)
yırtmazsın (aorist indicative present second-person singular)
yırtmaz (aorist indicative present singular third-person)
yırtmayız (aorist first-person indicative plural present)
yırtmazsınız (aorist indicative plural present second-person)
yırtmazlar (aorist indicative plural present third-person)
yırtmıyorum (first-person imperfective indicative present singular)
yırtmıyorsun (imperfective indicative present second-person singular)
yırtmıyor (imperfective indicative present singular third-person)
yırtmıyoruz (first-person imperfective indicative plural present)
yırtmıyorsunuz (imperfective indicative plural present second-person)
yırtmıyorlar (imperfective indicative plural present third-person)
yırtmadım (first-person indicative past perfective singular)
yırtmadın (indicative past perfective second-person singular)
yırtmadı (indicative past perfective singular third-person)
yırtmadık (first-person indicative past perfective plural)
yırtmadınız (indicative past perfective plural second-person)
yırtmadılar (indicative past perfective plural third-person)
yırtmıyordum (first-person imperfective indicative past singular)
yırtmıyordun (imperfective indicative past second-person singular)
yırtmıyordu (imperfective indicative past singular third-person)
yırtmıyorduk (first-person imperfective indicative past plural)
yırtmıyordunuz (imperfective indicative past plural second-person)
yırtmıyorlardı (imperfective indicative past plural third-person)
yırtmayacağım (first-person future indicative singular)
yırtmayacaksın (future indicative second-person singular)
yırtmayacak (future indicative singular third-person)
yırtmayacağız (first-person future indicative plural)
yırtmayacaksınız (future indicative plural second-person)
yırtmayacaklar (future indicative plural third-person)
yırtmamışım (first-person inferential perfective singular)
yırtmamışsın (inferential perfective second-person singular)
yırtmamış (inferential perfective singular third-person)
yırtmamışız (first-person inferential perfective plural)
yırtmamışsınız (inferential perfective plural second-person)
yırtmamışlar (inferential perfective plural third-person)
yırtmazmışım (aorist first-person inferential singular)
yırtmazmışsın (aorist inferential second-person singular)
yırtmazmış (aorist inferential singular third-person)
yırtmazmışız (aorist first-person inferential plural)
yırtmazmışsınız (aorist inferential plural second-person)
yırtmazlarmış (aorist inferential plural third-person)
yırtmıyormuşum (first-person imperfective inferential singular)
yırtmıyormuşsun (imperfective inferential second-person singular)
yırtmıyormuş (imperfective inferential singular third-person)
yırtmıyormuşuz (first-person imperfective inferential plural)
yırtmıyormuşsunuz (imperfective inferential plural second-person)
yırtmıyorlarmış (imperfective inferential plural third-person)
yırtmasam (conditional first-person singular)
yırtmasan (conditional second-person singular)
yırtmasa (conditional singular third-person)
yırtmasak (conditional first-person plural)
yırtmasanız (conditional plural second-person)
yırtmasalar (conditional plural third-person)
yırtmasaydım (conditional first-person perfective singular)
yırtmasaydın (conditional perfective second-person singular)
yırtmasaydı (conditional perfective singular third-person)
yırtmasaydık (conditional first-person perfective plural)
yırtmasaydınız (conditional perfective plural second-person)
yırtmasaydılar (conditional perfective plural third-person)
yırtmayayım (first-person optative singular)
yırtmayasın (optative second-person singular)
yırtmaya (optative singular third-person)
yırtmayalım (first-person optative plural)
yırtmayasınız (optative plural second-person)
yırtmayalar (optative plural third-person)
yırtmamaktayım (first-person progressive singular)
yırtmamaktasın (progressive second-person singular)
yırtmamakta (progressive singular third-person)
yırtmamaktayız (first-person plural progressive)
yırtmamaktasınız (plural progressive second-person)
yırtmamaktalar (plural progressive third-person)
yırtmamalıyım (first-person necessitative singular)
yırtmamalısın (necessitative second-person singular)
yırtmamalı (necessitative singular third-person)
yırtmamalıyız (first-person necessitative plural)
yırtmamalısınız (necessitative plural second-person)
yırtmamalılar (necessitative plural third-person)
yırtma (imperative second-person singular)
yırtmasın (imperative singular third-person)
yırtmayın (imperative plural second-person)
