wissen

1. Person Singular (past)
wis
wiste
2. Person Singular (past)
wist
wiste
3. Person Singular (past)
wist
wiste
Plural (past)
wissen
wisten
Konjunktiv Singular (past)
wisse
Imperativ Singular (past)
wis!
Partizip (past)
wissend
(hebben) gewist


kiezen

*Von mittelndl. kiesen, altndl. kieson [10. Jh.]; vgl. Ahd. kiosan (von dem z. B.: auserkiesen). Von pgm. *keusan-, pie. *ǵeus-.

1. Person Singular (past)
kies
koos
2. Person Singular (past)
kiest
koos
3. Person Singular (past)
kiest
koos
Plural (past)
kiezen
kozen
Konjunktiv Singular (past)
kieze
Imperativ Singular (past)
kies!
Partizip (past)
kiezend
gekozen
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 2 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

Hij heeft deze auto gekozen.
::Er hat diesen Wagen gewählt.


liegen

1. Person Singular (past)
lieg
loog
2. Person Singular (past)
liegt
loog
3. Person Singular (past)
liegt
loog
Plural (past)
liegen
logen
Konjunktiv Singular (past)
liege
Imperativ Singular (past)
lieg!!
Partizip (past)
liegend
(hebben) gelogen

"Je liegt dat je zwart ziet!"

Hij loog tegen de politie over zijn verblijfplaats.


denken

1. Person Singular (past)
denk
dacht
2. Person Singular (past)
denkt
dacht
3. Person Singular (past)
denkt
dacht
Plural (past)
denken
dachten
Konjunktiv Singular (past)
denke
Imperativ Singular (past)
denk!
Partizip (past)
denkend
(hebben) gedacht
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-cht) (past)
Syntaktisch (past)
Inergatives Verb

Er wordt gedacht dat dat niet waar is.
::Es wird gedacht daß das nicht wahr ist.


schenken

schenken

ein Getränk (insbesondere Alkohol) ausschenken

schenken

Flüssigkeit von einem Behälter in einen anderen eingießen, einschenken

1. Person Singular (past)
schenk
schonk
2. Person Singular (past)
schenkt
schonk
3. Person Singular (past)
schenkt
schonk
Plural (past)
schenken
schonken
Konjunktiv Singular (past)
schenke
Imperativ Singular (past)
schenk!
Partizip (past)
schenkend
geschonken
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 3 (past)
Syntaktisch (past)
Ditransitives Verb
Transitives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Ouders mogen hun kinderen elk jaar € 5.000 belastingvrij schenken.
::Eltern dürfen ihren Kindern jedes Jahr € 5.000 steuerfrei schenken.

download.belastingdienst.nl: Belasting en schenken 2010, abgefragt am 11.08.2010

Restaurant Soprano in Amsterdam mag geen alcohol schenken. De eigenaar krijgt geen vergunning omdat zijn plafond zeven centimeter te laag is.
::Das Restaurant Soprano in Amsterdam darf keinen Alkohol ausschenken. Der Eigentümer bekommt keine Erlaubnis, weil sein Plafond sieben Zentimeter zu niederig ist.

www.spitsnieuws.nl: Door plafond geen alcoholvergunning, abgefragt am 11.08.2010

De temperatuur van de te schenken wijn is heel belangrijk.
::Die Temperatur des einzuschenkenden Weines ist ganz wichtig.

Internetbeleg eten-en-drinken.infonu.nl: Wijnetiquette; hoe wordt wijn geserveerd, abgefragt am 11.08.2010


reizen

1. Person Singular (past)
reis
reisde
2. Person Singular (past)
reist
reisde
3. Person Singular (past)
reist
reisde
Plural (past)
reizen
reisden
Konjunktiv Singular (past)
reize
Imperativ Singular (past)
reis!!
Partizip (past)
reizend
gereisd
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Inergatives Verb
Ergatives Verb

Ik heb veel gereisd.
:: Ich bin viel gereist.

Ik ben naar Duitsland gereisd.
:: Ich bin nach Deutschland gereist.


lachen

1. Person Singular (past)
lach
lachte
2. Person Singular (past)
lacht
lachte
3. Person Singular (past)
lacht
lachte
Plural (past)
lachen
lachten
Konjunktiv Singular (past)
lache
Imperativ Singular (past)
lach!
Partizip (past)
lachend
(hebben) gelachen
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Gemischtes Verb (past)
Syntaktisch (past)
Inergatives Verb

Ik lach.
::Ich lache.


ontbijt

1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs ontbijten

2. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs ontbijten

3. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs ontbijten


neuken

ficken

vulgär: Geschlechtsverkehr ausüben (ficken, vögeln, nageln)

1. Person Singular (past)
neuk
neukte
2. Person Singular (past)
neukt
neukte
3. Person Singular (past)
neukt
neukte
Plural (past)
neuken
neukten
Konjunktiv Singular (past)
neuke
Imperativ Singular (past)
neuk!
Partizip (past)
neukend
(hebben) geneukt

Ik neukte er de hele nacht op los.


was

1. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn

2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn

3. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn


was

1. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wezen

2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wezen

3. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wezen


was

1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs wassen

2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs wassen


kennen

1. Person Singular (past)
ken
kende
2. Person Singular (past)
kent
kende
3. Person Singular (past)
kent
kende
Plural (past)
kennen
kenden
Konjunktiv Singular (past)
kenne
Imperativ Singular (past)
ken!!
Partizip (past)
kennend
gekend

Ik ken jouw vriend al lang.
::Ich kenne deinen Freund schon lange.


beginnen

beginnen

ergativ: beginnen, etwas in Gang setzen, etwas starten

1. Person Singular (past)
begin
begon
2. Person Singular (past)
begint
begon
3. Person Singular (past)
begint
begon
Plural (past)
beginnen
begonnen
Konjunktiv Singular (past)
beginne
Imperativ Singular (past)
begin!
Partizip (past)
beginnend
begonnen
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Starkes Verb Klasse 3 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb

Morgen begin ik met de therapie
::Morgen beginne ich mit der Therapie.

