białkowość

bʲawˈkɔvɔɕt͡ɕ

białkowość (nominative singular)
białkowości (genitive singular)
białkowości (dative singular)
białkowość (accusative singular)
białkowością (instrumental singular)
białkowości (singular)
białkowości (singular)


białkówka

białkówka (nominative singular)
białkówki (nominative plural)
białkówki (genitive singular)
białkówek (genitive plural)
białkówce (dative singular)
białkówkom (dative plural)
białkówkę (accusative singular)
białkówki (accusative plural)
białkówką (instrumental singular)
białkówkami (instrumental plural)
białkówce (singular)
białkówkach (plural)
białkówko (singular)
białkówki (plural)


twardówka

Lederhaut

Anatomie: Lederhaut, Sklera, weiße Augenhaut

twardówka (nominative singular)
twardówki (nominative plural)
twardówki (genitive singular)
twardówek (genitive plural)
twardówce (dative singular)
twardówkom (dative plural)
twardówkę (accusative singular)
twardówki (accusative plural)
twardówką (instrumental singular)
twardówkami (instrumental plural)
twardówce (singular)
twardówkach (plural)
twardówko (singular)
twardówki (plural)


biało-czarny

schwarz-weiß

weiß und schwarz: schwarz-weiß, schwarzweiß

ˈbʲawɔˈt͡ʃarnɨ


biało-czerwony

bʲawɔt͡ʃɛrˈvɔnɨ


biało-czerwony

Pole

meist im Plural: umgangssprachlich, Sport: Sportler, der Polen repräsentiert; Pole

bʲawɔt͡ʃɛrˈvɔnɨ

bʲawɔt͡ʃɛrˈvɔɲi

biało-czerwony (nominative singular)
biało-czerwoni (nominative plural)
biało-czerwonego (genitive singular)
biało-czerwonych (genitive plural)
biało-czerwonemu (dative singular)
biało-czerwonym (dative plural)
biało-czerwonego (accusative singular)
biało-czerwonych (accusative plural)
biało-czerwonym (instrumental singular)
biało-czerwonymi (instrumental plural)
biało-czerwonym (singular)
biało-czerwonych (plural)
biało-czerwony (singular)
biało-czerwoni (plural)

Oglądałeś mecz biało-czerwonych z drużyną niemiecką?

Hast du das Spiel der Polen gegen die deutsche Mannschaft geschaut?


białogłowa

Frau

veraltet: meist verheiratete Frau, Frauenzimmer

białogłowa (nominative singular)
białogłowy (nominative plural)
białogłowy (genitive singular)
białogłowów (genitive plural)
białogłowie (dative singular)
białogłowom (dative plural)
białogłowę (accusative singular)
białogłowy (accusative plural)
białogłową (instrumental singular)
białogłowami (instrumental plural)
białogłowie (singular)
białogłowach (plural)
białogłowo (singular)
białogłowy (plural)


białogwardzista

białogwardzista (nominative singular)
białogwardziści (nominative plural)
białogwardzisty (genitive singular)
białogwardzistów (genitive plural)
białogwardziście (dative singular)
białogwardzistom (dative plural)
białogwardzistę (accusative singular)
białogwardzistów (accusative plural)
białogwardzistą (instrumental singular)
białogwardzistami (instrumental plural)
białogwardziście (singular)
białogwardzistach (plural)
białogwardzisto (singular)
białogwardziści (plural)


białogwardyjski

weißgardistisch

historisch, Politik: weißgardistisch, Weißgardisten-


białonóżka

Weißfuß

ein Tier, meist ein Pferd, mit weißen Füßen/Beinen: Weißfuß

białonóżka (nominative singular)
białonóżki (nominative plural)
białonóżki (genitive singular)
białonóżek (genitive plural)
białonóżce (dative singular)
białonóżkom (dative plural)
białonóżkę (accusative singular)
białonóżki (accusative plural)
białonóżką (instrumental singular)
białonóżkami (instrumental plural)
białonóżce (singular)
białonóżkach (plural)
białonóżko (singular)
białonóżki (plural)

„No, koniec świata, albo może białonóżka zdechła! — pomyślałam wystraszona; igła wypadła mi z ręki.“

O je, das ist das Ende, oder vielleicht ist unser Weißfuß gestorben! — dachte ich erschreckt; die Nadel fiel mir aus der Hand.

Wikisource-Quellentext „Józefa Sawicka, Miłość babuni“


Białorus

Białorus (nominative singular)
Białorusy (nominative plural)
Białorusa (genitive singular)
Białorusów (genitive plural)
Białorusowi (dative singular)
Białorusom (dative plural)
Białorusa (accusative singular)
Białorusów (accusative plural)
Białorusem (instrumental singular)
Białorusami (instrumental plural)
Białorusie (singular)
Białorusach (plural)
Białorusie (singular)
Białorusy (plural)

veraltet: Staatsbürger von Weißrussland/Belarus


białoruski

weißrussisch

sich auf Weißrussland beziehend: weißrussisch, belarussisch


białoruski

białoruski (nominative singular)
białoruskiego (genitive singular)
białoruskiemu (dative singular)
białoruskiego (accusative singular)
białoruskim (instrumental singular)
białoruskim (singular)
białoruski (singular)


białorusycyzm

białorusycyzm (nominative singular)
białorusycyzmy (nominative plural)
białorusycyzmu (genitive singular)
białorusycyzmów (genitive plural)
białorusycyzmowi (dative singular)
białorusycyzmom (dative plural)
białorusycyzm (accusative singular)
białorusycyzmy (accusative plural)
białorusycyzmem (instrumental singular)
białorusycyzmami (instrumental plural)
białorusycyzmie (singular)
białorusycyzmach (plural)
białorusycyzmie (singular)
białorusycyzmy (plural)


białoruszczyzna

Weißrussisch

Gesamtheit der weißrussischen Charakteristika: das Weißrussische

białoruszczyzna (nominative singular)
białoruszczyzny (genitive singular)
białoruszczyźnie (dative singular)
białoruszczyznę (accusative singular)
białoruszczyzną (instrumental singular)
białoruszczyźnie (singular)
białoruszczyzno (singular)


białorzęsy

bʲawɔˈʒɛw̃sɨ


białoskórnictwo

białoskórnictwo (nominative singular)
białoskórnictwa (genitive singular)
białoskórnictwu (dative singular)
białoskórnictwo (accusative singular)
białoskórnictwem (instrumental singular)
białoskórnictwie (singular)
białoskórnictwo (singular)


białoskórnik

białoskórnik (nominative singular)
białoskórnicy (nominative plural)
białoskórnika (genitive singular)
białoskórników (genitive plural)
białoskórnikowi (dative singular)
białoskórnikom (dative plural)
białoskórnika (accusative singular)
białoskórników (accusative plural)
białoskórnikiem (instrumental singular)
białoskórnikami (instrumental plural)
białoskórniku (singular)
białoskórnikach (plural)
białoskórniku (singular)
białoskórnicy (plural)


nurnik białoskrzydły

nurnik białoskrzydły (nominative singular)
nurniki białoskrzydłe (nominative plural)
nurnika białoskrzydłego (genitive singular)
nurników białoskrzydłych (genitive plural)
nurnikowi białoskrzydłemu (dative singular)
nurnikom białoskrzydłym (dative plural)
nurnika białoskrzydłego (accusative singular)
nurniki białoskrzydłe (accusative plural)
nurnikiem białoskrzydłym (instrumental singular)
nurnikami białoskrzydłymi (instrumental plural)
nurniku białoskrzydłym (singular)
nurnikach białoskrzydłych (plural)
nurniku białoskrzydły (singular)
nurniki białoskrzydłe (plural)


białość

białość (nominative singular)
białości (genitive singular)
białości (dative singular)
białość (accusative singular)
białością (instrumental singular)
białości (singular)
białości (singular)


baba jędza

Hexe

abwertend: eine hässliche und/oder unfreundliche Frau: Hexe

baba jędza (nominative singular)
baby jędze (nominative plural)
baby jędzy (genitive singular)
bab jędz (genitive plural)
babie jędzy (dative singular)
babom jędzom (dative plural)
babę jędzę (accusative singular)
baby jędze (accusative plural)
babą jędzą (instrumental singular)
babami jędzami (instrumental plural)
babie jędzy (singular)
babach jędzach (plural)
babo jędzo (singular)
baby jędze (plural)


baba-jędza

baba-jędza (nominative singular)
baby-jędze (nominative plural)
baby-jędzy (genitive singular)
bab-jędz (genitive plural)
babie-jędzy (dative singular)
babom-jędzom (dative plural)
babę-jędzę (accusative singular)
baby-jędze (accusative plural)
babą-jędzą (instrumental singular)
babami-jędzami (instrumental plural)
babie-jędzy (singular)
babach-jędzach (plural)
babo-jędzo (singular)
baby-jędze (plural)


biandria

biandria (nominative singular)
biandrie (nominative plural)
biandrii (genitive singular)
biandrii (genitive plural)
biandrii (dative singular)
biandriom (dative plural)
biandrię (accusative singular)
biandrie (accusative plural)
biandrią (instrumental singular)
biandriami (instrumental plural)
biandrii (singular)
biandriach (plural)
biandrio (singular)
biandrie (plural)


dwumęstwo

dwumęstwo (nominative singular)
dwumęstwa (genitive singular)
dwumęstwu (dative singular)
dwumęstwo (accusative singular)
dwumęstwem (instrumental singular)
dwumęstwie (singular)
dwumęstwo (singular)


biatlon

biatlon (nominative singular)
biatlonu (genitive singular)
biatlonowi (dative singular)
biatlon (accusative singular)
biatlonem (instrumental singular)
biatlonie (singular)
biatlonie (singular)


biathlon

biathlon (nominative singular)
biathlonu (genitive singular)
biathlonowi (dative singular)
biathlon (accusative singular)
biathlonem (instrumental singular)
biathlonie (singular)
biathlonie (singular)


biathlonista

bʲatlɔˈɲiɕt͡ɕi

biathlonistka (feminine)
biatlonistka (feminine)
biathlonista (nominative singular)
biathloniści (nominative plural)
biathlonisty (genitive singular)
biathlonistów (genitive plural)
biathloniście (dative singular)
biathlonistom (dative plural)
biathlonistę (accusative singular)
biathlonistów (accusative plural)
biathlonistą (instrumental singular)
biathlonistami (instrumental plural)
biathloniście (singular)
biathlonistach (plural)
biathlonisto (singular)
biathloniści (plural)


biatlonista

bʲatlɔˈɲiɕt͡ɕi

biatlonistka (feminine)
biathlonistka (feminine)
biatlonista (nominative singular)
biatloniści (nominative plural)
biatlonisty (genitive singular)
biatlonistów (genitive plural)
biatloniście (dative singular)
biatlonistom (dative plural)
biatlonistę (accusative singular)
biatlonistów (accusative plural)
biatlonistą (instrumental singular)
biatlonistami (instrumental plural)
biatloniście (singular)
biatlonistach (plural)
biatlonisto (singular)
biatloniści (plural)


biathlonistka

biathlonista (masculine)
biatlonista (masculine)
biathlonistka (nominative singular)
biathlonistki (nominative plural)
biathlonistki (genitive singular)
biathlonistek (genitive plural)
biathlonistce (dative singular)
biathlonistkom (dative plural)
biathlonistkę (accusative singular)
biathlonistki (accusative plural)
biathlonistką (instrumental singular)
biathlonistkami (instrumental plural)
biathlonistce (singular)
biathlonistkach (plural)
biathlonistko (singular)
biathlonistki (plural)


biatlonistka

biatlonista (masculine)
biathlonista (masculine)
biatlonistka (nominative singular)
biatlonistki (nominative plural)
biatlonistki (genitive singular)
biatlonistek (genitive plural)
biatlonistce (dative singular)
biatlonistkom (dative plural)
biatlonistkę (accusative singular)
biatlonistki (accusative plural)
biatlonistką (instrumental singular)
biatlonistkami (instrumental plural)
biatlonistce (singular)
biatlonistkach (plural)
biatlonistko (singular)
biatlonistki (plural)


biba

Sause

umgangssprachlich: Feier mit Alkoholkonsum: Sause, Saufgelage

Entlehnung aus dem lateinischen bibo ^(→ la) „ich trinke“

biba (nominative singular)
biby (nominative plural)
biby (genitive singular)
bib (genitive plural)
bibie (dative singular)
bibom (dative plural)
bibę (accusative singular)
biby (accusative plural)
bibą (instrumental singular)
bibami (instrumental plural)
bibie (singular)
bibach (plural)
bibo (singular)
biby (plural)


bibka

bibka (nominative singular)
bibki (nominative plural)
bibki (genitive singular)
bibek (genitive plural)
bibce (dative singular)
bibkom (dative plural)
bibkę (accusative singular)
bibki (accusative plural)
bibką (instrumental singular)
bibkami (instrumental plural)
bibce (singular)
bibkach (plural)
bibko (singular)
bibki (plural)


bibelot

Bibelot

meist im Plural: Bibelot, Nippsache, Kleinkunstwerk; im Plural: Nippes

Entlehnung aus dem französischen bibelot ^(→ fr)

bibelot (nominative singular)
bibeloty (nominative plural)
bibelotu (genitive singular)
bibelotów (genitive plural)
bibelotowi (dative singular)
bibelotom (dative plural)
bibelot (accusative singular)
bibeloty (accusative plural)
bibelotem (instrumental singular)
bibelotami (instrumental plural)
bibelocie (singular)
bibelotach (plural)
bibelocie (singular)
bibeloty (plural)

Bibelot, Nippsache, Kleinkunstwerk; Nippes


Biblia

Bibel

Religion, speziell Christentum, Judentum: Bibel

Biblia (nominative singular)
Biblie (nominative plural)
Biblii (genitive singular)
Biblii (genitive plural)
Biblii (dative singular)
Bibliom (dative plural)
Biblię (accusative singular)
Biblie (accusative plural)
Biblią (instrumental singular)
Bibliami (instrumental plural)
Biblii (singular)
Bibliach (plural)
Biblio (singular)
Biblie (plural)


biblijny

Ableitung zu dem Substantiv Biblia ^(→ pl)


bibliobus

bibliobus (nominative singular)
bibliobusy (nominative plural)
bibliobusu (genitive singular)
bibliobusów (genitive plural)
bibliobusowi (dative singular)
bibliobusom (dative plural)
bibliobus (accusative singular)
bibliobusy (accusative plural)
bibliobusem (instrumental singular)
bibliobusami (instrumental plural)
bibliobusie (singular)
bibliobusach (plural)
bibliobusie (singular)
bibliobusy (plural)