yırtmasınlar (imperative plural third-person)
yırtmaz mıyım? (aorist first-person indicative present singular)
yırtmaz mısın? (aorist indicative present second-person singular)
yırtmaz mı? (aorist indicative present singular third-person)
yırtmaz mıyız? (aorist first-person indicative plural present)
yırtmaz mısınız? (aorist indicative plural present second-person)
yırtmazlar mı? (aorist indicative plural present third-person)
yırtmıyor muyum? (first-person imperfective indicative present singular)
yırtmıyor musun? (imperfective indicative present second-person singular)
yırtmıyor mu? (imperfective indicative present singular third-person)
yırtmıyor muyuz? (first-person imperfective indicative plural present)
yırtmıyor musunuz? (imperfective indicative plural present second-person)
yırtmıyorlar mı? (imperfective indicative plural present third-person)
yırtmadım mı? (first-person indicative past perfective singular)
yırtmadın mı? (indicative past perfective second-person singular)
yırtmadı mı? (indicative past perfective singular third-person)
yırtmadık mı? (first-person indicative past perfective plural)
yırtmadınız mı? (indicative past perfective plural second-person)
yırtmadılar mı? (indicative past perfective plural third-person)
yırtmıyor muydum? (first-person imperfective indicative past singular)
yırtmıyor muydun? (imperfective indicative past second-person singular)
yırtmıyor muydu? (imperfective indicative past singular third-person)
yırtmıyor muyduk? (first-person imperfective indicative past plural)
yırtmıyor muydunuz? (imperfective indicative past plural second-person)
yırtmıyorlar mıydı? (imperfective indicative past plural third-person)
yırtmayacak mıyım? (first-person future indicative singular)
yırtmayacak mısın? (future indicative second-person singular)
yırtmayacak mı? (future indicative singular third-person)
yırtmayacak mıyız? (first-person future indicative plural)
yırtmayacak mısınız? (future indicative plural second-person)
yırtmayacaklar mı? (future indicative plural third-person)
yırtmamış mıyım? (first-person inferential perfective singular)
yırtmamış mısın? (inferential perfective second-person singular)
yırtmamış mı? (inferential perfective singular third-person)
yırtmamış mıyız? (first-person inferential perfective plural)
yırtmamış mısınız? (inferential perfective plural second-person)
yırtmamışlar mı? (inferential perfective plural third-person)
yırtmaz mıymışım? (aorist first-person inferential singular)
yırtmaz mıymışsın? (aorist inferential second-person singular)
yırtmaz mıymış? (aorist inferential singular third-person)
yırtmaz mıymışız? (aorist first-person inferential plural)
yırtmaz mıymışsınız? (aorist inferential plural second-person)
yırtmazlar mıymış? (aorist inferential plural third-person)
yırtmıyor muymuşum? (first-person imperfective inferential singular)
yırtmıyor muymuşsun? (imperfective inferential second-person singular)
yırtmıyor muymuş? (imperfective inferential singular third-person)
yırtmıyor muymuşuz? (first-person imperfective inferential plural)
yırtmıyor muymuşsunuz? (imperfective inferential plural second-person)
yırtmıyorlar mıymış? (imperfective inferential plural third-person)
yırtmasam mı? (conditional first-person singular)
yırtmasan mı? (conditional second-person singular)
yırtmasa mı? (conditional singular third-person)
yırtmasak mı? (conditional first-person plural)
yırtmasanız mı? (conditional plural second-person)
yırtmasalar mı? (conditional plural third-person)
yırtmasa mıydım? (conditional first-person perfective singular)
yırtmasa mıydın? (conditional perfective second-person singular)
yırtmasa mıydı? (conditional perfective singular third-person)
yırtmasa mıydık? (conditional first-person perfective plural)
yırtmasa mıydınız? (conditional perfective plural second-person)
yırtmasalar mıydı? (conditional perfective plural third-person)
yırtmamakta mıyım? (first-person progressive singular)
yırtmamakta mısın? (progressive second-person singular)
yırtmamakta mı? (progressive singular third-person)
yırtmamakta mıyız? (first-person plural progressive)
yırtmamakta mısınız? (plural progressive second-person)
yırtmamaktalar mı? (plural progressive third-person)
yırtmamalı mıyım? (first-person necessitative singular)
yırtmamalı mısın? (necessitative second-person singular)
yırtmamalı mı? (necessitative singular third-person)
yırtmamalı mıyız? (first-person necessitative plural)
yırtmamalı mısınız? (necessitative plural second-person)
yırtmamalılar mı? (necessitative plural third-person)