Het begon te regenen.
::Es hat angefangen zu regnen.


pennen

schreiben

transitiv: eifrig eine Penne benutzend schreiben

1. Person Singular (past)
pen
pende
2. Person Singular (past)
pent
pende
3. Person Singular (past)
pent
pende
Plural (past)
pennen
penden
Konjunktiv Singular (past)
penne
Imperativ Singular (past)
pen!!
Partizip (past)
pennend
gepend
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

De kinderen zaten een oefening te pennen.
::Die Kinder schrieben eifrig eine Übung.


bellen

1. Person Singular (past)
bel
belde
2. Person Singular (past)
belt
belde
3. Person Singular (past)
belt
belde
Plural (past)
bellen
belden
Konjunktiv Singular (past)
belle
Imperativ Singular (past)
bel!!
Partizip (past)
bellend
(hebben) gebeld


aaien

seit 1599 in der Form haeyen und seit 1717 in der Schreibweise aaijen bezeugt; die Herkunft ist nicht geklärt; eine Ableitung zu der Interjektion ai ^(→ nl) oder aai ^(→ nl) scheint semantisch nicht zu passen, da diese als Ausruf von Schmerz oder Leid verwendet werden; vielmehr kommt eine Ableitung zu der gelängten Interjektion a ^(→ nl) in Frage

1. Person Singular (past)
aai
aaide
2. Person Singular (past)
aait
aaide
3. Person Singular (past)
aait
aaide
Plural (past)
aaien
aaiden
Konjunktiv Singular (past)
aaie
Imperativ Singular (past)
aai!
Partizip (past)
aaiend
(hebben) geaaid
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

Ik aai mijn telefoon.
::Ich streichle über mein Telefon.


bemoeien

1. Person Singular (past)
bemoei
bemoeide
2. Person Singular (past)
bemoeit
bemoeide
3. Person Singular (past)
bemoeit
bemoeide
Plural (past)
bemoeien
bemoeiden
Konjunktiv Singular (past)
bemoeie
Imperativ Singular (past)
bemoei!!
Partizip (past)
bemoeiend
(hebben) bemoeid
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Reflexives Verb

Hij bemoeit zich overal mee.
::Er mischt sich in alles ein.


bevestigen

1. Person Singular (past)
bevestig
bevestigde
2. Person Singular (past)
bevestigt
bevestigde
3. Person Singular (past)
bevestigt
bevestigde
Plural (past)
bevestigen
bevestigden
Konjunktiv Singular (past)
bevestige
Imperativ Singular (past)
bevestig!
Partizip (past)
bevestigend
(hebben) bevestigd


hebben

1. Person Singular (past)
heb
had
2. Person Singular (past)
hebt
had
3. Person Singular (past)
heeft
had
Plural (past)
hebben
hadden
Konjunktiv Singular (past)
hebbe
Imperativ Singular (past)
heb!
Partizip (past)
hebbende
gehad

Ik heb geen tijd.
::Ich habe keine Zeit.

Je hebt inderdaad een grote eetkamer!
::Du hast in der Tat ein großes Esszimmer!


bakken

backen

Teig durch Hitzeeinwirkung gar werden lassen

1. Person Singular (past)
bak
bakte
2. Person Singular (past)
bakt
bakte
3. Person Singular (past)
bakt
bakte
Plural (past)
bakken
bakten
Konjunktiv Singular (past)
bakke
Imperativ Singular (past)
bak!
Partizip (past)
bakkend
(hebben) gebakken
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Gemischtes Verb (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

(andere Lebensmittel) mit heißem Öl oder Butter gar werden lassen

Die kan nog niet eens een ei bakken.
::Er/Sie kann nicht einmal ein Ei braten?


betreffen

1. Person Singular (past)
betref
betrof
2. Person Singular (past)
betreft
betrof
3. Person Singular (past)
betreft
betrof
Plural (past)
betreffen
betroffen
Konjunktiv Singular (past)
betreffe
Imperativ Singular (past)
betref!
Partizip (past)
betreffende
(hebben) betroffen


wegen

1. Person Singular (past)
weeg
woog
2. Person Singular (past)
weegt
woog
3. Person Singular (past)
weegt
woog
Plural (past)
wegen
wogen
Konjunktiv Singular (past)
wege
Imperativ Singular (past)
weeg!!
Partizip (past)
wegend
gewogen

Ik heb de oplossing gewogen.
::Ich habe die Lösung gewogen.

Zij weegt niet zo veel.
::Sie ist nicht so schwer.


grillen

grillen

(im Freien zumeist in geselliger Runde) etwas bei offener Hitze auf dem Rost garen

Bei dem Wort handelt es sich um eine seit 1961 bezeugte Entlehnung des englischen Verbs to grill ^(→ en).

1. Person Singular (past)
gril
grilde
2. Person Singular (past)
grilt
grilde
3. Person Singular (past)
grilt
grilde
Plural (past)
grillen
grilden
Konjunktiv Singular (past)
grille
Imperativ Singular (past)
gril!
Partizip (past)
grillend
gegrild

Wij grillen de lekkerste eigengemaakte burgers.
::Wir grillen die leckersten hausgemachten Burger.


grillen

grauen

jemanden Grauen, Grausen, einen Schauder empfinden lassen

Das Wort ist seit 1561 bezeugt und womöglich aus rillen ^(→ nl) gebildet; eine Verbindung zu Wörtern wie gruwen ^(→ nl) und griezelen ^(→ nl) mit gr-Anlaut ist jedoch ebenso möglich.

