białoruszczyzna

Weißrussisch

Gesamtheit der weißrussischen Charakteristika: das Weißrussische

białoruszczyzny (genitive singular)
białoruszczyźnie (dative singular)
białoruszczyznę (accusative singular)
białoruszczyzną (instrumental singular)
białoruszczyźnie (locative singular)
białoruszczyzno (vocative singular)


białorzęsy

bʲawɔˈʒɛw̃sɨ


białoskórnictwo

białoskórnictwa (genitive singular)
białoskórnictwu (dative singular)
białoskórnictwem (instrumental singular)
białoskórnictwie (locative singular)


białoskórnik

białoskórnicy (nominative plural)
białoskórnika (genitive singular)
białoskórników (genitive plural)
białoskórnikowi (dative singular)
białoskórnikom (dative plural)
białoskórnika (accusative singular)
białoskórników (accusative plural)
białoskórnikiem (instrumental singular)
białoskórnikami (instrumental plural)
białoskórniku (locative singular)
białoskórnikach (locative plural)
białoskórniku (vocative singular)
białoskórnicy (vocative plural)


nurnik białoskrzydły

nurniki białoskrzydłe (nominative plural)
nurnika białoskrzydłego (genitive singular)
nurników białoskrzydłych (genitive plural)
nurnikowi białoskrzydłemu (dative singular)
nurnikom białoskrzydłym (dative plural)
nurnika białoskrzydłego (accusative singular)
nurniki białoskrzydłe (accusative plural)
nurnikiem białoskrzydłym (instrumental singular)
nurnikami białoskrzydłymi (instrumental plural)
nurniku białoskrzydłym (locative singular)
nurnikach białoskrzydłych (locative plural)
nurniku białoskrzydły (vocative singular)
nurniki białoskrzydłe (vocative plural)


białość

białości (genitive singular)
białości (dative singular)
białością (instrumental singular)
białości (locative singular)
białości (vocative singular)


baba jędza

Hexe

abwertend: eine hässliche und/oder unfreundliche Frau: Hexe

baba-jędza (alternative)
baby jędze (nominative plural)
baby jędzy (genitive singular)
bab jędz (genitive plural)
babie jędzy (dative singular)
babom jędzom (dative plural)
babę jędzę (accusative singular)
baby jędze (accusative plural)
babą jędzą (instrumental singular)
babami jędzami (instrumental plural)
babie jędzy (locative singular)
babach jędzach (locative plural)
babo jędzo (vocative singular)
baby jędze (vocative plural)


baba-jędza

baba jędza (alternative)
baby-jędze (nominative plural)
baby-jędzy (genitive singular)
bab-jędz (genitive plural)
babie-jędzy (dative singular)
babom-jędzom (dative plural)
babę-jędzę (accusative singular)
baby-jędze (accusative plural)
babą-jędzą (instrumental singular)
babami-jędzami (instrumental plural)
babie-jędzy (locative singular)
babach-jędzach (locative plural)
babo-jędzo (vocative singular)
baby-jędze (vocative plural)


biandria

biandrie (nominative plural)
biandrii (genitive singular)
biandrii (genitive plural)
biandrii (dative singular)
biandriom (dative plural)
biandrię (accusative singular)
biandrie (accusative plural)
biandrią (instrumental singular)
biandriami (instrumental plural)
biandrii (locative singular)
biandriach (locative plural)
biandrio (vocative singular)
biandrie (vocative plural)


dwumęstwo

dwumęstwa (genitive singular)
dwumęstwu (dative singular)
dwumęstwem (instrumental singular)
dwumęstwie (locative singular)


biatlon

biathlon (alternative)
biatlonu (genitive singular)
biatlonowi (dative singular)
biatlonem (instrumental singular)
biatlonie (locative singular)
biatlonie (vocative singular)


biathlon

biatlon (alternative)
biathlonu (genitive singular)
biathlonowi (dative singular)
biathlonem (instrumental singular)
biathlonie (locative singular)
biathlonie (vocative singular)


biathlonista

bʲatlɔˈɲiɕt͡ɕi

biatlonista (alternative)
biathlonistka (feminine)
biatlonistka (feminine)
biathloniści (nominative plural)
biathlonisty (genitive singular)
biathlonistów (genitive plural)
biathloniście (dative singular)
biathlonistom (dative plural)
biathlonistę (accusative singular)
biathlonistów (accusative plural)
biathlonistą (instrumental singular)
biathlonistami (instrumental plural)
biathloniście (locative singular)
biathlonistach (locative plural)
biathlonisto (vocative singular)
biathloniści (vocative plural)


biatlonista

bʲatlɔˈɲiɕt͡ɕi

biathlonista (alternative)
biatlonistka (feminine)
biathlonistka (feminine)
biatloniści (nominative plural)
biatlonisty (genitive singular)
biatlonistów (genitive plural)
biatloniście (dative singular)
biatlonistom (dative plural)
biatlonistę (accusative singular)
biatlonistów (accusative plural)
biatlonistą (instrumental singular)
biatlonistami (instrumental plural)
biatloniście (locative singular)
biatlonistach (locative plural)
biatlonisto (vocative singular)
biatloniści (vocative plural)


biathlonistka

biatlonistka (alternative)
biathlonista (masculine)
biatlonista (masculine)
biathlonistki (nominative plural)
biathlonistki (genitive singular)
biathlonistek (genitive plural)
biathlonistce (dative singular)
biathlonistkom (dative plural)
biathlonistkę (accusative singular)
biathlonistki (accusative plural)
biathlonistką (instrumental singular)
biathlonistkami (instrumental plural)
biathlonistce (locative singular)
biathlonistkach (locative plural)
biathlonistko (vocative singular)
biathlonistki (vocative plural)


biatlonistka

biathlonistka (alternative)
biatlonista (masculine)
biathlonista (masculine)
biatlonistki (nominative plural)
biatlonistki (genitive singular)
biatlonistek (genitive plural)
biatlonistce (dative singular)
biatlonistkom (dative plural)
biatlonistkę (accusative singular)
biatlonistki (accusative plural)
biatlonistką (instrumental singular)
biatlonistkami (instrumental plural)
biatlonistce (locative singular)
biatlonistkach (locative plural)
biatlonistko (vocative singular)
biatlonistki (vocative plural)


biathlonowy

biatlonowy (alternative)
biathlonowy (positive)


biatlonowy

biathlonowy (alternative)
biatlonowy (positive)


biba

Sause

umgangssprachlich: Feier mit Alkoholkonsum: Sause, Saufgelage

Entlehnung aus dem lateinischenbibo ^(→ la) „ich trinke“

biby (nominative plural)
biby (genitive singular)
bib (genitive plural)
bibie (dative singular)
bibom (dative plural)
bibę (accusative singular)
biby (accusative plural)
bibą (instrumental singular)
bibami (instrumental plural)
bibie (locative singular)
bibach (locative plural)
bibo (vocative singular)
biby (vocative plural)


bibka

bibki (nominative plural)
bibki (genitive singular)
bibek (genitive plural)
bibce (dative singular)
bibkom (dative plural)
bibkę (accusative singular)
bibki (accusative plural)
bibką (instrumental singular)
bibkami (instrumental plural)
bibce (locative singular)
bibkach (locative plural)
bibko (vocative singular)
bibki (vocative plural)


bibelot

Bibelot

meist im Plural: Bibelot, Nippsache, Kleinkunstwerk; im Plural: Nippes

Entlehnung aus dem französischenbibelot ^(→ fr)

bibeloty (nominative plural)
bibelotu (genitive singular)
bibelotów (genitive plural)
bibelotowi (dative singular)
bibelotom (dative plural)
bibeloty (accusative plural)
bibelotem (instrumental singular)
bibelotami (instrumental plural)
bibelocie (locative singular)
bibelotach (locative plural)
bibelocie (vocative singular)
bibeloty (vocative plural)

Bibelot, Nippsache, Kleinkunstwerk; Nippes


Biblia

Bibel

Religion, speziell Christentum, Judentum: Bibel

Biblie (nominative plural)
Biblii (genitive singular)
Biblii (genitive plural)
Biblii (dative singular)
Bibliom (dative plural)
Biblię (accusative singular)
Biblie (accusative plural)
Biblią (instrumental singular)
Bibliami (instrumental plural)
Biblii (locative singular)
Bibliach (locative plural)
Biblio (vocative singular)
Biblie (vocative plural)


biblijny

Ableitung zu dem SubstantivBiblia ^(→ pl)


bibliobus

bibliobusy (nominative plural)
bibliobusu (genitive singular)
bibliobusów (genitive plural)
bibliobusowi (dative singular)
bibliobusom (dative plural)
bibliobusy (accusative plural)
bibliobusem (instrumental singular)
bibliobusami (instrumental plural)
bibliobusie (locative singular)
bibliobusach (locative plural)
bibliobusie (vocative singular)
bibliobusy (vocative plural)

Bücherbus, Büchereibus, Busbibliothek, Fahrbücherei, Fahrbibliothek, Wanderbücherei


bibliowóz

bʲiblʲɔˈvɔzɨ

bibliowozy (nominative plural)
bibliowozu (genitive singular)
bibliowozów (genitive plural)
bibliowozowi (dative singular)
bibliowozom (dative plural)
bibliowozy (accusative plural)
bibliowozem (instrumental singular)
bibliowozami (instrumental plural)
bibliowozie (locative singular)
bibliowozach (locative plural)
bibliowozie (vocative singular)
bibliowozy (vocative plural)

Fahrzeug, das als Bibliothek dient; Bücherbus, Büchereibus, Busbibliothek, Fahrbücherei, Fahrbibliothek, Wanderbücherei


bibliofil

Bibliophiler

Person, die Bücher mag und sammelt: Bibliophiler, Bücherliebhaber

bibliofile (nominative plural)
bibliofila (genitive singular)
bibliofilów (genitive plural)
bibliofilowi (dative singular)
bibliofilom (dative plural)
bibliofila (accusative singular)
bibliofilów (accusative plural)
bibliofilem (instrumental singular)
bibliofilami (instrumental plural)
bibliofilu (locative singular)
bibliofilch (locative plural)
bibliofilu (vocative singular)
bibliofile (vocative plural)


bibliofilski

bibliophil

sich für Bücher interessierend, sie sammelnd: bibliophil


bibliofilstwo

Bibliophilie

Liebe zu Büchern; Vorliebe, sie zu sammeln: Bibliophilie

Ableitung zu dem Substantivbibliofil ^(→ pl)

bibliofilstwa (genitive singular)
bibliofilstwu (dative singular)
bibliofilstwem (instrumental singular)
bibliofilstwie (locative singular)


bibliografia

Bibliographie

ohne Plural: Wissenschaft: Bibliographie

bibliografie (nominative plural)
bibliografii (genitive singular)
bibliografii (genitive plural)
bibliografii (dative singular)
bibliografiom (dative plural)
bibliografię (accusative singular)
bibliografie (accusative plural)
bibliografią (instrumental singular)
bibliografiami (instrumental plural)
bibliografii (locative singular)
bibliografiach (locative plural)
bibliografio (vocative singular)
bibliografie (vocative plural)

Bibliografie, Bibliographie, Büchernachweis, Bücherverzeichnis


bibliograficznie

bʲiblʲɔɡraˈfʲit͡ʃɲɛ


bibliograf

Bibliograf

Spezialist auf dem Gebiet der Bibliographie: Bibliograf, Bibliograph

bʲiblʲɔɡraˈfɔvʲɛ

bibliografka (feminine)
bibliografowie (nominative plural)
bibliografa (genitive singular)
bibliografów (genitive plural)
bibliografowi (dative singular)
bibliografom (dative plural)
bibliografa (accusative singular)
bibliografów (accusative plural)
bibliografem (instrumental singular)
bibliografami (instrumental plural)
bibliografie (locative singular)
bibliografach (locative plural)
bibliografie (vocative singular)
bibliografowie (vocative plural)


bibliografka

Bibliografin

Spezialistin auf dem Gebiet der Bibliographie: Bibliografin, Bibliographin

bibliograf (feminine)
bibliografki (nominative plural)
bibliografki (genitive singular)
bibliografek (genitive plural)
bibliografce (dative singular)
bibliografkom (dative plural)
bibliografkę (accusative singular)
bibliografki (accusative plural)
bibliografką (instrumental singular)
bibliografkami (instrumental plural)
bibliografce (locative singular)
bibliografkach (locative plural)
bibliografko (vocative singular)
bibliografki (vocative plural)


bibliologia

Bücherkunde

Wissenschaft: Bücherkunde, Buchwissenschaft, Bibliologie

bibliologii (genitive singular)
bibliologii (dative singular)
bibliologię (accusative singular)
bibliologią (instrumental singular)
bibliologii (locative singular)
bibliologio (vocative singular)


bibliologiczny

bücherkundlich

Wissenschaft: bücherkundlich, buchwissenschaftlich, bibliologisch

bʲiblʲɔlɔˈɟit͡ʃnɨ


bibliolog

bʲiblʲɔlɔˈɡɔvʲɛ

bʲiblʲɔˈlɔd͡zɨ

bibliologowie (nominative plural)
bibliolodzy (nominative plural)
bibliologa (genitive singular)
bibliologów (genitive plural)
bibliologowi (dative singular)
bibliologom (dative plural)
bibliologa (accusative singular)
bibliologów (accusative plural)
bibliologiem (instrumental singular)
bibliologami (instrumental plural)
bibliologu (locative singular)
bibliologach (locative plural)
bibliologu (vocative singular)
bibliologowie (vocative plural)
bibliolodzy (vocative plural)


biblioman

Bibliomane

leidenschaftlicher Sammler von Büchern: Bibliomane

bibliomanka (feminine)
bibliomani (nominative plural)
bibliomana (genitive singular)
bibliomanów (genitive plural)
bibliomanowi (dative singular)
bibliomanom (dative plural)
bibliomana (accusative singular)
bibliomanów (accusative plural)
bibliomanem (instrumental singular)
bibliomanami (instrumental plural)
bibliomanie (locative singular)
bibliomanach (locative plural)
bibliomanie (vocative singular)
bibliomani (vocative plural)