tr-conj-head

aorist in -<i class="Latn mention" lang="tr">V²r</i>

From Ottoman Turkish یرتمق (yırtmaḳ, “to tear, to rend, to slit”), causative of Ottoman Turkish یرمق (yırmaḳ, “to tear”), from Proto-Turkic *yīr- or *yï̄r- (“to split lengthwise, to break, to tear”). Causative form replaced the original verb, see dialectal yırmak.
Cognate with Karakhanid [script needed] (yırt-, “to tear”), Azerbaijani, Crimean Tatar yırtmaq (“to tear”), Kyrgyz жыртуу (jırtuu, “to tear”), Turkmen ýyrtmak (“to tear”), Tuvan чирер (çirer, “to break away, jag”), Uzbek yirtmoq (“to tear”), Yakut сиир (siir, “to tear”).
Compare also Mongolian жиргэх (jirgeh, “to chop, hack, split”).

cog

(figuratively) Ellipsis of kefeni yırtmak; to get away from a task, a responsibility or a punishment; to have a narrow escape, to cheat death.


kütüp

head

kütüp (definite accusative kütübü or kütüpü, plural kütüpler)

kütübü (accusative definite)
kütüpü (accusative definite)
kütüpler (plural)
kütüp (nominative singular)
kütüpler (nominative plural)
kütübü (accusative definite singular)
kütüpleri (accusative definite plural)
kütübe (dative singular)
kütüplere (dative plural)
kütüpte (locative singular)
kütüplerde (locative plural)
kütüpten (ablative singular)
kütüplerden (ablative plural)
kütübün (genitive singular)
kütüplerin (genitive plural)
kütübüm (first-person nominative singular)
kütüplerim (first-person nominative singular)
kütübün (nominative second-person singular)
kütüplerin (nominative second-person singular)
kütübü (nominative singular third-person)
kütüpleri (nominative singular third-person)
kütübümüz (first-person nominative plural)
kütüplerimiz (first-person nominative plural)
kütübünüz (nominative plural second-person)
kütüpleriniz (nominative plural second-person)
kütüpleri (nominative plural third-person)
kütübümü (accusative definite first-person singular)
kütüplerimi (accusative definite first-person singular)
kütübünü (accusative definite second-person singular)
kütüplerini (accusative definite second-person singular)
kütübünü (accusative definite singular third-person)
kütüplerini (accusative definite singular third-person)
kütübümüzü (accusative definite first-person plural)
kütüplerimizi (accusative definite first-person plural)
kütübünüzü (accusative definite plural second-person)
kütüplerinizi (accusative definite plural second-person)
kütüplerini (accusative definite plural third-person)
kütübüme (dative first-person singular)
kütüplerime (dative first-person singular)
kütübüne (dative second-person singular)
kütüplerine (dative second-person singular)
kütübüne (dative singular third-person)
kütüplerine (dative singular third-person)
kütübümüze (dative first-person plural)
kütüplerimize (dative first-person plural)
kütübünüze (dative plural second-person)
kütüplerinize (dative plural second-person)
kütüplerine (dative plural third-person)
kütübümde (first-person locative singular)
kütüplerimde (first-person locative singular)
kütübünde (locative second-person singular)
kütüplerinde (locative second-person singular)
kütübünde (locative singular third-person)
kütüplerinde (locative singular third-person)
kütübümüzde (first-person locative plural)
kütüplerimizde (first-person locative plural)
kütübünüzde (locative plural second-person)
kütüplerinizde (locative plural second-person)
kütüplerinde (locative plural third-person)
kütübümden (ablative first-person singular)
kütüplerimden (ablative first-person singular)
kütübünden (ablative second-person singular)
kütüplerinden (ablative second-person singular)
kütübünden (ablative singular third-person)
kütüplerinden (ablative singular third-person)
kütübümüzden (ablative first-person plural)
kütüplerimizden (ablative first-person plural)
kütübünüzden (ablative plural second-person)
kütüplerinizden (ablative plural second-person)
kütüplerinden (ablative plural third-person)
kütübümün (first-person genitive singular)
kütüplerimin (first-person genitive singular)
kütübünün (genitive second-person singular)