Mij grilt.
::Mir/Mich graut.


stellen

stellen

ein Gerät auf den richtigen Platz oder in die richtige Stellung bringen

1. Person Singular (past)
stel
stelde
2. Person Singular (past)
stelt
stelde
3. Person Singular (past)
stelt
stelde
Plural (past)
stellen
stelden
Konjunktiv Singular (past)
stelle
Imperativ Singular (past)
stel!!
Partizip (past)
stellend
(hebben) gesteld


beamen

1. Person Singular (past)
beaam
beamde
2. Person Singular (past)
beaamt
beaamde
3. Person Singular (past)
beaamt
beaamde
Plural (past)
beamen
beaamden
Konjunktiv Singular (past)
beame
Imperativ Singular (past)
beaam!!
Partizip (past)
beamend
(hebben) beaamd

Gretta Duisenberg heeft dit beaamd.
::Gretta Duisenberg hat dies bestätigt.


hollen

1. Person Singular (past)
hol
holde
2. Person Singular (past)
holt
holde
3. Person Singular (past)
holt
holde
Plural (past)
hollen
holden
Konjunktiv Singular (past)
holle
Imperativ Singular (past)
hol!
Partizip (past)
hollend
(hebben) gehold


hol

1. Person Singular Präsens des Verbs hollen


heilig

1. Person Singular Indikativ Präsens des Verbs heiligen


mat

1. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs meten

2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs meten

3. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs meten


waren

1. Person Plural Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn/wezen

2. Person Plural Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn/wezen

3. Person Plural Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs zijn/wezen


had

1. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs hebben

2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs hebben

3. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs hebben


week

1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs weken

1. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wijken

2. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wijken

3. Person Singular Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs wijken


zij

3. Person Singular Konjunktiv Präsens Aktiv des Verbs zijn


scheppen

1. Person Singular (past)
schep
schiep
2. Person Singular (past)
schept
schiep
3. Person Singular (past)
schept
schiep
Plural (past)
scheppen
schiepen
Konjunktiv Singular (past)
scheppe
Imperativ Singular (past)
schep!!
Partizip (past)
scheppend
(hebben) geschapen


scheppen

1. Person Singular (past)
schep
schepte
2. Person Singular (past)
schept
schepte
3. Person Singular (past)
schept
schepte
Plural (past)
scheppen
schepten
Konjunktiv Singular (past)
scheppe
Imperativ Singular (past)
schep!!
Partizip (past)
scheppend
(hebben) geschept


relaxen

Es handelt sich um eine seit der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts bezeugten Entlehnung des englischen Verbs to relax ^(→ en).

1. Person Singular (past)
relax
relaxte
2. Person Singular (past)
relaxt
relaxte
3. Person Singular (past)
relaxt
relaxte
Plural (past)
relaxen
relaxten
Konjunktiv Singular (past)
relaxe
Imperativ Singular (past)
relax!
Partizip (past)
relaxend
gerelaxt
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-t) (past)
Syntaktisch (past)
Inergatives Verb
Vollständige Konjugation (past)

sich von einer körperlichen und/oder emotionalen, geistigen Anstrengung oder Anspannung befreien und neue Kraft schöpfen

“‘Sarah, even relaxen,’ zegt MH, ‘we zijn al de hele namiddag aan het oefenen. De producer komt pas vanavond.’”
::offizielle Übersetzung: „»Mach dich mal locker, Sarah, wir proben jetzt schon den ganzen Nachmittag. Der Typ kommt erst heute Abend.«“
::wörtlicher: „‚Sarah, relax mal‘, sagt MH, ‚wir proben jetzt schon den ganzen Nachmittag. Der Producer kommt erst heute Abend.‘“

Saskia De Coster: Wij en ik. Roman. Uitgeverij Prometheus, Amsterdam 2013, ISBN 978-90-446-2347-5 (E-Book; zitiert nach Google Books) .

Wij en ik

“‘Relax nou eerst eens,’ mompelt ze terwijl ze een dun sigaretje begint te rollen.”
::„«Jetzt relax doch erst mal», murmelt sie, während sie sich eine dünne Zigarette dreht.“

Renate Dorrestein: Zonder genade. Roman. Vijfde druk, Uitgeverij Contact, Amsterdam 2002, ISBN 90-254-1542-3, Seite 222 (Zitiert nach Google Books; Erstausgabe 2001) .

Zitiert nachGoogle Books; Erstausgabe 2001

Zonder genade

“Ook heeft het enkele voorzieningen om te zitten, maar een echt strand om eens lekker te relaxen is er niet.”
::„Es gibt auch einige Sitzgelegenheiten, aber einen richtigen Strand, um schön zu relaxen, gibt es nicht.“

Alan Gross, Jane Townsend: De ‘afgesloten’ stranden van Bonaire. In: Antilliaans Dagblad. 6. Oktober 2010 (URL, abgerufen am 10. September 2021) .

De ‘afgesloten’ stranden van Bonaire

“Soms wil je gewoon tussen de bedrijven door voor een paar uurtjes relaxen.”
::„Manchmal will man zwischendurch einfach nur ein paar Stündchen relaxen.“

Christa Sluisdom: Fayalobi: Relax man! In: Parbode. Surinaams Magazine. 31. Januar 2020 (URL, abgerufen am 10. September 2021) .


blaffen

1. Person Singular (past)
blaf
blafte
2. Person Singular (past)
blaft
blafte
3. Person Singular (past)
blaft
blafte
Plural (past)
blaffen
blaften
Konjunktiv Singular (past)
blaffe
Imperativ Singular (past)
blaf!
Partizip (past)
blaffend
(hebben) geblaft

De hond blaft.
::Der Hund bellt


slapen

1. Person Singular (past)
slaap
sliep
2. Person Singular (past)
slaapt
sliep
3. Person Singular (past)
slaapt
sliep
Plural (past)
slapen
sliepen
Konjunktiv Singular (past)
slape
Imperativ Singular (past)
slaap!
Partizip (past)
slapend
geslapen

Ik slaap de hele dag.
::Ich schlafe den ganzen Tag.


schrijven

1. Person Singular (past)
schrijf
schreef
2. Person Singular (past)
schrijft
schreef
3. Person Singular (past)
schrijft
schreef
Plural (past)
schrijven
schreven
Konjunktiv Singular (past)
schrijve
Imperativ Singular (past)
schrijf!
Partizip (past)
schrijvend
geschreven
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 1 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

Ik schrijf een brief.


verhuizen

1. Person Singular (past)
verhuis
verhuisde
2. Person Singular (past)
verhuist
verhuisde
3. Person Singular (past)
verhuist
verhuisde
Plural (past)
verhuizen
verhuisden
Konjunktiv Singular (past)
verhuize
Imperativ Singular (past)
verhuis!
Partizip (past)
verhuizend
verhuisd

Wij verhuizen morgen naar Duitsland.


vergeten

vergessen

ergativ: vergessen, sich etwas nicht mehr erinnern

Von Mittelndl. vergheten, Altndl. fargetan [10. Jh.]. Verwandt: Ahd. firgezzan, Deu. vergessen. Von Pgm. *-getan- (bekommen), Pie. *gʰed- (greifen)