Bücherbus, Büchereibus, Busbibliothek, Fahrbücherei, Fahrbibliothek, Wanderbücherei


bibliowóz

bʲiblʲɔˈvɔzɨ

bibliowóz (nominative singular)
bibliowozy (nominative plural)
bibliowozu (genitive singular)
bibliowozów (genitive plural)
bibliowozowi (dative singular)
bibliowozom (dative plural)
bibliowóz (accusative singular)
bibliowozy (accusative plural)
bibliowozem (instrumental singular)
bibliowozami (instrumental plural)
bibliowozie (singular)
bibliowozach (plural)
bibliowozie (singular)
bibliowozy (plural)

Fahrzeug, das als Bibliothek dient; Bücherbus, Büchereibus, Busbibliothek, Fahrbücherei, Fahrbibliothek, Wanderbücherei


bibliofil

Bibliophiler

Person, die Bücher mag und sammelt: Bibliophiler, Bücherliebhaber

bibliofil (nominative singular)
bibliofile (nominative plural)
bibliofila (genitive singular)
bibliofilów (genitive plural)
bibliofilowi (dative singular)
bibliofilom (dative plural)
bibliofila (accusative singular)
bibliofilów (accusative plural)
bibliofilem (instrumental singular)
bibliofilami (instrumental plural)
bibliofilu (singular)
bibliofilch (plural)
bibliofilu (singular)
bibliofile (plural)


bibliofilski

bibliophil

sich für Bücher interessierend, sie sammelnd: bibliophil


bibliofilstwo

Bibliophilie

Liebe zu Büchern; Vorliebe, sie zu sammeln: Bibliophilie

Ableitung zu dem Substantiv bibliofil ^(→ pl)

bibliofilstwo (nominative singular)
bibliofilstwa (genitive singular)
bibliofilstwu (dative singular)
bibliofilstwo (accusative singular)
bibliofilstwem (instrumental singular)
bibliofilstwie (singular)
bibliofilstwo (singular)


bibliografia

Bibliographie

ohne Plural: Wissenschaft: Bibliographie

bibliografia (nominative singular)
bibliografie (nominative plural)
bibliografii (genitive singular)
bibliografii (genitive plural)
bibliografii (dative singular)
bibliografiom (dative plural)
bibliografię (accusative singular)
bibliografie (accusative plural)
bibliografią (instrumental singular)
bibliografiami (instrumental plural)
bibliografii (singular)
bibliografiach (plural)
bibliografio (singular)
bibliografie (plural)

Bibliografie, Bibliographie, Büchernachweis, Bücherverzeichnis


bibliograficznie

bʲiblʲɔɡraˈfʲit͡ʃɲɛ


bibliograf

Bibliograf

Spezialist auf dem Gebiet der Bibliographie: Bibliograf, Bibliograph

bʲiblʲɔɡraˈfɔvʲɛ

bibliografka (feminine)
bibliograf (nominative singular)
bibliografowie (nominative plural)
bibliografa (genitive singular)
bibliografów (genitive plural)
bibliografowi (dative singular)
bibliografom (dative plural)
bibliografa (accusative singular)
bibliografów (accusative plural)
bibliografem (instrumental singular)
bibliografami (instrumental plural)
bibliografie (singular)
bibliografach (plural)
bibliografie (singular)
bibliografowie (plural)


bibliografka

Bibliografin

Spezialistin auf dem Gebiet der Bibliographie: Bibliografin, Bibliographin

bibliograf (feminine)
bibliografka (nominative singular)
bibliografki (nominative plural)
bibliografki (genitive singular)
bibliografek (genitive plural)
bibliografce (dative singular)
bibliografkom (dative plural)
bibliografkę (accusative singular)
bibliografki (accusative plural)
bibliografką (instrumental singular)
bibliografkami (instrumental plural)
bibliografce (singular)
bibliografkach (plural)
bibliografko (singular)
bibliografki (plural)


bibliologia

Bücherkunde

Wissenschaft: Bücherkunde, Buchwissenschaft, Bibliologie

bibliologia (nominative singular)
bibliologii (genitive singular)
bibliologii (dative singular)
bibliologię (accusative singular)
bibliologią (instrumental singular)
bibliologii (singular)
bibliologio (singular)


bibliologiczny

bücherkundlich

Wissenschaft: bücherkundlich, buchwissenschaftlich, bibliologisch

bʲiblʲɔlɔˈɟit͡ʃnɨ


bibliolog

bʲiblʲɔlɔˈɡɔvʲɛ

bʲiblʲɔˈlɔd͡zɨ

bibliolog (nominative singular)
bibliologowie (nominative plural)
bibliolodzy (nominative plural)
bibliologa (genitive singular)
bibliologów (genitive plural)
bibliologowi (dative singular)
bibliologom (dative plural)
bibliologa (accusative singular)
bibliologów (accusative plural)
bibliologiem (instrumental singular)
bibliologami (instrumental plural)
bibliologu (singular)
bibliologach (plural)
bibliologu (singular)
bibliologowie (plural)
bibliolodzy (plural)


biblioman

Bibliomane

leidenschaftlicher Sammler von Büchern: Bibliomane

bibliomanka (feminine)
biblioman (nominative singular)
bibliomani (nominative plural)
bibliomana (genitive singular)
bibliomanów (genitive plural)
bibliomanowi (dative singular)
bibliomanom (dative plural)
bibliomana (accusative singular)
bibliomanów (accusative plural)
bibliomanem (instrumental singular)
bibliomanami (instrumental plural)
bibliomanie (singular)
bibliomanach (plural)
bibliomanie (singular)
bibliomani (plural)


bibliomanka

Bibliomanin

leidenschaftliche Sammlerin von Büchern: Bibliomanin

biblioman (masculine)
bibliomanka (nominative singular)
bibliomanki (nominative plural)
bibliomanki (genitive singular)
bibliomanek (genitive plural)
bibliomance (dative singular)
bibliomankom (dative plural)
bibliomankę (accusative singular)
bibliomanki (accusative plural)
bibliomanką (instrumental singular)
bibliomankami (instrumental plural)
bibliomance (singular)
bibliomankach (plural)
bibliomanko (singular)
bibliomanki (plural)


bibliomania

Bibliomanie

Leidenschaft, Bücher zu sammeln: Bibliomanie

bibliomania (nominative singular)
bibliomanii (genitive singular)
bibliomanii (dative singular)
bibliomanię (accusative singular)
bibliomanią (instrumental singular)
bibliomanii (singular)
bibliomanio (singular)


biblioteka

Bibliothek

meist geordnete Sammlung von Büchern; Bibliothek, Büchersammlung

biblioteczka (diminutive)
biblioteka (nominative singular)
biblioteki (nominative plural)
biblioteki (genitive singular)
bibliotek (genitive plural)
bibliotece (dative singular)
bibliotekom (dative plural)
bibliotekę (accusative singular)
biblioteki (accusative plural)
biblioteką (instrumental singular)
bibliotekami (instrumental plural)
bibliotece (singular)
bibliotekach (plural)
biblioteko (singular)
biblioteki (plural)


biblioteczny

Bibliotheks-

sich auf eine Bibliothek (Institution) beziehend: Bibliotheks-, Bücherei-

Bibliotheks-

sich auf eine Buchsammlung beziehend: Bibliotheks-

Bibliotheks-

für Bücher vorgesehen: Bibliotheks-, Bücher-

bʲiblʲɔˈtɛt͡ʃnɨ


biblioteczka

klein

kleine Sammlung von Büchern: kleine Bibliothek, kleine Büchersammlung

biblioteczka (nominative singular)
biblioteczki (nominative plural)
biblioteczki (genitive singular)
biblioteczek (genitive plural)
biblioteczce (dative singular)
biblioteczkom (dative plural)
biblioteczkę (accusative singular)
biblioteczki (accusative plural)
biblioteczką (instrumental singular)
biblioteczkami (instrumental plural)
biblioteczce (singular)
biblioteczkach (plural)
biblioteczko (singular)
biblioteczki (plural)


bibliotekarz

Bibliothekar

Angestellter einer Bibliothek: Bibliothekar

bʲiblʲɔtɛˈkaʒɛ

bibliotekarka (feminine)
bibliotekarz (nominative singular)
bibliotekarze (nominative plural)
bibliotekarza (genitive singular)
bibliotekarzy (genitive plural)
bibliotekarzowi (dative singular)
bibliotekarzom (dative plural)
bibliotekarza (accusative singular)
bibliotekarzy (accusative plural)
bibliotekarzem (instrumental singular)
bibliotekarzami (instrumental plural)
bibliotekarzu (singular)
bibliotekarzach (plural)
bibliotekarzu (singular)
bibliotekarze (plural)


bibliotekarka

Bibliothekarin

Angestellte einer Bibliothek: Bibliothekarin

bibliotekarz (masculine)
bibliotekarka (nominative singular)
bibliotekarki (nominative plural)
bibliotekarki (genitive singular)
bibliotekarek (genitive plural)
bibliotekarce (dative singular)
bibliotekarkom (dative plural)
bibliotekarkę (accusative singular)
bibliotekarki (accusative plural)
bibliotekarką (instrumental singular)
bibliotekarkami (instrumental plural)
bibliotekarce (singular)
bibliotekarkach (plural)
bibliotekarko (singular)
bibliotekarki (plural)


bibliotekarstwo

Bibliothekarsberuf

Beruf des Bibliothekars: Bibliothekarsberuf

Ableitung zu dem Substantiv bibliotekarz ^(→ pl)

bibliotekarstwo (nominative singular)
bibliotekarstwa (genitive singular)
bibliotekarstwu (dative singular)
bibliotekarstwo (accusative singular)
bibliotekarstwem (instrumental singular)
bibliotekarstwie (singular)
bibliotekarstwo (singular)


bibliotekoznawstwo

bibliotekoznawstwo (nominative singular)
bibliotekoznawstwa (genitive singular)
bibliotekoznawstwu (dative singular)
bibliotekoznawstwo (accusative singular)
bibliotekoznawstwem (instrumental singular)
bibliotekoznawstwie (singular)
bibliotekoznawstwo (singular)


bibliotekoznawca

bibliotekoznawca (nominative singular)
bibliotekoznawcy (nominative plural)
bibliotekoznawcy (genitive singular)
bibliotekoznawców (genitive plural)
bibliotekoznawcy (dative singular)
bibliotekoznawcom (dative plural)
bibliotekoznawcę (accusative singular)
bibliotekoznawców (accusative plural)
bibliotekoznawcą (instrumental singular)
bibliotekoznawcami (instrumental plural)
bibliotekoznawcy (singular)
bibliotekoznawcach (plural)
bibliotekoznawco (singular)
bibliotekoznawcy (plural)


biblioznawstwo

biblioznawstwo (nominative singular)
biblioznawstwa (genitive singular)
biblioznawstwu (dative singular)
biblioznawstwo (accusative singular)
biblioznawstwem (instrumental singular)
biblioznawstwie (singular)
biblioznawstwo (singular)


biblistyka

biblistyka (nominative singular)
biblistyki (genitive singular)
biblistyce (dative singular)
biblistykę (accusative singular)
biblistyką (instrumental singular)
biblistyce (singular)
biblistyko (singular)


biblista

biblista (nominative singular)
bibliści (nominative plural)
biblisty (genitive singular)
biblistów (genitive plural)
bibliście (dative singular)
biblistom (dative plural)
biblistę (accusative singular)
biblistów (accusative plural)
biblistą (instrumental singular)
biblistami (instrumental plural)
bibliście (singular)
biblistach (plural)
biblisto (singular)
bibliści (plural)


bibosz

Entlehnung aus dem lateinischen bibo ^(→ la) „ich trinke“; siehe auch polnisch biba ^(→ pl)

bibosz (nominative singular)
bibosze (nominative plural)
bibosza (genitive singular)
biboszów (genitive plural)
biboszy (genitive plural)
biboszowi (dative singular)
biboszom (dative plural)
bibosza (accusative singular)
biboszów (accusative plural)
biboszy (accusative plural)
biboszem (instrumental singular)
biboszami (instrumental plural)
biboszu (singular)
biboszach (plural)
biboszu (singular)
bibosze (plural)


bibrety

bibrety (nominative plural)
bibretów (genitive plural)
bibretom (dative plural)
bibrety (accusative plural)
bibretami (instrumental plural)
bibretach (plural)
bibrety (plural)


bibuła

Saugpapier

dickes, weiches saugfähiges Papier: Saugpapier, Löschpapier

Entlehnung aus dem italienischen carta bibula ^(→ it) oder dem lateinischen carta bibula ^(→ la)

bibułka (diminutive)
bibuła (nominative singular)
bibuły (nominative plural)
bibuły (genitive singular)
bibuł (genitive plural)
bibule (dative singular)
bibułom (dative plural)
bibułę (accusative singular)
bibuły (accusative plural)
bibułą (instrumental singular)
bibułami (instrumental plural)
bibule (singular)
bibułach (plural)
bibuło (singular)
bibuły (plural)

illegal gedruckte Schriften/Flugblätter/Presse, insbesondere während der Kriegszeit


bibułka

bibułka (nominative singular)
bibułki (nominative plural)
bibułki (genitive singular)
bibułek (genitive plural)
bibułce (dative singular)
bibułkom (dative plural)
bibułkę (accusative singular)
bibułki (accusative plural)
bibułką (instrumental singular)
bibułkami (instrumental plural)
bibułce (singular)
bibułkach (plural)
bibułko (singular)
bibułki (plural)