kütüplerinin (genitive second-person singular)
kütübünün (genitive singular third-person)
kütüplerinin (genitive singular third-person)
kütübümüzün (first-person genitive plural)
kütüplerimizin (first-person genitive plural)
kütübünüzün (genitive plural second-person)
kütüplerinizin (genitive plural second-person)
kütüplerinin (genitive plural third-person)
kütüp (nominative singular)
kütüpler (nominative plural)
kütüpü (accusative definite singular)
kütüpleri (accusative definite plural)
kütüpe (dative singular)
kütüplere (dative plural)
kütüpte (locative singular)
kütüplerde (locative plural)
kütüpten (ablative singular)
kütüplerden (ablative plural)
kütüpün (genitive singular)
kütüplerin (genitive plural)
kütüpüm (first-person nominative singular)
kütüplerim (first-person nominative singular)
kütüpün (nominative second-person singular)
kütüplerin (nominative second-person singular)
kütüpü (nominative singular third-person)
kütüpleri (nominative singular third-person)
kütüpümüz (first-person nominative plural)
kütüplerimiz (first-person nominative plural)
kütüpünüz (nominative plural second-person)
kütüpleriniz (nominative plural second-person)
kütüpleri (nominative plural third-person)
kütüpümü (accusative definite first-person singular)
kütüplerimi (accusative definite first-person singular)
kütüpünü (accusative definite second-person singular)
kütüplerini (accusative definite second-person singular)
kütüpünü (accusative definite singular third-person)
kütüplerini (accusative definite singular third-person)
kütüpümüzü (accusative definite first-person plural)
kütüplerimizi (accusative definite first-person plural)
kütüpünüzü (accusative definite plural second-person)
kütüplerinizi (accusative definite plural second-person)
kütüplerini (accusative definite plural third-person)
kütüpüme (dative first-person singular)
kütüplerime (dative first-person singular)
kütüpüne (dative second-person singular)
kütüplerine (dative second-person singular)
kütüpüne (dative singular third-person)
kütüplerine (dative singular third-person)
kütüpümüze (dative first-person plural)
kütüplerimize (dative first-person plural)
kütüpünüze (dative plural second-person)
kütüplerinize (dative plural second-person)
kütüplerine (dative plural third-person)
kütüpümde (first-person locative singular)
kütüplerimde (first-person locative singular)
kütüpünde (locative second-person singular)
kütüplerinde (locative second-person singular)
kütüpünde (locative singular third-person)
kütüplerinde (locative singular third-person)
kütüpümüzde (first-person locative plural)
kütüplerimizde (first-person locative plural)
kütüpünüzde (locative plural second-person)
kütüplerinizde (locative plural second-person)
kütüplerinde (locative plural third-person)
kütüpümden (ablative first-person singular)
kütüplerimden (ablative first-person singular)
kütüpünden (ablative second-person singular)
kütüplerinden (ablative second-person singular)
kütüpünden (ablative singular third-person)
kütüplerinden (ablative singular third-person)
kütüpümüzden (ablative first-person plural)
kütüplerimizden (ablative first-person plural)
kütüpünüzden (ablative plural second-person)
kütüplerinizden (ablative plural second-person)
kütüplerinden (ablative plural third-person)
kütüpümün (first-person genitive singular)
kütüplerimin (first-person genitive singular)
kütüpünün (genitive second-person singular)
kütüplerinin (genitive second-person singular)
kütüpünün (genitive singular third-person)
kütüplerinin (genitive singular third-person)
kütüpümüzün (first-person genitive plural)
kütüplerimizin (first-person genitive plural)
kütüpünüzün (genitive plural second-person)
kütüplerinizin (genitive plural second-person)
kütüplerinin (genitive plural third-person)

bu yaslarımda araba alacagımı dusunen bana kütüpe gelirken evden iki şişe su doldurma soku

2022 August 29, Twitter.com, archived from the original on 2023-01-01:

the surprise of having to fill 2 bottles of water at home omw to lib for me who has been dreaming of buying a car around this age

