accretion

en-noun

accretion (countable and uncountable, plural accretions)

PIE word
 *h₂éd
Learned borrowing from Latin accrētiō (“increase, increment”) + English -ion (suffix forming nouns denoting actions or processes, or their results). Accrētiō is derived from accrēscō (“to grow, increase”) + -tiō (suffix forming nouns denoting actions or processes, or their results); and accrēscō is from ac- (a variant of ad-, prefix meaning ‘to’, or having an intensifying effect) + crēscō (“to grow; to increase”) (ultimately from Proto-Indo-European *ḱer- (“to cause to grow; to grow; to nourish”)).
Doublet of accrue, crescent, and increase.

af

-tiō<pos:suffix forming nouns denoting actions or processes, or their results>

ac-<pos:a variant of <i class="Latn mention" lang="la">ad-</i>, prefix meaning ‘to’, or having an intensifying effect>

прираст

(gradual) increase by an external addition of matter; an instance of this

срастване

process of separate particles aggregating or coalescing together; thing formed in this manner — see also concretion

на́леп

something gradually added to or growing on a thing externally

(inheritance law, uncountable) Increase of an inheritance to an heir or legatee due to the share of a co-heir or co-legatee being added to it, because the latter person is legally unable to inherit the share.

perintöosuuden kasvaminen

increase of an inheritance to an heir or legatee due to the share of a co-heir or co-legatee being added to it


testament

From Middle English testament, from Old French testament, from Latin testāmentum (“the publication of a will, a will, testament, in Late Latin one of the divisions of the Bible”), from testor (“I am a witness, testify, attest, make a will”), from testis (“one who attests, a witness”).

der

(law) A solemn, authentic instrument in writing, by which a person declares his or her will as to disposal of his or her inheritance (estate and effects) after his or her death, benefiting specified heir(s).


testament

pl-noun

testament m inan (diminutive testamencik, related adjective testamentowy or testamentalny or testamentarny)

testamencik (diminutive)
testamentowy (adjective)
testamentalny (adjective)
testamentarny (adjective)
testament (nominative singular)
testamenty (nominative plural)
testamentu (genitive singular)
testamentów (genitive plural)
testamentowi (dative singular)
testamentom (dative plural)
testament (accusative singular)
testamenty (accusative plural)
testamentem (instrumental singular)
testamentami (instrumental plural)
testamencie (locative singular)
testamentach (locative plural)
testamencie (singular vocative)
testamenty (plural vocative)

Learned borrowing from Latin testāmentum.

lbor

legacy (artistic creation or spiritual message left behind after someone's death for future generations)


testator

pl-noun

testator m pers (female equivalent testatorka)

testatorka (feminine)
testator (nominative singular)
testatorzy (nominative plural)
testatory (derogatory nominative plural)
testatora (genitive singular)
testatorów (genitive plural)
testatorowi (dative singular)
testatorom (dative plural)
testatora (accusative singular)
testatorów (accusative plural)
testatorem (instrumental singular)
testatorami (instrumental plural)
testatorze (locative singular)
testatorach (locative plural)
testatorze (singular vocative)
testatorzy (plural vocative)


heritage

English: heritage

Middle Scots: heritage, heretage

Borrowed from Old French eritage, heritage; equivalent to heriten + -age.

eritage (alternative)
erytage (alternative)
herytage (alternative)
hiritage (alternative)
hirritage (alternative)
heretage (alternative Late-Middle-English)

Inheritance; the familial transmission of property or disease.


monte

Guinea-Bissau Creole: monti

Inherited from Old Galician-Portuguese monte m, from Latin montem m. Compare Galician monte m.

inh+

(inheritance law) a share of personal property given to someone as part of an inheritance, or the property as a whole; legacy


probate

en-noun

probate (countable and uncountable, plural probates)

From Middle English probate, from Latin probatus, past participle of probare (“to test, examine, judge of”); see probe, prove.


heritable

English: heritable

Borrowed from Anglo-Norman heritable; equivalent to heriten + -able.

(Late Middle English, rare) inheritable, hereditary (able to be inherited).


διαθήκη

head

διαθήκη • (diathíki) f (plural διαθήκες)

diathíki (romanization)
διαθήκες (plural)
διαθήκη (nominative singular)
διαθήκες (nominative plural)
διαθήκης (genitive singular)
διαθηκών (genitive plural)
διαθήκη (accusative singular)
διαθήκες (accusative plural)
διαθήκη (singular vocative)
διαθήκες (plural vocative)


spadek

pl-noun

spadek m inan (related adjective spadkowy)

spadkowy (adjective)
spadek (nominative singular)
spadki (nominative plural)
spadku (genitive singular)
spadków (genitive plural)
spadkowi (dative singular)
spadkom (dative plural)
spadek (accusative singular)
spadki (accusative plural)
spadkiem (instrumental singular)
spadkami (instrumental plural)
spadku (locative singular)
spadkach (locative plural)
spadku (singular vocative)
spadki (plural vocative)


hereditament

Inherited from Middle English hereditament, from Anglo-Norman hereditament or its etymon Medieval Latin hērēditāmentum, from Late Latin hērēditō (“to inherit”), from hērēs (“heir”).


hereditament

English: hereditament

Borrowed from Anglo-Norman hereditament or its etymon Medieval Latin hērēditāmentum, from Late Latin hērēditō (“to inherit”).