biceps

biceps (nominative singular)
bicepsy (nominative plural)
bicepsa (genitive singular)
bicepsów (genitive plural)
bicepsowi (dative singular)
bicepsom (dative plural)
biceps (accusative singular)
bicepsy (accusative plural)
bicepsem (instrumental singular)
bicepsami (instrumental plural)
bicepsie (singular)
bicepsach (plural)
bicepsie (singular)
bicepsy (plural)


bicykl

Entlehnung aus dem französischen bicycle ^(→ fr)

bicykl (nominative singular)
bicykle (nominative plural)
bicykla (genitive singular)
bicykli (genitive plural)
bicyklów (genitive plural)
bicyklowi (dative singular)
bicyklom (dative plural)
bicykl (accusative singular)
bicykle (accusative plural)
bicyklem (instrumental singular)
bicyklami (instrumental plural)
bicyklu (singular)
bicyklach (plural)
bicyklu (singular)
bicykle (plural)


bicz

seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *bičь „Werkzeug zum Schlagen“, das seinerseits von dem Verb *biti (polnisch bić ^(→ pl)) „schlagen“ abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit obersorbisch bič ^(→ hsb), tschechisch bič ^(→ cs), russisch бич (bič^☆) ^(→ ru), ukrainisch бич (byč^☆) ^(→ uk), slowenisch bič ^(→ sl), serbisch бич (bič^☆) ^(→ sr) und bulgarisch бич (bič^☆) ^(→ bg)

biczyk (diminutive)
bicz (nominative singular)
bicze (nominative plural)
bicza (genitive singular)
biczy (genitive plural)
biczów (genitive plural)
biczowi (dative singular)
biczom (dative plural)
bicz (accusative singular)
bicze (accusative plural)
biczem (instrumental singular)
biczami (instrumental plural)
biczu (singular)
biczach (plural)
biczu (singular)
bicze (plural)


biczować

peitschen

transitiv: peitschen, auspeitschen, geißeln

bʲiˈt͡ʃɔvat͡ɕ

Ableitung zu dem Substantiv bicz ^(→ pl)


biczować

sich

reflexiv: sich peitschen, sich auspeitschen, sich geißeln

bʲiˈt͡ʃɔvat͡ɕ


biczownik

bʲiˈt͡ʃɔvɲik

biczownik (nominative singular)
biczownicy (nominative plural)
biczownika (genitive singular)
biczowników (genitive plural)
biczownikowi (dative singular)
biczownikom (dative plural)
biczownika (accusative singular)
biczowników (accusative plural)
biczownikiem (instrumental singular)
biczownikami (instrumental plural)
biczowniku (singular)
biczownikach (plural)
biczowniku (singular)
biczownicy (plural)

nur imPlural: Flagellanten, Geißler, Geißelbrüder

Mitglied von [1]: Flagellant, Geißler, Geißelbruder


biczysko

groß

umgangssprachlich: große Peitsche, große Geißel

biczysko (nominative singular)
biczyska (nominative plural)
biczyska (genitive singular)
biczysk (genitive plural)
biczysku (dative singular)
biczyskom (dative plural)
biczysko (accusative singular)
biczyska (accusative plural)
biczyskiem (instrumental singular)
biczyskami (instrumental plural)
biczysku (singular)
biczyskach (plural)
biczysko (singular)
biczyska (plural)


bić

schlagen

transitiv: einen Schlag versetzen: schlagen, prügeln

schlagen

transitiv: von Glocken, Uhren: schlagen, läuten

schlagen

intransitiv: vom Herzen, Puls: schlagen, klopfen

strahlen

intransitiv, übertragen: sichtbar werden, zu sehen sein, strahlen

schlagen

transitiv: in etwas besser sein: schlagen, besiegen, übertreffen

schlagen

transitiv: Spiel (Karten, Schach): schlagen, stechen

schlagen

transitiv, umgangssprachlich: schlagen, stoßen, rammen

ausschlagen

transitiv: Technik: von Zählern: ausschlagen, zählen, anzeigen

schlagen

transitiv: Technik: schlagen, prägen; drucken

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *biti, das sich seinerseits auf die indogermanische Wurzel *bʰei- / *bʰī- zurückführen lässt; siehe auch bicz ^(→ pl), bitwa ^(→ pl) und bój ^(→ pl); gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch biś ^(→ dsb), obersorbisch bić ^(→ hsb), tschechisch bít ^(→ cs),russisch бить (bitʹ^☆) ^(→ ru), ukrainisch бити (byty^☆) ^(→ uk), slowenisch biti ^(→ sl), serbisch бити (biti^☆) ^(→ sr) und bulgarisch бия (bija^☆) ^(→ bg); urverwandt mit altirisch benaid ^(→ sga), althochdeutsch bihal ^(→ goh) (neuhochdeutsch Beil) und altgriechisch φιτρός (phitros^☆) ^(→ grc)

Z całej siły biła go batem po plecach.

Mit voller Kraft schlug sie ihm mit der Peitsche auf den Rücken.

Nie bij jej!

Deszcz bił o szyby.

Der Regen schlug gegen die Fensterscheiben.

Fale biją o brzeg.

Zegar bije północ.

Dzwony biją na mszę.

Nagle jej serce biło głośniej.

„Rumienił się, serce mu biło nadzwyczajnie;“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 35.

sprudeln, schießen, ausströmen, strahlen, blitzen

Fontanna przed pałacem bije bardzo wysoko.

Die Fontäne vor dem Palast schießt sehr hoch.

Skąd bije ten przyjemny zapach?

„Rzędzian nie dał sobie tego dwa razy powtarzać i zniknął wraz ze starym pułkownikiem za drzwiami, a gdy po chwili ukazał się znowu, radość biła mu z pucułowatego oblicza i siny żupan odymał mu się jakoś na brzuchu.“

Rzędzian ließ sich das nicht zweimal sagen und verschwand mit dem alten Oberst hinter der Tür, und als er sich nach einer Weile erneut zeigte, strahlte ihm Freude aus seinem runden Antlitz und sein blauer Überrock blähte sich ihm irgendwie auf seinem Bauch.

Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem. Powieść z lat dawnych. 7. Auflage. Tom II (= Pisma Henryka Sienkiewicza, Tom VII), Gebethner i Wolff, Warszawa/Kraków 1901 (Wikisource)

Smutek jej bił z oczy.

Z wszystkich stron bito z dział.

Von allen Seiten wurde aus den Geschützen gefeuert.


bić

sich schlagen

sich selbst einen Schlag versetzen: sich schlagen

sich schlagen

sich gegenseitig Schläge versetzen: sich schlagen, sich prügeln

sich schlagen

in einem Duell teilnehmen: sich schlagen, sich duellieren

ˈbʲit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta

Wenn zwei sich streiten, freut sich der Dritte

Bił się w piersi.

Często bił się z bratem.

Häufig schlug er sich mit seinem Bruder.

„Ruskie przysłowie : s kim się biję, tego lubię;“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 32.


bidon

Trinkflasche

Sport, speziell Radsport: Trinkflasche, Fahrradflasche

Entlehnung aus dem französischen bidon ^(→ fr)

bidon (nominative singular)
bidony (nominative plural)
bidonu (genitive singular)
bidonów (genitive plural)
bidonowi (dative singular)
bidonom (dative plural)
bidon (accusative singular)
bidony (accusative plural)
bidonem (instrumental singular)
bidonami (instrumental plural)
bidonie (singular)
bidonach (plural)
bidonie (singular)
bidony (plural)

Gefäß aus Plastik oder Metall zur Aufbewahrung und zum Transport von Flüssigkeiten


biec

rennen

sich schnell mit den Beinen fortbewegen; rennen, laufen

laufen

von der Zeit; laufen, vergehen, verstreichen

laufen

eine räumliche Ausdehnung in eine Richtung haben; laufen, führen

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *běgti „laufen“, das sich seinerseits auf die indogermanische Wurzel bʰeg^(u̯)- „fliehen, flüchten“; siehe auch polnisch biegun ^(→ pl) und (veraltet) bieżeć ^(→ pl); vergleiche mit russisch (dialektal) бегти (begti^☆) ^(→ ru) und serbisch побјећи (pobjeći^☆) ^(→ sr); urverwandt mit litauisch bėgti ^(→ lt) und lettisch bēgt ^(→ lv); die nur schwach bezeugten Formen im Präsens biegę, bieżysz, bieży wurden im heutigen Polnisch durch die des Verbs biegnąć ^(→ pl) ersetzt

Biegła co tchu do domu.

Sie rannte so schnell, wie sie konnte, nach Hause.

Koń biegnie kłusem.

„Wtém się coś zdala na polu ukaże, / Jakowiś ludzie biegą tu po błoniach, / A gałąź cieniu za każdym się czerni, / A biegą prędko, muszą być na koniach; / A świécą mocno, muszą być pancerni.“

Adam Mickiewicz: Poezye. Tom Drugi, Józef Zawadzki, Wilno 1823 (Wikisource) , Seite 12.

Biegnij do piekarza i kup chleb!

Łzy biegły jej po policzkach.

Chmury biegną po niebie.

Długa droga biegnie w dolinę.


bieda

Armut

ohne Plural: Fehlen von notwendigen materiellen Gütern: Armut, Not

klepać biedę

Not leiden, von der Hand in den Mund leben

Kto ma księdza w rodzie, temu bieda nie dobodzie

Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie

seit dem 17. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *běda „Unglück, Leid; Armut, Elend; Zwang, Notwendigkeit“, das seinerseits von dem Verb *běditi (polnisch biedzić się ^(→ pl)); seit dem 14. bis ins 18. Jahrhundert wurde die Form biada verwendet, die jedoch durch bieda ersetzt wurde, das sich aus dem Lokativ biedzie generalisiert hat und durch die verwandten Wörter biedny ^(→ pl) und biedzić się ^(→ pl) beeinflusst wurde; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch běda ^(→ dsb), obersorbisch běda ^(→ hsb), tschechisch bída ^(→ cs), russisch беда (beda^☆) ^(→ ru), ukrainisch біда (bida^☆) ^(→ uk), serbisch биједа (bijeda^☆) ^(→ sr) und bulgarisch беда (beda^☆) ^(→ bg); vergleiche mit litauisch bėda ^(→ lt)

bieda (nominative singular)
biedy (nominative plural)
biedy (genitive singular)
bied (genitive plural)
biedzie (dative singular)
biedom (dative plural)
biedę (accusative singular)
biedy (accusative plural)
biedą (instrumental singular)
biedami (instrumental plural)
biedzie (singular)
biedach (plural)
biedo (singular)
biedy (plural)

Przez wiele lat bieda panowała w ich domu.

Viele Jahre lang herrschte Armut in ihrem Haus.

W tej dzielnicy mieszka sama bieda.


bieda

kleiner zweirädriger Karren/Wagen, der von einem Pferd gezogen wird

„Z rozkoszą byłby jechał najgorszą żydowską biedą, byleby mieć za towarzyszów swe myśli i wrażenia zamiast tego tak cudzego człowieka.“

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Uroda życia, Alienatus a se, III“

„Nasz parobek i dziewczyny rozmawiali z jakimś Żydkiem, który jechał biedą zza miasta.“

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Omyłka“


biedactwo

biedactwo (nominative singular)
biedactwa (nominative plural)
biedactwa (genitive singular)
biedactw (genitive plural)
biedactwu (dative singular)
biedactwom (dative plural)
biedactwo (accusative singular)
biedactwa (accusative plural)
biedactwem (instrumental singular)
biedactwami (instrumental plural)
biedactwie (singular)
biedactwach (plural)
biedactwo (singular)
biedactwa (plural)


biedaczyna

bʲɛdaˈt͡ʃɨna

bʲɛdaˈt͡ʃɨnɨ

biedaczyna (nominative singular)
biedaczyny (nominative plural)
biedaczyny (genitive singular)
biedaczyn (genitive plural)
biedaczynów (genitive plural)
biedaczynie (dative singular)
biedaczynom (dative plural)
biedaczynę (accusative singular)
biedaczyny (accusative plural)
biedaczynów (accusative plural)
biedaczyną (instrumental singular)
biedaczynami (instrumental plural)
biedaczynie (singular)
biedaczynach (plural)
biedaczyno (singular)
biedaczyny (plural)

Armer, Arme; armes Ding, armer Schlucker


biedaczysko

bʲɛdaˈt͡ʃɨskɔ

biedaczysko (nominative singular)
biedaczyska (nominative plural)
biedaczyska (genitive singular)
biedaczysk (genitive plural)
biedaczysków (genitive plural)
biedaczysku (dative singular)
biedaczyskom (dative plural)
biedaczysko (accusative singular)
biedaczyska (accusative plural)
biedaczysków (accusative plural)
biedaczyskiem (instrumental singular)
biedaczyskami (instrumental plural)
biedaczysku (singular)
biedaczyskach (plural)
biedaczysko (singular)
biedaczyska (plural)


biedak

Armer

unglückliche Person, die Mitleid erregt; Armer, armes Ding, armer Schlucker

Armer

unglückliches Tier, das Mitleid erregt; Armer, armes Ding

biedaczka (feminine)
biedaczek (diminutive)
biedak (nominative singular)
biedacy (nominative plural)
biedaki (nominative plural)
biedaka (genitive singular)
biedaków (genitive plural)
biedakowi (dative singular)
biedakom (dative plural)
biedaka (accusative singular)
biedaków (accusative plural)
biedakiem (instrumental singular)
biedakami (instrumental plural)
biedaku (singular)
biedakack (plural)
biedaku (singular)
biedacy (plural)
biedaki (plural)

„Trzymano wprawdzie chartów, bo z łowów wracając, / Trafia się że s pod konia mknie się biedak zając,“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 45.