bibliomanka

Bibliomanin

leidenschaftliche Sammlerin von Büchern: Bibliomanin

biblioman (masculine)
bibliomanki (nominative plural)
bibliomanki (genitive singular)
bibliomanek (genitive plural)
bibliomance (dative singular)
bibliomankom (dative plural)
bibliomankę (accusative singular)
bibliomanki (accusative plural)
bibliomanką (instrumental singular)
bibliomankami (instrumental plural)
bibliomance (locative singular)
bibliomankach (locative plural)
bibliomanko (vocative singular)
bibliomanki (vocative plural)


bibliomania

Bibliomanie

Leidenschaft, Bücher zu sammeln: Bibliomanie

bibliomanii (genitive singular)
bibliomanii (dative singular)
bibliomanię (accusative singular)
bibliomanią (instrumental singular)
bibliomanii (locative singular)
bibliomanio (vocative singular)


biblioteka

Bibliothek

meist geordnete Sammlung von Büchern; Bibliothek, Büchersammlung

bibl. (abbreviation)
biblioteczka (diminutive)
biblioteki (nominative plural)
biblioteki (genitive singular)
bibliotek (genitive plural)
bibliotece (dative singular)
bibliotekom (dative plural)
bibliotekę (accusative singular)
biblioteki (accusative plural)
biblioteką (instrumental singular)
bibliotekami (instrumental plural)
bibliotece (locative singular)
bibliotekach (locative plural)
biblioteko (vocative singular)
biblioteki (vocative plural)


biblioteczny

Bibliotheks-

sich auf eine Bibliothek (Institution) beziehend: Bibliotheks-, Bücherei-

Bibliotheks-

sich auf eine Buchsammlung beziehend: Bibliotheks-

Bibliotheks-

für Bücher vorgesehen: Bibliotheks-, Bücher-

bʲiblʲɔˈtɛt͡ʃnɨ


biblioteczka

klein

kleine Sammlung von Büchern: kleine Bibliothek, kleine Büchersammlung

biblioteczki (nominative plural)
biblioteczki (genitive singular)
biblioteczek (genitive plural)
biblioteczce (dative singular)
biblioteczkom (dative plural)
biblioteczkę (accusative singular)
biblioteczki (accusative plural)
biblioteczką (instrumental singular)
biblioteczkami (instrumental plural)
biblioteczce (locative singular)
biblioteczkach (locative plural)
biblioteczko (vocative singular)
biblioteczki (vocative plural)


bibliotekarz

Bibliothekar

Angestellter einer Bibliothek: Bibliothekar

bʲiblʲɔtɛˈkaʒɛ

bibliotekarka (feminine)
bibliotekarze (nominative plural)
bibliotekarza (genitive singular)
bibliotekarzy (genitive plural)
bibliotekarzowi (dative singular)
bibliotekarzom (dative plural)
bibliotekarza (accusative singular)
bibliotekarzy (accusative plural)
bibliotekarzem (instrumental singular)
bibliotekarzami (instrumental plural)
bibliotekarzu (locative singular)
bibliotekarzach (locative plural)
bibliotekarzu (vocative singular)
bibliotekarze (vocative plural)


bibliotekarka

Bibliothekarin

Angestellte einer Bibliothek: Bibliothekarin

bibliotekarz (masculine)
bibliotekarki (nominative plural)
bibliotekarki (genitive singular)
bibliotekarek (genitive plural)
bibliotekarce (dative singular)
bibliotekarkom (dative plural)
bibliotekarkę (accusative singular)
bibliotekarki (accusative plural)
bibliotekarką (instrumental singular)
bibliotekarkami (instrumental plural)
bibliotekarce (locative singular)
bibliotekarkach (locative plural)
bibliotekarko (vocative singular)
bibliotekarki (vocative plural)


bibliotekarstwo

Bibliothekarsberuf

Beruf des Bibliothekars: Bibliothekarsberuf

Ableitung zu dem Substantivbibliotekarz ^(→ pl)

bibliotekarstwa (genitive singular)
bibliotekarstwu (dative singular)
bibliotekarstwem (instrumental singular)
bibliotekarstwie (locative singular)


bibliotekoznawstwo

bibliotekoznawstwa (genitive singular)
bibliotekoznawstwu (dative singular)
bibliotekoznawstwem (instrumental singular)
bibliotekoznawstwie (locative singular)


bibliotekoznawca

bibliotekoznawcy (nominative plural)
bibliotekoznawcy (genitive singular)
bibliotekoznawców (genitive plural)
bibliotekoznawcy (dative singular)
bibliotekoznawcom (dative plural)
bibliotekoznawcę (accusative singular)
bibliotekoznawców (accusative plural)
bibliotekoznawcą (instrumental singular)
bibliotekoznawcami (instrumental plural)
bibliotekoznawcy (locative singular)
bibliotekoznawcach (locative plural)
bibliotekoznawco (vocative singular)
bibliotekoznawcy (vocative plural)


biblioznawstwo

biblioznawstwa (genitive singular)
biblioznawstwu (dative singular)
biblioznawstwem (instrumental singular)
biblioznawstwie (locative singular)


biblistyka

biblistyki (genitive singular)
biblistyce (dative singular)
biblistykę (accusative singular)
biblistyką (instrumental singular)
biblistyce (locative singular)
biblistyko (vocative singular)


biblista

bibliści (nominative plural)
biblisty (genitive singular)
biblistów (genitive plural)
bibliście (dative singular)
biblistom (dative plural)
biblistę (accusative singular)
biblistów (accusative plural)
biblistą (instrumental singular)
biblistami (instrumental plural)
bibliście (locative singular)
biblistach (locative plural)
biblisto (vocative singular)
bibliści (vocative plural)


bibosz

Entlehnung aus dem lateinischenbibo ^(→ la) „ich trinke“; siehe auch polnischbiba ^(→ pl)

bibosze (nominative plural)
bibosza (genitive singular)
biboszów (genitive plural)
biboszy (genitive plural)
biboszowi (dative singular)
biboszom (dative plural)
bibosza (accusative singular)
biboszów (accusative plural)
biboszy (accusative plural)
biboszem (instrumental singular)
biboszami (instrumental plural)
biboszu (locative singular)
biboszach (locative plural)
biboszu (vocative singular)
bibosze (vocative plural)


bibrety

bibretów (genitive plural)
bibretom (dative plural)
bibretami (instrumental plural)
bibretach (locative plural)


bibuła

Saugpapier

dickes, weiches saugfähiges Papier: Saugpapier, Löschpapier

Entlehnung aus dem italienischencarta bibula ^(→ it) oder dem lateinischencarta bibula ^(→ la)

bibułka (diminutive)
bibuły (nominative plural)
bibuły (genitive singular)
bibuł (genitive plural)
bibule (dative singular)
bibułom (dative plural)
bibułę (accusative singular)
bibuły (accusative plural)
bibułą (instrumental singular)
bibułami (instrumental plural)
bibule (locative singular)
bibułach (locative plural)
bibuło (vocative singular)
bibuły (vocative plural)

illegal gedruckte Schriften/Flugblätter/Presse, insbesondere während der Kriegszeit


bibułka

bibułki (nominative plural)
bibułki (genitive singular)
bibułek (genitive plural)
bibułce (dative singular)
bibułkom (dative plural)
bibułkę (accusative singular)
bibułki (accusative plural)
bibułką (instrumental singular)
bibułkami (instrumental plural)
bibułce (locative singular)
bibułkach (locative plural)
bibułko (vocative singular)
bibułki (vocative plural)


biceps

bicepsy (nominative plural)
bicepsa (genitive singular)
bicepsów (genitive plural)
bicepsowi (dative singular)
bicepsom (dative plural)
bicepsy (accusative plural)
bicepsem (instrumental singular)
bicepsami (instrumental plural)
bicepsie (locative singular)
bicepsach (locative plural)
bicepsie (vocative singular)
bicepsy (vocative plural)


bicykl

Entlehnung aus dem französischenbicycle ^(→ fr)

bicykle (nominative plural)
bicykla (genitive singular)
bicykli (genitive plural)
bicyklów (genitive plural)
bicyklowi (dative singular)
bicyklom (dative plural)
bicykle (accusative plural)
bicyklem (instrumental singular)
bicyklami (instrumental plural)
bicyklu (locative singular)
bicyklach (locative plural)
bicyklu (vocative singular)
bicykle (vocative plural)


bicz

seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*bičь „Werkzeug zum Schlagen“, das seinerseits von dem Verb*biti (polnischbić ^(→ pl)) „schlagen“ abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit obersorbischbič ^(→ hsb),tschechischbič ^(→ cs),russischбич (bič^☆) ^(→ ru),ukrainischбич (byč^☆) ^(→ uk),slowenischbič ^(→ sl),serbischбич (bič^☆) ^(→ sr) und bulgarischбич (bič^☆) ^(→ bg)

biczyk (diminutive)
bicze (nominative plural)
bicza (genitive singular)
biczy (genitive plural)
biczów (genitive plural)
biczowi (dative singular)
biczom (dative plural)
bicze (accusative plural)
biczem (instrumental singular)
biczami (instrumental plural)
biczu (locative singular)
biczach (locative plural)
biczu (vocative singular)
bicze (vocative plural)


biczować

peitschen

transitiv: peitschen, auspeitschen, geißeln

bʲiˈt͡ʃɔvat͡ɕ


biczować

sich

reflexiv: sich peitschen, sich auspeitschen, sich geißeln

bʲiˈt͡ʃɔvat͡ɕ


biczownik

bʲiˈt͡ʃɔvɲik

biczownicy (nominative plural)
biczownika (genitive singular)
biczowników (genitive plural)
biczownikowi (dative singular)
biczownikom (dative plural)
biczownika (accusative singular)
biczowników (accusative plural)
biczownikiem (instrumental singular)
biczownikami (instrumental plural)
biczowniku (locative singular)
biczownikach (locative plural)
biczowniku (vocative singular)
biczownicy (vocative plural)

nur im Plural: Flagellanten, Geißler, Geißelbrüder

Mitglied von [1]: Flagellant, Geißler, Geißelbruder


biczysko

groß

umgangssprachlich: große Peitsche, große Geißel

biczyska (nominative plural)
biczyska (genitive singular)
biczysk (genitive plural)
biczysku (dative singular)
biczyskom (dative plural)
biczyska (accusative plural)
biczyskiem (instrumental singular)
biczyskami (instrumental plural)
biczysku (locative singular)
biczyskach (locative plural)
biczyska (vocative plural)


bić

schlagen

transitiv: einen Schlag versetzen: schlagen, prügeln

schlagen

transitiv: von Glocken, Uhren: schlagen, läuten

schlagen

intransitiv: vom Herzen, Puls: schlagen, klopfen

strahlen

intransitiv, übertragen: sichtbar werden, zu sehen sein, strahlen

schlagen

transitiv: in etwas besser sein: schlagen, besiegen, übertreffen

schlagen

transitiv: Spiel (Karten, Schach): schlagen, stechen

schlagen

transitiv, umgangssprachlich: schlagen, stoßen, rammen

ausschlagen

transitiv: Technik: von Zählern: ausschlagen, zählen, anzeigen

schlagen

transitiv: Technik: schlagen, prägen; drucken

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*biti, das sich seinerseits auf die indogermanischeWurzel*bʰei- / *bʰī- zurückführen lässt; siehe auch bicz ^(→ pl),''bitwa ^(→ pl) und bój ^(→ pl); gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbischbiś ^(→ dsb),obersorbischbić ^(→ hsb), tschechischbít ^(→ cs),russischбить (bitʹ^☆) ^(→ ru),ukrainischбити (byty^☆) ^(→ uk),slowenischbiti ^(→ sl),serbischбити (biti^☆) ^(→ sr) und bulgarischбия (bija^☆) ^(→ bg); urverwandt mit altirischbenaid ^(→ sga),althochdeutschbihal ^(→ goh) (neuhochdeutschBeil) und altgriechischφιτρός (phitros^☆) ^(→ grc)

Z całej siły biła go batem po plecach.

Mit voller Kraft schlug sie ihm mit der Peitsche auf den Rücken.

Nie bij jej!

Deszcz bił o szyby.

Der Regen schlug gegen die Fensterscheiben.

Fale biją o brzeg.

Zegar bije północ.

Dzwony biją na mszę.

Nagle jej serce biło głośniej.

„Rumienił się, serce mu biło nadzwyczajnie;“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 35.

sprudeln, schießen, ausströmen, strahlen, blitzen

Fontanna przed pałacem bije bardzo wysoko.

Die Fontäne vor dem Palast schießt sehr hoch.

Skąd bije ten przyjemny zapach?

„Rzędzian nie dał sobie tego dwa razy powtarzać i zniknął wraz ze starym pułkownikiem za drzwiami, a gdy po chwili ukazał się znowu, radość biła mu z pucułowatego oblicza i siny żupan odymał mu się jakoś na brzuchu.“

Rzędzian ließ sich das nicht zweimal sagen und verschwand mit dem alten Oberst hinter der Tür, und als er sich nach einer Weile erneut zeigte, strahlte ihm Freude aus seinem runden Antlitz und sein blauer Überrock blähte sich ihm irgendwie auf seinem Bauch.

Henryk Sienkiewicz: Ogniem i mieczem. Powieść z lat dawnych. 7. Auflage. Tom II (= Pisma Henryka Sienkiewicza, Tom VII), Gebethner i Wolff, Warszawa/Kraków 1901 (Wikisource)

Smutek jej bił z oczy.

Z wszystkich stron bito z dział.

Von allen Seiten wurde aus den Geschützen gefeuert.


bić

sich schlagen

sich selbst einen Schlag versetzen: sich schlagen

sich schlagen

sich gegenseitig Schläge versetzen: sich schlagen, sich prügeln

sich schlagen

in einem Duell teilnehmen: sich schlagen, sich duellieren

ˈbʲit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta

Wenn zwei sich streiten, freut sich der Dritte

Bił się w piersi.

Często bił się z bratem.

Häufig schlug er sich mit seinem Bruder.