1. Person Singular (past)
vergeet
vergat
2. Person Singular (past)
vergeet
vergat
3. Person Singular (past)
vergeet
vergat
Plural (past)
vergeten
vergaten
Konjunktiv Singular (past)
vergete
Imperativ Singular (past)
vergeet!
Partizip (past)
vergetend
vergeten
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Starkes Verb Klasse 5 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb
Inergatives Verb

Ik ben vergeten te zeggen dat ik op vakantie ga.
::Ich habe vergessen zu sagen daß ich in die Ferien fahre

vergessen, haben liegen lassen, nicht mithaben

Ik heb mijn boek vergeten
::Ich habe mein Buch zu Hause gelassen.


kopen

kaufen

transitiv: kaufen: gegen Geld Besitz erwerben

1. Person Singular (past)
koop
kocht
2. Person Singular (past)
koopt
kocht
3. Person Singular (past)
koopt
kocht
Plural (past)
kopen
kochten
Konjunktiv Singular (past)
kope
Imperativ Singular (past)
koop!
Partizip (past)
kopend
gekocht
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-cht) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Ik heb een auto gekocht.
:: Ich habe ein Auto gekauft.


zappen

1. Person Singular (past)
zap
zapte
2. Person Singular (past)
zapt
zapte
3. Person Singular (past)
zapt
zapte
Plural (past)
zappen
zapten
Konjunktiv Singular (past)
zappe
Imperativ Singular (past)
zap!
Partizip (past)
zappend
gezapt

En het kan soms behoorlijk variëren: zappen naar de ene zender gaat sneller dan zappen naar een andere zender.
::Und es kann manchmal erheblich variieren: zu dem einen Sender zappen geht schneller als zu einem anderen Sender.

Zapsnelheid met digitale tv-tuner. www.consumentenbond.nl, abgerufen am 11. Dezember 2012.

Zapsnelheid met digitale tv-tuner


dissen

Das Verb geht letztlich auf englisches to disrespect ^(→ en) zurück.

1. Person Singular (past)
dis
diste
2. Person Singular (past)
dist
diste
3. Person Singular (past)
dist
diste
Plural (past)
dissen
disten
Konjunktiv Singular (past)
disse
Imperativ Singular (past)
dis!
Partizip (past)
dissend
gedist

Hilfsverb »hebben«, jemanden als verachtenswert hinstellen, voller Verachtung schlechtmachen; jemanden herabsetzend kritisieren; despektierlich über jemanden reden


dissen

Das Verb geht letztlich auf englisches to disappear ^(→ en) zurück.

Hilfsverb zijn, einen Ort auf Dauer verlassen, um sich anderswo (in einem anderen Land) niederzulassen


drillen

drillen

jemanden, vor allem beim Militär, nach strengen Regeln ausbilden

1. Person Singular (past)
dril
drilde
2. Person Singular (past)
drilt
drilde
3. Person Singular (past)
drilt
drilde
Plural (past)
drillen
drilden
Konjunktiv Singular (past)
drille
Imperativ Singular (past)
dril!!
Partizip (past)
drillend
(hebben) gedrild

Toch werd vooral het eindeloze drillen de basis voor de uitstekende discipline die de soldaten van de prins hadden.
::Doch war vor allem das endlose Drillen die Grundlage der herausragenden Disziplin, welche die Soldaten des Königs hatten.


gaan

1. Person Singular (past)
ga
ging
2. Person Singular (past)
gaat
ging
3. Person Singular (past)
gaat
ging
Plural (past)
gaan
gingen
Konjunktiv Singular (past)
ga
Imperativ Singular (past)
ga!!
Partizip (past)
gaand
(zijn) gegaan

Ik ga over straat.
::Ich gehe über die Straße.

Gisteren ging ik erg vroeg naar school.
::Gestern ging ich sehr früh zur Schule.


roken

Denominativ von Mittelniederländisch rooc Altniederländisch rouc [10. Jh.]. Verwandt: Ahd. rouh, Deutsch Rauch. Von Pgm. *rauki- (vgl. ruiken). Als Verb in Bedeutung [1] von Mittelniederländisch roken seit 1240. In Bedeutung [3] seit 1599, und [2] seit 1660.

1. Person Singular (past)
rook
rookte
2. Person Singular (past)
rookt
rookte
3. Person Singular (past)
rookt
rookte
Plural (past)
roken
rookten
Konjunktiv Singular (past)
roke
Imperativ Singular (past)
rook!
Partizip (past)
rokend
(hebben) gerookt
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-t) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Inergatives Verb

Hij rookt een sigaret.
::Er raucht eine Zigarette.

in den Rauch hängen, um etwas zu konservieren


roken

Plural Indikativ Präsens Aktiv des Verbs ruiken

Plural Indikativ Präteritum Aktiv des Verbs rieken


meten

messen

die Länge, Fläche oder den Inhalt von etwas bestimmen

1. Person Singular (past)
meet
mat
2. Person Singular (past)
meet
mat
3. Person Singular (past)
meet
mat
Plural (past)
meten
maten
Konjunktiv Singular (past)
mete
Imperativ Singular (past)
meet!!
Partizip (past)
metend
(hebben) gemeten

We meten de lengte en de breedte van het vlak en deze vermenigvuldigen we met elkaar.
::Wir messen die Länge und Breite der Fläche und multiplizieren diese mit einander.


wees

2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs zijn


wees

2. Person Singular Imperativ Präsens Aktiv des Verbs wezen


willen

1. Person Singular (past)
wil
wilde, wou
2. Person Singular (past)
wilt
wilde, wou
3. Person Singular (past)
wilt
wilde, wou
Plural (past)
willen
wilden
Konjunktiv Singular (past)
Imperativ Singular (past)
wil!
Partizip (past)
willend
(hebben) gewild


houden

1. Person Singular (past)
hou(d)
hield
2. Person Singular (past)
houdt
hield
3. Person Singular (past)
houdt
hield
Plural (past)
houden
hielden
Konjunktiv Singular (past)
houde
Imperativ Singular (past)
houd, houdt!
Partizip (past)
houdend
gehouden
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 7 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Vollständige Konjugation (past)


boeien

1. Person Singular (past)
boei
boeide
2. Person Singular (past)
boeit
boeide
3. Person Singular (past)
boeit
boeide
Plural (past)
boeien
boeiden
Konjunktiv Singular (past)
boeie
Imperativ Singular (past)
boei!!
Partizip (past)
boeiend
(hebben) geboeid

De gevangenen werden geboeid.
::Die Gefangenen wurden gefesselt.