biedaczka

Arme

unglückliche Frau, die Mitleid erregt: Arme, armes Ding

biedak (masculine)
biedaczka (nominative singular)
biedaczki (nominative plural)
biedaczki (genitive singular)
biedaczek (genitive plural)
biedaczce (dative singular)
biedaczkom (dative plural)
biedaczkę (accusative singular)
biedaczki (accusative plural)
biedaczką (instrumental singular)
biedaczkami (instrumental plural)
biedaczce (singular)
biedaczkach (plural)
biedaczko (singular)
biedaczki (plural)


biedaczka

Genitiv Singular des Substantivs biedaczek

Akkusativ Singular des Substantivs biedaczek


biedaczek

Armer

unglückliche Person, die Mitleid erregt: Armer, armes Ding, armer Schlucker

biedaczek (nominative singular)
biedaczki (nominative plural)
biedaczka (genitive singular)
biedaczków (genitive plural)
biedaczkowi (dative singular)
biedaczkom (dative plural)
biedaczka (accusative singular)
biedaczków (accusative plural)
biedaczkiem (instrumental singular)
biedaczkami (instrumental plural)
biedaczku (singular)
biedaczkach (plural)
biedaczku (singular)
biedaczki (plural)


biedaczek

Genitiv Plural des Substantivs biedaczka


biedaszyb

biedaszyb (nominative singular)
biedaszyby (nominative plural)
biedaszybu (genitive singular)
biedaszybów (genitive plural)
biedaszybowi (dative singular)
biedaszybom (dative plural)
biedaszyb (accusative singular)
biedaszyby (accusative plural)
biedaszybem (instrumental singular)
biedaszybami (instrumental plural)
biedaszybie (singular)
biedaszybach (plural)
biedaszybie (singular)
biedaszyby (plural)

primitives Bergwerk, aus dem Arme Kohle für den Eigenbedarf gewinnen; Armenschacht


biedermeier

biedermeier (nominative singular)
biedermeieru (genitive singular)
biedermeierowi (dative singular)
biedermeier (accusative singular)
biedermeierem (instrumental singular)
biedermeierze (singular)
biedermeierze (singular)


biedermeier

Biedermeiermöbel

Gegenstand, meist Möbelstück im Biedermeierstil: Biedermeiermöbel

biedermeier (nominative singular)
biedermeiery (nominative plural)
biedermeiera (genitive singular)
biedermeierów (genitive plural)
biedermeierowi (dative singular)
biedermeieróom (dative plural)
biedermeier (accusative singular)
biedermeiery (accusative plural)
biedermeierem (instrumental singular)
biedermeierami (instrumental plural)
biedermeierze (singular)
biedermeierach (plural)
biedermeierze (singular)
biedermeiery (plural)


biedka

biedka (nominative singular)
biedki (nominative plural)
biedki (genitive singular)
biedek (genitive plural)
biedce (dative singular)
biedkom (dative plural)
biedkę (accusative singular)
biedki (accusative plural)
biedką (instrumental singular)
biedkami (instrumental plural)
biedce (singular)
biedkach (plural)
biedko (singular)
biedki (plural)

kleiner zweirädriger Karren/Wagen, der von einem Pferd gezogen wird; Pferdekarren

„Rozmyślając nad swojem strapieniem, ujrzała nadjeżdżającą w tymże kierunku biedkę, na której obok furmana siedział zabrany po drodze żyd.“

Wikisource-Quellentext „Aleksander Świętochowski, Z jednego strumienia szesnaście nowel, Chawa Rubin“


biedniak

biedniaczka (feminine)
biedniak (nominative singular)
biedniacy (nominative plural)
biedniaka (genitive singular)
biedniaków (genitive plural)
biedniakowi (dative singular)
biedniakom (dative plural)
biedniaka (accusative singular)
biedniaków (accusative plural)
biedniakiem (instrumental singular)
biedniakami (instrumental plural)
biedniaku (singular)
biedniakach (plural)
biedniaku (singular)
biedniacy (plural)


biedniaczka

bʲɛdˈɲat͡ʃka

biedniak (masculine)
biedniaczka (nominative singular)
biedniaczki (nominative plural)
biedniaczki (genitive singular)
biedniaczek (genitive plural)
biedniaczce (dative singular)
biedniaczkom (dative plural)
biedniaczkę (accusative singular)
biedniaczki (accusative plural)
biedniaczką (instrumental singular)
biedniaczkami (instrumental plural)
biedniaczce (singular)
biedniaczkach (plural)
biedniaczko (singular)
biedniaczki (plural)


biedrzeniec

Pimpernelle

Botanik: Pimpernelle, Pimpernell, Bibernelle (Pimpinella)

bʲɛˈdʒɛɲɛt͡s

bʲɛˈdʒɛɲt͡sɛ

vielleicht Erbwort aus dem urslawischen *bъdrьnьcь, wonach es etymologisch mit tschechisch bedrník ^(→ cs) und russisch бедренец (bedrenec^☆) ^(→ ru) verwandt wäre

biedrzeniec (nominative singular)
biedrzeńce (nominative plural)
biedrzeńca (genitive singular)
biedrzeńców (genitive plural)
biedrzeńcowi (dative singular)
biedrzeńcom (dative plural)
biedrzeńca (accusative singular)
biedrzeńce (accusative plural)
biedrzeńcem (instrumental singular)
biedrzeńcami (instrumental plural)
biedrzeńcu (singular)
biedrzeńcach (plural)
biedrzeńcu (singular)
biedrzeńce (plural)


biedny

arm

an materieller Armut leidend: arm, bedürftig

najbʲɛdˈɲɛjʃɨ

Ableitung zu dem Substantiv bieda ^(→ pl) „Armut“

biedniutki (diminutive)
biedny (positive)
biedniejszy (comparative)
najbiedzniejszy (superlative)

„O, gdyby pan wiedział, jacy my biedni!… Już trzeci dzień jemy tylko chleb i surowe ogórki.“

O, wenn Sie nur wüssten, wie arm wir sind!… Schon den dritten Tag essen wir nur Brot und rohe Gurken.

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Pałac i rudera, Rozdział VII pająk i mucha“

„Dzieciaku, dzieciaku!… Jakąż różnicę może mi zrobić twoja biedna pensyjka, twoje piętnaście rubli miesięcznie?“

Kindchen, Kindchen!… Welchen Unterschied kann denn dein ärmliches Gehältchen für mich machen, deine fünfzehn Rubel monatlich?

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Emancypantki, Tom I, Rozdział II“

„Raduski wodził oczami po stole przywalonym aktami, stosem książek i gazet, po gratach dawnych, zniszczonych i biednych.“

Raduski ließ seinen Blick über den Tisch, der mit Akten, einem Stapel Bücher und Zeitungen zugedeckt war, über den alten, kaputten und ärmlichen Gerümpel schweifen.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Promień, IV“

arm, unglücklich, bedauernswert, bemitleidenswert, beklagenswert

„Moja biedna Maniu… ta praca w tej administracji wyczerpuje cię i nuży.“

Meine arme Marie… diese Arbeit in dieser Verwaltung erschöpft und ermattet dich.

Wikisource-Quellentext „Gabriela Zapolska, Żabusia, Akt I, Scena IV“

„Co się stało biednym maleństwom, że tak nagle zachorowały?“

Was ist den armen Kleinen geschehen, dass sie so plötzlich krank geworden sind?

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, I“


biedny

Armer

Person, die an materieller Armut leidet; Armer

biedna (feminine)
biedny (nominative singular)
biedni (nominative plural)
biednego (genitive singular)
biednych (genitive plural)
biednemu (dative singular)
biednym (dative plural)
biednego (accusative singular)
biednych (accusative plural)
biednym (instrumental singular)
biednymi (instrumental plural)
biednym (singular)
biednych (plural)
biedny (singular)
biedni (plural)

„Ja nie pomagam biednym czy bogatym, tylko ludziom.“

Ich helfe nicht Armen oder Reichen, sondern Menschen.

Wikisource-Quellentext „Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Znachor, Rozdział XIII“


biednieć

„Nareszcie może dowiem się od nich, dlaczego faraoni biednieją...“

Vielleicht erfahre ich endlich von ihnen, warum die Pharaonen verarmen...

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Faraon, Tom I, Rozdział dwudziesty czwarty“


biedniutki

arm

von Armut zeugend: arm, ärmlich, armselig

„Ustąpiła raczej przez wspomnienie tego biedniutkiego pokoiku na Pradze.“

Sie gab eher wegen der Erwähnung dieses ärmlichen Zimmerchens in Prag nach.

Wikisource-Quellentext „Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Świat pani Malinowskiej, Rozdział II“


biedota

Arme

ohne Plural: materiell arme Menschen: Arme, Armut

Armer

umgangssprachlich: Person, die an Armut leidet: Armer

Ableitung zu dem Substantiv bieda ^(→ pl)

biedota (nominative singular)
biedoty (nominative plural)
biedoty (genitive singular)
biedot (genitive plural)
biedotów (genitive plural)
biedocie (dative singular)
biedotom (dative plural)
biedotę (accusative singular)
biedoty (accusative plural)
biedotów (accusative plural)
biedotą (instrumental singular)
biedotami (instrumental plural)
biedocie (singular)
biedotach (plural)
biedoto (singular)
biedoty (plural)


biedować

darben

intransitiv: in Armut lebend: darben, Not leiden

„A ty, człeku, bieduj na dziesięciu morgach i jeszcze ekonomowi kłaniaj się do ziemi, żeby pamiętał o tobie.“

Und du, Mensch, darbe auf zehn Morgen und verneige dich noch vor dem Ökonomen bis zur Erde, damit er sich an dich erinnert.

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Placówka, Rozdział drugi“


biedula

biedulka (diminutive)
biedula (nominative singular)
biedule (nominative plural)
bieduli (genitive singular)
biedul (genitive plural)
biedulów (genitive plural)
bieduli (dative singular)
biedulom (dative plural)
biedulę (accusative singular)
biedule (accusative plural)
biedulów (accusative plural)
biedulą (instrumental singular)
biedulami (instrumental plural)
bieduli (singular)
biedulach (plural)
biedulo (singular)
biedule (plural)

Arme, armes Ding; Armer, armer Schlucker

„Nie przeczuwała nawet biedula, że spadnie na nią jeszcze cosik gorsze i bardziej niespodziane, i bardziej niesprawiedliwe.“

Das arme Ding ahnte nicht einmal voraus, dass noch etwas Schlimmeres und Unerwarteteres und Ungerechteres auf sie fallen wird.

Wikisource-Quellentext „Władysław Reymont, Chłopi, Lato, Rozdział XIII“


biedzić

ˈbʲɛd͡ʑit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *běditi sę „kämpfen, ringen; sich abmühen, sich herumquälen, Not leiden“, das reflexive Verb zu *běditi „zwingen, bezwingen; quälen, plagen; Not/Leid herbeiführen“ (wovon auch das Substantiv *běda, polnisch bieda ^(→ pl), abgeleitet ist), das sich seinerseits auf das indogermanische *bʰei̯dʰ- „überreden, zwingen, nötigen“ zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit obersorbisch bedźić ^(→ hsb) und bedźić so ^(→ hsb), altkirchenslawisch бѣдити (běditi) ^(→ cu), russisch бедить (beditʹ^☆) ^(→ ru), ukrainisch бідити (bidyty^☆) ^(→ uk) und bulgarisch бедя (bedja^☆) ^(→ bg) sowie urverwandt mit gotisch 𐌱𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌽 (baidjan) ^(→ got), althochdeutsch beiten ^(→ goh), altisländisch beda ^(→ non), altgriechisch πείθω (peithō^☆) ^(→ grc) und lateinisch fidere ^(→ la)

sich herumplagen, sich plagen, sich abplagen, sich herumquälen

„Biedziła się nad tym, jak zadać pytanie o Łukaszu, jakiego użyć wybiegu, żeby się czegokolwiek dowiedzieć.“

Sie plagte sich damit herum, wie sie die Frage über Łukasz stellen, welchen Trick sie anwenden sollte, um irgendetwas in Erfahrung zu bringen.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Dzieje grzechu, Tom I, Rozdział XXVII“

„Zdumiał się tym wielce i zaczął wymiarkowywać, co by to mogło znaczyć, biedził się niemało, rozważał, deliberował, każde słowo z osobna w głowie obracał, aż w końcu wyraźnie z tego wyszło, że dziedzic wysłał pana Jacka do niego, by się wywiedział, co to naród powie o porębie.“

Er erstaunte darüber sehr und begann zu verstehen, was das bedeuten könnte, er plagte sich nicht wenig, wägte ab, überlegte, wendete jedes Wort einzeln im Kopf, bis schließlich deutlich hieraus herauskam, dass der Gutsherr Herrn Jacek zu ihm schickte, um herauszufinden, was das Volk über den Kahlschlag sagen würde.

Wikisource-Quellentext „Władysław Reymont, Chłopi, Zima, Rozdział VI“

„Jeżeli mi Szanowny Pan napisze, co mam z tymi myślami zrobić: biedzić się z nimi dalej lub je za okno wyrzucić, uważać to będę za wielką wyświadczoną mi łaskę.“

Wenn Sie mir schreiben, was ich mit diesen Gedanken tun soll: mich weiter mit ihnen herumplagen oder sie aus dem Fenster werfen, werde ich dies als eine mir große erwiesene Gunst erachten.