„Ruskie przysłowie : s kim się biję, tego lubię;“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 32.


bidon

Trinkflasche

Sport, speziell Radsport: Trinkflasche, Fahrradflasche

Entlehnung aus dem französischenbidon ^(→ fr)

bidony (nominative plural)
bidonu (genitive singular)
bidonów (genitive plural)
bidonowi (dative singular)
bidonom (dative plural)
bidony (accusative plural)
bidonem (instrumental singular)
bidonami (instrumental plural)
bidonie (locative singular)
bidonach (locative plural)
bidonie (vocative singular)
bidony (vocative plural)

Gefäß aus Plastik oder Metall zur Aufbewahrung und zum Transport von Flüssigkeiten


biec

rennen

sich schnell mit den Beinen fortbewegen; rennen, laufen

laufen

von der Zeit; laufen, vergehen, verstreichen

laufen

eine räumliche Ausdehnung in eine Richtung haben; laufen, führen

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*běgti „laufen“, das sich seinerseits auf die indogermanischeWurzelbʰeg^(u̯)- „fliehen, flüchten“; siehe auch polnischbiegun ^(→ pl) und (veraltet) bieżeć ^(→ pl); vergleiche mit russisch (dialektal) бегти (begti^☆) ^(→ ru) und serbischпобјећи (pobjeći^☆) ^(→ sr); urverwandt mit litauischbėgti ^(→ lt) und lettischbēgt ^(→ lv); die nur schwach bezeugten Formen im Präsensbiegę, bieżysz, bieży wurden im heutigen Polnisch durch die des Verbs biegnąć ^(→ pl) ersetzt

Die ursprüngliche Konjugation in der unteren Tabelle biegę, bieżysz, bieży gilt heute als veraltet.

Biegła co tchu do domu.

Sie rannte so schnell, wie sie konnte, nach Hause.

Koń biegnie kłusem.

„Wtém się coś zdala na polu ukaże, / Jakowiś ludzie biegą tu po błoniach, / A gałąź cieniu za każdym się czerni, / A biegą prędko, muszą być na koniach; / A świécą mocno, muszą być pancerni.“

Adam Mickiewicz: Poezye. Tom Drugi, Józef Zawadzki, Wilno 1823 (Wikisource) , Seite 12.

Biegnij do piekarza i kup chleb!

Łzy biegły jej po policzkach.

Chmury biegną po niebie.

Długa droga biegnie w dolinę.


bieda

Armut

ohne Plural: Fehlen von notwendigen materiellen Gütern: Armut, Not

klepać biedę

Not leiden, von der Hand in den Mund leben

Kto ma księdza w rodzie, temu bieda nie dobodzie

Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie

seit dem 17. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*běda „Unglück, Leid; Armut, Elend; Zwang, Notwendigkeit“, das seinerseits von dem Verb*běditi (polnischbiedzić się ^(→ pl)); seit dem 14. bis ins 18. Jahrhundert wurde die Form biada verwendet, die jedoch durch bieda ersetzt wurde, das sich aus dem Lokativbiedzie generalisiert hat und durch die verwandten Wörter biedny ^(→ pl) und biedzić się ^(→ pl) beeinflusst wurde; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbischběda ^(→ dsb),obersorbischběda ^(→ hsb),tschechischbída ^(→ cs),russischбеда (beda^☆) ^(→ ru),ukrainischбіда (bida^☆) ^(→ uk),serbischбиједа (bijeda^☆) ^(→ sr) und bulgarischбеда (beda^☆) ^(→ bg); vergleiche mit litauischbėda ^(→ lt)

biedy (nominative plural)
biedy (genitive singular)
bied (genitive plural)
biedzie (dative singular)
biedom (dative plural)
biedę (accusative singular)
biedy (accusative plural)
biedą (instrumental singular)
biedami (instrumental plural)
biedzie (locative singular)
biedach (locative plural)
biedo (vocative singular)
biedy (vocative plural)

Przez wiele lat bieda panowała w ich domu.

Viele Jahre lang herrschte Armut in ihrem Haus.

W tej dzielnicy mieszka sama bieda.


bieda

kleiner zweirädriger Karren/Wagen, der von einem Pferd gezogen wird

„Z rozkoszą byłby jechał najgorszą żydowską biedą, byleby mieć za towarzyszów swe myśli i wrażenia zamiast tego tak cudzego człowieka.“

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Uroda życia, Alienatus a se, III“

„Nasz parobek i dziewczyny rozmawiali z jakimś Żydkiem, który jechał biedą zza miasta.“

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Omyłka“


biedactwo

biedactwa (nominative plural)
biedactwa (genitive singular)
biedactw (genitive plural)
biedactwu (dative singular)
biedactwom (dative plural)
biedactwa (accusative plural)
biedactwem (instrumental singular)
biedactwami (instrumental plural)
biedactwie (locative singular)
biedactwach (locative plural)
biedactwa (vocative plural)

Das Substantiv biedactwo kann auch als Maskulinum oder Femininum verwendet werden.


biedaczyna

bʲɛdaˈt͡ʃɨna

bʲɛdaˈt͡ʃɨnɨ

biedaczyny (nominative plural)
biedaczyny (genitive singular)
biedaczyn (genitive plural)
biedaczynów (genitive plural)
biedaczynie (dative singular)
biedaczynom (dative plural)
biedaczynę (accusative singular)
biedaczyny (accusative plural)
biedaczynów (accusative plural)
biedaczyną (instrumental singular)
biedaczynami (instrumental plural)
biedaczynie (locative singular)
biedaczynach (locative plural)
biedaczyno (vocative singular)
biedaczyny (vocative plural)

Die Form biedaczynów wird nur in Bezug auf eine Gruppe von Männern oder von Männern und Frauen verwendet.

Armer, Arme; armes Ding, armer Schlucker


biedaczysko

bʲɛdaˈt͡ʃɨskɔ

biedaczyska (nominative plural)
biedaczyska (genitive singular)
biedaczysk (genitive plural)
biedaczysków (genitive plural)
biedaczysku (dative singular)
biedaczyskom (dative plural)
biedaczyska (accusative plural)
biedaczysków (accusative plural)
biedaczyskiem (instrumental singular)
biedaczyskami (instrumental plural)
biedaczysku (locative singular)
biedaczyskach (locative plural)
biedaczyska (vocative plural)

Die Form biedaczysków wird nur in Bezug auf eine Gruppe von Männern oder von Männern und Frauen verwendet.


biedak

Armer

unglückliche Person, die Mitleid erregt; Armer, armes Ding, armer Schlucker

Armer

unglückliches Tier, das Mitleid erregt; Armer, armes Ding

biedaczka (feminine)
biedaczek (diminutive)
biedacy (nominative plural)
biedaki (nominative plural)
biedaka (genitive singular)
biedaków (genitive plural)
biedakowi (dative singular)
biedakom (dative plural)
biedaka (accusative singular)
biedaków (accusative plural)
biedakiem (instrumental singular)
biedakami (instrumental plural)
biedaku (locative singular)
biedakack (locative plural)
biedaku (vocative singular)
biedacy (vocative plural)
biedaki (vocative plural)

„Trzymano wprawdzie chartów, bo z łowów wracając, / Trafia się że s pod konia mknie się biedak zając,“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 45.


biedaczka

Arme

unglückliche Frau, die Mitleid erregt: Arme, armes Ding

biedak (masculine)
biedaczki (nominative plural)
biedaczki (genitive singular)
biedaczek (genitive plural)
biedaczce (dative singular)
biedaczkom (dative plural)
biedaczkę (accusative singular)
biedaczki (accusative plural)
biedaczką (instrumental singular)
biedaczkami (instrumental plural)
biedaczce (locative singular)
biedaczkach (locative plural)
biedaczko (vocative singular)
biedaczki (vocative plural)


biedaczka

Genitiv Singular des Substantivs biedaczek

Akkusativ Singular des Substantivs biedaczek


biedaczek

Armer

unglückliche Person, die Mitleid erregt: Armer, armes Ding, armer Schlucker

biedaczki (nominative plural)
biedaczka (genitive singular)
biedaczków (genitive plural)
biedaczkowi (dative singular)
biedaczkom (dative plural)
biedaczka (accusative singular)
biedaczków (accusative plural)
biedaczkiem (instrumental singular)
biedaczkami (instrumental plural)
biedaczku (locative singular)
biedaczkach (locative plural)
biedaczku (vocative singular)
biedaczki (vocative plural)


biedaczek

Genitiv Plural des Substantivs biedaczka


biedaszyb

biedaszyby (nominative plural)
biedaszybu (genitive singular)
biedaszybów (genitive plural)
biedaszybowi (dative singular)
biedaszybom (dative plural)
biedaszyby (accusative plural)
biedaszybem (instrumental singular)
biedaszybami (instrumental plural)
biedaszybie (locative singular)
biedaszybach (locative plural)
biedaszybie (vocative singular)
biedaszyby (vocative plural)

primitives Bergwerk, aus dem Arme Kohle für den Eigenbedarf gewinnen; Armenschacht


biedermeier

biedermeieru (genitive singular)
biedermeierowi (dative singular)
biedermeierem (instrumental singular)
biedermeierze (locative singular)
biedermeierze (vocative singular)

Wird das Substantiv biedermeieradjektivisch gebraucht, bleibt es unverändert: w stylu biedermeier „im Biedermeierstil“.


biedermeier

Biedermeiermöbel

Gegenstand, meist Möbelstück im Biedermeierstil: Biedermeiermöbel

biedermeiery (nominative plural)
biedermeiera (genitive singular)
biedermeierów (genitive plural)
biedermeierowi (dative singular)
biedermeieróom (dative plural)
biedermeiery (accusative plural)
biedermeierem (instrumental singular)
biedermeierami (instrumental plural)
biedermeierze (locative singular)
biedermeierach (locative plural)
biedermeierze (vocative singular)
biedermeiery (vocative plural)


biedka

biedki (nominative plural)
biedki (genitive singular)
biedek (genitive plural)
biedce (dative singular)
biedkom (dative plural)
biedkę (accusative singular)
biedki (accusative plural)
biedką (instrumental singular)
biedkami (instrumental plural)
biedce (locative singular)
biedkach (locative plural)
biedko (vocative singular)
biedki (vocative plural)

kleiner zweirädriger Karren/Wagen, der von einem Pferd gezogen wird; Pferdekarren

„Rozmyślając nad swojem strapieniem, ujrzała nadjeżdżającą w tymże kierunku biedkę, na której obok furmana siedział zabrany po drodze żyd.“

Wikisource-Quellentext „Aleksander Świętochowski, Z jednego strumienia szesnaście nowel, Chawa Rubin“


biedniak

biedniaczka (feminine)
biedniacy (nominative plural)
biedniaka (genitive singular)
biedniaków (genitive plural)
biedniakowi (dative singular)
biedniakom (dative plural)
biedniaka (accusative singular)
biedniaków (accusative plural)
biedniakiem (instrumental singular)
biedniakami (instrumental plural)
biedniaku (locative singular)
biedniakach (locative plural)
biedniaku (vocative singular)
biedniacy (vocative plural)


biedniaczka

bʲɛdˈɲat͡ʃka

biedniak (masculine)
biedniaczki (nominative plural)
biedniaczki (genitive singular)
biedniaczek (genitive plural)
biedniaczce (dative singular)
biedniaczkom (dative plural)
biedniaczkę (accusative singular)
biedniaczki (accusative plural)
biedniaczką (instrumental singular)
biedniaczkami (instrumental plural)
biedniaczce (locative singular)
biedniaczkach (locative plural)
biedniaczko (vocative singular)
biedniaczki (vocative plural)


biedrzeniec

Pimpernelle

Botanik: Pimpernelle, Pimpernell, Bibernelle (Pimpinella)

bʲɛˈdʒɛɲɛt͡s

bʲɛˈdʒɛɲt͡sɛ

vielleicht Erbwort aus dem urslawischen*bъdrьnьcь, wonach es etymologisch mit tschechischbedrník ^(→ cs) und russischбедренец (bedrenec^☆) ^(→ ru) verwandt wäre

biedrzeńce (nominative plural)
biedrzeńca (genitive singular)
biedrzeńców (genitive plural)
biedrzeńcowi (dative singular)
biedrzeńcom (dative plural)
biedrzeńca (accusative singular)
biedrzeńce (accusative plural)
biedrzeńcem (instrumental singular)
biedrzeńcami (instrumental plural)
biedrzeńcu (locative singular)
biedrzeńcach (locative plural)
biedrzeńcu (vocative singular)
biedrzeńce (vocative plural)


biedny

arm

an materieller Armut leidend: arm, bedürftig

najbʲɛdˈɲɛjʃɨ

Ableitung zu dem Substantivbieda ^(→ pl) „Armut“

biedniutki (diminutive)
biedny (positive)
biedniejszy (comparative)
najbiedzniejszy (superlative)

„O, gdyby pan wiedział, jacy my biedni!… Już trzeci dzień jemy tylko chleb i surowe ogórki.“

O, wenn Sie nur wüssten, wie arm wir sind!… Schon den dritten Tag essen wir nur Brot und rohe Gurken.

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Pałac i rudera, Rozdział VII pająk i mucha“

„Dzieciaku, dzieciaku!… Jakąż różnicę może mi zrobić twoja biedna pensyjka, twoje piętnaście rubli miesięcznie?“

Kindchen, Kindchen!… Welchen Unterschied kann denn dein ärmliches Gehältchen für mich machen, deine fünfzehn Rubel monatlich?

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Emancypantki, Tom I, Rozdział II“

„Raduski wodził oczami po stole przywalonym aktami, stosem książek i gazet, po gratach dawnych, zniszczonych i biednych.“

Raduski ließ seinen Blick über den Tisch, der mit Akten, einem Stapel Bücher und Zeitungen zugedeckt war, über den alten, kaputten und ärmlichen Gerümpel schweifen.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Promień, IV“

arm, unglücklich, bedauernswert, bemitleidenswert, beklagenswert

„Moja biedna Maniu… ta praca w tej administracji wyczerpuje cię i nuży.“

Meine arme Marie… diese Arbeit in dieser Verwaltung erschöpft und ermattet dich.