Dat boeit me geweldig
::Das fasziniert mich enorm.


verstoppen

1. Person Singular (past)
verstop
verstopte
2. Person Singular (past)
verstopt
verstopte
3. Person Singular (past)
verstopt
verstopte
Plural (past)
verstoppen
verstopten
Konjunktiv Singular (past)
verstoppe
Imperativ Singular (past)
verstop!
Partizip (past)
verstoppend
verstopt

Dat verstopt de WC.
::Das führt zur Verstopfung des Klos.

Hij had zich verstopt.
::Er hatte sich versteckt.


gekemd

veraltet: Partizip Perfekt des Verbs kemmen


gehuurd

Partizip Perfekt des Verbs huren (vermietet)


slaan

schlagen

jemanden oder etwas einen Schlag versetzen

schlagen

einen Spielstein des Gegners durch einen Zug aus dem Spiel bringen

1. Person Singular (past)
sla
sloeg
2. Person Singular (past)
slaat
sloeg
3. Person Singular (past)
slaat
sloeg
Plural (past)
slaan
sloegen
Konjunktiv Singular (past)
sla
Imperativ Singular (past)
sla!
Partizip (past)
slaand
(hebben) geslagen

Mag ik iemand die mij pest op zijn kop slaan?

Een pion kan alleen maar schuin vooruit slaan.
::Ein Bauer kann nur schräg vorwärts schlagen.


aankomen

1. Person Singular (past)
kom aan
kwam aan
2. Person Singular (past)
komt aan
kwam aan
3. Person Singular (past)
komt aan
kwam aan
Plural (past)
komen aan
kwamen aan
Konjunktiv Singular (past)
kome aan
Imperativ Singular (past)
kom aan!
Partizip (past)
aankomend
(zijn) aangekomen
Morphologisch (past)
Trennbares Verb
Starkes Verb Klasse 4 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb

Zij kwamen aan op de luchthaven Lübeck-Blankensee.
::Sie kamen auf dem Flughafen Lübeck-Blankensee an.


aantrekken

1. Person Singular (past)
trek aan
trok aan
2. Person Singular (past)
trekt aan
trok aan
3. Person Singular (past)
trekt aan
trok aan
Plural (past)
trekken aan
trokken aan
Konjunktiv Singular (past)
trekke aan
Imperativ Singular (past)
trek aan!
Partizip (past)
aantrekkend
(hebben) aangetrokken
Morphologisch (past)
Trennbares Verb
Starkes Verb Klasse 3 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Reflexives Verb

Trek een wollen trui aan.
::Ziehen sie sich einen Wollpullover an.

Aarde en maan trekken elkaar aan.
::Erde und Mond ziehen sich an.

iets ~ van sich etwas daraus machen, neg.: ignorieren

Daar trekt hij zich niets van aan.
::Das tut ihm nichts.


antwoorden

1. Person Singular (past)
antwoord
antwoordde
2. Person Singular (past)
antwoordt
antwoordde
3. Person Singular (past)
antwoordt
antwoordde
Plural (past)
antwoorden
antwoordden
Konjunktiv Singular (past)
antwoorde
Imperativ Singular (past)
antwoord!
Partizip (past)
antwoordend
(hebben) geantwoord

Zij antwoordt niet.
::Sie antwortet nicht.


aankijken

angucken

einen prüfenden Blick auf jemanden/etwas werfen

1. Person Singular (past)
kijk aan
keek aan
2. Person Singular (past)
kijkt aan
keek aan
3. Person Singular (past)
kijkt aan
keek aan
Plural (past)
kijken aan
keken aan
Konjunktiv Singular (past)
kijke aan
Imperativ Singular (past)
kijk aan!
Partizip (past)
aankijkend
(hebben) aangekeken

Toen we elkaar aankeken, zagen we allebei meteen iets bekends.
::Als wir einander ansahen, sahen wir beide sofort etwas Bekanntes.

Hij wil de situatie verder nog eens aankijken.
::Er will die Situation weiterhin noch einmal anschauen.


afsluiten

1. Person Singular (past)
sluit af
sloot af
2. Person Singular (past)
sluit af
sloot af
3. Person Singular (past)
sluit af
sloot af
Plural (past)
sluiten af
sloten af
Konjunktiv Singular (past)
sluite af
Imperativ Singular (past)
sluit af!
Partizip (past)
afsluitend
(hebben) afgesloten

Wegens wegwerkzaamheden is de A7 tussen Schleswig-Jagel A en B afgesloten.
::Wegen Straßenbauarbeiten ist die A7 zwischen A und B gesperrt.

U sluit de kluis af met behulp van een 4-cijferige code.
::Mittels eines 4-stelligen Codes schließen Sie den Safe ab.

Sluit de waterleiding af.
::Sperr die Wasserleitung ab.

Wilt u een autoverzekering afsluiten?
::Wollen Sie eine Autoversicherung abschließen?


aanhouden

1. Person Singular (past)
hou aan
hield aan
2. Person Singular (past)
houdt aan
hield aan
3. Person Singular (past)
houdt aan
hield aan
Plural (past)
houden aan
hielden aan
Konjunktiv Singular (past)
houde aan
Imperativ Singular (past)
hou aan!
Partizip (past)
aanhoudend
(hebben) aangehouden

De misdadiger werd aangehouden
::Der Verbrecher wurde verhaftet


communiceren

1. Person Singular (past)
communiceer
communiceerde
2. Person Singular (past)
communiceert
communiceerde
3. Person Singular (past)
communiceert
communiceerde
Plural (past)
communiceeren
communiceerden
Konjunktiv Singular (past)
communicere
Imperativ Singular (past)
communiceer!
Partizip (past)
communicerend
(hebben) gecommuniceerd

Mijn baas communiceert niet goed.
::Mein Chef kommuniziert nicht gut.


betalen

bezahlen

einen geschuldeten Geldbetrag begleichen

bezahlen

bezahlt werden: für eine bestimmte Arbeit eine Entlohnung erhalten

1. Person Singular (past)
betaal
betaalde
2. Person Singular (past)
bataalt
betaalde
3. Person Singular (past)
betaalt
betaalde
Plural (past)
betalen
betaalden
Konjunktiv Singular (past)
betale
Imperativ Singular (past)
betaal!
Partizip (past)
betalend
(hebben) betaald

Ober, betalen alstublieft!
::Herr Ober, zahlen bitte!