(Late Middle English, inheritance law, rare) Something inheritable; a hereditament.


babizna

babizna (nominative singular)
babizny (genitive singular)
babiźnie (dative singular)
babiznę (accusative singular)
babizną (instrumental singular)
babiźnie (locative singular)
babizno (singular vocative)

Inherited from Old Polish babizna. By surface analysis, baba + -izna.


dziedzina

dziedzina (nominative singular)
dziedziny (nominative plural)
dziedziny (genitive singular)
dziedzin (genitive plural)
dziedzinie (dative singular)
dziedzinom (dative plural)
dziedzinę (accusative singular)
dziedziny (accusative plural)
dziedziną (instrumental singular)
dziedzinami (instrumental plural)
dziedzinie (locative singular)
dziedzinach (locative plural)
dziedzino (singular vocative)
dziedziny (plural vocative)

Inherited from Old Polish dziedzina. Sense 1 is a semantic loan from French domaine, and sense 3 is a semantic loan from English domain. By surface analysis, dziad + -ina.

sl

(obsolete) inheritance from one's grandfather


quethen

enm-verb

quethen (third-person singular simple present quetheth, present participle quethynge, first-/third-person singular past indicative quath, past participle quethen)

quetheth (present singular third-person)
quethynge (participle present)
quath (first-person indicative past singular third-person)
quethen (participle past)
quethen (infinitive)
to quethen (infinitive)
quethe (infinitive)
quethe (first-person present singular)
quath (first-person past singular)
quoth (first-person past singular)
quethest (present second-person singular)
quede (past second-person singular)
quode (past second-person singular)
quath (past second-person singular)
quoth (past second-person singular)
quetheth (present singular third-person)
quath (past singular third-person)
quoth (past singular third-person)
quethe (present singular subjunctive)
quede (past singular subjunctive)
quode (past singular subjunctive)
quethe (imperative present singular)
quethen (plural present)
quethe (plural present)
queden (past plural)
quede (past plural)
quoden (past plural)
quode (past plural)
quetheth (imperative plural present)
quethe (imperative plural present)
quethynge (participle present)
quethende (participle present)
queden (participle past)
quede (participle past)
yqueden (participle past)
yquede (participle past)
queden (alternative)
quethe (alternative)
queþe (alternative)
queþen (alternative)
qweþe (alternative)
qwethyn (alternative)
cwæthen (alternative Early-Middle-English)
cwethen (alternative Early-Middle-English)
cweþen (alternative Early-Middle-English)
cweðen (alternative Early-Middle-English)
queðen (alternative Early-Middle-English)

English: quethe (obsolete except in past tense quoth)

Scots: quethe (noun)

Yola: co, quo

Inherited from Old English cweþan, from Proto-West Germanic *kweþan, from Proto-Germanic *kweþaną; a cognate of Middle Low German queden, Middle Dutch quēden, Middle High German quëden, and Old Swedish kvæþa.

To bequeath; to hand down to one's successors by will.


ojczyzna

pl-noun

ojczyzna f (related adjective ojczyźniany)

ojczyźniany (adjective)
ojczyzna (nominative singular)
ojczyzny (nominative plural)
ojczyzny (genitive singular)
ojczyzn (genitive plural)
ojczyźnie (dative singular)
ojczyznom (dative plural)
ojczyznę (accusative singular)
ojczyzny (accusative plural)
ojczyzną (instrumental singular)
ojczyznami (instrumental plural)
ojczyźnie (locative singular)
ojczyznach (locative plural)
ojczyzno (singular vocative)
ojczyzny (plural vocative)
ojcyzna (alternative)

Inherited from Proto-Slavic *otьči(z)na. By surface analysis, ojciec + -yzna. Compare Russian отчи́зна (otčízna).


enheritaunce

English: inheritance

→ Middle Scots: inheritance

Borrowed from Anglo-Norman enheritance; equivalent to enheriten + -aunce.

anerytaunce (alternative)
inheritance (alternative)
inheritaunce (alternative)

(Late Middle English) Inheritance; the familial transmission of property.


heriter

desc

obsolete <i class="Latn mention" lang="en">heritour</i>

English: heritor (obsolete heritour)

Middle Scots: heritour, heretour

Scots: heritor

Borrowed from Anglo-Norman heriter (“heir”) (continental Old French eritier, iretier), from Latin hērēditārius; equivalent to heriten + -er, though some forms are modified after -our. Doublet of hereditarie.

bor+

heirytoure (alternative)
heritier (alternative)
heritour (alternative)

(Late Middle English, rare) An heir to property or a title.


ojcowizna

ojcowizna (nominative singular)
ojcowizny (nominative plural)
ojcowizny (genitive singular)
ojcowizn (genitive plural)
ojcowiźnie (dative singular)
ojcowiznom (dative plural)
ojcowiznę (accusative singular)
ojcowizny (accusative plural)
ojcowizną (instrumental singular)
ojcowiznami (instrumental plural)
ojcowiźnie (locative singular)
ojcowiznach (locative plural)
ojcowizno (singular vocative)
ojcowizny (plural vocative)

(dated) land inherited from one's father


dziedzic

pl-noun

dziedzic m pers (female equivalent dziedziczka)

dziedziczka (feminine)
dziedzic (nominative singular)
dziedzice (nominative plural)
dziedzicowie (nominative plural)
dziedzica (genitive singular)
dziedziców (genitive plural)
dziedzicowi (dative singular)
dziedzicom (dative plural)
dziedzica (accusative singular)
dziedziców (accusative plural)
dziedzicem (instrumental singular)
dziedzicami (instrumental plural)
dziedzicu (locative singular)
dziedzicach (locative plural)
dziedzicu (singular vocative)
dziedzice (plural vocative)
dziedzicowie (plural vocative)

(Kielce, forestry) reseeder (tree left for reseeding after clearing a forest)


dziedzictwo

dziedzictwo (nominative singular)
dziedzictwa (nominative plural)
dziedzictwa (genitive singular)
dziedzictw (genitive plural)
dziedzictwu (dative singular)
dziedzictwom (dative plural)
dziedzictwo (accusative singular)
dziedzictwa (accusative plural)
dziedzictwem (instrumental singular)
dziedzictwami (instrumental plural)
dziedzictwie (locative singular)
dziedzictwach (locative plural)
dziedzictwo (singular vocative)
dziedzictwa (plural vocative)


dziedziczny

pl-adj

dziedziczny (comparative bardziej dziedziczny, superlative najbardziej dziedziczny, derived adverb dziedzicznie)

bardziej dziedziczny (comparative)
najbardziej dziedziczny (superlative)
dziedziczny (masculine nominative singular)
dziedziczna (feminine nominative singular)
dziedziczne (neuter nominative singular)
dziedziczni (nominative plural virile)
dziedziczne (nominative plural)
dziedzicznego (genitive masculine singular)
dziedzicznej (feminine genitive singular)
dziedzicznego (genitive neuter singular)
dziedzicznych (genitive plural)
dziedzicznych (genitive plural virile)
dziedzicznemu (dative masculine singular)
dziedzicznej (dative feminine singular)
dziedzicznemu (dative neuter singular)
dziedzicznym (dative plural)
dziedzicznym (dative plural virile)
dziedzicznego (accusative animate masculine singular)
dziedziczny (accusative inanimate masculine singular)
dziedziczną (accusative feminine singular)
dziedziczne (accusative neuter singular)
dziedzicznych (accusative plural virile)
dziedziczne (accusative plural)
dziedzicznym (instrumental masculine singular)
dziedziczną (feminine instrumental singular)
dziedzicznym (instrumental neuter singular)
dziedzicznymi (instrumental plural)
dziedzicznymi (instrumental plural virile)
dziedzicznym (locative masculine singular)
dziedzicznej (feminine locative singular)
dziedzicznym (locative neuter singular)
dziedzicznych (locative plural)
dziedzicznych (locative plural virile)