Wikisource-Quellentext „Gabriela Zapolska, Żabusia, Akt I, Scena IV“

„Co się stało biednym maleństwom, że tak nagle zachorowały?“

Was ist den armen Kleinen geschehen, dass sie so plötzlich krank geworden sind?

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, I“


biedny

Armer

Person, die an materieller Armut leidet; Armer

biedna (feminine)
biedni (nominative plural)
biednego (genitive singular)
biednych (genitive plural)
biednemu (dative singular)
biednym (dative plural)
biednego (accusative singular)
biednych (accusative plural)
biednym (instrumental singular)
biednymi (instrumental plural)
biednym (locative singular)
biednych (locative plural)
biedni (vocative plural)

„Ja nie pomagam biednym czy bogatym, tylko ludziom.“

Ich helfe nicht Armen oder Reichen, sondern Menschen.

Wikisource-Quellentext „Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Znachor, Rozdział XIII“


biednie

biednie (positive)
biedniej (comparative)
najbiedniej (superlative)


biednieć

„Nareszcie może dowiem się od nich, dlaczego faraoni biednieją...“

Vielleicht erfahre ich endlich von ihnen, warum die Pharaonen verarmen...

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Faraon, Tom I, Rozdział dwudziesty czwarty“


biedniutki

arm

von Armut zeugend: arm, ärmlich, armselig

„Ustąpiła raczej przez wspomnienie tego biedniutkiego pokoiku na Pradze.“

Sie gab eher wegen der Erwähnung dieses ärmlichen Zimmerchens in Prag nach.

Wikisource-Quellentext „Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Świat pani Malinowskiej, Rozdział II“


biedota

Arme

ohne Plural: materiell arme Menschen: Arme, Armut

Armer

umgangssprachlich: Person, die an Armut leidet: Armer

Ableitung zu dem Substantivbieda ^(→ pl)

biedoty (nominative plural)
biedoty (genitive singular)
biedot (genitive plural)
biedotów (genitive plural)
biedocie (dative singular)
biedotom (dative plural)
biedotę (accusative singular)
biedoty (accusative plural)
biedotów (accusative plural)
biedotą (instrumental singular)
biedotami (instrumental plural)
biedocie (locative singular)
biedotach (locative plural)
biedoto (vocative singular)
biedoty (vocative plural)

Die Form biedotów wird nur in Bezug auf eine Gruppe von Männern oder von Männern und Frauen verwendet.


biedować

darben

intransitiv: in Armut lebend: darben, Not leiden

„A ty, człeku, bieduj na dziesięciu morgach i jeszcze ekonomowi kłaniaj się do ziemi, żeby pamiętał o tobie.“

Und du, Mensch, darbe auf zehn Morgen und verneige dich noch vor dem Ökonomen bis zur Erde, damit er sich an dich erinnert.

Wikisource-Quellentext „Bolesław Prus, Placówka, Rozdział drugi“


biedula

biedulka (diminutive)
biedule (nominative plural)
bieduli (genitive singular)
biedul (genitive plural)
biedulów (genitive plural)
bieduli (dative singular)
biedulom (dative plural)
biedulę (accusative singular)
biedule (accusative plural)
biedulów (accusative plural)
biedulą (instrumental singular)
biedulami (instrumental plural)
bieduli (locative singular)
biedulach (locative plural)
biedulo (vocative singular)
biedule (vocative plural)

Die Form biedulów wird nur in Bezug auf eine Gruppe von Männern oder von Männern und Frauen verwendet.

Arme, armes Ding; Armer, armer Schlucker

„Nie przeczuwała nawet biedula, że spadnie na nią jeszcze cosik gorsze i bardziej niespodziane, i bardziej niesprawiedliwe.“

Das arme Ding ahnte nicht einmal voraus, dass noch etwas Schlimmeres und Unerwarteteres und Ungerechteres auf sie fallen wird.

Wikisource-Quellentext „Władysław Reymont, Chłopi, Lato, Rozdział XIII“


biedzić

ˈbʲɛd͡ʑit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*běditi sę „kämpfen, ringen; sich abmühen, sich herumquälen, Not leiden“, das reflexiveVerb zu *běditi „zwingen, bezwingen; quälen, plagen; Not/Leid herbeiführen“ (wovon auch das Substantiv*běda,polnischbieda ^(→ pl), abgeleitet ist), das sich seinerseits auf das indogermanische*bʰei̯dʰ- „überreden, zwingen, nötigen“ zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit obersorbischbedźić ^(→ hsb) und bedźić so ^(→ hsb), altkirchenslawischбѣдити (běditi) ^(→ cu),russischбедить (beditʹ^☆) ^(→ ru),ukrainischбідити (bidyty^☆) ^(→ uk) und bulgarischбедя (bedja^☆) ^(→ bg) sowie urverwandt mit gotisch𐌱𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌽 (baidjan) ^(→ got), althochdeutschbeiten ^(→ goh),altisländischbeda ^(→ non),altgriechischπείθω (peithō^☆) ^(→ grc) und lateinischfidere ^(→ la)

sich herumplagen, sich plagen, sich abplagen, sich herumquälen

„Biedziła się nad tym, jak zadać pytanie o Łukaszu, jakiego użyć wybiegu, żeby się czegokolwiek dowiedzieć.“

Sie plagte sich damit herum, wie sie die Frage über Łukasz stellen, welchen Trick sie anwenden sollte, um irgendetwas in Erfahrung zu bringen.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Dzieje grzechu, Tom I, Rozdział XXVII“

„Zdumiał się tym wielce i zaczął wymiarkowywać, co by to mogło znaczyć, biedził się niemało, rozważał, deliberował, każde słowo z osobna w głowie obracał, aż w końcu wyraźnie z tego wyszło, że dziedzic wysłał pana Jacka do niego, by się wywiedział, co to naród powie o porębie.“

Er erstaunte darüber sehr und begann zu verstehen, was das bedeuten könnte, er plagte sich nicht wenig, wägte ab, überlegte, wendete jedes Wort einzeln im Kopf, bis schließlich deutlich hieraus herauskam, dass der Gutsherr Herrn Jacek zu ihm schickte, um herauszufinden, was das Volk über den Kahlschlag sagen würde.

Wikisource-Quellentext „Władysław Reymont, Chłopi, Zima, Rozdział VI“

„Jeżeli mi Szanowny Pan napisze, co mam z tymi myślami zrobić: biedzić się z nimi dalej lub je za okno wyrzucić, uważać to będę za wielką wyświadczoną mi łaskę.“

Wenn Sie mir schreiben, was ich mit diesen Gedanken tun soll: mich weiter mit ihnen herumplagen oder sie aus dem Fenster werfen, werde ich dies als eine mir große erwiesene Gunst erachten.

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Listy zebrane do Jana Karłowicza“


bieg

Lauf

schnelle Vorwärtsbewegung mithilfe der Beine; Lauf

biegi (nominative plural)
biegu (genitive singular)
biegów (genitive plural)
biegowi (dative singular)
biegom (dative plural)
biegi (accusative plural)
biegiem (instrumental singular)
biegami (instrumental plural)
biegu (locative singular)
biegach (locative plural)
biegu (vocative singular)
biegi (vocative plural)

„Ślad wyraźny lecz lekki, odgadniesz że w biegu / Chybkim był zostawiony nóżkami drobnemi / Od kogoś, co zaledwie dotykał się ziemi.“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 12.


biegacz

biegaczka (feminine)
biegacze (nominative plural)
biegacza (genitive singular)
biegaczy (genitive plural)
biegaczowi (dative singular)
biegaczom (dative plural)
biegacza (accusative singular)
biegaczy (accusative plural)
biegaczem (instrumental singular)
biegaczami (instrumental plural)
biegaczu (locative singular)
biegaczach (locative plural)
biegaczu (vocative singular)
biegacze (vocative plural)


biegacz

biegacze (nominative plural)
biegacza (genitive singular)
biegaczy (genitive plural)
biegaczowi (dative singular)
biegaczom (dative plural)
biegacza (accusative singular)
biegacze (accusative plural)
biegaczem (instrumental singular)
biegaczami (instrumental plural)
biegaczu (locative singular)
biegaczach (locative plural)
biegaczu (vocative singular)
biegacze (vocative plural)


biegaczka

biegaczki (nominative plural)
biegaczki (genitive singular)
biegaczek (genitive plural)
biegaczce (dative singular)
biegaczkom (dative plural)
biegaczkę (accusative singular)
biegaczki (accusative plural)
biegaczką (instrumental singular)
biegaczkami (instrumental plural)
biegaczce (locative singular)
biegaczkach (locative plural)
biegaczko (vocative singular)
biegaczki (vocative plural)


biegać

Iterativum zu dem Verbbiec ^(→ pl);gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbischběgaś ^(→ dsb),obersorbischběhać ^(→ hsb),tschechischběhati ^(→ cs),altkirchenslawischбѣгати (běgati) ^(→ cu),russischбегать (begatʹ^☆) ^(→ ru),ukrainischбігати (bihaty^☆) ^(→ uk),slowenischbegati ^(→ sl),serbischбјегати (bjegati^☆) ^(→ sr) und bulgarischбягам (bjagam^☆) ^(→ bg)

laufen, rennen, herumlaufen, herumrennen

sich schnell und nicht zielgerichtet mithilfe der Beine fortbewegen

Magenbeschwerden haben, an Durchfall leiden


bieganina

bieganiny (genitive singular)
bieganinie (dative singular)
bieganinę (accusative singular)
bieganiną (instrumental singular)
bieganinie (locative singular)
bieganino (vocative singular)


biegły

najbʲɛɡˈlɛjʃɨ

adjektivischesPartizipPräteritumAktiv des Verbsbiec ^(→ pl)

biegły (positive)
bieglejszy (comparative)
najbieglejszy (superlative)

geschickt, geübt, erfahren, flüssig, fließend

über Übung/Erfahrung in einem Gebiet verfügend


biegły

biegła (feminine)
biegli (nominative plural)
biegłego (genitive singular)
biegłych (genitive plural)
biegłemu (dative singular)
biegłym (dative plural)
biegłego (accusative singular)
biegłych (accusative plural)
biegłym (instrumental singular)
biegłymi (instrumental plural)
biegłym (locative singular)
biegłych (locative plural)
biegli (vocative plural)


biegnąć

ursprünglich das punktuelleVerb des Verbsbiec ^(→ pl), dessen Präsensformen durch die des Verbs biegnąć ersetzt worden sind

Im heutigen Polnisch bestehen keine semantischen Unterschiede zwischen biec und biegnąć.


biegnik

biegniki (nominative plural)
biegnika (genitive singular)
biegników (genitive plural)
biegnikowi (dative singular)
biegnikom (dative plural)
biegniki (accusative plural)
biegnikiem (instrumental singular)
biegnikami (instrumental plural)
biegniku (locative singular)
biegnikach (locative plural)
biegniku (vocative singular)
biegniki (vocative plural)


biegle

biegle (positive)
bieglej (comparative)
najbieglej (superlative)

Moja córka mówi biegle po angielsku i niemiecku.

Meine Tochter spricht fließend Englisch und Deutsch.


biegłość

Gewandtheit

erworbene Erfahrung in etwas: Gewandtheit, Geübtheit

biegłości (genitive singular)
biegłości (dative singular)
biegłością (instrumental singular)
biegłości (locative singular)
biegłości (vocative singular)


biegówka

biegówki (nominative plural)
biegówki (genitive singular)
biegówek (genitive plural)
biegówce (dative singular)
biegówkom (dative plural)
biegówkę (accusative singular)
biegówki (accusative plural)
biegówką (instrumental singular)
biegówkami (instrumental plural)
biegówce (locative singular)
biegówkach (locative plural)
biegówko (vocative singular)
biegówki (vocative plural)


biegun

Kufe

gebogenes Brett an Wiegen, Sesseln oder Spielzeug: Kufe

[1] seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*běgunъ „Läufer; das, was sich bewegt/dreht“, das eine Ableitung zu dem Verb *běgati / *běžati (polnischbiec ^(→ pl) / bieżeć ^(→ pl)) „laufen“ ist; im Altpolnischen auch in den Bedeutungen „Bote; Landstreicher; Abtrünniger“ und später „Flüchtling, Ausreißer; Läufer“ bezeugt, wobei von der Bedeutung „Läufer“ das Substantiv biegunka ^(→ pl) abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechischběhoun ^(→ cs),russischбегун (begun^☆) ^(→ ru) und serbischбјегун (bjegun^☆) ^(→ sr)

[2] Lehnübersetzung des altgriechischenπόλος (polos^☆) ^(→ grc)

bieguny (nominative plural)
bieguna (genitive singular)
biegunów (genitive plural)
biegunowi (dative singular)
biegunom (dative plural)
bieguny (accusative plural)
biegunem (instrumental singular)
biegunami (instrumental plural)
biegunie (locative singular)
biegunach (locative plural)
biegunie (vocative singular)
bieguny (vocative plural)


biegun

siehe oben die Herkunft zu Bedeutung [1]

bieguny (nominative plural)
bieguna (genitive singular)
biegunów (genitive plural)
biegunowi (dative singular)
biegunom (dative plural)
bieguna (accusative singular)
bieguny (accusative plural)
biegunem (instrumental singular)
biegunami (instrumental plural)
biegunie (locative singular)
biegunach (locative plural)
biegunie (vocative singular)
bieguny (vocative plural)


biegunecznik

Simaruba

Botanik: Simaruba, Bitteresche (Simarouba)

bʲɛɡuˈnɛt͡ʃɲik

bʲɛɡunɛt͡ʃˈɲici

bieguneczniki (nominative plural)
biegunecznika (genitive singular)
bieguneczników (genitive plural)
biegunecznikowi (dative singular)
biegunecznikom (dative plural)
bieguneczniki (accusative plural)
biegunecznikiem (instrumental singular)
biegunecznikami (instrumental plural)
bieguneczniku (locative singular)
biegunecznikach (locative plural)
bieguneczniku (vocative singular)
bieguneczniki (vocative plural)


biegunka

biegunki (nominative plural)
biegunki (genitive singular)
biegunek (genitive plural)
biegunce (dative singular)
biegunkom (dative plural)
biegunkę (accusative singular)
biegunki (accusative plural)
biegunką (instrumental singular)
biegunkami (instrumental plural)
biegunce (locative singular)
biegunkach (locative plural)
biegunko (vocative singular)
biegunki (vocative plural)


biegunowość

bʲɛɡuˈnɔvɔɕt͡ɕ

biegunowości (genitive singular)
biegunowości (dative singular)
biegunowością (instrumental singular)
biegunowości (locative singular)
biegunowości (vocative singular)


biegus

biegusy (nominative plural)
biegusa (genitive singular)
biegusów (genitive plural)
biegusowi (dative singular)
biegusom (dative plural)
biegusa (accusative singular)
biegusy (accusative plural)
biegusem (instrumental singular)
biegusami (instrumental plural)
biegusie (locative singular)
biegusach (locative plural)
biegusie (vocative singular)
biegusy (vocative plural)


bieługa

Belugastör

Zoologie: Belugastör, Hausen (Huso huso)