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Listy zebrane do Jana Karłowicza“


bieg

Lauf

schnelle Vorwärtsbewegung mithilfe der Beine; Lauf

bieg (nominative singular)
biegi (nominative plural)
biegu (genitive singular)
biegów (genitive plural)
biegowi (dative singular)
biegom (dative plural)
bieg (accusative singular)
biegi (accusative plural)
biegiem (instrumental singular)
biegami (instrumental plural)
biegu (singular)
biegach (plural)
biegu (singular)
biegi (plural)

„Ślad wyraźny lecz lekki, odgadniesz że w biegu / Chybkim był zostawiony nóżkami drobnemi / Od kogoś, co zaledwie dotykał się ziemi.“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 12.


biegacz

biegaczka (feminine)
biegacz (nominative singular)
biegacze (nominative plural)
biegacza (genitive singular)
biegaczy (genitive plural)
biegaczowi (dative singular)
biegaczom (dative plural)
biegacza (accusative singular)
biegaczy (accusative plural)
biegaczem (instrumental singular)
biegaczami (instrumental plural)
biegaczu (singular)
biegaczach (plural)
biegaczu (singular)
biegacze (plural)


biegacz

biegacz (nominative singular)
biegacze (nominative plural)
biegacza (genitive singular)
biegaczy (genitive plural)
biegaczowi (dative singular)
biegaczom (dative plural)
biegacza (accusative singular)
biegacze (accusative plural)
biegaczem (instrumental singular)
biegaczami (instrumental plural)
biegaczu (singular)
biegaczach (plural)
biegaczu (singular)
biegacze (plural)


biegaczka

biegaczka (nominative singular)
biegaczki (nominative plural)
biegaczki (genitive singular)
biegaczek (genitive plural)
biegaczce (dative singular)
biegaczkom (dative plural)
biegaczkę (accusative singular)
biegaczki (accusative plural)
biegaczką (instrumental singular)
biegaczkami (instrumental plural)
biegaczce (singular)
biegaczkach (plural)
biegaczko (singular)
biegaczki (plural)


biegać

Iterativum zu dem Verb biec ^(→ pl); gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch běgaś ^(→ dsb), obersorbisch běhać ^(→ hsb), tschechisch běhati ^(→ cs), altkirchenslawisch бѣгати (běgati) ^(→ cu), russisch бегать (begatʹ^☆) ^(→ ru), ukrainisch бігати (bihaty^☆) ^(→ uk), slowenisch begati ^(→ sl), serbisch бјегати (bjegati^☆) ^(→ sr) und bulgarisch бягам (bjagam^☆) ^(→ bg)

laufen, rennen, herumlaufen, herumrennen

sich schnell und nicht zielgerichtet mithilfe der Beine fortbewegen

Magenbeschwerden haben, an Durchfall leiden


bieganina

bieganina (nominative singular)
bieganiny (genitive singular)
bieganinie (dative singular)
bieganinę (accusative singular)
bieganiną (instrumental singular)
bieganinie (singular)
bieganino (singular)


biegły

najbʲɛɡˈlɛjʃɨ

adjektivisches Partizip Präteritum Aktiv des Verbs biec ^(→ pl)

biegły (positive)
bieglejszy (comparative)
najbieglejszy (superlative)

geschickt, geübt, erfahren, flüssig, fließend

über Übung/Erfahrung in einem Gebiet verfügend


biegły

biegła (feminine)
biegły (nominative singular)
biegli (nominative plural)
biegłego (genitive singular)
biegłych (genitive plural)
biegłemu (dative singular)
biegłym (dative plural)
biegłego (accusative singular)
biegłych (accusative plural)
biegłym (instrumental singular)
biegłymi (instrumental plural)
biegłym (singular)
biegłych (plural)
biegły (singular)
biegli (plural)


biegnąć

ursprünglich das punktuelle Verb des Verbs biec ^(→ pl), dessen Präsensformen durch die des Verbs biegnąć ersetzt worden sind


biegnik

biegnik (nominative singular)
biegniki (nominative plural)
biegnika (genitive singular)
biegników (genitive plural)
biegnikowi (dative singular)
biegnikom (dative plural)
biegnik (accusative singular)
biegniki (accusative plural)
biegnikiem (instrumental singular)
biegnikami (instrumental plural)
biegniku (singular)
biegnikach (plural)
biegniku (singular)
biegniki (plural)


biegle

Moja córka mówi biegle po angielsku i niemiecku.

Meine Tochter spricht fließend Englisch und Deutsch.


biegłość

Gewandtheit

erworbene Erfahrung in etwas: Gewandtheit, Geübtheit

biegłość (nominative singular)
biegłości (genitive singular)
biegłości (dative singular)
biegłość (accusative singular)
biegłością (instrumental singular)
biegłości (singular)
biegłości (singular)


biegówka

biegówka (nominative singular)
biegówki (nominative plural)
biegówki (genitive singular)
biegówek (genitive plural)
biegówce (dative singular)
biegówkom (dative plural)
biegówkę (accusative singular)
biegówki (accusative plural)
biegówką (instrumental singular)
biegówkami (instrumental plural)
biegówce (singular)
biegówkach (plural)
biegówko (singular)
biegówki (plural)


biegun

Kufe

gebogenes Brett an Wiegen, Sesseln oder Spielzeug: Kufe

[1] seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *běgunъ „Läufer; das, was sich bewegt/dreht“, das eine Ableitung zu dem Verb *běgati / *běžati (polnisch biec ^(→ pl) / bieżeć ^(→ pl)) „laufen“ ist; im Altpolnischen auch in den Bedeutungen „Bote; Landstreicher; Abtrünniger“ und später „Flüchtling, Ausreißer; Läufer“ bezeugt, wobei von der Bedeutung „Läufer“ das Substantiv biegunka ^(→ pl) abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch běhoun ^(→ cs), russisch бегун (begun^☆) ^(→ ru) und serbisch бјегун (bjegun^☆) ^(→ sr)
:[2] Lehnübersetzung des altgriechischen πόλος (polos^☆) ^(→ grc)

biegun (nominative singular)
bieguny (nominative plural)
bieguna (genitive singular)
biegunów (genitive plural)
biegunowi (dative singular)
biegunom (dative plural)
biegun (accusative singular)
bieguny (accusative plural)
biegunem (instrumental singular)
biegunami (instrumental plural)
biegunie (singular)
biegunach (plural)
biegunie (singular)
bieguny (plural)


biegun

siehe oben die Herkunft zu Bedeutung [1]

biegun (nominative singular)
bieguny (nominative plural)
bieguna (genitive singular)
biegunów (genitive plural)
biegunowi (dative singular)
biegunom (dative plural)
bieguna (accusative singular)
bieguny (accusative plural)
biegunem (instrumental singular)
biegunami (instrumental plural)
biegunie (singular)
biegunach (plural)
biegunie (singular)
bieguny (plural)


biegunecznik

Simaruba

Botanik: Simaruba, Bitteresche (Simarouba)

bʲɛɡuˈnɛt͡ʃɲik

bʲɛɡunɛt͡ʃˈɲici

biegunecznik (nominative singular)
bieguneczniki (nominative plural)
biegunecznika (genitive singular)
bieguneczników (genitive plural)
biegunecznikowi (dative singular)
biegunecznikom (dative plural)
biegunecznik (accusative singular)
bieguneczniki (accusative plural)
biegunecznikiem (instrumental singular)
biegunecznikami (instrumental plural)
bieguneczniku (singular)
biegunecznikach (plural)
bieguneczniku (singular)
bieguneczniki (plural)


biegunka

biegunka (nominative singular)
biegunki (nominative plural)
biegunki (genitive singular)
biegunek (genitive plural)
biegunce (dative singular)
biegunkom (dative plural)
biegunkę (accusative singular)
biegunki (accusative plural)
biegunką (instrumental singular)
biegunkami (instrumental plural)
biegunce (singular)
biegunkach (plural)
biegunko (singular)
biegunki (plural)


biegunowość

bʲɛɡuˈnɔvɔɕt͡ɕ

biegunowość (nominative singular)
biegunowości (genitive singular)
biegunowości (dative singular)
biegunowość (accusative singular)
biegunowością (instrumental singular)
biegunowości (singular)
biegunowości (singular)


biegus

biegus (nominative singular)
biegusy (nominative plural)
biegusa (genitive singular)
biegusów (genitive plural)
biegusowi (dative singular)
biegusom (dative plural)
biegusa (accusative singular)
biegusy (accusative plural)
biegusem (instrumental singular)
biegusami (instrumental plural)
biegusie (singular)
biegusach (plural)
biegusie (singular)
biegusy (plural)


bieługa

Belugastör

Zoologie: Belugastör, Hausen (Huso huso)

Entlehnung aus dem russischen белуга (beluga^☆) ^(→ ru)

bieługa (nominative singular)
bieługi (nominative plural)
bieługy (genitive singular)
bieług (genitive plural)
biełudze (dative singular)
bieługom (dative plural)
bieługę (accusative singular)
bieługi (accusative plural)
bieługą (instrumental singular)
bieługami (instrumental plural)
biełudze (singular)
bieługach (plural)
bieługo (singular)
bieługi (plural)


biel

biel (nominative singular)
bieli (genitive singular)
bieli (dative singular)
biel (accusative singular)
bielą (instrumental singular)
bieli (singular)
bieli (singular)


biel

biel (nominative singular)
bielu (genitive singular)
bielowi (dative singular)
biel (accusative singular)
bielem (instrumental singular)
bielu (singular)
bielu (singular)


biel

2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs bielić


bielactwo

bielactwo (nominative singular)
bielactwa (genitive singular)
bielactwu (dative singular)
bielactwo (accusative singular)
bielactwem (instrumental singular)
bielactwie (singular)
bielactwo (singular)


bielarka

bielarka (nominative singular)
bielarki (nominative plural)
bielarki (genitive singular)
bielarek (genitive plural)
bielarce (dative singular)
bielarkom (dative plural)
bielarkę (accusative singular)
bielarki (accusative plural)
bielarką (instrumental singular)
bielarkami (instrumental plural)
bielarce (singular)
bielarkach (plural)
bielarko (singular)
bielarki (plural)


bielarnia

bielarnia (nominative singular)
bielarnie (nominative plural)
bielarni (genitive singular)
bielarni (genitive plural)
bielarń (genitive plural)
bielarni (dative singular)
bielarniom (dative plural)
bielarnię (accusative singular)
bielarnie (accusative plural)
bielarnią (instrumental singular)
bielarniami (instrumental plural)
bielarni (singular)
bielarniach (plural)
bielarnio (singular)
bielarnie (plural)


bielawa

bielawa (nominative singular)
bielawy (nominative plural)
bielawy (genitive singular)
bielaw (genitive plural)
bielawie (dative singular)
bielawom (dative plural)
bielawę (accusative singular)
bielawy (accusative plural)
bielawą (instrumental singular)
bielawami (instrumental plural)
bielawie (singular)
bielawach (plural)
bielawo (singular)
bielawy (plural)


bieleć

weiß

intransitiv: von Haaren: weiß werden, grau werden

weiß

intransitiv: von Menschen, selten von Tieren: weiß werden, grau werden

weiß

intransitiv: weiß schimmern, weiß leuchten, sich weiß abheben

„Oto, ile razy pan Babinicz o księciu Bogusławie wspomniał, to aż mu twarz bielała, a zębami tak skrzypiał jak drzwiami.“

Ja, wie oft Herr Babinicz den Fürsten Bogusław erwähnte, so wurde sogar sein Gesicht weiß und er knirschte mit den Zähnen wie mit einer Tür.

Wikisource-Quellentext „Henryk Sienkiewicz, Potop, Tom III, Rozdział XX“

„Gdy odchodziłeś, włosy ci bielały i plecy garbiły się trochę: a teraz jesteś zupełnie takim, jakim byłeś,“

Als du weggingst, wurden deine Haar grau und dein Rücken krümmte sich ein wenig: und jetzt bist du genau so, wie du warst,

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, V“

„Ujrzeli nareszcie bielejące brzegi.“

Endlich erblickten sie die weiß schimmernden Ufer.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Wiatr od morza, Napad Jutów“


bielica

bielica (nominative singular)
bielice (nominative plural)
bielicy (genitive singular)
bielic (genitive plural)
bielicy (dative singular)
bielicom (dative plural)
bielicę (accusative singular)
bielice (accusative plural)
bielicą (instrumental singular)
bielicami (instrumental plural)
bielicy (singular)
bielicach (plural)
bielico (singular)
bielice (plural)


bielicować

podsolieren

transitiv, auch absolut: Geologie: podsolieren

bʲɛlʲiˈt͡sɔvat͡ɕ


bielicowanie

bʲɛlʲit͡sɔˈvaɲɛ

bielicowanie (nominative singular)
bielicowania (genitive singular)
bielicowaniu (dative singular)
bielicowanie (accusative singular)
bielicowaniem (instrumental singular)
bielicowaniu (singular)
bielicowanie (singular)


bielicowy

bʲɛlʲiˈt͡sɔvɨ


bielikrasa

bielikrasa (nominative singular)
bielikrasy (nominative plural)
bielikrasy (genitive singular)
bielikras (genitive plural)
bielikrasie (dative singular)
bielikrasom (dative plural)
bielikrasę (accusative singular)
bielikrasy (accusative plural)
bielikrasą (instrumental singular)
bielikrasami (instrumental plural)
bielikrasie (singular)
bielikrasach (plural)
bielikraso (singular)
bielikrasy (plural)

Calla, Kalla, Zantedeschie (Zantedeschia aethiopica)


bielić

weißen

transitiv: Technik, Bauwesen: weißen, tünchen, kalken

weiß färben

transitiv: Technik, Chemie: weiß färben, weißfärben, bleichen


bielić

weiß

reflexiv, intransitiv: weiß schimmern, weiß leuchten, sich weiß abheben

ˈbʲɛlʲit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

„Kroplista rosa jak śnieg bieliła się na świerkach i trawach.“

Der perlige Tau leuchtete weiß wie Schnee auf den Fichten und Gräsern.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, O żołnierzu tułaczu, I“


bielidło

Soda

veraltet: wasserfreies Natriumcarbonat, das zum Putzen, Waschen verwendet wird: Soda

bielidło (nominative singular)
bielidła (nominative plural)
bielidła (genitive singular)
bielideł (genitive plural)
bielidłu (dative singular)
bielidłom (dative plural)
bielidło (accusative singular)
bielidła (accusative plural)
bielidłem (instrumental singular)
bielidłami (instrumental plural)
bielidle (singular)
bielidłach (plural)
bielidło (singular)
bielidła (plural)

„Cera nie potrzebowała bielidła ani różu, była świeżości wiosennej, a krew to ją oblewała purpurą, to śnieżną zostawiała po sobie białość.“

Ihre Haut brauchte keine weiße Schminke noch Rouge, sie war von frühlingshafter Frische und das Blut übergoss sie bald mit Purpur, ließ bald eine schneeweiße Farbe hinter sich zurück.