(slang) Ellipsis of kütüphane (“library”)


pöç

pöç (definite accusative pöçü, plural pöçler)

pöçü (accusative definite)
pöçler (plural)
pöç (nominative singular)
pöçler (nominative plural)
pöçü (accusative definite singular)
pöçleri (accusative definite plural)
pöçe (dative singular)
pöçlere (dative plural)
pöçte (locative singular)
pöçlerde (locative plural)
pöçten (ablative singular)
pöçlerden (ablative plural)
pöçün (genitive singular)
pöçlerin (genitive plural)
pöçüm (first-person nominative singular)
pöçlerim (first-person nominative singular)
pöçün (nominative second-person singular)
pöçlerin (nominative second-person singular)
pöçü (nominative singular third-person)
pöçleri (nominative singular third-person)
pöçümüz (first-person nominative plural)
pöçlerimiz (first-person nominative plural)
pöçünüz (nominative plural second-person)
pöçleriniz (nominative plural second-person)
pöçleri (nominative plural third-person)
pöçümü (accusative definite first-person singular)
pöçlerimi (accusative definite first-person singular)
pöçünü (accusative definite second-person singular)
pöçlerini (accusative definite second-person singular)
pöçünü (accusative definite singular third-person)
pöçlerini (accusative definite singular third-person)
pöçümüzü (accusative definite first-person plural)
pöçlerimizi (accusative definite first-person plural)
pöçünüzü (accusative definite plural second-person)
pöçlerinizi (accusative definite plural second-person)
pöçlerini (accusative definite plural third-person)
pöçüme (dative first-person singular)
pöçlerime (dative first-person singular)
pöçüne (dative second-person singular)
pöçlerine (dative second-person singular)
pöçüne (dative singular third-person)
pöçlerine (dative singular third-person)
pöçümüze (dative first-person plural)
pöçlerimize (dative first-person plural)
pöçünüze (dative plural second-person)
pöçlerinize (dative plural second-person)
pöçlerine (dative plural third-person)
pöçümde (first-person locative singular)
pöçlerimde (first-person locative singular)
pöçünde (locative second-person singular)
pöçlerinde (locative second-person singular)
pöçünde (locative singular third-person)
pöçlerinde (locative singular third-person)
pöçümüzde (first-person locative plural)
pöçlerimizde (first-person locative plural)
pöçünüzde (locative plural second-person)
pöçlerinizde (locative plural second-person)
pöçlerinde (locative plural third-person)
pöçümden (ablative first-person singular)
pöçlerimden (ablative first-person singular)
pöçünden (ablative second-person singular)
pöçlerinden (ablative second-person singular)
pöçünden (ablative singular third-person)
pöçlerinden (ablative singular third-person)
pöçümüzden (ablative first-person plural)
pöçlerimizden (ablative first-person plural)
pöçünüzden (ablative plural second-person)
pöçlerinizden (ablative plural second-person)
pöçlerinden (ablative plural third-person)
pöçümün (first-person genitive singular)
pöçlerimin (first-person genitive singular)
pöçünün (genitive second-person singular)
pöçlerinin (genitive second-person singular)
pöçünün (genitive singular third-person)
pöçlerinin (genitive singular third-person)
pöçümüzün (first-person genitive plural)
pöçlerimizin (first-person genitive plural)
pöçünüzün (genitive plural second-person)
pöçlerinizin (genitive plural second-person)
pöçlerinin (genitive plural third-person)

Inherited from Ottoman Turkish پوچ (pöç, “the cleft between the two hams of the breech”), from Armenian պոչ (počʻ, “tail”).

inh+

(anatomy, regional) Ellipsis of pöç kemiği; os coccygis, the coccyx, tailbone.


hedik

head

hedik (definite accusative hediği, uncountable)