/d͡ʑɛˈd͡ʑit͡ʂ.nɘ/


Legat

de-noun

Legat n (strong, genitive Legates or Legats, plural Legate)

Legates (genitive)
Legats (genitive)
Legate (plural)
Legat (nominative singular)
Legate (definite nominative plural)
Legates (genitive singular)
Legats (genitive singular)
Legate (definite genitive plural)
Legat (dative singular)
Legate (dative singular)
Legaten (dative definite plural)
Legat (accusative singular)
Legate (accusative definite plural)

legacy, a detachment of certain items of the heritage


spadkobierca

pl-noun

spadkobierca m pers (female equivalent spadkobierczyni)

spadkobierczyni (feminine)
spadkobierca (nominative singular)
spadkobiercy (nominative plural)
spadkobierce (derogatory nominative plural)
spadkobiercy (genitive singular)
spadkobierców (genitive plural)
spadkobiercy (dative singular)
spadkobiercom (dative plural)
spadkobiercę (accusative singular)
spadkobierców (accusative plural)
spadkobiercą (instrumental singular)
spadkobiercami (instrumental plural)
spadkobiercy (locative singular)
spadkobiercach (locative plural)
spadkobierco (singular vocative)
spadkobiercy (plural vocative)

From spadek (“inheritance”) + -o- + brać (“to take”) + -ca (agent noun).


sukcesor

pl-noun

sukcesor m pers (female equivalent sukcesorka)

sukcesorka (feminine)
sukcesor (nominative singular)
sukcesorzy (nominative plural)
sukcesory (derogatory nominative plural)
sukcesora (genitive singular)
sukcesorów (genitive plural)
sukcesorowi (dative singular)
sukcesorom (dative plural)
sukcesora (accusative singular)
sukcesorów (accusative plural)
sukcesorem (instrumental singular)
sukcesorami (instrumental plural)
sukcesorze (locative singular)
sukcesorach (locative plural)
sukcesorze (singular vocative)
sukcesorzy (plural vocative)


spadkodawca

spadkodawca m pers (female equivalent spadkodawczyni)

spadkodawczyni (feminine)
spadkodawca (nominative singular)
spadkodawcy (nominative plural)
spadkodawce (derogatory nominative plural)
spadkodawcy (genitive singular)
spadkodawców (genitive plural)
spadkodawcy (dative singular)
spadkodawcom (dative plural)
spadkodawcę (accusative singular)
spadkodawców (accusative plural)
spadkodawcą (instrumental singular)
spadkodawcami (instrumental plural)
spadkodawcy (locative singular)
spadkodawcach (locative plural)
spadkodawco (singular vocative)
spadkodawcy (plural vocative)


spadkowy

pl-adj

spadkowy (not comparable, no derived adverb)

spadkowy (masculine nominative singular)
spadkowa (feminine nominative singular)
spadkowe (neuter nominative singular)
spadkowi (nominative plural virile)
spadkowe (nominative plural)
spadkowego (genitive masculine singular)
spadkowej (feminine genitive singular)
spadkowego (genitive neuter singular)
spadkowych (genitive plural)
spadkowych (genitive plural virile)
spadkowemu (dative masculine singular)
spadkowej (dative feminine singular)
spadkowemu (dative neuter singular)
spadkowym (dative plural)
spadkowym (dative plural virile)
spadkowego (accusative animate masculine singular)
spadkowy (accusative inanimate masculine singular)
spadkową (accusative feminine singular)
spadkowe (accusative neuter singular)
spadkowych (accusative plural virile)
spadkowe (accusative plural)
spadkowym (instrumental masculine singular)
spadkową (feminine instrumental singular)
spadkowym (instrumental neuter singular)
spadkowymi (instrumental plural)
spadkowymi (instrumental plural virile)
spadkowym (locative masculine singular)
spadkowej (feminine locative singular)
spadkowym (locative neuter singular)
spadkowych (locative plural)
spadkowych (locative plural virile)


spuścizna

spuścizna (nominative singular)
spuścizny (nominative plural)
spuścizny (genitive singular)
spuścizn (genitive plural)
spuściźnie (dative singular)
spuściznom (dative plural)
spuściznę (accusative singular)
spuścizny (accusative plural)
spuścizną (instrumental singular)
spuściznami (instrumental plural)
spuściźnie (locative singular)
spuściznach (locative plural)
spuścizno (singular vocative)
spuścizny (plural vocative)


sukcesja

sukcesja (nominative singular)
sukcesje (nominative plural)
sukcesji (genitive singular)
sukcesji (genitive plural)
sukcesyj (archaic genitive plural)
sukcesji (dative singular)
sukcesjom (dative plural)
sukcesję (accusative singular)
sukcesje (accusative plural)
sukcesją (instrumental singular)
sukcesjami (instrumental plural)
sukcesji (locative singular)
sukcesjach (locative plural)
sukcesjo (singular vocative)
sukcesje (plural vocative)


dziedziczyć

pl-verb

dziedziczyć impf (perfective odziedziczyć)