De baan wordt slecht betaald.
::Der Job wird schlecht bezahlt.


boeken

verbuchen

Platz, Zimmer oder eine Reise reservieren

1. Person Singular (past)
boek
boekte
2. Person Singular (past)
boekt
boekte
3. Person Singular (past)
boekt
boekte
Plural (past)
boeken
boekten
Konjunktiv Singular (past)
boeke
Imperativ Singular (past)
boek!
Partizip (past)
boekend
(hebben) geboekt

Het virus boekt via internetbankieren geld van de rekening
::Der Virus bucht über Internetbanking Geld vom Konto.

Deutsche Bank boekt hogere winst.
::Die Deutsche Bank verbucht einen höheren Gewinn.

Wij hebben met 4 personen een appartement geboekt.
::Wir haben ein Appartement für 4 Personen gebucht.


werken

arbeiten

eine bezahlte Arbeit verrichten, berufstätig sein

arbeiten

eine Auswirkung haben, wirken, funktionieren

wer nicht arbeitet, soll auch nicht essen

1. Person Singular (past)
werk
werkte
2. Person Singular (past)
werkt
werkte
3. Person Singular (past)
werkt
werkte
Plural (past)
werken
werkten
Konjunktiv Singular (past)
werke
Imperativ Singular (past)
werk!
Partizip (past)
werkend
(hebben) gewerkt

Met zijn team werkt hij aan een boek over de omslag in de omgang met en het opwekken van energie.
::Mit seinem Team arbeitet er an einem Buch über die Energiewende.

Zij werkt in een Apple Store.
::Sie arbeitet in einem Apple Store.

Die knop werkt niet zoals in Windows 7.
::Jener Knopf funktioniert nicht wie in Windows 7.

durch den Einfluss von Luftfeuchtigkeit und Temperatur sich ausdehnen und zusammenziehen (von Holz), aufwerfen


bevallen

1. Person Singular (past)
beval
beviel
2. Person Singular (past)
bevalt
beviel
3. Person Singular (past)
bevalt
beviel
Plural (past)
bevallen
bevielen
Konjunktiv Singular (past)
bevalle
Imperativ Singular (past)
beval!
Partizip (past)
bevallend
(zijn) bevallen
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Starkes Verb Klasse 7 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb

Dat bevalt me.
::Das gefällt mir.

Zij is bevallen van een dochter.
::Sie hat eine Tochter geboren.


brengen

bringen

von einem Ort zu einem anderen Ort begleiten

bringen

in der Öffentlichkeit aufführen, veröffentlichen

1. Person Singular (past)
breng
bracht
2. Person Singular (past)
brengt
bracht
3. Person Singular (past)
brengt
bracht
Plural (past)
brengen
brachten
Konjunktiv Singular (past)
brenge
Imperativ Singular (past)
breng!!
Partizip (past)
brengend
(hebben) gebracht

Bezorgers brengen de post in uw wijk.
::Die Zusteller bringen die Post in Ihr Stadtviertel.

Ze brengt de kinderen naar school.
::Sie bringt die Kinder zur Schule.


aansnijden

anschneiden

auf eine bestimmte Weise beginnen etwas tun

1. Person Singular (past)
snij aan
sneed aan
2. Person Singular (past)
snijdt aan
sneed aan
3. Person Singular (past)
snijdt aan
sneed aan
Plural (past)
snijden aan
sneden aan
Konjunktiv Singular (past)
snijde aan
Imperativ Singular (past)
snijd aan!!
Partizip (past)
aansnijdend
(hebben) aangesneden

Zij zal de taart aangesneden hebben.
::Sie wird den Kuchen angeschnitten haben.


aangesneden

Partizip Perfekt des Verbs aansnijden (angeschnitten)


boom

1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs bomen


waar

1. Person Singular Indikativ Präsens Aktiv des Verbs waren


regenen

regne

Wetter: Wasser in Tröpfchenform vom Himmel fallen

1. Person Singular (past)
2. Person Singular (past)
3. Person Singular (past)
regent
regende
Plural (past)
Konjunktiv Singular (past)
regene
Imperativ Singular (past)
regen!!
Partizip (past)
regenend
(hebben) geregend
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Unpersönliches Verb

Het regent aan een stuk door.
::Es regnet ununterbrochen.


bezoeken

1. Person Singular (past)
bezoek
bezocht
2. Person Singular (past)
bezoekt
bezocht
3. Person Singular (past)
bezoekt
bezocht
Plural (past)
bezoeken
bezochten
Konjunktiv Singular (past)
bezoeke
Imperativ Singular (past)
bezoek!
Partizip (past)
bezoekend
(hebben) bezocht
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Schwaches Verb (-cht) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

Gisteren bezochten we het Rijksmuseum.
::Gestern besuchten wir das Reichsmuseum.

Vrijdag bezochten we Fentje.
::Freitag besuchten wir Fentje.


bezoek

1. Person Singular Indikativ Präsens des Verbs bezoeken

2. Person Singular Indikativ Präsens (jij) des Verbs bezoeken in Inversion


openbaar

1. Person Singular Indikativ Präsens des Verbs openbaren


voornemen

vornehmen

reflexiv: sich vornehmen, eine Absicht haben

1. Person Singular (past)
neem voor
nam voor
2. Person Singular (past)
neemt voor
nam voor
3. Person Singular (past)
neemt voor
nam voor
Plural (past)
nemen voor
namen voor
Konjunktiv Singular (past)
neme voor
Imperativ Singular (past)
neem voor!
Partizip (past)
voornemend
voorgenomen

Hij nam zich voor tien pond af te vallen.
::Er nahm sich vor zehn Pfund zu verlieren.


sneeuwen

schneien

unpersönlich: in Form von Schneeflocken vom Himmel fallen

1. Person Singular (past)
2. Person Singular (past)
3. Person Singular (past)
sneeuwt
sneeuwde
Plural (past)
Konjunktiv Singular (past)
sneeuwe
Imperativ Singular (past)
sneeuw!!
Partizip (past)
sneeuwend
gesneeuwd
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-d) (past)
Syntaktisch (past)
Unpersönliches Verb

Op weg naar huis begon het te sneeuwen.


lopen

run

inergativ: (einer Maschine) funktionieren, laufen

*Von Mittelndl. lopen, Altndl. loupon [10. Jh.]; vgl. Ahd. loufan. Von pgm. *hlaupan-. Außer Germ. zweifelhaft.