Entlehnung aus dem russischenбелуга (beluga^☆) ^(→ ru)

bieługi (nominative plural)
bieługy (genitive singular)
bieług (genitive plural)
biełudze (dative singular)
bieługom (dative plural)
bieługę (accusative singular)
bieługi (accusative plural)
bieługą (instrumental singular)
bieługami (instrumental plural)
biełudze (locative singular)
bieługach (locative plural)
bieługo (vocative singular)
bieługi (vocative plural)


biel

bieli (genitive singular)
bieli (dative singular)
bielą (instrumental singular)
bieli (locative singular)
bieli (vocative singular)


biel

bielu (genitive singular)
bielowi (dative singular)
bielem (instrumental singular)
bielu (locative singular)
bielu (vocative singular)


biel

2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs bielić


bielactwo

bielactwa (genitive singular)
bielactwu (dative singular)
bielactwem (instrumental singular)
bielactwie (locative singular)


bielarka

bielarki (nominative plural)
bielarki (genitive singular)
bielarek (genitive plural)
bielarce (dative singular)
bielarkom (dative plural)
bielarkę (accusative singular)
bielarki (accusative plural)
bielarką (instrumental singular)
bielarkami (instrumental plural)
bielarce (locative singular)
bielarkach (locative plural)
bielarko (vocative singular)
bielarki (vocative plural)


bielarnia

bielarnie (nominative plural)
bielarni (genitive singular)
bielarni (genitive plural)
bielarń (genitive plural)
bielarni (dative singular)
bielarniom (dative plural)
bielarnię (accusative singular)
bielarnie (accusative plural)
bielarnią (instrumental singular)
bielarniami (instrumental plural)
bielarni (locative singular)
bielarniach (locative plural)
bielarnio (vocative singular)
bielarnie (vocative plural)


bielawa

bielawy (nominative plural)
bielawy (genitive singular)
bielaw (genitive plural)
bielawie (dative singular)
bielawom (dative plural)
bielawę (accusative singular)
bielawy (accusative plural)
bielawą (instrumental singular)
bielawami (instrumental plural)
bielawie (locative singular)
bielawach (locative plural)
bielawo (vocative singular)
bielawy (vocative plural)


bieleć

weiß

intransitiv: von Haaren: weiß werden, grau werden

weiß

intransitiv: von Menschen, selten von Tieren: weiß werden, grau werden

weiß

intransitiv: weiß schimmern, weiß leuchten, sich weiß abheben

„Oto, ile razy pan Babinicz o księciu Bogusławie wspomniał, to aż mu twarz bielała, a zębami tak skrzypiał jak drzwiami.“

Ja, wie oft Herr Babinicz den Fürsten Bogusław erwähnte, so wurde sogar sein Gesicht weiß und er knirschte mit den Zähnen wie mit einer Tür.

Wikisource-Quellentext „Henryk Sienkiewicz, Potop, Tom III, Rozdział XX“

„Gdy odchodziłeś, włosy ci bielały i plecy garbiły się trochę: a teraz jesteś zupełnie takim, jakim byłeś,“

Als du weggingst, wurden deine Haar grau und dein Rücken krümmte sich ein wenig: und jetzt bist du genau so, wie du warst,

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, V“

„Ujrzeli nareszcie bielejące brzegi.“

Endlich erblickten sie die weiß schimmernden Ufer.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, Wiatr od morza, Napad Jutów“


bielica

bielice (nominative plural)
bielicy (genitive singular)
bielic (genitive plural)
bielicy (dative singular)
bielicom (dative plural)
bielicę (accusative singular)
bielice (accusative plural)
bielicą (instrumental singular)
bielicami (instrumental plural)
bielicy (locative singular)
bielicach (locative plural)
bielico (vocative singular)
bielice (vocative plural)


bielicować

podsolieren

transitiv, auch absolut: Geologie: podsolieren

bʲɛlʲiˈt͡sɔvat͡ɕ


bielicowanie

bʲɛlʲit͡sɔˈvaɲɛ

bielicowania (genitive singular)
bielicowaniu (dative singular)
bielicowaniem (instrumental singular)
bielicowaniu (locative singular)


bielicowy

bʲɛlʲiˈt͡sɔvɨ


bielikrasa

bielikrasy (nominative plural)
bielikrasy (genitive singular)
bielikras (genitive plural)
bielikrasie (dative singular)
bielikrasom (dative plural)
bielikrasę (accusative singular)
bielikrasy (accusative plural)
bielikrasą (instrumental singular)
bielikrasami (instrumental plural)
bielikrasie (locative singular)
bielikrasach (locative plural)
bielikraso (vocative singular)
bielikrasy (vocative plural)

Calla, Kalla, Zantedeschie (Zantedeschia aethiopica)


bielić

weißen

transitiv: Technik, Bauwesen: weißen, tünchen, kalken

weiß färben

transitiv: Technik, Chemie: weiß färben, weißfärben, bleichen


bielić

weiß

reflexiv, intransitiv: weiß schimmern, weiß leuchten, sich weiß abheben

ˈbʲɛlʲit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)

„Kroplista rosa jak śnieg bieliła się na świerkach i trawach.“

Der perlige Tau leuchtete weiß wie Schnee auf den Fichten und Gräsern.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, O żołnierzu tułaczu, I“


bielidło

Soda

veraltet: wasserfreies Natriumcarbonat, das zum Putzen, Waschen verwendet wird: Soda

bielidła (nominative plural)
bielidła (genitive singular)
bielideł (genitive plural)
bielidłu (dative singular)
bielidłom (dative plural)
bielidła (accusative plural)
bielidłem (instrumental singular)
bielidłami (instrumental plural)
bielidle (locative singular)
bielidłach (locative plural)
bielidła (vocative plural)

„Cera nie potrzebowała bielidła ani różu, była świeżości wiosennej, a krew to ją oblewała purpurą, to śnieżną zostawiała po sobie białość.“

Ihre Haut brauchte keine weiße Schminke noch Rouge, sie war von frühlingshafter Frische und das Blut übergoss sie bald mit Purpur, ließ bald eine schneeweiße Farbe hinter sich zurück.

Wikisource-Quellentext „Józef Ignacy Kraszewski, Hrabina Cosel, Tom pierwszy, V“


bielizna

seit dem 15. Jahrhundert bezeugt; womöglich Erbwort aus einem bereits im Urslawischen bestehenden Substantiv*bělizna „Weiß, weiße Farbe; etwas, das weiß ist“, das seinerseits eine Ableitung zu dem Adjektiv*bělъ (polnischbiały ^(→ pl)) „weiß“ wäre; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechischbělizna ^(→ cs),russischбелизна (belizna^☆) ^(→ ru) und serbisch (dialektal) бјелизна (bjelizna^☆) ^(→ sr)

bielizny (genitive singular)
bieliźnie (dative singular)
bieliznę (accusative singular)
bielizną (instrumental singular)
bieliźnie (locative singular)
bielizno (vocative singular)


bieliźniarka

bieliźniarki (nominative plural)
bieliźniarki (genitive singular)
bieliźniarek (genitive plural)
bieliźniarce (dative singular)
bieliźniarkom (dative plural)
bieliźniarkę (accusative singular)
bieliźniarki (accusative plural)
bieliźniarką (instrumental singular)
bieliźniarkami (instrumental plural)
bieliźniarce (locative singular)
bieliźniarkach (locative plural)
bieliźniarko (vocative singular)
bieliźniarki (vocative plural)


bieliźniarstwo

Wäscheschneidern

Handwerk: Beruf des Wäscheschneiders, Wäscheschneidern

bieliźniarstwa (genitive singular)
bieliźniarstwu (dative singular)
bieliźniarstwem (instrumental singular)
bieliźniarstwie (locative singular)


bielmo

Star

Medizin, speziell Augenheilkunde: weißer Fleck/Trübung der Hornhaut: Star

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*bělьmo, das seinerseits von dem Adjektiv*bělъ (polnischbiały ^(→ pl)) „weiß“ abgeleitet ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechischbělmo ^(→ cs),russischбельмо (belʹmo^☆) ^(→ ru) und kroatisch (tschakavisch) belmo ^(→ hr)

bielma (nominative plural)
bielma (genitive singular)
bielm (genitive plural)
bielmu (dative singular)
bielmom (dative plural)
bielma (accusative plural)
bielmem (instrumental singular)
bielmami (instrumental plural)
bielmie (locative singular)
bielmach (locative plural)
bielma (vocative plural)


bielnica

bielnicy (genitive singular)
bielnicy (dative singular)
bielnicę (accusative singular)
bielnicą (instrumental singular)
bielnicy (locative singular)
bielnico (vocative singular)


bielnik

bielniki (nominative plural)
bielnika (genitive singular)
bielników (genitive plural)
bielnikowi (dative singular)
bielnikom (dative plural)
bielniki (accusative plural)
bielnikiem (instrumental singular)
bielnikami (instrumental plural)
bielniku (locative singular)
bielnikach (locative plural)
bielniku (vocative singular)
bielniki (vocative plural)


bielnik biały

Candida albicans

Biologie: Candida albicans (Candida albicans)

ˈbʲɛlɲiɡ ˈbʲawɨ

bielniki białe (nominative plural)
bielnika białego (genitive singular)
bielników białych (genitive plural)
bielnikowi białemu (dative singular)
bielnikom białym (dative plural)
bielnika białego (accusative singular)
bielniki białe (accusative plural)
bielnikiem białym (instrumental singular)
bielnikami białymi (instrumental plural)
bielniku białym (locative singular)
bielnikach białych (locative plural)
bielniku biały (vocative singular)
bielniki białe (vocative plural)

Bielnik biały wywołuje bielnicę.


Bielsko-Biała

Bielska-Białej (genitive singular)
Bielsku-Białej (dative singular)
Bielsko-Białą (accusative singular)
Bielskiem-Białą (instrumental singular)
Bielsku-Białej (locative singular)

Mój kuzyn mieszka w Bielsku-Białej.

Za tydzień jedziemy do Bielska-Białej.

In einer Woche fahren wir nach Bielsko-Biała.


bieluń

bielunie (nominative plural)
bielunia (genitive singular)
bieluniów (genitive plural)
bieluniowi (dative singular)
bieluniom (dative plural)
bielunie (accusative plural)
bieluniem (instrumental singular)
bieluniami (instrumental plural)
bieluniu (locative singular)
bieluniach (locative plural)
bieluniu (vocative singular)
bielunie (vocative plural)


Adaś

Adasiowie (nominative plural)
Adasia (genitive singular)
Adasiów (genitive plural)
Adasiowi (dative singular)
Adasiom (dative plural)
Adasia (accusative singular)
Adasiów (accusative plural)
Adasiem (instrumental singular)
Adasiami (instrumental plural)
Adasiu (locative singular)
Adasiach (locative plural)
Adasiu (vocative singular)
Adasiowie (vocative plural)

„Dawno już, dawno, przed wieloma laty, wybrał się Adaś, dwuletni chłopczyk, ochoczo na spacer, prowadzony za rękę przez swą niańkę, zażywną i zdrową dziewczynę spod Radomia.“

Vor langer, langer Zeit schon, vor vielen Jahren, machte sich Adam, ein zweijähriger Junge, gern für einen Spaziergang auf, wobei er von seinem Kindermädchen an der Hand geführt wurde, einem beleibten und gesunden Mädchen aus der Gegend um Radom.

Wikisource-Quellentext „Stefan Żeromski, O Adamie Żeromskim wspomnienie“


Adamina

Ableitung zu dem männlichen Vornamen Adam ^(→ pl)

Adam (masculine)
Adaminy (nominative plural)
Adaminy (genitive singular)
Adamin (genitive plural)
Adaminie (dative singular)
Adaminom (dative plural)
Adaminę (accusative singular)
Adaminy (accusative plural)
Adaminą (instrumental singular)
Adaminami (instrumental plural)
Adaminie (locative singular)
Adaminach (locative plural)
Adamino (vocative singular)
Adaminy (vocative plural)


Adela

seit dem 13. Jahrhundert bezeugt; ursprünglich Kurzform von zweigliedrigen germanischenVornamen, deren erster Bestandteil Adal-, Adel- oder Adil- lautet, wie bei Adalberta, Adalgundis, Adallinda oder Adelheidis

Ada (abbreviation)
Adelka (affective)
Adele (nominative plural)
Adeli (genitive singular)
Adel (genitive plural)
Adeli (dative singular)
Adelom (dative plural)
Adelę (accusative singular)
Adele (accusative plural)
Adelą (instrumental singular)
Adelami (instrumental plural)
Adeli (locative singular)
Adelach (locative plural)
Adelo (vocative singular)
Adelu (vocative singular)
Adele (vocative plural)


Adelka

Adelki (nominative plural)
Adelki (genitive singular)
Adelek (genitive plural)
Adelce (dative singular)
Adelkom (dative plural)
Adelkę (accusative singular)
Adelki (accusative plural)
Adelką (instrumental singular)
Adelkami (instrumental plural)
Adelce (locative singular)
Adelkach (locative plural)
Adelko (vocative singular)
Adelki (vocative plural)

„Adelka przyszła i będzie czuwać nad dziećmi do rana.“

Adela ist gekommen und wird auf die Kinder bis zum Morgen aufpassen.