odziedziczyć (perfective)
dziedziczyć (infinitive)
dziedziczę (present singular)
dziedziczymy (plural present)
dziedziczysz (present singular)
dziedziczycie (plural present)
dziedziczy (present singular third-person)
dziedziczą (plural present third-person)
dziedziczy się (impersonal present)
dziedziczyłem (masculine past singular)
-(e)m dziedziczył (masculine past singular)
dziedziczyłam (feminine past singular)
-(e)m dziedziczyła (feminine past singular)
dziedziczyłom (neuter past singular)
-(e)m dziedziczyło (neuter past singular)
dziedziczyliśmy (past plural virile)
-(e)śmy dziedziczyli (past plural virile)
dziedziczyłyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy dziedziczyły (nonvirile past plural)
dziedziczyłeś (masculine past singular)
-(e)ś dziedziczył (masculine past singular)
dziedziczyłaś (feminine past singular)
-(e)ś dziedziczyła (feminine past singular)
dziedziczyłoś (neuter past singular)
-(e)ś dziedziczyło (neuter past singular)
dziedziczyliście (past plural virile)
-(e)ście dziedziczyli (past plural virile)
dziedziczyłyście (nonvirile past plural)
-(e)ście dziedziczyły (nonvirile past plural)
dziedziczył (masculine past singular third-person)
dziedziczyła (feminine past singular third-person)
dziedziczyło (neuter past singular third-person)
dziedziczyli (past plural third-person virile)
dziedziczyły (nonvirile past plural third-person)
dziedziczono (impersonal past)
będę dziedziczył (future masculine singular)
będę dziedziczyć (future masculine singular)
będę dziedziczyła (feminine future singular)
będę dziedziczyć (feminine future singular)
będę dziedziczyło (future neuter singular)
będę dziedziczyć (future neuter singular)
będziemy dziedziczyli (future plural virile)
będziemy dziedziczyć (future plural virile)
będziemy dziedziczyły (future nonvirile plural)
będziemy dziedziczyć (future nonvirile plural)
będziesz dziedziczył (future masculine singular)
będziesz dziedziczyć (future masculine singular)
będziesz dziedziczyła (feminine future singular)
będziesz dziedziczyć (feminine future singular)
będziesz dziedziczyło (future neuter singular)
będziesz dziedziczyć (future neuter singular)
będziecie dziedziczyli (future plural virile)
będziecie dziedziczyć (future plural virile)
będziecie dziedziczyły (future nonvirile plural)
będziecie dziedziczyć (future nonvirile plural)
będzie dziedziczył (future masculine singular third-person)
będzie dziedziczyć (future masculine singular third-person)
będzie dziedziczyła (feminine future singular third-person)
będzie dziedziczyć (feminine future singular third-person)
będzie dziedziczyło (future neuter singular third-person)
będzie dziedziczyć (future neuter singular third-person)
będą dziedziczyli (future plural third-person virile)
będą dziedziczyć (future plural third-person virile)
będą dziedziczyły (future nonvirile plural third-person)
będą dziedziczyć (future nonvirile plural third-person)
będzie dziedziczyć się (future impersonal)
dziedziczyłbym (conditional masculine singular)
bym dziedziczył (conditional masculine singular)
dziedziczyłabym (conditional feminine singular)
bym dziedziczyła (conditional feminine singular)
dziedziczyłobym (conditional neuter singular)
bym dziedziczyło (conditional neuter singular)
dziedziczylibyśmy (conditional plural virile)
byśmy dziedziczyli (conditional plural virile)
dziedziczyłybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy dziedziczyły (conditional nonvirile plural)
dziedziczyłbyś (conditional masculine singular)
byś dziedziczył (conditional masculine singular)
dziedziczyłabyś (conditional feminine singular)
byś dziedziczyła (conditional feminine singular)
dziedziczyłobyś (conditional neuter singular)
byś dziedziczyło (conditional neuter singular)
dziedziczylibyście (conditional plural virile)
byście dziedziczyli (conditional plural virile)
dziedziczyłybyście (conditional nonvirile plural)
byście dziedziczyły (conditional nonvirile plural)
dziedziczyłby (conditional masculine singular third-person)
by dziedziczył (conditional masculine singular third-person)
dziedziczyłaby (conditional feminine singular third-person)
by dziedziczyła (conditional feminine singular third-person)
dziedziczyłoby (conditional neuter singular third-person)
by dziedziczyło (conditional neuter singular third-person)
dziedziczyliby (conditional plural third-person virile)
by dziedziczyli (conditional plural third-person virile)
dziedziczyłyby (conditional nonvirile plural third-person)
by dziedziczyły (conditional nonvirile plural third-person)
dziedziczono by (conditional impersonal)
niech dziedziczę (imperative singular)
dziedziczmy (imperative plural)
dziedzicz (imperative singular)
dziedziczcie (imperative plural)
niech dziedziczy (imperative singular third-person)
niech dziedziczą (imperative plural third-person)
dziedziczący (active adjectival masculine participle singular)
dziedzicząca (active adjectival feminine participle singular)
dziedziczące (active adjectival neuter participle singular)
dziedziczący (active adjectival participle plural virile)
dziedziczące (active adjectival nonvirile participle plural)
dziedziczony (adjectival masculine participle passive singular)
dziedziczona (adjectival feminine participle passive singular)
dziedziczone (adjectival neuter participle passive singular)
dziedziczeni (adjectival participle passive plural virile)
dziedziczone (adjectival nonvirile participle passive plural)
dziedzicząc (adjectival contemporary participle)
dziedziczenie (noun-from-verb)

/d͡ʑɛˈd͡ʑi.t͡ʂɘt͡ɕ/

(transitive) to inherit (e.g. a trait from a parent)


odziedziczyć

odziedziczyć pf (imperfective dziedziczyć)