1. Person Singular (past)
loop
liep
2. Person Singular (past)
loopt
liep
3. Person Singular (past)
loopt
liep
Plural (past)
lopen
liepen
Konjunktiv Singular (past)
lope
Imperativ Singular (past)
loop!!
Partizip (past)
lopend
gelopen
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 7 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb
Inergatives Verb

Ik ben naar huis gelopen
::Ich bin nach Hause gegangen (zu Fuß)

Ik heb gisteren te veel gelopen
::Ich habe gestern zu viel gelaufen


ontvangen

empfangen

transitiv: in Empfang nehmen, zugeschickt bekommen

von mittelniedländisch ontvaen, altniederländisch antfān: "mi antfieng forthora thin" [Wachtendonckse Psalmen; 10. Jahrhundert]. Vergleichbare Entwicklung zu deutsch empfangen

1. Person Singular (past)
ontvang
ontving
2. Person Singular (past)
ontvangt
ontving
3. Person Singular (past)
ontvangt
ontving
Plural (past)
ontvangen
ontvingen
Konjunktiv Singular (past)
ontvange
Imperativ Singular (past)
ontvang!!
Partizip (past)
ontvangend
ontvangen
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Starkes Verb Klasse 7 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb

Hij ontving een brief.
::Er hat einen Brief empfangen.

Zij werd hartelijk ontvangen.
::Sie wurde herzlich empfangen.

ein elektromagnetisches Signal detektieren

Hij kon die zender goed ontvangen.
::Er hatte guten Empfang dieses Senders.


zijn

sein

Hilfsverb für passiv Perfekt sein worden

1. Person Singular (past)
ben
was
2. Person Singular (past)
bent
was
3. Person Singular (past)
is
was
Plural (past)
zijn
waren
Konjunktiv Singular (past)
zij
ware
Imperativ Singular (past)
wees!
Partizip (past)
zijnde
geweest
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Unregelmäßiges Verb (past)
Syntaktisch (past)

Er is koffie.
::Es gibt Kaffee.

Hij is een soldaat
::Er ist ein Soldat.

Hij is door een hond gebeten.
::Er ist von einem Hund gebissen worden.

Wat is er gebeurd?
::Was ist geschehen?


zullen

1. Person Singular (past)
zal
zou
2. Person Singular (past)
zult, zal
zou, zoudt
3. Person Singular (past)
zal
zou
Plural (past)
zullen
zouden
Konjunktiv Singular (past)
Imperativ Singular (past)
Partizip (past)
zullende
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Unregelmäßiges Verb (past)
Syntaktisch (past)

Zul je voorzichtig zijn?
::Wirst du Vorsicht üben?

Gij zult niet doden.
::Du sollst nicht töten.


ruiken

1. Person Singular (past)
ruik
rook
2. Person Singular (past)
ruikt
rook
3. Person Singular (past)
ruikt
rook
Plural (past)
ruiken
roken
Konjunktiv Singular (past)
ruike
Imperativ Singular (past)
ruik!!
Partizip (past)
ruikend
geroken
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 2 (past)
Syntaktisch (past)
Absolutes Verb
Inergatives Verb
Transitives Verb

Dat ruikt lekker!
::Das riecht gut!

Ik ruik koffie!
::Ich rieche Kaffee!

De hond rook uitvoerig aan de boom.
:: Der Hund schnüffelte ausführlich an den Baum.


aanbieden

anbieten

jemandem sagen, dass er etwas in Empfang nehmen könnte

1. Person Singular (past)
bied aan
bood aan
2. Person Singular (past)
biedt aan
bood aan
3. Person Singular (past)
biedt aan
bood aan
Plural (past)
bieden aan
boden aan
Konjunktiv Singular (past)
biede aan
Imperativ Singular (past)
bied aan!!
Partizip (past)
aanbiedend
aangeboden
Morphologisch (past)
Trennbares Verb
Starkes Verb Klasse 2 (past)
Syntaktisch (past)
Ditransitives Verb
Vollständige Konjugation (past)

De man bood zijn zoon een nieuwe auto aan.
::Der Mann bot seinem Sohne ein neues Auto an.


blijven

1. Person Singular (past)
blijf
bleef
2. Person Singular (past)
blijft
bleef
3. Person Singular (past)
blijft
bleef
Plural (past)
blijven
bleven
Konjunktiv Singular (past)
blijve
Imperativ Singular (past)
blijf!
Partizip (past)
blijvend
gebleven
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Starkes Verb Klasse 1 (past)
Syntaktisch (past)
Ergatives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Hij is in Rotterdam gebleven.
::Er ist in Rotterdam geblieben.