Wikisource-Quellentext „Józef Ignacy Kraszewski, Hrabina Cosel, Tom pierwszy, V“


bielizna

seit dem 15. Jahrhundert bezeugt; womöglich Erbwort aus einem bereits im Urslawischen bestehenden Substantiv *bělizna „Weiß, weiße Farbe; etwas, das weiß ist“, das seinerseits eine Ableitung zu dem Adjektiv *bělъ (polnisch biały ^(→ pl)) „weiß“ wäre; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch bělizna ^(→ cs), russisch белизна (belizna^☆) ^(→ ru) und serbisch (dialektal) бјелизна (bjelizna^☆) ^(→ sr)

bielizna (nominative singular)
bielizny (genitive singular)
bieliźnie (dative singular)
bieliznę (accusative singular)
bielizną (instrumental singular)
bieliźnie (singular)
bielizno (singular)


bieliźniarka

bieliźniarka (nominative singular)
bieliźniarki (nominative plural)
bieliźniarki (genitive singular)
bieliźniarek (genitive plural)
bieliźniarce (dative singular)
bieliźniarkom (dative plural)
bieliźniarkę (accusative singular)
bieliźniarki (accusative plural)
bieliźniarką (instrumental singular)
bieliźniarkami (instrumental plural)
bieliźniarce (singular)
bieliźniarkach (plural)
bieliźniarko (singular)
bieliźniarki (plural)


bieliźniarstwo

Wäscheschneidern

Handwerk: Beruf des Wäscheschneiders, Wäscheschneidern

bieliźniarstwo (nominative singular)
bieliźniarstwa (genitive singular)
bieliźniarstwu (dative singular)
bieliźniarstwo (accusative singular)
bieliźniarstwem (instrumental singular)
bieliźniarstwie (singular)
bieliźniarstwo (singular)


bielmo

Star

Medizin, speziell Augenheilkunde: weißer Fleck/Trübung der Hornhaut: Star

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *bělьmo, das seinerseits von dem Adjektiv *bělъ (polnisch biały ^(→ pl)) „weiß“ abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch bělmo ^(→ cs), russisch бельмо (belʹmo^☆) ^(→ ru) und kroatisch (tschakavisch) belmo ^(→ hr)

bielmo (nominative singular)
bielma (nominative plural)
bielma (genitive singular)
bielm (genitive plural)
bielmu (dative singular)
bielmom (dative plural)
bielmo (accusative singular)
bielma (accusative plural)
bielmem (instrumental singular)
bielmami (instrumental plural)
bielmie (singular)
bielmach (plural)
bielmo (singular)
bielma (plural)


bielnica

bielnica (nominative singular)
bielnicy (genitive singular)
bielnicy (dative singular)
bielnicę (accusative singular)
bielnicą (instrumental singular)
bielnicy (singular)
bielnico (singular)


bielnik

bielnik (nominative singular)
bielniki (nominative plural)
bielnika (genitive singular)
bielników (genitive plural)
bielnikowi (dative singular)
bielnikom (dative plural)
bielnik (accusative singular)
bielniki (accusative plural)
bielnikiem (instrumental singular)
bielnikami (instrumental plural)
bielniku (singular)
bielnikach (plural)
bielniku (singular)
bielniki (plural)


bielnik biały

Candida albicans

Biologie: Candida albicans (Candida albicans)

ˈbʲɛlɲiɡ ˈbʲawɨ

bielnik biały (nominative singular)
bielniki białe (nominative plural)
bielnika białego (genitive singular)
bielników białych (genitive plural)
bielnikowi białemu (dative singular)
bielnikom białym (dative plural)
bielnika białego (accusative singular)
bielniki białe (accusative plural)
bielnikiem białym (instrumental singular)
bielnikami białymi (instrumental plural)
bielniku białym (singular)
bielnikach białych (plural)
bielniku biały (singular)
bielniki białe (plural)

Bielnik biały wywołuje bielnicę.


Bielsko-Biała

Bielsko-Biała (nominative singular)
Bielska-Białej (genitive singular)
Bielsku-Białej (dative singular)
Bielsko-Białą (accusative singular)
Bielskiem-Białą (instrumental singular)
Bielsku-Białej (singular)
Bielsko-Biała (singular)

Mój kuzyn mieszka w Bielsku-Białej.

Za tydzień jedziemy do Bielska-Białej.

In einer Woche fahren wir nach Bielsko-Biała.


bieluń

bieluń (nominative singular)
bielunie (nominative plural)
bielunia (genitive singular)
bieluniów (genitive plural)
bieluniowi (dative singular)
bieluniom (dative plural)
bieluń (accusative singular)
bielunie (accusative plural)
bieluniem (instrumental singular)
bieluniami (instrumental plural)
bieluniu (singular)
bieluniach (plural)
bieluniu (singular)
bielunie (plural)


Adaś

Adaś (nominative singular)
Adasiowie (nominative plural)
Adasia (genitive singular)
Adasiów (genitive plural)
Adasiowi (dative singular)
Adasiom (dative plural)
Adasia (accusative singular)
Adasiów (accusative plural)
Adasiem (instrumental singular)
Adasiami (instrumental plural)
Adasiu (singular)
Adasiach (plural)
Adasiu (singular)
Adasiowie (plural)

„Dawno już, dawno, przed wieloma laty, wybrał się Adaś, dwuletni chłopczyk, ochoczo na spacer, prowadzony za rękę przez swą niańkę, zażywną i zdrową dziewczynę spod Radomia.“

Vor langer, langer Zeit schon, vor vielen Jahren, machte sich Adam, ein zweijähriger Junge, gern für einen Spaziergang auf, wobei er von seinem Kindermädchen an der Hand geführt wurde, einem beleibten und gesunden Mädchen aus der Gegend um Radom.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, O Adamie Żeromskim wspomnienie“


Adamina

Ableitung zu dem männlichen Vornamen Adam ^(→ pl)

Adam (masculine)
Adamina (nominative singular)
Adaminy (nominative plural)
Adaminy (genitive singular)
Adamin (genitive plural)
Adaminie (dative singular)
Adaminom (dative plural)
Adaminę (accusative singular)
Adaminy (accusative plural)
Adaminą (instrumental singular)
Adaminami (instrumental plural)
Adaminie (singular)
Adaminach (plural)
Adamino (singular)
Adaminy (plural)


Adela

seit dem 13. Jahrhundert bezeugt; ursprünglich Kurzform von zweigliedrigen germanischen Vornamen, deren erster Bestandteil Adal-, Adel- oder Adil- lautet, wie bei Adalberta, Adalgundis, Adallinda oder Adelheidis

Ada (abbreviation)
Adelka (affective)
Adela (nominative singular)
Adele (nominative plural)
Adeli (genitive singular)
Adel (genitive plural)
Adeli (dative singular)
Adelom (dative plural)
Adelę (accusative singular)
Adele (accusative plural)
Adelą (instrumental singular)
Adelami (instrumental plural)
Adeli (singular)
Adelach (plural)
Adelo (singular)
Adelu (singular)
Adele (plural)


Adelka

Adelka (nominative singular)
Adelki (nominative plural)
Adelki (genitive singular)
Adelek (genitive plural)
Adelce (dative singular)
Adelkom (dative plural)
Adelkę (accusative singular)
Adelki (accusative plural)
Adelką (instrumental singular)
Adelkami (instrumental plural)
Adelce (singular)
Adelkach (plural)
Adelko (singular)
Adelki (plural)

„Adelka przyszła i będzie czuwać nad dziećmi do rana.“

Adela ist gekommen und wird auf die Kinder bis zum Morgen aufpassen.

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, III“


Adelina

Adelinka (affective)
Adelina (nominative singular)
Adeliny (nominative plural)
Adeliny (genitive singular)
Adelin (genitive plural)
Adelinie (dative singular)
Adelinom (dative plural)
Adelinę (accusative singular)
Adeliny (accusative plural)
Adeliną (instrumental singular)
Adelinami (instrumental plural)
Adelinie (singular)
Adelinach (plural)
Adelino (singular)
Adeliny (plural)


Dolek

Doluś (variant)
Dolek (nominative singular)
Dolkowie (nominative plural)
Dolka (genitive singular)
Dolków (genitive plural)
Dolkowi (dative singular)
Dolkom (dative plural)
Dolka (accusative singular)
Dolków (accusative plural)
Dolkiem (instrumental singular)
Dolkami (instrumental plural)
Dolku (singular)
Dolkach (plural)
Dolku (singular)
Dolkowie (plural)

Koseform des Vornamens Adolf; Addi, Adi, Dolfi


Doluś

Dolek (variant)
Doluś (nominative singular)
Dolusiowie (nominative plural)
Dolusia (genitive singular)
Dolusiów (genitive plural)
Dolusiowi (dative singular)
Dolusiom (dative plural)
Dolusia (accusative singular)
Dolusiów (accusative plural)
Dolusiem (instrumental singular)
Dolusiami (instrumental plural)
Dolusiu (singular)
Dolusiach (plural)
Dolusiu (singular)
Dolusiowie (plural)


Adolfa

Adolfina (variant)
Adolf (masculine)
Adolfa (nominative singular)
Adolfy (nominative plural)
Adolfy (genitive singular)
Adolf (genitive plural)
Adolfie (dative singular)
Adolfom (dative plural)
Adolfę (accusative singular)
Adolfy (accusative plural)
Adolfą (instrumental singular)
Adolfami (instrumental plural)
Adolfie (singular)
Adolfach (plural)
Adolfo (singular)
Adolfy (plural)


Adolfa

Akkusativ Singular des Substantivs Adolf


Adolfina

Adolfa (variant)
Adolf (masculine)
Adolfina (nominative singular)
Adolfiny (nominative plural)
Adolfiny (genitive singular)
Adolfin (genitive plural)
Adolfinie (dative singular)
Adolfinom (dative plural)
Adolfinę (accusative singular)
Adolfiny (accusative plural)
Adolfiną (instrumental singular)
Adolfinami (instrumental plural)
Adolfinie (singular)
Adolfinach (plural)
Adolfino (singular)
Adolfiny (plural)


Adrianna

Adriana (variant)
Adrian (masculine)
Adrianna (nominative singular)
Adrianny (nominative plural)
Adrianny (genitive singular)
Adriann (genitive plural)
Adriannie (dative singular)
Adriannom (dative plural)
Adriannę (accusative singular)
Adrianny (accusative plural)
Adrianną (instrumental singular)
Adriannami (instrumental plural)
Adriannie (singular)
Adriannach (plural)
Adrianno (singular)
Adrianny (plural)


Aga

Aga (nominative singular)
Agi (nominative plural)
Agi (genitive singular)
Ag (genitive plural)
Adze (dative singular)
Agom (dative plural)
Agę (accusative singular)
Agi (accusative plural)
Agą (instrumental singular)
Agami (instrumental plural)
Adze (singular)
Agach (plural)
Ago (singular)
Agi (plural)

Kurzform des weiblichen Vornamens Agata; Gate, Agathe

Koseform des weiblichen Vornamens Agnieszka; Agnes


Agatka

Agunia (variant)
Agusia (variant)
Aguś (variant)
Jaga (variant)
Agatka (nominative singular)
Agatki (nominative plural)
Agatki (genitive singular)
Agatek (genitive plural)
Agatce (dative singular)
Agatkom (dative plural)
Agatkę (accusative singular)
Agatki (accusative plural)
Agatką (instrumental singular)
Agatkami (instrumental plural)
Agatce (singular)
Agatkach (plural)
Agatko (singular)
Agatki (plural)

Koseform des weiblichen Vornamens Agata; Aget, Agi


agitka

Entlehnung aus dem russischen агитка (agitka^☆) ^(→ ru)

agitka (nominative singular)
agitki (nominative plural)
agitki (genitive singular)
agitek (genitive plural)
agitce (dative singular)
agitkom (dative plural)
agitkę (accusative singular)
agitki (accusative plural)
agitką (instrumental singular)
agitkami (instrumental plural)
agitce (singular)
agitkach (plural)
agitko (singular)
agitki (plural)


Agunia

Agusia (variant)
Aguś (variant)
Agnisia (variant)
Agusia (variant)
Jagienka (variant)
Jagunia (variant)
Jagusia (variant)
Agunia (nominative singular)
Agunie (nominative plural)
Aguni (genitive singular)
Aguń (genitive plural)
Aguni (dative singular)
Aguniom (dative plural)
Agunię (accusative singular)
Agunie (accusative plural)
Agunią (instrumental singular)
Aguniami (instrumental plural)
Aguni (singular)
Aguniach (plural)
Aguniu (singular)
Agunie (plural)


Agusia

Agunia (variant)
Aguś (variant)
Agnisia (variant)
Agunia (variant)
Jagienka (variant)
Jagunia (variant)
Jagusia (variant)
Agusia (nominative singular)
Agusie (nominative plural)
Agusi (genitive singular)
Agusi (genitive plural)
Aguś (genitive plural)
Agusi (dative singular)
Agusiom (dative plural)
Agusię (accusative singular)
Agusie (accusative plural)
Agusią (instrumental singular)
Agusiami (instrumental plural)
Agusi (singular)
Agusiach (plural)
Agusiu (singular)
Agusie (plural)


Agnisia

Aga (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Agnisia (nominative singular)
Agnisie (nominative plural)
Agnisi (genitive singular)
Agniś (genitive plural)
Agnisi (dative singular)
Agnisiom (dative plural)
Agnisię (accusative singular)
Agnisie (accusative plural)
Agnisią (instrumental singular)
Agnisiami (instrumental plural)
Agnisi (singular)
Agnisiach (plural)
Agnisiu (singular)
Agnisie (plural)


Jaga

Aga (feminine)
Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Jadwisia (feminine)
Jadzia (feminine)
Jadźka (feminine)
Jaga (nominative singular)
Jagi (nominative plural)
Jagi (genitive singular)
Jag (genitive plural)
Jadze (dative singular)
Jagom (dative plural)
Jagę (accusative singular)
Jagi (accusative plural)
Jagą (instrumental singular)
Jagami (instrumental plural)
Jadze (singular)
Jagach (plural)
Jago (singular)
Jagi (plural)

Koseform des weiblichen Vornamens Jadwiga; Heda, Hedi, Hedwig


Jagienka

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Jagienka (nominative singular)
Jagienki (nominative plural)
Jagienki (genitive singular)
Jagienek (genitive plural)
Jagience (dative singular)
Jagienkom (dative plural)
Jagienkę (accusative singular)
Jagienki (accusative plural)
Jagienką (instrumental singular)
Jagienkami (instrumental plural)
Jagience (singular)
Jagienkach (plural)
Jagienko (singular)
Jagienki (plural)