Wikisource-Quellentext „Eliza Orzeszkowa, Babunia, III“


Adelina

Adelinka (affective)
Adeliny (nominative plural)
Adeliny (genitive singular)
Adelin (genitive plural)
Adelinie (dative singular)
Adelinom (dative plural)
Adelinę (accusative singular)
Adeliny (accusative plural)
Adeliną (instrumental singular)
Adelinami (instrumental plural)
Adelinie (locative singular)
Adelinach (locative plural)
Adelino (vocative singular)
Adeliny (vocative plural)


Dolek

Doluś (variant)
Dolkowie (nominative plural)
Dolka (genitive singular)
Dolków (genitive plural)
Dolkowi (dative singular)
Dolkom (dative plural)
Dolka (accusative singular)
Dolków (accusative plural)
Dolkiem (instrumental singular)
Dolkami (instrumental plural)
Dolku (locative singular)
Dolkach (locative plural)
Dolku (vocative singular)
Dolkowie (vocative plural)

Koseform des Vornamens Adolf; Addi, Adi, Dolfi


Doluś

Dolek (variant)
Dolusiowie (nominative plural)
Dolusia (genitive singular)
Dolusiów (genitive plural)
Dolusiowi (dative singular)
Dolusiom (dative plural)
Dolusia (accusative singular)
Dolusiów (accusative plural)
Dolusiem (instrumental singular)
Dolusiami (instrumental plural)
Dolusiu (locative singular)
Dolusiach (locative plural)
Dolusiu (vocative singular)
Dolusiowie (vocative plural)


Adolfa

Adolfina (variant)
Adolf (masculine)
Adolfy (nominative plural)
Adolfy (genitive singular)
Adolf (genitive plural)
Adolfie (dative singular)
Adolfom (dative plural)
Adolfę (accusative singular)
Adolfy (accusative plural)
Adolfą (instrumental singular)
Adolfami (instrumental plural)
Adolfie (locative singular)
Adolfach (locative plural)
Adolfo (vocative singular)
Adolfy (vocative plural)


Adolfa

Akkusativ Singular des Substantivs Adolf


Adolfina

Adolfa (variant)
Adolf (masculine)
Adolfiny (nominative plural)
Adolfiny (genitive singular)
Adolfin (genitive plural)
Adolfinie (dative singular)
Adolfinom (dative plural)
Adolfinę (accusative singular)
Adolfiny (accusative plural)
Adolfiną (instrumental singular)
Adolfinami (instrumental plural)
Adolfinie (locative singular)
Adolfinach (locative plural)
Adolfino (vocative singular)
Adolfiny (vocative plural)


Adrianna

Adriana (variant)
Adrian (masculine)
Adrianny (nominative plural)
Adrianny (genitive singular)
Adriann (genitive plural)
Adriannie (dative singular)
Adriannom (dative plural)
Adriannę (accusative singular)
Adrianny (accusative plural)
Adrianną (instrumental singular)
Adriannami (instrumental plural)
Adriannie (locative singular)
Adriannach (locative plural)
Adrianno (vocative singular)
Adrianny (vocative plural)


Aga

Agi (nominative plural)
Agi (genitive singular)
Ag (genitive plural)
Adze (dative singular)
Agom (dative plural)
Agę (accusative singular)
Agi (accusative plural)
Agą (instrumental singular)
Agami (instrumental plural)
Adze (locative singular)
Agach (locative plural)
Ago (vocative singular)
Agi (vocative plural)

Kurzform des weiblichen Vornamens Agata; Gate, Agathe

Koseform des weiblichen Vornamens Agnieszka; Agnes


Agatka

Agunia (variant)
Agusia (variant)
Aguś (variant)
Jaga (variant)
Agatki (nominative plural)
Agatki (genitive singular)
Agatek (genitive plural)
Agatce (dative singular)
Agatkom (dative plural)
Agatkę (accusative singular)
Agatki (accusative plural)
Agatką (instrumental singular)
Agatkami (instrumental plural)
Agatce (locative singular)
Agatkach (locative plural)
Agatko (vocative singular)
Agatki (vocative plural)

Koseform des weiblichen Vornamens Agata; Aget, Agi


agitka

Entlehnung aus dem russischenагитка (agitka^☆) ^(→ ru)

agitki (nominative plural)
agitki (genitive singular)
agitek (genitive plural)
agitce (dative singular)
agitkom (dative plural)
agitkę (accusative singular)
agitki (accusative plural)
agitką (instrumental singular)
agitkami (instrumental plural)
agitce (locative singular)
agitkach (locative plural)
agitko (vocative singular)
agitki (vocative plural)


Agunia

Agusia (variant)
Aguś (variant)
Agnisia (variant)
Agusia (variant)
Jagienka (variant)
Jagunia (variant)
Jagusia (variant)
Agunie (nominative plural)
Aguni (genitive singular)
Aguń (genitive plural)
Aguni (dative singular)
Aguniom (dative plural)
Agunię (accusative singular)
Agunie (accusative plural)
Agunią (instrumental singular)
Aguniami (instrumental plural)
Aguni (locative singular)
Aguniach (locative plural)
Aguniu (vocative singular)
Agunie (vocative plural)


Agusia

Agunia (variant)
Aguś (variant)
Agnisia (variant)
Agunia (variant)
Jagienka (variant)
Jagunia (variant)
Jagusia (variant)
Agusie (nominative plural)
Agusi (genitive singular)
Agusi (genitive plural)
Aguś (genitive plural)
Agusi (dative singular)
Agusiom (dative plural)
Agusię (accusative singular)
Agusie (accusative plural)
Agusią (instrumental singular)
Agusiami (instrumental plural)
Agusi (locative singular)
Agusiach (locative plural)
Agusiu (vocative singular)
Agusie (vocative plural)


Agnisia

Aga (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Agnisie (nominative plural)
Agnisi (genitive singular)
Agniś (genitive plural)
Agnisi (dative singular)
Agnisiom (dative plural)
Agnisię (accusative singular)
Agnisie (accusative plural)
Agnisią (instrumental singular)
Agnisiami (instrumental plural)
Agnisi (locative singular)
Agnisiach (locative plural)
Agnisiu (vocative singular)
Agnisie (vocative plural)


Jaga

Aga (feminine)
Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Jadwisia (feminine)
Jadzia (feminine)
Jadźka (feminine)
Jagi (nominative plural)
Jagi (genitive singular)
Jag (genitive plural)
Jadze (dative singular)
Jagom (dative plural)
Jagę (accusative singular)
Jagi (accusative plural)
Jagą (instrumental singular)
Jagami (instrumental plural)
Jadze (locative singular)
Jagach (locative plural)
Jago (vocative singular)
Jagi (vocative plural)

Koseform des weiblichen Vornamens Jadwiga; Heda, Hedi, Hedwig


Jagienka

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusia (feminine)
Jagienki (nominative plural)
Jagienki (genitive singular)
Jagienek (genitive plural)
Jagience (dative singular)
Jagienkom (dative plural)
Jagienkę (accusative singular)
Jagienki (accusative plural)
Jagienką (instrumental singular)
Jagienkami (instrumental plural)
Jagience (locative singular)
Jagienkach (locative plural)
Jagienko (vocative singular)
Jagienki (vocative plural)


Jagunia

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagusia (feminine)
Jagunie (nominative plural)
Jaguni (genitive singular)
Jaguń (genitive plural)
Jaguni (dative singular)
Jaguniom (dative plural)
Jagunię (accusative singular)
Jagunie (accusative plural)
Jagunią (instrumental singular)
Jaguniami (instrumental plural)
Jaguni (locative singular)
Jaguniach (locative plural)
Jaguniu (vocative singular)
Jagunie (vocative plural)


Jagusia

Aga (feminine)
Agnisia (feminine)
Agunia (feminine)
Agusia (feminine)
Jaga (feminine)
Jagienka (feminine)
Jagunia (feminine)
Jagusie (nominative plural)
Jagusi (genitive singular)
Jaguś (genitive plural)
Jagusi (dative singular)
Jagusiom (dative plural)
Jagusię (accusative singular)
Jagusie (accusative plural)
Jagusią (instrumental singular)
Jagusiami (instrumental plural)
Jagusi (locative singular)
Jagusiach (locative plural)
Jagusiu (vocative singular)
Jagusie (vocative plural)


Agrypina

Agrypin (masculine)
Agrypiny (nominative plural)
Agrypiny (genitive singular)
Agrypin (genitive plural)
Agrypinie (dative singular)
Agrypinom (dative plural)
Agrypinę (accusative singular)
Agrypiny (accusative plural)
Agrypiną (instrumental singular)
Agrypinami (instrumental plural)
Agrypinie (locative singular)
Agrypinach (locative plural)
Agrypino (vocative singular)
Agrypiny (vocative plural)


Aida

Name der Protagonistin der gleichnamigen Oper von Giuseppe Verdi; die Herkunft ist nicht ganz geklärt

Aidy (nominative plural)
Aidy (genitive singular)
Aid (genitive plural)
Aidzie (dative singular)
Aidom (dative plural)
Aidę (accusative singular)
Aidy (accusative plural)
Aidą (instrumental singular)
Aidami (instrumental plural)
Aidzie (locative singular)
Aidach (locative plural)
Aido (vocative singular)
Aidy (vocative plural)


Albertyna

ursprünglich Koseform von Alberta ^(→ pl)

Alberta (variant)
Albert (masculine)
Albertyny (nominative plural)
Albertyny (genitive singular)
Albertyn (genitive plural)
Albertynie (dative singular)
Albertynom (dative plural)
Albertynę (accusative singular)
Albertyny (accusative plural)
Albertyną (instrumental singular)
Albertynami (instrumental plural)
Albertynie (locative singular)
Albertynach (locative plural)
Albertyno (vocative singular)
Albertyny (vocative plural)


Berta

[1] germanischen Ursprungs; seit dem 13. Jahrhundert bezeugt

Berty (nominative plural)
Berty (genitive singular)
Bert (genitive plural)
Bercie (dative singular)
Bertom (dative plural)
Bertę (accusative singular)
Berty (accusative plural)
Bertą (instrumental singular)
Bertami (instrumental plural)
Bercie (locative singular)
Bertach (locative plural)
Berto (vocative singular)
Berty (vocative plural)

Kurzform des weiblichen Vornamens Alberta; Alberta


bieluchny

weiß

umgangssprachlich: sehr weiß, blütenweiß, schneeweiß

bialuchny (variant)
bieluchny (positive)


bialuchny

bieluchny (variant)
bialuchny (positive)


bielusieńki

Diminutiv zu dem Adjektivbieluśki ^(→ pl)


bieluteńki

Diminutiv zu dem Adjektivbielutki ^(→ pl)

bialuteńki (variant)
bieluteńki (positive)


bialuteńki

bieluteńki (variant)
bialuteńki (positive)


biennale

Entlehnung aus dem italienischenbiennale ^(→ it)


bierny

passiv

keine Initiative zeigend: passiv, untätig, träge

najbʲɛrˈɲɛjʃɨ

bierny (positive)
bierniejszy (comparative)
najbierniejszy (superlative)


biernie

biernie (positive)
bierniej (comparative)
najbierniej (superlative)


bierność

Passivität

Mangel an Initiative: Passivität, Untätigkeit, Trägheit

bierności (genitive singular)
bierności (dative singular)
biernością (instrumental singular)
bierności (locative singular)
bierności (vocative singular)


bierwiono

bierwiona (nominative plural)
bierwiona (genitive singular)
bierwion (genitive plural)
bierwionu (dative singular)
bierwionom (dative plural)
bierwiona (accusative plural)
bierwionem (instrumental singular)
bierwionami (instrumental plural)
bierwionie (locative singular)
bierwionach (locative plural)
bierwiona (vocative plural)

der von Ästen teilweise von der Rinde gereinigt wurde


bierka

Schachfigur

Spiel, speziell Schach, Dame: Schachfigur, Spielstein, Stein

bierki (nominative plural)
bierki (genitive singular)
bierek (genitive plural)
bierce (dative singular)
bierkom (dative plural)
bierkę (accusative singular)
bierki (accusative plural)
bierką (instrumental singular)
bierkami (instrumental plural)
bierce (locative singular)
bierkach (locative plural)
bierko (vocative singular)
bierki (vocative plural)


bierzmować

firmen

Religion, speziell Katholizismus: firmen

bʲɛʒˈmɔvat͡ɕ

seit dem 16. Jahrhundert in der Form bierzwnować bezeugte Entlehnung aus dem alttschechischenbiřmovati ^(→ cs) (heute biřmovat ^(→ cs)), das seinerseits aus dem mittelhochdeutschenfermen ^(→ gmh) entlehnt worden ist, das wiederum dem lateinischenfirmare ^(→ la) entstammt; vergleiche mit obersorbischbermować ^(→ hsb),slowakischbirmovať ^(→ sk),slowenischbirmati ^(→ sl) und serbischбермати (bermati^☆) ^(→ sr)


bierzmowanie

Firmung

Religion, speziell Katholizismus: Firmung

seit dem 15. Jahrhundert in den Formen birzwnowanie / birzwowanie bezeugt

bierzmowania (genitive singular)
bierzmowaniu (dative singular)
bierzmowaniem (instrumental singular)
bierzmowaniu (locative singular)


bierzmowanie

Nominativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować

Akkusativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować

Vokativ Singular des Gerundiums des Verbs bierzmować


bies

Teufel

slawische Mythologie: böser Geist, Teufel, Unhold, Dämon

seit dem Beginn des 16. Jahrhunderts bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*běsъ, das sich seinerseits über *bědsъ auf das indogermanische*bʰoi̯d-so- ‚der, der entsetzt / Schrecken hervorruft‘ zurückführen lässt; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbischtschechischběs ^(→ cs),russischбес (bes^☆) ^(→ ru),ukrainischбіс (bis^☆) ^(→ uk),slowenischbes ^(→ sl) und serbischбијес (bijes^☆) ^(→ sr) sowie ferner mit litauischbaisas ^(→ lt); vergleiche auch mit litauischbaisus ^(→ lt) und lateinischfoedus ^(→ la); im Polnischen wäre die Form bias zu erwarten; die Form bies ist wahrscheinlich unter dem Einfluss des Ruthenischen verbreitet worden