dziedziczyć (imperfective)
odziedziczyć (infinitive)
odziedziczę (future singular)
odziedziczymy (future plural)
odziedziczysz (future singular)
odziedziczycie (future plural)
odziedziczy (future singular third-person)
odziedziczą (future plural third-person)
odziedziczy się (future impersonal)
odziedziczyłem (masculine past singular)
-(e)m odziedziczył (masculine past singular)
odziedziczyłam (feminine past singular)
-(e)m odziedziczyła (feminine past singular)
odziedziczyłom (neuter past singular)
-(e)m odziedziczyło (neuter past singular)
odziedziczyliśmy (past plural virile)
-(e)śmy odziedziczyli (past plural virile)
odziedziczyłyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy odziedziczyły (nonvirile past plural)
odziedziczyłeś (masculine past singular)
-(e)ś odziedziczył (masculine past singular)
odziedziczyłaś (feminine past singular)
-(e)ś odziedziczyła (feminine past singular)
odziedziczyłoś (neuter past singular)
-(e)ś odziedziczyło (neuter past singular)
odziedziczyliście (past plural virile)
-(e)ście odziedziczyli (past plural virile)
odziedziczyłyście (nonvirile past plural)
-(e)ście odziedziczyły (nonvirile past plural)
odziedziczył (masculine past singular third-person)
odziedziczyła (feminine past singular third-person)
odziedziczyło (neuter past singular third-person)
odziedziczyli (past plural third-person virile)
odziedziczyły (nonvirile past plural third-person)
odziedziczono (impersonal past)
odziedziczyłbym (conditional masculine singular)
bym odziedziczył (conditional masculine singular)
odziedziczyłabym (conditional feminine singular)
bym odziedziczyła (conditional feminine singular)
odziedziczyłobym (conditional neuter singular)
bym odziedziczyło (conditional neuter singular)
odziedziczylibyśmy (conditional plural virile)
byśmy odziedziczyli (conditional plural virile)
odziedziczyłybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy odziedziczyły (conditional nonvirile plural)
odziedziczyłbyś (conditional masculine singular)
byś odziedziczył (conditional masculine singular)
odziedziczyłabyś (conditional feminine singular)
byś odziedziczyła (conditional feminine singular)
odziedziczyłobyś (conditional neuter singular)
byś odziedziczyło (conditional neuter singular)
odziedziczylibyście (conditional plural virile)
byście odziedziczyli (conditional plural virile)
odziedziczyłybyście (conditional nonvirile plural)
byście odziedziczyły (conditional nonvirile plural)
odziedziczyłby (conditional masculine singular third-person)
by odziedziczył (conditional masculine singular third-person)
odziedziczyłaby (conditional feminine singular third-person)
by odziedziczyła (conditional feminine singular third-person)
odziedziczyłoby (conditional neuter singular third-person)
by odziedziczyło (conditional neuter singular third-person)
odziedziczyliby (conditional plural third-person virile)
by odziedziczyli (conditional plural third-person virile)
odziedziczyłyby (conditional nonvirile plural third-person)
by odziedziczyły (conditional nonvirile plural third-person)
odziedziczono by (conditional impersonal)
niech odziedziczę (imperative singular)
odziedziczmy (imperative plural)
odziedzicz (imperative singular)
odziedziczcie (imperative plural)
niech odziedziczy (imperative singular third-person)
niech odziedziczą (imperative plural third-person)
odziedziczony (adjectival masculine participle passive singular)
odziedziczona (adjectival feminine participle passive singular)
odziedziczone (adjectival neuter participle passive singular)
odziedziczeni (adjectival participle passive plural virile)
odziedziczone (adjectival nonvirile participle passive plural)
odziedziczywszy (adverbial anterior participle)
odziedziczenie (noun-from-verb)

/ɔ.d͡ʑɛˈd͡ʑi.t͡ʂɘt͡ɕ/


спадкоємець

uk-noun

спадкоє́мець<pr.*>

спадкоє́миця

спадкоє́мець • (spadkojémecʹ) m pers (genitive спадкоє́мця, nominative plural спадкоє́мці, genitive plural спадкоє́мців, feminine спадкоє́миця)

спадкоє́мець (canonical)
spadkojémecʹ (romanization)
спадкоє́мця (genitive)
спадкоє́мці (nominative plural)
спадкоє́мців (genitive plural)
спадкоє́миця (feminine)
спадкоє́мець (nominative singular)
спадкоє́мці (nominative plural)
спадкоє́мця (genitive singular)
спадкоє́мців (genitive plural)
спадкоє́мцеві (dative singular)
спадкоє́мцю (dative singular)
спадкоє́мцям (dative plural)
спадкоє́мця (accusative singular)
спадкоє́мців (accusative plural)
спадкоє́мцем (instrumental singular)
спадкоє́мцями (instrumental plural)
спадкоє́мцеві (locative singular)
спадкоє́мцю (locative singular)
спадкоє́мці (locative singular)
спадкоє́мцях (locative plural)
спадкоє́мцю (singular vocative)
спадкоє́мці (plural vocative)

uk-ndecl

спадкоє́мець<pr.*>

Uk-спадкоємець.ogg

From спа́док (spádok), with -ець (-ecʹ) ending. Compare Polish spadkobierca.


спадщина

uk-noun

спа́дщина • (spádščyna) f inan (genitive спа́дщини, nominative plural спа́дщини, genitive plural спа́дщин)

спа́дщина (canonical)
spádščyna (romanization)
спа́дщини (genitive)
спа́дщини (nominative plural)
спа́дщин (genitive plural)
спа́дщина (nominative singular)
спа́дщини (nominative plural)
спа́дщини (genitive singular)
спа́дщин (genitive plural)
спа́дщині (dative singular)
спа́дщинам (dative plural)
спа́дщину (accusative singular)
спа́дщини (accusative plural)
спа́дщиною (instrumental singular)
спа́дщинами (instrumental plural)
спа́дщині (locative singular)
спа́дщинах (locative plural)
спа́дщино (singular vocative)
спа́дщини (plural vocative)

Uk-спадщина.ogg

спа́д(ок) (spád(ok)) + -щина (-ščyna). Compare Polish spuścizna (“heritage”).


wydziedziczać

pl-verb

wydziedziczać impf (perfective wydziedziczyć)