hediği (accusative definite)
hedik (nominative singular)
hedikler (nominative plural)
hediği (accusative definite singular)
hedikleri (accusative definite plural)
hediğe (dative singular)
hediklere (dative plural)
hedikte (locative singular)
hediklerde (locative plural)
hedikten (ablative singular)
hediklerden (ablative plural)
hediğin (genitive singular)
hediklerin (genitive plural)
hediğim (first-person nominative singular)
hediklerim (first-person nominative singular)
hediğin (nominative second-person singular)
hediklerin (nominative second-person singular)
hediği (nominative singular third-person)
hedikleri (nominative singular third-person)
hediğimiz (first-person nominative plural)
hediklerimiz (first-person nominative plural)
hediğiniz (nominative plural second-person)
hedikleriniz (nominative plural second-person)
hedikleri (nominative plural third-person)
hediğimi (accusative definite first-person singular)
hediklerimi (accusative definite first-person singular)
hediğini (accusative definite second-person singular)
hediklerini (accusative definite second-person singular)
hediğini (accusative definite singular third-person)
hediklerini (accusative definite singular third-person)
hediğimizi (accusative definite first-person plural)
hediklerimizi (accusative definite first-person plural)
hediğinizi (accusative definite plural second-person)
hediklerinizi (accusative definite plural second-person)
hediklerini (accusative definite plural third-person)
hediğime (dative first-person singular)
hediklerime (dative first-person singular)
hediğine (dative second-person singular)
hediklerine (dative second-person singular)
hediğine (dative singular third-person)
hediklerine (dative singular third-person)
hediğimize (dative first-person plural)
hediklerimize (dative first-person plural)
hediğinize (dative plural second-person)
hediklerinize (dative plural second-person)
hediklerine (dative plural third-person)
hediğimde (first-person locative singular)
hediklerimde (first-person locative singular)
hediğinde (locative second-person singular)
hediklerinde (locative second-person singular)
hediğinde (locative singular third-person)
hediklerinde (locative singular third-person)
hediğimizde (first-person locative plural)
hediklerimizde (first-person locative plural)
hediğinizde (locative plural second-person)
hediklerinizde (locative plural second-person)
hediklerinde (locative plural third-person)
hediğimden (ablative first-person singular)
hediklerimden (ablative first-person singular)
hediğinden (ablative second-person singular)
hediklerinden (ablative second-person singular)
hediğinden (ablative singular third-person)
hediklerinden (ablative singular third-person)
hediğimizden (ablative first-person plural)
hediklerimizden (ablative first-person plural)
hediğinizden (ablative plural second-person)
hediklerinizden (ablative plural second-person)
hediklerinden (ablative plural third-person)
hediğimin (first-person genitive singular)
hediklerimin (first-person genitive singular)
hediğinin (genitive second-person singular)
hediklerinin (genitive second-person singular)
hediğinin (genitive singular third-person)
hediklerinin (genitive singular third-person)
hediğimizin (first-person genitive plural)
hediklerimizin (first-person genitive plural)
hediğinizin (genitive plural second-person)
hediklerinizin (genitive plural second-person)
hediklerinin (genitive plural third-person)

(regional, Çorum, Amasya) Ellipsis of hedik aşı (“hedik dish”); Ashure, Noah's pudding.


teravih

teravih (definite accusative teravihi, plural teravihler)

teravihi (accusative definite)
teravihler (plural)
teravih (nominative singular)
teravihler (nominative plural)
teravihi (accusative definite singular)
teravihleri (accusative definite plural)
teravihe (dative singular)
teravihlere (dative plural)
teravihte (locative singular)
teravihlerde (locative plural)
teravihten (ablative singular)
teravihlerden (ablative plural)
teravihin (genitive singular)
teravihlerin (genitive plural)

Inherited from Ottoman Turkish تراویح (terāvih), from Arabic تَرَاوِيحْ (tarāwīḥ), plural of تَرْوِيحَة (tarwīḥa, “relief, rest for breathing”).

der

Arabic تَرَاوِيحْ (tarāwīḥ)

(Islam) Ellipsis of teravih namazı (“teravih prayer”); a special prayer performed every night of Ramadan after the Night prayer.


körüklü

head

körüklü (definite accusative körüklüyü, plural körüklüler)

körüklüyü (accusative definite)
körüklüler (plural)
körüklü (nominative singular)
körüklüler (nominative plural)
körüklüyü (accusative definite singular)
körüklüleri (accusative definite plural)
körüklüye (dative singular)
körüklülere (dative plural)
körüklüde (locative singular)
körüklülerde (locative plural)
körüklüden (ablative singular)
körüklülerden (ablative plural)
körüklünün (genitive singular)
körüklülerin (genitive plural)

From Ottoman Turkish كوروكلو (körüklü). By surface analysis, körük (“bellows”) + -lü.


yükselen

Ellipsis of yükselen burç (literally “ascendant sign”).

ellipsis of

Yükselenini biliyor musun?