biesy (nominative plural)
biesa (genitive singular)
biesów (genitive plural)
biesowi (dative singular)
biesom (dative plural)
biesa (accusative singular)
biesy (accusative plural)
biesem (instrumental singular)
biesami (instrumental plural)
biesie (locative singular)
biesach (locative plural)
biesie (vocative singular)
biesy (vocative plural)


biesić

ˈbʲɛɕit͡ɕ‿ɕɛ(w̃)


algebraicznie

alɡɛbraˈit͡ʃɲɛ


poemat

Entlehnung aus dem lateinischenpoema ^(→ la)

poematy (nominative plural)
poematu (genitive singular)
poematów (genitive plural)
poematowi (dative singular)
poematom (dative plural)
poematy (accusative plural)
poematem (instrumental singular)
poematami (instrumental plural)
poemacie (locative singular)
poematach (locative plural)
poemacie (vocative singular)
poematy (vocative plural)


poemat symfoniczny

sinfonische Dichtung

Musik: sinfonische Dichtung, symphonische Dichtung, Tondichtung

pɔˈɛmat sɨmfɔˈɲit͡ʃnɨ

pɔɛˈmatɨ sɨmfɔˈɲit͡ʃnɛ

Wortverbindung aus dem Substantivpoemat ^(→ pl) und dem Adjektivsymfoniczny ^(→ pl) in KNG-Kongruenz

poematy symfoniczne (nominative plural)
poematu symfonicznego (genitive singular)
poematów symfonicznych (genitive plural)
poematowi symfonicznemu (dative singular)
poematom symfonicznym (dative plural)
poematy symfoniczne (accusative plural)
poematem symfonicznym (instrumental singular)
poematami symfonicznymi (instrumental plural)
poemacie symfonicznym (locative singular)
poematach symfonicznych (locative plural)
poemacie symfoniczny (vocative singular)
poematy symfoniczne (vocative plural)


czas

Zeit

meist im Singular: Abfolge von Momenten; Zeit

Zeit

meist im Singular: veraltet: Zeit, Wetter

seit dem 14. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*časъ ‚Zeitabschnitt, Zeit‘, das vermutlich in Opposition zu *vermę ‚Zeit, Zeitverlauf‘ stand und sich vielleicht von dem Verb*česati (polnischczesać ^(→ pl)) ‚reißen, raufen, schneiden‘ ableitet; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit niedersorbischcas ^(→ dsb),obersorbischčas ^(→ hsb),tschechischčas ^(→ cs),slowakischčas ^(→ sk),russischчас (čas^☆) ^(→ ru),altkirchenslawischчасъ (časъ) ^(→ cu),ukrainischчас (čas^☆) ^(→ uk),weißrussischчас (čas^☆) ^(→ be),slowenischčas ^(→ sl),serbischчас (čas^☆) ^(→ sr) und bulgarischчас (čas^☆) ^(→ bg); die etymologische Verwandtschaft mit altpreußischkisman ^(→ prg) und albanischkohë ^(→ sq) ist jedoch ungewiss, da sich phonetische Probleme auftun und morphologische Unterschiede bestehen, was auf eine eigentständige Genese hinweist

czasy (nominative plural)
czasu (genitive singular)
czasów (genitive plural)
czasowi (dative singular)
czasom (dative plural)
czasy (accusative plural)
czasem (instrumental singular)
czasami (instrumental plural)
czasie (locative singular)
czasach (locative plural)
czasie (vocative singular)
czasy (vocative plural)

[5] Das Substantiv czas wird mit dem Verbbyć ^(→ pl) verbunden ‚es ist Zeit‘, wobei es im Präsens häufig elliptisch verwendet wird, d.h. ohne jest. Es kann entweder der bloße Infinitiv folgen oder ein Nebensatz eingeleitet durch by/żeby.

Pięć lat minęło od czasu ich ostatniego spotkania.

Fünf Jahre sind vergangen seit der Zeit ihres letzten Treffens.

Już był czas siadać do obiadu.

Es war schon Zeit, sich zum Mittag zu setzen.


wszystek

all

adjektivisch, indefinit: all, gesamt, ganz

seit dem 14. Jahrhundert bezeugte Ableitung zu dem heute nur in vereinzelten Wendungen erhaltenen Pronomen†wesz, das seinerseits ein Erbwort aus dem westslawischen*vьšь ‚all, gesamt, ganz‘ ist

Das NeutrumSingularwszystko und das PersonalmaskulinumPluralwszyscy werden auch substantivisch gebraucht.

Zjadłaś wszystek chleb i wypiłaś wszystko mleko?

Hast du alles Brot aufgegessen und die ganze Milch ausgetrunken?

Wszyscy zaproszeni goście przynieśli prezenty.

Alle geladenen Gäste brachten Geschenke.

Otwórz wszystkie okna!

Nie byłem jeszcze we wszystkich krajach Europy.

Ich war noch nicht in allen Ländern Europas.


wszyscy

Jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził

Pójdźmy wszyscy razem do kina!

Lasst uns alle gemeinsam ins Kino gehen!

Wszyscy tak o tym myślicie?

Wszyscy już śpią.


wszyscy

Nominativ Plural Personalmaskulinum des Pronomens wszystek

Vokativ Plural Personalmaskulinum des Pronomens wszystek


opowieść

Erzählung

Schilderung von Ereignissen: Erzählung, Geschichte

ɔpɔˈvʲɛɕt͡ɕi

opowiastka (diminutive)
opowieści (nominative plural)
opowieści (genitive singular)
opowieści (genitive plural)
opowieści (dative singular)
opowieściom (dative plural)
opowieści (accusative plural)
opowieścią (instrumental singular)
opowieściami (instrumental plural)
opowieści (locative singular)
opowieściach (locative plural)
opowieści (vocative singular)
opowieści (vocative plural)


bestiariusz

Entlehnung aus dem lateinischenbestiarius ^(→ la)

bestiariusze (nominative plural)
bestiariusza (genitive singular)
bestiariuszy (genitive plural)
bestiariuszowi (dative singular)
bestiariuszom (dative plural)
bestiariusze (accusative plural)
bestiariuszem (instrumental singular)
bestiariuszami (instrumental plural)
bestiariuszu (locative singular)
bestiariuszach (locative plural)
bestiariuszu (vocative singular)
bestiariusze (vocative plural)


pośrodku

inmitten

mit Genitiv: räumlich, zeitlich: in der Mitte, inmitten, mitten in/auf

Stół stoi pośrodku jadalni.

Der Tisch steht in der Mitte des Esszimmers.

Pośrodku nocy ktoś zapukał do drzwi.

Mitten in der Nacht klopfte jemand an die Tür.


prokurator

Entlehnung aus dem lateinischenprocurator ^(→ la)

prokuratorka (feminine)
prokuratorzy (nominative plural)
prokuratora (genitive singular)
prokuratorów (genitive plural)
prokuratorowi (dative singular)
prokuratorom (dative plural)
prokuratora (accusative singular)
prokuratorów (accusative plural)
prokuratorem (instrumental singular)
prokuratorami (instrumental plural)
prokuratorze (locative singular)
prokuratorach (locative plural)
prokuratorze (vocative singular)
prokuratorzy (vocative plural)


piastr

Entlehnung aus dem italienischenpiastra ^(→ it)

piastry (nominative plural)
piastra (genitive singular)
piastrów (genitive plural)
piastrowi (dative singular)
piastrom (dative plural)
piastry (accusative plural)
piastrem (instrumental singular)
piastrami (instrumental plural)
piastrze (locative singular)
piastrach (locative plural)
piastrze (vocative singular)
piastry (vocative plural)


obol

Obolus

mittelalterliches Polen: Münze mit dem Wert eines halben Denars: Obolus

Entlehnung aus dem altgriechischenὀβολός (obolos^☆) ^(→ grc)

obole (nominative plural)
obola (genitive singular)
oboli (genitive plural)
obolów (genitive plural)
obolowi (dative singular)
obolom (dative plural)
obole (accusative plural)
obolem (instrumental singular)
obolami (instrumental plural)
obolu (locative singular)
obolach (locative plural)
obolu (vocative singular)
obole (vocative plural)


klarnet

Verkürzung aus dem älteren klarynet, das seinerseits aus dem französischenclarinette ^(→ fr) oder italienischenclarinetto ^(→ it) entlehnt worden ist

klarnecik (diminutive)
klarnety (nominative plural)
klarnetu (genitive singular)
klarnetów (genitive plural)
klarnetowi (dative singular)
klarnetom (dative plural)
klarnety (accusative plural)
klarnetem (instrumental singular)
klarnetami (instrumental plural)
klarnecie (locative singular)
klarnetach (locative plural)
klarnecie (vocative singular)
klarnety (vocative plural)


eszelon

Entlehnung aus dem französischenéchelon ^(→ fr)

eszelony (nominative plural)
eszelonu (genitive singular)
eszelonów (genitive plural)
eszelonowi (dative singular)
eszelonom (dative plural)
eszelony (accusative plural)
eszelonem (instrumental singular)
eszelonami (instrumental plural)
eszelonie (locative singular)
eszelonach (locative plural)
eszelonie (vocative singular)
eszelony (vocative plural)


popręg

popręgi (nominative plural)
popręgu (genitive singular)
popręgów (genitive plural)
popręgowi (dative singular)
popręgom (dative plural)
popręgi (accusative plural)
popręgiem (instrumental singular)
popręgami (instrumental plural)
popręgu (locative singular)
popręgach (locative plural)
popręgu (vocative singular)
popręgi (vocative plural)


okiennica

okiennice (nominative plural)
okiennicy (genitive singular)
okiennic (genitive plural)
okiennicy (dative singular)
okiennicom (dative plural)
okiennicę (accusative singular)
okiennice (accusative plural)
okiennicą (instrumental singular)
okiennicami (instrumental plural)
okiennicy (locative singular)
okiennicach (locative plural)
okiennico (vocative singular)
okiennice (vocative plural)


jaśmin

jaśminy (nominative plural)
jaśminu (genitive singular)
jaśminów (genitive plural)
jaśminowi (dative singular)
jaśminom (dative plural)
jaśminy (accusative plural)
jaśminem (instrumental singular)
jaśminami (instrumental plural)
jaśminie (locative singular)
jaśminach (locative plural)
jaśminie (vocative singular)
jaśminy (vocative plural)

Sommerjasmin, Bauernjasmin, Pfeifenstrauch, Falscher Jasmin (Philadelphus coronarius)


scenograf

st͡sɛnɔɡraˈfɔvʲɛ

scenografka (feminine)
scenografowie (nominative plural)
scenografa (genitive singular)
scenografów (genitive plural)
scenografowi (dative singular)
scenografom (dative plural)
scenografa (accusative singular)
scenografów (accusative plural)
scenografem (instrumental singular)
scenografami (instrumental plural)
scenografie (locative singular)
scenografach (locative plural)
scenografie (vocative singular)
scenografowie (vocative plural)


szynel

Uniformmantel

historisch, Russland, Kleidung: Uniformmantel

Entlehnung aus dem russischenшинель (šinelʹ^☆) ^(→ ru), das seinerseits aus dem französischenchenille ^(→ fr) entlehnt worden ist; siehe auch ukrainischшенеля (šenelja^☆) ^(→ uk)

szynele (nominative plural)
szynela (genitive singular)
szynelu (genitive singular)
szyneli (genitive plural)
szynelowi (dative singular)
szynelom (dative plural)
szynele (accusative plural)
szynelem (instrumental singular)
szynelami (instrumental plural)
szynelu (locative singular)
szynelach (locative plural)
szynelu (vocative singular)
szynele (vocative plural)


biesiada

seit dem 15. Jahrhundert bezeugtes Erbwort aus dem urslawischen*besěda ‚Gespräch, Unterhaltung; Fest‘, dessen weitere Etymologie nicht geklärt ist; gemeinslawisches Wort, das etymologisch verwandt ist mit tschechischbeseda ^(→ cs),russischбеседа (beseda^☆) ^(→ ru),altkirchenslawischбесѣда (besěda) ^(→ cu),ukrainischбесіда (besida^☆) ^(→ uk),slowenischbeseda ^(→ sl),serbischбесједа (besjeda^☆) ^(→ sr) und bulgarischбеседа (beseda^☆) ^(→ bg)

biesiady (nominative plural)
biesiady (genitive singular)
biesiad (genitive plural)
biesiadzie (dative singular)
biesiadom (dative plural)
biesiadę (accusative singular)
biesiady (accusative plural)
biesiadą (instrumental singular)
biesiadami (instrumental plural)
biesiadzie (locative singular)
biesiadach (locative plural)
biesiado (vocative singular)
biesiady (vocative plural)


biesiadnik

Festmahlteilnehmer

gehoben: Teilnehmer an einem Festmahl, Festmahlteilnehmer, Festgast

bʲɛɕadˈɲit͡sɨ

biesiadnicy (nominative plural)
biesiadnika (genitive singular)
biesiadników (genitive plural)
biesiadnikowi (dative singular)
biesiadnikom (dative plural)
biesiadnika (accusative singular)
biesiadników (accusative plural)
biesiadnikiem (instrumental singular)
biesiadnikami (instrumental plural)
biesiadniku (locative singular)
biesiadnikach (locative plural)
biesiadniku (vocative singular)
biesiadnicy (vocative plural)

„Tak mowiąc, spojrzał zyzem, gdzie śród biesiadników / Siedział gość Moskal; był to pan kapitan Ryków,“

Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource) , Seite 31.


bankietowy

Bankett-

sich auf ein Bankett/Festessen beziehend: Bankett-


bankietować

an Banketten/Festessen teilnehmen; feiern, tafeln, bankettieren

„Tymczasem z domu naszego dochodzi nas muzyka i wesoły gwar, i wiwaty hulackie, snadź Kajdasz ma gości i bankietuje z nimi.“

Unterdessen erreichte uns Musik und ein fröhliches Stimmengewirr aus unserem Haus, und festliche Vivats, denn Kajdasz hat Gäste und feiert mit ihnen.