wydziedziczyć (perfective)
wydziedziczać (infinitive)
wydziedziczam (present singular)
wydziedziczamy (plural present)
wydziedziczasz (present singular)
wydziedziczacie (plural present)
wydziedzicza (present singular third-person)
wydziedziczają (plural present third-person)
wydziedzicza się (impersonal present)
wydziedziczałem (masculine past singular)
-(e)m wydziedziczał (masculine past singular)
wydziedziczałam (feminine past singular)
-(e)m wydziedziczała (feminine past singular)
wydziedziczałom (neuter past singular)
-(e)m wydziedziczało (neuter past singular)
wydziedziczaliśmy (past plural virile)
-(e)śmy wydziedziczali (past plural virile)
wydziedziczałyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy wydziedziczały (nonvirile past plural)
wydziedziczałeś (masculine past singular)
-(e)ś wydziedziczał (masculine past singular)
wydziedziczałaś (feminine past singular)
-(e)ś wydziedziczała (feminine past singular)
wydziedziczałoś (neuter past singular)
-(e)ś wydziedziczało (neuter past singular)
wydziedziczaliście (past plural virile)
-(e)ście wydziedziczali (past plural virile)
wydziedziczałyście (nonvirile past plural)
-(e)ście wydziedziczały (nonvirile past plural)
wydziedziczał (masculine past singular third-person)
wydziedziczała (feminine past singular third-person)
wydziedziczało (neuter past singular third-person)
wydziedziczali (past plural third-person virile)
wydziedziczały (nonvirile past plural third-person)
wydziedziczano (impersonal past)
będę wydziedziczał (future masculine singular)
będę wydziedziczać (future masculine singular)
będę wydziedziczała (feminine future singular)
będę wydziedziczać (feminine future singular)
będę wydziedziczało (future neuter singular)
będę wydziedziczać (future neuter singular)
będziemy wydziedziczali (future plural virile)
będziemy wydziedziczać (future plural virile)
będziemy wydziedziczały (future nonvirile plural)
będziemy wydziedziczać (future nonvirile plural)
będziesz wydziedziczał (future masculine singular)
będziesz wydziedziczać (future masculine singular)
będziesz wydziedziczała (feminine future singular)
będziesz wydziedziczać (feminine future singular)
będziesz wydziedziczało (future neuter singular)
będziesz wydziedziczać (future neuter singular)
będziecie wydziedziczali (future plural virile)
będziecie wydziedziczać (future plural virile)
będziecie wydziedziczały (future nonvirile plural)
będziecie wydziedziczać (future nonvirile plural)
będzie wydziedziczał (future masculine singular third-person)
będzie wydziedziczać (future masculine singular third-person)
będzie wydziedziczała (feminine future singular third-person)
będzie wydziedziczać (feminine future singular third-person)
będzie wydziedziczało (future neuter singular third-person)
będzie wydziedziczać (future neuter singular third-person)
będą wydziedziczali (future plural third-person virile)
będą wydziedziczać (future plural third-person virile)
będą wydziedziczały (future nonvirile plural third-person)
będą wydziedziczać (future nonvirile plural third-person)
będzie wydziedziczać się (future impersonal)
wydziedziczałbym (conditional masculine singular)
bym wydziedziczał (conditional masculine singular)
wydziedziczałabym (conditional feminine singular)
bym wydziedziczała (conditional feminine singular)
wydziedziczałobym (conditional neuter singular)
bym wydziedziczało (conditional neuter singular)
wydziedziczalibyśmy (conditional plural virile)
byśmy wydziedziczali (conditional plural virile)
wydziedziczałybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy wydziedziczały (conditional nonvirile plural)
wydziedziczałbyś (conditional masculine singular)
byś wydziedziczał (conditional masculine singular)
wydziedziczałabyś (conditional feminine singular)
byś wydziedziczała (conditional feminine singular)
wydziedziczałobyś (conditional neuter singular)
byś wydziedziczało (conditional neuter singular)
wydziedziczalibyście (conditional plural virile)
byście wydziedziczali (conditional plural virile)
wydziedziczałybyście (conditional nonvirile plural)
byście wydziedziczały (conditional nonvirile plural)
wydziedziczałby (conditional masculine singular third-person)
by wydziedziczał (conditional masculine singular third-person)
wydziedziczałaby (conditional feminine singular third-person)
by wydziedziczała (conditional feminine singular third-person)
wydziedziczałoby (conditional neuter singular third-person)
by wydziedziczało (conditional neuter singular third-person)
wydziedziczaliby (conditional plural third-person virile)
by wydziedziczali (conditional plural third-person virile)
wydziedziczałyby (conditional nonvirile plural third-person)
by wydziedziczały (conditional nonvirile plural third-person)
wydziedziczano by (conditional impersonal)
niech wydziedziczam (imperative singular)
wydziedziczajmy (imperative plural)
wydziedziczaj (imperative singular)
wydziedziczajcie (imperative plural)
niech wydziedzicza (imperative singular third-person)
niech wydziedziczają (imperative plural third-person)
wydziedziczający (active adjectival masculine participle singular)
wydziedziczająca (active adjectival feminine participle singular)
wydziedziczające (active adjectival neuter participle singular)
wydziedziczający (active adjectival participle plural virile)
wydziedziczające (active adjectival nonvirile participle plural)
wydziedziczany (adjectival masculine participle passive singular)
wydziedziczana (adjectival feminine participle passive singular)
wydziedziczane (adjectival neuter participle passive singular)
wydziedziczani (adjectival participle passive plural virile)
wydziedziczane (adjectival nonvirile participle passive plural)
wydziedziczając (adjectival contemporary participle)
wydziedziczanie (noun-from-verb)

/vɘ.d͡ʑɛˈd͡ʑi.t͡ʂat͡ɕ/

(reflexive with się) to relinquish the inheritance


wydziedziczyć

wydziedziczyć pf (imperfective wydziedziczać)