Jagunia

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagusia (feminine)
Jagunia (nominative singular)
Jagunie (nominative plural)
Jaguni (genitive singular)
Jaguń (genitive plural)
Jaguni (dative singular)
Jaguniom (dative plural)
Jagunię (accusative singular)
Jagunie (accusative plural)
Jagunią (instrumental singular)
Jaguniami (instrumental plural)
Jaguni (singular)
Jaguniach (plural)
Jaguniu (singular)
Jagunie (plural)


Jagusia

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (nominative singular)
Jagusie (nominative plural)
Jagusi (genitive singular)
Jaguś (genitive plural)
Jagusi (dative singular)
Jagusiom (dative plural)
Jagusię (accusative singular)
Jagusie (accusative plural)
Jagusią (instrumental singular)
Jagusiami (instrumental plural)
Jagusi (singular)
Jagusiach (plural)
Jagusiu (singular)
Jagusie (plural)


Agrypina

Agrypin (masculine)
Agrypina (nominative singular)
Agrypiny (nominative plural)
Agrypiny (genitive singular)
Agrypin (genitive plural)
Agrypinie (dative singular)
Agrypinom (dative plural)
Agrypinę (accusative singular)
Agrypiny (accusative plural)
Agrypiną (instrumental singular)
Agrypinami (instrumental plural)
Agrypinie (singular)
Agrypinach (plural)
Agrypino (singular)
Agrypiny (plural)


Aida

Name der Protagonistin der gleichnamigen Oper von Giuseppe Verdi; die Herkunft ist nicht ganz geklärt

Aida (nominative singular)
Aidy (nominative plural)
Aidy (genitive singular)
Aid (genitive plural)
Aidzie (dative singular)
Aidom (dative plural)
Aidę (accusative singular)
Aidy (accusative plural)
Aidą (instrumental singular)
Aidami (instrumental plural)
Aidzie (singular)
Aidach (plural)
Aido (singular)
Aidy (plural)


Albertyna

ursprünglich Koseform von Alberta ^(→ pl)

Alberta (variant)
Albert (masculine)
Albertyna (nominative singular)
Albertyny (nominative plural)
Albertyny (genitive singular)
Albertyn (genitive plural)
Albertynie (dative singular)
Albertynom (dative plural)
Albertynę (accusative singular)
Albertyny (accusative plural)
Albertyną (instrumental singular)
Albertynami (instrumental plural)
Albertynie (singular)
Albertynach (plural)
Albertyno (singular)
Albertyny (plural)


Berta

[1] germanischen Ursprungs; seit dem 13. Jahrhundert bezeugt

Berta (nominative singular)
Berty (nominative plural)
Berty (genitive singular)
Bert (genitive plural)
Bercie (dative singular)
Bertom (dative plural)
Bertę (accusative singular)
Berty (accusative plural)
Bertą (instrumental singular)
Bertami (instrumental plural)
Bercie (singular)
Bertach (plural)
Berto (singular)
Berty (plural)

Kurzform des weiblichen Vornamens Alberta; Alberta


bieluchny

weiß

umgangssprachlich: sehr weiß, blütenweiß, schneeweiß

bialuchny (variant)
bieluchny (positive)

umgangssprachlich:[1] in Bezug auf die Haare


bialuchny

bieluchny (variant)
bialuchny (positive)


bielusieńki

Diminutiv zu dem Adjektiv bieluśki ^(→ pl)


bieluteńki

Diminutiv zu dem Adjektiv bielutki ^(→ pl)

bialuteńki (variant)
bieluteńki (positive)


bialuteńki

bieluteńki (variant)
bialuteńki (positive)


biennale

Entlehnung aus dem italienischen biennale ^(→ it)

biennale (nominative singular)
biennale (nominative plural)
biennale (genitive singular)
biennale (genitive plural)
biennale (dative singular)
biennale (dative plural)
biennale (accusative singular)
biennale (accusative plural)
biennale (instrumental singular)
biennale (instrumental plural)
biennale (singular)
biennale (plural)
biennale (singular)
biennale (plural)


bierny

passiv

keine Initiative zeigend: passiv, untätig, träge

najbʲɛrˈɲɛjʃɨ

bierny (positive)
bierniejszy (comparative)
najbierniejszy (superlative)


bierność

Passivität

Mangel an Initiative: Passivität, Untätigkeit, Trägheit

bierność (nominative singular)
bierności (genitive singular)
bierności (dative singular)
bierność (accusative singular)
biernością (instrumental singular)
bierności (singular)
bierności (singular)


bierwiono

bierwiono (nominative singular)
bierwiona (nominative plural)
bierwiona (genitive singular)
bierwion (genitive plural)
bierwionu (dative singular)
bierwionom (dative plural)
bierwiono (accusative singular)
bierwiona (accusative plural)
bierwionem (instrumental singular)
bierwionami (instrumental plural)
bierwionie (singular)
bierwionach (plural)
bierwiono (singular)
bierwiona (plural)

der von Ästen teilweise von der Rinde gereinigt wurde


bierka

Schachfigur

Spiel, speziell Schach, Dame: Schachfigur, Spielstein, Stein

bierka (nominative singular)
bierki (nominative plural)
bierki (genitive singular)
bierek (genitive plural)
bierce (dative singular)
bierkom (dative plural)
bierkę (accusative singular)
bierki (accusative plural)
bierką (instrumental singular)
bierkami (instrumental plural)
bierce (singular)
bierkach (plural)
bierko (singular)
bierki (plural)


bierzmować

firmen

Religion, speziell Katholizismus: firmen

bʲɛʒˈmɔvat͡ɕ

seit dem 16. Jahrhundert in der Form bierzwnować bezeugte Entlehnung aus dem alttschechischen biřmovati ^(→ cs) (heute biřmovat ^(→ cs)), das seinerseits aus dem mittelhochdeutschen fermen ^(→ gmh) entlehnt worden ist, das wiederum dem lateinischen firmare ^(→ la) entstammt; vergleiche mit obersorbisch bermować ^(→ hsb), slowakisch birmovať ^(→ sk), slowenisch birmati ^(→ sl) und serbisch бермати (bermati^☆) ^(→ sr)


bierzmowanie

Firmung

Religion, speziell Katholizismus: Firmung

seit dem 15. Jahrhundert in den Formen birzwnowanie / birzwowanie bezeugt

bierzmowanie (nominative singular)
bierzmowania (genitive singular)
bierzmowaniu (dative singular)
bierzmowanie (accusative singular)
bierzmowaniem (instrumental singular)
bierzmowaniu (singular)
bierzmowanie (singular)


bierzmowanie

Nominativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować

Akkusativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować

Vokativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować


bies

Teufel

slawische Mythologie: böser Geist, Teufel, Unhold, Dämon

seit dem Beginn des 16. Jahrhunderts bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *běsъ, das sich seinerseits über *bědsъ auf das indogermanische *bʰoi̯d-so- ‚der, der entsetzt / Schrecken hervorruft‘ zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch tschechisch běs ^(→ cs), russisch бес (bes^☆) ^(→ ru), ukrainisch біс (bis^☆) ^(→ uk), slowenisch bes ^(→ sl) und serbisch бијес (bijes^☆) ^(→ sr) sowie ferner mit litauisch baisas ^(→ lt); vergleiche auch mit litauisch baisus ^(→ lt) und lateinisch foedus ^(→ la); im Polnischen wäre die Form bias zu erwarten; die Form bies ist wahrscheinlich unter dem Einfluss des Ruthenischen verbreitet worden

bies (nominative singular)
biesy (nominative plural)
biesa (genitive singular)
biesów (genitive plural)
biesowi (dative singular)
biesom (dative plural)
biesa (accusative singular)
biesy (accusative plural)
biesem (instrumental singular)
biesami (instrumental plural)
biesie (singular)
biesach (plural)
biesie (singular)
biesy (plural)


biesić

ˈbʲɛɕit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

Ableitung zu dem Substantiv bies ^(→ pl)


algebraicznie

alɡɛbraˈit͡ʃɲɛ


poemat

Entlehnung aus dem lateinischen poema ^(→ la)

poemat (nominative singular)
poematy (nominative plural)
poematu (genitive singular)
poematów (genitive plural)
poematowi (dative singular)
poematom (dative plural)
poemat (accusative singular)
poematy (accusative plural)
poematem (instrumental singular)
poematami (instrumental plural)
poemacie (singular)
poematach (plural)
poemacie (singular)
poematy (plural)


poemat symfoniczny

sinfonische Dichtung

Musik: sinfonische Dichtung, symphonische Dichtung, Tondichtung

pɔˈɛmat sɨmfɔˈɲit͡ʃnɨ

pɔɛˈmatɨ sɨmfɔˈɲit͡ʃnɛ

Wortverbindung aus dem Substantiv poemat ^(→ pl) und dem Adjektiv symfoniczny ^(→ pl) in KNG-Kongruenz

poemat symfoniczny (nominative singular)
poematy symfoniczne (nominative plural)
poematu symfonicznego (genitive singular)
poematów symfonicznych (genitive plural)
poematowi symfonicznemu (dative singular)
poematom symfonicznym (dative plural)
poemat symfoniczny (accusative singular)
poematy symfoniczne (accusative plural)
poematem symfonicznym (instrumental singular)
poematami symfonicznymi (instrumental plural)
poemacie symfonicznym (singular)
poematach symfonicznych (plural)
poemacie symfoniczny (singular)
poematy symfoniczne (plural)


czas

Zeit

meist im Singular: Abfolge von Momenten; Zeit

Zeit

meist im Singular: veraltet: Zeit, Wetter

seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *časъ ‚Zeitabschnitt, Zeit‘, das vermutlich in Opposition zu *vermę ‚Zeit, Zeitverlauf‘ stand und sich vielleicht von dem Verb *česati (polnisch czesać ^(→ pl)) ‚reißen, raufen, schneiden‘ ableitet; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbisch cas ^(→ dsb), obersorbisch čas ^(→ hsb), tschechisch čas ^(→ cs), slowakisch čas ^(→ sk), russisch час (čas^☆) ^(→ ru), altkirchenslawisch часъ (časъ) ^(→ cu), ukrainisch час (čas^☆) ^(→ uk), weißrussisch час (čas^☆) ^(→ be), slowenisch čas ^(→ sl), serbisch час (čas^☆) ^(→ sr) und bulgarisch час (čas^☆) ^(→ bg); die etymologische Verwandtschaft mit altpreußisch kisman ^(→ prg) und albanisch kohë ^(→ sq) ist jedoch ungewiss, da sich phonetische Probleme auftun und morphologische Unterschiede bestehen, was auf eine eigentständige Genese hinweist

czas (nominative singular)
czasy (nominative plural)
czasu (genitive singular)
czasów (genitive plural)
czasowi (dative singular)
czasom (dative plural)
czas (accusative singular)
czasy (accusative plural)
czasem (instrumental singular)
czasami (instrumental plural)
czasie (singular)
czasach (plural)
czasie (singular)
czasy (plural)

Pięć lat minęło od czasu ich ostatniego spotkania.

Fünf Jahre sind vergangen seit der Zeit ihres letzten Treffens.

meist im Plural: eine bestimmte Periode in [1]

meist im Singular: angemessene Punkt in [1]

Już był czas siadać do obiadu.

Es war schon Zeit, sich zum Mittag zu setzen.


wszystek

all

adjektivisch, indefinit: all, gesamt, ganz

seit dem 14. Jahrhundert bezeugte Ableitung zu dem heute nur in vereinzelten Wendungen erhaltenen Pronomen †wesz, das seinerseits ein Erbwort aus dem westslawischen *vьšь ‚all, gesamt, ganz‘ ist

Zjadłaś wszystek chleb i wypiłaś wszystko mleko?

Hast du alles Brot aufgegessen und die ganze Milch ausgetrunken?

Wszyscy zaproszeni goście przynieśli prezenty.

Alle geladenen Gäste brachten Geschenke.

Otwórz wszystkie okna!

Nie byłem jeszcze we wszystkich krajach Europy.

Ich war noch nicht in allen Ländern Europas.


wszyscy

Jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził

Pójdźmy wszyscy razem do kina!

Lasst uns alle gemeinsam ins Kino gehen!

Wszyscy tak o tym myślicie?

Wszyscy już śpią.


wszyscy

Nominativ Plural Personalmaskulinum des Pronomens wszystek

Vokativ Plural Personalmaskulinum des Pronomens wszystek


opowieść

Erzählung

Schilderung von Ereignissen: Erzählung, Geschichte

ɔpɔˈvʲɛɕt͡ɕi

opowiastka (diminutive)
opowieść (nominative singular)
opowieści (nominative plural)
opowieści (genitive singular)
opowieści (genitive plural)
opowieści (dative singular)
opowieściom (dative plural)
opowieść (accusative singular)
opowieści (accusative plural)
opowieścią (instrumental singular)
opowieściami (instrumental plural)
opowieści (singular)
opowieściach (plural)
opowieści (singular)
opowieści (plural)


bestiariusz

Entlehnung aus dem lateinischen bestiarius ^(→ la)

bestiariusz (nominative singular)
bestiariusze (nominative plural)
bestiariusza (genitive singular)
bestiariuszy (genitive plural)
bestiariuszowi (dative singular)
bestiariuszom (dative plural)
bestiariusz (accusative singular)
bestiariusze (accusative plural)
bestiariuszem (instrumental singular)
bestiariuszami (instrumental plural)
bestiariuszu (singular)
bestiariuszach (plural)
bestiariuszu (singular)
bestiariusze (plural)


pośrodku

inmitten

mit Genitiv: räumlich, zeitlich: in der Mitte, inmitten, mitten in/auf

Stół stoi pośrodku jadalni.

Der Tisch steht in der Mitte des Esszimmers.

Pośrodku nocy ktoś zapukał do drzwi.