Wikisource-Quellentext „Władysław Łoziński, Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody, XX. Fora ze dwora“


ankietować

befragen

transitiv: eine Umfrage durchführen, befragen

aŋcɛˈtɔvat͡ɕ

Entlehnung aus dem französischenenquêter ^(→ fr)


ankietyzować

aŋcɛtɨˈzɔvat͡ɕ


ankietowy

Umfrage-

sich auf eine Umfrage beziehend: Umfrage-


biesiadny

Festmahls-

sich auf ein Festmahl beziehend: Festmahls-, Fest-

Ableitung zu dem Substantivbiesiada ^(→ pl)


bieżący

laufend

in der Gegenwart andauernd: laufend, gegenwärtig, aktuell

laufend

gemäß einer Reihenfolge zukommend: laufend, fortlaufend

fließend

sich vorwärts bewegend: fließend, Fließ-

Konversion des PartizipsPräsensAktiv des heute veraltetenVerbsbieżeć ^(→ pl) ‚laufen‘


abak

abakus (variant)
abaki (nominative plural)
abaka (genitive singular)
abaku (genitive singular)
abaków (genitive plural)
abakowi (dative singular)
abakom (dative plural)
abaki (accusative plural)
abakiem (instrumental singular)
abakami (instrumental plural)
abaku (locative singular)
abakach (locative plural)
abaku (vocative singular)
abaki (vocative plural)

„Wedle portyku wznoszą się dwie potężne kolumny z pentelickiego marmuru o złoconych eschinusach [sic!] i abakach.“

Entlang der Portikus erheben sich zwei gewaltige Kolumnen aus pentelikischem Marmor mit vergoldeten Echinus und Abakussen.

Henryk Sienkiewicz: Wycieczka do Aten. In: Pisma Henryka Sienkiewicza. Tom XIX, Gebethner i Wolff, Warszawa 1905 (Wikisource) , Seite 222.

Wycieczka do Aten


abalienacja

Abalienation

historisch, antikes Rom, Recht: Abalienation, Entäußerung, Veräußerung

Entlehnung aus dem lateinischenabalienatio ^(→ la)

abalienacje (nominative plural)
abalienacji (genitive singular)
abalienacji (genitive plural)
abalienacji (dative singular)
abalienacjom (dative plural)
abalienację (accusative singular)
abalienacje (accusative plural)
abalienacją (instrumental singular)
abalienacjami (instrumental plural)
abalienacji (locative singular)
abalienacjach (locative plural)
abalienacjo (vocative singular)
abalienacje (vocative plural)


abakan

Ableitung zu dem NachnamenAbakanowicz ^(→ pl) der polnischenBildhauerinMagdalena Abakanowicz

abakany (nominative plural)
abakanu (genitive singular)
abakanów (genitive plural)
abakanowi (dative singular)
abakanom (dative plural)
abakany (accusative plural)
abakanem (instrumental singular)
abakanami (instrumental plural)
abakanie (locative singular)
abakanach (locative plural)
abakanie (vocative singular)
abakany (vocative plural)

„Poza tym otacza się antycznymi marmurowymi rzeźbami greckimi, abakanami, pracami Kantora, Nowosielskiego, rysunkami Andrzeja Wajdy.“

Außerdem umgibt er sich mit antiken griechischen Marmorskulpturen, mit Abakanen, mit Arbeiten von Kantor und von Nowosielski, mit Zeichnungen von Andrzej Wajda.

Łukasz Radwan, Iga Nyc: Salon warowny. In: Wprost. Nummer 45, 4. November 2007, ISSN 0209-1747 (URL, abgerufen am 5. Juni 2017) .


abatysa

Entlehnung aus dem spätlateinischenabbatissa ^(→ la)

opat (masculine)
abatysy (nominative plural)
abatysy (genitive singular)
abatys (genitive plural)
abatysie (dative singular)
abatysom (dative plural)
abatysę (accusative singular)
abatysy (accusative plural)
abatysą (instrumental singular)
abatysami (instrumental plural)
abatysie (locative singular)
abatysach (locative plural)
abatyso (vocative singular)
abatysy (vocative plural)


abesa

Entlehnung aus dem französischenabbesse ^(→ fr)

abesy (nominative plural)
abesy (genitive singular)
abes (genitive plural)
abesie (dative singular)
abesom (dative plural)
abesę (accusative singular)
abesy (accusative plural)
abesą (instrumental singular)
abesami (instrumental plural)
abesie (locative singular)
abesach (locative plural)
abeso (vocative singular)
abesy (vocative plural)


abażura

abażury (nominative plural)
abażury (genitive singular)
abażur (genitive plural)
abażurze (dative singular)
abażurom (dative plural)
abażurę (accusative singular)
abażury (accusative plural)
abażurą (instrumental singular)
abażurami (instrumental plural)
abażurze (locative singular)
abażurach (locative plural)
abażuro (vocative singular)
abażury (vocative plural)


abcug

abcugi (nominative plural)
abcugu (genitive singular)
abcugów (genitive plural)
abcugowi (dative singular)
abcugom (dative plural)
abcugi (accusative plural)
abcugiem (instrumental singular)
abcugami (instrumental plural)
abcugu (locative singular)
abcugach (locative plural)
abcugu (vocative singular)
abcugi (vocative plural)

„każdemu towarzyszowi, bądź w osobie bądź w sowitém poczcie służącemu, odciągał na rok złotych ośmdziesiąt, za które abcugi dał stół towarzystwu przy chorągwi rezydującemu.“

Jędrzej Kitowicz; Edward Raczyński (Herausgeber): Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III. Poznań 1840 (Wikisource) , Seite 136–137.

„Idą marszałki, damy, urzędniki,
W równych abcugach: pierwszy, drugi, czwarty,
Jako rzucane z rąk szulera karty,“

Es gehen Marschälle, Damen, Beamte, / In gleichen Abständen: erster, zweiter, vierter, / Wie aus den Händen eines Falschspielers geworfene Karten,

Wikisource-Quellentext „Adam Mickiewicz, Dziady, Poema, Część II, Ustęp, Petersburg“

„Podniosłem tajemniczą kartę, była to dama pikowa, która w drugim abcugu przyniosła mi przyzwoitą sumkę.“

Ich hob die geheimnisvolle Karte auf, es war eine Pikdame, die mir im zweiten Ausspielen ein hübsches Sümmchen einbrachte.

Józef Ignacy Kraszewski: Pamiętnik panicza. Księgarnia Gugrynowicza i Schmidta, Lwów 1875 (Digitalisat) , Seite 229.

Pamiętnik panicza


abcugować

abziehen

transitiv, veraltet, Finanzen: vom Lohn abziehen

Ableitung zu dem Substantivabcug ^(→ pl)


w krótkich abcugach

schnell

umgangssprachlich: schnell, sofort, sogleich, unverzüglich, umgehend

https://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/LL-Q809 (pol)-Jest Spoczko-w krótkich abcugach.wav

„To mię naprowadza na dokończenie w krótkich abcugach tego szkicu historyi Japonii, który zacząłem.“

Paweł Sapieha: Podróż na wschód Azyi. 1888-1889. 2. Auflage. Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, Lwów 1899 (Wikisource) , Seite 224.

Podróż na wschód Azyi


abdankować

abdanken

transitiv, veraltet, Militär: abdanken, entlassen, verabschieden

aufgeben

intransitiv mit Dativ, veraltet: aufgeben, in Ruhe lassen

„A ieśliby w tym czasie poki oni to woysko abdankuią y rosprawią, ktorykolwiek Sąd Grodzki, Ziemski, abo y Trybunalski ważył się Wielmożnego Hetmana, y Wielmożnego Woiewodę Smoleńskiego sądzić, y co na nich skazować, to ma bydź irritum et inane.“

Jozafat Ohryzko (Herausgeber): Volumina legum. Przedruk zbioru praw staraniem XX. Pijarów w Warszawie, od roku 1732 do roku 1782, wydanego. Band 3, Petersburg 1859, Konstytucye Seymu Warszawskiego za Zygmunta III d. 27 listopada r. 1629. Exempta Kommissarzom. (Digitalisat) , folio 622, Seite 317.


abdruk

Sonderdruck

veraltet: selbstständiges Druckwerk aus einem Sammelband; Sonderdruck

Nachdruck

veraltet: Nachdruck, unveränderte Neuauflage

abdruki (nominative plural)
abdruku (genitive singular)
abdruków (genitive plural)
abdrukowi (dative singular)
abdrukom (dative plural)
abdruki (accusative plural)
abdrukiem (instrumental singular)
abdrukami (instrumental plural)
abdruku (locative singular)
abdrukach (locative plural)
abdruku (vocative singular)
abdruki (vocative plural)


abecadlarz

Abecedarier

veraltet: Abecedarier, Abcdarier, Abecedarius, Abcdarius, Abc-Schütze

Neuling

veraltet, übertragen: Neuling, Novize, Anfänger

abiecadlarz (variant)
abecedariusz (variant)
abecadlarka (feminine)
abecadlarze (nominative plural)
abecadlarza (genitive singular)
abecadlarzy (genitive plural)
abecadlarzów (genitive plural)
abecadlarzowi (dative singular)
abecadlarzom (dative plural)
abecadlarza (accusative singular)
abecadlarzy (accusative plural)
abecadlarzów (accusative plural)
abecadlarzem (instrumental singular)
abecadlarzami (instrumental plural)
abecadlarzu (locative singular)
abecadlarzach (locative plural)
abecadlarzu (vocative singular)
abecadlarze (vocative plural)

„— Jak Boga kocham, tak wyzwę abecadlarza na pojedynek! — krzyknął.
 — Dobrze! — pochwycił nauczyciel — przypomnę sobie fechtunek na burmistrzowskiej skórze…“

Bolesław Prus: Omyłka. Gebethner i Wolff, Warszawa 1927 (Wikisource) , Seite 41.

Omyłka


abecadlarz

Verzeichnis

veraltet: alphabetisches Verzeichnis, Register, Index

abecadlarze (nominative plural)
abecadlarza (genitive singular)
abecadlarzy (genitive plural)
abecadlarzów (genitive plural)
abecadlarzowi (dative singular)
abecadlarzom (dative plural)
abecadlarzy (accusative plural)
abecadlarzem (instrumental singular)
abecadlarze (instrumental plural)
abecadlarzu (locative singular)
abecadlarzach (locative plural)
abecadlarzu (vocative singular)
abecadlarze (vocative plural)


abecadlnik

abecadlniki (nominative plural)
abecadlnika (genitive singular)
abecadlników (genitive plural)
abecadlnikowi (dative singular)
abecadlnikom (dative plural)
abecadlniki (accusative plural)
abecadlnikiem (instrumental singular)
abecadlnikami (instrumental plural)
abecadlniku (locative singular)
abecadlnikach (locative plural)
abecadlniku (vocative singular)
abecadlniki (vocative plural)

„Biedny, zostawiony sam sobie, ratował się instynktem, jakim… przypadkiem dorwał się abecadlnika, zaciekawił nim, pisać i czytać sam prawie nauczył; gwałtem potem wcisnął się do szkółki kościelnej, o suchym chlebie karmiąc łaciną chciwie…“

Józef Ignacy Kraszewski: Za Sasów. (Czasy Augusta II i Augusta III). Tom I, Michał Glücksberg, Warszawa 1891 (Wikisource) , Seite 44.

Za Sasów


abelek

Entlehnung aus dem mittellateinischenabellus ^(→ la)

chabelek (variant)
habelek (variant)
abelki (nominative plural)
abelka (genitive singular)
abelków (genitive plural)
abelkowi (dative singular)
abelkom (dative plural)
abelki (accusative plural)
abelkiem (instrumental singular)
abelkami (instrumental plural)
abelku (locative singular)
abelkach (locative plural)
abelku (vocative singular)
abelki (vocative plural)


abentajer

seit der Mitte des 16. Jahrhunderts in den Formen abentair und obentajer bezeugte Entlehnung aus dem deutschenAbenteuer

abentair (variant)
obentajer (variant)
abentajery (nominative plural)
abentajeru (genitive singular)
abentajerów (genitive plural)
abentajerowi (dative singular)
abentajerom (dative plural)
abentajery (accusative plural)
abentajerem (instrumental singular)
abentajerami (instrumental plural)
abentajeru (locative singular)
abentajerach (locative plural)
abentajeru (vocative singular)
abentajery (vocative plural)


abfal

abfalu (genitive singular)
abfalowi (dative singular)
abfalem (instrumental singular)
abfalu (locative singular)
abfalu (vocative singular)

Teile des Pferdes (Beine, Seite, Nacken, Mähne), die aus der Haut geschnitten werden


abgang

Abgang

abgangu (genitive singular)
abgangowi (dative singular)
abgangiem (instrumental singular)
abgangu (locative singular)
abgangu (vocative singular)

Menge an Metall, das beim Einschmelzen/Bearbeiten abgeht; Abgang, Abfall


abidżańczyk

abʲiˈd͡ʒaɲt͡ʃɨk

abʲid͡ʒaɲˈt͡ʃɨt͡sɨ

abidżanka (feminine)
abidżańczycy (nominative plural)
abidżańczyka (genitive singular)
abidżańczyków (genitive plural)
abidżańczykowi (dative singular)
abidżańczykom (dative plural)
abidżańczyka (accusative singular)
abidżańczyków (accusative plural)
abidżańczykiem (instrumental singular)
abidżańczykami (instrumental plural)
abidżańczyku (locative singular)
abidżańczykach (locative plural)
abidżańczyku (vocative singular)
abidżańczycy (vocative plural)


abidżanka

abidżańczyk (masculine)
abidżanki (nominative plural)
abidżanki (genitive singular)
abidżanek (genitive plural)
abidżance (dative singular)
abidżankom (dative plural)
abidżankę (accusative singular)
abidżanki (accusative plural)
abidżanką (instrumental singular)
abidżankami (instrumental plural)
abidżance (locative singular)
abidżankach (locative plural)
abidżanko (vocative singular)
abidżanki (vocative plural)