wydziedziczać (imperfective)
wydziedziczyć (infinitive)
wydziedziczę (future singular)
wydziedziczymy (future plural)
wydziedziczysz (future singular)
wydziedziczycie (future plural)
wydziedziczy (future singular third-person)
wydziedziczą (future plural third-person)
wydziedziczy się (future impersonal)
wydziedziczyłem (masculine past singular)
-(e)m wydziedziczył (masculine past singular)
wydziedziczyłam (feminine past singular)
-(e)m wydziedziczyła (feminine past singular)
wydziedziczyłom (neuter past singular)
-(e)m wydziedziczyło (neuter past singular)
wydziedziczyliśmy (past plural virile)
-(e)śmy wydziedziczyli (past plural virile)
wydziedziczyłyśmy (nonvirile past plural)
-(e)śmy wydziedziczyły (nonvirile past plural)
wydziedziczyłeś (masculine past singular)
-(e)ś wydziedziczył (masculine past singular)
wydziedziczyłaś (feminine past singular)
-(e)ś wydziedziczyła (feminine past singular)
wydziedziczyłoś (neuter past singular)
-(e)ś wydziedziczyło (neuter past singular)
wydziedziczyliście (past plural virile)
-(e)ście wydziedziczyli (past plural virile)
wydziedziczyłyście (nonvirile past plural)
-(e)ście wydziedziczyły (nonvirile past plural)
wydziedziczył (masculine past singular third-person)
wydziedziczyła (feminine past singular third-person)
wydziedziczyło (neuter past singular third-person)
wydziedziczyli (past plural third-person virile)
wydziedziczyły (nonvirile past plural third-person)
wydziedziczono (impersonal past)
wydziedziczyłbym (conditional masculine singular)
bym wydziedziczył (conditional masculine singular)
wydziedziczyłabym (conditional feminine singular)
bym wydziedziczyła (conditional feminine singular)
wydziedziczyłobym (conditional neuter singular)
bym wydziedziczyło (conditional neuter singular)
wydziedziczylibyśmy (conditional plural virile)
byśmy wydziedziczyli (conditional plural virile)
wydziedziczyłybyśmy (conditional nonvirile plural)
byśmy wydziedziczyły (conditional nonvirile plural)
wydziedziczyłbyś (conditional masculine singular)
byś wydziedziczył (conditional masculine singular)
wydziedziczyłabyś (conditional feminine singular)
byś wydziedziczyła (conditional feminine singular)
wydziedziczyłobyś (conditional neuter singular)
byś wydziedziczyło (conditional neuter singular)
wydziedziczylibyście (conditional plural virile)
byście wydziedziczyli (conditional plural virile)
wydziedziczyłybyście (conditional nonvirile plural)
byście wydziedziczyły (conditional nonvirile plural)
wydziedziczyłby (conditional masculine singular third-person)
by wydziedziczył (conditional masculine singular third-person)
wydziedziczyłaby (conditional feminine singular third-person)
by wydziedziczyła (conditional feminine singular third-person)
wydziedziczyłoby (conditional neuter singular third-person)
by wydziedziczyło (conditional neuter singular third-person)
wydziedziczyliby (conditional plural third-person virile)
by wydziedziczyli (conditional plural third-person virile)
wydziedziczyłyby (conditional nonvirile plural third-person)
by wydziedziczyły (conditional nonvirile plural third-person)
wydziedziczono by (conditional impersonal)
niech wydziedziczę (imperative singular)
wydziedziczmy (imperative plural)
wydziedzicz (imperative singular)
wydziedziczcie (imperative plural)
niech wydziedziczy (imperative singular third-person)
niech wydziedziczą (imperative plural third-person)
wydziedziczony (adjectival masculine participle passive singular)
wydziedziczona (adjectival feminine participle passive singular)
wydziedziczone (adjectival neuter participle passive singular)
wydziedziczeni (adjectival participle passive plural virile)
wydziedziczone (adjectival nonvirile participle passive plural)
wydziedziczywszy (adverbial anterior participle)
wydziedziczenie (noun-from-verb)

/vɘ.d͡ʑɛˈd͡ʑi.t͡ʂɘt͡ɕ/


заповіт

uk-noun

запові́т • (zapovít) m inan (genitive запові́та, nominative plural запові́ти, genitive plural запові́тів)

запові́т (canonical)
zapovít (romanization)
запові́та (genitive)
запові́ти (nominative plural)
запові́тів (genitive plural)
запові́т (nominative singular)
запові́ти (nominative plural)
запові́та (genitive singular)
запові́тів (genitive plural)
запові́тові (dative singular)
запові́ту (dative singular)
запові́там (dative plural)
запові́т (accusative singular)
запові́ти (accusative plural)
запові́том (instrumental singular)
запові́тами (instrumental plural)
запові́ті (locative singular)
запові́тах (locative plural)
запові́те (singular vocative)
запові́ти (plural vocative)

Uk-заповіт.ogg

From Proto-Slavic *zapovědь, later reanalyzed by analogy with Proto-Slavic *zavětъ. Cognate with Belarusian запаве́т (zapavjét); compare also the normative Russian заве́т (zavét).

(biblical) testament (part of the Bible)


eschete

English: escheat

/ɛsˈt͡ʃɛːt(ə)/

Borrowed from Old French escheoit m, escheoite f, past participle of escheoir (“to fall”). Compare escheten and achete.

echeete (alternative)
escaete (alternative)
escheet (alternative)
escheitte (alternative)
eschet (alternative)
escheyte (alternative)
eþchete (alternative)
exschete (alternative)

Any property taken in this way (sometimes given to another subject)


achete

achetes (plural)
acheitte (alternative)
a-chete (alternative)
chete (alternative)

English: cheat

/ˈt͡ʃɛːt(ə)/

A modification of eschete paralleling the formation of acheten from escheten.

Escheat; the acquisition of property left without an inheritor.


biquethen

biquethen (infinitive)
to biquethen (infinitive)
biquethe (infinitive)
biquethe (first-person present singular)
biquath (first-person past singular)
biquethest (present second-person singular)
biquethe (past second-person singular)
biquath (past second-person singular)
biquetheth (present singular third-person)
biquath (past singular third-person)
biquethe (present singular subjunctive)
biquethe (past singular subjunctive)
biquethe (imperative present singular)
biquethen (plural present)
biquethe (plural present)
biquethen (past plural)
biquethe (past plural)
biquetheth (imperative plural present)
biquethe (imperative plural present)
biquethynge (participle present)
biquethende (participle present)
biquethen (participle past)
biquethe (participle past)
beqwethen (alternative)
be-qwethyn (alternative)
biquethe (alternative)
biqueþen (alternative)
byquethe (alternative)
bi-queðen (alternative Early-Middle-English)

English: bequeath

Inherited from Old English becweþan; equivalent to bi- + quethen.


acrescământ

acrescăminte (plural)
acrescământ (accusative indefinite nominative singular)
acrescământul (accusative definite nominative singular)
acrescăminte (accusative indefinite nominative plural)
acrescămintele (accusative definite nominative plural)
acrescământ (indefinite singular)
acrescământului (definite singular)
acrescăminte (indefinite plural)
acrescămintelor (definite plural)
acrescământule (singular vocative)
acrescămintelor (plural vocative)
acrescămînt (alternative)

From a- + crește + -ământ. Calque of French accroissement.