Het blijft gevaarlijk.
::Es bleibt gefährlich.


verkopen

1. Person Singular (past)
verkoop
verkocht
2. Person Singular (past)
verkoopt
verkocht
3. Person Singular (past)
verkoopt
verkocht
Plural (past)
verkopen
verkochten
Konjunktiv Singular (past)
verkope
Imperativ Singular (past)
verkoop!
Partizip (past)
verkopend
verkocht
Morphologisch (past)
Untrennbares Verb
Schwaches Verb (-cht) (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Ik heb mijn huis verkocht.
::Ich habe mein Haus verkauft.


hopen

hoffen

zuversichtlich erwarten, in die Zukunft vertrauen

1. Person Singular (past)
hoop
hoopte
2. Person Singular (past)
hoopt
hoopte
3. Person Singular (past)
hoopt
hoopte
Plural (past)
hopen
hoopten
Konjunktiv Singular (past)
hope
Imperativ Singular (past)
hoop!
Partizip (past)
hopend
gehoopt
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Schwaches Verb (-t) (past)
Syntaktisch (past)
Inergatives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Hij hoopte dat ze wereldkampioen zouden worden.
::Er hoffte, dass sie die Weltmeisterschaft gewinnen würden.


uitwringen

auswringen

die Feuchtigkeit aus etwas durch Drehen und Pressen herausdrücken

1. Person Singular (past)
wring uit
wrong uit
2. Person Singular (past)
wringt uit
wrong uit
3. Person Singular (past)
wringt uit
wrong uit
Plural (past)
wring uit
wrongen uit
Konjunktiv Singular (past)
wringe uit
Imperativ Singular (past)
wring uit!
Partizip (past)
uitwringend
uitgewrongen
Morphologisch (past)
Trennbares Verb
Starkes Verb Klasse 3 (past)
Syntaktisch (past)
Transitives Verb
Vollständige Konjugation (past)

Hij had zijn handdoek uitgewrongen.
::Er hatte seinen Handtuch ausgewrungen.

scherzhaft gründlich examinieren, total ausfragen


wonen

1. Person Singular (past)
woon
woonde
2. Person Singular (past)
woont
woonde
3. Person Singular (past)
woont
woonde
Plural (past)
wonen
woonden
Konjunktiv Singular (past)
wone
Imperativ Singular (past)
woon!
Partizip (past)
wonend
gewoond


huizen

1. Person Singular (past)
huis
huisde
2. Person Singular (past)
huist
huisde
3. Person Singular (past)
huist
huisde
Plural (past)
huizen
huisden
Konjunktiv Singular (past)
huize
Imperativ Singular (past)
huis!
Partizip (past)
huizend
gehuisd


openen

1. Person Singular (past)
open
opende
2. Person Singular (past)
opent
opende
3. Person Singular (past)
opent
opende
Plural (past)
openen
openden
Konjunktiv Singular (past)
opene
Imperativ Singular (past)
open!
Partizip (past)
openend
geopend


ware

3. Person Singular Konjunktiv Präteritum Aktiv des Verbs zijn/wezen


overleven

1. Person Singular (past)
overleef
overleefde
2. Person Singular (past)
overleeft
overleefde
3. Person Singular (past)
overleeft
overleefde
Plural (past)
overleven
overleefden
Konjunktiv Singular (past)
overleve
Imperativ Singular (past)
overleef!
Partizip (past)
overlevend
overleefd


sterven

1. Person Singular (past)
sterf
stierf
2. Person Singular (past)
sterft
stierf
3. Person Singular (past)
sterft
stierf
Plural (past)
sterven
stierven
Konjunktiv Singular (past)
sterve
stierve
Imperativ Singular (past)
sterf!
Partizip (past)
stervend
gestorven


eten

essen

intransitiv: Nahrung zu sich nehmen; essen

essen

transitiv: etwas als Nahrungsmittel zu sich nehmen; essen

1. Person Singular (past)
eet
at
2. Person Singular (past)
eet
at
3. Person Singular (past)
eet
at
Plural (past)
eten
aten
Konjunktiv Singular (past)
ete
Imperativ Singular (past)
eet!
Partizip (past)
etend
gegeten

We eten in een Italiaans restaurant.
::Wir essen in einem italienischen Restaurant.

Ik eet geen vlees.
::Ich esse kein Fleisch.


hamsteren

1. Person Singular (past)
hamster
hamsterde
2. Person Singular (past)
hamstert
hamsterde
3. Person Singular (past)
hamstert
hamsterde
Plural (past)
hamsteren
hamsterden
Konjunktiv Singular (past)
hamstere
Imperativ Singular (past)
hamster!
Partizip (past)
hamsterend
gehamsterd

auf Vorrat beschaffen, über den eigenen Bedarf hinaus anhäufen; hamstern

De afgelopen twee weken werd door het departement al gewaarschuwd voor de groeiende oorlogsdreiging waardoor burgers massaal gingen hamsteren.
:: Die vergangenen zwei Wochen wurde durch das Ministerium schon vor der wachsenden Kriegsgefahr gewarnt, wodurch Bürger massenhaft hamstern gingen.


ankeren

1. Person Singular (past)
anker
ankerde
2. Person Singular (past)
ankert
ankerde
3. Person Singular (past)
ankert
ankerde
Plural (past)
ankeren
ankerden
Konjunktiv Singular (past)
ankere
Imperativ Singular (past)
anker!
Partizip (past)
ankerend
geankerd

mit einem Anker an einem bestimmten Ort festmachen; ankern

Zij ankerden hun zeilboot einige tijd in een inham om wat te kunnen zwemmen.
:: Sie ankerten ihr Segelboot einige Zeit in einer kleinen Bucht, um ein bisschen schwimmen zu können.


wezen

1. Person Singular (past)
ben
was
2. Person Singular (past)
bent
was
3. Person Singular (past)
is
was
Plural (past)
zijn
waren
Konjunktiv Singular (past)
weze
ware
Imperativ Singular (past)
wees!
Partizip (past)
wezend
geweest
Morphologisch (past)
Basisverb mit ge-
Unregelmäßiges Verb (past)
Syntaktisch (past)

Hij zal gezegend wezen.
:: Er wird gesegnet sein.


gehad

Partizip Perfekt des Verbs hebben (gehabt)


dragen

1. Person Singular (past)
draag
droeg
2. Person Singular (past)
draagt
droeg
3. Person Singular (past)
draagt
droeg
Plural (past)
dragen
droegen
Konjunktiv Singular (past)
drage
Imperativ Singular (past)
draag!
Partizip (past)
dragend
(hebben) gedragen

Een zware last op de schouders dragen
::Eine schwere Last auf den Schultern tragen


vragen

1. Person Singular (past)
vraag
vroeg
2. Person Singular (past)
vraagt
vroeg
3. Person Singular (past)
vraagt
vroeg
Plural (past)
vragen
vroegen
Konjunktiv Singular (past)
vrage
Imperativ Singular (past)
vraag!
Partizip (past)
vragend
(hebben) gevraagd

Mag ik je iets vragen?
::Darf ich dich etwas fragen?