Mitten in der Nacht klopfte jemand an die Tür.


prokurator

Entlehnung aus dem lateinischen procurator ^(→ la)

prokuratorka (feminine)
prokurator (nominative singular)
prokuratorzy (nominative plural)
prokuratora (genitive singular)
prokuratorów (genitive plural)
prokuratorowi (dative singular)
prokuratorom (dative plural)
prokuratora (accusative singular)
prokuratorów (accusative plural)
prokuratorem (instrumental singular)
prokuratorami (instrumental plural)
prokuratorze (singular)
prokuratorach (plural)
prokuratorze (singular)
prokuratorzy (plural)


piastr

Entlehnung aus dem italienischen piastra ^(→ it)

piastr (nominative singular)
piastry (nominative plural)
piastra (genitive singular)
piastrów (genitive plural)
piastrowi (dative singular)
piastrom (dative plural)
piastr (accusative singular)
piastry (accusative plural)
piastrem (instrumental singular)
piastrami (instrumental plural)
piastrze (singular)
piastrach (plural)
piastrze (singular)
piastry (plural)


obol

Obolus

mittelalterliches Polen: Münze mit dem Wert eines halben Denars: Obolus

Entlehnung aus dem altgriechischen ὀβολός (obolos^☆) ^(→ grc)

obol (nominative singular)
obole (nominative plural)
obola (genitive singular)
oboli (genitive plural)
obolów (genitive plural)
obolowi (dative singular)
obolom (dative plural)
obol (accusative singular)
obole (accusative plural)
obolem (instrumental singular)
obolami (instrumental plural)
obolu (singular)
obolach (plural)
obolu (singular)
obole (plural)


klarnet

Verkürzung aus dem älteren klarynet, das seinerseits aus dem französischen clarinette ^(→ fr) oder italienischen clarinetto ^(→ it) entlehnt worden ist

klarnecik (diminutive)
klarnet (nominative singular)
klarnety (nominative plural)
klarnetu (genitive singular)
klarnetów (genitive plural)
klarnetowi (dative singular)
klarnetom (dative plural)
klarnet (accusative singular)
klarnety (accusative plural)
klarnetem (instrumental singular)
klarnetami (instrumental plural)
klarnecie (singular)
klarnetach (plural)
klarnecie (singular)
klarnety (plural)


eszelon

Entlehnung aus dem französischen échelon ^(→ fr)

eszelon (nominative singular)
eszelony (nominative plural)
eszelonu (genitive singular)
eszelonów (genitive plural)
eszelonowi (dative singular)
eszelonom (dative plural)
eszelon (accusative singular)
eszelony (accusative plural)
eszelonem (instrumental singular)
eszelonami (instrumental plural)
eszelonie (singular)
eszelonach (plural)
eszelonie (singular)
eszelony (plural)


popręg

popręg (nominative singular)
popręgi (nominative plural)
popręgu (genitive singular)
popręgów (genitive plural)
popręgowi (dative singular)
popręgom (dative plural)
popręg (accusative singular)
popręgi (accusative plural)
popręgiem (instrumental singular)
popręgami (instrumental plural)
popręgu (singular)
popręgach (plural)
popręgu (singular)
popręgi (plural)


okiennica

okiennica (nominative singular)
okiennice (nominative plural)
okiennicy (genitive singular)
okiennic (genitive plural)
okiennicy (dative singular)
okiennicom (dative plural)
okiennicę (accusative singular)
okiennice (accusative plural)
okiennicą (instrumental singular)
okiennicami (instrumental plural)
okiennicy (singular)
okiennicach (plural)
okiennico (singular)
okiennice (plural)


jaśmin

jaśmin (nominative singular)
jaśminy (nominative plural)
jaśminu (genitive singular)
jaśminów (genitive plural)
jaśminowi (dative singular)
jaśminom (dative plural)
jaśmin (accusative singular)
jaśminy (accusative plural)
jaśminem (instrumental singular)
jaśminami (instrumental plural)
jaśminie (singular)
jaśminach (plural)
jaśminie (singular)
jaśminy (plural)

Sommerjasmin, Bauernjasmin, Pfeifenstrauch, Falscher Jasmin (Philadelphus coronarius)


scenograf

st͡sɛnɔɡraˈfɔvʲɛ

scenografka (feminine)
scenograf (nominative singular)
scenografowie (nominative plural)
scenografa (genitive singular)
scenografów (genitive plural)
scenografowi (dative singular)
scenografom (dative plural)
scenografa (accusative singular)
scenografów (accusative plural)
scenografem (instrumental singular)
scenografami (instrumental plural)
scenografie (singular)
scenografach (plural)
scenografie (singular)
scenografowie (plural)


szynel

Uniformmantel

historisch, Russland, Kleidung: Uniformmantel

Entlehnung aus dem russischen шинель (šinelʹ^☆) ^(→ ru), das seinerseits aus dem französischen chenille ^(→ fr) entlehnt worden ist; siehe auch ukrainisch шенеля (šenelja^☆) ^(→ uk)

szynel (nominative singular)
szynele (nominative plural)
szynela (genitive singular)
szynelu (genitive singular)
szyneli (genitive plural)
szynelowi (dative singular)
szynelom (dative plural)
szynel (accusative singular)
szynele (accusative plural)
szynelem (instrumental singular)
szynelami (instrumental plural)
szynelu (singular)
szynelach (plural)
szynelu (singular)
szynele (plural)


biesiada

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen *besěda ‚Gespräch, Unterhaltung; Fest‘, dessen weitere Etymologie nicht geklärt ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechisch beseda ^(→ cs), russisch беседа (beseda^☆) ^(→ ru), altkirchenslawisch бесѣда (besěda) ^(→ cu), ukrainisch бесіда (besida^☆) ^(→ uk), slowenisch beseda ^(→ sl), serbisch бесједа (besjeda^☆) ^(→ sr) und bulgarisch беседа (beseda^☆) ^(→ bg)

biesiada (nominative singular)
biesiady (nominative plural)
biesiady (genitive singular)
biesiad (genitive plural)
biesiadzie (dative singular)
biesiadom (dative plural)
biesiadę (accusative singular)
biesiady (accusative plural)
biesiadą (instrumental singular)
biesiadami (instrumental plural)
biesiadzie (singular)
biesiadach (plural)
biesiado (singular)
biesiady (plural)


biesiadnik

Festmahlteilnehmer

gehoben: Teilnehmer an einem Festmahl, Festmahlteilnehmer, Festgast

bʲɛɕadˈɲit͡sɨ

biesiadnik (nominative singular)
biesiadnicy (nominative plural)
biesiadnika (genitive singular)
biesiadników (genitive plural)
biesiadnikowi (dative singular)
biesiadnikom (dative plural)
biesiadnika (accusative singular)
biesiadników (accusative plural)
biesiadnikiem (instrumental singular)
biesiadnikami (instrumental plural)
biesiadniku (singular)
biesiadnikach (plural)
biesiadniku (singular)
biesiadnicy (plural)

„Tak mowiąc, spojrzał zyzem, gdzie śród biesiadników / Siedział gość Moskal; był to pan kapitan Ryków,“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 31.


bankietowy

Bankett-

sich auf ein Bankett/Festessen beziehend: Bankett-


bankietować

an Banketten/Festessen teilnehmen; feiern, tafeln, bankettieren

„Tymczasem z domu naszego dochodzi nas muzyka i wesoły gwar, i wiwaty hulackie, snadź Kajdasz ma gości i bankietuje z nimi.“

Unterdessen erreichte uns Musik und ein fröhliches Stimmengewirr aus unserem Haus, und festliche Vivats, denn Kajdasz hat Gäste und feiert mit ihnen.

Wikisource-Quellentext „Władysław Łoziński, Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody, XX. Fora ze dwora“


ankietować

befragen

transitiv: eine Umfrage durchführen, befragen

aŋcɛˈtɔvat͡ɕ

Entlehnung aus dem französischen enquêter ^(→ fr)


ankietyzować

aŋcɛtɨˈzɔvat͡ɕ


ankietowy

Umfrage-

sich auf eine Umfrage beziehend: Umfrage-


biesiadny

Festmahls-

sich auf ein Festmahl beziehend: Festmahls-, Fest-

Ableitung zu dem Substantiv biesiada ^(→ pl)


bieżący

laufend

in der Gegenwart andauernd: laufend, gegenwärtig, aktuell

laufend

gemäß einer Reihenfolge zukommend: laufend, fortlaufend

fließend

sich vorwärts bewegend: fließend, Fließ-

Konversion des Partizips Präsens Aktiv des heute veralteten Verbs bieżeć ^(→ pl) ‚laufen‘


abak

abakus (variant)
abak (nominative singular)
abaki (nominative plural)
abaka (genitive singular)
abaku (genitive singular)
abaków (genitive plural)
abakowi (dative singular)
abakom (dative plural)
abak (accusative singular)
abaki (accusative plural)
abakiem (instrumental singular)
abakami (instrumental plural)
abaku (singular)
abakach (plural)
abaku (singular)
abaki (plural)

„Wedle portyku wznoszą się dwie potężne kolumny z pentelickiego marmuru o złoconych eschinusach [sic!] i abakach.“

Entlang der Portikus erheben sich zwei gewaltige Kolumnen aus pentelikischem Marmor mit vergoldeten Echinus und Abakussen.

Henryk Sienkiewicz: Wycieczka do Aten. In: Pisma Henryka Sienkiewicza. Tom XIX, Gebethner i Wolff, Warszawa 1905 (Wikisource) , Seite 222.

Wycieczka do Aten


abalienacja

Abalienation

historisch, antikes Rom, Recht: Abalienation, Entäußerung, Veräußerung

Entlehnung aus dem lateinischen abalienatio ^(→ la)

abalienacja (nominative singular)
abalienacje (nominative plural)
abalienacji (genitive singular)
abalienacji (genitive plural)
abalienacji (dative singular)
abalienacjom (dative plural)
abalienację (accusative singular)
abalienacje (accusative plural)
abalienacją (instrumental singular)
abalienacjami (instrumental plural)
abalienacji (singular)
abalienacjach (plural)
abalienacjo (singular)
abalienacje (plural)


abakan

Ableitung zu dem Nachnamen Abakanowicz ^(→ pl) der polnischen Bildhauerin Magdalena Abakanowicz

abakan (nominative singular)
abakany (nominative plural)
abakanu (genitive singular)
abakanów (genitive plural)
abakanowi (dative singular)
abakanom (dative plural)
abakan (accusative singular)
abakany (accusative plural)
abakanem (instrumental singular)
abakanami (instrumental plural)
abakanie (singular)
abakanach (plural)
abakanie (singular)
abakany (plural)

„Poza tym otacza się antycznymi marmurowymi rzeźbami greckimi, abakanami, pracami Kantora, Nowosielskiego, rysunkami Andrzeja Wajdy.“

Außerdem umgibt er sich mit antiken griechischen Marmorskulpturen, mit Abakanen, mit Arbeiten von Kantor und von Nowosielski, mit Zeichnungen von Andrzej Wajda.

Łukasz Radwan, Iga Nyc: Salon warowny. In: Wprost. Nummer 45, 4. November 2007, ISSN 0209-1747 (URL, abgerufen am 5. Juni 2017) .


abatysa

Entlehnung aus dem spätlateinischen abbatissa ^(→ la)

opat (masculine)
abatysa (nominative singular)
abatysy (nominative plural)
abatysy (genitive singular)
abatys (genitive plural)
abatysie (dative singular)
abatysom (dative plural)
abatysę (accusative singular)
abatysy (accusative plural)
abatysą (instrumental singular)
abatysami (instrumental plural)
abatysie (singular)
abatysach (plural)
abatyso (singular)
abatysy (plural)


abesa

Entlehnung aus dem französischen abbesse ^(→ fr)

abesa (nominative singular)
abesy (nominative plural)
abesy (genitive singular)
abes (genitive plural)
abesie (dative singular)
abesom (dative plural)
abesę (accusative singular)
abesy (accusative plural)
abesą (instrumental singular)
abesami (instrumental plural)
abesie (singular)
abesach (plural)
abeso (singular)
abesy (plural)


abażura

abażura (nominative singular)
abażury (nominative plural)
abażury (genitive singular)
abażur (genitive plural)
abażurze (dative singular)
abażurom (dative plural)
abażurę (accusative singular)
abażury (accusative plural)
abażurą (instrumental singular)
abażurami (instrumental plural)
abażurze (singular)
abażurach (plural)
abażuro (singular)
abażury (plural)


abcug

abcug (nominative singular)
abcugi (nominative plural)
abcugu (genitive singular)
abcugów (genitive plural)
abcugowi (dative singular)
abcugom (dative plural)
abcug (accusative singular)
abcugi (accusative plural)
abcugiem (instrumental singular)
abcugami (instrumental plural)
abcugu (singular)
abcugach (plural)
abcugu (singular)
abcugi (plural)

„każdemu towarzyszowi, bądź w osobie bądź w sowitém poczcie służącemu, odciągał na rok złotych ośmdziesiąt, za które abcugi dał stół towarzystwu przy chorągwi rezydującemu.“

Jędrzej Kitowicz; Edward Raczyński (Herausgeber): Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III. Poznań 1840 (Wikisource) , Seite 136–137.

„Idą marszałki, damy, urzędniki,
W równych abcugach: pierwszy, drugi, czwarty,
Jako rzucane z rąk szulera karty,“

Es gehen Marschälle, Damen, Beamte, / In gleichen Abständen: erster, zweiter, vierter, / Wie aus den Händen eines Falschspielers geworfene Karten,

Wikisource-Quellentext „Adam Mickiewicz, Dziady, Poema, Część II, Ustęp, Petersburg“

„Podniosłem tajemniczą kartę, była to dama pikowa, która w drugim abcugu przyniosła mi przyzwoitą sumkę.“

Ich hob die geheimnisvolle Karte auf, es war eine Pikdame, die mir im zweiten Ausspielen ein hübsches Sümmchen einbrachte.

Józef Ignacy Kraszewski: Pamiętnik panicza. Księgarnia Gugrynowicza i Schmidta, Lwów 1875 (Digitalisat) , Seite 229.

Pamiętnik panicza


abcugować

abziehen

transitiv, veraltet, Finanzen: vom Lohn abziehen

Ableitung zu dem Substantiv abcug ^(→ pl)