спадкодавець

спадкода́вець<*.pr>

спадкода́виця

спадкода́вець • (spadkodávecʹ) m pers (genitive спадкода́вця, nominative plural спадкода́вці, genitive plural спадкода́вців, feminine спадкода́виця)

спадкода́вець (canonical)
spadkodávecʹ (romanization)
спадкода́вця (genitive)
спадкода́вці (nominative plural)
спадкода́вців (genitive plural)
спадкода́виця (feminine)
спадкода́вець (nominative singular)
спадкода́вці (nominative plural)
спадкода́вця (genitive singular)
спадкода́вців (genitive plural)
спадкода́вцеві (dative singular)
спадкода́вцю (dative singular)
спадкода́вцям (dative plural)
спадкода́вця (accusative singular)
спадкода́вців (accusative plural)
спадкода́вцем (instrumental singular)
спадкода́вцями (instrumental plural)
спадкода́вцеві (locative singular)
спадкода́вцю (locative singular)
спадкода́вці (locative singular)
спадкода́вцях (locative plural)
спадкода́вцю (singular vocative)
спадкода́вці (plural vocative)

uk-ndecl

спадкода́вець<*.pr>

From спа́док (spádok) + -о- (-o-) + да́в- (dáv-) + -ець (-ecʹ).


被繼承人

ㄅㄟˋ ㄐㄧˋ ㄔㄥˊ ㄖㄣˊ

ㄅㄟˋ ㄐㄧˋ ㄔㄥˊ ㄖㄣˊ

бэйцзичэнжэнь

/peɪ̯⁵¹⁻⁵³ t͡ɕi⁵¹ ʈ͡ʂʰɤŋ³⁵ ʐən³⁵/

/peɪ̯⁵¹⁻⁵³ t͡ɕi⁵¹ ʈ͡ʂʰɤŋ³⁵ ʐən³⁵/


престолонаслідування

uk-noun

престолонаслі́дування<sg.loci:ju>

престолонаслі́дування • (prestolonaslíduvannja) n inan (genitive престолонаслі́дування, uncountable)

престолонаслі́дування (canonical)
prestolonaslíduvannja (romanization)
престолонаслі́дування (genitive)
престолонаслі́дування (nominative singular)
престолонаслі́дування (genitive singular)
престолонаслі́дуванню (dative singular)
престолонаслі́дування (accusative singular)
престолонаслі́дуванням (instrumental singular)
престолонаслі́дуванні (locative singular)
престолонаслі́дуванню (locative singular)
престолонаслі́дування (singular vocative)

uk-ndecl

престолонаслі́дування<sg.loci:ju>

[prestɔɫɔnɐsʲˈlʲidʊʋɐnʲːɐ]

From престо́л (prestól) + -о- (-o-) + наслі́дування (naslíduvannja). Compare Russian престолонасле́дование (prestolonaslédovanije).

af

наслі́дування

cog

престолонасле́дование

en-престолонаслідування-uk-noun-kUmjZBXC


κληρονομιά

head

κληρονομιά • (klironomiá) f (plural κληρονομιές)

klironomiá (romanization)
κληρονομιές (plural)
κληρονομιά (nominative singular)
κληρονομιές (nominative plural)
κληρονομιάς (genitive singular)
κληρονομιών (genitive plural)
κληρονομιά (accusative singular)
κληρονομιές (accusative plural)
κληρονομιά (singular vocative)
κληρονομιές (plural vocative)

κλη ρο νο μιά

Inherited from Byzantine Greek *κληρονομιά (*klēronomiá) from Ancient Greek κληρονομία (klēronomía), with synizesis of the final vowels.

inh+

inheritance, heritage, legacy (that which a person is entitled to inherit, by law or testament)

πολιτιστική κληρονομιά

heritage (a tradition; a practice or set of values that is passed down from preceding generations through families or through institutional memory)


διαθέτης

head

διαθέτης • (diathétis) m (plural διαθέτες)

diathétis (romanization)
διαθέτες (plural)
διαθέτης (nominative singular)
διαθέτες (nominative plural)
διαθέτη (genitive singular)
διαθετών (genitive plural)
διαθέτη (accusative singular)
διαθέτες (accusative plural)
διαθέτη (singular vocative)
διαθέτες (plural vocative)

Learned borrowing from Ancient Greek διαθέτης (diathétēs, “arranger”).

lbor

Near-synonym: κληροδότης m (klirodótis)


оцовщина

head

оцовщина (ocovščina) f

rsk-noun

оцовщина (ocovščina) f

ocovščina (romanization)
оцовщина (nominative singular)
оцовщини (nominative plural)
оцовщини (genitive singular)
оцовщинох (genitive plural)
оцовщини (dative singular)
оцовщином (dative plural)
оцовщину (accusative singular)
оцовщини (accusative plural)
оцовщину (instrumental singular)
оцовщинами (instrumental plural)
оцовщини (locative singular)
оцовщинох (locative plural)
оцовщино (singular vocative)
оцовщини (plural vocative)

From оцов (ocov) + -щина (-ščina). Compare Ukrainian ба́тьківщина (bátʹkivščyna), dialectal вітці́вщина (vitcívščyna) and отці́вщина (otcívščyna). For sense 2, compare Polish ojczyzna.

cog

ба́тьківщина


disheritaunce

English: disheritance (obsolete)

Borrowed from Anglo-Norman desheritaunce, disheritaunce; equivalent to disheriten + -aunce.

bor+

desheritance (alternative)
desheritaunce (alternative)
disheretaunce (alternative)
disheritance (alternative)
disherytaunce (alternative)

(Late Middle English) Disinheritance; suppression of inheritance.


heritaunce

English: heritance (archaic)

Middle Scots: heritance

Borrowed from Anglo-Norman heritance; equivalent to heriten + -aunce.

erytaunce (alternative)
heritance (alternative)
herydance (alternative)
herytaunce (alternative)

(Late Middle English, rare) Inheritance; the act of inheriting or something inherited.


enheritable

English: inheritable

Borrowed from Anglo-Norman enheritable; equivalent to enheriten + -able.

heneritable (alternative)
inheritable (alternative)
inherytable (alternative)

(of people) inheritable (eligible to inherit).

(of property) inheritable, hereditary (able to be inherited)


abcesor

(Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) synonym of sukcesor

Western Lublin; Eastern Lublin; Lublin Voivodeship; Western Lublin; Eastern Lublin; Lublin Voivodeship